แก้ผ้าอาบน้ำในแค้มป์คนงาน
ถ้าผู้อ่านติดตามเรื่องเล่าของผมมาเรื่อยๆ ก็คงจะทราบได้ว่าผมเป็นคนที่ชอบแก้ผ้า เรื่องเล่าวันนี้เป็นประสบการณ์อีกครั้งหนึ่งที่ผมได้หลีกหนีชีวิตวุ่นวายในกรุงเทพฯ ไปแวะอยู่ที่ไซต์งานก่อสร้างของไอ้อ้นเพื่อนรักผมเรื่องราวอาจจะยาวนิดหนึ่ง ผมจะขอบรรยายแบบที่ผมพบเจอมานะครับ ...-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------.มีอยู่ช่วงหนึ่งในชีวิต ผมรู้สึกเหมือนติดอยู่ในวงจรไม่รู้จบ รถติดทุกวัน งานกองเป็นภูเขา ทำได้แต่บ่นกับเพื่อนๆในกลุ่ม บางครั้งพอเจอหน้ากันก็คุยแต่เรื่องงาน จนวันหนึ่งไอ้อ้นคงสงสาร
เห็นหน้าผมเศร้าเกินไป มันโทรมาชวนออกไปยืดเส้นยืดสายที่ต่างจังหวัด
แต่ช่วงนี้ไอ้อ้นเองก็ติดงาน ส่วนไอ้ตี๋ก็ไม่ว่าง เลยได้แต่ชวนผมคนเดียวไปอยู่ไซต์งานกับมัน“กูต้องไปคุมไซต์คอนโดริมทะเลที่ระยองอาทิตย์นี้ มึงติดมาด้วยมั้ย? ถือว่าเที่ยวชิลๆ ได้ พอดีช่วงเปลี่ยนผู้รับเหมา ตอนนี้มีบ้านพักว่างอยู่”
ผมตอบตกลงทันที เพราะอยากหนีออกจากกรุงเทพจะตายอยู่แล้ว
เที่ยงตรงผมออกจากคอนโด อ้นขับรถมารับหน้าบ้าน แล้วเหยียบออกจากกรุงเทพไปเลย รถไม่ค่อยติดเพราะเป็นวันเสาร์ สองชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงระยอง
พอเข้าเมืองระยองไปได้อีกประมาณสี่สิบกิโล อ้นเลี้ยวเข้าถนนเล็กๆ ผ่านหมู่บ้าน จนมาเจอป้ายใหญ่เขียนว่า “โครงการคอนโดมิเนียมบ้านริมหาด” มีรูปคอนโดสวยหรูอยู่บนบอร์ด
“ถึงแล้ว” อ้นบอก หันมายิ้มให้ผม
รถเข้าไปในไซต์งาน ผ่านด่านรักษาความปลอดภัย พนักงานรปภ.ไหว้อ้น มันก็ไหว้กลับ แล้วรถก็วิ่งไปจอดหน้าอาคารสำนักงานชั่วคราว
ตอนนั้นบ่ายสองโมงกว่าๆ แดดร้อนแทบจะลนคน ผมลงจากรถแล้วมองไปรอบๆ ไซต์งานของมันที่กว้างพอสมควรตรงหน้าคือตึกคอนโดที่กำลังสร้าง สูงประมาณยี่สิบกว่าชั้น โครงเหล็กโผล่พ้นขึ้นมา เห็นนั่งร้านบนชั้นบน รถเครนตั้งอยู่หลายตัว เสาเข็มปักเรียงรายเป็นแถว คนงานใส่เสื้อสะท้อนแสงสีส้มสีเหลือง เดินไปมาคึกคัก บางคนหาบเหล็ก บางคนเข็นรถเข็น เสียงค้อนตอกเหล็กกับเสียงเครื่องจักรดังลั่นไปหมด ฝุ่นกระจาย แดดจ้า กลิ่นคอนกรีตปนกลิ่นเหล็กอบอวลไปทั่ว
“เดี๋ยวพาไปดูรอบๆ” ไอ้อ้นบอก “ไปเก็บของที่ห้องก่อน แล้วค่อยไปดูไซต์”
ผมเดินตามมันเข้าไปอาคารที่คล้าย ๆ สำนักงานชั่วคราว เป็นอาคารสองชั้น ผนังเป็นไม้อัดทาสีขาวลอก ๆ หลังคาเมทัลชีท ชั้นล่างเป็นห้องประชุมกับห้องเก็บแบบ มีโต๊ะใหญ่กางแบบก่อสร้างเต็มไปหมด บนโต๊ะมีแผนผังโครงการกองระเกะระกะ ปากกาแดงขีดแก้ไขเต็มแผ่น
ชั้นบนมีห้องพัก staff รวมกัน ห้องวิศวกรสามห้อง ห้อง Foreman สองห้อง แล้วก็ห้องน้ำรวมสองห้อง ชาย-หญิงแยก บันไดเหล็กเก่าดังเอี๊ยด ๆ เวลาเหยียบ
ไอ้อ้นพาเข้าไปในห้องมัน ห้องไม่ใหญ่ มีเตียงเดี่ยวหนึ่งเตียง แอร์ติดผนังตัวใหม่หน่อย ตู้เย็นเล็กๆ ตู้เสื้อผ้า โต๊ะทำงานวางคอมพิวเตอร์ พัดลมตั้งพื้นอยู่มุมห้อง เปิดหน้าต่างเห็นวิวไซต์งานเต็มตา เสียงเครื่องจักรยังดังแว่วขึ้นมาจากข้างล่าง
“ห้องกูแค่นี้แหละ” มันบอก “ส่วนห้องมึงอยู่ข้าง ๆ เป็นห้อง Foreman แอร์มีแต่ตัวเก่า เสียงดังนิดหน่อย เหมือนพัดลมเย็น ๆ แต่ก็อยู่ได้ ไม่ร้อนเท่าแคมป์คนงานข้าง ๆ”
“โอเค ไม่เป็นไร” ผมตอบ
ผมเดินไปดูห้องข้างๆ ตัวห้องคล้ายกับห้องของมัน แต่เล็กกว่าหน่อย เตียงเดี่ยวหนึ่งเตียง แอร์ติดผนังตัวเก่า เปิดแล้วเสียงหึ่ง ๆ ดังเบา ๆ แต่ก็เย็นพอใช้ได้ อย่างน้อยก็มีแอร์ ไม่ต้องนอนพัดลมอย่างเดียว ผมวางกระเป๋าลงบนเตียง นั่งลงดู เตียงเป็นฟองน้ำแข็ง ๆ แต่พอใช้ได้ หน้าต่างบานเล็ก มองออกไปเห็นคนงานกำลังเทคอนกรีตชั้นล่าง ฝุ่นตลบ กลิ่นเหล็กยังลอยมาแตะจมูก
ห้องนี้อยู่ชั้นเดียวกับห้องไอ้อ้นพอดีเลย วิศวกรกับ Foreman อยู่ตึกเดียวกันหมด เพราะไซต์นี้คนไม่เยอะ บริษัทเลยไม่แยกแคมป์ใหญ่ แค่แบ่งห้องชั้นบนให้ staff ระดับกลาง-สูง พอประสานงานกันสะดวก ตอนกลางคืนเงียบลงหน่อย แต่เช้ามืด ๆ เสียงคนงานตื่นมาทำงานก็ดังขึ้นอีก.จากนั้นไอ้อ้นก็เดินเข้ามา “ถ้าพร้อมแล้ว กูจะพามึงไปดูไซต์งานกับแนะนำลูกน้องให้รู้จักหน่อย เผื่อมีอะไรจะได้บอกมันได้”
ไอ้อ้นพาผมเดินดูไซต์รอบๆ ช่วงบ่ายแก่ๆ แสงแดดอ่อนลงแล้ว แต่ยังร้อนชื้นจนเหงื่อซึมตามหลังคอ เราขึ้นเนินเล็กๆ ด้านหลังไซต์ก่อสร้างคอนโดที่กำลังขึ้นโครง เห็นวิวทะเลระยองกว้างไกล น้ำสีครามเข้มคลื่นซัดช้าๆ ไอ้อ้นชี้ไปทางขวา
“ตรงนั้นทะเลจริงๆ ใกล้มาก แต่คนงานไม่ค่อยได้ลงเล่นหรอก งานหนักทั้งวัน” มันยิ้ม แล้วพาผมเดินลงมาดูบ้านพักคนงานด้านหลัง
บ้านพักเป็นตู้คอนเทนเนอร์เหลืองเก่าๆ เรียงเป็นแถวสองชั้น บางตู้ตัดหน้าต่างแบบหยาบๆ เพื่อระบายอากาศ มีเด็กเล็กๆ วิ่งเล่นข้างหน้าบางตู้ กลิ่นข้าวแกงลอยมาเบาๆ ผสมกลิ่นฝุ่นปูน ไอ้อ้นพาผมไปเจอนายสม หัวหน้าคนงานชาวต่างด้าวที่พูดภาษาพม่ากับกัมพูชาได้
