Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.10 : มอส นักวิทย์
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-3-20 21:47เป็นไงกันบ้างครับ เดินทางมาถึง 10 ตอน เหลืออีกแค่ 2 ตอนก็จะจบแล้ว ผมเขียนเองก็ยังไม่อยากให้จบเลย มันส์มือมากจริงๆ ครับ ผมแปะลิงค์ตอนก่อนหน้าไว้นะครับ สามารถไปตามอ่านกันได้นะครับ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.1 : อาร์ท นักบอล Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.2 : มาวิน นักบาส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.3 : ต้นกล้า นักฟิตเนส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.4 : สิงห์ นักมวย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.5 : กันต์ นักเรียนนายร้อย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.6 : เจ นักเรียนช่าง Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.7 : ปลื้ม นักศึกษาวิศวะ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.8 : กฤษฎ์ ครูพละ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.9 : ต้นหวาย นักดนตรี ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ภายในห้องปฏิบัติการทดลอง คณะวิทยาศาสตร์ที่เงียบสงบยามดึก แสงไฟจากโคมอ่านหนังสือส่องกระทบใบหน้าของชายหนุ่มผู้หนึ่งที่กำลังนั่งจดจ่ออยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ มอส ภูมิภัทร นักศึกษาปริญญาเอกหนุ่มวัย 24 ปี
ใบหน้าของเขาจัดว่า ‘หล่อเหลา’ ในแบบฉบับหนุ่มหล่ออินเทรนด์ที่สะกดสายตาผู้คน ผิวพรรณขาวจัดอมชมพูสุขภาพดีจนแทบจะเรืองแสงได้ในความมืด ดวงตาเรียวรีที่มีแววฉลาดล้ำลึกซ่อนอยู่ภายใต้ กรอบแว่นสายตา ที่เสริมลุคให้ดูเป็นปัญญาชนผู้ทรงเสน่ห์ จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากกระจับสีสดที่มักจะเม้มแน่นยามใช้ความคิด เส้นผมสีดำสนิทถูกเซ็ตทรงอย่างเรียบร้อย
รูปร่างของเขาภายใต้เสื้อยืดสีดำทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตานั้นดูผอมเพรียวแต่ซ่อนรูป ไหล่กว้างสมส่วนแบบคนที่ดูแลตัวเองดี ไม่ได้ผอมแห้งแบบเด็กเนิร์ดทั่วไป แต่มีความแข็งแรงและความคล่องตัวซ่อนอยู่
ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนอีเมลดังขึ้น มอสขยับแว่นสายตาก่อนจะคลิกเปิดอ่าน หัวข้ออีเมลสะดุดตาเขาอย่างจัง
“เชิญร่วมโครงการวิจัยลับ นวัตกรรมพันธุกรรมมนุษย์ (ทุนสนับสนุนไม่จำกัด)”
เนื้อหาในอีเมลระบุถึงเทคโนโลยีชีวภาพที่ล้ำหน้าเกินกว่าที่โลกภายนอกจะจินตนาการได้ พร้อมแนบแผนที่ไปยังสถานที่นัดพบซึ่งระบุว่าเป็น “ศูนย์วิจัย Deep Lab” Subject: คำเชิญเข้าร่วมโครงการวิจัยพิเศษ (ลับเฉพาะ) / ทุนสนับสนุนวิจัยเต็มจำนวน From: Deep Lab Human Resources [email protected] To: Mr. Phumiphat Date: 24 January 2026, 23:45
เรียน คุณภูมิภัทร,
ทางคณะกรรมการบริหารของ Deep Lab Institute ได้ติดตามผลงานวิจัยของคุณเกี่ยวกับการปรับปรุงพันธุกรรมมนุษย์ และเรามีความประทับใจในวิสัยทัศน์รวมถึงศักยภาพทางปัญญาของคุณเป็นอย่างยิ่ง เรามีความยินดีที่จะเรียนเชิญคุณเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ “Project: GENESIS” โครงการลับระดับสุดยอดที่มุ่งเน้นการขีดเส้นจำกัดใหม่ของมนุษยชาติ ทางเราพร้อมเสนอ: ทุนวิจัยแบบไม่จำกัดวงเงิน (Unlimited Funding) การเข้าถึงเทคโนโลยีชีวภาพที่ล้ำสมัยที่สุดในโลก (Zone F Access) ค่าตอบแทนเริ่มต้น 7 หลักต่อเดือน หากคุณสนใจ กรุณาเดินทางมายังพิกัดที่แนบมานี้เพื่อสัมภาษณ์และเยี่ยมชมห้องปฏิบัติการด้วยตนเอง ภายในคืนนี้ เวลา 01:00 น. รหัสผ่านสำหรับการเข้าพื้นที่คือ: X-10-EVO หมายเหตุ: เอกสารฉบับนี้เป็นความลับขั้นสูงสุด ห้ามเผยแพร่ต่อบุคคลภายนอก
ขอแสดงความนับถือ, Dr. V. Director of Deep Lab “ทุนวิจัยไม่อั้นเหรอ น่าสนใจ” มอสพึมพำกับตัวเอง ความกระหายใคร่รู้ของนักวิจัยทำให้เขาตัดสินใจตอบรับคำเชิญนั้นทันที โดยหารู้ไม่ว่า นั่นคือการเซ็นสัญญามอบร่างกายให้กับ Deep Lab อย่างสมบูรณ์
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
มอสเดินทางมาถึงพิกัดที่ระบุไว้ มันคืออาคารพาณิชย์ที่ดูธรรมดาภายนอก แต่เมื่อเขาแจ้งรหัส “X-10-EVO” กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ชายชุดดำร่างยักษ์สองคนก็โค้งคำนับและพาเขาเดินผ่านประตูนิรภัยลงสู่ชั้นใต้ดิน ลึกลงไปเรื่อยๆ จนถึงโซนที่ดูเหมือนห้องปฏิบัติการล้ำยุค
“เชิญด้านในครับ ท่านผู้อำนวยการรออยู่” ชายชุดดำผายมือไปทางประตูเหล็กบานหนา
มอสเดินก้าวเข้าไปด้วยความตื่นเต้น แต่ทันทีที่เท้าของเขาเหยียบลงบนพื้นห้อง
ฟู่.... เสียงประตูไฮดรอลิกปิดล็อคอัตโนมัติแน่นหนาจากด้านหลัง มอสหันขวับกลับไปมองด้วยความตกใจ ก่อนจะหันกลับมาสำรวจห้องที่เขาอยู่ มันไม่ใช่ห้องแล็บธรรมดา แต่เป็นห้องสีขาวโพลนที่มี ‘เก้าอี้ทดลองหน้าตาประหลาด’ ตั้งอยู่กลางห้อง พร้อมแขนกลระโยงระยางดูน่ากลัว และไม่มีวี่แววของมนุษย์คนใด
“นี่มันห้องบ้าอะไรวะ!ไหนผอ.?”
ยังไม่ทันที่เขาจะตะโกนถามต่อ ละอองฝอยสีขาวก็ถูกพ่นออกมาจากช่องระบายอากาศรอบทิศทาง กลิ่นหอมเอียนๆ ลอยมาเตะจมูก
“ยาสลบ?!” มอสยกมือปิดจมูก พยายามจะกลั้นหายใจและวิ่งไปที่ประตู
“ช่วยด้วย!! เฮ้ย!! ใครอยู่ข้างนอก ช่วยผมด้วย!!....” มอสกำกำปั้นทุบประตูอย่างร้อนรน
แต่สายไปเสียแล้ว ร่างกายนักวิจัยหนุ่มกลับหนักอึ้งอย่างรวดเร็ว ขาเรียวยาวทรุดลงกับพื้น สติสัมปชัญญะของอัจฉริยะหนุ่มดับวูบลงในชั่วพริบตา
…
ระหว่างที่มอสหมดสติ ชายชุดดำเข้ามาในห้อง จัดการเปลื้องผ้าของเขาออกจนล่อนจ้อน และถอดแว่นออกเพื่อเตรียมพร้อมให้เป็นหุ่น ไม่ใช่เด็กเนิร์ดอีกต่อไป ร่างกายขาวผ่องเนียนละเอียดปรากฏแก่สายตา พวกเขาหิ้วปีกมอสขึ้นไปนอนบนเตียงทดลอง จับแขนทั้งสองข้างขึงพืดออกไปด้านข้าง และจับขาเรียวยาวแยกกว้างล็อกข้อเท้าไว้กับขาหยั่งที่ยกสูงขึ้น
แขนกลเริ่มทำงาน เตรียมความพร้อมให้ร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ซึ่งแทบไม่ต้องทำอะไรมาก เพราะเรือนร่างของมอสสะอาดสะอ้าน แทบไม่มีขนปกคลุมตั้งแต่หน้าอก หน้าท้อง ลงไปจนถึงจุดซ่อนเร้น แต่เพื่อความสะอาด มอสต้องถูกจับโกนขนอีกครั้ง! ชายหนุ่มถูกจับโกนขนรักแร้ จนไปถึงขนหมอยที่ขึ้นไรอ่อนๆ จากการโกนมาไม่ถึงสัปดาห์ จนร่างทั้งร่างตอนนี้ไร้เส้นขนปกคลุม
ความเย็นยะเยือกของเครื่องปรับอากาศและสัมผัสเย็นวาบที่ข้อมือข้อเท้า ปลุกมอสให้ตื่นขึ้น
เขาลืมตาโพลง พบว่าตัวเองขยับไปไหนไม่ได้ สภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน สสองแขนสองขาถูกตรึงไว้กับเครื่องจักรเหมือนสัตว์ทดลอง หนุ่มหล่อพยายามดิ้นแต่ก็พบว่าขยับตัวแทบไม่ได้เลย
“ตื่นแล้วเหรอ...ภูมิภัทร ตัวอย่างหมายเลข 10”
เสียงทรงอำนาจของ CEO ดังขึ้นจากลำโพง มอสพยายามมองหาต้นเสียง กัดฟันกรอดด้วยความโกรธ
“พวกมึงเป็นใคร! จับกูมาทำเหี้ยอะไร! ปล่อยกูนะเว้ย!” มอสตวาดลั่น สรรพนามเปลี่ยนไปทันทีเมื่อรู้ว่าตนถูกคุกคาม
“ยินดีต้อนรับ ที่นี่คือ Deep Lab องค์กรผลิตน้ำ และตอนนี้นายก็กำลังเป็นหุ่นตัวที่ 10 ในโปรเจค TWELE” CEO ตอบกลับเสียงเรียบ
“พูดเหี้ยอะไร ม…หมาย…ความว่าไง…!!”
“ฮ่าๆๆ ไม่มีทุนวิจัยอะไรทั้งนั้นหรอก เราส่งเมลไปให้นายก็เพราะต้องการตัวนายมาเข้าร่วมโครงการนี้ยังไงล่ะ เราต้องการน้ำอสุจิจากชายหนุ่มที่มีคุณสมบัติเหมาะแก่การจะเป็นพ่อพันธุ์ เพื่อส่งออกไปยังดาร์คเว็บได้กำไรปีละหลายล้าน และตอนนี้โปรเจ็คของเราคือ 12 อาชีพที่น่าสนใจ เพื่อนำน้ำอสุจิไปทำเด็กหลอดแก้ว เพิ่มประชากรให้กับประเทศนี้ เพื่อแก้ปัญหาอัตราการเกิดต่ำยังไงล่ะ ฮ่าๆๆ”
“โปรเจค…!!!” มอสเหงื่อไหลพลั่ก ตอนนี้ชายหนุ่มรู้แล้วว่ากำลังตกเป็นเหยื่อเรียบร้อย
“ใช่ จำไว้ว่าที่นี่นายจะเป็นแค่ ‘หุ่นยนต์’ ในการผลิตน้ำเชื้อเท่านั้น”
“ไปตายซะไอ้สัส! กูไม่ยอมเป็นหนูทดลองของพวกมึงหรอก!” มอสดิ้นพล่าน แรงกระชากทำให้ห่วงเหล็กที่ตรึงข้อมือบาดมือขาวๆ จนขึ้นรอยแดง
“ก็เอาสิ ปากเก่งแบบนี้ ฉันชอบนะ เวลาที่คนฉลาดๆ อย่างนายสิ้นฤทธิ์ มันน่าดูพิลึก”
“ไม่ต้องห่วง เราสัญญาว่าจะมอบความเสียวที่ดีที่สุดให้กับนาย ฮ่าๆ” กล่าวจบ CEO จึงเริ่มปฏิบัติการทันที
“Start Subject Analysis: Visual Scan”
แขนกลเลื่อนลงมาสแกนร่างกายของมอส ภาพโฮโลแกรมปรากฏขึ้นแสดงผลวิเคราะห์สรีระที่น่าทึ่ง รูปร่างแบบ Slim & Smooth ที่เพรียวบางไร้ขน และที่สำคัญคืออวัยวะเพศแบบ Uncut หรือยังไม่ขลิบ หนังหุ้มปลายยาวปิดสนิทมิดชิดจนมองเห็นแค่ส่วนหัวชมพูนิดๆ
“โอ้ ยังไม่ถอก... มังกรซ่อนกายสินะ” CEO ผิวปากเหยียดยิ้ม ตาเป็นประกาย
“ของดีแบบนี้หายาก ผิวเนียนละเอียดแถมยังซิงไม่เคยเปิดหัว รับรองว่างานนี้ร้องเสียงหลงแน่นอน”
“อย่ามามองของกูนะไอ้โรคจิต! มึงจะทำอะไร!” มอสด่ากราด หน้าแดงระเรื่อด้วยความโกรธและความอาย
“เอาล่ะ Milking Start!!”
