"หมู" พนักงานต้อนรับกะดึงโรงแรมกำลังนั่งทำงานอยู่หน้าเคาเตอร์โรงแรม เสียงพิมพ์ดีดจากแป้นคีย์บอร์ดดังเป็นพักๆ สายตาของหมูมองที่หน้าจอคอมและมองที่นาฬิกาข้างโต๊ะตอนรับ "เที่ยงคืนแล้ว" หมูพูดเบาๆพร้อมกับว่างมือจาการทำงาน พร้อมกับกดเบอร์โทรจากเครื่องโทรศัพท์ "ป้อมยามครับ" เสียงชายหนุ่มอายุคราวน้าคราวลุงดังขึ้นจากปลายสาย "ลุงดาบเที่ยงคืนแล้ว มากินข้าวด้วยกันไหมเดียวผมอุ่นข้าวรอ" ปลายสายตอบรับทันที หมูที่วางสายโทรศัพท์ลงก็เดินหลังโต๊ะตอนรับที่กันฉากเอาไว้เพื่ออุ่นอาหารรอ ไม่นานเกินรอเสียงร้องเท้าคอมแบทดังกระทบกับพื่นทางเดิน ปรากฎร่างของยามหนุ่มใหญ่ขึ้นอยู่ที่หน้าประตู ร่างใหญ่ในชุดรัดรูปจากกล้ามที่เจ้าตัวปั้นมาอย่างดี สายตาของหมูไล่ไปทีละน้อยจนหยุดอยู่ที่เป้าที่มันนูนอยู่เล็กน้อย "ลุงดาบคงจะดูหนังโป้ในป้อมยามอีกแล้วสิท่า" หมูคิดในใจก็กวักเมื่อเรียกให้นลุงดาบมานั่งข้างๆตัวเอง "วันนี้ทำอะไรกิน" ลุงดาบนั่งลงข้างๆหมู หมูที่แอบมองเป้าอูมๆของลุงดาบอีกครั้งจึงตอบไป "แกงมัสมันกับไข่เจียงใบโหรพาจ๊ะ มีเฉาก๊วยน้ำกะทิด้วยนะวันนี้" หมูพูดจบก็ตักข้าวใส่ในจานของลุงดาบ ทั้งสองกินข้างอย่างเงียบๆอย่างทุกที่ ทุกวันหมูจะทำกับข้าวมาทานที่โรงแรมเพราะโรงแรมไม่มีข้าวให้กะดึก แต่มีเงินค่าข้าวให้แทน หมูจึงต้องทำกับข้าวมากินกับลุงดาบ หมูที่ทานข้าวไปแอบมองกล้ามลุงดาบไปก็สังเกตว่าวันนี้นลุงดาบไม่เติมข้าวรอบที่สอง "วันนี้ลุงไม่เติมข้าวหรอ" หมูพูดพร้อมกับเลียข้าวที่ติดอยู่กับช้อน "วันนี้ไม่มีอารมณ์กินวะ เครียดจัด ลูกต้องเอาเงินไปทัศนะศึกษาสองพัน ไม่รู้จะเอาที่ไหนให้ นี้ก็ยังครึ่งเดือนอยู่เลย จะเบิกก่อนก็ไม่ได้" ลุงดาบพูดไปพร้อมกับถอนหายใจแรงๆ ความเงียบเข้าปกคลุมห้องพักอีกครั้ง ทั้งสองต่างจมอยู่กับความคิดของตัวเอง คนหนึ่งคิดว่าจะหาเงินที่ไหนให้ลูก อีกคนกลับคิดสัปดน "เอาของฉันไหมลุงเดียวให้ยืม" ลุงดาบตกใจและดีใจในเวลาเดียวกัน "จริงหรอหมู" "จริง คนกันเองมีอะไรช่วยๆกันแต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ" หมูพูดจบก็กลืนเฉาก๋วยที่เหลือลงคอ "ฉันจะให้ลุงสามพันแต่ลุงต้องให้ฉันดูดควยลุงเอาไหม"