Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.9 : ต้นหวาย นักดนตรี
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-3-17 09:26ผมแปะลิงค์ตอนก่อนหน้าไว้นะครับ สามารถไปตามอ่านกันได้นะครับ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.1 : อาร์ท นักบอล Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.2 : มาวิน นักบาส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.3 : ต้นกล้า นักฟิตเนส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.4 : สิงห์ นักมวย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.5 : กันต์ นักเรียนนายร้อย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.6 : เจ นักเรียนช่าง Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.7 : ปลื้ม นักศึกษาวิศวะ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.8 : กฤษฎ์ ครูพละ ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แสงแดดสีทองยามเย็นสาดส่องกระทบผิวน้ำในทะเลสาบ เสียงกีตาร์โปร่งดังกังวานใสเป็นท่วงทำนองเพลงรักโรแมนติก เรียกรอยยิ้มจากนักศึกษาสาวๆ ที่เดินผ่านไปมา “ต้นหวาย” นักศึกษาหนุ่มชั้นปีที่ 2 ผู้มีใบหน้าอ่อนอินเทรนด์และผิวพรรณขาวจัดสะดุดตา กำลังนั่งดีดกีตาร์อยู่บนม้านั่งใต้ต้นไม้
เขาสวมเสื้อเชิ้ตช็อปสีน้ำเงินเข้มที่พับแขนขึ้นเผยให้เห็นข้อมือขาวผ่องและเส้นเลือดจางๆ ที่ท่อนแขนจากการเล่นดนตรี นิ้วเรียวยาวขยับไปตามคอกีตาร์อย่างพริ้วไหว ภายใต้กรอบแว่นสายตาทรงหยดน้ำ แววตาของเขาดูขี้เล่นและมีเสน่ห์แบบธรรมชาติ
“หวาย เหนื่อยไหม เราซื้อน้ำมาฝาก”
เสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นข้างตัว ต้นหวายเงยหน้ามอง “ภู” เพื่อนสนิทชายหนุ่มหน้าหวาน ผิวขาวละเอียด ผู้ที่คอยตามดูแลต้นหวายมาตลอดตั้งแต่ปี 1
“ขอบใจมากเพื่อนภู รู้ใจตลอดเลยว่ะ” ต้นหวายรับขวดน้ำมาเปิดดื่มแล้วตบไหล่ภูแรงๆ แบบลูกผู้ชาย
“มึงนี่ดีกับกูจริงๆ ไว้กูจีบน้องหมวยติดเมื่อไหร่ กูเลี้ยงข้าวตอบแทนนะเว้ย”
ภูยิ้มเจื่อนๆ แววตาฉายความเจ็บปวดลึกๆ ที่ถูกขีดเส้นไว้แค่คำว่าเพื่อน
“อือ...ขอให้จีบติดนะ เราเชียร์อยู่”
“คอร์ดเพลงนี้แกะยากชะมัด...” ต้นหวายบ่นพึมพำ หันกลับไปสนใจกีตาร์ต่อ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครอีกคนจับจ้องอยู่
“นิ้วสวย พริ้วดีนี่หว่าเรา”
ผู้มาเยือนคนใหม่คือชายหนุ่มมาดเซอร์ สะพายกล้องตัวใหญ่ “เจษ” นั่นเอง
“อ้าว พี่เจษ หวัดดีครับพี่” ต้นหวายยิ้มทักทาย
“หวัดดีครับพี่เจษ” ภูยกมือไหว้ตามมารยาท
เจษรับไหว้แต่สายตาจับจ้องไปที่ต้นหวาย
“วันนี้พี่ตั้งใจมาหาเราโดยเฉพาะ จำโปรเจกต์ ‘Sound of Europe’ ได้ไหม แบรนด์หูฟัง Hi-End จากเยอรมัน เขาอยากได้คนมาเทสต์ระบบเสียงในห้อง ‘Anechoic Chamber’ ห้องเก็บเสียงไร้สะท้อนที่เพิ่งสร้างเสร็จ เขาอยากได้มือกีตาร์ที่มีคาแรคเตอร์ ‘คลีน & สมาร์ท’ ไปลองเล่นสดในนั้น”
เจษขยับเข้าไปใกล้ กระซิบเสียงเบา
“ค่าเหนื่อย 6 หลัก จบงานรับเงินสดเลย สนใจไหม”
“6 หลักเลยเหรอพี่!” ต้นหวายตาลุกวาว
“เอาดิพี่ ผมว่างพอดี เอ้อ ภู มึงกลับไปก่อนได้เลยนะ กูไปทำงานกับพี่เจษแป๊บ”
“ให้เราไปเป็นเพื่อนไหม...” ภูถามด้วยความเป็นห่วง
“เฮ้ย ไม่ต้องๆ งานนี้ Exclusive เขาห้ามคนนอกเข้า มึงกลับไปเหอะ เจอกันที่ห้อง” ต้นหวายโบกมือไล่เพื่อนสนิทอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินตามเจษไปขึ้นรถตู้สีดำทึบ
ภูมองตามรถตู้ไปด้วยสายตาเป็นห่วง โดยไม่รู้เลยว่า นั่นคือครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้เห็น “ต้นหวาย” ในฐานะมนุษย์
