เมื่ออีเพื่อน "เลว" มันรุกครูพละไม่สำเร็จ เราก็เลยต้องรุกแบบนิ่ม ๆ แทนอิอิ ตอนที่ 3
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย mama2549 เมื่อ 2026-3-20 19:07ต่อกันเล๊ย...
หลังจากวันนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรื่องระหว่างเรากับครูปืนก็ถูกเก็บเป็นความลับกันแค่สองคน ทุกอย่างถูกเก็บเงียบไม่มีแพร่งพราย เพราะถ้าคิดอยากจะกินของดีไปนาน ๆ เราก็ต้องแอบกินแบบเงียบ ๆ ห้ามให้ใครจับพิรุธหรือระแคะระคายได้เด็ดขาด อาจจะมีบ้างตอนเจอหน้ากันแรก ๆ ที่เราเองแอบมีเขินอายไปบ้าง ส่วนครูปืนก็มีอาการเดียวกันไม่ต่างจากเรา
ส่วนเรื่องที่เราขู่แกไปวันก่อนเราก็แค่แกล้งแกเล่นไปนั้นแหละ พอเอาเข้าจริงเราก็ทำกับแกไม่ลง กะจะเเอาเรื่องวันนั้นมาขู่ แต่ด้วยหลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ อย่างของครูปืนเองที่ทำให้เราเห็น เราจะบอกว่านิสัยครูปืนโคตรน่ารัก อยู่ใกล้แล้วเรามีความสุขมาก ขนาดนั่งมองแกสอนเรายังยิ้มได้ทังวัน และสิ่งนี้แหละมันทำให้เรารับรู้ได้ถึงความอบอุ่นบางอย่างภายในตัวของแก
ยิ่งนับวันก็ยิ่งสนิดเราเองก็ยิ่งหลงรักครูปืนเข้าทุกวัน แต่รักในที่นี้ไม่ใช่ว่าเราต้องบังคับให้แกทำตามที่เราต้องกาาร โดยการเอาเรื่องในวันนั้นมาข่มขู่แก ไปเที่ยวรุ่มร่ามให้แกรู้สึกรำคานใจ หรือรุกเร้าตอแยเรียกร้องในสิ่งที่ต้องการให้แกรู้สึกไม่ปลอดภัย เพราะคำว่ารักของเรามันขอแค่ได้อยู่ใกล้ ๆ ได้เรียนกับแก ได้พูดคุยหยอกล้อแค่นี้แหละที่เราต้องการ
ผ่านมาสองอาทิตย์เข้าเดือนที่สองของการเปิดเทอมแรก สิ่งแรกที่น่าจะหนีไม่พ้นก็คือกิจกรรมกีฬาสีเป็นอันดับแรก และเป็นช่วงที่โรงเรียนจะคึกคลื้นเป็นพิเศษแล้วก็ว่าได้ ทั้งได้ทำกิจกรรมสนุก ๆ ร่วมกัน มีเวลาว่างไม่ต้องเรียนหนังสือหนักทั้งวัน และเป็นช่วงเวลาที่เด็กนักเรียนต่างก็รอค่อยให้วันนี้มาถึงกันทั้งนั้น
นักเรียนทั้งโรงเรียนพันกว่าคนถูกแบ่งแยกออกไปตามแฉดสีที่ทางโรงเรียนได้กำหนดไว้ เขียว เหลือง ฟ้า แดง นี่คือสีที่โรงเรียนได้กำหนดไว้ ส่วนเราอยู่สีเหลืองและห้องเราก็สีเหลืองหมดกันทั้งห้อง เพราะการแยกสีมันถูกกำหนดมาตังแต่เปิดเทอมแล้ว ว่าห้องไหนอยู่สีไหน เช่น ม.1 ของเรามีสี่ห้อง ตอนเราได้รับชุดตอนเปิดเทอมใหม่ ๆ เราก็จะได้สีเหลืองมาเลย ส่วนห้องอื่นก็ไล่ตามสีที่กำหนดกันไป
พอเข้าช่วงกีฬาสีทางโรงเรียนก็จะร่อนชั่วโมงเรียนลง ให้เหลือเวลาในช่วงเย็นเป็นการเข้าร่วมกิจกรรม แต่ไม่ใช่ว่ากีฬาสีจะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้นะ มันยังเหลือเวลาให้ได้ฝึกซ้อมได้เตรียมตัวกันอีกประมาณสี่อาทิตย์ โดยที่แต่ละสีก็จะมีครูประจำสีประมาณห้าถึงหกคน มีทั้งครูผู้หญิงแล้วก็ครูผู้ชายสลับกันไป สีไหนโชคดีหน่อยก็ได้ครูหนุ่ม ๆ สาว ๆ ให้ได้ชื่นหัวใจ สีไหนโชคร้ายก็จะได้ครูรุ่นป้ารุ่นลุงหลายคนหน่อย
