มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 30 : ผู้ใหญ่บ้านมานพ อาเขย
สามวันหลังจากเหตุการณ์นองเลือดทางไสยศาสตร์ผ่านพ้นไป ความร่มเย็นก็กลับมาสู่หมู่บ้านหนองดาวเหนืออีกครั้ง เช้าวันศุกร์นี้อากาศแจ่มใสเป็นพิเศษ ผู้ใหญ่มานพ (อานพ) อาเขยผู้กว้างขวาง และ อรสา (อาอร) อาแท้ๆ ของโอม ได้ร่วมแรงร่วมใจกับ กำนันชัยวุฒิ (อาชัย) จัดงานทำบุญใหญ่กลางหมู่บ้านเพื่อปัดเป่าเสนียดจัญไรและอุทิศส่วนกุศลให้แก่หญิงสาวผู้เคราะห์ร้ายทั้งสามคน
ชาวบ้านนับร้อยมารวมตัวกันที่ลานเอนกประสงค์ กลิ่นกับข้าวฝีมือชาวบ้านและกลิ่นดอกมะลิหอมอบอวลไปทั่วงาน
เมื่อรถกระบะของบ้านสวนมณีเทวาขับเข้ามาจอด ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ พ่อครูธนู ที่เดินนำลงมาด้วยท่วงท่าสง่างามในชุดผ้าไทยสีนวล ตามด้วย โอม ที่วันนี้ดู "สดใสและอิ่มเอิบ" จนผิดหูผิดตา ผิวพรรณของโอมผ่องใสราวกับมีแสงรัศมีจาง ๆ เปล่งออกมา
ด้านหลังคือกลุ่มคนงานชายฉกรรจ์นำโดย พี่เข้ม หัวหน้าคนงานที่เดินตามมา
"มาแล้วรึหลานโอม พ่อครูธนู เชิญๆ จ้ะ" อาอร รีบเดินเข้ามาหาพลางจับมือนบไหว้ด้วยความเคารพ "ถ้าไม่ได้พวกท่าน หมู่บ้านเราคงหวาดกลัวกันอยู่แน่ ๆ"
อานพ และ อาชัย เดินเข้ามาสมทบ "วันนี้ทำบุญใหญ่ เรานิมนต์พระมาทั้งวัด รวมถึงหลวงพ่อเอกด้วยนะโอม ท่านกำลังเดินทางมา"
โอมเดินเข้าไปช่วยอาอรจัดเตรียมภัตตาหารเพล ในขณะที่ธนูนั่งสนทนาธรรมกับเหล่าผู้ใหญ่ในหมู่บ้านพี่เข้มและคนงานคนอื่นๆ อาสาช่วยงานหนักในวัดอย่างแข็งขัน จนสาว ๆ ในหมู่บ้านต่างพากันมองด้วยความชื่นชมในพละกำลังที่ล้นเหลือ
แม้จะอยู่ในงานบุญ แต่ด้วยอากาศที่เริ่มร้อนและกลิ่นธูปควันเทียน พลังน้ำนมทิพย์เทวาในอกโอมเริ่มตอบสนอง หน้าอกมหาศาลภายใต้เสื้อผ้าไทยสีขาวเริ่ม "คัดตึง" ขึ้นมาอีกครั้ง จนโอมต้องแอบเอามือกุมหน้าอกไว้เบา ๆ
อานพสังเกตเห็นท่าทางของหลานเมียจึงกระซิบถาม "โอม เป็นอะไรไปลูก? หน้าแดงเชียว หรือว่าอากาศมันร้อนเกินไป?
