เรื่องเล่าของคนชอบแก้ผ้า : เกาะสวรรค์ของเราสามคน (ตอนที่ 1)
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Alaskan เมื่อ 2026-3-9 20:28เมื่อไม่กี่วันก่อน โทรศัพท์ผมเด้งแจ้งเตือน Photo Memory ขึ้นมาแบบไม่ให้ตั้งตัว ภาพอัลบั้มเก่าๆ ปรากฏขึ้น—ผม ไอ้อ้น และไอ้ตี๋ กับทริปปาร์ตี้บนเกาะแห่งหนึ่ง ย้อนกลับไปเมื่อปี 201X … แค่เห็นภาพแรก ความทรงจำบางอย่างก็ไหลกลับมาเหมือนคลื่น
ถ้าใครติดตามเรื่องเล่าประสบการณ์ที่ผมเคยเขียนไว้ก่อนหน้านี้ ก็น่าจะพอเดาออกครับว่าทริปพวกเรานั้น มันไม่ใช่ปาร์ตี้ธรรมดาๆ แน่นอน
ผมเลยตัดสินใจรื้อภาพถ่ายจากครั้งนั้นขึ้นมาอีกครั้ง แล้วค่อยๆ รวบรวมเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ในแต่ละช็อต มาเล่าให้เพื่อนๆ สมาชิกได้อ่านกัน และผมเชื่ออย่างแรงกล้าเลยครับว่า ใครก็ตามที่เคยเหยียบเกาะเดียวกันนี้มาแล้ว…ต้องเคยเจอเรื่องราวในแบบใกล้เคียงกันอย่างแน่นอน
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------.
เราสามคนตื่นกันเช้าตรู่เพื่อขึ้นเครื่องบินจากกรุงเทพไปสุราษธานี ผมเลือกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ เพราะว่าอากาศกำลังสบาย ไม่ร้อนจัดเหมือนหน้าร้อน แต่ยังพอมีแดดอ่อนๆยังพอให้รู้สึกสดชื่น
เรานั่งรอขึ้นเรียกขึ้นเครื่องที่สนามบินกันชิวๆ ผมกับไอ้อ้นใส่เสื้อคลายๆกัน เป็นเสื้อเชิตบาง ๆ กับกางเกงขาสั้นส่วนไอ้ตี๋ใส่เสื้อยืดที่ฟิตกับตัวสีเทาอ่อน โชว์หัวนมกับกล้ามท้องที่เห็นเป็นลอนสวยกับกางเกงขาสั้นสีเทา รูปร่างสมกับที่มันเข้ายิมเป็นประจำ
เรานั่งคุยกันบนเก้าอี้ในสนามบิน ไอ้อ้นเอาแขนโอบไหล่ผมเบาๆ แล้วกระซิบเสียงต่ำ “เฮ้ย ทริปนี้ นอนเกาะชิวๆ กูว่าน่าเป็นลาภปากกูหล่ะจะแดกเหล้าทั้งวันทั้งคืนแม่งเลย”
ไอ้ตี๋หัวเราะคิกคัก ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ “เห็นด้วยวะ ไปทะเล แต่ตัวชิวๆ สบายๆ กินเหล้าชายหาด … คิดแล้วดีชิบหาย”