ส่วนสีเรานับว่าโชคดีไม่น้อย เพราะครูประจำสีของเราทั้งหนุ่มทั้งดูดีไม่น้อย และเป็นครูที่อีตูนมันจ้องจะกินมาตั้งแต่ ป.6เทอมสองสะด้วย อีตูนมันก็เลยระริกระรี้เหมือนปลากระดี่ได้น้ำเป็นพิเศษ เมื่อมันรู้ว่าครูที่มันชอบดันมาอยู่สีเดียวกับมัน ส่วนครูปืนของเรารายนั้นหน้าที่มากกว่าครูคนอื่น ทั้งเตรียมสนาม เป็นกรรมการ และก็จัดแข็งกีฬาที่ต้องแข็งล่วงหน้ากันจนหัวหมุน สรุปแกก็ไม่ได้อยู่ประจำสีไหนสักกะสีเลย
ครูตัง นี่คือครูประจำสีของเราหนึ่งในห้าคน ครูตังแกสอนวิชาสังคมการเมืองและการปกครอง รูปร่างหน้าตาถือว่าดีเลยแหละ สูงน่าจะร้อยเจ็ดสิบกว่า ๆ ซึ่งเตี้ยกว่าครูปืนที่สูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซ็น หุ่นครูตังจะลืน ๆ ตัวไม่หนา ส่วนผิวจะออกแทน ๆ ตามฉบับหนุ่มใต้ และแกก็พึ่งมาสอนที่นี่ได้ยังไม่ถึงปี เพราะตอนที่แกเข้ามาตอนนั้นเราอยู่ป.6เทอมสองแล้ว ห้องเราเลยไม่ได้เรียนกับแก
้
ครูตังถือว่าเป็นครูน่ารักนิสัยดี แถมยังใจดีกับเด็ก ๆ ที่แกสอนอีกด้วย อันนี้เราได้ฟังมาจากปากเด็กห้องที่ได้เรียนกับแกเองเลย แต่ก็นั่นแหละด้วยความใจดีของแกมันก็เลยทำให้เด็กบางคนเหลิง ปีนเกลียวแกไปบ้าง ซึ่งอีตัวปีนเกลียวหนึ่งในนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน อีตูนเพื่อนปากหมาของเรานี่เอง
ขนาดห้องเราไม่ได้เรียนกับครูตังนะ อีตูนยังเสือกไปร่านใส่ครูตังได้ทุกครั้งเมื่อเจอแก ไม่ว่าทางเดินใต้อาคาร หรือทางเท้าข้างสนามบอล เวลามันเห็นครูตังมันมักจะวิ่งเข้าหาทันที ไม่วายมือมันดันไวจับเป้าลูบเป้าครูตังทุกครั้ง จนหลัง ๆ ครูตังรู้ทันแกก็เลยเดินหนี แต่ก็นั่นแหละยิ่งหนีก็ยิ่งเจอ แถมครูตังก็ไม่ค่อยมีปากกับเขาด้วย ก็เลยตกเป็นครูที่อีตูนลวนลามได้มากที่สุดคนหนึ่ง
ซึ่งต่างจากครูปืนอย่างสิ้นเชิง รายนั้นถีบเป็นถีบ ด่าเป็นด่า ไล่เป็นไล่ เราจะบอกว่าใครก็แล้วแต่อย่าทำให้ครูปืนอารมณ์เสียเด็ดขาด ไม่นั้นจะเจอสภาพไม่ต่างจากอีตูน แต่อย่างนั้นก็เถอะส่วนตัวเราเองยังไม่เคยโดนสักครั้ง ไม่ใช่เพราะแกชอบเราหรอก แต่เราอยู่เป็นต่างหาก อะไรที่แกไม่ชอบเราก็แค่ไม่ทำ อะไรที่เราชอบเราก็แค่ขอแกดี ๆ ได้บ้างไม่ได้บ้างก็แล้วแต่ดวงอิอิ
ส่วนอีตูนหลังจากวันนั้นถึงวันนี้อีตูนก็ไม่กล้าเข้าใกล้ครูปืนอีกเลย มันก็เลยหันมาหาครูตังเป็นเป้าหมายอีกครั้ง แถมรอบนี้ครูตังดันมาอยู่สีเดียวกับมันสะด้วย เราว่าดูจากสะภาพความใจดีของครูตังแล้ว รอบนี้น่าจะไม่รอดมืออีตูน เพราะตั้งแต่เราเข้าสีเราเห็นอีตูนมันตามติดชีวิตครูตังอย่างกับปลิงดูดเลือด จอแจจู่จี้จุกจิกจนเราที่เห็นยังรู้สึกรำคาญแทนครูตังเลย
วันนี้วันศุกร์ หลังจากเข้ารวมสีเสร็จเราก็สะพายกระเป๋าจะกลับบ้าน ตอนแรกเราว่าจะแวะเข้าไปหาครูปืนที่ห้องพักหลังโรงยิมสักหน่อย แต่ดันมีอีตัวมารมาขัดขาเราเอาไว้ ก็เลยต้องล้มเลิกแผนทั้งหมด "อีมินกูกลับด้วย..." เสียงแว๊ด ๆ มาแต่ใกล้วิ่งตามหลังเรามาลิ้นห้อยหอบเหมือนหมา เราละอยากจะขัดขามันให้ล้มกลิ้งเหมือนลูกขนุนสะเหลือเกิน