ท่ามกลางเสียงพระสวดชยันโตที่ดังกังวานไปทั่วศาลา อานพ สังเกตเห็นหลานเมียอย่าง โอม มีอาการแปลกไปอย่างชัดเจน ใบหน้าของโอมแดงซ่าน หยาดเหงื่อผุดพรายตามไรผม และที่สำคัญคือหน้าอกมหาศาลภายใต้เสื้อผ้าไทยสีขาวนั้นดูเหมือนจะขยายขนาดขึ้นจนเสื้อตึงเปรี๊ยะ โอมต้องคอยใช้มือกุมอกและหายใจหอบถี่ราวกับคนกำลังจะเป็นลม
"โอม... ไหวไหมลูก? หน้าแดงก่ำเชียว" อานพกระซิบด้วยความเป็นห่วงตามประสาอาเขยที่รักหลาน "ไปพักหลังศาลาก่อนเถอะ เดี๋ยวอาพาไป อากาศข้างนอกมันร้อนเกินไปสำหรับเราแล้ว"
อานพประคองแขนโอมเดินเลี่ยงสายตาชาวบ้านเข้าไปยัง ห้องรับรองหลังศาลาวัด ซึ่งเป็นห้องไม้ที่เงียบสงบและมิดชิดพอสมควร เมื่อปิดประตูลง โอมก็ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาไม้พลางหอบหายใจรัว
"เป็นอะไรไปโอม? เจ็บหน้าอกรึ? หรือว่าเป็นโรคหัวใจ?" อานพถามด้วยความตกใจเมื่อเห็นโอมบิดกายไปมาด้วยความทรมาน (เพราะพลังกษีราที่อัดแน่นจนเกือบระเบิด)
"อา... อานพจ๊ะ... โอม... โอมแน่นไปหมดเลยจ๊ะ" โอมเอ่ยเสียงสั่นพร่า ร่างกายของเขาสั่นระริกจนกระดุมเสื้อผ้าไทยเม็ดบนหลุดกระเด็นออก เผยให้เห็นเนินเนื้อขาวผ่องที่สั่นไหวและมีหยดของเหลวสีขาวขุ่นซึมออกมาจนเสื้อผ้าเป็นวงกว้าง
อานพที่ยังไม่รู้ความลับเรื่องน้ำนมทิพย์เทวาถึงกับตาค้าง "นี่มัน... นมนี่โอม? ทำไมโอมถึงมีน้ำนมไหลออกมาเยอะขนาดนี้ล่ะลูก!"
ด้วยความตกใจและสัญชาตญาณ อานพรีบเข้าไปประคองโอมไว้ แต่กลิ่นหอมหวลยวนใจของน้ำนมทิพย์กลับพุ่งเข้ากระทบจมูกอย่างจัง กลิ่นนั้นทำให้ชายวัยกลางคนอย่างอานพรู้สึกมึนงงและเกิดอารมณ์พุ่งพล่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"อาช่วยนะโอม... มะ... มันต้องเอาออกใช่ไหม?" อานพมือสั่นขณะที่โอมพยักหน้าทั้งน้ำตาด้วยความคัดตึงถึงขีดสุด
โอมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อที่เหลือออกจนหมด ปทุมถันมหาศาลขาวผ่องราวกับสลักจากงาช้างดีดตัวออกมาส่ายไหวรุนแรงต่อหน้าอานพ ยอดอกแดงก่ำพ่นน้ำนมทิพย์ออกมาพุ่งกระจายไปทั่วห้องราวกับน้ำพุ
"อ๊างงง... อานพ... ช่วยโอมทีครับ ดูดมันออกไปที โอมจะตายอยู่แล้ว!" โอมครางโหยหา
อานพที่บัดนี้ตกอยู่ในภวังค์แห่งกลิ่นหอมทิพย์ ไม่รอช้าเขาโผเข้าซุกใบหน้าลงกับเต้าเนื้อนุ่มมหาศาลทันที "จ๊วบ! อึก... อึก... อึก!" สัมผัสแรกที่น้ำนมทิพย์ไหลเข้าปาก อานพรู้สึกเหมือนร่างกายได้รับพลังมหาศาลจนเส้นเลือดในกายสูบฉีดรุนแรง
เสียงพระสวดที่ดังก้องอยู่นอกศาลาดูเหมือนจะห่างไกลออกไปทุกที เหลือเพียงเสียง "จ๊วบ... จวบ..." และเสียงกลืนน้ำนมดัง "อึก... อึก..." ที่สะท้อนก้องอยู่ในห้องรับรองไม้ไม้เก่าๆ แห่งนี้ อานพ บัดนี้ไม่ได้ดูดดื่มเพียงเพื่อช่วยหลานเมีย แต่เขาดูดด้วยความลุ่มหลงในรสชาติที่เหนือมนุษย์ สองมือหนาที่เคยกร้านงานตามประสาผู้ใหญ่บ้าน บีบเค้นเต้านมมหาศาลของโอมจนเนื้อสีขาวอมชมพูทะลักล้นง่ามนิ้ว
