ชื่อเรื่อง: เงาเดือนในเรือนหลัง
คุณแม่มณี วัยสี่สิบต้น ๆ ผิวขาวอมชมพู ยังคงมีส่วนเว้าส่วนโค้งที่เต็มเปี่ยม หน้าอกอวบใหญ่ที่เคยให้นมลูก ๆ สามคน เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย แต่หลังจากสามีจากไปด้วยไข้ป่าเมื่อสามปีก่อน เธอเลือกอยู่เป็นหม้ายเงียบ ๆ เลี้ยงลูกชายคนเดียวที่เหลือ — คุณชายชาญ อายุยี่สิบสี่ เพิ่งกลับมาจากเรียนวิชาแพทย์แผนปัจจุบันที่เมืองเพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย
ชาญสูงโปร่ง ผิวแทนจากแดดเมืองนอก กล้ามเนื้อแน่นจากการทำงานหนักและว่ายน้ำ แต่สายตาที่มองแม่กลับอ่อนโยนเกินกว่าเด็กผู้ชายทั่วไป
หลายเดือนที่ผ่านมา ทั้งคู่เริ่มสัมผัสกันมากขึ้นแบบ “ไม่ตั้งใจ”
มือลูกชายแตะเอวแม่ตอนช่วยยกของหนัก แล้วค้างไว้นานกว่าปกติ
แม่เดินผ่านห้องลูกตอนดึก เห็นลูกนอนหลับแต่โจงกระเบนรัดแน่นจนเห็นส่วนนูนชัดเจน เธอแอบยืนมองอยู่นาน ก่อนรีบเดินหนีหน้าแดง
คืนฝนตกหนัก แม่กลัวฟ้าผ่า ชาญเลยนอนเฝ้าข้าง ๆ บนเสื่อเดียวกัน มือกอดกันแน่นจนรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกาย
คืนหนึ่ง หลังจากงานบุญที่วัดเสร็จ ทุกคนในบ้านหลับไปหมด มีเพียงแม่กับลูกชายยังนั่งคุยกันที่ระเบียงหลังบ้าน ลมเย็นพัด กลิ่นดอกมะลิลอยมา
“ชาญ… แม่แก่แล้วนะลูก” มณีพูดเบา ๆ ขณะมองพระจันทร์เสี้ยว “ลูกควรหาคนที่เหมาะสมกับลูกจริง ๆ สักที”
ชาญหันมามองหน้าแม่ช้า ๆ มือใหญ่เอื้อมไปจับมือแม่ที่วางบนตัก
“คนที่เหมาะสมกับผม… อยู่ตรงหน้านี่ไงครับ”
มณีสะดุ้ง หัวใจเต้นแรงจนได้ยินเสียงตัวเอง
“อย่าพูดเล่นอย่างนี้สิลูก… เรามัน—”
“ผมไม่ได้เล่น” เขาขยับเข้าใกล้จนลมหายใจรดต้นคอ “ตั้งแต่ผมกลับมา ผมเห็นแม่เปลี่ยนไป… แม่นอนไม่หลับบ่อยขึ้น แม่ชอบยืนมองผมตอนอาบน้ำ แม่ชอบแตะผมโดยไม่จำเป็น… แม่คิดว่าผมไม่รู้เหรอครับ”
มณีหลบตา แต่ไม่ได้ดึงมือออก
“ชาญ… ถ้าใครรู้—”
“ไม่มีใครรู้หรอกครับ” เขากระซิบ มืออีกข้างเลื่อนขึ้นลูบแก้มแม่เบา ๆ “คืนนี้มีแค่เรา”
เขาค่อย ๆ โน้มตัวลง จูบที่มุมปากแม่เบา ๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาที่คอ ริมฝีปากร้อนผ่าวดูดเบา ๆ ที่ผิวเนียนตรงร่องคอ มณีตัวสั่น หลับตาพริ้ม
“อืมม์…” เสียงครางแผ่วหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ
ชาญยิ้มในความมืด มือเลื่อนลงไปปลดผ้าคาดอกของแม่ช้า ๆ ปลดทีละเม็ดจนผ้าผ่อนหลุดลง หน้าอกอวบใหญ่เด้งออกมา หัวนมสีน้ำตาลเข้มแข็งเป็นไตตั้งชันเพราะความตื่นเต้น
เขาก้มลงใช้ลิ้นเลียวนรอบหัวนมข้างหนึ่งช้า ๆ วนไปวนมา ก่อนจะอมเข้าไปเต็มปาก ดูดเบา ๆ สลับกับใช้ฟันขบเบา ๆ
“อ๊ะ… ชาญ… เบา ๆ สิลูก…” มณีเอื้อมมือกอดหัวลูกชายแน่น ตัวแอ่นเข้าหาปากเขาเอง