ทุกคนอาจจะส่งใสว่าทำไมเราถึงไม่ชอบอีตูนทั้ง ๆ ที่เป็นเพื่อนห้องเดียวกัน และก็อยู่ด้วยกันเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เราแค่จะบอกว่าการที่เราโตมาด้วยกันนี่แหละ เราก็เลยได้เห็นได้เจอนิสัยด้านแย่ ๆ ของอีตูนมันมากหน่อย มันชอบสร้างเรื่องโกหกเก่ง แต่ที่สำคัญหมาที่อยู่ในปากของมันทำให้มันได้ฉายาว่า อีตูนปากหมา
อีนี่วีรกรรมมันเยอะ เยอะจนบางที่เราอยากจะเลิกคบมัน ถ้าจะให้เล่าทีเดียวมันจะยาว ไว้เราจะค่อย ๆ เล่าให้ทุกคนฟังและคิดตามก็แล้วกัน ว่าเราควรจะคบมันเป็นเพื่อนต่อดีไหม ทั้ง ๆ ที่คบกับมันก็มีแต่เสียกับเสีย แต่ก็นั่นแหละเรามันคนขี้ใจอ่อน ชอบคิดบวกจนตัวเองเดือดร้อนก็มี และอีกอย่างถ้าเราไม่คบมัน มันก็คงไม่มีใครคบแล้วละ
ที่เราเล่ามาทั้งหมดเราไม่ได้กล่าวหาหรือใส่ร้านมันแม้แต่น้อย เพราะทั้งหมดคือเรื่องจริง อย่างเช่นวันนี้ระหว่างกำลังจะเดินออกจากโรงเรียน ทางเดินเรียบขอบสนามบอล สายลมยามเย็นพัดโชย แต่เราจะบอกว่ารำคาญเสียงอีตูนจนเราแทบจะเดินหนี ยิ่งตอนที่มันเห็นรุ่นพี่ม.4นั่งอยู่ในสนามบอล มันดี้ด้าจนน่าหมั่นไส้
แก๊งนี้มีทั้งหมดสามคน คนแรกพี่ก้องหล่อสุดในกลุ่มอีตูนชอบแต่ดูแล้วสำหรับเรา แกดูไม่น่าคบหาด้วยท่าทางอย่างกับคนเมายา คนที่สองพี่วีไม่หล่อแต่ก็พอไปวัดไปวาได้ ผอมแห้งไปหน่อยส่วนท่าทางก็ไม่ต่างจากพี่ก้อง ส่วนคนที่สามพี่แทนคนนี้ปากหมาเหมือนอีตูนเด๊ะ เคยแซวเราจนเกือบโดนเราด่า หน้าตาก็ขี้แหร่สุดในกลุ่ม แต่ทั้งหมดตาหวานเยิ้มทุกคน
พอจังหวะที่เดินผ่านเสียงอีตูนก็ดังขึ้น "พี่แทนขา... อีมินอยากได้พี่เป็นผัว" เราแทบอยากจะเอามือตบปากอีตูนให้เลือดอาบ นี่แหละความปากหมาของมัน เดินผ่านผู้ชายกลุ่มไหนที่มันชอบอีนี่ก็จะเอาเราไปแขวน แล้วดูสภาพแต่ละคนที่มันเลือกให้ พูดละของขึ้นเลยเรา "อีสัส!" เราด่ามัน แต่อย่าคิดว่ามันจะสะทกสะท้านเพราะอีนี่หนังหน้ามันหนา มีแค่ตีนเท่านั้นถึงจะเอามันลงได้
ดีที่พวกพี่เขาไม่ได้ยินไม่นั้นมีหวังเราได้เสียหน้ากับความปากหมาของอีตูนแน่นอน พอเดินต่อมาได้ครึ่งทางอีตูนก็ร้องกรี๊ดขึ้นมาสะดื้อ ท่าทางออกอาการระริกระรี้ ก่อนที่มันจะบอกกับเราว่า "อีมินมึงกลับไปก่อนเลยกูมีงานต้องทำ" พูดจบมันก็วิ่งแจ้นไปอย่างไว้ เราก็ได้แต่ยืมมองตามหลังมัน แต่...สายตาเรานะสิดันเหลือบไปเห็นหลังครูตังไว ๆ
แกกำลังเดินไปทางด้านห้องเก็บของ ที่อยู่ห่างจากห้องพักครูปืนน่าจะสักเกือบ ๆ สองร้อยเมตรได้ ซึ่งอีตูนเองมันก็วิ่งไปทางที่ครูตังกำลังเดินไป เราเห็นแบบนั้นก็แอบคิดไม่ได้ว่า อีตูนมันต้องมีแผนไม่ดีอะไรสักอย่างแน่นอน แล้วอยู่ ๆ ความอยากรู้อยากเผือกของเราก็ผุดขึ้น พออีตูนลับหลังเราก็เดินตามไปทางที่มันหายหัวเข้าไปทันที