นายสมหุ่นเฟิร์ม ผิวคล้ำเข้ม อายุราวสี่สิบปี เป็นลูกน้องของไอ้อ้นมันตั้งแต่สมัยไซต์เก่าๆ ในกรุงเทพฯ“นี่นายสม…ลูกน้องกูคนนี้แหละ คุมคนงานสามสิบกว่าคนเอง” ไอ้อ้นตบไหล่นายสมเบาๆ นายสมยิ้มกว้าง พูดไทยชัด แต่ผสมสำเนียงต่างด้าวเล็กน้อย
นายสมกับผมคุยกันแป๊บหนึ่ง นายสมเล่าว่าคนงานส่วนใหญ่เป็นพม่ากับกัมพูชา ทำงานหนักแต่ซื่อสัตย์
จากนั้นไอ้อ้นพาผมเดินต่อไปดูรอบๆ บ้านพักคนงาน ผมสังเกตเห็นบริเวณอาบน้ำชั่วคราวหลังตู้กลุ่มผู้ชาย เป็นบ่อตื้นๆ กับถังพลาสติกใหญ่ๆ วางเรียง ไม่มีหลังคาเต็ม มีกำแพงสังกะสีกั้นคร่าวๆ น้ำจากแทงค์ใหญ่ต้องคอยยกมาวางทุกวัน เพราะแรงดันน้ำประปาจากหน้าโครงการมาถึงจุดนี้ต่ำเกินไป
“พวกนี้ชินแล้วว่ะ อาบน้ำตอนเย็นหลังเลิกงาน แยกกลุ่มผู้ชายกับผู้หญิงชัดเจน แต่พื้นที่ใกล้กัน ถ้าไม่ตั้งใจก็เห็นแวบ ๆ ได้” ไอ้อ้นกระซิบเบา ๆ แล้วหัวเราะ “แต่พวกเขาระวังตัวดี ไม่ค่อยมีปัญหา”
ดูโดยรอบจนืเสร็จหมด ประมาณสี่ห้าโมงเย็น ไอ้อ้นบอก “กูต้องกลับไปสรุปเอกสารในห้อง มึงตามสบายเลยว่ะ อยากทำอะไรก็ทำ เดี๋ยวเจอกันมื้อเย็น”
ผมเดินสำรวจต่อสักพัก ตอนนี้คนงานเริ่มเลิกงาน เสียงเครื่องจักรเงียบลง กลุ่ม ๆ เดินกลับแคมป์เหงื่อโชก ตัวเปียกชุ่ม ผมเดินสำรวจเผื่อว่าจะไปหาข้าวกิน ในไซต์ขนาดกลางแบบนี้ ไม่มีโรงอาหารใหญ่เหมือนโครงการหรู คนงานส่วนใหญ่กินข้าวกล่องจากรถเข็นที่มาจอดตอนเย็น – ข้าวราดแกงต่าง ๆ อย่างแกงเขียวหวานไก่ ผัดกะเพรา ไข่เจียว กับผักต้ม ราคา 20-40 บาท บางคนซื้อขนมปังหรือน้ำอัดลมมาดื่ม บรรยากาศครึกครื้น คนงานนั่งกินเป็นกลุ่ม ๆ บนพื้นหรือเก้าอี้พลาสติกเก่า พูดคุยเสียงดังภาษาพม่ากับเขมรผสมไทย หัวเราะกันเบา ๆ หลังงานหนักทั้งวัน
ช่วงเย็นๆแบบนี้ ลมเริ่มพัดเย็นลงมาบ้าง ผมเดินเล่นชิลๆ ไปทางริมทะเลใกล้ๆ ปล่อยให้ไอ้อ้นทำงานสรุปเอกสารต่อ อากาศช่วงเย็นลมทะเลพัดสบาย คลื่นซัดเบา ๆ ฟังแล้วผ่อนคลายจากความวุ่นวายของไซต์
เดินกลับมาทางแคมป์อีกที ช่วงนี้คนงานเลิกงานกันหมดแล้ว บางกลุ่มยังนั่งกินข้าวต่อ บางคนทำอาหารเองในหน้าตู้คอนเทนเนอร์ – ใช้เตาแก๊สเล็ก ๆ ต้มข้าว ผัดผัก ทำแกงแบบง่าย ๆ จากของสดที่ซื้อจากตลาดใกล้ ๆ หรือรถเข็น กลิ่นเครื่องเทศ กระทะน้ำมันหอม ๆ โชยลอยมาตามลม ถูกปากและถูกกว่า กินข้าวกล่องทุกวัน
ส่วนบางคนเริ่มอาบน้ำหลังเลิกงาน พื้นที่อาบน้ำชั่วคราวหลังตู้เป็นแบบเรียบง่ายจริง ๆ – ถังพลาสติกใหญ่ ๆ วางเรียง บ่อตื้น ๆ สำหรับตักน้ำ กำแพงสังกะสีต่ำกั้นแยกโซนชาย-หญิงคร่าว ๆ สูงแค่ครึ่งตัวหรือมีรั้วบางจุด น้ำจากแทงค์ใหญ่ยกมาเติมทุกวัน เพราะแรงดันประปาต่ำมาก
กลุ่มผู้ชายด้านหนึ่ง หุ่นกำยำผิวแทนจากแดด สวมกางเกงขาสั้นเก่าๆขณะตักน้ำราดตัว บางคนถอดเสื้อออกหมด เหลือกางเกงใน หรือบางคนถอดกางเกงในออกอาบให้สะอาดหมดจด หัวเราะคุยกันเสียงดัง ร่างกายเปียกน้ำ แต่รีบอาบให้เสร็จเพราะเหนื่อยล้า เน้นล้างฝุ่นและเหงื่อออกให้หมด แล้วรีบกลับห้องพัก
กลุ่มผู้หญิงอีกด้าน ส่วนใหญ่สวมผ้าถุงหรือเสื้อผ้าเก่าๆ เดินจากตู้ หัวเราะคุยกันเบา ๆ ถืออุปกรณ์อาบน้ำเดินไปยังที่ลานอาบน้ำที่กั้นไว้อย่างมิดชิดกว่า
ผมเดินผ่านดูแบบไกล ๆ ไม่เข้าใกล้มาก แต่เริ่มรู้สึกแปลก ๆ –เห็นชีวิตจริงที่ดิบและเรียบง่าย เหนื่อยมาทั้งวันแล้วอาบน้ำแบบสบาย ๆ ไม่ต้องพิถีพิถัน กลิ่นสบู่ราคาถูกผสมกลิ่นตัวคนงานลอยมา ลมทะเลพัดเบา ๆ ผมยืนนิ่งสักพัก ก่อนเดินกลับขึ้นตึกไปหาไอ้อ้นตามที่นัดไว้..ตอนนั้นใกล้หกโมงเย็น ผมขึ้นบันไดเหล็กเอี๊ยด ๆ ไปชั้นบน เห็นไอ้อ้นนั่งกางเอกสารบนโต๊ะเล็ก ๆ ในห้องมัน ข้าง ๆ มีข้าวกล่องสองห่อวางรออยู่แล้ว มันเงยหน้าขึ้นยิ้ม
“กลับมาแล้วเหรอวะ เห็นมึงเดินเล่นริมทะเลนานเลย” มันบอก แล้วชี้ข้าวกล่อง “กูซื้อเผื่อมึงด้วย ข้าวราดแกงเหมือนเดิม แกงเขียวหวานอีกห่อ กินด้วยกันเลยมั้ย เดี๋ยวคุยเรื่องงานพรุ่งนี้ต่อ”
ผมยิ้ม นั่งลงข้างๆ วางกระเป๋า แล้วเปิดข้าวกิน ขณะที่เสียงคนงานด้านล่างยังดังเบา ๆ ลอยขึ้นมา ชีวิตไซต์งานวันแรกของผม ก็เริ่มจริงจังขึ้นอีก
ตอนกำลังใกล้จะกินข้าวเสร็จ ไอ้อ้นถามผม “เดินเล่นสนุกมั้ย ดูหน้าแดง ๆ เลย”
“ร้อนชิบหาย แล้วเหงื่อออกทั้งตัว” ผมยิ้มกลบเกลื่อน เราเฮฮากันแป๊บหนึ่ง พูดคุยเรื่องไซต์ เรื่องคนงาน นายสม แล้วก็เรื่องทั่วไป เรื่องไอ้ตี๋ แต่ไม่นานผมก็เริ่มรู้สึกอึดอัด ตัวเหนียวเหนอะหนะมากจนทนไม่ไหว แม้ว่าจะมีแอร์ในห้องแต่ก็ยังร้อนชื้นจากอากาศติดทะเล ผมไม่ค่อยได้มาพื้นที่แบบนี้บ่อย เลยไม่ชินเท่าไหร่
ตอนนี้พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าเกือบหมด ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม ไอ้อ้นลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย หลังจากที่นั่งที่โต๊ะมานาน
“กูว่าจะไปอาบน้ำก่อน … มึงจะไปด้วยมั้ย?”
