[Fic] Gayblue Fantasy : บทที่ 1 : กลิ่นกายอัศวินกับปฐมบทแห่งความหิวกระหาย
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pauly99 เมื่อ 2026-2-20 18:29Gayblue Fantasy : บทที่ 1 : กลิ่นกายอัศวินกับปฐมบทแห่งความหิวกระหาย
ทางเดินเลียบหน้าผาที่จะมุ่งหน้าไปยังจุดจอดเรือ Grandcypher นั้นเต็มไปด้วยอุปสรรค โขดหินตะปุ่มตะป่ำและรากไม้ใหญ่ที่ขวางทางทำให้การก้าวเดินเป็นไปอย่างทุลักทุเล แต่สำหรับเรนแล้ว มันคือโอกาสทองในการแทะโลมผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตา
เขาเดินตามแผ่นหลังกว้างของเวนไปพลางลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ จังหวะการก้าวขาที่มั่นคงของอัศวินหนุ่มทำให้มัดกล้ามเนื้อต้นขาที่อัดแน่นอยู่ใต้กางเกงรัดรูปขยับเขยื้อนเป็นลูกคลื่นดูแข็งแกร่ง ก้นแกร่งที่งอนงามได้รูปขยับขึ้นลงตามจังหวะเดินจนเรนเผลอจินตนาการไปถึงตอนที่ก้นคู่นั้นขยับกระแทกอยู่บนตัวเขา แผ่นหลังที่กว้างจนบังแสงแดดยามบ่ายได้มิดทำให้เรนอยากจะโผเข้ากอดรัดร่ายกายนั้นให้จมอกแล้วสูดดมกลิ่นกายความเป็นชายให้ชุ่มปอด
“ระวังหน่อยนะเรน ทางแถวนี้มันลื่นเพราะมอส ถ้าล้มไปล่ะก็เจ็บตัวแย่เลย” เวนหันมาบอกพร้อมรอยยิ้มแสนซื่อที่ขัดกับร่างกายอันหยาบกร้าน มือหนาเอื้อมมาคว้าข้อมือของเรนไว้เพื่อช่วยพยุง สัมผัสจากฝ่ามือที่สากหนาเพราะผ่านการจับอาวุธมาอย่างหนักแต่นุ่มนวลด้วยความใส่ใจ ทำเอาเรนหน้าร้อนฉ่า ความเงี่ยนเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆ ในส่วนลึก
“ขะ...ขอบคุณครับคุณเวน ใจดีจังเลย”
“ฮ่าๆ เรื่องเล็กน้อยน่า! นายเป็นแขกของฉันนี่นา ฉันก็ต้องดูแลให้ดีที่สุดอยู่แล้ว” เวนตอบพร้อมยิ้มกว้างจนตาปิด ไม่รู้เลยว่าคนข้างหลังกำลังคิดจะจับเย็ดใจจะขาด
บรรยากาศอันแสนชื่นมื่นถูกขัดจังหวะด้วยเสียงคำรามต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูก ทันใดนั้น อสูรเขี้ยวโลกันตร์ (Gorgon Beast)ร่างยักษ์ที่มีขนรุงรังและนัยน์ตาสีเลือดกระโจนออกมาจากพุ่มไม้ขวางทางพวกเขาทั้งสองไว้ เรนอุทานลั่นด้วยความตกใจจนก้าวขาไม่ออก สมองของเขาสั่งการผิดพลาดไปชั่วขณะพลางคิดในใจว่า
'เหี้ยเอ๊ย! จะมาตายที่นี่ทั้งที่ยังไม่ได้อมควยหนุ่มหล่อตรงหน้าเลยเหรอวะเนี่ย แย่ชะมัด!'
“เรน! ถอยไปข้างหลังฉันเร็ว!”
น้ำเสียงของเวนเปลี่ยนจากอ่อนโยนเป็นดุดันในพริบตา อัศวินหนุ่มดีดตัวออกไปข้างหน้าพร้อมกับคว้าขวานยักษ์คู่กายออกมาจากกลางหลังท่วงท่าการเหวี่ยงอาวุธนั้นทรงพลังจนเกิดกระแสลมพัดกรรโชก เวนยืนปักหลักแยกขาออกกว้างเพื่อรับแรงปะทะจากอสูร
จังหวะการแยกขาหนาๆ นั้นทำให้กางเกงรัดรูปเน้นย้ำสัดส่วน 'ลำควยยักษ์' ที่อยู่ภายใต้เนื้อผ้าให้โดดเด่นขึ้นมา มันตุงแน่นเป็นลำยาวส่ายไปมาตามจังหวะที่เขาออกแรงเบ่งกล้ามเนื้อ เรนจ้องมองตาค้าง ลืมความกลัวอสูรไปหมดสิ้น ในหัวจินตนาการไปถึงตอนที่เวนแยกขาออกกว้างๆ แบบนี้บนเตียง แล้วให้เขามุดเข้าไปรับใช้อยู่หว่างขาหนาๆ นั่น
ฉัวะ!
ขวานยักษ์ฟันเข้าที่กลางลำตัวอสูรจนมันร้องโหยหวน แต่มันยังไม่ยอมแพ้ สะบัดกรงเล็บเข้าใส่จนเวนต้องเอี้ยวตัวหลบทว่าจังหวะนั้นพื้นดินที่เรนยืนอยู่เกิดทรุดตัวลงเพราะแรงปะทะ
“หวาาาา!”
เรนเสียหลักถลาไปข้างหน้าอย่างแรง เวนรีบทิ้งจังหวะการโจมตีแล้วโผเข้ามาคว้าตัวเรนไว้ แต่ด้วยทางที่ลาดเอียงทำให้ทั้งคู่เสียหลักล้มกลิ้งลงไปบนพื้นหญ้าด้วยกัน
ปึก!
