มาค่ายดันเจอเด็กสู้มือ - วันที่ 3: ช่วงเช้า
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-3-11 18:33"เชี่ย... เจ็ดโมงครึ่ง!"ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนกหวีดปลุกของพวกพี่สตาฟที่ดังลั่นไปทั้งหอพักรวม ผมรีบหันไปมองไอ้ตัวดีข้างๆ ไอ้คินแม่งยังนอนน้ำลายยืดกอดแขนผมแน่นไม่ยอมปล่อยเหมือนเมื่อวานเปี๊ยบ"ไอ้คิน! ตื่นสัส! สายแล้ว!" ผมเขย่าตัวมันจนหัวสั่นหัวคลอน"งื้อ... พี่... ขออีกห้านาที" มันพึมพำพลางซุกหน้าเข้าหาไหล่ผม กลิ่นแป้งเด็กจากตัวมันโชยเข้าจมูกจนผมใจสั่นแปลกๆ"ห้านาทีพ่อง! เขาจะเข้าฐานกันแล้ว ลุกไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้!" ผมลากคอมันลุกขึ้นจนได้ สุดท้ายเราสองคนก็ต้องวิ่งหน้าตั้งไปที่อาคารเรียนเดิม เพราะห้องน้ำหอพักคนแน่นจนไม่มีช่องว่างให้สอดตัวเข้าไปพอถึงหน้าห้องน้ำตึกวิศวะที่เดิม ผมกับมันยืนหอบแฮก มองหน้ากันอย่างรู้ชะตากรรม ห้องน้ำเหลือว่างอยู่ห้องเดียว และเวลาก็บีบหัวใจฉิบหาย"พี่กี้... เอาไงดี อาบพร้อมกันเลยป่ะ? ผู้ชายด้วยกัน กลัวไรล่ะพี่" คินหันมาถามยิ้มๆ สายตาซุกซนเหมือนรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่"อาบพร้อมกันเหี้ยไรล่ะ มึงบ้าป่ะเนี่ย!" ผมด่าสวนตามฟอร์ม ทั้งที่ในใจแม่งก็แอบลุ้นอยู่ลึกๆ "แต่... เออๆ เร็วๆ นะมึง เดี๋ยวสาย กูก็ขี้เกียจรอแล้ว"
ผมผลักประตูเข้าไปก่อน ตามด้วยไอ้คินที่รีบปิดล็อกกลอนทันที พื้นที่ห้องน้ำแคบๆ ทำให้เราต้องยืนเบียดกันจนไหล่ชนไหล่ กลิ่นสบู่กับไอร้อนจากร่างกายเราสองคนทำเอาอากาศข้างในเริ่มอึดอัด"พี่... เมื่อเช้าผมตื่นมาแล้ว 'คินน้อย' มันคึกว่ะ ขอชักว่าวแปปได้มั้ย?" คินพูดหน้าตาเฉยพลางรูดกางเกงนอนลงจนเห็นจู๋จิ๋วที่เริ่มขยายตัวตั้งโด่"มึงนี่มัน... กูว่ากูขี้เงี่ยนแล้วนะ แต่มึงหนักกว่ากูอีก" ผมบ่นอุบหน้าร้อนวูบ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ ผมจัดการถอดของตัวเองออกมาเหมือนกัน "เออๆ รีบทำรีบเสร็จนะมึง อย่าลีลา กูก็เริ่มมีอารมณ์เพราะมึงบิ้วกูเนี่ยแหละ"เราสองคนยืนหันหน้าเข้าหากัน ต่างคนต่างกำส่วนอ่อนไหวของตัวเองไว้แน่น ผมเริ่มรูดรั้งลำขาวๆ ของตัวเองพลางจ้องมองภาพตรงหน้า... ไอ้คินในสภาพเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับส่วนหัวสีชมพูที่มันกำลังใช้มือเล็กๆ ชักขึ้นลงอย่างชำนาญ"ซี๊ด... พี่กี้ ของพี่แม่งโคตรใหญ่เลยว่ะ" คินครางเบาๆ สายตาจ้องเขม็งมาที่มือผม "ผมขอ... ลองแตะหน่อยได้มั้ย?""