ผมพยักหน้า “ไปดิ กูเหนียวจะแย่แล้ว”
ห้องน้ำรวมของวิศวกรกับ Foreman เป็นห้องเล็ก ๆ ชั้นล่างตึก มีแค่ฝักบัวสองหัว กระเบื้องพื้นสีเทาเก่า ๆ ผนังปูนฉาบหยาบ มีม่านพลาสติกกั้นคร่าว ๆ ระหว่างหัวฝักบัวสองหัว ม่านบาง ๆ ขาด ๆ บ้าง แต่ก็พอใช้ได้ ไม่มีประตูห้องน้ำใหญ่โต แค่ประตูไม้เก่าที่เปิดปิดได้ ไม่มีคนอื่นเลยจริง ๆ เนื่องจากเป็นช่วงเปลี่ยนจ้างเหมา (ผมก็ไม่แน่ใจว่ามันหมายความว่ายังไง แต่ไอ้อ้นบอกว่าถ้าช่วงปกติ อาคารนี้จะมีคนอยู่เต็มกว่านี้)
ไอ้อ้นเปิดน้ำก่อน ผมยืนรอข้างนอก ตัวเหนียวเหนอะหนะ เหงื่อไหลตามหลังคอและแผ่นหลัง รอให้มันอาบเสร็จก่อน เพราะน้ำไหลเบา ถ้าอาบพร้อมกันคงยิ่งช้าและแรงดันตกหมด
พอมันอาบเสร็จ ไอ้อ้นเดินออกมาเช็ดตัวด้วยผ้าขนหนูเก่า ๆ แล้วบอก “ถึงตา มึงแล้วว่ะ…น้ำไหลเบาหน่อยนะ“
ผมพยักหน้าแล้วเข้าไปต่อ น้ำเย็นจากฝักบัวไหลลงมาแบบเอื่อย ๆ (แรงดันต่ำเหมือนที่คนงานบ่น) ปล่อยน้ำให้ไหลลงหัว น้ำไหลชะล้างเหงื่อ ฝุ่นปูนออกไปหมด แม้ว่าน้ำมันจะไม่ได้แรงจนสดชื่น แต่ก็เพียงพอทำให้รู้สึกโล่งขึ้นมาก ผมถูสบู่ทั่วตัว ล้างผม ล้างตัวให้สะอาด รีบ ๆ เพราะรู้ว่าไอ้อ้นรออยู่นอกห้อง และน้ำเริ่มเบาลงเรื่อยๆ
ออกมาเช็ดตัวเสร็จ ผมรู้สึกสดชื่นขึ้นเยอะ หัวเราะเบา ๆ กับไอ้อ้นที่ยืนกดโทรศัพท์รออยู่หน้าห้อง “วันแรกก็เหนื่อยชิบหายเลยว่ะ พรุ่งนี้คงชิน…. แต่ก็ยังดีกว่าอยู่ที่กรุงเทพฯละวะ“
ไอ้อ้นยิ้ม “อืม หวังว่าจะชินนะ… แต่ร้อนชื้นแบบนี้ทุกวันแหละ“..อาบเสร็จ เราสองคนแต่งตัวชุดสบายๆ เสื้อยืด กางเกงขาสั้น ไอ้อ้นเดินขึ้นไปหยิบเบียร์สองกระป๋องจากตู้เย็นเล็กๆ ในห้องของมันมา
“ไปเดินริมทะเลหน่อยมั้ย กินเบียร์เบาๆ สักกระป๋อง กูยังต้องทำงานต่อ กินได้ไม่เยอะหรอก”
ผมเห็นด้วย เราสองคนเดินออกจากตึก ลงไปทางชายหาดเล็กๆ ใกล้ไซต์ ไม่ไกลมาก ลมทะเลพัดเย็นสบาย คลื่นซัดเบา ๆ เรานั่งลงบนทราย หยิบเบียร์เปิด ดื่มช้า ๆ พูดคุยเรื่องไร้สาระ เรื่องผู้หญิง เรื่องงาน เรื่องชีวิตกรุงเทพฯ ที่มันเบื่อเหมือนกัน แต่ไม่ได้เมามาก เพราะมันยังต้องกลับไปสรุปเอกสารต่อ
ดื่มเสร็จ เรากลับมาที่ห้องพัก ไอ้อ้นบอก “กูทำงานต่ออีกแป๊บ มึงไปนอนพักก่อนเลย” แล้วมันนั่งลงที่โต๊ะอีกครั้ง
ผมก็แยกย้ายกลับมายังห้องผม ขึ้นเตียง นอนแผ่หรา แอร์ในห้องเก่า ๆ เย็นได้แค่บางจุด ลมจากแอร์พัดมาไม่ทั่วถึง ตัวเย็นตรงหน้า แต่หลังยังร้อนอ้าว ไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่ ผมพลิกตัวไปมา พยายามนอน แต่ภาพที่เห็นตอนบ่าย ๆ ตอนคนงานอาบน้ำยังวนเวียนอยู่ในหัว กลิ่นน้ำทะเล กลิ่นสบู่ราคาถูก เสียงหัวเราะเบา ๆ ของคนงาน ผสมกับความเหนียวเหนอะจากเหงื่อทั้งวัน มันทำให้ผมกระสับกระส่าย นอนไม่หลับสักทีได้แต่พยายามข่มตานอน นอนมองเพดานห้องมืด ๆ รู้สึกว่าคืนนี้คงยาวนานกว่าที่คิดและก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ …....ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ด้วยความรู้สึกเหงื่อออกเปียกหลัง เปียกคอไปหมด จากลมแอร์เย็น ๆ ช่วงหัวค่ำ กลายเป็นลมอุ่น ๆ จากแอร์พัดออกมาแทน ไม่ได้ยินเสียงเครื่องจักรหรือคอมเพรสเซอร์ดังหึ่ง ๆ เหมือนเคย ตอนนี้มองนาฬิกาเข็มบอกเวลาประมาณตีสอง
แม้แก้ผ้านอนแผ่หรา แต่เหงื่อที่ไหลตามแผ่นหลัง อก ท้อง ไหลลงโคนขา ทำให้ผิวเหนียวเหนอะหนะจนน่าอึดอัด ผมลุกขึ้นนั่ง มองรอบห้องมืดสนิท มีแค่แสงจันทร์ลอดหน้าต่างเบา ๆ และได้ยินเสียงไอ้อ้นกรนเบาๆ ในห้องถัดไป
ร้อนจนทนไม่ไหว นอนต่อก็ไม่ได้ น้ำในห้องน้ำรวมใต้อาคารคงไหลช้าเหมือนเดิม ผมเลยคิดถึงบ่อหลังตู้คนงานที่เห็นตอนเย็น – พื้นที่นั้นเงียบสงบ ไม่น่าจะมีใครใช้ตอนดึก คนงานส่วนใหญ่เข้านอนแต่หัวค่ำเพราะต้องตื่นตีห้า แม้ว่าไอ้อ้นเคยบอก ให้ผมอย่าเดินเล่นไกลมากนะ แต่ตอนนี้ทนไม่ไหวจริง ๆ
ผมลุกขึ้นยืน ใส่กางเกงบ๊อกเซอร์ขาสั้น หยิบผ้าขนหนูพาดไหล่ แล้วค่อยๆ เปิดประตูเบาๆ เดินลงบันไดตึกออกไปข้างนอก
อากาศข้างนอกยังร้อนชื้น แต่ลมทะเลพัดมาบ้าง ทำให้รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย ไซต์เงียบกริบ มีแค่เสียงคลื่นไกล ๆ กับจิ้งหรีดตามทาง ผมเดินเร็วแต่ระวังตัว มองซ้ายขวาตลอด ไม่เห็นใครเลยแม้แต่เงา แคมป์มืดสนิท ตู้คอนเทนเนอร์ปิดประตูเรียบร้อยผมเดินตรงไปหลังกลุ่มตู้คนงานชาย พื้นที่อาบน้ำยังเหมือนเดิม – ถังพลาสติกใหญ่มีน้ำเต็ม วางเรียงในบ่อ ผมเปิดก๊อกน้ำลงถังก่อน ตักน้ำราดตัว น้ำไหลช้า ๆ จากสายยางเอื่อย ๆ
ผมวางผ้าขนหนูพาดราวลวดสลิงคร่าว ๆ มองซ้ายขวาอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใคร แล้วถอดกางเกงบ๊อกเซอร์ออก พาดไว้ข้าง ๆ ชินกับความคิดว่าตอนดึกไม่มีใครเห็น ตอนนี้ตัวเปลือย มีแค่แสงจันทร์กับหลอดฟลูออเรสเซนต์ไกล ๆ ทำให้เห็นพื้นอาบน้ำพอประมาณ
ผมตักน้ำราดลงขาก่อน ค่อย ๆ ให้ร่างกายปรับตัว จากนั้นราดลงหัว เย็นฉ่ำจนขนลุกซ่าน น้ำชะล้างเหงื่อ ออกไปจนหมด รู้สึกโล่งสบายขึ้นมากหลังร้อนอบอ้าวทั้งคืน
แต่ความเงี่ยนจากตอนบ่ายๆ ภาพที่เห็นคนงานอาบน้ำยังค้างอยู่ในหัว ภาพกล้ามเนื้อเปียกน้ำ ควยคล้ำที่ห้อยแกว่ง ผิวแทนวาวๆ มันวนเวียนไม่หาย ผมยืนอาบน้ำต่อ ลูบน้ำเย็นๆเอาคราบเหงื่อใครออก ถูผ่านหน้าอก ผ่านหน้าท้องลงไปถึงควยที่เริ่มแข็งขึ้นเอง ถูถ่ายหัวควยถอกบานแดง ที่ไร้หมอยเกลี้ยงเกลา
ผมตักน้ำจากถังราดตัวซ้ำๆ น้ำเย็นไหลผ่านหัวควยทำให้เสียววูบทุกครั้ง
ผมสอดสายตาส่องมองไปรอบๆ ว่าจะมีคนโผล่ออกมาไหม….ตอนนี้ผมมือข้างหนึ่งจับถัง อีกข้างค่อย ๆ ลูบลงไปจับควยตัวเอง ชักช้า ๆ ก่อน แล้วเร็วขึ้นตามจังหวะ
น้ำเย็นไหลลงมาตามลำควย ผ่านหัวเงี่ยง ทำให้เสียวขึ้นเรื่อยๆ ผมกำถังแน่น ตัวเกร็ง หายใจถี่ลมทะเลที่พัดมาเป็นจังหวะกับน้ำที่เคลือบอยู่บนตัว ทำให้ขนผมลุกซู่ ความตื่นเต้นที่กลัวว่าจะมีใครออกมาเห็นตอนกำลังสาวควย ทำให้ผมเสียวซ่านมากขึ้น