ผมยิ้มกริ่ม มองทั้งสองคน เอ่ออ พวกมึงอยากทำอะไรทำเลย ไม่ได้ไปไหนไกล กินๆนอนๆนั้นแหละสบายยย”…..เครื่องลงสนามบินสุราษธานีช่วงสายๆ เรานั่งรถตู้เช่าจากสนามบินไปท่าเรือ เส้นทางเป็นถนนลาดยางมะตอยผ่านสวนปาร์มสลับกับทุ่งนาเห็นภูเขาหินปูนยืนตระหง่านสองข้างทาง พวกเรานั่งชมวิว ดูรีวิวบนเกาะ ไปพูดคุยกันไปตลอดทาง
เราเดินทางถึงท่าเรือ ก็ประมาณช่วงเที่ยงๆพอดี พวกเราเดินไปรอบๆมองหาร้านอาหารที่น่าสนใจ มีร้านเรียงรายมากมาย แต่สายตาผมไปติดที่ร้านหนึ่ง ที่มีป้ายเขียนประมาณว่า“ข้าวแกงใต้ อาหารใต้ต้นตำรับ”
“เฮ้ย ร้านนี้ดีมั้ย?” ผมชี้ไปที่ร้าน
“ลองดูสิ กูอยากกินอาหารใต้จริงๆ” ไอ้อ้นพูด
“กูด้วย” ผมตอบ
เราเดินเข้าไปในร้าน มีโต๊ะไม้วางบนทรายขาว บรรยากาศสบายๆ ป้าเจ้าของยิ้มแย้มมาต้อนรับ
“สวัสดีจ้า นั่งเลยจ้า” ป้าพูด
“ช่วยแนะนำหน่อยครับป้า” ไอ้อ้นถาม
“แนะนำแกงไตปลาเลย อร่อยมาก แล้วก็ผัดสะตอกุ้งสด คั่วหมูใบชะพลู ต้มยำปลากระพงทะเล” ป้าแนะนำ
“เอาหมดเลยครับ” ผมพูด “แล้วเอาข้าวสวยสามจาน”
“ค่ะ รอแป๊บเดียวนะจ้า” ป้าพูดแล้วเดินไปครัว
“มึงกินเผ็ดได้มั้ย?” ไอ้อ้นถามไอ้ตี๋
“กูก็พอกินได้บ้างว่ะ ” ไอ้ตี๋ตอบ
“อาหารใต้เผ็ดจริงๆ นะ” ผมเตือน
“ไม่เป็นไร ลองดู” ไอ้ตี๋พูด.ไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟ แกงไตปลาหม้อใหญ่ สีแดงส้ม กลิ่นเครื่องแกงฟุ้งขึ้นมา ผัดสะตอกุ้งสดจานใหญ่ คั่วหมูใบชะพลูจานเล็ก ต้มยำปลากระพงชามใหญ่
“ว้าว หน้าตาดีมาก” ไอ้อ้นพูด
เราเริ่มตักอาหารกิน ผมตักแกงไตปลาใส่ข้าว ช้อนแรก รสชาติเผ็ดกระแทกเข้าปากทันที เผ็ดมาก แต่อร่อย มันมากล้วย หวาน เค็ม เปรี้ยว ครบรส
“อืม อร่อยจริงๆ” ผมพูด “แต่เผ็ดดีนะ”
“ใช่ เผ็ดหน่อย แต่กินได้” ไอ้อ้นพูดขณะกินต่อ
ไอ้ตี๋ตักแกงใส่ข้าว ช้อนแรก เคี้ยวไปสองสามที หน้ามันเริ่มแดงขึ้นมาทันที
“เป็นไงมึง?”