เราเดินตามมาเรื่อย ๆ จนเห็นอีตูนทำลับ ๆ ล่อ ๆ ก่อนจะหายลับเข้าไปในห้องเก็บของ เราไม่รู้ว่าข้างในมีอะไร แล้วครูตังจะอยู่ในนั้นด้วยหรือเปล่าเราเองก็ไม่รู้ แต่เรารู้แค่ว่าห้องนี้ใช้เป็นที่เก็บอุปกรณ์สำหรับนำไปใช้งานกีฬาสี ไม่ว่าจะเป็นธง ผ้าของตกแต่งสแตนเชียร์ หรือจำพวกแบคดรอปของปีที่แล้วก็ถูกเก็บเอาไว้ในห้องนี้
ทันใดนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเรา พยายามมองหาช่องทางแอบดูเพื่อจะรู้ให้ได้ว่าอีตูนมันเข้าไปในห้องนั้นทำไม เราเดินลัดเลาะไปทางด้านข้าง ด้วยความโชคดีมันมีบานหน้าต่างพอให้เราได้สอดสายตายเข้าไปได้ แต่ก่อนที่เราจะแนบสายตาของเรานั้น เสียงใครบางคนก็ดังขึ้น "เอ้าตูนเธอมาทำอะไรเนี่ย!" เสียงนั้นคุ้นจนต่อมเผือกของเราเริ่มทำงาน ก่อนจะรีบแนบสายตาเข้าไปยังช่องว่างนั้นอย่างไว
"เอ่อ...คือว่า..." เสียงอีตูนอำอึ้งก่อนที่มันจะพูดออกไปว่า "คือตูนเห็นครูตังเดินมาทางนี้ ตูนก็เลยตามมาเผื่อครูตังจะมีอะไรให้ตูนช่วยอะคะ" เสียงอีตูนโคตรอ่อยยืนบิดตูดบิดมือจนน่าหมั่นไส้ แต่สิ่งที่เราอึ้งไปกว่านั้นก็คือ คนที่อยู่ในห้องนั้นคือครูตังจริง ๆ ด้วย เราเห็นอีตูนยืนมองเป้ากางเกงครูตังตาเป็นมัน ส่วนครูตังเองยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากนี้
เราที่แอบดูลุ้นกับคำตอบของครูตังสุดชีวิต ลุ้นขอให้แกไล่อีตูนออกจากห้องไป แต่ทันใดนั้นสิ่งที่เราคิดไว้มันดันไม่เป็นไปตามที่คิด "เออดีเลยครูกำลังจะหาของไปเตรียมทำแบคดรอปพอดีเลย มาช่วยครูหาหน่อยสิ" เราแทบอยากจะร้องกรี๊ดให้ดัง ๆ ตะโกนบอกครูตังว่าอย่า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
"ได้เลยคะ ครูตังจะให้หนู่ช่วยอะไรว่ามาเลยคะ" ท่าทางอีตูนยิ่งกว่าปลากระดี่ได้น้ำ มันวิ่งเข้าหาครูตังตาเป็นมัน "งั้นเดี๋ยวครูจะเลือกของในตู้แล้วจะส่งให้เธอช่วยจัดเรียงละกัน" พูดจบครูตังแกก็ค้นหาของในตู้ ส่วนอีตูนตอนนี้นะเหรอ ด้วยความร่านของมันที่มากจนล้น ทุกคนรู้ไหมว่ามันทำอะไร ภาพที่เราเห็นก็คือ มันนั่งคุกเขาลงกับพื้นแต่จุดที่มั่นนั่งลงนะสิ หน้าของมันแทบชนเข้ากับเป้ากางเกงครูตังอยู่แล้ว
อีนี่มันร้ายมากเราว่ามันต้องมีแผนร้ายอยู่ในหัวมันแน่นอน ที่ตรงอื่นมีตั้งกว้างมันเสือกไม่ยอมนั่งดันมานั่งตรงเป้าครูตังเหมือนมันตั้งใจ ส่วนครูตังก็มีก้มหน้ามามองมัน แต่ด้วยความร่านอีตตูนมันก็เลยพูดตัดบทขึ้นสะก่อน "ส่งมาเลยครูตูนพร้อมแล้ว" ก็แน่ละสิจะไม่พร้อมได้ไงมันเตรียมการมาขนาดนั้น เราว่าอีกไม่กี่อึดใจต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน
ส่วนครูตังพอได้ยินอีตูนพูดแบบนั้นแกก็ไม่ได้ว่าอะไร พยายามค้นหาของในตู้โดยไม่รู้เลยว่า อีตัวที่นั่งอยู่ตรงหน้าแกมันกำลังจ้องมองเป้าแกจนจะชนเข้ากับหน้ามันอยู่แล้ว มือที่รับของจากครูตังก็แทบจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่มันรับมาคืออะไร เพราะใจมันจดจออยู่แต่กับเป้าครูตัง ที่อยู่ห่างจากหน้ามันแค่ไม่ถึงคืบ
