แผนการของบิน ตอนที่ 17 การเปิดเผยท่ามกลางความมืดมิด
การเปิดเผยท่ามกลางความมืดมิดมือที่โผล่มาจากด้านหลังของ หมอโอ๊ต อย่างเงียบเชียบและรวดเร็วราวกับงูฉกนั้น เป็นของ กราฟ เอง! ทันทีที่เขารูดซิปกางเกงสแล็คของหมอโอ๊ตลงไปอย่างกะทันหัน เผยให้เห็นขอบกางเกงในสีน้ำเงินเข้มและลำควยที่ตุงนูนอยู่ภายใน หมอโอ๊ตเบิกตากว้างด้วยความตกใจและอับอายสุดขีด ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ตอนนี้แดงก่ำไปถึงใบหูราวกับสีเลือด เขารีบใช้มือทั้งสองข้างดึงกางเกงสแล็คขึ้นมาปิดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดึงชายเสื้อเชิ้ตลงมาทับเพื่อปกปิดสิ่งที่ถูกเปิดเผยไปเมื่อครู่ราวกับพยายามหลบซ่อนความจริงอันน่าอับอาย
"เฮ้ย! แกล้งเฉยๆ หมอ!" กราฟ หัวเราะเสียงดังอย่างสนุกสนานเฮฮา พร้อมกับเพื่อนกะเทยคนอื่นๆ ที่พากันหัวเราะคิกคักราวกับเป็นเรื่องตลกขบขันที่เกิดขึ้นตรงหน้า
หมอโอ๊ตไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว ใบหน้าของเขาตึงเครียดจนเห็นได้ชัดเจนถึงเส้นเลือดที่ปูดโปนบริเวณขมับ สายตาที่มองมายังพวกเราทุกคนเต็มไปด้วยความหงุดหงิดระคนโกรธจัดและคับแค้นใจ เขากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ตัวสั่นระริกด้วยความพยายามอย่างหนักที่จะควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่าการพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อไม่ให้ใครจับพิรุธได้ถึงความรู้สึกที่แท้จริง
เกมหมุนขวดดำเนินต่อไปท่ามกลางเสียงเพลงที่ยังคงกระหึ่ม และเหมือนโชคชะตากำลังเล่นตลก หรือจะเรียกว่าเป็นแผนการที่แนบเนียนของผมที่ถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าก็ได้ เพราะไม่ว่าขวดจะหมุนไปกี่รอบ สุดท้ายมันก็กลับมาหยุดชี้ที่ หมอโอ๊ต อีกครั้งแล้วอีกครั้ง!
"ว้ายยย คุณหมอขาาา ตาคุณหมออีกแล้วค่ะ" เพื่อนกะเทยคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นระคนดีใจ ดวงตาเป็นประกายวาววับ
ผมยิ้มอย่างพึงพอใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น "คราวนี้... หมอโอ๊ตครับ ผมอยากรู้ว่า หมอมีขนหมอยไหมครับ?" ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงกวนๆ และแฝงไปด้วยความท้าทาย
หมอโอ๊ตชะงัก สีหน้าของเขาซีดเผือดลงในทันที ดวงตาคู่คมฉายแววที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจและความอับอาย แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธคำถามของผม "มีครับ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แผ่วเบา
"ไม่เชื่อค่ะ!" เพื่อนกะเทยคนหนึ่งโพล่งขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับรอจังหวะนี้อยู่แล้ว "ถ้ามีจริง... ขอสักเส้นได้ไหมคะ?" เธอพูดพร้อมกับยื่นมือออกไปราวกับกำลังจะรับของขวัญ
