ประสบการณ์เรื่อง"แม่" และสมการ 4
ผมก็เหมือนกับเด็กทั่วไปที่ไม่มีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำลงไปแล้วยิ่งเป็นการกระทำที่ผิดต่อผู้เป็นแม่บังเกิดเกล้าด้วยแล้วยิ่งทวีความรู้สึกผิดมากมายยิ่งนักผมวิ่งเข้าห้องนอนของตัวเองปิดประตูดังโครมแล้วกดล๊อคทันทีพยายามนึกถึงเรื่องราวต่างที่จะทำให้ลืมสิ่งที่ตัวเองได้ทำไปเมื่อสักครู่แต่ความต่ำทรามนั้นมันเกินกว่าที่จะได้รับการปกป้องหรือแก้ตัวใดๆสมองผมฟุ้งซ่านไม่เป็นลำดับขั้นตอนเหมือนทุกครั้งที่เจอปัญหาภาพใบหน้าของแม่ที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นกลับเป็นสิ่งที่ตอกย้ำความระยำของตัวเอง ขาเริ่มหมดแรงตัวชาเย็นยะเยือกไปทั่วร่างกาย ผมทรุดตัวลงนั่งพิงประตูห้องด้วยอาการที่ไม่ต่างอะไรกับคนที่ไม่มีทางออกแต่ก็แปลกที่ในความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นในความคิดของผมนั้นมันแฝงไปด้วยความรู้สึกเหมือนกับว่าพึ่งทำข้อสอบที่ยากที่สุดในปีนี้ได้โดยง่ายดาย ยิ่งเวลาผ่านไปได้สักพักสมองกลับมาประมวลภาพของแม่ที่ร้องไห้ผุดขึ้นมาอีกครั้งในความคิดผมพยายามจะบอกตัวเองให้อยู่ในโหมดสำนักผิดอย่างนี้เรื่อยๆ แต่ความสุขกับความเสียวที่พึ่งได้รับมานั้น มันเข้มข้นเกินกว่าจะลืมเลือนได้ระบบปฏิบัติการของสมองมันไม่สามารถลบภาพริมฝีปากของแม่ที่กำลังรูดลำควยของผมออกไปไดื ได้เลยครับควยผมกระดกขึ้นมาอีกครั้งกับอาการที่แข็งเต็มที่อีกครั้งในทันทีที่ได้ยินเสียงของแม่สะอื้นอยู่ในห้องน้ำเบาๆ "อื๋อ อื๋อ อึกๆ" ผมตัดสินใจทำตามความต้องการของตัวเองอีกครั้งผมเปิดประตูห้องนอนแล้วย่องไปที่ห้องน้ำ สมองของผมสั่งให้ทำในสิ่งที่ไม่เคยอยากเสมอผมใช้สายตาสแกนทั่วบานประตูห้องน้ำที่เป็นไม้ด้วยความปรารถนาที่จะได้เห็นเรือนร่างของเธออีกครั้ง แต่หากเป็นการหลอกตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ ผมไม่มีโชคพอสำหรับตรงนี้ หากแต่ความเงี่ยนทึ่ก่อตัวมาสักพักตอนนี้มันทวีความรุนแรงขึ้นกว่าเดิม กลิ่นหอมของครีมอาบน้ำของแม่และเสียง อึกอักเบาๆของแม่มันไม่เมตตาผมเลยตอนนี้ผมเดินสาวควยไปมาตามแนวผนังห้องน้ำไม่ต่างอะไรกับสัตว์เดรัจฉานในฤดูผสมพันธุ์ผมกำลังจะกลับไประเบิดน้ำควยใส่ยกทรงและชั้นในที่ขโมยมาให้หายความกำหนัด แต่คงเพราะความปรารถนาของผมมันส่งให้ปีศาจศีลธรรมเปิดช่องเพิ่มความระยำให้เกินร้อยตอนนั้นนิยมใช้บล๊อกโปร่งที่มีรูเป็นลวดลายต่างๆก่อยู่แถวบนสุดของผนังห้องน้ำ เหตุผลของมันก็เพื่อรับแสงสว่างธรรมชาติที่ส่องเข้ามา ผมใจเต้นแรงมากจนรู้สึกว่ามันจะหลุดออกมาจากน่าอกตัวเองเมื่อเห็นว่ามีช่องหนึ่งในนั้นที่จะเพราะอะไรก็ตามอยู่อยู่กล่องสบู่ก้อนที่ถูกยัดใส่รูนั้นมันดันหลุดลงมา ผมเงยหน้ามองเห็นแสงไฟที่ลอดออกมาจากช่องนั้นก็ไม่รีรอที่จะแนบใบหน้าของผมให้ดวงตาของผมได้มองเห็นทุกอย่างในห้องน้ำฝักบัวอยู่ในระดับที่ต่ำที่สุดในระดับที่เหมาะกับอาบน้ำให้เด็กประถม น้ำที่ไหลออกมาเป็นสายเล็กไปกระจายตัวเป็นวงกลมกว้างขึ้นและกระทบลงใส่เรือนร่างของเธอที่เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดของผม เธอนั่งกับพื้นห้องน้ำตรงข้ามกับฝักบัวที่ปล่อยให้สายน้ำสาดใส่ตรงตำแหน่งใบหน้าของเธอ ขาสองข้างของเธออ้าออกจากกันแต่ไม่ได้ค้างอยู่นิ่งๆ มันสลับข้างนึงเหยียดตรง บางครั้งพับไม่เป็นจังหวะตายตัว แต่ที่ผมไม่ละสายตามองเกินวินาทีก็คือใบหน้าของเธอที่สุดจะบรรยายสายน้ำที่พุ่งใส่ใบหน้าของเธอมันไหลลงไปทั่วเรือนร่างโดยเฉพาะผมยาวสลวยของเธอที่ปล่อยออกมา ผู้หญิงที่ปล่อยผมยาวตรงมันไม่สามารถรอดควยได้หรอกครับ เพราะมันเซกซี่เย้ายวนเหลือเกิน เธอบิดหน้าไปมาพร้อมกับกัดริมฝีปากตัวเอง หลับตาพริ้มสลับกับลืมตามองกระจกที่ถูกปรับสะท้อนภาพจากตำแหน่ง◌ืที่เธอนั่งอยู่ เธอไม่ได้มียกทรงคอยห่อหุ้มเต้านมอันอวบอิ่มแต่มันอยู่ในมือเล็กๆของเธอเองที่บีบขย้ำจนเละผิดรูปผิดร่างไปหมด เธอไม่ทำให้ผมผิดหวังหรือจะเรียกว่าเซอร์ไพรส์ก็ได้ครับ เธอบิดตัวไปมาในสภาพที่ไม่ต่างจากผู้หญิงในทวิตเตอร์ตามกลุ่มสวิงกิ้งเลย มันแอ่นมันบิดกระตุกไปมาจนสุดท้ายที่เธอได้เผยร่องสวาทที่มันเหมาะกับลำควยของผมกว่าสิ่งใดที่ตอนนี้ผมเข้าใจและสบถออกมาเป็นคำหยาบคาย"อีเชี่ยนี่ร่านควยจริง" เธอจับขวดน้ำยาแลคตาซิดที่ใช้สำหรับล้างหีตัวเองสาวเข้าสาวออกแบบที่กลีบหีของเธอแดงเถือกเลยครับ ผมจ้องมองรูเสียวของเธอที่อวบนูนกำลังถูกขวดพลาสติกยัดเข้าไปและทันทีที่คิดว่าเป็นลำควยของผมที่กำลังกระทำแทบขวดนั้น ผมกระฉูดน้ำเงี่ยนออกมาทันที ตาจ้องมองแม่ที่คงจะเสร็จเหมือนกัน ผมสาวควยรีดน้ำเชื้อออกมาช้าๆ พร้อมกับแม่ที่ปล่อยร่างกายของเธอโดยไม่มีส่วนไหนเกรงหรือสั่นอีกแล้ว มีแต่อาการกระตุกสามสี่ครั้ง ผมย่องเข้าห้องนอนไปอย่างเงียบๆ คืนนั้นผมชักว่าวใส่ทุกอย่างที่เกี่ยวกับแม่ผม จนเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยและเสียวหัวถอกอย่างสุดซึ้ง....