ผมค่อยๆ จับควยกระแทกแรงขึ้นๆ สาวขึ้นเร็วขึ้น แบบกล้าๆกลัวๆ…จนน้ำแตกพุ่งออกมาเต็มแรง บางส่วนเรอะถังน้ำอาบน้ำเงี่ยนพุ่งเนื่อง 3-4 สาย เป็นจังหวะๆไหลรินออกมาเรื่อยๆจนหยดสุดท้าย จนน้ำเงี่ยนเรอะมือ เรอะขาไปหมด
ผมยืนหัวใจเต็นแรง หายใจหอบอยู่สักพักด้วยความเสียวกระสันต์แต่ในใจรู้สึกโล่งมาก เหมือนได้ปลดปล่อยอะไรที่อัดอั้นมาตลอดวัน
จากน้้นผมก็ค่อยๆตักเอาน้ำมาล้างตัว ล้างถังอาบน้ำที่เรอะคราบน้ำเงี่ยน…น้ำเงี่ยนขาวๆปนน้ำประปา ไหลลงเท้าทำให้รู้สึกลื่นๆฝืดๆปะบนปนกันไป
ผมรีบอาบน้ำล้างตัวอีกทีให้สะอาด เช็ดตัวหมาด ๆ ด้วยผ้าขนหนู แต่เมื่อมองซ้ายขวาไม่มีใครเลย ประกอบกับระหว่างทางที่เดินมาเงียบสงบ ไม่เจอแม้แต่เงา ผมเลยคิดในใจว่าตอนดึกขนาดนี้ คงไม่มีใครตื่นมาเห็นหรอกและช่วงเปลี่ยนจ้างเหมา คนงานน้อย ไซต์งานก็เงียบจริง ๆ อย่างที่ไอ้อ้นบอก
ผมตัดสินใจลองเดินกลับห้องแบบไม่ใส่เสื้อผ้า ผมถอดกางเกงบ๊อกเซอร์ออกพาดไหล่ ปล่อยให้ลมทะเลพัดเย็นๆ โดนตัวเปลือย มีเพียงผ้าขนหนูที่ผมคลุมเอวเอาไว้คร่าวๆ กันเหนียวเผื่อว่าเจอใครในระหว่างทางเดินกลับขึ้นตึก
แม้ว่าอากาศช่วงกลางดึกยังคงร้อนชื้น แต่ลมทะเลที่พัดมาเบาๆ โดยตัวที่ชื้นๆระหว่างที่เดินกลับ ทำให้รู้สึกทำให้ขนลุกซ่านไปทั้งตัว
ไซต์งานตอนกลางดึกเงียบสนิท ผมขึ้นห้องเงียบๆ ได้ยินเสียงไอ้อ้นยังกรนอยู่ผมเปิดประตูเบาๆ จากนั้นหยิบแป้งเย็นที่มาทาตัวทั่ว ๆ เย็นฉ่ำๆ ทำให้ผิวโล่งขึ้น
ผมนอนแผ่หราลงบนเตียง รู้สึกสดชื่นขึ้นมาก แต่หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะจากความเสี่ยงและความตื่นเต้นที่เพิ่งผ่านไป ภาพพวกนั้นค่อยๆ จางลงคราวนี้หลับสนิทจนถึงเช้า นอนอย่างสบายตัว พร้อมกับแอร์ที่กลับมาทำงานตามปกติ...เช้ามืดผมตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น แต่ในใจยังค้างคากับความตื่นเต้นเมื่อคืน ความรู้สึกโล่งเย็นจากการอาบกลางดึก และลมทะเลพัดโดนตัวเปลือย มันทำให้ผมเริ่มวางแผนในหัวว่าจะลองอะไรที่เสี่ยงกว่านี้ได้อีกไหม แต่ต้องทำแบบเนียนและปลอดภัยที่สุด
ภาพตอนเย็นยังวนเวียนไม่หาย – กล้ามเนื้อเปียกน้ำ ผิวแทนวาว ๆ ของคนงาน หัวเราะคุยกันเสียงดังขณะตักน้ำราดตัว มันทำให้ผมรู้สึกอยากลองอะไรที่ต่างออกไป อยากรู้สึกสายตาคนอื่นมองมาที่ร่างกายตัวเองบ้าง อยากเห็นปฏิกิริยาแบบไม่ตั้งตัว แต่ต้องทำแบบไม่ตั้งใจเกินไป มิฉะนั้นอาจดูแปลกหรือมีปัญหา
ตลอดวัน ผมช่วยไอ้อ้นเดินดูไซต์ ถ่ายรูปโครงสร้างต่าง ๆ แกล้งคุยเล่น ๆ กับมันตอนกินข้าวเที่ยงใต้ร่มไม้ใหญ่“กูอยากลองชีวิตคนงานดูบ้างว่ะ ถ้าแอร์ดับอีกคืนนี้ กูอาจจะไปอาบน้ำที่บ่อหลังตู้นะ น่าจะเย็นฉ่ำดี”
ไอ้อ้นหัวเราะร่วน ตบไหล่ผมแรง ๆ “มึงบ้าเหรอ แต่ก็ลองไปสิ กูไม่ห้าม….. ถ้ามึงไม่กลัวคนงานมองแปลกๆ….. ช่วงนี้เปลี่ยนจ้างเหมา คนงานน้อย เงียบ ๆ อยู่แล้ว ไม่มีใครว่าหรอก”
คำพูดมันติดตลก แต่ในใจผมตื่นเต้นขึ้นทันที – นี่คือการปูทางไว้ก่อน ถ้าไอ้อ้นรู้และไม่ว่าอะไร ก็ไม่มีน่าจะมีปัญหาใหญ่
ตอนบ่าย ผมเดินไปหานายสมที่กำลังคุมคนงานเทคอนกรีตชั้นล่าง คุยแบบสุภาพตามประสา ถามเรื่องคนงานมาจากไหนบ้าง กลับบ้านบ่อยไหม งานหนักแค่ไหน แล้วค่อย ๆ บ่นเรื่องเมื่อคืน
“พี่สม เมื่อคืนร้อนมากเลยครับ แอร์ในห้องดับ น้ำประปาไหลเอื่อยช้ามาก …..ถ้าคืนนี้ยังเป็นแบบเดิม ผมขออนุญาตไปอาบน้ำที่บ่อหลังตู้ได้มั้ยครับ?”
นายสมยิ้มกว้าง หัวเราะเบา ๆ คล้ายคิดในใจว่าอยากลองแบบนี้จริง ๆ เหรอ แล้วก็ตอบกลับแบบสบาย ๆ
“ได้เลยครับพี่ มาได้ตลอด ไม่มีใครว่าหรอก น้ำในถังเต็มอยู่แล้ว เย็นดีด้วย ตักอาบสบาย ๆ เลยครับ ช่วงนี้คนงานน้อย เงียบ ๆ อยู่แล้ว”
ผมยิ้มขอบคุณในใจ – ได้รับอนุญาตจากหัวหน้าคนงานแบบนี้ แบบนี้แผนยิ่งสมจริงขึ้น ถ้าเจอใครก็ไม่น่ามีปัญหา เพราะนายสมเป็นคนคุมทั้งหมด..ตอนเย็นผมกลับไปห้องกับไอ้อ้น กินข้าวกล่องด้วยกันอีกครั้ง คุยเล่นๆ เรื่องงานพรุ่งนี้ แต่ในหัวผมเริ่มนับถอยหลัง คืนนี้ผมจะลองเดินไปบ่อหลังตู้แบบเนียน ๆ อีกครั้ง แต่คราวนี้จะทำยังไงให้ดูไม่ตั้งใจ ที่สุด
หลังกินข้าวกล่อง อาหารเย็นง่ายๆกับกับไอ้อ้นเสร็จ ผมบอกมันว่า “กูไปเดินเล่นริมทะเลหน่อยนะ ร้อน ๆ อยากล้างตัว” ไอ้อ้นพยักหน้า “ไปเลย แต่เดินระวังเศษเหล็กต่างๆตัวด้วย” แล้วมันก็กลับไปนั่งสรุปเอกสารต่อในห้อง
ผมเดินออกจากตึกผู้คุมงานช้าๆ ตอนนี้พระอาทิตย์ก็ค่อยๆลับขอบฟ้าไป ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม มีเห็นพระจันทร์ค่อยๆโผล่ขึ้นมาทางทิศตะวันออก ไฟจากแคมป์ส่องสลัว ๆ ลมทะเลพัดเย็นสบาย
แต่ในใจผมร้อนรุ่ม หัวใจเต้นตึกตัก ผมเดินวกไปห้องผมกลับไปเอาอุปกรณ์อาบน้ำ และเดินลัดกลับมายังแคมป์คนงาน ตามแผนที่วางไว้ทั้งวัน – รอให้คนงานอาบน้ำกันเสร็จส่วนใหญ่ตอน ทุ่มโมงกว่าๆ ตอนนี้สองทุ่มแล้ว คงเหลือแค่ไม่กี่คนที่อาบช้า หรือคนที่เตรียมกับข้าวเสร็จแล้วค่อยอาบ
ผมมองซ้ายขวาก่อนเข้าเดินเข้าพื้นที่แคมป์คนงาน ตู้คอนเทนเนอร์ส่วนใหญ่ปิดไฟ มืดสนิท มีแค่เสียงจิ่งหรีดร้องกับเสียงคลื่นไกลๆ ผมเดินตรงไปหลังตู้กลุ่มผู้ชาย พื้นที่อาบน้ำชั่วคราวยังเหมือนเดิม – ถังพลาสติกใหญ่ ๆ วางเรียง บ่อตื้น ๆ มีน้ำเหลือพอสมควร กำแพงสังกะสีต่ำกั้นคร่าว ๆ ไม่มีหลังคาเต็ม แสงจากหลอดไฟส่องลงมาเบาๆ ภาพเหมือนดั่งเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา
ตอนแรกไม่มีใครเลย เงียบกริบ ผมยืนนิ่งแป๊บหนึ่ง หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าแบบช้า ๆ ตามแผน – ถอดเสื้อยืดก่อน เหงื่อซึมตามแผ่นหลังที่มีกล้ามเนื้อเบาๆ แล้วถอดกางเกงขาสั้นลง (ผมไม่ใส่กางเกงในตั้งแต่แรก เพื่อให้ถอดง่ายและเวลาไปไหนมาไหนผมไม่ใส่กางเกงในอยู่แล้ว) ร่างกายเปลือยเปล่าเต็มที่ท่ามกลางอากาศที่เริ่มเย็นลงเย็นของค่ำคืนเดินเอาเสื้อผ้าไปแขวนเก็บไว้บนราวลวด
ปล่อยให้ควยที่ห้อยนิ่มๆ ค่อยๆตึงขึ้นมากจากอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน ผิวขาว ๆ ตัดกับแสงสลัว….