“เอ่อ…เผ็ดนะ” ไอ้ตี๋พูดเสียงสั่น “แต่กินได้”
มันพยายามกินต่อ ช้อนที่สอง ช้อนที่สาม หน้าเริ่มแดงมากขึ้นเรื่อยๆ ปากแดงจัด ริมฝีปากอมชมพู ลิ้นแดงเข้ม
“มึงไม่เป็นไรหรอ?” ไอ้อ้นถามเริ่มกังวล
“ไม่เป็นไร…กินได้” ไอ้ตี๋ตอบแล้วกินต่อ
แต่หลังจากนั้นไม่กี่นาที เหงื่อเริ่มออกแล้ว เหงื่อซึมออกมาจากหน้าผาก ไหลลงมาตามขมับ ตามแก้ม หยดลงมาที่คาง
“โอ๊ย มึงไหวไหมเนี๊ย เหงื่อเต็มหน้า” ผมพูด
“เอ่อได้อยู่ ” ไอ้ตี๋พูดยังยื้อ
มันกินต่อไป เหงื่อออกมากขึ้นเรื่อยๆ ไหลลงมาตามหน้า หยดลงมาที่คอ ไหลลงไปตามคอสู่หน้าอก เสื้อยืดสีเทาอ่อนมันเริ่มเปียก เปียกตรงคอก่อน แล้วก็เปียกลงมาทางหน้าอก
ผมจ้องมอง เห็นเหงื่อไหลลงมาตามคอของมัน ผิวขาวเปียกเป็นมัน เหงื่อไหลลงไปเปียกเสื้อ ทำให้เสื้อที่ฟิตอยู่แล้วเปียกแนบเนื้อเข้าไปอีก เริ่มเห็นกล้ามอกของมันชัดขึ้น เห็นหัวนมยื่นออกมานิดๆ ผ่านเสื้อเปียก
มันกินต่อไป ลองผัดสะตอ ลองคั่วหมู ลองต้มยำ ทุกอย่างเผ็ดหมด เหงื่อออกมาไม่หยุด ไหลลงมาตามหน้า ตามคอ ตามหน้าอก ตามหลัง
หน้าผากของมันเปียกโชก เหงื่อไหลลงมาตามขมับทั้งสองข้าง ตามแก้ม ตามคาง หยดลงมาที่คอ เห็นหยดเหงื่อกลิ้งลงมาทีละหยดๆ ผิวขาวของมันเปียกเป็นมันวาว
ปากของมันแดงจัด ริมฝีปากบวมเล็กน้อยจากความเผ็ด
“มึงแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร?” ผมถามอีกครั้ง
“ไม่…เป็นไร…แค่เผ็ดหน่อย” ไอ้ตี๋ตอบเสียงแหบ
มันหยิบกระดาษทิชชู่เช็ดหน้า แต่เหงื่อออกมาเร็วกว่า เช็ดไปก็ไหลออกมาใหม่ทันที เช็ดหน้าผาก เช็ดแก้ม เช็ดคอ แต่ก็ยังเปียกอยู่ดี
คอของมันเปียกโชกเลย เห็นเส้นกล้ามคอชัดขึ้นเมื่อเปียก เหงื่อไหลลงไปในร่องระหว่างกล้ามอกทั้งสอง หายไปในเสื้อที่แนบติดกับผิว
“มึงดื่มน้ำเยอะๆ สิ” ไอ้อ้นพูดยื่นแก้วน้ำให้
ไอ้ตี๋รับแก้วมา ดื่มกลั่นคอ เห็นกล้ามคอเคลื่อนไหวขณะกลืนน้ำ น้ำบางหยดไหลออกมาจากมุมปาก ไหลลงมาที่คาง ผสมกับเหงื่อที่ไหลอยู่แล้ว
มันวางแก้วลง เช็ดปากด้วยมือ แต่มือก็เปียกเหงื่อเหมือนกัน
“เอาล่ะ…กูกินไม่ไหวแล้ว” ไอ้ตี๋พูดในที่สุด “เผ็ดเกินไป”
“เห็นมั้ย บอกแล้วไง” ผมพูด
“แต่ก็อร่อยนะ แค่เผ็ดเกินไป” มันพูดแล้วหัวเราะ