และแล้วสิ่งที่เราคิดไว้ไม่มีผิดก็เกิดขึ้น มือของอีตูนมันยื่นออกไปก่อนจะจับเข้าที่เป้าครูตังแบบเต็ม ๆ มือ "เฮ้ย! เธอทำอะไรของเธอนะ!" ครูตังสะดุ้งร้องเสียงหลงก้มหน้าดุอีตูน ส่วนเราเองก็ตกใจกับสิ่งที่อีตูนทำเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าความร่านของอีตูนมันจะยกระดับได้สูงขนาดนี้ แต่วิธีที่มันใช้ก็ยังคงเป็นการรุกเข้าหาเหยื่อเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
"ทีหลังห้ามทำแบบนี้อีก" ครูตังทำหน้าดุอีตูนที่ยังคงนั่งเสนอหน้าอยู่ แต่เสียงดุของครูตังไม่สามรถทำอะไรมันได้เลย อย่างที่บอกอีนี่มันหน้าด้านขนาดครูตังดุ มันยังนั่งยิ้มหน้าตาเฉย "แหม่ครูขอตูนจับนิดจับหน่อยไม่ได้เหรอ" อีตูนยังคงนั่งพูดหน้านิ่ง ก่อนที่เสียงครูตังจะพูดต่อว่ามันอีกครั้ง "นี่ถ้าเธอไปทำแบบนี้กับคนอื่นมีหวังเธอได้โดนตีนเขาไปแล้วรู้ไหม" ขนาดครูตังต่อว่ามันแต่มันก็ยังนั่งยิ้มได้
"นะครูหนูขอแค่จับ ๆ นิดเดียวก็ได้" เราเชื่อเลยว่าอีตูนมันโคตรหน้าด้านจริง ๆ ขนาดครูตังดุมันยังไม่สลดเลยสักนิด แต่ก็นั่นแหละดุของครูตังต่างจากครูปืนลิบลับ เพราะรายนั้นคือของจริง ไม่มีคำว่าเล่นถ้าขืนไม่ทำตามมีหวังได้ตายกันไปข้างหนึ่ง "นะครูนะ นิดเดียวเองนะนะ" ดูท่าแล้วอีตูนน่าจะไม่ละความพยายามในการตื้อของมัน เพราะในระหว่างที่มันตื้อครูตังอยู่นั้นมือมันก็อยู่ไม่นิ่ง
"นะครูหนูแค่อยากรู้ว่าของผู้ใหญ่มันจะใหญ่เหมือนที่เขาพูดไหมก็แค่นั้นเอง" อีตูนมันยังคงทำเสียงเล็กเสียงน้อยไม่ยอมเลิก ในขณะที่มือมันก็จ้องแต่จะจับเป้าครูตังตลอดเวลา ส่วนครูตังก็พยายามปัดป้ายมืออีตูนออก แต่แกก็ยังยืนไม่ยอมถอยออกห่างจากมัน เราที่แอบดูอยู่ก็ลุ้นจนใจแทบขาด ภาวนาว่าให้ครูตังรีบเดินออกจากห้องนั้นให้ไวที่สุด
เราไม่ได้อิจฉา แต่ถ้าครูตังหลวมตัวขึ้นมาชีวิตความเป็นครูของแกหลังจากนี้ ก็คงจะอยู่ไม่เป็นสุขอีกต่อไป เพราะคนอย่างอีตูนมันทำอะไรได้มากกว่าที่เราคิด "นะครูหนูขอครั้งเดียวนะ" อีตูนตื้อจนเราเห็นครูตังยืนนิ่งดูเหมือนแกกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง มือที่คอยปัดมืออีตูนออกเริ่มหยุดเป็นบางจังหวะสะงั้น ในขณะที่อีตูนเองก็พยายามผลักมือครูตังไม่ให้แกะกะในการล้วงจับของมัน
และแล้วสิ่งที่เราภาวนาก็มักจะส่วนทางกับเราเสมอ ก่อนที่เสียงครูตังจะดังขึ้น "เธอนี่นะมันจริง ๆ เลย!" เราที่ได้ยินครูตังพูดแบบนั้นก็รู้ได้ทันทีเลย ก่อนที่เสียงครูตังจะย้ำอีกครั้ง "แค่ครั้งเดียวต่อไปห้ามไปทำกับใครอีกเข้าใจไหม!" เราแทบอยากจะร้องกรี๊ดดัง ๆให้ครูตังได้ยิน แต่แล้วก็ทำไม่ได้ อีกอย่างเรากลับรู้สึกว่าการได้แอบมันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นขึ้นมาสะงั้น หรือว่าเราจะเสพติดการแอบดูไปสะแล้วละเนี่ย...