สัส... ทำของมึงไปเหอะ อย่ามากวนกู" ผมด่ามันเสียงพร่า มือขวารัวเร็วขึ้นจนหนังหุ้มเสียดสีกับอุ้งมือซ้ำๆ จินตนาการถึงเรื่องเมื่อคืนที่ลองชิมน้ำมันที่ติดมุมไอแพด ยิ่งทำให้อารมณ์พุ่งปรี๊ด"อา... พี่กี้... ผมไม่ไหวแล้ว..." คินตัวเกร็ง ร่างกายเล็กๆ สั่นกระตุกเบาๆ ก่อนจะปล่อยน้ำรักใสๆ ออกมาเปรอะเต็มมือตัวเองผมเห็นภาพนั้นแล้วฟิวส์ขาดทันที เหมือนเจอคู่หูที่ชอบแนวอะไรคล้ายกัน เลยขยับรูดรัวแรงอีกสองสามครั้งก่อนจะกระตุกเกร็งจนตัวโก่ง ปล่อยน้ำกามขุ่นๆ พุ่งกระจายออกมาเลอะเทอะเต็มพื้นห้องน้ำ เราสองคนยืนหอบหายใจรดกันอยู่พักใหญ่ก่อนจะรีบถูสบู่ตักน้ำราดตัวลวกๆ เพื่อไปเข้าฐานให้ทัน
ช่วงสาย พวกเรามาถึงห้องแล็บทันเวลาพอดี พี่สตาฟแจกชุดคิทเป็นหุ่นยนต์แบบล้อเลื่อนที่ต้องใช้เซอร์โวมอเตอร์ควบคุมแขนกลเล็กๆ ด้านบน ผมนั่งเช็กวงจรเงียบๆ ส่วนไอ้คินแม่งก็ยังกวนตีนไม่เลิกมันหยิบแขนหุ่นยนต์ที่เป็นพลาสติกยาวๆ ขึ้นมา แล้วลองขยับแกนมอเตอร์ให้พุ่งเข้าพุ่งออกรัวๆ"พี่กี้ ดูนี่ดิ... แขนหุ่นยนต์ตัวนี้มันทำท่าเหมือนพี่เมื่อกี้เลยว่ะ แว่ดๆๆๆ" มันทำเสียงประกอบพลางเล็งแขนหุ่นยนต์มาทางเป้ากางเกงผม"ไอ้คิน! ไอ้สัส! เล่นเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!" ผมด่าเสียงหลงพลางตบหัวมันไปทีนึง "มึงตั้งใจทำหุ่นไปเลยนะสัส เดี๋ยวประกอบไม่เสร็จกูจะถีบมึงตกเก้าอี้""โถ่พี่... ผมก็แค่ทดสอบ Mechanical แรงเสียดทานไงพี่กี้ พี่คิดลึกเองป่ะเนี่ย?" มันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากจนคนข้างๆ หันมามอง "เนี่ย... ลื่นปรื๊ดเลยนะพี่ เหมือนตอนโดนสบู่เมื่อเช้าเป๊ะ!""ไอ้เด็กเวร... มึงหุบปากไปเลยนะ ก่อนที่กูจะเอาหัวแร้งจี้ปากมึง!"ตอนนี้ในใจคืออยากจะบ้าตายกับความสู้มือของมัน แต่ที่บ้ากว่าคือ... ผมดันรู้สึกสนุกที่ได้ต่อปากต่อคำกับมันแบบนี้ว่ะ เหมือนเริ่มตื่นเต้นว่ามันจะรับมือกับคำด่าของผมต่อไปยังไง...