…
ลิฟต์ความเร็วสูงพาต้นหวายดำดิ่งลงสู่ชั้นใต้ดินที่ลึกที่สุด เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เขาพบกับ
ทางเดินแคบยาวปูด้วยวัสดุซับเสียง สีขาวสะอาดตา ตัดกับไฟ LED สีฟ้าอ่อน บรรยากาศดูวังเวงและเงียบสงัดจนน่าขนลุก เจษพาเขาเดินมาหยุดที่ประตูบานหนาหนักบานหนึ่ง
“เข้าไปเลยน้องหวาย ทีมงานรออยู่ข้างใน ห้องนี้เงียบกริบ เก็บเสียง 100% นายตะโกนให้คอแตกก็ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา”
“ล้ำจัดเลยพี่” ต้นหวายก้าวเท้าเข้าไปในห้อง
ทันทีที่ก้าวพ้นประตู เขาถึงกับหูอื้อ บรรยากาศภายในห้องดูแปลกตาและลึกลับ ผนังทุกด้าน พื้น และเพดาน ถูกบุด้วยฟองน้ำซับเสียงทรงรังไข่สีเทาเข้มหนาเตอะเพื่อดูดซับเสียงสะท้อนทั้งหมด ตามร่องของฟองน้ำมีเส้นไฟนีออนสีฟ้าสลัวๆ วิ่งเป็นแนวยาว ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในยานอวกาศ
ทว่า... ทั่วทั้งห้องกลับว่างเปล่า ไม่มีทีมงาน ไม่มีกล้อง มีเพียงเก้าอี้รูปทรงแปลกตาตัวหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางห้อง สปอร์ตไลท์ดวงเดียวส่องลงมาที่มัน ราวกับบัลลังก์ที่รอคอยราชา หรือแท่นประหารที่รอคอยนักโทษ
“นั่งรอที่เก้าอี้เลย เดี๋ยวพี่ไปเซ็ตกล้องที่ห้องคอนโทรล” เจษบอกก่อนจะถอยออกไป
ต้นหวายเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวนั้น มันทำจากวัสดุคล้ายแก้วใสแต่แข็งแรง พนักพิงเอนรับแผ่นหลังพอดี
“นั่งสบายๆ วางแขนบนที่วางนะ”
ต้นหวายทำตามคำสั่ง ทันทีที่ข้อศอกและข้อมือขาวๆ สัมผัสที่วางแขน
แกร๊ก! กลไกทำงานรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ล็อกโลหะดีดตัวขึ้นมารวบข้อมือของต้นหวายตรึงติดกับพนักวางแขน พร้อมกันนั้น ที่ล็อกข้อเท้าก็พุ่งขึ้นมาจากพื้น ยึดขาเรียวของเขาให้กางออกและตรึงแน่นกับขาเก้าอี้
“เฮ้ย! พี่เจษ! นี่มันอะไรพี่ เก้าอี้มันล็อก! ไอ้เหี้ยเจษ มึงเล่นเหี้ยอะไรเนี่ย!” ต้นหวายตกใจสุดขีด สบถลั่น พยายามดึงแขนออก แต่พันธนาการแน่นหนาเกินกว่าแรงนักดนตรีจะสู้ไหว
วืดดดดดด! ประตูหนา 10 นิ้วอัตโนมัติเลื่อนปิดลง ทิ้งให้ต้นหวายอยู่ลำพังในความเงียบสงัดที่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเลือดฉีดในร่างกายตัวเอง
“ยินดีต้อนรับสู่ Deep Lab ครับ หนุ่มแว่นนักดนตรี”
เสียงทรงอำนาจดังขึ้นผ่านลำโพงคุณภาพสูงรอบทิศทาง ต้นหวายหันซ้ายหันขวาหาต้นตอเสียง แต่ไม่พบใคร มีเพียงแสงไฟนีออนสีฟ้าที่กระพริบรับจังหวะเสียงพูด
“คุณเป็นใคร!! ต้องการเงินเหรอ ผมให้พ่อโอนให้ก็ได้ ปล่อยผมไปเถอะพี่ ผมขอร้อง!” ต้นหวายตะโกนเสียงสั่นก้องห้องเก็บเสียง
“เงินไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ สิ่งที่เราต้องการคือ ‘พันธุกรรม’ ของนายต่างหาก” เสียงปริศนาตอบกลับอย่างเย็นชา
“Deep Lab คือองค์กรที่รวบรวมชายหนุ่มคุณภาพเยี่ยมมาผลิตน้ำเชื้อ และนาย... คือพ่อพันธุ์รายล่าสุดที่เราคัดเลือกมาอย่างดี หน้าที่ของนายจากนี้ไป ไม่ใช่การดีดกีตาร์ แต่คือการผลิตน้ำเชื้อให้เราจนกว่าจะหมดลมหายใจ”
“โรคจิต! กูไม่ยอมหรอกเว้ย ปล่อยกู! ไอ้พวกเหี้ย!” ต้นหวายดิ้นพล่านด้วยความกลัวผสมโกรธ ในขณะที่ CEO สนใจหน้าจอโฮโลแกรมสถานะตรงหน้า
“อืมมม....ราศีกุมภ์ ธาตุลม ผู้สร้างสรรค์และอ่อนไหว เราจะเปลี่ยนร่างกายของนายให้กลายเป็นเครื่องดนตรีชิ้นเอกของ Deep Lab”
“Standardization Protocol Start”
แขนกลเลื่อนลงมาจากเพดานพร้อมกรรไกรเลเซอร์ ต้นหวายมองดูด้วยความหวาดกลัว
“จะทำอะไร อย่านะ ไม่!! ไอ่เหี้ย!”
ฉับ! แควกกก!
เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินตัวเก่งถูกตัดผ่ากลางและกระชากออกอย่างแรง ตามด้วยเสื้อยืดสีขาวด้านใน เผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวจัดจนเกือบเรืองแสงตัดกับความมืดสลัวของห้องและแสงนีออนสีฟ้า แขนกลข้างนึงเลื่อนขึ้นมาฉกแว่นสายตาของหนุ่มหล่อออกจากกรอบใบหน้าอันหล่อเหลา
“ปล่อยกู!!!....อย่ายุ่งกับกู”
“ผิวพรรณดีเยี่ยม ขาวเนียนกว่าในรูปเสียอีก” เสียง CEO วิจารณ์ผ่านลำโพงราวกับกำลังตรวจสินค้า
ภายใต้เสื้อผ้าตัวโคร่ง ต้นหวายซ่อนรูปอย่างไม่น่าเชื่อ เขาไม่ได้ผอมแห้งแบบเด็กเนิร์ด แต่มีกล้ามเนื้อแบบ Lean Muscle หน้าท้องแบนราบมีลอนกล้ามเนื้อจางๆผิวหนังเนียนละเอียดและ ‘บาง’ จนเห็นเส้นเลือดฝาดสีชมพูจางๆ ยิ่งตอนนี้เขาตื่นเต้นและตกใจ ผิวขาวๆ ยิ่งขึ้นสีแดงระเรื่อไปทั้งตัว
แควกกก!
“ไม่!!....ม่......อย่านะ....ไอ่เหี้ยยยยย!!!”
กางเกงยีนส์และชั้นในถูกกระชากลงไปกองที่ข้อเท้า เผยให้เห็นท่อนล่างที่เปลือยเปล่า ขาเรียวยาวขาวผ่องถูกจับแยกออก และตรงกลางนั้น ความเป็นชายของต้นหวายห้อยตัวลงมาอย่างสวยงาม หัวหยักสีชมพูสดใสตัดกับผิวขาวเผือก
CEO ซูมภาพผ่านมอนิเตอร์ สำรวจร่างกายของเหยื่อรายล่าสุดอย่างพึงพอใจ ก่อนจะสะดุดตากับจุดหนึ่งบนหน้าอก
“อื้ม...หัวนมสีชมพูสวย...” CEO เอ่ยชมเสียงเรียบ
“คุณสมบัติเหมาะแก่การเป็นพ่อพันธุ์มาก แต่น่าเสียดาย! ที่อีกไม่นานมันจะ ‘เฟด’ แล้วล่ะ เพราะมันจะต้องแดงช้ำจากการใช้งานหนัก”
“มึงพูดเรื่องอะไรวะ! อย่ายุ่งกับตัวกู!” ต้นหวายตวาด
“ก่อนจะเริ่มแสดง เราต้อง ‘จูนเสียง’ เครื่องดนตรีกันก่อน”
สิ้นเสียงคำสั่ง แขนกลคู่หนึ่งพุ่งลงมาจากด้านบน ปลายแขนเป็นคีมหนีบหมุน ที่ออกแบบมาคล้ายลูกบิดกีตาร์ มันพุ่งเข้าไปหนีบที่หัวนมสีชมพูทั้งสองข้างของต้นหวาย
“อ๊ากกกก!!! เจ็บ!! ปล่อยนะเว้ย!”
แขนกลเริ่ม “บิด” หัวนมของเขาเหมือนการบิดลูกบิดเพื่อตั้งสายกีตาร์ ยิ่งบิดแรง เสียงร้องของต้นหวายยิ่งสูงขึ้น
“เสียงยังไม่เข้าคีย์เลย... ขอคีย์สูงกว่านี้หน่อย” CEO สั่ง
วืดดดดดดด!
“อ๊าาาาา!!! เจ็บ! พอแล้ว!!” หัวนมที่เคยเป็นสีชมพูอ่อนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและขยายขนาดขึ้นจากการถูกบิดขยี้
“นั่นแหละ High Note ที่สวยงาม”
“เตรียมพื้นที่ส่วนล่างให้พร้อม”
ครืดดดด! มีดโกนเลเซอร์ทำงานอย่างแผ่วเบา ไถขนอ่อนๆ รอบโคนและพวงสวรรค์ออกจนเกลี้ยงเกลา ผิวบริเวณนั้นแดงระเรื่อขึ้นทันทีเพราะความไวต่อสัมผัส
“ติดตั้งอุปกรณ์ Sonic-Resonance System”
แขนกลอีกข้างนำอุปกรณ์ชิ้นสำคัญออกมา มันไม่ใช่กระบอกยางบีบรัดแบบทั่วไป แต่มันคือ Seriouskit Multiple Ring-SPT ‘ท่อแก้วใสทรงยาว’ ที่ผนังฝังวงแหวนกำเนิดเสียง
สวบ! แขนกลสวมท่อแก้วครอบงำแก่นกายที่ยาวเรียวของต้นหวายเข้าไปจนมิดโคนอย่างนุ่มนวล โดยไม่มีการสัมผัสรุนแรง
“Phase 1: The Muse บทเพลงแห่งความใคร่”
“เรามาเริ่มวอร์มเครื่องกันก่อน ด้วยสิ่งที่นายชอบ”
แขนกลสวม “หูฟังครอบหู Headphone” และ “แว่น VR” ให้ต้นหวาย ตัดขาดการรับรู้โลกภายนอก
ภาพใน VR สว่างขึ้น ต้นหวายเห็นภาพตัวเองนั่งอยู่ในห้องซ้อมดนตรี ประตูเปิดออก “ดาวคณะสาวหมวย” ที่เขาแอบปลื้ม เดินเข้ามาในชุดนักศึกษาที่หลุดลุ่ย เธอยิ้มยั่วยวนแล้วค่อยๆ คลานเข่าเข้ามาหาเขา
“พี่ต้นหวายขา วันนี้สอนหนูเล่นกีตาร์หน่อยสิคะ” เสียงหวานใสระดับ HD ดังกระซิบข้างหู (ASMR)
ในโลกความจริง เครื่อง Multiple Ring Chamber เริ่มทำงาน
หวิง.... หวิง....