ทุกเช้า หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดนั้นที่ทุกการล่วงเกินขอบเขตที่ไม่ควรสัมผัสความใคร่ที่รุนแรงและผิดต่อศีลธรรมเริ่มลดลง เวลาที่ผมรู้สึกผิดผม จะยืนหน้าประตูห้องแม่ น้ำเสียงสั่นเบา เอ่ยซ้ำๆ "แม่ครับ... ขอโทษนะครับ" คำพูดซ้ำซากเหมือนมนต์ที่ท่องเพื่อลบรอยด่างบนกระดาษใจ แต่แม่เพียงยิ้มอ่อน โบกมือเบา คล้ายกับสื่อว่า "ไม่เป็นไรลูก แม่เข้าใจ" แล้วเดินจากไป ทิ้งให้ผมยืนก้มหน้าอยู่คนเดียว
วันเวลาผ่านไป ความผิดเริ่มกัดกินความรู้สึกของผมเหมือนเงาที่ตามติดแม้ในแสงแดด แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือแม่ผม เธอเริ่มมีน้ำมีนวลราวกับดอกไม้ที่ได้รับฝนหลังฤดูแล้ง ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ผมดำขลับพลิ้วไหวเบา ดวงตาที่เคยเหนื่อยล้ากลับมีประกายอ่อนโยนราวน้ำค้างยามเช้า เสื้อผ้าที่เคยหลวมโคร่ง บัดนี้โอบรับเรือนร่างอย่างลงตัว เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่อ่อนช้อยเหมือนเนินเขาไกลที่ปกคลุมด้วยหมอกบาง อารมณ์กวีมาพร้อมความประทับใจเสมอ อารมณ์อ่อนไหวไหลดั่งสายธาร แปรปรวนบนความไม่แน่นอนเสมอ ไม่เว้นแม้แต่ความใคร่
บ่อยครั้งที่ผมแอบมองเธอขณะเธอเดินผ่านห้องนั่งเล่น แสงแดดสาดกระทบ เงาร่างเธอทอดยาวบนพื้นเงา เหมือนภาพวาดที่เคลื่อนไหวช้าๆ หัวใจผมเต้นแรงขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ความคิดล่องลอยไปยังสัมผัสอบอุ่นและเสียวซ่านจนเร่าร้อนในปากของเธอ ภาพเธอร้องไห้บวกกับเสียงตะคอกในวันนั้นส่งเสียงเตือนความคิดว่า ไม่อยากผิดอีกแล้วแต่สายตากลับกลับมาที่เธออีกครั้ง
บางคืนจินตนาการที่เริ่มแผ่วเบาเข้ามาเยี่ยมเยือน ภาพแม่ยืนหน้ากระจก ยกแขนขึ้นมัดผม ช่วงเอวคอดกิ่ว เนินอกยกขึ้นตามลมหายใจช้าๆ ราวภูเขาที่รอให้ผู้มาเยือนสำรวจอย่างแผ่วเบา ผมรู้สึกผิดที่ปล่อยให้ภาพนั้นวนเวียน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะปล่อยให้มันไหลไปช้าๆ เหมือนสายน้ำที่ไหลเอื่อยในฤดูร้อน แม้เพียงจินตนาการเล็กน้อยจากความหื่นกามที่เหลือก็เพียงพอต่อการช่วยตัวเองให้สำเร็จความใคร่แล้ว แล้วลางเหตุการณ์แห่งความสุขก็เริ่มให้ความหวังของผมตื่นตัว(เป็นลำ)
เมื่อเช้าวันหนึ่ง ผมเดินเข้าไปในครัว แล้ว แม่หันมามอง แล้ว ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "วันนี้แม่ดูดีขึ้นมั้ยลูก?" เสียงนุ่มนวลผมพยักหน้า ก้มหน้าก้มตา "ดีมากครับ... แม่สวยขึ้นทุกวันเลย" คำพูดหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ เธอหัวเราะแบบซ่อนเร้น แล้วเดินผ่านเขาไป กลิ่นน้ำหอมอ่อนจางลอยมาแตะจมูก ผมยืนนิ่ง ท่ามกลางความรู้สึกผิดที่ยังคงกัดกิน และความปรารถนาที่เริ่มผลิบานอย่างเงียบงัน ...... * โดยรวมแล้วจากเหตุการณ์ในห้องน้ำจนถึงการตอบสนองของแม่ล่าสุดมันนานมากเกือบปี จนผมมาเข้าใจในตอนหลังว่าแม่ตั้งใจให้เวลาพาความคิดดีๆของผมกลับมา* ทุกอย่างกำลังคืนสู่ความปกติ จนถึงวันที่พ่อกลับบ้านในรอบหลายเดือน
คืนแรกที่พ่อกลับมา ผมหลับตานอนฟังเสียงจากห้องข้างๆ ประตูปิดสนิท แต่เสียงยังทะลุเข้ามาได้ แม่ครางแผ่วเบาเหมือนลมกระซิบผ่านใบไม้ พ่อหอบหนัก ผสมกันเป็นจังหวะช้าๆ ที่ทำให้หัวใจผมเต้นตาม ผมกำผ้าห่มแน่น พยายามกลั้นหายใจ แต่ร่างกายกลับร้อนผ่าว ภาพแม่ที่นอนใต้พ่อ ผิวขาวนวลสะท้อนแสงจันทร์จากหน้าต่าง วนเวียนในหัวจนผมต้องกัดริมฝีปาก