"อื้มมม... โอม... ทำไมมันถึงหวานหอมขนาดนี้" อานพครางในลำคอขณะที่ปากยังไม่ยอมผละจากยอดอกสีทับทิม เขาเร่งจังหวะการดูดให้รุนแรงขึ้นตามความกระหาย พลังงานจากน้ำนมทิพย์ไหลซ่านเข้าสู่ร่างกายของอานพ จนเขารู้สึกได้ถึงความหนุ่มกระชุ่มกระชวยที่พุ่งพล่านกลับมา
"อ๊างงง... อานพจ๊ะ... ดูดลึกๆ จ๊ะ... โอมเสียว... อื้อออ!" โอมบิดกายเร่า สองมือขยุ้มไหล่เสื้อของอาเขยไว้แน่น ความทรมานจากการคัดตึงสลายกลายเป็นความร่านสวาทที่ซึมลึกไปถึงทรวง น้ำนมทิพย์พุ่งกระฉูดเข้าสู่ลำคอของอานพครั้งแล้วครั้งเล่าจนเสื้อผ้าไทยของโอมเปียกชุ่มไปด้วยหยาดพิรุณสีขาว
หลังจากดูดกินจนหน้าอกของโอมเริ่มอ่อนนุ่มและหายคัดตึง อานพจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมาในสภาพที่คราบน้ำนมยังติดอยู่ที่มุมปาก เขาเงยหน้าขึ้นมองโอมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... ไม่ใช่เพียงแค่อาเขยที่มองหลาน แต่เป็นชายหนุ่มที่มองบุรุษผู้ทรงสิทธิศักดิ์สิทธิ์
"โอม... เรื่องนี้..." อานพหอบหายใจพลางช่วยดึงสาบเสื้อของโอมมาปิดไว้ "อาไม่เคยคิดเลยว่าในตัวหลานจะมีของดีขนาดนี้ อาขอโทษที่เสียมารยาทไปบ้าง แต่มัน... มันหยุดไม่ได้จริงๆ"
โอมที่ยังหน้าแดงซ่านและหอบเหนื่อย พยายามจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่ "ไม่เป็นไรจ้ะอานพ อาก็ช่วยชีวิตโอมไว้... ถ้าไม่ได้อา โอมคงอกแตกตายกลางงานบุญแน่ ๆ"
ในห้องรับรองที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวลของน้ำนมทิพย์เทวา โอม ตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้อานพฟังด้วยน้ำเสียงที่ยังสั่นเครือเล็กน้อย เขาเล่าถึงที่มาของพลังวิเศษในกาย และหน้าที่ในการปรนเปรอเหล่าผู้ชายทุก ๆ คน
อานพนั่งฟังด้วยความตกตะลึงลาน เขาไม่อยากจะเชื่อว่าหลานชายที่เห็นมาแต่เล็กแต่น้อยจะมีชะตาฟ้าลิขิตที่อัศจรรย์และหนักอึ้งถึงเพียงนี้ ความรู้สึกผิดที่ล่วงเกินในตอนแรกมลายหายไป กลายเป็นความเลื่อมใสและความเอ็นดูที่ทวีคูณขึ้น
"อาไม่นึกเลยโอม... ว่าเจ้าจะต้องแบกรับหน้าที่ใหญ่หลวงขนาดนี้" อานพเอ่ยพลางกุมมือหลานไว้แน่น "อาขอโทษที่ดูดกินน้ำนมของเจ้าอย่างตะกละตะกลามในตอนแรก แต่อารู้สึกได้จริงๆ ว่ามันคือยาวิเศษ ตอนนี้อารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นหนุ่มวัยสามสิบอีกครั้ง พลังมันพลุ่งพล่านไปหมด"
โอมยิ้มอ่อนโยน "ไม่เป็นไรครับอานพ พลังนี้มีไว้เพื่อช่วยผู้ที่มีบุญสัมพันธ์กัน ในเมื่ออาช่วยระบายความทุกข์ให้โอม โอมก็ถือว่าอาคือคนในครอบครัวที่โอมไว้วางใจที่สุดคนหนึ่งครับ"
"โอม... อาขอให้สัตย์ปฏิญาณต่อหน้าพระพุทธรูปในห้องนี้เลยนะ อาจะเก็บไว้เป็นความลับตายไปกับตัวอาเอง!"
