ครูแตมเก็บแต้ม EP.13 แต้มที่ 0
หลังจากกลับจากค่าย ผมก็ได้ลงมานอนห้องภูมิบ่อยๆ เพราะอยู่หอเดียวกัน แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเข้ามา ผมตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกดีๆ ที่ยังมีรสสัมผัสของภูมิหลงเหลืออยู่ แต่สายตาดันเหลือบไปเห็น "โนติจากแอพแชท" จากบนจอมือถือที่อยู่ข้างเตียงของมันอย่างไม่ตั้งใจผมเพ่งดูด้วยความสงสัย แล้วมือผมก็สั่นจนแทบจะคุมไม่อยู่... ในนั้นมีการคุยเกี่ยวกับผมแชทไหลผมก็ได้แต่อ่านตามแชทที่เด้งมาเรื่อยๆ "เดี๋ยวนี้ตัวติดกับแตมจังเลยนะ แบ่งกูได้ยัง?" "แตมเพื่อนมึงเด็ดจริงอ่อวะ ไม่น่าเชื่อว่าจะหลอกง่ายขนาดนั้นนะ" "ขาวๆ น่ารักงั้นกูก็อยากลองบ้างว่ะ"
"ตื่นแล้วเหรอแตม?" ภูมิเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพผ้าขนหนูผืนเดียว โชว์ซิกแพ็กที่ผมเริ่มเห็นจนชินตา มันยิ้มเจ้าเล่ห์แบบที่ผมเคยคิดว่าหล่อ แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่ามันคือยิ้มของ "คนเหี้ยๆ คนนึง""เออ ตื่นแล้ว" ผมทำเป็นบิดขี้เกียจเพื่อเบี่ยงความสนใจ จนจอมือถือมันดับไปเอง ใจผมที่เคยเต้นรัวด้วยความรัก กลับกลายเป็นความเย็นชาและความรู้สึกหลากหลายผุดขึ้นในหัว"เมื่อคืนมึงเริ่ดมากนะ... มานวดให้กูบ่อยๆ หน่อยดิ" ภูมิพูดพลางตบไหล่ผมเหมือนผมเป็นแค่รางวัลชิ้นหนึ่งของมัน
ผมมองหน้าเดือนสาขาสุดหล่อตรงๆ แล้วยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ร้ายกว่ามันร้อยเท่า... 'มึงนึกว่ามึงเก็บแต้มกูเหรอภูมิ? เปล่าเลย... คิดว่ามึงทำได้คนเดียวหรือไง มึงเป็นแค่บทเรียนบทแรกที่ทำให้กูรู้ว่า ผู้ชายหล่อๆ อย่างมึง มันมีค่าแค่ให้กู 'ใช้' เพื่อความสนุกเท่านั้นแหละ' ผมนึกในใจอย่างเจ็บแค้น"ได้ดิภูมิ... นวดตรงอื่นก็ได้นะ กูชอบ"
ภูมิเดินเข้ามาที่เตียงด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจอะไรของมันไม่รู้ มันถอดผ้าขนหนูออกพาดไว้ที่เก้าอี้ เหลือเพียงกางเกงในสีเทาโชว์ท่อนบนมัดกล้าม "อยากนวดตรงไหน? ก็เลือกนวดได้เลย"ผมไม่ตอบ แต่เดินเข้าไปประชิดตัวมัน มือผมลูบไล้ไปตามแนวซิกแพ็กที่มันภูมิใจนักหนา ก่อนจะเลื่อนมือต่ำลงไปบีบเค้นส่วนกลางกายของมันผ่านกางเกงในแรงๆ จนมันสะดุ้ง "เอาจริงๆ ปะ กูไปได้กับมึงตอนไหนวะภูมิ เราแค่ภายนอกกันเฉยๆ ไม่ใช่อ่อ?"
สายตาของภูมิเปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินเรื่องที่เราสองคนได้กัน แต่มันไม่มีเวลาได้แก้ตัว เพราะผมผลักมันลงไปนอนแผ่บนเตียง แล้วขึ้นไปนั่งคร่อมทับหน้าขาแน่นๆ ของมันไว้"มึงนึกว่ามึงเก็บแต้มกูได้คนเดียวเหรอ?" ผมกระซิบชิดริมใบหูมัน พลางถอดกางเกงในของมันออกอย่างรวดเร็ว "ไหนขอกูลองเก็บแต้มมึงหน่อยสิวะ"คราวนี้ไม่ใช่แค่ลูบไล้ภายนอกเหมือนที่ค่ายสีน้ำ แต่ผมต้องการมีอะไรกับมันจริงๆ ผมถอยลงมาใช้ปากและลิ้นเลียลากควยที่เริ่มแข็งขึ้นมาของมันอย่างช่ำชองจนมันขยายจนคับปากของผม ภูมิถึงกับร้องครางลั่นออกมาด้วยความเสียวที่มันไม่เคยเจอจากใคร
"อึ้ก... แตม... มึงไปฝึกมาจากไหนเนี่ย... ซี๊ดดดดด!"มันพยายามจะลุกขึ้นมาคุมเกม แต่ผมกดตัวมันไว้แน่น "อยู่เฉยๆ... แล้วดูว่ากูจะทำอะไรกับมึงต่อไป"ผมจัดการพลิกตัวมันให้นอนคว่ำลง แล้วใช้เข่าแทรกกลางระหว่างขาแกร่งของเดือนสาขา ก่อนจะเริ่มบทเรียนที่ทำเอาภูมิต้องกำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เสียงครางของมันดังระงมไปทั่วห้อง ไม่เหลือมาดเดือนคณะสุดเท่แม้แต่นิดเดียว
ผมราดเจลหล่อลื่น เริ่มทำหน้าที่ของมัน ผมก็ไม่รอช้าที่จะสั่งสอนไอ้เพื่อนเวรนี่ ภูมิที่ตอนนี้นอนคว่ำหน้าหอบหายใจรัวอยู่บนเตียง พยายามจะขยับตัวหนีแต่ผมใช้เข่ากดทับบั้นท้ายแน่นๆ ของมันไว้จนขยับไปไหนไม่ได้"อึ้ก... แตม... มึงจะทำอะไร..." เสียงของมันสั่นพร่า ไม่เหลือเค้าความมั่นหน้าของเดือนสาขาเลยสักนิด"กูจะทำให้มึงรู้ไง... ว่าที่มึงบอกกับเพื่อนมึงว่าจะเก็บแต้มกู ต้องเป็นกูที่เก็บแต้มมึงดิวะ" ผมกระซิบชิดรูหูมัน ก่อนจะค่อยๆ สอดนิ้วเรียวของผมเข้าไปในช่องทางรักของมัน"อื๊ออออ! แตม... ซี๊ดดดดด!" ภูมิร้องลั่นจนหน้าฝังลงกับหมอน ร่างกายกำยำของนักกีฬาเกร็งจนกล้ามหลังขึ้นเป็นมัดๆ มือหนาของมันขยุ่มผ้าปูที่นอนจนขาดติดมือ ผมเริ่มขยับจังหวะนิ้วอย่างไล่ระดับและควานหาจุดเสียวของมัน"มึงเสียซิงให้นิ้วกูละนะภูมิ" ผมพูดพลางก้มลงไปกัดที่ลาดไหล่หนาของมันจนขึ้นรอยแดง "ครางออกมาสิภูมิ... ครางออกมาให้กูได้ยินว่ามึงเสียแต้มให้กู!""อ๊ะ... อื้มมม... แตม... กูยอมแล้ว... ซี๊ดดด แรงกว่านี้... แรงอีก!"