ใบหน้าของเรนซุกเข้ากับเป้ากางเกงขนาดมหึมาของเวนอย่างจัง! จมูกของเขาบี้ลงบนความแข็งขึงที่อัดแน่นอยู่ภายใต้เนื้อผ้าอย่างประจวบเหมาะ สัมผัสแรกที่ได้รับคือความร้อนระอุจากร่างกายที่ผ่านการออกแรงมาอย่างหนัก ลำควยของเวนที่อยู่ใต้กางเกงรัดรูปนั้นแข็งสู้หน้าเขาอย่างชัดเจน
เรนสัมผัสได้ถึงส่วนหัวหยักที่นูนเด่นและลำที่ยาวใหญ่จนสุดปลายจมูก กลิ่นกายอัศวินพุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัส มันเป็นกลิ่นเหงื่อจางๆที่ไม่เหม็นเลยสักนิด แต่มันกลับผสมปนเปกับกลิ่นคาวอ่อนๆ ของความเป็นชายที่รุนแรง เรนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังมัวเมาในกลิ่น 'น้ำเงี่ยน'ที่ซ่อนอยู่ภายใต้หนังหุ้มปลายแม้จะยังไม่ได้หลั่งออกมาจริงๆ
ความร้อนแรงจากเป้าของเวนทำเอาเรนสมองขาวโพลน ลิ้นที่ซุกซนเกือบจะเผลอแลบออกมาเลียลงบนรอยนูนขนาดเขื่องนั่นเพื่อซับเอากลิ่นคาวที่โชยทะลุผ้าออกมา
“อึ่ก...” เวนครางต่ำในลำคอด้วยความจุกผสมกับความรู้สึกแปลกประหลาดที่จุดยุทธศาสตร์ถูกกดทับด้วยใบหน้าของคนแปลกหน้า
“เป็นอะไรไหมเรน? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” เวนรีบยันตัวขึ้นถามด้วยความเป็นห่วง
เรนค่อยๆ เงยหน้าที่แดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุกขึ้นมามองสบตา ใบหน้าทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ กลิ่นลมหายใจร้อนๆ ของเวนที่เป่ารดหน้าทำเอาเรนใจสั่นสะท้านไปถึงลำควยตัวเอง
“ผะ...ผม ไม่เป็นไรครับ แต่มัน... แข็ง... เอ้ย พื้นมันแข็งมากเลยครับ” เรนพูดตะกุกตะกัก พยายามจะยันตัวลุกขึ้นแต่กลับเผลอกดน้ำหนักมือลงบนต้นขาด้านในใกล้กับพวงไข่ของเวนจนเจ้าตัวสะดุ้งโหยง
“งั้นเหรอ? ดีแล้วที่ไม่บาดเจ็บ” เวนหัวเราะแห้งๆ ใบหน้าของเขาเริ่มแดงขึ้นนิดหน่อยเหมือนจะเริ่มรู้สึกถึงท่าทางที่ล่อแหลมและสัมผัสเปียกชื้นจางๆ ที่ทิ้งไว้บนเป้ากางเกงของเขา เขาช่วยพยุงเรนลุกขึ้นก่อนจะหันไปจัดการอสูรที่เหลือด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียวจนมันสลายไป
ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีโปร่งแสงก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเรน
ระบบ: การต่อสู้เสร็จสิ้น ความแนบแน่นเพิ่มขึ้น +5% [แต้มที่มี: 5%]
ข้อมูลถูกปลดล็อค: เป้าหมาย - เวน
ความลับภายใต้เกราะที่แข็งแกร่ง เขามีความต้องการทางเพศที่สูงแต่ถูกเก็บกดไว้ด้วยจรรยาบรรณอัศวินหากกระตุ้นถูกจุด เขาจะกลายเป็นสุนัขป่าที่หิวกระหายทันที!
เรนอ่านข้อความด้วยดวงตาที่เป็นประกายหื่นกระหาย
'มีความต้องการสูงแต่เก็บกดงั้นเหรอ? หึๆ เสร็จกูแน่ไอ้หมาใหญ่ กูจะรีดน้ำเงี่ยนมึงให้หมดตัวเลย'
“เรน? เป็นอะไรไปน่ะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว?” เวนเดินเข้ามาสะกิด พลางใช้นิ้วหนาๆ เช็ดเศษดินที่ติดอยู่บนแก้มของเรนให้อย่างเบามือ
“ไม่มีอะไรครับคุณเวน ผมแค่คิดว่า... คุณเท่มากเลยตอนสู้เมื่อกี้ แถมตัวก็หอม... เอ้ย กลิ่นอายอัศวินมันเท่จริงๆ ครับ!
เรนหยอดคำชมพร้อมส่งสายตาเยิ้มสวาทให้จนเวนเกาหัวแก้เขิน
“ฮ่าๆ ไปเหอะ เดี๋ยวฉันจะทำสตูว์เนื้อสูตรพิเศษให้กินนะ!” เวนเดินนำไปต่อ โดยไม่รู้เลยว่าเหยื่อตัวน้อยข้างหลังกำลังจ้องจะ 'แดกเนื้อ' ของเขาให้เรียบทั้งตัว
บทที่ 2 : นาวาชายชาตรีกับกลิ่นคาวโลกีย์ที่เริ่มก่อตัว น่าติดตามมาก สนุกมากครับ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ ข อ บ คุ ณ ค รั บ {:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมาก
หน้า:
[1]