แต่เหงื่อยังคงไหลลงมา ไม่หยุด หน้าของมันเปียกโชกเลย เสื้อเปียกจนดูผ่านชัดเจนเลย กล้ามเนื้อของมันเห็นทุกเส้น ทุกแนว เหมือนมีคนเอาน้ำมาสาดใส่ทั้งตัว
ผิวขาวเปียกมันวาว กล้ามอกชัดเจนมาก หัวนมยื่นออกมาผ่านเสื้อเปียกชัดเลยสีชมพูอ่อน กล้ามท้องหกก้อนเป็นลอนๆ เห็นร่องระหว่างกล้ามชัดเจนมาก ร่องตรงกลางท้องที่กล้ามสองข้างแบ่งออกจากกัน
“มึงไปล้างหน้าเย็นๆ มาดีกว่ามั้ย?” ไอ้อ้นถาม
“ใช่ กูไปสักพัก” ไอ้ตี๋ตอบแล้วลุกขึ้น
มันเดินไปยังห้องน้ำ เสื้อเปียกแนบกับหลัง เห็นกล้ามหลังชัดเจนเลย เหงื่อยังคงไหลลงมาตามหลังคอ ลงไปตามกระดูกสันหลัง
“โอ๊ย เหงื่อออกหนักมากเลย” ไอ้อ้นพูดหลังจากที่ไอ้ตี๋เดินไปแล้ว
“เสือมันแน่น เน้นกล้ามมันดีจริงนะ” ไอ้อ้นพูด
“ใช่ มันเข้ายิมเกือบทุกวัน” ผมตอบ
เราคุยกันต่อขณะรอไอ้ตี๋ ไม่นานมันก็กลับมา หน้าเปียกจากการล้าง แต่ก็ยังเหงื่อออกอยู่ เสื้อยังเปียกอยู่เหมือนเดิม
“สบายขึ้นมั้ย?” ผมถาม
“ขึ้นหน่อยนึง แต่ยังเผ็ดอยู่” มันตอบ
“เอาไอศกรีมมั้ย?” ไอ้อ้นเสนอ
เราสั่งไอศกรีมมะพร้าวสามถ้วย นั่งกินช้าๆ มองคลื่นซัดฝั่ง เหงื่อของไอ้ตี๋เริ่มลดลงช้าๆ หน้ายังแดงอยู่บ้าง แต่ไม่จัดเท่าตอนแรก เสื้อเริ่มแห้งช้าๆ จากลมทะเล แต่ก็ยังเปียกอยู่มาก ยังคงแนบเนื้ออยู่ ยังคงเห็นกล้ามชัดๆ
“เอาล่ะ ครั้งหน้ากูจะไม่กินเผ็ดขนาดนี้แล้ว” ไอ้ตี๋พูดแล้วหัวเราะ
เราหัวเราะกันลั่น บรรยากาศสนุกสนาน ผ่อนคลายเพื่อรอเวลาเรือออกไปยังเกาะ..ท่าเรือคึกคักมากพอใกล้ถึงเวลาเรือออก ตอนนี้เวลาบ่ายโมงครึ่ง เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งไทยและต่างชาติ ทุกคนต่างแบกเป้ ลากกระเป๋า เดินไปมา มีเสียงประกาศภาษาไทยและอังกฤษสลับกันเรื่อยๆ
“เรือเฟอรี่ ออกเวลาบ่ายโมงนะ” ไอ้ตี๋ดูตั๋ว
“ยังมีเวลาอีก เกือบครึ่งชั่วโมง” ผมมองนาฬิกา
“ซื้อน้ำขวดใหญ่ติดตัวไว้ดีกว่า” ไอ้อ้นพูด “บนเรือคงแพง”
เราแวะซื้อน้ำเปล่าขวดใหญ่สามขวด ขนมเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็เดินไปรอที่ท่าเรือ
ผมใส่เสื้อเชิ้ตคอปกผ้าสาลูสีฟ้าอ่อน บางเบาโปร่งสบาย กระดุมเปิดอยู่สองเม็ดบน เห็นหน้าอกนิดหน่อย กางเกงขาสั้นสีครีม รองเท้าแตะหนัง