มันไม่ได้บีบ แต่มันส่ง ‘คลื่นเสียงความถี่ต่ำ’ อัดกระแทกเข้าไปในลำควย
“อ๊ะ... อึกกกก!” ต้นหวายสะดุ้งสุดตัว คลื่นเสียงไม่ได้แค่สัมผัสผิว แต่มันทะลุทะลวงเข้าไปสั่นสะเทือนถึงท่อปัสสาวะและแกนกลางของอวัยวะเพศ ความรู้สึกเหมือนมีมือนับสิบกำลังนวดคลึงจากภายใน เส้นประสาททุกเส้นสั่นสะเทือนตามจังหวะคลื่นเสียง
“อื้อออ... ไม่... อย่า... มันเสียว... อ๊าาาา...” ต้นหวายพยายามกลั้นเสียงคราง แต่ความเสียวจากคลื่นเสียงมันช่างลึกล้ำเกินต้านทาน
“เป้าหมายแรกของเราคือการเตรียมความพร้อมของอาวุธ” เสียง CEO ดังแทรกขึ้นมา “ต้องทำให้มันแข็งขึงถึงขีดสุดเสียก่อน”
คลื่นเสียงความถี่ต่ำถูกเร่งกำลังอัดกระแทกเน้นย้ำไปที่โคนแก่นกาย ท่อนเนื้อที่อยู่ในกระบอกแก้วใสเริ่มขยายตัวอย่างผิดหูผิดตา จากที่ตั้งชันอยู่แล้ว มันยิ่งบวมเป่งขึ้นจนผิวหนังตึงเปรี๊ยะ เส้นเลือดฝาดสีฟ้าปูดโปนขึ้นมาพันรอบลำควยขาวจัด หัวหยักสีชมพูบานใหญ่จนเบียดเสียดกับผนังแก้ว ยืดความยาวออกจนสุดกระบอก 7 นิ้ว
เมื่อเซ็นเซอร์ตรวจจับได้ว่าความแข็งตัวพุ่งแตะระดับ 100% วงแหวนกำเนิดเสียงที่ฝังอยู่ในผนังกระบอกก็เริ่มขยับตัว มันไม่ได้สัมผัสผิวเนื้อโดยตรง แต่สร้างสนามพลังสั่นสะเทือนที่เคลื่อนที่ “ชักขึ้น-ชักลง” อย่างเป็นจังหวะ เลียนแบบการรูดรั้งของปากและมือที่นุ่มนวลแต่หนักหน่วง
“Activate: Feedback Loop”
ทันใดนั้น เสียงในหูฟังก็เปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่เสียงสาวหมวย แต่เป็นเสียงของ “ตัวต้นหวายเอง” ที่ถูกอัดไว้เมื่อครู่และเล่นซ้ำ
“อ๊าาา... เสียว... ไม่ไหว... อื้อออ...” เสียงครางของตัวเองดังก้องกรอกหูซ้ำๆ สร้างความอับอายและกระตุ้นอารมณ์ในเวลาเดียวกัน
วูบ... วูบ... วูบ...
“อ๊ะ! อ๊าาา! มันขยับ... ลมมันขยับ!” ต้นหวายร้องลั่น ความรู้สึกเหมือนมีปากที่มองไม่เห็นกำลังอมรูดท่อนเนื้อของเขาตั้งแต่โคนจรดปลายหัวหยัก และดูดเน้นๆ ที่ส่วนปลาย วิ้งงงงง! คลื่นเสียงเร่งความถี่สูงขึ้น สั่นสะเทือนไปถึงไข่ดัน มันเป็นการบังคับให้กล้ามเนื้อหูรูดคลายตัวโดยอัตโนมัติ
“ไม่ไหว...จะแตกกก... อื้อออ!! อ๊าาาาาาาาาาา!!”
ปรี๊ดดดดดดดดดด! น้ำแรกพุ่งออกมา น้ำกามสีขาวขุ่นแบบน้ำนมฉีดพุ่งออกมาเป็นสายแรงดันสูง กระทบผนังแก้วดังกริ๊กๆๆ ปริมาณเยอะสมกับเป็นวัยรุ่นที่ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน
SUBJECT: 009 – Tonwai STIMULATION: Sonic Resonance + Visual (Female) + Feedback Loop YIELD: 5.0 ml (Milk Grade) STATUS: Guard Down
…
“Phase 2: The Distortion (ความปรารถนาที่ซ่อนเร้น)”
“แตกง่ายดีนี่ ไวกว่าที่คิด แสดงว่าระบบตอบสนองดีเยี่ยม แต่ดูเหมือนนายจะยังเกร็งๆ อยู่นะ” เสียง CEO ดังแทรกเข้ามาอีกครั้ง
“ปกติพวกนักดนตรีเขาคอแข็งไม่ใช่เหรอ? งั้นเรามาทดสอบความแข็งแกร่งของนายด้วย ‘เมนูเรียกน้ำย่อย’ กันหน่อยดีกว่า จะได้ผ่อนคลายขึ้น”
“อึก....ไม่!!...จะทำอะไร....ปล่อยกูสัส!!”
“Activate: Forced Alcohol Administration”
แขนกลด้านบนเลื่อนลงมาอีกข้าง ปลายแขนมีขวดบรรจุ ‘เหล้าดีกรีแรงสูง’ พร้อมท่อลำเลียง มันพุ่งเข้าไปล็อกที่กรามของต้นหวายและบังคับให้อ้าปาก
“เฮ้ย! จะทำอะไร... อื้อออ!!”
ครืดดด!