ผมยืนนิ่ง จากนั้นมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง ตอนนี้ผมไม่เห็นใครสักคน
ผมยกถังน้ำขึ้นราดลงหัว น้ำเย็นฉ่ำไหลลงตามตัว เสียงน้ำสาดดังฉ๋อมฉ๋อม เย็นจนขนลุกซ่านไปทั้งตัว น้ำไหลผ่านอก หน้าท้องแบนราบ ไหลลงผ่านควยที่แข็งชูชันขึ้นมาเต็มที่ในพริบตา หัวถอกบานแดงก่ำ หลอดเลือดปูดโปนตามลำ ไข่ห้อยตึงจากความเย็น ทุกหยดน้ำที่ไหลผ่านหัวควยมันทำให้เสียววูบเหมือนถูกนิ้วลูบไล้เบาๆ
ผมหายใจถี่ขึ้นนิดหน่อย มือสั่นเบา ๆ ขณะยกถังราดน้ำซ้ำ ๆ พยายามตั้งสติ คิดเรื่องอื่น ๆ ในหัวเพื่อให้ควยมันสงบลง แต่ยิ่งคิดยิ่งไม่ช่วย ตัวร้อนวูบวาบ อะดรีนาลีนมันพุ่งตลอดเวลา
แล้วก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านข้าง ผมสะดุ้ง หันขวับไปดูทันที…
คนงานพม่าคนหนึ่งเดินเข้ามา หุ่นกำยำ ผิวคล้ำเข้ม หน้าตาคม ๆ แบบคนเอเชียใต้ กล้ามเนื้อแขนและอกปูดจากงานยกของหนัก ขนหน้าอกหนาๆ ขึ้นเป็นกระจุกดำ ๆ เขาเห็นผมยืนอยู่แบบนั้นเต็มตา ชะงักไปวินาทีหนึ่ง สายตาเหลือบลงไปที่ตัวผมชัดเจน โดยเฉพาะตรงนั้นแป๊บหนึ่ง แล้วก็ยกขึ้นมองหน้าผมอีกที หน้าตาเขาดูแปลกใจนิด ๆ แต่ไม่ตกใจมาก ดูเหมือนชินกับอะไรแบบนี้อยู่แล้ว
เขายิ้มเล็ก ๆ แล้วพูดขึ้นเสียงเบา ๆ แบบไม่ตะโกน“สวัสดีครับพี่ มาอาบที่นี่เหรอครับ”
ผมรีบยิ้มตอบ ทำเสียงปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้หัวใจจะเต้นตึกตักจนแทบได้ยินเอง
“ครับ น้ำที่อาคารไม่ค่อยไหล เลยคิดว่าจะมาลองอาบที่นี่ดู นายสมบอกว่ามาได้”
เขาพยักหน้า แล้วเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด
“อ้อ นายสมบอกพวกผมแล้วครับ ว่าเพื่อนนายอาจจะมาอาบ”
เขาพูดจบก็ถอดผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวหลวมๆออก และถอดกางเกงในเก่าๆออกตามแบบไม่คิดอะไร เริ่มราดน้ำจากถังรดตัว แล้วยืนอาบข้างผมแบบชิลๆ ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติประจำวัน ไม่มีท่าทีเขินอายหรือมองแบบจ้อง มากจนเกินไป แค่เหลือบมองเป็นพัก ๆ เหมือนคนคุยกันธรรมดา
ตอนนี้ผมเห็นรูปร่างเขาชัดขึ้นร่างกายเขาเปียกน้ำวาว กล้ามเนื้ออกและแขนปูดๆขนหน้าอกหนาเปียกชุ่มน้ำหยดลง หน้าท้องเป็นลอนๆตามธรรมชาติ จากการงานหนักคล้ายๆกับไอ้อ้น แต่แน้นกว่า ผิวหยาบกร้านจากแดด แข็งแรงแบบดิบๆเห็นควยของเขาแกว่งไกวตามการขยับ หัวเข้มโผล่จากหนังหุ้มครึ่งหนึ่ง หมอยดกดำเปียกน้ำหยดติ๋งๆ ตามลำควยที่ยาวและหนประมาณด้วยสายตาประมาณ 4-5 นิ้วแม้ยังไม่แข็งเต็มที่ ไข่ใหญ่ห้อยต่ำ ผิวหนังรอบ ๆ หยาบ ๆ แต่เต็มไปด้วยพลัง
ผมยืนอาบต่อ น้ำเย็นไหลผ่านตัวภาพที่เห็นมันทำให้ควยผมกระตุกเบาๆเป็นระยะๆ แต่ตอนนี้มีคนยืนข้าง ๆ ผมเลยพยายามทำตัวปกติ อาบน้ำต่อไปเรื่อยๆ ไม่พูดอะไรมาก เขาก็เหมือนกัน แค่ยิ้มๆ เป็นครั้งคราว แล้วผมพูดขึ้นเบาๆ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากภาพที่เห็น
“อาบตรงนี้แล้วสบายตัวดีนะอาบไวกว่าจากสายยางอีก”
เขาพยักหน้า “ใช่ครับพี่ สายมันไหลช้า”
เรายืนอาบกันเงียบ ๆ สักพัก ไม่มีคำพูดอะไรยาว ๆ แค่บรรยากาศแบบคนงานที่ชินกับการอาบน้ำแบบนี้มานาน ไม่มีใครพูดถึงเรื่องตัวใครตัวมันตรง ๆ แค่ยอมรับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาในแคมป์
สักพักหลังจากยืนอาบน้ำเงียบๆ ก็มีเสียงฝีเท้าอีกชุดดังขึ้นจากด้านข้าง…ผมเห็นคนงานอีกคนเดินเข้ามา แต่ตัวใหญ่กว่า หุ่นกำยำเต็มตัว ผิวคล้ำดำจากแดดเผา กล้ามเนื้อหน้าอกและแขนปูดโปนหน้าตาคมเข้มแบบคนพม่า ผมสั้นดำสนิทเปียกเหงื่อชุ่มๆ นุ่งสะโหร่งในมือถือขันใส่สบู่
เขาเห็นเพื่อนเขายืนอาบน้ำอยู่ ก็พูดทักทายเป็นภาษาพม่า แบบคุยกันปกติ (ผมไม่เข้าใจ แต่ฟังออกว่าทักทายกันสั้นๆ) แล้วคนแรกหันมาพูดกับผมเป็นภาษาไทย
“นี่เพื่อนผมครับ ชื่อเนย์ เขาเพิ่งเลิกงานมา”
เนย์ ยิ้มกว้าง พยักหน้าให้ผม แล้วพูดภาษาไทยชัด ๆ แต่สำเนียงหนักหน่อย
“สวัสดีครับ“ ผมยิ้ม และทักทายตอบกลับตามมารยาท
เนย์หัวเราะเบา ๆ แล้วเดินเข้ามาใกล้ ไม่มีลังเลอะไรเลย วางขันพลาสติกลงบนพื้นข้างๆถังน้ำค่อยๆถอดสะโหร่งออกแบบไม่คิดมาก ไม่ได้ใส่กางเกงในใดๆแล้วเดินสบายๆเอาผ้าไปวางพาดไว้บนราวลวดสลิง
ตอนเนย์เดินกลับมา ผมเห็นควยใหญ่หนาของเขา ห้อยยาว หัวเข้ม หมอยดกดำหยิก ไข่ใหญ่ห้อยมีรอยสักเป็นตัวอักษรแปลกๆที่ต้นขา
เขายืนตักน้ำอาบข้างๆเพื่อนของเขา สองคนนั้นยืนอาบจากถังเดียวกัน ราดน้ำสลับกันแบบชิล ๆ เหมือนทำกันเป็นเรื่องปกติทุกวันส่วนสายตาบางครั้งก็เหลือบมองมาทางผมบ้าง บางทีก็คุยกันเป็นภาษาพม่า ผมไม่รู้หรอกว่าเขาคุยอะไรกัน แต่หันมามองตัวผม และสลับกับไปมองกันเอง
ผมได้แต่คิดในว่าเขาอาจจะกำลังคุยกันถึงเรื่องผมแน่ๆ ผู้ชายจาก กรุงเทพฯผิวขาว ควยถอกขลิบเรียบร้อย ไม่มีหมอยสักเส้น ต่างจากพวกเขา….อาจจะกำลังคิดและคุยกันว่าทำไมถึงอยู่ดีๆอยากจะมาอาบน้ำที่เดียวกันกับคนงาน
ตอนนี้ผมยืนอาบอีกถังข้าง ๆ แต่ใกล้กันมากพอที่จะเห็นทุกอย่างชัดเจน
ภาพที่ผมเห็นตอนนั้นยังจำติดตา ผู้ชายรูปร่างสันทัด สองคนยืนใกล้กัน ราดน้ำลงอกหนา ขนหน้าอกเปียกชุ่ม น้ำไหลลงผ่านหน้าท้องเป็นลอน ๆ ไหลผ่านควยใหญ่ที่แกว่งไกว หัวเข้มโผล่จากหนังหุ้มคนหนึ่งถอกควยออกมาล้างและถกหนังควยกลับ หมอยดกดำเปียกน้ำหยดลงพื้น ไข่ห้อยแกว่งตามการขยับ
ส่วนเนย์ รูปร่างใหญ่กว่า ยืนข้างๆกัน ราดน้ำลงอกปูด ๆ น้ำไหลผ่านหน้าท้องแข็งแรง ไหลลงผ่านควยใหญ่หนา หัวควยเข้มๆ หมอยดกดำหยิก ไข่ใหญ่ห้อยต่ำขยับขึ้นลงชัดเจนทุกครั้งตอนที่ล้างควยและไข่ น้ำสบู่ปนกับน้ำหยดไหลตามลำควย
ทั้งสองคนยืนใกล้ผมพอที่จะทำให้ได้กลิ่นสบู่อ่อน ผสมกลิ่นตัวแรงงานลอยมาเต็มจมูก กลิ่นเหงื่อผสมน้ำเย็น กลิ่นดินเปียกจากพื้นบ่อ