"เย้ ๆ ๆ" อีตูนร้องดีใจจนน่าหมั่นไส้ ทำเอาครูตังที่อยู่ในชุดวอมถึงกับส่ายหน้าให้กับความร่านของมัน "ครั้งเดียวแล้วก็จับแค่ภายนอกโอเคไหม" อีตูนพยักหน้างึก ๆ แต่เราเชื่อว่ามันไม่เอาแค่นั้นแน่ เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วน่าจะยากที่มันจะปล่อยให้หลุดมือไป แม้แต่เราเองก็ยอมรับโดยสนิดใจเหมือนกันว่า ถ้าเป็นตัวเราเองก็คงไม่หยุดแค่การจับภายนอกแน่นอน
พอครูตังแกอนุญาตแกก็หันไปหาของในตู้ต่อ เหมือนกำลังเปิดทางให้อีตูนมันลวนลามจุดนั้นของแกได้ตามสบายใจ จากนั้นอีตูนมันค่อย ๆ เอื้อมมือออกไปช้า ๆ เราเห็นได้ชัดเลยว่ามือมันมีอาการสั่น ๆ เล็กน้อย ก่อนที่มืออ้วน ๆ ของมันจะตะคุบเข้าที่เป้ากางเกงวอมของครูตังเข้าเต็ม ๆ มือ ส่วนเราเองที่แอบมองอยู่ก็รู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว (เราจะบอกว่าช่วงกีฬาสีพวกครูมักจะใส่กางเกงวอม)
ยิ่งตอนที่มันเริ่มค่อย ๆ ขยับมือลูบไปลูบมาสัมผัสสิ่งนั้นของครูตังที่อยู่ภายใต้เนื้อผ้านั้น มันทำเอาลมหายใจของเรารู้สึกขาดห้วงชอบกล ยิ่งตอนที่ฝ่ามืออ้วน ๆ ของอีตูนมันขยับวนไปวนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรายังแอบเห็นมันทำตาโตราวกับสิ่งที่มันลูบคลำอยู่นั้นกำลังตื่นตัว "โห้ครูทำไมมันนิ่ม ๆ ละไม่เห็นแข็งเหมือนที่เขาพูดเลย" ครูตังก้มหน้ามองกัน "คลำ ๆ ไปเดี๋ยวก็แข็งเองแหละ"
มือของอีตูนยังคงลูบคลำไม่ยอมหยุด ท่าทางดูมันตื่นเต้นไม่น้อย มันทั้งลูบทั้งคลึงเป้าครูตังไปด้วยในเวลาเดียวกัน และแล้วก็จริงอย่างที่ครูตังพูด เพราะตอนนี้เราเห็นที่เป้าครูตังเริ่มนูนเด่นเป็นลำขึ้นมาแล้ว และในจังหวะนั้นครูตังก็มีแอบก้มมองอีตูนมันเป็นบางครั้ง เราเองก็ไม่รู้ว่าครูตังแกกำลังคิดอะไรอยู่ แต่แล้วเสียงครูตังก็ดังขึ้น
"พอ ๆ ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ!" แต่มีหรือที่อีตูนมันจะยอมหยุดแค่นั้น "อีแป๊บนะครู นะ ๆ ๆ" ครูตังที่รู้สึกหงุดหงิดใจก็ได้แต่สายหน้า แต่ที่น่าแปลกใจแกกลับปล่อยให้อีตูนลูบเป้าแกเล่นต่อไป "ครู!" อีตูนเรียก "อืมว่า" ครูตังตอบในขณะที่ตัวแกก็กำลังหาของอยู่ "หนูขอดูแบบตาเนื้อได้ไหม!" ครูตังชะงักหยุดก้มมองอีตูนทันที
"นะครูดูเสร็จหนูจะไม่กวนครูอี นะ ๆ" สายตาครูตังดูเป็นกังวลเล็กน้อย แต่แกก็น่าจะรำคาญอีตูนไม่แพ้กัน "ก็ได้ แต่ดูเสร็จก็เสร็จนะ" อีตูนยิ้มหน้าบานก่อนที่มันจะรีบดึงกางเกงวอมครูตังลงมาถึงเข่า ครูตังดูตกใจไม่น้อยแต่ก็เหมือนปล่อยวางเพื่อที่มันจะได้จบ ๆ แต่เชื่อไหมว่าครูตังคิดผิดเพราะอีตูนไม่จบแค่นั้นแน่
อีตูนดึงกางวอมลงเผยให้เห็นกางเกงในสีขาวของครูตังที่ห่อหุ่มควยแกเอาไว้ จากที่เราเห็นขนาดก็น่าจะพอดีคำ จากนั้นอีตูนก็รีบดึงกางเกงในครูตังลงมา ลำควยหัวบานสีคล้ำก็ดีดตัวออกมา "โห้ครูใหญ่มาก..." แท่งควยครูตังแข็งตัวเต็มที่จนหัวควยบานเด่นโชว์ต่อหน้าต่อตาอีตูน ตอนนี้เราเห็นอีตูนมันอ้าปากต้าค้างไปแล้ว สายตาของมันจับจ้องอยู่ที่ควยครูตังตาไม่กระพริบ
"พอใจแล้วใช่ไหม งั้นก็ช่วยครูหาของต่อ" แต่ในจังหวะที่ครูตังจะดึงกางเกงในขึ้นมาที่เดิม มืออีตูนที่ไวกว่ามือของแก มันคว้าหมับเข้าที่ลำควยของครูตัง "เฮ้ย! เชี่ย!!" ครูตัวร้องเสียงหลงพร้อมกับถบสคำหยาบออกมา "หยุดนะ!" แต่ตอนนี้มันไม่ทันแลัว หัวควยบานของครูตังถูกปากของอีตูนคลอบเอาไว้เป็นที่เรียบร้อย ต่อให้ครูตังขัดขืนแค่ไหนอีตูนก็ไม่ยอมคายควยแกออก