ท่อลำเลียงสอดเข้าไปในปาก และปล่อยของเหลวรสชาติบาดคอลงไปในลำคอของต้นหวายอย่างรวดเร็ว!
“แค่กๆ! อึก... อื้อออ!!” ต้นหวายสำลักหน้าแดงก่ำ ร่างกายขาวผ่องเกร็งสะท้านไปทั้งตัว แอลกอฮอล์เข้มข้นไหลลงสู่กระเพาะ แผดเผาภายในจนร้อนวาบ
“ดื่มเข้าไปให้หมด นี่คือคำสั่ง!” CEO สั่งเสียงเข้ม
ต้นหวายถูกบังคับให้กลืนเหล้าเพรียวๆ ลงไปอึกใหญ่ ดวงตาพร่ามัว ผ่านไปไม่ถึง 3 นาที ร่างกายที่เคยเกร็งต้านเริ่มอ่อนระทวยลงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ใบหน้าขาวจัดขึ้นสีแดงจัดลามไปถึงใบหูและลำคอ หัวนมสีชมพูที่ถูกบิดจนแดงก่ำชูชันขึ้นสู้ลมหายใจที่หอบถี่
“ดีมาก เริ่มหน้าแดงแล้วนี่ ดูเซ็กซี่ขึ้นเยอะเลย” CEO หัวเราะ
“ทีนี้ เมื่อสติเริ่มพร่าเลือน เรามาเล่นกับ ‘ความจริงในใจ’ ของนายกันดีกว่า นายบอกว่าเป็นชายแท้ เป็นแค่เพื่อนกับ ‘ภู’ งั้นเหรอ? แต่ฉันรู้ว่าลึกๆ นายแพ้ทางผู้ชายหน้าหวานแบบนั้น”
“Activate: Neural Shift & Tuning Fork Probe”
ภาพใน VR เปลี่ยนฉากไปอย่างรวดเร็ว ต้นหวายที่กำลังเมามายเห็นภาพตรงหน้าชัดเจนคือ “ภู” เพื่อนสนิทหน้าหวานคนนั้น แต่คราวนี้ภูไม่ได้แค่ยืนมอง ภูกำลังขยับเข้ามาใกล้ด้วยสายตาเว้าวอน มือเรียวของภูเอื้อมมาลูบไล้ใบหน้าของต้นหวาย
"หวาย... เมาแล้วเหรอ... ให้เราช่วยนะ" เสียงภูในหูฟังหวานเชื่อม
ใน VR ภูค่อยๆ โน้มหน้าลงมา... ใช้ลิ้นเลียวนรอบหัวนมของต้นหวาย
จ๊วบ... แผล็บ... "อ๊ะ... ภู... มึงทำอะไร... อ๊าาา..." ต้นหวายครางเสียงหลง
ในโลกความจริง ถ้วยดูดสุญญากาศ ที่ครอบหัวนมต้นหวายอยู่เริ่มทำงานเต็มกำลัง! มันดูดดึงสลับกับปล่อยเป็นจังหวะ เลียนแบบการดูดดุนของปากมนุษย์อย่างแนบเนียน
จ๊วบ! จ๊วบ!
"เสียว... อื้อออ... หัวนมกู... ภู... อย่าดูดแรง..." ต้นหวายบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน ฤทธิ์เหล้าทำให้เขาสับสนระหว่างความจริงกับภาพลวงตา เขาเริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่ภูมอบให้
ใน VR ภูเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวาน
"ชอบไหมหวาย... เราอยากทำให้หวายแตกคามือเรา"
มือของภูใน VR เริ่มชักรูดแก่นกายของต้นหวาย ในขณะที่เครื่อง Sonic Chamber โลกความจริงก็สร้างแรงสั่นสะเทือนที่นุ่มนวลแต่หนักหน่วง
แต่ในโลกความจริง... ต้นหวายกำลังส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน
“อื้อ... ภู... ไม่... กูไม่ได้ชอบผู้ชาย... กูไม่ใช่...”
"อ๊าาา... ภู... กูไม่ไหว... เสียวหัวนม... อึก... แตก... จะแตกแล้ว!!"
ปรี๊ดดดดดดดดดด! น้ำที่สองพุ่งทะลักออกมาอย่างรุนแรงจากการถูกกระตุ้นจุดอ่อนไหวที่หัวนม ร่างกายของต้นหวายกระตุกเกร็ง ยอมจำนนต่อสัมผัสวาบหวามจากเพื่อนสนิทในจินตนาการ SUBJECT: 009 – Tonwai STIMULATION: Alcohol Intoxication + Romantic Distortion (Phu) + Internal Sounding YIELD: 4.2 ml (Forceful Ejection) STATUS: Confused / Denial / Intoxicated
…
"Phase 3: The Dominance ผู้ล่าที่แท้จริง"
"น้ำสองผ่านไป ดูเหมือนนายจะเริ่มติดใจเพื่อนตัวเองแล้วสินะ" CEO หัวเราะ
"งั้นมาสานต่อให้จบเถอะ อย่าให้ค้างคา"
"Visual Shift: The Domination"
ภาพใน VR เปลี่ยนมุมมอง ต้นหวายไม่ได้นั่งเฉยๆ อีกต่อไปเขาเห็นตัวเองกำลังผลักภูลงกับเตียง แล้วขึ้นคร่อมร่างบางนั้นไว้อย่างผู้ชนะ
"หวาย... เราชอบต้นหวายนะครับ...ชอบมานานแล้ว..." ภูนอนระทดระทวย อ้าขาเชิญชวน
สติที่ขาดผึงจากฤทธิ์เหล้าและความกำหนัดทำให้ต้นหวายลืมสิ้นทุกอย่าง
"กู...กูก็ชอบมึง เป็นเมียกูนะ ภู!" ต้นหวายคำราม
ใน VR ต้นหวายจับภูพลิกตัว ภูเปลี่ยนท่ามานั่งเทียน On Top ขย่มตอให้ต้นหวายอย่างเร่าร้อน
"อ๊าาา... ของหวายใหญ่จัง... กระแทกสวนขึ้นมาสิหวาย..."