ความเงียบในห้องพักถูกแทนที่ด้วยเสียงแจ๊บแจ๊ะจากนิ้วผมกับรูของภูมิอย่างดุดันและรวดเร็ว ภูมิบิดเร้าสะโพกรับทุกจังหวะที่ผมมอบให้ แววตาของมันฉ่ำเยิ้มไปด้วยความเสียวที่พุ่งพ่านจนคุมไม่อยู่ ผมเร่งเครื่องขึ้นเรื่อยๆ จนมันเริ่มหอบฮักเหมือนคนกำลังขาดใจผมรวบมือทั้งสองข้างของมันไปไพล่หลังไว้ด้วยมือเดียว เพิ่มแรงส่งสุดท้ายเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง ภูมิเกร็งหน้าท้องจนซิกแพ็กแข็งปั๋ก เหมือนมันจะเสร็จแต่ผมกลับหยุดการกระทำทุกอย่าง
ผมผละออกมาอย่างเย็นชา ทิ้งให้ภูมินอนหอบร่างสั่นอยู่บนเตียงเหมือนคนหมดสภาพ ผมเดินไปหยิบแก้วน้ำมาจิบเงียบๆ มองดูเดือนสาขาที่ตอนนี้กลับดู "จืดชืด" กว่าที่ผมเคยคิดไว้เยอะ"แตม... มึง..." ภูมิพยายามจะพูด แต่มันทำได้แค่หอบหายใจ"ภูมิ... พรุ่งนี้มึงก็ไปอวดเพื่อนในกลุ่มมึงได้นะ ว่ามึงได้กูแล้ว เอ๊ะไม่สิต้องกูได้มึงปะ?" ผมยิ้มเย็นๆ พลางหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปมันที่นอนหอบอยู่ช็อตนึง
"แต่มึงอยากเก็บแต้มกูไม่ใช่เหรอภูมิ? กูยอมให้มึงก็ได้"ผมไม่รอให้มันหายเหนื่อย ผมขยับเข้าไปพลิกตัวให้มันนอนหงาย แล้วนั่งทับบนตักหนาๆ ของมัน วาดแขนโอบรอบคอเดือนสาขาจนอกเราเบียดกัน ภูมิเริ่มหายใจติดขัดเมื่อผมจงใจบดคลึงสะโพกวนไปมาบนควยแข็งๆ ของมัน
"อึ้ก... แตม... มึงจะยั่วกูเกินไปแล้วนะ" ภูมิคำราม แววตาที่เคยนิ่งเริ่มสั่นพร่า"แค่นี้ก็สั่นแล้วเหรอ? อ่อนว่ะ..." ผมกระซิบชิดริมฝีปากมัน ก่อนจะจับมือหนาของมันมาวางแหมะลงบนบั้นท้ายของผม "บีบดิ... อยากทำไม่ใช่เหรอ?"ภูมิไม่ทนอีกต่อไป มันขยำก้นผมเต็มแรงจนผมร้องครางอือในลำคอ มันกระชากเสื้อผ้าผมออกจนหมดสิ้น แล้วผลักผมให้นอนราบไปกับเตียง ผมแกล้งทำเป็นนอนแอ่นอกขึ้น ยอดอกสีสวยชูชันสู้สายตามัน"ซี๊ดดด... มึงแม่ง... โคตรน่าเย็ดเลยว่ะแตม" ภูมิซุกหน้าลงมาที่ซอกคอผมอย่างตะกรุมตะกราม ผมได้ใจ รีบยกขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นเกี่ยวเอวหนาของมันไว้ แล้วสวนสะโพกเบาๆ ท้าทายจุดยุทธศาสตร์ของมัน
"อย่าดีแต่พูดดิภูมิ... ยัดควยมาในตูดกูสักที มึงจะได้เอาไปอวดเพื่อนมึงถูกไง"ภูมิเส้นเลือดขมับปูด มันรีบจัดการตัวเองแล้วแทรกแท่งควยเข้ามาในรูผมจนสุด!"อ๊าาาาาาา! ภูมิ... อ๊ะ... อื้อออ! เชี่ย...ครั้งแรกของกู...เจ็บ..." ผมเชิดหน้าขึ้น ลำคอระหงเกร็งแน่นเมื่อความใหญ่โตของเดือนสาขามันคับแน่นไปหมด ภูมิมันเริ่มขยับจังหวะอย่างดุดันเหมือนเสือที่กักเก็บอารมณ์มานาน ผมแกล้งตอดรัดซ้ำๆ จนมันซี้ดปากลั่น ห้องทั้งห้องดังระงมไปด้วยเสียงเนื้อกระทบกันชื้นแฉะ
