มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 18 : กายทิพย์ของพ่อครูธนู
เมื่อถึงช่วงพลบค่ำของวันที่ 4 ความเงียบเหงาและความคิดถึงที่มีต่อ พ่อครูธนู ก็พุ่งขึ้นจนถึงขีดสุด โอมไม่อาจข่มตาหลับได้ท่ามกลางกลิ่นอายของป่าไม้ที่ลอยมาตามลม แม้จะมีพี่เข้มและครูแมนคอยดูแลอยู่ที่บ้านสวน แต่หัวใจของเขากลับล่องลอยไปอยู่ที่ป่าท้ายวัดหนองดาวเหนือ
โอมตัดสินใจสวมเสื้อคลุมทับชุดนอนตัวบาง แล้วค่อยๆ ย่องออกจากเรือนโดยไม่ให้พี่เข้มที่กำลังหลับเวรอยู่ใต้ถุนบ้านรู้ตัว เขาเดินเท้าเปล่ามุ่งหน้าเข้าสู่ชายป่าที่มืดมิด แต่กลับมีแสงนวลตาจาก แหวนมณีห้าสี คอยส่องทางให้
ยิ่งเดินลึกเข้าไป กลิ่นธูปหอมอ่อนๆ และกระแสพลังงานที่สงบนิ่งก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น จนกระทั่งโอมมาหยุดอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่หน้าลานหินกว้างที่ซ่อนตัวอยู่กลางหุบเขา ที่ตรงนั้น... โอมได้เห็นชายหนุ่มที่เป็นดั่งดวงใจของเขา
พ่อครูธนู นั่งขัดสมาธิตัวตรงดิ่งอยู่บนโขดหินใหญ่ ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นมัดกล้ามแกร่งและรอยสักยันต์ที่ดูมีชีวิตชีวา ประคำมุกนิลกาฬ 108 เม็ดที่คล้องคออยู่เปล่งแสงสีม่วงดำจางๆ วนรอบกายเพื่อสร้างเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ ใบหน้าของเขาหลับตาสนิท ดูสงบนิ่งและน่าเกรงขามดุจรูปปั้นหิน
โอมมองดูสามีด้วยความอาวรณ์ หยาดน้ำตาคลอเบ้าด้วยความโหยหาในรสสัมผัสและอ้อมกอด "พี่ธนูครับ... โอมคิดถึงพี่เหลือเกิน" โอมพึมพำแผ่วเบา
ทันใดนั้น ราวกับพ่อครูจะรับรู้ได้ถึงจิตที่โหยหาของเมียรัก แม้เขาจะไม่ได้ลืมตาหรือขยับกาย แต่ประคำมุกนิลกาฬกลับส่งรัศมีสีทองวาบออกมาทางทิศที่โอมยืนอยู่ และโอมก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของพ่อครูธนูดังขึ้นในจิต
"โอม.. กลับบ้านเสียเถอะ อีกเพียง 3 วัน พี่ก็จะกลับไปหาโอมเองกันแล้ว"
โอมสะดุ้งเล็กน้อย แต่ความโหยหาทำให้เขายังไม่ยอมถอยกลับไปง่ายๆ อาการคัดตึงที่ทรวงอกมหาศาลเริ่มกำเริบขึ้นอีกครั้งเมื่ออยู่ต่อหน้าชายที่เขาเพรียกหา ปทุมถันคู่โตเริ่มขยายตัวจนเสื้อคลุมแทบปริ ยอดอกสั่นระริกอยากจะได้รับการปลอบประโลมจากปากและมือของพ่อครู
โอมทรุดตัวลงนั่งพิงต้นไม้ใกล้ ๆ แอบดูพ่อครูธนูจากระยะไกลพลางเอามือลูบไล้ทรวงอกตัวเองเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด โดยมีสายลมป่าพัดพาเอากลิ่นหอมของน้ำนมทิพย์เทวาจากกายโอม ลอยไปโอบล้อมร่างของพ่อครูไว้ ราวกับเป็นการเติมกำลังใจให้กันในยามบำเพ็ญศีล
หลังจากเดินกลับมาจากชายป่าด้วยความอาลัยอาวรณ์ โอมก็ผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียบนเตียงกว้าง ท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องนอนที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวฉาบไล้ ทันใดนั้น ความรู้สึกอุ่นซ่านก็เข้าจู่โจมทรวงอกมหาศาล มือหนาปริศนาคู่หนึ่งสอดเข้ามาใต้ชุดนอน ลูบไล้และคลึงเคล้าปทุมถันคู่โตอย่างแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความโหยหา
โอมปรือตาขึ้นในความฝันที่เหมือนจริงยิ่งกว่าความจริง สัมผัสที่คุ้นเคย รสสัมผัสที่หนักแน่นและนุ่มนวลในคราวเดียวกันนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น... "พี่ธนู..." โอมพึมพำเสียงพร่า
พ่อครูธนู ในร่างของ "กายทิพย์" ที่ถอดจิตออกมาจากการบำเพ็ญตบะ ปรากฏกายเป็นร่างโปร่งแสงแต่กลับสัมผัสได้ถึงไออุ่นและพลังอำนาจ เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบข้างหูเมียรัก "พี่คิดถึงโอมมากนักจึงต้องถอดจิตมาหาเมียรักของพี่... กลิ่นน้ำนมของโอมมันเรียกหาพี่จนพี่ทนไม่ได้อีก"
มือทิพย์ของพ่อครูจัดการเปลื้องอาภรณ์ของโอมออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างของโอมที่งดงามดั่งเทพธิดา ถึงเป็นผู้ชายก็งดงามกว่าผู้หญิงใด ๆ และ เต้าสวย ๆ ที่เปล่งปลั่งในมโนภาพแห่งจิต ทรวงอกมหาศาลส่ายไหวรุนแรงต้อนรับสัมผัสของสามี พ่อครูธนูไม่รอช้า เขาโน้มกายลงครอบริมฝีปากลงบนยอดอกสีหวานที่ชูชันรออยู่ทันที
"จ๊วบ... อึก... อึก... อ๊าส์..."