แขนกลข้างหนึ่งยื่นออกมาพร้อมกับวัตถุโลหะวาววับ มันคือ ห่วงรัดโคนโลหะที่เย็นเฉียบ
กริ๊ก! ห่วงโลหะถูกสวมเข้าที่ลำโคนของมอสอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มันรัดแน่นพอดีเป๊ะเพื่อกักเก็บเลือด
“อื้อออออ….ไอ่เหี้ยยยย…ปวดไอ่สัส!! เอาออกไป อ้าาา!!”
“นี่คือมาตรการป้องกัน ฉันรู้ว่านายอึด ทนได้ถึง 90 นาที แต่ห่วงนี้จะบังคับให้นายแข็งค้างตลอดเวลา ห้ามอ่อนตัวแม้แต่วินาทีเดียว เพื่อความสะดวกในการ ‘ดำเนินงาน’ ฮิๆๆ”
ทันทีที่โดนรัด เลือดหนุ่มก็เริ่มสูบฉีดเข้าไปคั่งค้างในท่อนเนื้อ ท่อนเอ็นขนาด 7 นิ้ว ขนาด 56 ภายใต้หนังหุ้มปลายเริ่มขยายตัวและผงาดง้ำขึ้นมาช้าๆ จนตั้งชัน ชี้หน้ากล้องอย่างท้าทาย เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาตามความยาวที่น่าเกรงขาม
“แข็งแล้ว... สวยงามมาก อื้ม แต่หัวยังไม่ถอก รู้สึกเหมือนจะขาดอะไรไปนะ หึๆๆ”
“ปล่อยกู…ไอ่สัส จะทำเหี้ยอะไรกู!!”
“ถ้าเราบังคับให้ส่วนที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดออกมาเจอกับโลกภายนอก ร่างกายจะตอบสนองยังไง”
“มึงพูดเหี้ยไร…ปล่อย!!!...ปล่อยกู!”
แขนกลหยิบอุปกรณ์ชิ้นแรกออกมา มันคือ SeriousKit: Lined Open-Chamber SPT กระบอกแก้วใสที่มีปลายเปิดโล่ง แขนกลสวมครอบท่อนเอ็นของมอสเข้าไปจนสุดโคน เครื่องปั๊มเริ่มทำงานส่งเสียงหวิงเบาๆ แรงดูดสุญญากาศดึงรั้งผิวหนังรอบโคนอย่างแรง แต่หนังหุ้มปลายที่ตึงเปรี๊ยะของมอสยังคงปิดสนิท ไม่ยอมเปิดออกง่ายๆ
“อึก... เจ็บ... มันตึง... ไอ้เหี้ย เอามันออกไป!” มอสกัดฟันแน่น เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นตามหน้าผาก
วู๊บบบบบ…วู๊บบบบบบบ
เสียงเครื่องปั๊มลูกสูบที่ต่อกับกระบอกรีดน้ำถูกเร่งจังหวะให้ทำงานหนักขึ้น กระบอกชักรูดลำควยของมอสขึ้นลง แรงดูดมหาศาลพยายามกระชากผิวหนังบริเวณหนังหุ้มปลายของมอสให้ยืดออกจนสุดความยาว ท่อนเนื้อภายในกระบอกแก้วบวมเป่งด้วยเลือดที่อัดแน่นจนเป็นสีม่วงคล้ำ ผิวหนังสีขาวเนียนรอบโคนถูกดึงรั้งเข้าไปในท่อจนตึง
มอสเงยหน้าเกร็งคอจนเส้นเอ็นปูดโปน หน้าท้องที่เคยเรียบเนียนเกร็งเขม็งจนเห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวบางๆ ขึ้นเป็นลูกๆ ชัดเจน ขาเรียวยาวสั่นระริกด้วยความทรมาน
“อ๊ากกก!! เชี่ย มันดูด... หนังกู... อ่ะ...อื้อ จะขาด... โอ๊ยยย!”
สภาพภายในท่อแก้วดูน่าหวาดเสียว หนังหุ้มปลายที่ยาวและปิดสนิทถูกแรงดันอากาศบีบอัดและดึงยืดจนเป็นลำเล็กๆ เหมือนลูกโป่งน้ำที่ถูกบีบ ปลายสุดบวมแดงก่ำพยายามจะแย้มเปิดออกแต่ก็ทำไม่ได้เพราะความคับแคบของรูเปิด ยิ่งเครื่องดูดแรงเท่าไหร่ ยิ่งสร้างแรงเสียดสีและความเจ็บปวดที่ปลายประสาทมากเท่านั้น โดยที่ส่วนหัวมังกรข้างในยังไม่อาจโผล่ออกมาได้
จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบ 15 นาที
ปุ้ง!
เสียงแขนกลดึงกระบอกออกอย่างแรง เกิดเสียงสุญญากาศแตกดังลั่นห้อง ท่อนเอ็นของมอสดีดผึงกลับมาในสภาพแดงเถือกและช้ำจากการถูกกระชาก
“ดื้อด้านจริงๆ งั้นต้องใช้ตัวช่วย!!” เสียง CEO ประกาศพร้อมกับเสียงกดปุ่มเปลี่ยนระบบ
“อือออออ….ปล่อยกู….ไอ่เหี้ย!!!”
แขนกลสองข้างเลื่อนลงมาพร้อมกัน พร้อมกับอุปกรณ์หน้าตาประหลาดสองชิ้นที่จะทำงานประสานกัน
“เครื่องที่ 1 “Magic Wand with Textured Silicone Sleeve”
แขนกลด้านล่างถือเครื่อง Magic Wand หัวใหญ่ทรงพลัง แต่ส่วนหัวของมันถูกหุ้มด้วยปลอกซิลิโคนที่มีปุ่มหนามรอบทิศทาง แขนกลสวมปลอกนี้เข้าที่ลำตัวของท่อนเอ็นจนมิดโคน มันรัดแน่นกับหนังหุ้มปลายที่ตึงเปรี๊ยะ
“เครื่องที่ 2 “Glans Vacuum Cap”
แขนกลด้านบนนำถ้วยครอบสุญญากาศขนาดพอดีหัว ลงมาครอบปิดที่ส่วนปลายสุดที่ยังปิดสนิทอยู่ เพื่อช่วยดูดดึง
“เฮ้ย! จะทำอะไร! สองเครื่องเลยเหรอ... อย่านะ! ไอ่เหี้ย!!” มอสเบิกตาโพลงด้วยความตื่นตระหนกเมื่อถูกประกบทั้งบนและล่าง
ครืดดดดดดดด!!!