หมอโอ๊ตเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ใบหน้าของเขาแดงก่ำไปหมดแล้วในตอนนี้ เขากำมือแน่นพยายามจะปฏิเสธอีกครั้ง แต่เมื่อเห็นสายตาของพวกเราที่จ้องมองมาอย่างกดดันและคาดคั้น เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างยอมจำนน ราวกับคนที่หมดสิ้นหนทางต่อสู้แล้ว
เขาค่อยๆ ปลดเข็มขัดหนังสีดำที่รัดกางเกงสแล็คของเขาออกช้าๆ มือของเขาสั่นระริกขณะปลดหัวเข็มขัดและรูดซิปกางเกงลงไปเพียงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ สอดมือเข้าไปในกางเกงสแล็ค และ พลางดึงขนหมอยสีดำดกดำออกมา 1 เส้น ช้าๆ อย่างทุลักทุเล แล้วยื่นให้เพื่อนกะเทยคนนั้น ดวงตาของเขาเหม่อลอยไปข้างหน้า ราวกับร่างกายกำลังทำไปเองโดยปราศจากความรู้สึกและจิตวิญญาณ
เสียงกรี๊ดกร๊าดและเสียงหัวเราะคิกคักของเพื่อนกะเทยดังขึ้นอีกครั้งอย่างตื่นเต้น พวกเธอพากันส่งเสียงเชียร์และปรบมืออย่างสนุกสนาน ผมมองดูหมอโอ๊ตที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหมดแรงที่จะต่อต้านแล้ว ร่างกายของเขาดูอ่อนล้าและไร้ซึ่งพลังงานใดๆ
บทลงโทษและร่างกายที่ถูกเปิดเผย
การหมุนขวดรอบถัดไป เริ่มต้นขึ้น และเหมือนเดิม ขวดก็ยังคงหยุดชี้ไปที่ หมอโอ๊ต อีกครั้ง! ความรู้สึกพึงพอใจของผมพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด ผมรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่โชคชะตา แต่มันคือแผนการที่ผมจัดเตรียมไว้แล้ว
คราวนี้เพื่อนกะเทยทุกคนหันมามองผมเป็นตาเดียว รอคำสั่งต่อไป ผมยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพูดสิ่งที่คิดไว้ในหัว
"คราวนี้... ผมอยากให้ ทุกคนจับเป้าหมอโอ๊ตทีละคนครับ"
หมอโอ๊ตเบิกตากว้าง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและความโกรธจัดที่พุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด เขาผงะถอยหลังทันที ร่างกายของเขาสั่นระริก "ไม่! ไม่ทำ!" เขาตะโกนเสียงดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง "ผมไม่ยอม! ไม่มีทางเด็ดขาด!"
เพื่อนกะเทยพากันโวยวายอย่างไม่พอใจ "โธ่คุณหมอขาาา อย่าเล่นตัวสิคะ ไม่สนุกเลยนะคะ"
"ถ้าหมอไม่ยอม..." ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ยากจะปฏิเสธ "ก็ต้อง กินเหล้าเพียว 1 แก้ว นะครับ" ผมชี้ไปที่แก้วเหล้าเพียวที่วางอยู่บนโต๊ะ
หมอโอ๊ตมองไปที่แก้วเหล้าเพียวที่วางอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่ว่างเปล่า เขาล้มตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยท่าทางที่อ่อนแรง เขาลับเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าแก้วขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว รสชาติขมปร่าและเผ็ดร้อนของเหล้าแผ่ซ่านไปทั่วลำคอ ทำให้หมอโอ๊ตสำลักเล็กน้อย
ใบหน้าของเขาแดงก่ำกว่าเดิมหลายเท่า ดวงตาเริ่มปรือมากขึ้นจนแทบจะปิดสนิท ท่าทางของเขาเริ่มเซไปมาอย่างเห็นได้ชัด ผมรู้ว่าเขาเริ่มเมาหนักขึ้นแล้ว สติของเขากำลังเลือนรางลงไปเรื่อยๆ
การหมุนขวดดำเนินต่อไป และเหมือนเดิม ขวดก็ยังคงหยุดชี้ไปที่ หมอโอ๊ต อีกครั้ง!