เสียงดูดดื่มอย่างหิวกระหายดังก้องในประสาทสัมผัสของโอม น้ำนมทิพย์เทวาพุ่งทะลักเข้าสู่ปากของกายทิพย์อย่างต่อเนื่อง พลังวิสุทธิ์จากอกโอมไหลเวียนเข้าไปเสริมตบะบารมีให้พ่อครูธนูอย่างมหาศาล ในขณะที่ความเสียวซ่านและโล่งสบายก็หลั่งไหลเข้าสู่ใจของโอม ความคัดตึงที่ทรมานมาทั้งวันมลายหายไปสิ้น
พ่อครูธนูดูดดื่มและใช้ลิ้นทิพย์ตวัดเลียยอดอกอย่างแสนรัก มืออีกข้างก็บีบเค้นเนื้อนมหนุ่มแน่นอย่างเพลิดเพลินใจ จนกระทั่งโอมรู้สึกเบาสบายไปทั้งร่าง รสสัมผัสของสามีช่างละมุนละไมจนโอมที่นอนระทวยอยู่บนเตียง ค่อยๆ เคลิ้มหลับไปอีกครั้งด้วยความสุขใจอย่างที่สุด
เมื่อเห็นว่าเมียรักหลับปุ๋ยไปในอ้อมกอดทิพย์แล้ว พ่อครูธนูจึงค่อยๆ ดึงยอดอกออกพลางจุมพิตที่หน้าผากของโอมอย่างทะนุถนอม ก่อนที่ร่างกายทิพย์จะค่อยๆ จางหายไป เพื่อกลับไปสู่ร่างจริงที่กำลังนั่งบำเพ็ญเพียรกลางป่า เหลือทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมของน้ำนมที่อบอวลและรอยยิ้มบนใบหน้าของโอมในยามหลับใหล
โอมตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด ทรวงอกที่เคยคัดแน่นกลับนุ่มนิ่มเบาสบายเหมือนถูกระบายออกไปจนเกลี้ยง แต่ที่หัวนมกลับมีรอยแดงจางๆ และคราบน้ำนมที่แห้งกรังเป็นหลักฐานว่า "ความฝัน" เมื่อคืนคือความจริง
หลังจากที่พ่อครูธนูได้ถอดจิตไปเชยชมและดูดดื่มน้ำนมทิพย์เทวาจากอกของโอมในคืนนั้น ร่างจริงที่นั่งบำเพ็ญตบะอยู่กลางป่าลึกก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าอัศจรรย์ พลังน้ำนมทิพย์เทวาที่ไหลเวียนเข้าสู่กายทิพย์ได้หลอมรวมเข้ากับพลังสมาธิที่เขาสั่งสมมา จนเกิดเป็นรัศมีสีทองเข้มข้นแผ่ซ่านออกมาจากร่างทรงของเขา
พลังจิตของพ่อครูแกร่งกล้าขึ้นจนสามารถรับรู้ทุกความเคลื่อนไหวในรัศมีหลายกิโลเมตร ส่วนพลังอาคมในประคำมุกนิลกาฬก็ส่องสว่างโชติช่วงราวกกับมีชีวิต แต่ทว่า... ยิ่งพลังเพิ่มพูน ความปรารถนาในตัวเมียรักก็ยิ่งทวีคูณตามไปด้วย
พ่อครูธนูที่นั่งนิ่งดุจรูปสลัก กลับมีคลื่นความร้อนรุ่มแห่งความคิดถึงแล่นพล่านอยู่ในอก รสชาติหวานล้ำและกลิ่นหอมกรุ่นของน้ำนมจากยอดอกของโอมยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้นทิพย์ ความนุ่มนวลของทรวงอกมหาศาลที่เขาเพิ่งบีบเค้นไปยังสัมผัสได้ติดมือ
"โอม... หากไม่เพราะหน้าที่และสัจจะบำเพ็ญ พี่คงจะถอดจิตไปคลุกคลีอยู่กับเจ้าทั้งวันทั้งคืน" พ่อครูธนูรำพึงในจิต
เขาจินตนาการไปถึงยามที่เขาจะได้กลับบ้านไปหาโอมจริงๆ เขาอยากจะฟัดร่างนุ่มนิ่มนั้นให้จมเตียง อยากจะกอดจูบทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างอันงดงามของโอม และที่สำคัญที่สุด... เขาอยากจะฝังใบหน้าลงกับปทุมถันคู่โตนั้นแล้วดูดดื่มน้ำนมทิพย์ให้หนำใจ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเวลาหรือภารกิจใดๆ อีก
สนุกมากครับ ดีๆๆๆ ขอบคุณครับ พ่อครูก็ขี้เงี่ยนนะเนี่ย ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ
หน้า:
[1]