ผมยืนอาบต่อ น้ำเย็นไหลผ่านตัว ผ่านตรงนั้นอีกครั้ง ทำให้มันควยผมกระตุกเบาๆ อีก ผมพยายามทำตัวปกติให้มากที่สุด ข่มใจ พยายามคิดถึงเรื่องอื่นๆไม่ให้ควยมันแข็งขึ้นมา …..อาบน้ำ ราดน้ำต่อไปเรื่อย ๆ ไม่พูดอะไรมาก พวกเขาก็เหมือนกัน แค่ยิ้ม ๆ เป็นครั้งคราว แล้วเนย์ก็พูดขึ้นเบา ๆ ขณะราดน้ำ
“ทำไมพี่มาอาบที่นี่“
ผมยิ้มตอบ “น้ำในตึกมัน ไหลช้า อาบไม่ทันใจ”และหัวเราะเบาๆ
หัวเราะในลำคอ “จริงครับ น้ำจากท่อไหลช้ามาก”
บรรยากาศเป็นมิตรมาก ไม่มีใครพูดถึงตรง ๆ แค่ยอมรับว่ามันเป็นเรื่องปกติในแคมป์ พวกเขายังอาบต่ออีกนิด ราดน้ำสลับกันจากถังเดียวกัน น้ำสาดลงตัวพวกเขาพร้อมกัน เสียงน้ำดัง ผมยืนอาบข้าง ๆ เห็นทุกอย่างชัดเจน
เวลาอาบน้ำข้างๆกันแบบนี้ ผมรู้สึกเหมือนถูกมองเต็ม ๆ แต่ไม่มีใครพูดอะไรเกินเลย แค่ยืนอาบกันเงียบ ๆ เหมือนเพื่อนร่วมงานที่ชินกับการอาบน้ำแบบนี้มานาน
จากนั้นสองคนนั้นก็ยืนอาบกันต่ออีกสักพัก แล้วคนแรกก็เดินหยิบกางเกงใน พาดไว้ขึ้นมาซักทำความสะอาด มันเป็นกางเกงในสีเทาเก่า ๆ เปียกเหงื่อและฝุ่นปูนจากทั้งวัน เขาหยิบลงถังปูนพลาสติด เทผงซักฟอกลงไปแล้วนั่งยองๆ ลงไปซักผ้า
จากนั้นพอเนย์อาบเสร็จก็เดินไปคว้าเอาผ้าสะโหร่งมาซักตาม
ทั้งสองคนนั่งยอง ๆ ข้างกัน ตัวเปียกน้ำวาว กล้ามเนื้อขาและต้นแขนปูดเป็นทรงได้รูปจากการทำงานหนักคนแรกนั่งยองๆ ควยใหญ่ห้อยต่ำ หัวเข้มโผล่จากหนังหุ้มครึ่งหนึ่ง หมอยดกดำหยิกเกาะน้ำหยดติ๋ง ๆ ไข่ใหญ่ห้อยตามการขยับตัว
ส่วนเนย์นั่งข้าง ๆ ควยใหญ่หนาของเขาห้อยยาว หัวเข้ม หมอยดกดำ ไข่ใหญ่ห้อยต่ำมาก ทุกครั้งที่นั่งยอง ๆ ควยกับไข่แกว่งไกวตามการขยับซักผ้าสะโหร่งที่ผืนใหญ่กว่า ต้องออกแรงมากกว่า
เนย์เปลี่ยนท่านั่งไปมาตอนซัก มือก็ขยับซักผ้าไป ส่วนปากก็ขยับพูดคุยกับเพื่อนสายตาพวกเขาบางครั้งเหลือบมามองผม หัวเราะกันเป็นครั้งคราว ผมไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกัน แต่บรรยากาศดูผ่อนคลาย ไม่มีท่าทีแปลกใจหรือไม่พอใจอะไร ราวกับว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของความปกติในแคมป์คืนนั้น ไม่ได้สนใจว่าผมยืนดูอยู่
ส่วนผมตอนนี้อาบใกล้จะเสร็จแล้ว ยืนดูพวกเขาสักพัก เห็นภาพตรงหน้าผู้ชายสองคนนั่งยองๆซักผ้า ตัวเปียกน้ำวาว ควยห้อยแกว่ง กล้ามเนื้อเด่นชัด มันทำให้ผมเสียววูบขึ้นมาอีกครั้ง ควยของผมเริ่มแข็งขึ้นเองโดยไม่ตั้งใจ หัวถอกบานแดงตึงขึ้น หลอดเลือดปูดชัดขึ้น ผมเลยรีบหันหลังให้พวกเขา ราดน้ำครั้งสุดท้ายล้างตัวให้สะอาด แล้วพูดกับทั้งสองเพื่อจะขอตัวออกจากบ่ออาบน้ำไปก่อน
“ผมอาบเสร็จแล้ว ขอตัวกลับก่อนนะ”
คนแรกหันมายิ้มตอบกลับ “ได้ครับ“ สวนอีกคนพยังหน้าเชิงรับรู้
ผมรีบเดินตัดหลังทั้งสองไปไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดให้พอหมาด แล้วสวมกางเกงขาสั้นรีบมาเก็บอุปกรณ์อาบน้ำ จากนั้นแล้วรีบเดินออกจากบริเวณแคมป์คนงาน
ตอนนี้ใจผมเต้นแรงมาก คิดถึงภาพสองคนนั้นนั่งยอง ๆ ซักสะโหร่ง ควยใหญ่ แกว่งไกวไปมาตามการขยับตัว มันทำให้เสียวซ่านจนแทบจะแตกคาที่ผมรีบกลับกลับไปยังตึกที่พัก..ผมรีบเดินกลับขึ้นห้องพัก ผมเปิดประตูเข้าไปแล้วปิดล็อกกลองเสียงดังโดยที่ผมไม่ได้แวะไปหาไอ้อ้นที่กำลังนั่งทำงานอยู่ด้านล่าง
ตอนนี้ผมเงี่ยนสุดขีด หัวใจเต้นตึกตักจนได้ยินเสียงตัวเอง ภาพสองคนงานพม่าที่ยืนอาบน้ำข้าง ๆ กันยังติดตาไม่หายมันทำให้ผมเสียวซ่านจนทนไม่ไหว กับการที่ผมได้แก้ผ้าอาบน้ำโชว์ควยเปลือยๆให้ทั้งสองคนเห็น
ผมแก้ผ้าหมดถอดผ้าเช็ดตัวที่นุ่งมา โยนไปข้างๆเตียงทันทีตัวยังชื้นๆอยู่หลังจากการอาบน้ำ กลิ่นสบู่ราคาถูกอ่อนๆของแรงงานยังติดอยู่จมูก
ผมนั่งลงบนขอบเตียง แผ่ขาออก ควยขลิบแข็งชูชันเต็มที่ หัวถอกบานแดงก่ำ ไร้หมอยเกลี้ยง หลอดเลือดปูดโปนตามลำ ไข่ตึง ๆ จากอะดรีนาลีนที่พุ่งมาตลอด
ผมเอื้อมมือลงจับควยตัวเองทันทีกำขึ้นลงช้าๆ อีกมือหนึ่งลูบไปตามหน้าท้อง วนเขี่ยหัวนมเพื่มความเสียว แล้วเร็วขึ้นตามจังหวะ หัวใจเต้นแรง ภาพในหัววนไม่หยุด – สองคนนั่งยอง ๆ ซักสะโหร่ง ควยใหญ่แกว่งไกว น้ำหยดตามลำ กล้ามเนื้อเปียกวาว ผมชักเร็วขึ้น มือกำแน่น ลูบหัวถอกบานแดงวน ๆ น้ำหล่อลื่นเริ่มไหล่เอ่อล้นออกจากปลายควย ผมหายใจหอบถี่ ตัวเกร็ง ขาสั่น
ไม่กี่นาที ผมก็ทนไม่ไหว น้ำแตกพุ่งออกมาแรง น้ำขาวๆเรอะเลอะหน้าอก หน้าท้อง และต้นขา
ผมรีบลุกขึ้นยืนเพื่อไม่ให้มันเรอะลงที่นอน…. ควยยังกระตุกอยู่ น้ำเงี่ยนยังคงไหลออกมาจากปลายควย หยดลงบนพื้นไม้เก่าๆเป็นวงๆ
ผมหอบหายใจแรง ตัวสั่นระริก ควยกระตุกอีกสองสามครั้งก่อนจะค่อย ๆ อ่อนลง หัวถอกบานแดงยังแดงก่ำเปียกน้ำเงี่ยน.ผมยังไม่ทันได้เช็ดตัวให้สะอาด ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังจากข้างล่างแล้วก็ตามมาด้วยเสียงเคาะประตู
”เฮ้ย มึงเป็นอะไรรึเปล่าวะ!! ได้ยินเสียงวิ่งขึ้นมา เสียงดังเลย”
ผมรีบตอบเสียงสั่น ๆ “ไม่เป็นไร…. กูแค่สะดุดพื้นนิดหน่อย”
แต่ไอ้อ้นไม่เชื่อ มันรู้จักผมดี เวลาที่ผมจะกลับไปนอนหรือทำอะไรก็ตาม ถ้าอยู่กับมันผมจะบอกมัก่อนเสมอ มันเคาะอีก
“มึงเปิดประตูหน่อย เร็วๆ” มันพูดเสียงดัง…. พร้อมกับจากการเคาะประตู เป็นการทุบประตูเสียงดังขึ้น
ผมรีบหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเดิม ที่ยังเปียกหมาดๆ มาเช็ดมือกับหน้าท้องคร่าว ๆ แต่ไม่ทันสังเกตว่ามีน้ำเงี่ยนเรอะติดหน้าอกอยู่เป็นคราบขาวๆผมเปิดประตูให้ มันเดินเข้ามาในห้องทันที
ไอ้อ้นมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วสายตาหยุดที่หน้าอกผม “ตัวมึงเรอะอะไรเนี๊ย?!”