เมื่องานบุญใหญ่กลางหมู่บ้านหนองดาวเหนือสิ้นสุดลงด้วยความอิ่มบุญและเงียบสงบ แสงตะวันรอนเริ่มทอแสงสีส้มอาบไล้ไปทั่วท้องทุ่ง ชาวบ้านต่างแยกย้ายกันกลับบ้านด้วยความอุ่นใจที่ความชั่วร้ายถูกปัดเป่าออกไปจนหมดสิ้น
บรรยากาศภายในวัดหนองดาวเหนือยามเย็นเงียบสงัด หลังจากชาวบ้านแยกย้ายกันกลับด้วยความอิ่มบุญ พ่อครูธนู และ โอม ได้พากันเข้าไปกราบพระประธานในอุโบสถเพื่อขอขมาและขอบคุณเทวดาที่ช่วยคุ้มครอง ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินไปยังกุฏิไม้หลังเก่าที่ตั้งอยู่อย่างสงบท้ายวัด
เมื่อเข้าสู่ภายในกุฏิ หลวงพ่อเอก ผู้เป็นพ่อแท้ ๆ ของโอม นั่งสมาธิรออยู่ด้วยใบหน้าสงบเยือกเย็น ท่านลืมตาขึ้นมองลูกชายและลูกเขยด้วยความเมตตา
"มากันแล้วรึ... วันนี้พวกโยมทำดีมาก พลังบุญจากการชุมนุมเทวดาจะช่วยคุ้มครองหมู่บ้านไปได้อีกนาน" หลวงพ่อเอกเอ่ยเสียงนุ่ม
โอมคลานเข้าไปกราบที่ตักของผู้เป็นพ่อ "หลวงพ่อครับ... วันนี้ ร่างกายมันคัดแน่นไปหมด โอมอยากให้หลวงพ่อช่วยชำระธาตุและรับพลังน้ำนมทิพย์เทวานี้ไปเพื่อบำรุงธาตุขันธ์ของหลวงพ่อด้วยครับ"
ธนูพยักหน้าเห็นพ้อง "น้ำนมของโอมในยามที่เพิ่งผ่านพิธีบุญใหญ่เช่นนี้ มีพุทธคุณสูงยิ่งนักครับหลวงพ่อ โปรดรับไว้เถิด"
โอมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อผ้าไทยสีนวลออกอย่างนอบน้อม ปทุมถันมหาศาลขาวผ่องราวกับดอกบัวสัตตบงกชที่เบ่งบานเต็มที่ ดีดตัวออกมาส่ายไหวรุนแรง ยอดอกสีแดงระเรื่อสั่นระริกพ่นหยดน้ำนมสีขาวบริสุทธิ์ออกมาเป็นสาย
หลวงพ่อเอกหลับตาลงเล็กน้อยเพื่อตั้งจิตอนุโมทนา ท่านโน้มตัวลงครอบครองยอดปทุมถันข้างหนึ่งของลูกชายด้วยความสงบ ในขณะที่ธนูขยับเข้ามาประคองร่างโอมไว้จากด้านหลังและก้มลงดูดดื่มน้ำนมจากอีกข้างหนึ่งทันที
"จ๊วบ... อึก... อึก... อึก..."
เสียงดูดกลืนน้ำนมดังประสานกันภายในกุฏิที่เงียบสงัด โอมเชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจยาว ความรู้สึกคัดตึงมหาศาลค่อยๆ มลายหายไป แทนที่ด้วยความสงบสว่างที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง น้ำนมข้างหนึ่งไหลเข้าสู่กายของผู้เป็นพ่อเพื่อค้ำจุนพุทธเวทย์ ส่วนอีกข้างไหลเข้าสู่กายของสามีเพื่อเสริมตบะบารมี
"อื้อออ... หลวงพ่อจ๊ะ... พี่ธนู... เอาไปให้หมดเลยจ้ะ" โอมครางแผ่วด้วยความอิ่มเอิบ ผิวพรรณของเขาส่องแสงเรืองรองออกมาท่ามกลางแสงเทียนที่วูบไหว
หลวงพ่อเอกเมื่อได้รับน้ำนมทิพย์ ร่างกายที่เคยซูบผอมตามวัยกลับดูมีราศีผุดผ่องขึ้นมาทันตาเห็น ท่านถอนริมฝีปากออกพลางเอ่ย "น้ำนมทิพย์เทวาของโยมนั้นบริสุทธิ์ยิ่งนักโอมเอ๋ย มันคือยาทิพย์ที่จะช่วยให้พ่อมีกำลังในการแผ่เมตตาคุ้มครองแผ่นดินนี้"
ธนูเองก็ดูดจนอิ่มหนำ ผิวพรรณของเขาเคร่งขรึมและมีพลังอำนาจมากขึ้น "ขอบใจมากนะโอม ตอนนี้พี่รู้สึกเหมือนมีพลังเทวฤทธิ์สถิตอยู่ในกายอย่างเต็มเปี่ยม"
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ได้หนุ่มเพิ่มอีกคนแล้วว ควยแข็งเลยครับ แค่นึงถึงเนินนมของน้องโอม เงี่ยนเลยครับ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ สนุกมากก ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]