แก๊งเด็กหื่นอยากลองเสียว ตอน 11 : ความหึงหวง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-15 13:24ผมกับโจยังคงคบกันมาถึงในช่วง ม.ปลาย และมีอยู่คืนหนึ่งผมถูกทำโทษที่ไม่ยอมทำตามที่โจสั่ง เพราะวันนั้นเหนื่อยจากการเรียน รด. มากจนถูกล่ามไว้กับเก้าอี้ไม้กลางห้อง ขยับไปไหนไม่ได้นอกจากเบิกตามองภาพที่ทำให้หัวใจแทบแตกสลาย โจ ยืนอยู่ตรงนั้น แววตาของมันเย็นชาและว่างเปล่า มันกดโทรศัพท์เพียงไม่กี่วินาที ลุงกะเทยผมยาวหน้าปากซอยที่โจเคยเกลียดนักหนาก็โผล่เข้ามา"โจ! หยุดนะ! อย่าทำแบบนี้!" ผมตะโกนจนสุดเสียง แต่โจกลับยิ้มมุมปากอย่างเลือดเย็น มันคว้าคอลุงกะเทยคนนั้นมาบดจูบ ลิ้นที่ผมเคยได้รับเพียงคนเดียว ลิ้นที่ผมแสนหวงแหน ตอนนี้กำลังถูกคนอื่นล่วงล้ำต่อหน้าต่อตา ผมเห็นน้ำลายเปรอะเปื้อนแว่นของโจจากการเลียโลมของลุงคนนั้นภาพสุดท้ายก่อนที่สติผมจะดับวูบ คือตอนที่โจจับหัวลุงคนนั้นกดลงไปที่หัวควยแดงๆ ของมัน แล้วเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาเยาะเย้ยทำหน้าเสียวสุดขีด จังหวะกระแทกกระทั้นที่รุนแรงใส่ปากคนอื่นจนเสียงดัง อ๊อก อ๊อก... มันทำให้ผมช็อกจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง...
"เฮ้ย! เป็นอะไร! ตื่นสิเจม! มึงฝันร้ายเหรอ?" เสียงนุ่มๆ ที่คุ้นเคยพร้อมแรงเขย่าตัวทำให้ผมสะดุ้งสุดตัว ผมโผเข้ากอดโจแน่น ร้องไห้โฮจนตัวสั่นเทา พร่ำบอกมันว่าห้ามทำแบบในฝันเด็ดขาดโจมองผมด้วยแววตาอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันลูบหัวผมเบาๆ "กูจะไปทำแบบนั้นได้ไง มึงก็รู้ว่ากูมีแค่มึงคนเดียว... เลิกร้องได้แล้ว เดี๋ยววันนี้กูทำของโปรดให้กิน"เช้าวันนั้น โจเปลี่ยนจาก "นายท่าน" ผู้ดิบเถื่อน กลายเป็น "พ่อบ้าน" สุดละมุน มันให้ผมนั่งรอที่เตียง ก่อนจะยกถาดขนมปังปิ้งกรอบๆ เข้ามา"ขนมปังราดนมข้น... สูตรพิเศษของกูคนเดียว" โจกระซิบผมจ้องมองด้วยความทึ่ง เมื่อโจดึงกางเกงลงต่อหน้าผม แล้วเริ่ม "รีดน้ำหวาน" ส่วนตัวของมันจากหัวบานๆ ลงบนขนมปังร้อนๆ อย่างตั้งใจ กลิ่นคาวอ่อนๆ ผสมกับความหวานของนมข้นปกติที่มันเตรียมไว้ทำเอาผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ โจคีบขนมปังชิ้นนั้นมาจ่อที่ปากผมเพื่อป้อนให้อย่างอ่อนโยน"อ้ามสิครับเด็กดี... วันนี้จะให้เจมกินน้ำคนเดียว ไม่แบ่งให้ใครทั้งนั้น"คำพูดหวานๆ ที่ไม่มีคำหยาบคายหลุดออกมาเลยแม้แต่คำเดียวตลอดทั้งวัน ทำเอาผมสั่นสะท้านไปทั้งใจ ยิ่งเห็นมุมที่มันดูแลผมดีขนาดนี้ ความหึงหวงในตัวผมยิ่งพุ่งปรี๊ดจนแทบคลั่ง ผมมองหน้าโจที่ตอนนี้น่ารักและเท่ที่สุดในสายตาผม แล้วสาบานในใจว่า..."แว่นคู่นี้... ปากคู่นี้... และน้ำหวานรสชาตินี้... ใครหน้าไหนก็อย่าหวังจะได้แตะ แม้แต่ในฝันกูก็จะไม่ยอม!"