ผมหน้าแดงก่ำ พยายามกลบเกลื่อน “อ๋อ… ก็พึ่งอาบน้ำมาไง”
แต่ไอ้อ้นไม่โง่ มันมองไปรอบๆห้องเพื่อหาสิ่งผิดปกติ ด้วยความที่ห้องมันเล็กมาก กราดตามองแป๊บเดียว มันก็เห็นสิ่งผิดปกติที่ที่ขอบเตียง เป็นคราบน้ำสีขาวขุ่นหยดบนบนพื้นไม้เป็นวงๆมันยิ้มกว้าง…
แล้วหันมามองหน้าผม “กูว่า กูรู้แล้วว่ะ …มึงไปอาบน้ำที่บ่อคนงานมาใช่มั้ย? แล้วมึงเงี่ยนเวลามึงได้โชว์ ใช่ไหม??!”
ผมมันถามผมเชิงคะยั้นคะยอ
ผมยิ้มเขิน ๆ ไม่ปฏิเสธ “เออ… กูเงี่ยน กูพึ่งชักว่าวเสร็จแล้วมึงก็ขึ้นมา …ไอ้ห่า ยังไม่ฟินเลย…..“
ไอ้อ้นหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ว่าอะไร แค่ตบไหล่ผม “โอเค กูเข้าใจ … แต่มึงระวังหน่อย อย่าให้ใครเห็นเด็ดขาด เดี๋ยวมีเรื่อง”
ผมตอบกลับเชิงกวนตีนมัน “คร้าบบบหัวหน้าาาากูจะระวัง”
ไอ้อ้นมองผมอีกที แล้วบอก “เดี๋ยวกูไปอาบน้ำละ งั้นเชิญมึงนอนฟินต่อตามสบายเลย…”
มันยิ้มแซวอีกนิด แล้วเดินออกจากห้องไป ผมยืนนิ่ง ตัวยังสั่นเบา ๆ จากความเสียวที่เพิ่งปลดปล่อย ผมรีบเช็ดตัวให้สะอาด ทาแป้งเย็นทั่วตัว แล้วขึ้นเตียงนอนลง ใจยังเต้นไม่หยุด คิดคงคิดถึงภาพสองคนงานพม่าที่แก้ผ้าต่อหน้าผม...เช้าวันถัดมาเป็นวันอาทิตย์ ผมตื่นขึ้นมาประมาณตีห้าเศษ ๆ แสงฟ้าสางเริ่มส่องเข้ามาในห้อง แอร์ยังทำงานได้บ้าง แต่ความร้อนชื้นจากทะเลยังทำให้เหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย จู่ ๆ ผมก็นึกคึกขึ้นมา อยากวิ่งออกกำลังกายริมทะเลสักหน่อย เปลี่ยนบรรยากาศจากเมื่อคืนที่เสียวซ่านจนแทบระเบิด
ผมลุกขึ้น แต่งตัวง่าย ๆ แค่กางเกงขาสั้นผ้าบางกับรองเท้าวิ่งเก่า ๆ ไม่ใส่เสื้อ เพราะคิดว่าวิ่งริมทะเลเช้ามืดวันหยุดคงไม่มีใครเห็นมากนัก
ผมวิ่งออกจากตึก ลงไปทางชายหาดเล็ก ๆ ใกล้ไซต์ อากาศเช้ามืดเย็นสบาย ลมทะเลพัดมาแรงหน่อย คลื่นซัดหาดเบา ๆ เสียงนกทะเลร้องไกล ๆ ผมวิ่งไป-กลับตามแนวหาดประมาณ 30-40 นาที เหงื่อออกเต็มตัว ตัวเปียกชุ่มจากเหงื่อผสมละอองคลื่น วิ่งเสร็จรู้สึกสดชื่น แต่ก็เหนียวเหนอะไปหมด กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นทะเลติดตัว
เนื่องจากวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ไซต์งานเงียบสนิท ไม่มีเสียงเครื่องจักร ไม่มีคนงานวิ่งวุ่นยกของหรือเทปูน
ผมเลยตัดสินใจเดินกลับขึ้นไปเอาผ้าเช็ดตัวกับสบู่จากห้อง แล้วเดินลงไปอาบน้ำที่บ่อหลังตู้คนงานตามเคย ตอนนี้ประมาณหกโมงครึ่งถึงเจ็ดโมงเช้า ผมใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวเดียว ไม่ใส่กางเกงในอีกตามเคย เดินลงไปแบบชิล ๆ เพราะคิดว่าวันหยุดแบบนี้ คนงานส่วนใหญ่คงตื่นสาย หรือยังนอนหลับยาว ๆ หลังเหนื่อยมาทั้งสัปดาห์
แต่พอถึงบ่อหลังตู้ กลับไม่เงียบอย่างที่คิด มีคนงานอยู่ประมาณ 3-4 คนบรรยากาศเช้าวันอาทิตย์ดูผ่อนคลายกว่าวันธรรมดามาก แสงแดดยามฟ้าผสมหลอดไฟจากแคมป์ยังสลัวๆ คนงานพวกนี้ตื่นสายกว่าปกติ บางคนเพิ่งลุกจากที่นอนมาเดินยืดเส้นยืดสาย บางคนยืนสูบบุหรี่มวนเช้า มองทะเลไกล ๆ แบบชิล ๆ ไม่รีบร้อนเหมือนวันทำงาน
บางคนกำลังอาบน้ำช้า ๆ ราดน้ำจากถังแบบไม่รีบ ไม่มีเสียงคุยดังหรือบ่นงานหนัก มีแต่เสียงน้ำสาดเบา ๆ ผสมเสียงคลื่นและนกทะเล
ผมเห็นชัดว่าพวกเขาอาบน้ำแบบแก้ผ้าเหมือนเคยผู้ชายส่วนมากถอดหมด มีคนหนึ่งใส่กางเกงในเก่า ๆ ยืนอาบน้ำ บางคนถือสะโหร่งเปียกมาซักไปด้วยกลิ่นดินเปียกผสมสบู่ลอยมาเข้าจมูก
ผมเดินเข้าไปแบบไม่รีรอเพราะทุกคนรู้จากนายสมว่าผมอาจจะมาอาบน้ำที่นี่ผมวางสบู่ลงข้างถัง และถอดกางเกงขาสั้นออกทันทีเอาไปไปแขนนที่ลวดสลิง
ผมเปลือยเต็มตัว เผยให้ทุกคนได้เห็นควยขลิบที่หัวถอกบานแดง ไร้หมอยเกลี้ยงเหลา ที่เริ่มจะตึงขึ้นๆมา ทันทีจากลมเย็นยามเช้าและอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่านผิวขาวๆของผมตอนนี้ตัดกับผิวแทนของคนงานรอบๆ อย่างชัดเจน
ผมตักน้ำถังน้ำขึ้นราดลงหัว น้ำเย็นฉ่ำไหลลงตามตัวผมยืนอาบข้างๆ พวกเขาแบบชิล ๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ
คนงาน 3-4 คนที่อยู่ตรงนั้นเหลือบมองผมบ้าง แต่ไม่มีใครตกใจหรือพูดอะไรแปลก ๆ เพราะวันหยุดแบบนี้ พวกเขาดูผ่อนคลายกว่าเดิม แค่ยิ้มๆ พยักหน้าให้แบบสุภาพ บางคนแค่เหลือบมองแล้วอาบน้ำ ทำธุระของตัวเองไปเรื่อยตามปกติ ไม่มีใครตกใจหรือพูดอะไรแปลกๆ
คนงานที่กำลังอาบน้ำ หนึ่งในนั้นผมจำหน้ากับรู้ร่างเขาได้ ก็คือเนย์ คนที่อาบน้ำข้างๆผมเมื่อคืนนี้ ก็ยิ้มให้ผมพร้อมกับพยักหน้าพร้อมกับทักทายให้ผมแบบสุภาพ
แม้พวกเขาชินกับการเห็นคนอื่นหรือเพื่อนร่วมงานมาใช้บ่ออาบน้ำเดียวกันแล้ว แต่สายตาที่เหลือบมองมายังผมเป็นพัก ๆ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกจับตามองเต็มๆ โดยเฉพาะความแตกต่างของผิวและรูปร่างที่ชัดเจนในแสงยามเช้า ทำให้ควยผมเริ่มแข็งขึ้นช้า ๆ จากความตื่นเต้น