เครื่อง Magic Wand ที่สวมปลอกซิลิโคนเริ่มทำงาน! มันสั่นด้วยความถี่นรกแตกพร้อมกับชักรูดชักลง อย่างรุนแรง! ปุ่มหนามภายในปลอกซิลิโคนจิกเกาะผิวหนังและหนังหุ้มปลายแล้วดึงรั้งมันลงไปทางโคนเพื่อเปิดทาง
พร้อมกันนั้น... ถ้วยครอบ ด้านบนก็ทำงาน! ส่งแรงสั่นสะเทือนจี้ลงไปที่ปลายหัวมังกรและดูดกระชากสวนทางกัน
“อ๊ากกกกก!!! โอ๊ยยย!! มันดึง... เจ็บ!! หนังกู... จะฉีก!”
มอสร้องลั่นเมื่อผิวหนังที่บอบบางถูกดึงทึ้งจากสองทิศทาง ปลอกซิลิโคนบน Magic Wand รูดกระชากหนังหุ้มลงอย่างไม่ปรานี ในขณะที่หัวครอบด้านบนก็บดขยี้ปลายหัวเพื่อบังคับให้มันโผล่ออกมา
ปึด! ปึด! เสียงผิวหนังที่ตึงเปรี๊ยะเริ่มยืดออก... มอสกัดฟันกรอดจนเลือดซิบ น้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปนเสียวที่เกินคำบรรยาย
“ยอมถอกซะ!!…รับรองนายจะได้ขึ้นสวรรค์อย่างที่นายไม่เคยสัมผัสมาก่อน”
“ม…ไม่!!....อาาาาา….อ๊ะะะ….อ๊าาา”
พรวด!
ในที่สุด... กลไกนรกก็ทำงานสำเร็จ! หนังหุ้มปลายถูกปลอกซิลิโคนรูดกระชากลงไปกองที่คอหยักจนหมด เผยให้เห็นหัวมังกรลำสวยสีชมพูสด บานใหญ่และฉ่ำเยิ้มที่ดีดผึงออกมาสัมผัสกับอากาศเย็นและผิวสัมผัสของเครื่องมือโดยตรง!
“อ๊าาาาา!!! แสบ... มันเย็น... ไม่เอา... กูเสียว... หัวกู... อื้อออ!” มอสครางลั่นเมื่อส่วนหัวที่ไวต่อสัมผัส ถูกเปิดบริสุทธิ์อย่างรุนแรง
* Subject: 010 – Mos * Stimulation: Forced Retraction via Magic Wand + Open Chamber Suction * Outcome: Full Glans Exposure (Hypersensitive State) * Volume: 0.0 ml (Pre-cum only) * Status: High Arousal / Shock
แขนกลถอดชุดอุปกรณ์บังคับถอกออก แล้วสวมอุปกรณ์ชิ้นใหม่เข้าไปแทนที่ทันที มันคือ "SeriousKit: See-through Constriction SPT"
สวบ! อุปกรณ์ชิ้นนี้ดูแตกต่างจากกระบอกทั่วไป มันเป็นท่อแก้วใสแจ๋ว (See-through Liner) ที่ทำให้มองเห็นทุกรายละเอียดภายใน แต่จุดเด่นที่น่ากลัวที่สุดคือ ‘วงแหวนอะคริลิกขัดเงา’ ที่ติดตั้งอยู่กึ่งกลางท่อ วงแหวนนี้มีขนาดเล็กกว่าส่วนหัวของมอสอย่างเห็นได้ชัด!
"อึก... อ้า.... อะไรเนี่ยเชี่ย มันแคบ" มอสมองดูท่อใสที่ถูกสวมลงมา เมื่อส่วนหัวของเขาชนเข้ากับวงแหวนอะคริลิก มันก็หยุดชะงัก
"นั่นแหละความสนุก รูนั้นมันแคบกว่าหัวนาย 5 มิลลิเมตร ลองจินตนาการดูสิว่าถ้าถูกกระชากผ่านมันไปจะเป็นยังไง" CEO อธิบายด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
วู๊บบบบ!!!...วู๊บบบบบ เครื่องปั๊มเริ่มทำงาน! แรงดูดสุญญากาศมหาศาลกระชากส่วนหัวมังกรที่บานใหญ่และไวต่อสัมผัสของมอส ให้มุดลอดผ่านรูอะคริลิกแคบๆ นั้นเข้าไป! "อ๊ากกกกกก!!!! เจ็บ!!! มันบีบ!!! อื้ออออออ!!!" มอสร้องเสียงหลง ตาเหลือกโพลง
ภาพที่ปรากฏในท่อใสช่างน่าหวาดเสียวและงดงามในเวลาเดียวกัน ส่วนหัวสีชมพูสดของมอสถูกบีบอัดจนลีบเล็กขณะลอดผ่านวงแหวน ก่อนจะไปบานออกอย่างรวดเร็วในห้องสุญญากาศด้านบน เลือดถูกดึงไปเลี้ยงที่ส่วนปลายจนหัวบวมเป่งเป็นสีม่วงก่ำ ติดคาอยู่ที่อีกฝั่งของวงแหวน!
ฟู่... กระบอกรีดน้ำปล่อยลมออก ส่วนหัวถูกดันกลับลงมาลอดรูแคบๆ อีกครั้ง!
วู๊บบบบบบบ!!! เครื่องดูดอีกครั้ง...ส่วนหัวถูกกระชากผ่านรูขึ้นไปใหม่!
เสียงส่วนหัวหลุดลอดผ่านวงแหวนดังเป็นจังหวะน่ากลัว ทุกครั้งที่มันลอดผ่าน เส้นประสาทนับล้านที่ส่วนคอหยักและเส้นสองสลึงจะถูกวงแหวนอะคริลิกขูดรีดอย่างรุนแรง
"อื๊ออออ!!!... เชี่ย... เสียว... หัวกูจะขาด... อึก!" มอสบิดเร่าด้วยความทรมานปนสุขสม ความรู้สึกเหมือนถูกรัดคอที่หัวแม่เท้าสลับกับการถูกปล่อย มันทรมานจนแทบขาดใจแต่ก็เสียวซ่านจนน้ำตาเล็ด
"ดูนั่นสิ เห็นหัวของนายไหม? ผ่านท่อใสๆ นี่มันชัดเจนจริงๆ ส่วนปลายที่ลอดผ่านวงแหวนไปมันบานออกจนเป็นสีม่วงคล้ำเหมือนดอกเห็ดพิษที่กำลังจะระเบิด ส่วนโคนก็ถูกบีบจนลีบ... นายกำลังถูก 'ตอน' ด้วยแรงอัดอากาศชัดๆ"
"ยิ่งนายดิ้น... วงแหวนมันยิ่งบีบ... ชอบไหมล่ะ?"