ไอ้อ้นใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวผ้าบางๆ เหมือนกัน กระดุมเปิดอยู่สามเม็ด เห็นผิวดำแดงของมัน กางเกงขาสั้นสีกากี
ไอ้ตี๋ใส่เสื้อยืดสีเทาอ่อนตัวเดิมจากเมื่อเช้า ตอนนี้แห้งหมดแล้ว กางเกงขาสั้นสีดำ
“ท่านผู้โดยสารที่เดินทางไปเกาะ รอบบ่ายโมง เชิญขึ้นเรือที่ท่าหมายเลขสอง ค่ะ” เสียงประกาศดังขึ้น..เราเดินไปที่ท่าหมายเลขสอง มีเรือสีฟ้าขาวจอดรออยู่ มีสามชั้น แต่ละชั้นมีที่นั่งเต็มไปหมด
เราขึ้นบันไดไปชั้นบนสุด เป็นดาดฟ้าเปิดโล่ง ไม่มีหลังคาครอบหมด มีที่นั่งเรียงเป็นแถว แต่ส่วนหน้าสุดและหลังสุดเป็นพื้นที่เปิดโล่ง คนสามารถยืนหรือนั่งได้พวกเราก็เดินไปยังส่วนหน้าสุดของเรือ ที่มีราวกันตกเหล็กสูงประมาณหนึ่งเมตร ผู้คนไม่เยอะมาก ส่วนใหญ่เลือกนั่งในที่นั่งที่มีเก้าอี้ส่วนพวกเลือกที่จะยืนพิงราวเหล็ก มองออกไปทางทะเล
“สดชื่นดีนะ” ไอ้ตี๋พูด
ไม่นานเรือก็ออกจากท่า เครื่องยนต์สตาร์ตขึ้น มีเสียงดังนุ่มๆ เรือเคลื่อนตัวช้าๆ ออกจากโซนท่าเรือพอเรือออกได้สักพัก เราลุกขึ้นเดินไปยังราวหน้าเรืออีกครั้ง คราวนี้ลมพัดแรงมาก
ผมยืนพิงราว มองออกไปทางทะเล ท้องทะเลสีฟ้าเข้มกว้างใหญ่ไพศาล ท้องฟ้ามีเมฆบางๆลมทะเลพัดเข้ามา มีกลิ่นเค็มๆ พัดเข้าหน้า พัดผ่านเสื้อ
เสื้อเชิ้ตสาลูบางๆ ของผมปลิวไปมา ลมพัดเข้าไปในเสื้อ ทำให้เสื้อพองตัวขึ้น แล้วก็ติดกับผิว กระดุมที่เปิดอยู่สองเม็ดทำให้ลมพัดเข้าไปได้สบาย
ผมรู้สึกถึงลมเย็นๆ พัดผ่านผิวหนัง พัดผ่านหน้าอก เย็นสบาย เสียวๆ ผมเลยปลดกระดุมเสื้อออกทั้งหมด ปล่อยให้ลมประทะร่างผมเต็มๆ
“สบายจริงๆ นะ” ผมพูดเบาๆ
ไอ้อ้นยืนข้างๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวของมันปลิวแรง กระดุมเปิดอยู่สามเม็ด ลมพัดเข้าไป เสื้อพองขึ้น เห็นผิวดำแดงของมัน เห็นหน้าอกแน่นๆ
“ลมแรงดีนะ” มันพูด
ไอ้ตี๋ยืนอีกข้าง เสื้อยืดของมันพัดติดกับตัว กล้ามเนื้อเห็นชัดผ่านเสื้อที่ลมพัดมาแนบ
เรือแล่นไปข้างหน้า ลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ คลื่นกระแทกท้องเรือ เรือกระเด็งขึ้นลงเป็นจังหวะ ผมหลับตาลง รับลม รับกลิ่นทะเล เสียงคลื่น เสียงเครื่องยนต์ เสียงลมหวีด บรรยากาศสดชื่นมาก
“เฮ้ย มึง!” ไอ้อ้นตะโกนทะลุเสียงลม “ลมแรงมากเลย!”