ผมมองไปรอบๆเห็นว่าแต่ละคนก็มีรูปร่างที่แตกต่างกันไป บางคนมีรอยสักเต็มหลัง บางคนตัวเตี้ยสั้น ….แต่แทบทุกคนผิวดำแดง มีกล้าม หมอยยาวดกดำ และร่างกายที่ผ่านงานหนักมาทั้งวันผมเห็นกล้ามเนื้อเปียกวาวของพวกเขา ควยห้อยแกว่ง หัวเข้ม หมอยดกดำเปียกน้ำ
ทุกอย่างมันชัดเจนมาก ทำให้ผมเสียวซ่าน ขนลุกจนขาสั่นนิดๆ หัวใจเต้นแรงจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง
ผมยืนอาบต่อสักพัก ยืนล้างควย ล้างไข่ตามปกติ ทำให้ควยเสียวกระตุกเบาๆ ผมพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด ราดน้ำต่อไปเรื่อย ๆ แต่ยิ่งพยายามยิ่งทำให้เสียวมากขึ้น ผมรีบอาบน้ำให้เสร็จ เพราะขืนยืนอาบน้ำต่อมีหวังควยแข็งต่อหน้าคนงานแน่ๆ
ผมอาบเสร็จก่อน แล้วรีบเช็ดตัวหมาดๆใส่เกางเกง แล้วเดินกลับขึ้นห้องแบบเงียบ แต่ใจผมเต้นแรงมาก คิดถึงสายตาที่เหลือบมองมาที่ผมเป็นระยะๆ ของชายดิบๆ ที่แก้ผ้าอาบน้ำทั้ง 3-4 คน และความรู้สึกที่ถูกมองแบบไม่ต้องพูดอะไร มันเสียวซ่านกว่าที่คิดอีก
ระหว่างทางเดินกลับจากบ่ออาบน้ำไปยังตึผู้ควบคุมงาน ตอนนี้ประมาณเกือบๆ 8 โมงเช้า ผมคนงานหยุดงานกันหมด บรรยากาศแคมป์เลยเปลี่ยนไปจากวันธรรมดา – ไม่มีเสียงเครื่องจักรดังกึกก้อง ไม่มีฝุ่นปูนฟุ้ง ไม่มีคนวิ่งวุ่นยกของหรือเทปูน
คนงานส่วนใหญ่ตื่นสายกว่าปกติ ประมาณ 7-8 โมง ทำกิจกรรมส่วนตัวกันชิล ตามตู้คอนเทนเนอร์และพื้นที่รอบ ๆ
ผมเห็นกลุ่มผู้ชายพม่ากับกัมพูชา 4-5 คน นั่งล้อมวงหน้าตู้คอนเทนเนอร์บางตู้ กินข้าวเหนียวกับปลาเค็ม/น้ำพริกที่ทำเอง บางคนถือโทรศัพท์เก่า ๆ เล่นเกมหรือดูคลิปพม่าบน YouTube เสียงหัวเราะดังเบา
บางคนยังนั่งซักเสื้อผ้าเก่าๆในถังพลาสติกเล็กเห็นสะโหร่งและเสื้อผ้าพาดราวเหล็กที่ตางตัวถูกตากแห้งไว้จนกรอบก็มี
กลุ่มผู้หญิงพม่า 3-4 คน นั่งคุยกันหน้าตู้ครอบครัว บางคนถักผมให้กัน บางคนทำอาหารเช้าแบบง่าย เด็กเล็กๆลูกหลานคนงานบางคนวิ่งเล่นรอบ ๆ ตู้ ไล่จับกันเสียงดัง สวมเสื้อผ้าเก่า ๆ แต่สะอาดกว่า กลิ่นอาหารพม่าหอม ๆ ลอยมาแตะจมูก
มีคนงานบางคน ทั้งชายหญิงเดินพากันเดินไปซื้อของตามร้านรถเข็นแผงลลอย ที่มาจอดทุกวันอาทิตย์เยอะกว่าวันอื่นๆ ซื้อของกิน ของใช้ส่วนตัว เสื้อผ้ามือสอง ผ้าถุงใหม่ ๆ หรือโทรศัพท์มือถือราคาถูกบรรยากาศวันอาทิตย์เลยดูผ่อนคลายกว่าวันปกติมาก..เมื่อผมเดินกลับถึงห้องไอ้อ้นกำลังเก็บของใส่กระเป๋า เตรียมตัวกลับกรุงเทพฯวันนี้ มันต้องกลับบ้านและเข้าบริษัทวันจันทร์ มันบอกต้องเข้าไปส่งรายงานสรุปงานไซต์ต่างๆให้หัวหน้าใหญ่ และรับบรีฟงานใหม่จากผู้รับเหมาช่วงใหม่
ไอ้อ้นบอกผมว่า “กูต้องรีบกลับไปทำรายงานให้เสร็จคืนนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้เข้าออฟฟิศเช้า รับบรีฟงานใหม่จากผู้รับเหมาช่วงใหม่ด้วย”
ระหว่างทางขับรถกระบะกลับกรุงเทพฯ ผมเล่าให้ไอ้อ้นฟังแบบไม่กั๊ก ว่าผมเห็นอะไรบ้างในสองสามวันที่ผ่านมา
“กูไปอาบน้ำที่บ่อหลังตู้คนงานมาหลายรอบแล้วว่ะ แก้ผ้าอาบแบบคนงานเลย ไม่มีใครว่าอะไรเลย กูชอบว่ะ เสียวดี มันแบบ…อิสระอะ ถ้ามีโอกาส กูอยากทำอีก”
ไอ้อ้นฟังแล้วหัวเราะร่วน แต่ไม่แปลกใจเลย เพราะมันอยู่ไซต์งานประจำ คุ้นเคยกับชีวิตคนงานดี
“กูรู้อยู่แล้วว่ะ ว่ามึงชอบอะไรแบบนี้ตั้งแต่ ที่เราไปเที่ยวกันสามคนละ“
”ไอ้ตี๋ยังเคยบอกอีกว่ามึง แก้ผ้าผ้าให้มันดู ฮ่า ๆ “ ไอ้อ้นพูดแซว
แต่มันก็จริงจังขึ้นนิด”แต่ในไซต์นี้ กูว่าไม่มีใครว่าหรอก คนงานพวกนี้ชินกับการอาบน้ำแก้ผ้า ซักผ้าแบบเปิดๆอยู่แล้ว เพราะไม่มีเครื่องซักผ้า มันเป็นชีวิตจริง ๆ ของพวกเขา“
มันหันมามองผม แล้วแซวต่อ “แต่มึงนี่… เหมือนจะเงี่ยนหนักเลยใช่มั้ย ทุกครั้งที่ได้โชว์ ….แต่ถ้ามึงเงี่ยน อย่าให้ใครเห็นเด็ดขาด เดี๋ยวมีเรื่อง”
ระหว่างทางเราคุยกันต่อเรื่องงาน เรื่องคนงาน เรื่องชีวิตกรุงเทพฯ ที่มันเบื่อเหมือนกัน มันขับรถมาส่งผมถึงคอนโดช่วงเที่ยง
ผมหยิบกระเป๋าท้ายรถ แล้วบอกไอ้อ้นมัน “ถ้าช่วงไหนไซต์ว่างๆ กูชวนได้นะ”
ไอ้อ้นตอบ ”ไอ้เหี้ยนี่ ชักจะติดใจซะละ “ แล้วมันก็หัวเราะ พร้อมกับปิดกระจกขึ้น แล้วขับรถออกไป
ผมยืนมองรถมันหายลับตา แล้วกลับเดินขึ้นคอนโด แต่ในใจยังเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจากสองสามวันนี้ – ความเสียว ความอิสระ ความรู้สึกถูกมองแบบเนียนๆ
มันติดใจจนผมรู้แล้วว่า ถ้ามีโอกาส…ผมจะกลับไปไซต์อีกแน่นอน ...…
เยี่ยมครับ สนุกมากครับ ดีมากครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณครับ เสียดายอ้นไม่โชว์ด้วย ขอบคุณครัย ขอบคุณค่ะ ขอบคถณครับ สนุกตามเคย เสียวเลย แต๊งกิ้ว สนุกมากครับ เสียวและตื่นเต้นดี ขอบใจนะ ขอบคุณมากครับ