"แค่นี้เหรอวะ นึกว่าจะแน่กว่านี้... กูยังไหวเว้ย!" มอสลืมตาขึ้นมองด้วยสายตาที่เริ่มฉ่ำน้ำ ปากเก่งแต่ร่างกายสั่นเทิ้ม
เครื่องเร่งจังหวะการดูดให้เร็วขึ้น! การกระชากผ่านวงแหวนถี่รัวจนมอสหายใจไม่ทัน ส่วนหัวที่ถูกขูดรีดซ้ำๆ เริ่มแดงเถือกและผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาเคลือบจนท่อใสเป็นฝ้า
"อ๊ะ... อ๊าาา!! จะแตก... มันบีบ... แตกแล้ว!!"
ความเสียวจากการถูกบีบรัดที่คอหยักจุดตายกระตุ้นให้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง
“อื้อออออออออออออ!!...อ้าาาาาาาาาา!!!”
ปรี๊ดดดดดดดดด!
น้ำแรกพุ่งทะลักออกมาอย่างรุนแรง! แต่มันไม่ได้พุ่งออกมาง่ายๆ น้ำกามสีขาวขุ่นข้นคลั่กถูกแรงอัดฉีดพุ่งผ่านวงแหวนแคบๆ ขึ้นไปกระแทกยอดโดมด้านบนจนขาวโพลนไปหมด แรงดันมหาศาลจากการอั้นมานานระเบิดออกมาจนหมดสิ้น
* Method: Vacuum Pulse with Texture Stimulation * Reaction: Initial Resistance -> Broken by Sensitivity * Yield: 5.5 ml (High Pressure / Viscous) * Status: Guard Down / Physically Compromised
….
แม้ร่างกายจะกระตุกเกร็งปล่อยน้ำกามออกมาจนหมดสิ้น แต่ท่อนเอ็นภายใต้ท่อแก้วใสกลับได้รับอนุญาตให้พัก... ห่วงรัดโคนโลหะทำหน้าที่กักขังเลือดไว้อย่างโหดร้าย สภาพภายในท่อใสนั้นน่าเวทนา ส่วนหัวสีชมพูที่บวมเป่งจากการถูกบีบ ยังคงติดคาอยู่ที่ปากวงแหวนอะคริลิก มันกระตุกตุบๆ ตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว ไม่สามารถหดตัวลงได้แม้แต่นิดเดียว
“อือออออออ.....อือออ” ชายหนุ่มนอนหอบตัวเกร็ง ซิกส์แพ็คขึ้นเด่นชัดจากการเกร็ง
“เป็นยังไง...ชอบกระบอกรีดน้ำของ Deep Lab มั้ย เสียวสะใจดีมั้ยล่ะ”
“อะ....ไอ่เหี้ย!!!.....พวกเหี้ย ปล่อยกู กูจะไม่แตกให้มึงอีกเด็ดขาด”
“ปากเก่ง ชอบครับ ผมชอบคนเก่ง” CEO กดปุ่มบนแผงควบคุม
“Interlude: The Candle Drip การลงทัณฑ์ด้วยน้ำตาเทียน”
ขณะที่มอสนอนหอบหายใจแฮกๆ จากการเสร็จสม น้ำตายังคลอเบ้า ร่างกายที่ไวต่อสัมผัสยังคงตื่นตัว CEO ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้เขาได้พัก
“แตกไวไปหน่อยนะสำหรับคนอึดแบบนาย ต้องลงโทษกันหน่อย เพื่อให้ประสาทสัมผัสตื่นตัวกว่านี้”
แขนกลด้านบนเลื่อนลงมาอีกครั้ง แต่คราวนี้สิ่งที่มันถือไม่ใช่เครื่องมือวิทยาศาสตร์ มันคือ “เทียนไขสีแดงเล่มใหญ่” ที่เปลวไฟกำลังลุกโชน น้ำตาเทียนร้อนระอุค่อยๆ หยดลงมาทีละหยด
“เฮ้ย! เดี๋ยว! เทียนเหรอ ไอ่เหี้ย!! อย่านะเว้ย! สัส ปล่อยกู!!” มอสตาเบิกโพลง พยายามดิ้นหนี
แปะ! แปะ
“โอ๊ยยยย!!! อ๊า ร้อน!!”
น้ำตาเทียนหยดแรกร่วงหล่นลงบนหน้าอกขาวเนียน ความร้อนลวกผิวที่บอบบางจนมอสสะดุ้งสุดตัว
แปะ! แปะ! แปะ!
แขนกลเคลื่อนที่ไปทั่วร่าง หยดน้ำตาเทียนร้อนๆ ลงบนจุดที่ไวต่อความรู้สึกที่สุด หัวนมสีชมพู... หน้าท้องที่มีลอนกล้ามเนื้อ.... และต้นขาด้านใน
“อ๊ากกกก!!! แสบ! พอแล้ว! มึงโรคจิตเหรอวะ! อ้าาาาา” มอสร้องลั่น ผิวขาวๆ ตอนนี้เต็มไปด้วยจุดแดงๆ ของรอยเทียน ตัดกับสีผิวอย่างชัดเจน ความเจ็บแสบจากการถูกลวกผสมกับความเสียวที่คั่งค้าง ทำให้ร่างกายของมอสบิดเร่าทรมาน
“สวยงาม ศิลปะบนเรือนร่างของอัจฉริยะ” CEO เยาะเย้ย
“ทีนี้ร่างกายของนายก็พร้อมสำหรับการขั้นตอนต่อไปแล้ว”
….
“Phase 3: The Unknown Variable ตัวแปรที่ไม่คาดคิด”
“ในเมื่อข้างหน้าเริ่มชิน งั้นเรามาเพิ่มตัวแปรที่นายไม่เคยทดลองกันหน่อย”
แขนกลด้านล่างเลื่อนขึ้นมาพร้อมกับ Electro-Anal Anchor แท่งโลหะทรงเรียวรี ขนาดกำลังดี จ่ออยู่ที่ปากทางด้านหลังของมอส
“เฮ้ย! เดี๋ยว! ไม่เอาข้างหลัง! กูไม่เคย! อย่านะเว้ย!” มอสหน้าถอดสี ความมั่นใจเมื่อครู่หายวับไป
แต่ไม่มีใครฟังคำร้องขอ แท่งโลหะเย็นเฉียบถูกดันพรวดเข้าไปในช่องทางคับแคบที่ไม่เคยมีใครล่วงล้ำ! มันแทรกผ่านกล้ามเนื้อหูรูดเข้าไปจนสุดโคน! พร้อมกันนั้น แขนกลด้านบนก็นำ Nipple Suction Cups ครอบลงไปที่หัวนมที่กำลังบวมแดงจากการโดนน้ำตาเทียน
“อ๊าาาา!! เจ็บ... มันจุก... อื้อออ... หัวนมกู... อย่าดูด!”