"อ๊ากกกก!!! ซี้ดดดด!! มันแน่นชิบหาย... ภู... มันแน่น!"
ในโลกความจริง ต้นหวายที่ถูกมัดตรึงอยู่กับเก้าอี้เริ่มแสดงอาการคลุ้มคลั่ง เขาเด้งเอวกระแทกสะโพกสวนขึ้นไปในอากาศอย่างรุนแรง พยายามจะสอดใส่ความว่างเปล่า
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
แก่นกายที่แข็งขึงในท่อแก้วถูกกระแทกเข้ากับแรงอัดอากาศของเครื่อง Multiple Ring ที่จำลองแรงต้านของช่องทางรัก ยิ่งต้นหวายกระแทกแรงเท่าไหร่ เครื่องยิ่งบีบอัดแรงเท่านั้น
"อา...อ๊ะ....จะ...แตกแล้ว กูจะแตกแล้ว... แตกใส่รูมึง ภู!! รับน้ำกูไป!!"
ต้นหวายเด้งเอวสุดแรงเกิด หน้าท้องเกร็งจนเห็นลอนกล้ามชัดเจน
“แตกแล้ว....อ้าาาาาาาาาาาาาาา!!!”
ปรี๊ดดดดดด! น้ำที่สามระเบิดออกมา! มันพุ่งแรงจนชนผนังด้านบนของท่อแก้ว ต้นหวายหอบหายใจแฮกๆ ตาเยิ้มด้วยความสุขสมจากการได้เป็น "ผู้ล่า"
SUBJECT: 009 – Tonwai STIMULATION: Total Submission + High Frequency Torture + Metronome Mode YIELD: 3.4 ml (Complete Drain) STATUS: BROKEN (Accepting Submissive Role)
….
“Phase 4: The Broken Chord การยอมจำนน”
“น้ำสามผ่านไป...ฤทธิ์เหล้าผสมกับความสับสนคงทำให้นายพังทลายแล้วสินะ” CEO หัวเราะในลำคอ
“อืออออออ...อืออออออ”
"จบแล้วเหรอ... พ่อหนุ่มชายแท้" เสียงเยาะเย้ยของ CEO ดึงสติของต้นหวายกลับมา
ภาพ VR ดับวูบ... เหลือเพียงห้องมืดสลัวและเสียงเครื่องจักร ต้นหวายมองดูตัวเองที่นอนหอบ น้ำเชื้อเปรอะเปื้อนเต็มท่อแก้ว ข้อมือข้อเท้ายังถูกล็อกแน่น
"ไหนล่ะคนที่บอกว่าไม่ได้ชอบผู้ชาย? เมื่อกี้ใครกันนะที่ตะโกนว่าจะเย็ดเพื่อนตัวเอง?" CEO ขยี้ซ้ำ
"ไม่... ไม่จริง... ผม... ผมแค่เมา..." ต้นหวายหน้าซีดเผือด น้ำตาเริ่มไหลซึม
"อือออ...ป...ปล่อย...ปล่อยผมไปเถอะพี่... ผมขอร้องล่ะ ผมจะไม่บอกใคร"
"มันสายไปแล้วต้นหวาย นายได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้นมาแล้ว และที่สำคัญ...นายทำหน้าที่ได้ดีมาก"
"Final Phase: The Bot Transformation"
"ต่อไปนี้ นายไม่มีสิทธิ์เลือกเพศ หรือรสนิยมอีกต่อไป... หน้าที่ของนายมีแค่อย่างเดียว คือการเป็นรูระบายและเครื่องผลิตน้ำ!"
“ถึงเวลาปิดงาน มาทำลายกำแพงสุดท้ายแล้วเปลี่ยนให้นายกลายเป็น ‘เครื่องจักร’ โดยสมบูรณ์”
“Connect Filament Wires”
แขนกลเล็กๆ ยื่นออกมา นำ ‘สายเอ็นใสขนาดจิ๋ว’ ผูกมัดเข้ากับหัวนมทั้งสองข้างที่ตั้งชันและแดงช้ำจากการถูกบิด และลูกอัณฑะของต้นหวาย
“Visual Shift: Total Submission Mode”
ภาพใน VR เปลี่ยนวูบอีกครั้ง... คราวนี้ต้นหวายไม่ได้เป็นฝ่ายรุกภูอีกต่อไป มุมมองกล้องหมุนกลับ 180 องศา
เขาเห็นภาพ “ตัวเอง” นอนอ้าขาพาดบ่าผู้ชายร่างยักษ์ แขนขาถูกมัดตรึง ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำกาม เขากำลังถูก “กระทำชำเรา” อย่างป่าเถื่อน ทั้งทางประตูหลังและทางปาก เสียงในหูฟังเปลี่ยนเป็นเสียงของตัวเขาเองที่ร้องครวญครางอย่างน่าสมเพช
“อ๊าาา... เอาผมเลยครับ... ผมเป็นรูของทุกคน... เย็ดผมแรงๆ...”