อีกมือของชาญเลื่อนลงไปใต้ผ้าถุง ลูบไล้ต้นขาในด้านนอก ก่อนจะค่อย ๆ แยกขาแม่ออกช้า ๆ นิ้วเรียวยาวลูบไล้ตรงร่องผ้าที่เริ่มชุ่มชื้น
“แม่เปียกมากเลยครับ… คิดถึงผมขนาดนี้เลยเหรอ” เขาพูดเสียงแหบพร่า ขณะที่นิ้วกลางสอดเข้าไปใต้ขอบผ้า สัมผัสกลีบเนื้อนุ่ม ๆ ที่บวมชุ่ม
มณีสะดุ้งแรง ครางออกมาในลำคอ
ชาญค่อย ๆ ดึงผ้าถุงของแม่ลงจนถึงข้อเท้า แล้วก้มลงจูบที่ต้นขาด้านใน ไล่จากเข่าขึ้นมาช้า ๆ จนถึงจุดที่ร้อนผ่าวที่สุด
เขาใช้ลิ้นแยกกลีบเนื้อออกช้า ๆ เลียจากล่างขึ้นบน วนรอบเม็ดเล็ก ๆ ที่แข็งเป็นไต แล้วดูดเบา ๆ สลับกับใช้ปลายลิ้นตวัดเร็ว
“อ๊าาา… ชาญ… ลูก… แม่ทนไม่ไหวแล้ว…” มณีจิกผมลูกชายแน่น สะโพกยกขึ้นรับลิ้นเขาเอง
ชาญเลียต่อไปเรื่อย ๆ จนแม่ตัวเกร็ง ฉีดน้ำใส่ปากเขาเต็ม ๆ เขากลืนลงไปหมด แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้น
โจงกระเบนของเขารัดแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูด ท่อนเนื้อแข็งใหญ่ยาวชูชัน ปลายบานแดงฉ่ำน้ำเงี่ยน
มณีมองด้วยสายตาหวานละมุน มือเรียวเอื้อมไปจับ ท่อนร้อนผ่าวในฝ่ามือรู้สึกใหญ่เกินกว่าที่เธอเคยสัมผัส
“ใหญ่จังเลยนะลูก…” เธอพึมพำ ขณะที่มือลูบไล้ขึ้นลงช้า ๆ
ชาญครางในลำคอ ก้มลงจูบปากแม่ลึก ๆ ลิ้นพันกัน ขณะที่เขาจับขาแม่แยกกว้าง วางหัวบานที่ร่องแคบ ๆ แล้วค่อย ๆ ดันเข้าไปทีละน้อย
“อ๊ายย… ช้า ๆ นะลูก… แม่ไม่ได้มานานแล้ว…”
“รู้ครับ… หนูจะค่อย ๆ ทำให้แม่ชิน” เขากระซิบ ขยับสะโพกช้า ๆ ดันเข้าไปทีละเซนติเมตร จนสุดลำ ทั้งคู่ครางออกมาพร้อมกัน
ช่องทางแน่นฟิตของแม่โอบรัดเขาแน่นจนแทบขยับไม่ได้ ชาญเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ ถอนออกจนเกือบสุด แล้วกระแทกกลับเข้าไปลึก
“อ๊าา… ลึกจัง… ชาญ… แรงกว่านี้ได้ไหมลูก”
เขายิ้ม ก้มลงดูดหัวนมแม่แรง ๆ ขณะที่สะโพกเร่งจังหวะเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บ ๆ ในความเงียบของคืน
มณีโอบกอดลูกชายแน่น น้ำตาไหลพรากทั้งจากความเสียวและความสุขที่เก็บกดมานาน
“แม่… แม่จะแตกแล้ววว…”
“แตกเลยครับแม่… หนูจะปล่อยตามด้วย… ปล่อยเข้าไปในมดลูกแม่ให้เต็มเลย”
ทั้งคู่เกร็งพร้อมกัน มณีฉีดน้ำแรง ๆ รอบท่อนเนื้อ ขณะที่ชาญกระแทกสุดแรง ปล่อยน้ำร้อนฉีดทะลักเข้าไปลึกจนล้นออกมาตามร่อง
ทั้งสองนอนกอดกัน หอบเหนื่อย เหงื่อโชก
มณีลูบหลังลูกชายเบา ๆ แล้วกระซิบ
“พรุ่งนี้… อย่าปล่อยแม่เลยนะลูก”
ชาญยิ้ม ก้มลงจูบหน้าผากแม่
“ครับ… หนูจะอยู่กับแม่ทุกคืนแบบนี้ไปตลอดเลย” สนุกมากครับ ขอบคุณครับ เสียงสยิว
ขอบคุณขอรับ ขอบคุณ ขอพะคุน {:5_136:}{:5_136:} {:5_136:} เจ๋ง
หน้า:
[1]