ความเสียวซ่านจากสามทางรุมเร้าเข้ามาพร้อมกัน ข้างหน้าถูกดูดขยี้ ข้างหลังถูกรุกล้ำ และหัวนมถูกดูดดึง ตรรกะเหตุผลของนักวิจัยเริ่มพังทลายลง เครื่อง Anal Anchor เริ่มปล่อยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ไปกระตุ้นต่อมลูกหมากโดยตรง
“อื๊อออ!! ไฟไฟมันช็อต... ข้างใน... อ๊าาาา!!” ขาของมอสสั่นพับๆ น้ำตาไหลพรากอาบแก้มโดยควบคุมไม่ได้
“หึๆๆ ยอมรับความจริงซะ ภูมิภัทร ร่างกายนายมันเรียกร้อง ดูสิ หัวนมแข็งเป็นไตเชียวนะ ฮ่าๆๆ”
“อื้ออออออออ อ้าาาาาา อ๊าาาาาา”
ทุกครั้งที่มอสสะดุ้งเฮือกจากความร้อนของน้ำตาเทียน ลำเนื้อในกระบอกรีดน้ำก็ตอบสนองด้วยการขยายตัวเกร็งสู้แรงบีบของวงแหวน ยิ่งเขาเกร็งก้นรับแท่งสวนมากเท่าไหร่ ท่อแก้วด้านหน้าก็ยิ่งดูดกระชากส่วนหัวให้ถูไถกับขอบวงแหวนพลาสติกแข็งๆ แรงขึ้นเท่านั้น ราวกับจะรีดน้ำที่อยู่ในลำควยนั้นออกมาให้หมด
แรงกระตุ้นทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนมอสไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ร่างกายบิดเกร็งรับความเสียวที่ถาโถมเข้ามา ก่อนจะปลดปล่อยน้ำที่สองออกมาอย่างหมดสภาพ
“อื้อออออออ....อื้ออออออออออออออ!!!”
ลำควยขนาด 7 นิ้วฉีดพ่นน้ำว่าวออกมาเป็นสายชนกระจกฝ้ากระบอกรีดน้ำส่วนหัวด้านบน เป็นภาพที่อีโรติกมาก ตอนนี้ส่วนหัวกระบอกเลอะไปด้วยน้ำว่าวสีขาวขุ่นที่นักวิจัยหนุ่มปลดปล่อยออกมาทุกหยาดหยดจากการถูกกระตุ้น ตอนนี้หนุ่มหล่อนักวิจัยแทบไม่เหลือศักดิ์ศรีลูกผู้ชายแล้ว หัวควยก็ถูกจับถอก รูด้านหลังก็ถูกสวน เป็นภาพที่สาสมใจแก่ความซาดิสม์และความเยือกเย็นของ CEO ที่ควบคุมผ่านหน้าจอโฮโลแกรมอย่างยิ่ง
…
* Method: Triple Stimulation (Anal/Nipple/Genital) + Electro-Stimulation * Reaction: Total Submission / Cognitive Collapse * Yield: 4.8 ml (Forced Ejection) * Status: Mental Breakdown Initiated “น้ำสองผ่านไป... ได้เวลาเปลี่ยนระบบปฏิบัติการ”
แขนกลข้างหนึ่งยื่นผ้าคาดปิดตาสีดำลงมาสวมลงบนใบหน้าของมอส เพื่อปิดไม่ให้เห็นภาพตัวเองถูกรีด และเพื่อกระตุ้นให้สติสัมปชัญญะรวมทั้งจินตนาการดำดิ่งสู่ห้วงลึกไปพร้อมกับความเสียวที่ถูกจับรีด
แขนกลสวมหมวกครอบศีรษะ Neural-Override Helmet ลงบนหัวของมอส กระแสไฟฟ้าช็อตเข้าที่สมองส่วนควบคุมความสุขและตัณหา เปลี่ยนความเจ็บปวดทั้งหมดให้กลายเป็นความเสียวซ่านระดับนรกแตก เสียงคำสั่งล้างสมองดังกรอกหูซ้ำๆ
“นายคือหุ่นยนต์... หน้าที่นายคือผลิตน้ำให้กับ Deep Lab นายต้องการแตก... แตกออกมา!”
มอสพยายามรวบรวมสติที่เริ่มแตกกระเจิง
“ไม่!! ไม่!! มันแค่ปฏิกิริยารีเฟลกซ์... แค่การกระตุ้นปลายประสาท... กูไม่ได้ชอบ...” เขาพยายามใช้หลักวิทยาศาสตร์มาอธิบายเพื่อข่มความอัปยศ แต่ร่างกายกลับทรยศอย่างสิ้นเชิง เลือดสูบฉีดไปเลี้ยงส่วนล่างจนปวดหนึบ ยิ่งสมองปฏิเสธ ร่างกายยิ่งตอบสนองรุนแรงขึ้น
ทันใดนั้น แววตาที่เคยเจ็บปวดของมอสก็เปลี่ยนไป มันกลายเป็นแววตาที่ล่องลอยและหิวกระหาย สัญชาตญาณดิบในตัวที่แท้จริงเริ่มถูกปลุกขึ้นมาเต็มที่ เขาเริ่มแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างกระหาย
“อ๊าาา... เสียว... แม่งเอ๊ย... เสียวชิบหาย...” มอสเริ่มครางกระเส่า ลิ้นจุกปาก
“ฮ่าๆ เริ่มแล้วสินะ ปลดปล่อยความเป็นชายของนายออกมาซะ” เสียง CEO สั่งการ
“เอาอีกดิ! มึงมาอีกดิ! ใส่มาเลย! กูยังไหว!”
มอสตะโกนท้าทายด้วยเสียงแหบพร่า เขาเริ่มเด้งเอวสวนกระแทกท่อนเอ็นเข้าหากระบอกรีดน้ำอย่างช้าๆ ภาพที่เห็นทำให้ CEO ที่มองการรีดน้ำผ่านหน้าจอโฮโลแกรมระเบิดหัวเราะออกมาอย่างสะใจ
“ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดก็เรียบร้อย จะแน่สักแค่ไหน หึๆ”
“อืออออออ....เสียว.... อาาาาาาาาาา”
จนกระทั่งเวลาผ่านไป หนุ่มหล่อนักวิจัยถูกความเงี่ยนครอบงำโดยสมบูรณ์ มอสเด้งสะโพกใส่กระบอกรีดน้ำถี่ๆ บ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบเครื่องจักรดังพรึบๆๆ
“เย็ดแม่... เครื่องมึงแรงแค่นี้เหรอวะ! ดูดแรงๆ ดิ! ดูดให้หัวกูหลุดไปเลย!”