"มึงแม่ง... ตอดกูแน่นฉิบหาย... แตม... อึ้ก!"ผมจงใจใช้ขาหนีบเอวมันไว้แน่นขึ้น มือทั้งสองข้างจิกไหล่หนาของมันจนขึ้นรอยแดง "แรงอีก... ภูมิ... แรงอีก! เอาให้สมกับที่มึงจะเก็บแต้มกูหน่อยดิ!"จังหวะของภูมิพุ่งสูงขึ้นจนเตียงสั่นสะเทือน ผมบิดเร้าสะโพกรับทุกแรงกระแทกอย่างถึงพริกถึงขิง แววตาของผมที่มองสบตามันเต็มไปด้วยความสะใจ... กูจะทำให้มึงจำรสชาติกูจนไม่สามารถไปมีอะไรกับใครได้อีกเลยภูมิ
ผมมองดูภูมิที่กำลังคลั่งเพราะโดนผมยั่วบดสะโพกใส่ แท่งควยของเดือนสาขาขยายใหญ่จนเส้นเลือดปูดเต้นตุบๆ สู้มือผม ผมไม่ปล่อยให้มันรอนาน ผมจัดการผลักมันให้นอนราบไปแล้วก้าวขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนตัวมันทันที"อยากได้กูนักไม่ใช่เหรอ... ก็เข้ามาดิ" ผมค่อยๆ กดสะโพกลงไปช้าๆ กลืนกินความใหญ่โตของมันเข้าไปจนสุดทาง "อ๊ากกกก! อึก... ภูมิ... ใหญ่ฉิบหาย"
ผมเริ่มขยับร่อนสะโพกไปมาบนตัวมัน จังหวะที่ผมบดลงไปเน้นๆ ทำเอาควยของเราเสียดสีกันจนเกิดเสียงแจ๊ะๆ ภูมิซี้ดปากลั่น มือหนาของมันขย้ำเข้าที่สะโพกผมจนเป็นรอยนิ้วมือ"ซี๊ดดด... แตม... มึงแม่ง... สุดยอดว่ะ" ภูมิหอบฮัก พยายามสวนสะโพกขึ้นมา แต่ผมกดมันไว้แล้วเร่งจังหวะควบขี่อย่างบ้าคลั่ง ยอดอกของผมสั่นคลอนตามแรงโยกจนภูมิต้องเอื้อมมือมาบีบเค้นแล้วดึงรั้งจนผมแอ่นหลังครางลั่นห้อง
"เปลี่ยนท่า... กูอยากเอาคืนมึงบ้าง" ภูมิคำรามพลางพลิกตัวผมให้หมอบลงกับเตียงในท่าคลานเข่า มันไม่รอช้า กระแทกสวนเข้ามาจากทางด้านหลังจนตัวผมไถลไปข้างหน้า"อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! ภูมิ... เบา... เบาได้เบา อื๊ออออ!" ผมเสียวจนหน้ามืด มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น ทุกครั้งที่ภูมิกะซวกเข้ามา มันโดนจุดกระสันข้างในจนผมตัวกระตุกขาสั่นระริก เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ ตับ ตับ! ถี่รัวจนฟังไม่ได้ศัพท์ ภูมิรวบเอวผมไว้แน่นแล้วกระแทกเน้นๆ จนก้นผมแดงเถือกไปหมด
พอเริ่มใกล้ถึงขีดสุด ภูมิพลิกผมให้นอนตะแคงแล้วยกขาข้างหนึ่งของผมขึ้นพาดบ่า มันแทรกตัวเข้ามาเบียดเสียดจนไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่าน จังหวะนี้มันลึกซึ้งจนผมรู้สึกถึงแรงอัดข้างในท้องน้อย"แตม... กูจะไม่ไหวแล้ว... มึงแม่ง... อึ้ก!" ภูมิซุกหน้าลงที่ซอกคอผม กัดบ่าผมแรงๆ เพื่อระบายความเสียวผมเองก็สู้ยิบตา ขยับช่องทางตอดรัดของมันซ้ำๆ พลางเอื้อมมือไปรูดรั้งของตัวเองไปพร้อมกัน "พร้อมกันนะภูมิ... อ๊ะ... ออกมาเลย... แตกใส่กูเลย!"