คราวนี้เพื่อนกะเทยทุกคนหันมามองผมอีกครั้ง ดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพูดสิ่งที่เตรียมไว้
"หมอโอ๊ตครับ... คราวนี้หมอต้องเลือกนะครับว่าจะ กินเหล้าเพียวอีก 1 แก้ว หรือจะ โชว์ขนหมอยให้ทุกคนดู" ผมจงใจให้ตัวเลือกที่หมอโอ๊ตไม่อยากทำทั้งคู่ เพื่อบีบให้เขาต้องยอมทำในสิ่งที่ผมต้องการ
หมอโอ๊ตชะงัก ร่างกายของเขาสั่นเทาด้วยความเหนื่อยอ่อนและหมดสิ้นหนทาง ใบหน้าของเขาดูทรมานอย่างที่สุด เขามองมาที่ผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความอับอายที่ต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เขากัดริมฝีปากแน่นจนแทบจะห้อเลือด เขาเหลือบมองเพื่อนกะเทยที่จ้องมองมาอย่างคาดหวัง ก่อนจะตัดสินใจเลือกสิ่งที่จะทำให้เขาทรมานน้อยที่สุด
"กิน... กินเหล้า..." เขาพูดเสียงแผ่วเบา ราวกับเสียงกระซิบที่แทบจะไม่ได้ยิน
หมอโอ๊ตคว้าแก้วเหล้าเพียวขึ้นมาดื่มอีกครั้ง ดื่มจนหมดแก้วอย่างรวดเร็ว คราวนี้เขาไม่สามารถยืนทรงตัวอยู่ได้แล้ว ร่างกายของเขาทรุดฮวบลงบนเก้าอี้ ดวงตาปิดสนิทไปแล้ว สติของเขาดับวูบไปอย่างสมบูรณ์
ผมมองดูหมอโอ๊ตที่ไร้สติไปแล้ว ผมยิ้มอย่างพึงพอใจ นี่แหละคือโอกาสที่ผมรอคอยมาตลอด
"เอาล่ะพวกแก" ผมบอกเพื่อนกะเทยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและชัยชนะ "ได้เวลาแล้ว... รุมแก้ผ้าหมอโอ๊ตกันเลย!"
สิ้นเสียงของผม เพื่อนกะเทยทุกคนก็กรูเข้าไปหาหมอโอ๊ตทันทีราวกับฝูงผึ้งที่กำลังตอมดอกไม้ พวกเธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออกอย่างรวดเร็ว ดึงเสื้อออกจากตัวอย่างไม่รีรอ ตามด้วยการปลดเข็มขัดหนังสีดำและรูดซิปกางเกงสแล็คสีสุภาพลงมาอย่างไม่รอช้า กางเกงในสีน้ำเงินเข้มที่เขาใส่มาเมื่อเช้าถูกดึงออกไปในพริบตา เผยให้เห็นร่างกายที่เปลือยเปล่าของหมอโอ๊ตท่ามกลางแสงสีสลัวๆ ในผับ
ลำควยที่ตอนนี้อ่อนตัวลงแล้ว แต่ก็ยังคงความใหญ่โตและน่ามองอย่างประหลาด ผิวขาวอมชมพู ของลำควยดูตัดกับแสงไฟสีนีออน ขนหมอยสีดำดกดำที่ขึ้นอย่างหนาแน่น แผ่กระจายไปทั่วบริเวณโคนลำควยและเนินขาด้านใน ทำให้มันดูเซ็กซี่และยั่วยวนอย่างถึงที่สุด แผงอกกว้างและซิกแพ็กอ่อนๆ ของเขาก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน ร่างกายของหมอโอ๊ตดูสมส่วนและน่าสัมผัสไปทุกสัดส่วน
ผู้คนที่เดินไปมาในผับไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย เพราะความมืดมิดและแสงไฟที่สลัว ทำให้มองเห็นอะไรไม่ชัดเจนนัก อีกทั้งเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มก็ดังกลบเสียงอื่นๆ จนหมดสิ้น ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับหมอโอ๊ตที่กำลังถูกเปลื้องผ้าอยู่ในมุมมืดของผับ
ผมมองดูร่างกายที่เปลือยเปล่าของหมอโอ๊ตที่นอนหมดสภาพอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนกะเทยที่กำลังรุมล้อมเขาอยู่ ผมยิ้มอย่างมีชัย ความรู้สึกเหนือกว่าพุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ผมรู้ดีว่าผมจะทำอะไรกับหมอโอ๊ตในคืนนี้... และผมก็มั่นใจว่าเขาจะไม่มีทางลืมมันได้ลงเลย ขอบคุณครับ พี่หมอโอ๊ตจะโดนทำอะไรกลางผับ ชอบมากขอบคุณมากครับ รอตอนต่อไปนะครับอยากให้กลับมาเร็วเร็ว {:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} สนุกมากครับ {:5_119:}{:5_119:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ สนุกสมการรอคอย จะโดนอะไรบ้างงน้าา ขอบคุณครับ กรี้ดดดดดด วาสนาอิพวกตุ๊ดเทย พี่โอ๊ตของดีเกรดพรีเมี่ยม ฟินมาก อยากเห็นด้วย คิดถึงพี่หมออีกแล้ว ดี ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ หายไปนานเลยยย ขอบคุ๕ครัข ขอบคุณครับ ว้ายย้สว รออ่านต่อนะครับ
หน้า:
[1]
2