ภาพของนักวิจัยมาดนิ่งที่ตอนนี้กลายเป็นสัตว์ป่าร่านสวาท เด้งเอวเด้าเครื่องจักรอย่างเอาเป็นเอาตาย ทำให้ CEO ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“ฮ่าๆๆๆ! นี่แหละอัจฉริยะ! ดูมันสิ! ดูความร่านของมัน!”
ตับ! ตับ! ตับ! เสียงหน้าขาขาวเนียนกระทบกับขอบเตียงดังสนั่น มอสเด้งเอวส่งท่อนเอ็นของตัวเองเข้าหากระบอกรีดน้ำอย่างบ้าคลั่ง ภาพผ่านท่อใสแสดงให้เห็นส่วนหัวมังกรที่แดงก่ำ ถูกกระแทกผ่านรูวงแหวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า รอยคอดกิ่วที่คอหยักถูกขอบอะคริลิกขูดรีดจนแดงเถือก แต่นั่นยิ่งทำให้หุ่นยนต์ตัวใหม่นี้กระสันอยากจะปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเคลือบชโลมมันให้เร็วที่สุด
เครื่องเร่งความเร็วสูงสุด มอสเกร็งตัวจนตัวงอ หน้าท้องขาวเนียนหดเกร็งจนเห็นซี่โครงชัดเจน หัวนมชูชันสู้แรงดูด
“แตก... กูจะแตก... อ๊ากกกก!!! เอาไปเลย! เอาน้ำกูไป!!”
“อ๊า แตกกกกก อื้อออออออออออออ!!”
ปรี๊ดดดดดด!!!
น้ำว่าวขาวขุ่นล็อตที่ 3 ทะลักออกมาเหมือนเขื่อนแตก ปริมาณมหาศาลสมกับที่ Deep Lab ต้องการ พุ่งกระแทกผนังกระบอกจนขาวโพลนไปหมด แรงดันสูงจนเครื่องสั่นสะเทือน มอสกระตุกเกร็งค้างอยู่ในท่านั้น ตาเหลือกกลับหลัง ลิ้นห้อย น้ำลายยืดผสมกับเสียงหัวเราะและเสียงหอบหายใจอย่างบ้าคลั่ง
Subject: 010 - Mos "The Genius Bot" Method: Neural Override + Maximum Voltage Behavior: Aggressive Bucking / Verbal Taunts Final Yield: 2.3 ml (Massive Load / High Quality) Total Volume (All Phases): 12.6 ml Condition: MIND BROKEN / ADDICTED
แต่การทดลองยังไม่จบลงเพียงแค่นั้น...!
….
"Phase 5 The Final Degradation การทำให้เป็นหุ่นยนต์ขั้นสุดท้าย"
"เสียงร้องของนายน่ารำคาญไปหน่อยนะ หุ่นยนต์ที่ดีต้องทำงานเงียบๆ สิ" CEO สั่งการเสียงเย็น
ขณะที่มอสกำลังนอนหอบหายใจรวยริน ร่างกายกระตุกเกร็งเป็นระยะจากอาฟเตอร์ช็อก แขนกลด้านบนก็เลื่อนลงมาพร้อมกับอุปกรณ์ชิ้นสุดท้าย "Silicone Ring Ball Gag บอลแก๊กยางสีแดงสด"
"อื้อ??... ไม่... พอแล้ว..." มอสพยายามส่ายหน้าหนี แต่เรี่ยวแรงที่ถูกรีดเค้นจนหมดทำให้เขาขัดขืนไม่ได้
ลูกบอลยางขนาดใหญ่ถูกยัดเข้าไปในปากที่กำลังเผยอค้าง สายหนังรัดแน่นที่ท้ายทอย ล็อคขากรรไกรของเขาให้เปิดกว้าง บังคับให้น้ำลายไหลยืดออกมาโดยไม่อาจกลืนลงคอได้
"อื้อออออ!!!!" เสียงประท้วงกลายเป็นเพียงเสียงอู้อี้ในลำคอ
"Execute: Continuous Milking Mode โหมดรีดต่อเนื่อง"
เครื่อง SeriousKit ไม่หยุดทำงาน มันปรับจังหวะเป็นโหมด "รีดเลี้ยง" ดูดดึงส่วนหัวลำควยที่บวมเป่งผ่านวงแหวนอะคริลิกอย่างเนิบนาบแต่ต่อเนื่อง เพื่อรีดเค้นน้ำเชื้อทุกหยดที่ร่างกายพยายามผลิตขึ้นมาใหม่
เวลาผ่านไปช้าๆ... 10 นาที... 30 นาที... 1 ชั่วโมง... 3 ชั่วโมง
สติสัมปชัญญะของหนุ่มหล่อภูมิภัทร ค่อยๆ เลือนหายไป เหลือเพียงโปรแกรมของ "หุ่นยนต์หมายเลข 10" ที่ถูกป้อนข้อมูลทับซ้อนลงไป
เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมงเต็ม... ห้องทดลองเงียบสงัด
มีเพียงเสียงเครื่องปั๊มลมทำงานเป็นจังหวะ ฟู่... ปุ๊ง... ฟู่... ปุ๊ง...
สภาพของมอสตอนนี้เปลี่ยนไปแล้วโดยสิ้นเชิง
ร่างกายขาวผ่องที่เคยเกร็งต้าน บัดนี้นอนระทดระทวยราบไปกับเตียง ผิวพรรณทั่วตัวขึ้นสีแดงจัดจากการถูกกระตุ้นต่อเนื่อง เส้นเลือดปูดโปนชัดเจนตามท่อนแขนและลำตัว หน้าท้องแบนราบเกร็งตัวจนเห็นลอนกล้ามเนื้อชัดเจนและแข็งเกร็งค้างไว้อย่างนั้นจากการถูกทรมาน
หัวนมทั้งสองข้างบวมเป่งและยืดขยายออกผิดรูป จากการถูกถ้วยดูดสุญญากาศดูดดึงต่อเนื่องเป็นเวลานาน มันกลายเป็นสีแดงก่ำเกือบม่วง ไวต่อสัมผัสจนแม้แต่อากาศที่พัดผ่านก็ทำให้เขาสะท้าน
ที่ส่วนล่าง แก่นกายของเขายังคงตั้งชันค้างอยู่ในท่อแก้วใส ไม่ใช่เพราะอารมณ์ทางเพศ แต่เพราะห่วงรัดโคนโลหะที่กักเลือดไว้จนส่วนหัวบวมเป่งคับวงแหวนอะคริลิก น้ำขุ่นๆ ไหลหยดลงมาเป็นระยะ แสดงถึงความแห้งผากของต่อมลูกหมากที่ถูกรีดจนหมดสภาพ
"หมดเวลาสนุกแล้ว..." CEO กดปุ่มหยุดเครื่อง
ฟู่....