ในจังหวะสุดท้าย ภูมิเกร็งไปทั้งตัวก่อนจะครางลั่นและปลดปล่อยน้ำรักทุกหยาดหยดเข้ามาในตัวผมจนร้อนวูบ ผมรัวมือชักควยตัวเองจนแตกไล่เลี่ยกับมัน ผมหอบหายใจรัว ปล่อยให้มันซบหน้าลงที่อกด้วยสภาพหมาเชื่องๆ ตัวหนึ่งผมลูบหัวมันเบาๆ แล้วกระซิบข้างหู "เป็นไง... กูให้มึงแต้มที่ 0 ของกูได้มั้ย...?" ภูมิเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาที่หลงใหลและพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์ มันรู้ตัวแล้วว่าวันนี้... เราต่างเก็บแต้มกันและกัน
.......
หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ของผมกับภูมิก็กลายเป็น FWB เราแอบแซ่บกันแทบจะทุกที่ ตั้งแต่ห้องสาขายันห้องอาบน้ำรวมในหอพัก ภูมิที่เคยเป็นนักล่าแต้ม ตอนนี้กลับกลายเป็นไอ้หมาน้อยที่ยอมศิโรราบให้กับลีลายั่วๆ ของผมจนไปไหนไม่รอด ผมนึกว่าผมคุมเกมได้ทั้งหมดแล้ว...จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง...
ผมตื่นมาในห้องของตัวเอง แผ่นอกกว้างที่ผมเคยซบไม่มีความร้อนระอุเหลืออยู่ มีเพียงข้อความเด้งเข้ามาในแอพแชทของผม"แตม... กูสอบตำรวจติดว่ะ พรุ่งนี้กูต้องไปรายงานตัวที่ศูนย์ฝึกแล้ว กูคงไม่ได้อยู่กับมึงต่อแล้วนะ ตั้งแต่วันนั้นกูก็ไม่ได้มีอะไรกับคนอื่นเลยนะเว่ย... มึงแม่งเป็นคนเดียวที่ทำให้กูอยากหยุด แต่กูมีหน้าที่ที่ต้องไปทำเพื่อพ่อแม่ว่ะ... ลาก่อนนะเพื่อน" แล้วมันก็กดบล็อกผมไป ไม่สามารถส่งข้อความใดๆ กลับไปได้"เชี่ยภูมิ!" ทำไมผมเกิดความรู้สึกเหมือน "โดนทิ้ง" มันเจ็บจี๊ดขึ้นมาที่อกซ้ายแบบแปลกๆ อยู่ๆ มันหายไปเลย... ลบการติดต่อทุกอย่าง เปลี่ยนเบอร์ ปิดโซเชียล เหมือนมันตายไปจากโลกของผม ทิ้งไว้เพียงความทรงจำเรื่องที่มันทำให้ผมเริ่มการล่าแต้มค้างคาอยู่ในใจ...
ภูมิ
มาแปะจุดเริ่มต้นครูแตมกัน เจอตัวต้นเรื่องกันหน่อยครับ:lol
สนุกมากครับ {:5_120:}{:5_120:} ติดใจแต่บล็อกทุกช่องทางนี่นะ ?? ขอบคุณครับ ภูมิ คงมาเรียนรู้วิชา ไปใช้กับคนอื่นต่อ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอขอบคุณ ขอบคุณครับ ภูมิสุดยอด ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมาก ขอบคุณครับ สนุก {:5_120:}{:5_120:}{:5_120:} รอตอนต่ออไป ขอบคุณครับ สนุก
หน้า:
[1]
2