เย็นวันหนึ่ง ก็มีภาพเหตุการณ์บนรถเมล์ที่ยังคงทำให้ผมหน้าร้อนผ่าวด้วยความหึง กลุ่มกะเทยเด็กหัวโปกกลุ่มนั้นกล้าดียังไงมาส่งสายตาหวาน แถมเดินมาขอไอจีแฟนผมแบบหน้าด้านๆ! ถึงแม้โจจะปฏิเสธไปแบบสุภาพ แต่วินาทีที่เห็นโจหน้าแดงอายๆ มันทำให้ความมั่นใจของผมสั่นคลอน ผมกังวลไปหมดว่า หรือจริงๆ แล้วโจจะแอบชอบแนวนี้กันแน่?พอกลับถึงบ้าน ผมตัดสินใจทำเรื่องบ้าๆ ที่สุดในชีวิต ผมแอบไปซื้อวิกผมยาวสลวยและกระโปรงนักเรียนสั้นกุดมาสวมทับร่างบอบบางของผม ส่องกระจกดูตัวเองในคราบ "สาวน้อย" ที่มีความเป็นกะเทยเด็กน่ารักๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหาโจที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ผมไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินเข้าไปประกบจูบโจอย่างดูดดื่มพร้อมกับวาดขาขึ้นนั่งคร่อมบนตักมันทันที ผมเลิกกระโปรงขึ้นให้เห็นต้นขาขาวเนียนแล้วเริ่มขย่มตัวเข้าหาโจอย่างจงใจยั่วยวน เสียงลมหายใจของโจเริ่มขาดช่วง แววตาหลังเลนส์แว่นเปลี่ยนเป็นความหิวโหยในทันที
"ที่รัก... ทำอะไรเนี่ย?" โจพึมพำเสียงพร่า มันทนไม่ไหวอีกต่อไป มันจับผมพลิกตัวให้นอนคว่ำลงกับเตียงนุ่ม มืออุ่นๆ จิกเข้าที่วิกผมยาวของผมเพื่อบังคับให้ผมแหงนหน้าขึ้น ก่อนจะกระชากวิกและกระโปรงบ้าๆ นั่นออกจนหลุดลุ่ยจังหวะที่โจยัด "ควยเด็ก ม.ปลาย" เข้ามาในตัวผม มันรุนแรงแต่กลับเต็มไปด้วยความทะนุถนอมอย่างประหลาด โจก้มลงมากระซิบข้างหูผมซ้ำๆ ด้วยสรรพนามที่เปลี่ยนไปจนผมหัวใจพองโต"เค้ารักที่รักจังเลย... อื้อหือ ที่รักตอดควยเค้าแน่นมากเลยครับ"ผมตัวสั่นเทิ้มเมื่อได้ยินคำว่า 'เค้า' กับ 'ที่รัก' หลุดออกมาจากปากคนเย็นชาแบบมัน "เค้าจะรักที่รักคนเดียว... จะไม่มีใครมาแทนที่ที่รักได้เลย รู้มั้ยครับ?"ทุกจังหวะที่โจกระแทกเอวเข้าหา มันคือการย้ำเตือนว่าผมคือที่หนึ่งในใจมันเสมอ โจปลดปล่อยความรักทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายผมจนล้นปรี่ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนกอดผมไว้แน่นขณะที่แท่งอุ่นๆ ยังเสียบคาไว้อย่างนั้น
เรานอนจูบกันนัวเนียอยู่นานท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงหัวใจเต้น โจใช้นิ้วเกลี่ยแก้มผมเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง"ที่รัก... ฟังเค้านะ วันหลังไม่ต้องทำแบบนี้แล้วนะ" โจมองตาผม "เค้ารักที่รักที่เป็นแบบนี้ รักผิวขาวๆ รักความบอบบาง และรักในแบบที่เป็นตัวของตัวเอง ที่รักน่ารักที่สุดในโลกสำหรับเค้าแล้ว ไม่ต้องพยายามเป็นกะเทยเด็กหรือเป็นคนอื่นเลยนะ เค้ายืนยันว่าจะไม่มีวันชายตาไปมองใครแน่นอน"คำพูดนั้นเหมือนน้ำทิพย์ที่ชโลมใจ ความกังวลและความหึงหวงที่เคยกัดกินใจผมหายไปจนหมดสิ้น ผมซุกหน้าลงกับอกกว้างของแฟนหนุ่ม รู้สึกมั่นใจในตัวเองและมั่นใจในความรักของโจอย่างที่สุดจากเด็กชายที่เคยโหยหาการถูกรุมล้อมจากคนแปลกหน้า วันนี้ผมได้รู้แล้วว่า... การถูก "รัก" และ "หวงแหน" จากคนเพียงคนเดียวด้วยความจริงใจ มันมีความสุขและอิ่มเอมใจยิ่งกว่าการเป็นของสาธารณะนับพันเท่า...
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ ฟินครัย สนุก ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]