เครื่องดูดคลายตัวออก แขนกลค่อยๆ ถอดกระบอกรีดน้ำออกจากท่อนเอ็นที่บวมช้ำ
"อึก..." มอสกระตุกเฮือกเมื่อความเย็นเข้าแทนที่
"ถอดสมอหลังออก"
แขนกลเลื่อนไปที่ด้านหลัง จับด้ามจับของ Electro-Anal Anchor ที่เสียบค้างคาอยู่ในช่องทางรักมานานกว่าชั่วโมง
บล๊อค!
“อือออออออ!!!” มีเสียงครางสะดุ้งดังออกมาเบาๆ จากหุ่นยนต์ตัวใหม่ที่ถูกล้างสมอง
เสียงสุญญากาศดังขึ้นเมื่อแท่งโลหะถูกดึงกระชากออกมาจากรูจีบที่ขยายกว้าง! ปากทางสีสดขมิบเกร็งระริกพยายามหุบเข้าหากันแต่ทำไม่ได้ น้ำหล่อลื่นและเจลไหลย้อยลงมาตามง่ามขาขาว มอสนอนตาลอยคว้าง น้ำลายไหลยืดเปรอะลูกบอลแก๊ก ไม่มีการตอบสนองใดๆ อีกต่อไป นอกจากเสียงหอบหายใจแผ่วเบา
…
SUBJECT: 010 – Mos “Phumiphat Bot” (The Scientific Breakdown) ZODIAC: Pisces (ราศีมีน) ♓ STATUS: REPROGRAMMED (ONLINE) Physical Body: 9.8/10 (Slim & Smooth / Uncut Hypersensitivity) Total Volume: 22.5 ml (Accumulated over 2 hours) ========================================== Rank: CLASS S (SIGMA) Type: INTELLECTUAL BREEDER (พ่อพันธุ์สายปัญญา) เวลาผ่านไป ร่างของมอสถูกลำเลียงมายังห้องผลิตน้ำเชื้อ เขาถูกจับนอนตรึงบนเตียงหมายเลข 10 เคียงข้างเตียงเหล่าพ่อพันธุ์คนอื่นๆ เหนือหัวเตียงมีป้ายไฟนีออนรูป “ปลาคู่” ส่องสว่าง
รัฐมนตรีดนูเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าเตียง มองดูผลงานชิ้นล่าสุดด้วยความพึงพอใจ
“ยอดเยี่ยม...ในที่สุดเราก็ได้มันสมองมาประดับคอลเลกชัน”
“ครับท่าน” CEO ยิ้ม
“ด้วยพันธุกรรมอัจฉริยะของเขา โปรเจกต์ของเราจะก้าวหน้าไปอีกขั้นอย่างแน่นอน”
“เราจะโปรแกรมให้เขาเป็นทั้งพ่อพันธุ์และบังคับให้ใช้วิชาความรู้ที่มีช่วยพัฒนาสายพานการผลิตของ Deep Lab อย่างไม่มีทางเลี่ยงได้ ฮ่าๆๆ!!!”
มอสนอนหายใจรินรดต้นคอ แววตายังคงเหม่อลอย แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อเครื่องรีดน้ำที่ทำงานเบาๆ ตลอดเวลา เขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสายพานการผลิตอันยิ่งใหญ่ของ Deep Lab ไปตลอดกาล
หลังจากชื่นชมร่างของมอสที่กำลังทำงานอย่างขยันขันแข็งได้สักพัก รัฐมนตรีดนูก็หันกลับมาหา CEO ด้วยแววตาที่เป็นประกายระริกยิ่งกว่าเดิม
"เหลือที่ว่างอีกแค่ 2 เตียงสินะ" ดนูเปรยขึ้นสายตาจับจ้องไปยังแท่นว่างเปล่าที่ติดป้ายไฟนีออนรูป "คนคู่" และ "ปู" ที่อยู่ติดกัน
"ใช่ครับท่าน สองชิ้นส่วนสุดท้ายที่จะเติมเต็ม 'จักรราศีแห่งตัณหา' ของเราให้สมบูรณ์"
CEO เดินนำไปที่หน้าจอโฮโลแกรมกลางห้อง เขาปัดข้อมูลของมอสทิ้งไป แล้วดึงแฟ้มข้อมูลของเป้าหมายรายต่อไปขึ้นมา
ภาพที่ปรากฏคือชายหนุ่มวัยรุ่นหน้าตาดี แต่งตัวเทสวัยรุ่นนักแสดงชายอย่างที่อินเทรนด์ในปัจจุบัน กำลังโพสท่าถ่ายรูปตัวเองหน้ากระจกด้วยความมั่นใจ เขาคือวัยรุ่นหนุ่มที่กำลังรอจังหวะอนาคตดีในการเป็นนักแสดงชื่อดังจากการแสดงซีรีส์วาย
TARGET NO. 011: โฟกัส (Model / Influencer) ARCHETYPE: The Narcissist (เงาสะท้อนบาป) ZODIAC: Gemini (ราศีเมถุน) ♊
"รายต่อไป 'โฟกัส' นายแบบหนุ่ม ผู้หลงใหลในรูปร่างหน้าตาของตัวเอง" CEO อธิบายพลางแสยะยิ้ม
"ราศีเมถุน คนสองวิญญาณ เราจะใช้ 'กระจกเงา' เป็นเครื่องมือทรมาน ให้เขาได้สบตากับความอัปยศของตัวเองในทุกองศา จนกว่าจะแยกไม่ออกว่าเงาในกระจกหรือตัวจริงกันแน่ที่เป็นของเล่นของเรา"
"น่าสนุก พวกหลงตัวเองเวลาถูกทำลายศักดิ์ศรีมันสะใจพิลึก" ดนูหัวเราะชอบใจ
“เริ่มแผนการล่อลวงมันมา ฉันอยากเห็นคอลเลกชันนี้สมบูรณ์แบบเต็มทีแล้ว!"
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ) Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.11 : โฟกัส นายแบบ 🔥
ใกล้จบแช้ว ขอบคุณมากนะครับ น้องน่าสงสารอ่ะ เยี่ยมครับ ขอขอบคุณ สนุกมากครับ โคตรสุดเลยคับ ขอบคุณมากๆเลยนะคับบ {:6_157:} ขอบคุณครับ {:5_120:} ลุ้นคนต่อไป ขอบคุณครับ สนุก รอลุ้นนะว่าจบออกมาแบบที่คนชั่วรับกรรมมั้ย แต่อยากใหมีต่อภาค 4 ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณคับ ขอบคุณครับ สุดยอดมากครับ แทบขาดใจ ข อ บ คุ ณ ค รั บ ขอบคุณมากครับ
หน้า:
[1]
2