ความลับใต้หลังคาเดียวกัน 2
ความลับใต้หลังคาเดียวกัน 2หลังจากที่พ่อกับลุงเอกผลัดกันอยู่กับแม่แบบนี้มาปีกว่า บ้านเราก็เหมือนครอบครัวที่ “ไม่เหมือนใคร” แต่ทุกคนดูจะยอมรับสถานการณ์นี้ได้ พ่อยังคงออกไปซ่อมเครื่องจักรโรงสีข้าวต่างอำเภอเป็นอาทิตย์ ๆ ลุงเอกก็ออกไปขับรถส่งปุ๋ยแทน ใครอยู่บ้านก็ดูแลร้านก๋วยเตี๊ยวของแม่และดูแล “ความต้องการ” ของแม่ให้เต็มที่
ผมเอง ตอนนั้นอายุ 20 ต้น ๆ เรียนจบ ม.6 แล้ว เริ่มช่วยแม่ที่ร้านเต็มตัว บางวันก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งของให้ลูกค้าแทนแม่ ผมเห็นแม่เปลี่ยนไปมาก ผิวพรรณสดใส หัวเราะบ่อยขึ้น เดินตัวตรงกว่าเดิม เหมือนคนที่ได้รับการ “บำรุง” มาอย่างดีทั้งกายและใจ
คืนหนึ่ง พ่อกับลุงเอกต้องออกไปทำงานพร้อมกันทั้งคู่ เพราะมีงานใหญ่ที่โรงสีต้องซ่อมด่วนและส่งปุ๋ยด่วนเหมือนกัน บ้านเลยเหลือแค่ผมกับแม่สองคน
คืนนั้นฝนตกหนักมาก ฟ้าผ่าดังสนั่น แม่ทำกับข้าวเย็นให้ผมกิน แล้วเรานั่งดูทีวีด้วยกันเหมือนเคย แม่สวมเสื้อกล้ามบาง ๆ กับผ้าถุงตัวเก่า ผมมองเห็นเนินอกที่ยังเต่งตึงแม้จะผ่านมาหลายปี กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ลอยมาแตะจมูก
“ต้น…คืนนี้พ่อกับลุงเอกไม่อยู่ เรานอนด้วยกันเหมือนเดิมนะลูก” แม่พูดเบา ๆ แล้วยิ้มให้
ผมพยักหน้า แต่ใจเต้นแรงผิดปกติ
หลังจากปิดไฟ เราเข้ามุ้งใหญ่ แม่นอนหันข้างให้ผมกอดเหมือนสมัยเด็ก ผมโอบแขนรอบเอวแม่ มือวางทาบลงบนท้องนุ่ม ๆ แล้วค่อย ๆ เลื่อนลงต่ำ จนสัมผัสเนินอวบอุ่นนั้น แม่ตัวเกร็งเล็กน้อย แต่ไม่ขยับหนี
“แม่…” ผมกระซิบ “ผมโตแล้วนะ”
แม่หันหน้ามาหา ตามืด ๆ แต่ผมเห็นแววตาที่ทั้งอ่อนโยนและสั่นไหว “แม่รู้…ลูกโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว”
ผมกลั้นหายใจ ค่อย ๆ เลื่อนมือเข้าใต้ผ้าถุง แตะตรงร่องที่เริ่มชุ่มชื้น แม่ครางเบา ๆ ในลำคอ “อืออ…ต้น…”
ผมจูบคอแม่เบา ๆ แล้วเลื่อนลงมาจูบอกเต้า แม่ยกแขนขึ้นให้ผมถอดเสื้อกล้ามออก หน้าอกขาวนวลโผล่พ้นมา หัวนมสีน้ำตาลเข้มชูชัน ผมก้มลงดูดข้างหนึ่ง มืออีกข้างบีบอีกข้างเบา ๆ แม่โค้งตัวรับ คราง “อ๊าา…เบา ๆ สิลูก…แม่เสียว”
ผมเลื่อนลงต่ำ ถลกผ้าถุงแม่ขึ้นจนถึงอก แล้วก้มลงซุกหน้าตรงเนินขาวอวบนั้น ลิ้นเลียวนรอบแตดช้า ๆ แล้วดูดแรง ๆ แม่จิกผมแน่น “โอ๊ยยย…ต้น…เก่งจังเลยลูก…อือออ…ซี๊ดดด”
แม่ตัวสั่น เอวยกขึ้นรับลิ้นผม น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มออกมา ผมเลียต่อไม่ยั้ง จนแม่ร้อง “พอแล้วลูก…แม่ไม่ไหว…เข้ามาเลย”
ผมถอดกางเกงตัวเองออก ท่อนควยที่แข็งเต็มที่ตั้งชูชัน แม่เอื้อมมือมาจับ มือเย็น ๆ ของแม่ลูบไล้ขึ้นลงช้า ๆ “ใหญ่จังเลยลูก…โตกว่าพ่อกับลุงเอกอีก”