“ไม่!!! นั่นไม่ใช่กู!!! กูไม่ได้รับ!!! กูไม่ใช่เกย์!!!” ต้นหวายกรีดร้องปฏิเสธความจริงตรงหน้า
“Play Mode: Strumming & Metronome ดีดสายและจังหวะนรก”
ตึง! ตึง! ตึง! สายเอ็นที่ผูกหัวนมและไข่ดันถูกกระตุกอย่างแรงเป็นจังหวะเพลงร็อคที่เกรี้ยวกราด! พร้อมกับเครื่อง Sonic Resonance ที่ปรับโหมดเป็น “Metronome” เครื่องให้จังหวะ ส่งคลื่นสั่นสะเทือนแบบกระตุก BPM 180 (จังหวะเร็ว) อัดเข้าที่ลำควย
“อ๊ากกกก!!! เจ็บ!! เสียว!! พอแล้ว!!” ร่างกายของต้นหวายกระตุกเกร็งเป็นจังหวะเพลงเหมือนหุ่นเชิด
“ยอมรับความจริงซะต้นหวาย” เสียง CEO ดังก้องกดดัน
“นายไม่ใช่ผู้กระทำ นายคือผู้ถูกกระทำ นายไม่ใช่คน นายเป็นแค่หุ่นยนต์ผลิตน้ำเชื้อ! เรียกชื่อภูสิ บอกรักมันในฐานะเมีย!”
ใน VR ภาพต้นหวายค่อยๆ กลายสภาพ ผิวหนังเปลี่ยนเป็นโลหะสีขาว แววตาว่างเปล่าเหมือนเครื่องจักร นอนรอรับน้ำเชื้อจากผู้ชายทุกคน
ส้อมเสียงในท่อปัสสาวะสั่นด้วยความถี่สูงสุดจนเกิดความร้อน วงแหวนคลื่นเสียงบดขยี้ลำควยอย่างบ้าคลั่ง
“อื้ออออ!!!... เป็นหุ่น...ผมเป็นหุ่นแล้ว... ภู...กูรักมึง...เป็นเมียกูนะ...อ๊าาาาาาา!!!”
กำแพงจิตใจพังทลายลง ต้นหวายเงยหน้าขึ้น ตาเหลือกกลับหลัง ลิ้นจุกปาก ยอมรับสภาพการเป็น “ฝ่ายรับ” และ “หุ่นยนต์” อย่างเต็มใจ
“อื้ออออออออออออออ!!!”
ปรี๊ดดดดดดดดดดดดด!
น้ำที่สี่ระเบิดออกมา ร่างกายขาวผ่องเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปล่อยน้ำเชื้อล็อตสุดท้ายออกมาจนหมดตัว ร่างกายสั่นเทิ้มรับแรงกระตุ้นจากทุกทิศทาง เสียงครางโหยหวนของอดีตนักดนตรีหนุ่มดังลั่นห้องเก็บเสียง
SUBJECT: 009 – Tonwai STIMULATION: Total Submission + High Frequency Torture + Metronome Mode YIELD: 2.8 ml (Complete Drain) STATUS: BROKEN (Accepting Submissive Role)
…
“เสียงร้องของนาย เพราะกว่าเสียงกีตาร์เยอะเลย แต่คอนเสิร์ตยังไม่จบง่ายๆ หรอกนะ” CEO สั่งการต่อ
แขนกลเลื่อนลงมาอีกครั้ง พร้อมกับ ‘ลูกบอลยางสีแดง’ มันถูกยัดเข้าไปในปากของต้นหวายเพื่อปิดกั้นเสียงร้อง เหลือเพียงเสียงอู้อี้ในลำคอ
“อื้ออออออออออออ!” ต้นหวายตาเหลือก พยายามดิ้นหนี แต่ไร้หนทาง
แขนกลปรับโหมดเครื่อง Sonic-Resonance เป็น “Continuous Milking Mode (โหมดรีดต่อเนื่อง)” เครื่องจะทำงานต่อไปเรื่อยๆ เพื่อรีดเค้นน้ำเชื้อทุกหยดที่ร่างกายผลิตขึ้นมาใหม่
…
เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมงเต็ม...
ร่างของต้นหวายที่เคยขาวผ่องสะอาดสะอ้าน บัดนี้มีสภาพดูไม่ได้ ผิวพรรณแดงก่ำไปทั้งตัวจากการถูกกระตุ้นต่อเนื่องจนเลือดสูบฉีดรุนแรงและฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังคั่งค้าง เส้นเลือดปูดโปนขึ้นชัดเจนตามท่อนแขนและลำตัว เหงื่อกาฬไหลอาบชุ่มโชกจนตัวมันวับ แขนกลนำแว่นกรอบเดิมสวมลงบนกรอบใบหน้า ทว่าแววตาที่สะท้อนเงาออกมานั้นเลื่อนลอยและเป็นสีฟ้าเรียบร้อย
ดวงตาภายใต้กรอบแว่นที่หลุดลุ่ยลอยคว้างขึ้นด้านบนอย่างคนไร้สติ น้ำลายเหนียวหนืดไหลยืดออกมาจากมุมปากที่ถูกอุดด้วยบอลแก๊ก หัวนมทั้งสองข้างบวมเป่งและแดงช้ำจากการถูกสายเอ็นกระตุกซ้ำๆ
ที่ส่วนล่าง แก่นกายของเขาบวมแดงและยังคงตั้งชันค้างอยู่ในท่อแก้วใส ไม่ใช่เพราะอารมณ์ทางเพศ แต่เพราะถูกคลื่นเสียงและแท่งส้อมเสียงบังคับให้แข็งตัวตลอดเวลา ปลายท่อมีน้ำใสๆ ไหลหยดลงมาเป็นระยะ แสดงถึงความแห้งผากของต่อมลูกหมากที่ถูกรีดจนหมดสิ้น
SUBJECT: 009 – Tonwai “Tanaphat Bot” (The Silent Rhythm) ZODIAC: Aquarius (ราศีกุมภ์) ♒ STATUS: REPROGRAMMED (ONLINE) Physical Body: 9.5/10 (Aesthetic Lean / Hypersensitive Skin) Total Volume: 20.8 ml (Accumulated over 2 hours) ========================================== Rank: CLASS S (GAMMA) Type: ARTISTIC BREEDER (พ่อพันธุ์สายศิลป์) ประตูห้องเปิดออก เจ้าหน้าที่ชุดดำเดินเข้ามาปลดพันธนาการ ร่างของต้นหวายร่วงลงสู่พื้นอย่างหมดสภาพเหมือนตุ๊กตาที่สายเชิดขาด ก่อนจะถูกหิ้วปีกพาออกจากห้องไป...