หลังจากด่ามันเรื่องแขนกลเสร็จ ผมก็พยายามดึงสมาธิกลับมาที่แผงวงจรตรงหน้า แสงไฟนีออนในห้องแล็บสะท้อนกับหยดเหงื่อที่ขมับผม บรรยากาศเริ่มตึงเครียดเพราะกลุ่มอื่นเริ่มประกอบฐานล้อเสร็จกันหมดแล้ว"พี่กี้... ตรงนี้มันต้องล็อคน็อตเบอร์สี่นะ พี่หยิบผิดแล้วเนี่ย"คินทักขึ้นพลางเอื้อมมือมาคว้าน็อตตัวจิ๋วในจานวางอุปกรณ์ จังหวะนั้นเองที่หลังมือของมันบังเอิญเฉียดเข้ากับมือของผม... ผมชะงักไปครู่หนึ่ง ความรู้สึกวูบวาบแล่นปราดขึ้นมาตามแขน สัมผัสจากผิวนุ่มๆ ของมันเนียนละเอียดจนผมนึกสงสัยในใจว่า มึงเป็นเด็กผู้ชายจริงๆ เปล่าวะเนี่ย มือแม่งนิ่มยิ่งกว่าผู้หญิงบางคนอีก"พี่... ค้างทำไมเนี่ย กลัวน็อตกัดเหรอ?" มันถามกวนๆ พลางเงยหน้าขึ้นมาสบตา"ค้างพ่อง! กูแค่เช็กดูว่ามึงจะหยิบถูกมั้ยต่างหาก" ผมรีบชักมือกลับแล้วทำเป็นขันน็อตแก้เก้อ ทั้งที่ใจข้างในมันสั่นพิลึกเราสองคนช่วยกันต่อมอเตอร์เข้ากับชุดเฟืองเกียร์ คินหยิบจับอุปกรณ์ได้คล่องแคล่วและแม่นยำผิดคาด มันไม่ได้แค่ป่วนไปวันๆ แต่มันรู้โครงสร้างดีชิบหาย พอถึงขั้นตอนที่ต้องบาลานซ์น้ำหนักหุ่นยนต์ มันก็เป็นคนเสนอให้ย้ายตำแหน่งแบตเตอรี่มาไว้ตรงกลางเพื่อเพิ่มจุดศูนย์ถ่วง ซึ่งผมเองยังคิดไม่ถึงด้วยซ้ำ
"เสร็จแล้วครับพี่ชิกกี้! ดูดิ... โคตรเท่!"คินร้องออกมาอย่างดีใจเมื่อเราขันน็อตตัวสุดท้ายเข้าที่ หุ่นยนต์ล้อเลื่อนทรงสี่เหลี่ยมปรากฏโฉมอยู่ตรงหน้า แม้จะยังไม่มีสมอง แต่รูปร่างมันดูสมบูรณ์แบบและแข็งแรงกว่าของกลุ่มรุ่นพี่ ม.ต้น ข้างๆ เสียอีก"เออ... ก็ดูดี" ผมพยายามทำเสียงนิ่ง แต่อดไม่ได้ที่จะแอบยิ้มมุมปาก "มึงก็... ฉลาดใช้ได้เหมือนกันนะเนี่ยไอ้คิน""แน่นอนดิพี่ ผมบอกแล้วไงว่าผมอัจฉริยะ" มันยืดอกภูมิใจ "เป็นไง... เริ่มหลงเสน่ห์เด็ก ป.4 อย่างผมขึ้นมาบ้างยัง?""เพ้อเจ้อสัส! แค่ต่อหุ่นเสร็จอย่าเพิ่งโม้ เดี๋ยวตอนบ่ายเขียนโค้ดมึงจะร้องไม่ออก"ผมด่ามันไปตามระเบียบ แต่ในใจผมเริ่มยอมรับความจริงบางอย่าง... ไอ้เด็กหน้าโฆษณานมนี่มันไม่ธรรมดาจริงๆ ว่ะ ทั้งเรื่องสู้มือที่ทำเอาผมแทบคลั่ง และเรื่องสมองที่ดูจะทันกันกับผมไปซะหมด ความรู้สึกรำคาญที่เคยมีในวันแรกมันเริ่มเปลี่ยนเป็นความรู้สึก 'ท้าทาย' และ 'คาดหวัง' อย่างบอกไม่ถูก"ไปกินข้าวเหอะพี่ ผมหิวจนจะกินจู๋ตัวเองได้แล้วเนี่ย""ไอ้สัส! ทะลึ่งไม่เลือกที่... ไปเลยมึง เดินนำไปเลย!"ผมเดินตามหลังมันไปที่โรงอาหาร สายตาจ้องมองแผ่นหลังเล็กๆ ของมันพลางนึกถึงสัมผัสนุ่มนิ่มที่มือเมื่อกี้ กับนึกถึงภาพสบู่ที่ค่อยๆ ไหลจากแผ่นหลังลงร่องตูดขาวๆ ตอนอาบน้ำด้วยกัน แล้วใจผมเริ่มไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ละ...
ขอบคุณครับ จบ จากเข้าค่าย มีต่อได้ไหมครับ เริ่มสนุกแล้ว น้องก็ยั่วยวนพี่ไม่พัก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณครับ ข อ บ คุ ณ ค รั บ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ rokza055 ตอบกลับเมื่อ 2026-3-11 14:15
จบ จากเข้าค่าย มีต่อได้ไหมครับ
ค้าบ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ. ขอบคุณครับ ท่าทางจะหวั่นไหวกับเด็กน่าดูเลยนะกี้ ไม่รอดแล้วเอ็ง มันจะเพิ่มเลเวลไปได้ถึงไหน เสวมาก พัฒนาไปไวเกินไปแล้วนะ โดนเด็กตกซะแล้ว
หน้า:
[1]
2