ผมจ่อหัวควยตรงร่องที่เปียกชุ่ม แล้วดันตัวเข้าไปช้า ๆ แม่กัดริมฝีปาก “อ๊าา…ค่อย ๆ นะลูก…ใหญ่เกินไปนิดนึง”
ผมหยุดชั่วครู่ รอให้แม่ปรับตัว แล้วค่อย ๆ ดันจนสุดโคน ความฟิตอุ่นร้อนห่อหุ้มผมแน่นจนแทบระเบิด แม่กอดผมแน่น “อือออ…เต็มรูเลยลูก…ขยับเลย”
ผมเริ่มโยกเอวช้า ๆ เข้าออก เสียงเนื้อกระทบดังตุบ ๆ เบา ๆ แม่ครางตามจังหวะ “อ๊าา…ดีจังลูก…ลึกอีก…แรงกว่านี้สิ”
ผมเร่งจังหวะ กระแทกลงแรงขึ้น เสียงดังผับ ๆ ๆ ๆ แม่ยกขาพาดบ่าผม เปิดร่องให้ลึกสุด ๆ ทุกครั้ง “โอ๊ยยย…ลูกแม่เก่ง…กระแทกแรง ๆ เลย…แม่จะแตกแล้ววว”
ผมรู้สึกว่าร่องแม่ตอดรัดแน่นขึ้น ผมเลยกระแทกเร็วแรง จนแม่ตัวเกร็ง ร้องเสียงหลง “อ๊าาาา…แตกแล้วลูก…โอ๊ยยยย!” น้ำเงี่ยนแม่พุ่งออกมาเปียกชุ่ม
ผมยังไม่หยุด กระแทกต่ออีกหลายสิบครั้ง จนทนไม่ไหว “แม่…ผมจะแตกแล้ว…”
“แตกในเลยลูก…แม่รับได้หมด…อ๊าาา” แม่กอดผมแน่น
ผมเกร็งตัว ก้นกระตุกแรง น้ำควยพุ่งทะลักเข้าไปในร่องแม่เป็นจังหวะ ๆ ๆ ๆ แม่ครางตาม “ร้อนจังเลยลูก…เต็มรูเลยยย”
เรานอนกอดกันหอบอยู่นาน ควยผมยังค้างอยู่ในตัวแม่ แม่ลูบหัวผมเบา ๆ “ลูกแม่…ตั้งแต่นี้ไป แม่มีลูกเป็นผัวด้วยแล้วนะ”
หลังจากคืนนั้น ผมกลายเป็น “ผัวคนที่สาม” ของแม่อย่างเป็นทางการ
บางคืนที่พ่อกับลุงเอกไม่อยู่ ผมกับแม่ก็เย็ดกันทั้งคืน บางคืนที่ทั้งสามคนอยู่บ้าน แม่ก็ยอมให้เราสามคนผลัดกันเย็ด บางทีก็ให้ผมเย็ดจากด้านหน้า ขณะที่พ่อดูดนม ลุงเอกเลียหู บางทีก็ให้แม่ขึ้นขย่มผม ขณะที่ลุงเอกเย็ดรูหลัง (แม่ยอมให้ลุงเอกทำรูหลังบ่อย ๆ เพราะลุงเอกชอบ) ส่วนพ่อก็ให้แม่อมควย
แม่บอกกับผมทีหลังว่า “แม่ไม่เคยคิดว่าจะมีความสุขขนาดนี้…มีผู้ชายสามคนที่รักและต้องการแม่แบบนี้”
หลายปีผ่านไป พ่อเริ่มแก่ลง ทำงานน้อยลง ลุงเอกก็เริ่มมีปัญหาสุขภาพ แต่ผมยังหนุ่มแน่น ยังช่วยแม่ที่ร้าน ยังนอนกอดแม่ทุกคืน
แม่ยังสวยเหมือนเดิม เนินขาวอวบยังนุ่ม ยังตอดเก่งเหมือนเดิม
และความลับใต้หลังคาเดียวกันนี้…ก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างเงียบ ๆ
ไม่มีใครในหมู่บ้านรู้
ไม่มีใครในครอบครัวที่เหลือรู้
มีเพียงเรา…สี่คน…ที่รู้ดีที่สุดว่าความสุขที่แท้จริงมันเป็นอย่างไร
(จบ) เสียว สนุกมากครับ สนุกมากครับ สุดยอด ขอบคุณ ขอบคุณมากๆเลยครับ ขอบคุณครับ {:5_120:}{:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} มันสุดยอดไหม ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆเลยครับ ขอบคุณ รอตอนต่อไปนะคับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ร้ายน่ะเรา ขอบคุณนะครับ
หน้า:
[1]
2