…
ภาพตัดมาที่ห้องโถงขนาดมหึมาที่อุณหภูมิเย็นเฉียบประดุจขั้วโลก นี่คือ “หัวใจ” ของ Deep Lab
แทงค์แก้วทรงกระบอกขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านเรียงราย แต่ละแทงค์บรรจุของเหลวสีใสที่กำลังรักษาอุณหภูมิของ “น้ำเชื้อ” ที่สกัดได้จากพ่อพันธุ์แต่ละคน พร้อมป้ายชื่อระบุชัดเจน:
Tank 001: Art (Soccer) Tank 002: Mawin (Basketball) Tank 003: Tonkla (Fitness) ไล่มาจนถึง Tank 008: Krit (Coach) และล่าสุด... Tank 009: Tonwai กำลังถูกเติมเต็มด้วยน้ำเชื้อล็อตแรกที่เพิ่งรีดมาได้สดๆ
ท่ามกลางเสียงเครื่องจักรทำงาน ชายวัยกลางคนในชุดสูทหรูหรา ใบหน้าเคร่งขรึมดูมีอำนาจ ยืนกอดอกมองดูผลผลิตด้วยความพึงพอใจ เขาคือ “รัฐมนตรีดนู” ผู้ทรงอิทธิพลผู้อยู่เบื้องหลังโครงการนี้
“ยอดเยี่ยม...” ดนูเอ่ยขึ้น “คอลเลกชันใกล้จะครบแล้วสินะ”
“ครับท่าน” CEO เดินเข้ามาโค้งคำนับ พร้อมผายมือไปทางเตียงหมายเลข 9 ที่เพิ่งถูกเข็นเข้ามา
ร่างของ “ต้นหวาย” ในสภาพเปลือยเปล่า แดงก่ำ และไร้สติ ถูกเจ้าหน้าที่จับตรึงลงบนเตียงเหล็กเย็นเฉียบ สายยางให้อาหารและท่อรีดน้ำถูกเสียบเข้ากับร่างกายทันที เหนือหัวเตียง ป้ายไฟนีออนรูป ‘คนแบกหม้อน้ำ’ สว่างวาบขึ้น ต้อนรับสมาชิกใหม่เข้าสู่โรงงานนรก
ดนูเดินเข้าไปสำรวจร่างของต้นหวายใกล้ๆ ใช้นิ้วเกลี่ยแก้มที่แดงระเรื่อเล่น
“ผิวสวย แถมเสียงร้องยังไพเราะสมคำร่ำลือ หุ่นตัวนี้คงผลิตสินค้าเกรดพรีเมียมให้เราได้มหาศาล”
“แน่นอนครับท่าน” CEO รับคำ
“แต่เรายังขาดจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญ ชิ้นส่วนที่จะทำให้สายพานการผลิตของเราสมบูรณ์แบบที่สุด”
“หมายถึงอะไร?”
“เรามีพละกำลัง (นักกีฬา) เรามีความงาม (นักดนตรี) เรามีระเบียบวินัย (ครู/ทหาร) แต่เรายังขาด ‘มันสมอง’ ครับท่าน”
CEO เดินไปที่หน้าจอโฮโลแกรม ปัดข้อมูลของต้นหวายทิ้งไป แล้วดึงภาพเป้าหมายรายใหม่ขึ้นมา
ภาพของชายหนุ่มสวมเสื้อกาวน์ แววตาฉลาดล้ำลึก กำลังง่วนอยู่กับการทดลองในห้องแล็บ
TARGET NO. 010: Mos (The Genius Researcher) ARCHETYPE: The Intellectual Breeder (อัจฉริยะแห่งการผลิต) ZODIAC: Pisces (ราศีมีน) ♓
“เราต้องการ ‘ยีนอัจฉริยะ’ ของเขามาพัฒนาน้ำเชื้อรุ่นใหม่ และที่สำคัญ ผมอยากจะเห็นคนฉลาดๆ แบบนี้ ถูกล้างสมองจนกลายเป็นแค่เครื่องจักรที่ทำตามคำสั่ง มันคงจะน่าดูพิลึก”
“ฮึๆ เห็นด้วย” ดนูแสยะยิ้ม
“งั้นก็ไปจับตัวมันมา ฉันอยากเห็นน้ำเชื้อของอัจฉริยะเร็วๆ นี้”
“ครับท่าน!”
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ) Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.10 : มอส นักวิจัย 🔥 สนุกมากครับ สนุกมาก รอตอนต่อไปเลย ขอบคุณครับ เสวแทร่ {:5_146:} สนุกมากๆครับ ขอบคุนนะคับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ เยี่ยมครับ ต้นหวายอ่อนไหวมากเลย สนุก {:5_119:}{:5_118:} สุดยอด สนุก ขอบคุณครับผม สนุกมาก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ แต่งได้สนุกครับ
หน้า:
[1]
2