ผมเปิดตา เห็นไอ้อ้นยิ้มกว้าง เสื้อของมันปลิวแรงมาก พัดเปิดออกทั้งสองข้าง เห็นหน้าอกและท้องของมันชัดเจน
“ใช่!” ผมตะโกนตอบ
ลมพัดแรงขึ้น เสื้อของผมปลิวมากขึ้น ปลิวจนเกือบหลุดออกจากไหล่ ลมพัดเข้าไปในเสื้อเต็มที่ เย็นฉ่ำ พัดผ่านหน้าอก ผ่านท้อง เสียวๆ สบายมาก
ผมยกมือขึ้นถือราวกันล้ม ลมพัดผ่านผม พัดผ่านใบหน้า พัดผ่านคอ พัดเข้าไปในเสื้อ
“โคตรสนุกเลย!” ไอ้ตี๋ตะโกน
มันยืนกางแขนออก รับลม เสื้อยืดของมันปลิวแรง แนบกับตัว แล้วก็พองออก สลับกันไป
ไอ้อ้นทำท่าคล้ายๆ กัน กางแขนออก เสื้อเชิ้ตสีขาวของมันปลิวเต็มที่ พัดเปิดออกทั้งสองข้าง เห็นร่างท่อนบนของมันเกือบทั้งหมด ผิวดำแดง กล้ามเนื้ออกที่ได้รูปกำลังดี
บรรยากาศสดชื่นมากลมจากหัวเรือ แสงแดดอุ่นๆยามบ่ายที่สะท้อนขึ้นมาจากน้ำทะเล ท้องฟ้าสีฟ้าครามเรือค่อยๆแล่นต่อไป ผ่านเกาะเล็กๆหลายเกาะ บางเกาะมีหาดเล็กๆ บางเกาะก็เป็นหน้าผาหิน พวกเรายืนชมวิวทิวทัศน์ของธรรมชาติไทยเรื่อยๆจน สักพักเห็นเกาะใหญ่ๆ โผล่ขึ้นมา ปกคลุมไปด้วยภูเขาสีเขียว
“ถึงแล้ว!” ไอ้อ้นตะโกน
เรือเริ่มชะลอความเร็ว ลมพัดอ่อนลง น้ำไม่สาดขึ้นมาแล้ว เราทั้งสามยืนมองเกาะที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
“ใกล้ถึงแล้ว” ผมพูด
เรือค่อยๆเข้าเทียบท่าบนเกาะ ผู้คนก็ค่อยๆทะยอยหยิบกระเป๋า เตรียมตัวลงเรือ
“ไปกันเถอะ” ผมพูด
พวกเราหิ้วกระเป๋า เดินลงบันไดเรือ ตอนนี้เวลาบ่ายสามโมง บรรยากาศคึกคัก นักท่องเที่ยวเต็มไปหมด ได้ยินเสียงตะโกน เสียงพูดคุยกัน เสียงเพลงจากร้านอาหาร เสียงคนขับรถสองที่กำลังเรียกหาลูกค้า
“กูว่าเราเช่าเหมารถสองแถวดีมั๊ยวะ?” ไอ้ตี๋ถาม
“เอ่อ เอาดิ” ผมกับไอ้อ้นเราตอบพร้อมกัน
จากทริปบนเกาะของพวกเราทั้งสามคนก็เริ่มต้น...…
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ เคยไปเกาะหลีเป๊ะ สนุกเหมือนกัน เรื่องเสียว ๆ ก็มีเหมือนกัน โคตรหนุก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เริ่มมาก็สนุกแล้วรอติดตามครับ แค่เปิดเรื่องมาก็สนุกละ รออ่านต่ออยู่นะครับ สนุกดีครับ
ขอบคุณครับ รอมาหลายวันมาก ขอบคุณที่มาเล่าประสบการณ์ใหม่ๆนะครับ รอคอยมานานแสนนาน อ่านเพลินขนาดไม่มีอะไรเสียว ขอบคุณมากครับ รอดิดตามอ่านครับ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ {:5_119:} แจ่มไปเลยครับบบบบ
{:5_120:}
ขอบคุณมากมายยยๆๆ ครัฟฟฟฟ
หน้า:
[1]
2