ม๊วบบบ ม๊วบบบ ม๊วบบบ อีตูนขยับหัวครูดเข้าครูดออกจนครูตังตัวงอ มือที่ดันหัวอีตูนให้ออกค่อย ๆ อ่อนแรงลง "ซื๊ดดดด เธอ อ่าาา อย่าทำแบบนี้" ในระหว่างที่ครูตังสู้รบกับอีตูนอยู่นั้น เราเองที่เห็นเหตุการณ์ก็อยากจะเข้าไปช่วยแก แต่พอเอาเข้าจริงตัวเราเองก็กลับรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยกับภาพตรงหน้าเอาสะงั้น
ม๊วบบบ ม๊วบบบ ม๊วบบบ "ซื๊ดดด หยุด!" ปากบอกให้หยุดแต่ร่างกายของครูตังกลับยืนตัวงอนิ่งสะงั้น ในขณะที่มือก็ยังออกแรงดันหัวอีตูนแต่ก็เบาลง ส่วนอีตูนตอนนี้ไม่ต้องพูดถึง มือของมันกอดขาครูตังเอาไว้แน่น ในขณะที่ปากก็ค่อย ๆ กลืนกินลำควยของครูตังเข้าไปเรื่อย ๆ จนจากที่ตอนแรกเข้าไปแค่ส่วนหัว แต่ตอนนี้มันเขมืบเข้าไปเกือบหมดลำแล้ว
"ซื๊ดดด หยุดเถอะ อ่าาา ครูขอ..." เสียงครูตังยังคงต่อต้าน แต่ร่างกายทุกส่วนกลับสวนทางกัน เราเห็นมือครูตังเริ่มหยิกงอ หน้าตาที่ต่อต้านเริ่มหลับตาลง ม๊วบบบ ม๊วบบบ ม๊วบบบ อีตูนยังคงดูดควยพร้อมกับเงยหน้ามองครูตัง พอมันเห็นว่าครูตังไม่ขัดขืนมันก็เลยใส่เต็มแรง แต่เราเห็นการดูดของมันยังไม่ชำนาญพอ เพราะบางครั้งครูตังร้องบอกว่าโดนฟัน
และแล้วครูตังก็หมดสภาพยืนนิ่งพิงตู้เก็บของให้อีตูนดูดควยได้อย่างสบายใจ ในขณะที่เสียงร้องครางของแกก็หลุดออกมาเป็นครั้งคราวให้เราได้ยิน "ซื๊ดดดดด อ่าาาาา อืมมมม" ลำควยเกือบทั้งลำถูกอีตูนดูดเลียจนแฉะไปทั้งลำ แก้มของอีตูนมันบวมโต "ซื๊ดดดด อ่าาาา" เสียงครางต่ำของครูตังบ่งบอกถึงความเสียวจนเรารู้สึกเสียวตาม
แต่ในจังหวะนั้นเราแอบเห็นอีตูนล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ามันออกมา ก่อนที่มันจะเงยหน้าขึ้นมองครูตัง พอมันเห็นว่าครูตังยืนหลับตาครางอย่างสบายใจ มันก็เปิดกล้องกดถ่ายเซลฟี่ตอนที่มันกำลังคาบควยครูตังเอาไว้ในปาก หลังจากนั้นมันก็ยกกล้องขึ้นถ่ายหน้าครูตังอีกหนึ่งช๊อด เสร็จแล้วมันก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงมันไป
เราที่เห็นก็ไม่รู้ว่ามันทำแบบนั้นไปทำไม แต่เรารู้แค่ว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน แต่ตอนนั้นเราคิดอะไรไม่ออกเพราะภาพตรงหน้ามันทำเอาเราเสียวจนแทบยืนไม่ติด อีตูนดูดควยครูตังอย่างบ้าคลั่ง ครูดเข้าครูดออกแบบรัวเร็วจนเราเองถึงกับกลืนน้ำลายแทนมัน และในที่สุดเสียงคำรามครูตังก็ดังขึ้น "พอก่อนมันจะแตกแล้ว..." แต่ถึงกระนั้นอีตูนก็ไม่ยอมคายควยแกออก มันยังคงตั้งหน้าตั้งตาดูดต่อแบบแน่น ๆ
"ซื๊ดดดดด อ่าาาาาา แตกแล้ววววว" เสียงครูตังดังขึ้น ร่างกายหดเกร็งพร้อมกับเหยียดขาตึง ก่อนที่ครูตังจะกระตุกจนตัวโยกกระฉูดน้ำควยเข้าปากอีตูน "อ้าาา อ้าาาา อืมมม" ในที่สุดเสียงครางสุดท้ายของครูตังก็หยุดลง สายตาแกดูพร่าพร้อมกับมัวลมหายใจที่แผ่วเบ่า จากนั้นแกก็ดันหัวอีตูนออกจากควยแก พร้อมกับรีบดึงกางเกงขึ้นมาใส่