คืนที่สอง เสียงดังกว่าเดิม แม่ร้องชื่อพ่อเบาๆ ราวกับเพลงกล่อมเด็กที่ผิดเพศ ผมลุกขึ้นนั่ง มือสั่น วางหูแนบกำแพง ฟังเสียงเนื้อกระทบเนื้อเบาๆ ราวคลื่นซัดฝั่ง พ่อกระซิบอะไรบางอย่าง แม่หัวเราะคิกคัก แล้วครางยาวขึ้น ผมรู้สึกผิดที่มันแข็งขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะจินตนาการว่า ถ้าผมเป็นคนอยู่ตรงนั้น แม่จะครางชื่อผมหรือเปล่า
เช้าวันต่อมา แม่ยิ้มให้ผมในตอนที่ทั้งสองออกมาจากห้องนอน แม่ผมอยู่ในชุดนอนเซ็กซี่ซีทรูสีดำที่ผมไม่คุ้นตาเลย แต่ก็ต้องแกล้งไม่ได้สังเกตและหันหน้าหนีไปทางอื่นเมื่อพ่อคงเห็นว่าผมมองชุดของแม่ด้วยความพิศวาส "ลูกมองแม่แบบนั้นได้ไง"ผมกลัวพ่อที่สุดแล้วครับ แต่ทำใจดีสู้เสือตอบแกว่า ไม่มีอะไรครับ ผมแค่เห็นชุดแม่สวยดีครับพ่อผมทำหน้าแปลกคิ้วขมวดตาโตแล้วจับแม่หมุนตัวและบอกว่า "ดูดิ สวยเซ็กซี่ไหมล่ะ" เพราะผ้ามันบางพอสังเกตดีๆมันเห็นชุดชั้นในสีขาวและเนินอกอวบอิ่มของแม่เต็มตา พ่อผมจับแม่ยืนตรงหน้าผมแล้วแกกอดแม่จากด้านหลังแล้วเอื้อมมือมาบีบนมของแม่เฉยเลยครับ ผมไม่สามารถห้ามสายตาตัวเองได้แล้ว มันจ้องมองเธอทั้งตัวในขณะที่แม่ดิ้นหลุดจากพ่อก็รีบเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที คืนนั้นผมได้ยินพ่อเอาแม่แรงมาก ยังมีเสียงร้องดังว่า "ยั่วมันเหรอ" ซ้ำๆ สลับกับเสียงร้องของแม่ที่เจ็บและเสียวทั้งคืน....
เราสามคนก็ต่างอยู่ในบ้านแบบพ่อแม่ลูกแต่อาจจะมีเหตุการณ์แปลกๆแบบนั้นบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านั้นครับ .... พ่อของผมเริ่มสอนให้แม่เล่นอินสตาแกรม แกยังชอบแอบถ่ายเธอตอนโชว์หวาบหวิวตอนเผลอโป๊นิดๆแล้วโพสต์ลงไอจีของแม่ จนผู้ติดตามเยอะขึ้นแล้วมีสินค้าเข้ามาแต่ตัวที่แม่ตอบตกลงรับนั้น เขาต้องการให้ผู้ติดตามของแม่ถึงสองหมื่นคน แต่ด้วยเธอไม่ต้องการให้ผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเพราะรูปหวาบหวิวโชว์นมโชว์เรือนร่างเธอเริ่มลงรูปการใช้ชีวิตประจำวันทั่วไป ผมก็พลอยได้ผลประโยชน์จากอินสตาแกรมของแม่ด้วย ผมชักว่าวใส่รูปแทบจะทั้งหมดของแม่โส ผมเริ่มกลับมาปราถนาในตัวของแม่อีกครั้ง และมันทำท่าจะหนักกว่าเดิม จนถึงวันที่พ่อต้องไปทำงานต่างประเทศอีกครั้ง คราวนี้ยาวหลายเดือน บ้านเงียบลงทันที เหลือแค่ผมกับแม่สองคน
วันหนึ่งตอนเย็น แม่เรียกผมเข้าไปในห้องนอน เธอนั่งบนขอบเตียง เสื้อบางเบาโอบร่างที่ยังคงนวลนุ่มเหมือนเดิม แม่มองผมตรงๆ แล้วพูดเบาๆ
“ลูก... แม่อยากให้ช่วยถ่ายรูปให้หน่อยได้มั้ย คือมันจำเป็นต้องมีผู้ติดตามระดับนึงเลย แม่เลยจะลงโซเชียลน่ะ แม่อยากลองเปลี่ยนสไตล์ดู"
ผมชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ถ่ายยังไงเหรอครับแม่”
แม่ยิ้มบาง “ก็... แบบเซ็กซี่หน่อยๆ ไม่ใช่แบบแอบถ่ายอย่างพ่อนะ อยากให้เป็นแบบแต่งตัวสวยเซ็กซี่นิดๆ ลูกถ่ายเก่งไม่ใช่เหรอ”
ผมพยักหน้า ก้มหน้าก้มตา แต่ในใจภาพเก่าๆ ผุดขึ้นมา ผสมกับความใกล้ชิด◌ืที่กลับมาเป็นปกติ
“ได้ครับแม่... เริ่มเลยมั้ย”
สนุกมากครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ.
ชอบแนวครอบครัวมาคุยกันครับ
Telegram : DAYU0981 ครับผม ขอพะคุน เยี่ยม เจ๋ง ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]