"ออกไป! ต่อไปเธอห้ามทำแบบนี้อีก" อยู่ ๆครูตังก็ขึ้นเสียงใส่อีตูน แต่แทนที่มันจะกลัวมันกลับเลียปากใส่ครูตังแทน จากนั้นมันก็ลุกขึ้นแล้วก็เดินออกจากห้องเก็บของไป เราที่ยังแอบดูอยู่อีกด้านถึงกับรู้สึกสงสารครูตังขึ้นมา เพราะหลังจากอีตูนออกไปครูตังถึงกับเข่าทรุดลงกับพื้น เราไม่รู้ว่าเพราะแกหมดแรงหรือแกคับแค้นใจกันแน่ แต่จากที่เห็นสีหน้าเราว่าแกดูกังวลใจไม่น้อย
พอครูตังออกจากห้องเก็บของไปก็เหลือแต่เราที่รอให้ทุกอย่างเงียบลง แต่พอมองดูนาฬิกาก็ถึงกับรีบวิ่งออกจากตรงนั้นอย่างไวเพราะมันจะหกโมงแล้ว ดีที่วันนี้แม่ไม่อยู่ไปในเมืองกลับค่ำ ๆ เราก็เลยต้องเดินกลับบ้านเอง แต่พอเดินมาไม่ทันถึงไหนก็มีเสียงแซวขึ้นมา "อ้าวน้องมินนี่หว่า ได้ยินเพื่อนน้องบอกว่าอยากได้พวกพี่เป็นผัวใช่ไหม" ก่อนที่เราจะถูกพวกมันล้อมหน้าล้อมหลังเอาไว้
พวกนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แก๊งรุ่นพี่ม.4สามคนที่เราเจอเมื่อตอนเย็น ไอ้พี่ก้อง ไอ้พี่วี และก็ไอ้พี่แทนปากหมา และคนที่แซวเราก็ไอ้พี่แทนนั่นเอง สรุปที่อีตูนพูดพวกพี่ ๆ เขาได้ยิน และแล้วตอนนี้ความซวยก็เลยมาตกที่เรา ขณะที่เราเองไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่อีตัวที่สร้างเรื่องเอาไว้มันดันเสือกหายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้
เราเดินเงียบไม่โต้ตอบใด ๆ เพราะคนพวกนี้ถ้าเราเล่นด้วยเท่ากับเราเติมเชื้อไฟเผาตัวเองชัด ๆ เราก็เลยเลือกที่จะไม่ตอบโต้พยายามกดอารมณ์ตัวเองเอาไว้ไม่ให้เถียงหรือด่าพวกมัน "จะเอาพี่ หรือเอาไอ้วี หรือจะเป็นไอ้ก้องบอกได้เลยนะน้องมินพี่จัดให้ได้หมด" ไอ้พี่แทนพูด ก่อนที่เสียงหัวเราะชอบใจจะดังขึ้น
แต่อย่างนั้นเราก็ยังเลือกที่จะเงียบแล้วเดินต่อไป "หรือน้องมินจะเอาทีเดียวทั้งสามก็ได้นะ" พูดจบพวกมันก็หัวเราะ แถมยังเดินตามต่อแยเราไม่เลิก ซึ่งตอนนี้เราเองก็เริ่มกำหมัดแน่นแล้ว กะว่าถ้าไม่เลิกกวนตีนจะได้เห็นดีกันแน่ "ไปกับพวกพี่ไหมจ๊ะรับรองน้องได้เสียวเหมือนขึ้นสวรรค์แน่นอน" อันนี้ไอ้พี่วีพูด ต่อด้วยเสียงหัวเราะอีกตามเคย ส่วนไอ้พี่ก้องเดินมองเราตาเป็นมัน
ไอ้เราที่ทนนับหนึ่งจนจะถึงร้อยอยู่แล้ว กำลังจะอ้าปากด่าพวกมันให้ไฟแลบ "ไอ้ชาติ..." จู่ ๆ เสียงเข้มที่คุ้นหูก็ดังขึ้น "พวกเธอทำอะไรกัน!" เรารีบหันไปดูสรุปเป็นครูปืน ส่วนไอ้พวกสามตัวนั้นพอเห็นครูปืนก็ถึงกับรีบหลบหน้าหลบตายกมือไหว้รัว ๆ ก่อนที่พวกมันจะวิ่งไปคนละทิศคนละทางเพราะกลัวครูปืนจะเห็นสายตาของพวกมันที่เพิ่งดูดกัญชามา
หลังจากพวกนั้นไปกันหมดเราที่ยืนนิ่งไม่ทันได้พูดอะไร ข้อมือของเราถูกครูปืนรวบแล้วก็ลากไปยังห้องพักแก "เดี๋ยวครูจะพามินไปไหน" เราที่ตกใจเล็กน้อยก็ได้แต่ร้องถาม แต่ก็ไม่ได้คำตอบใด ๆ ยังคงถูกลากไปตามแรงของครูปืน "ครูมินลูกมีพ่อมีแม่นะจะมาฉุดลากกันแบบนี้ไม่ได้" เรายังอารมณ์ดีในขณะที่คนลากหน้าบึ้งสุด ๆ 5555
แค่นี้ก่อนนะครับไว้มาต่อให้ใหม่ ถ้าชอบก็อย่าลืมคอมเม้นต์นะครับอิอิ
ขอบคุนครับสนุกมาก ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ น้องมินก็เหมาๆไปเลย ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ. สนุกเช่นเคย ะสียวๆๆๆๆ ขอบคุณค้าบ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เยี่ยมครับ ขอบคุณครับ สนุกอยู่ ลากเข้าห้องพักครู โดนแน่ ๆ I like that ชอบตอนนี้มากสุดๆ มันแบบ เสวดี อ่ะ มาต่อตอนที่ 4 ไวๆนะครับ ขอบคุณครับ