Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.8 : กฤษฎ์ ครูพละ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-3-4 08:29ผมแปะลิงค์ตอนก่อนหน้าไว้นะครับ สามารถไปตามอ่านกันได้นะครับ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.1 : อาร์ท นักบอล Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.2 : มาวิน นักบาส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.3 : ต้นกล้า นักฟิตเนส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.4 : สิงห์ นักมวย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.5 : กันต์ นักเรียนนายร้อย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.6 : เจ นักเรียนช่าง Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.7 : ปลื้ม นักศึกษาวิศวะ ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
SUBJECT: 008 – Krit (Kritsada) ARCHETYPE: The Perfectionist Coach (โค้ชจอมบงการ) ZODIAC: Capricorn (ราศีมังกร) ♑ แสงแดดยามบ่ายแผดเผาลงบนสนามหญ้าเทียมสีเขียวสด ร่างสูงใหญ่ของ “ครูกฤษฎ์” หรือ “โค้ชกฤษฎ์” หัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลวัย 26 ปี ยืนกอดอกตระหง่านอยู่ข้างสนามด้วยมาดราชสีห์ เสื้อโปโลสีกรมท่าที่สวมใส่อยู่รัดรึงจนเห็นมัดกล้ามอกหนาและหัวไหล่กว้าง กางเกงวอร์มขายาวสีกรมท่าเน้นให้เห็นช่วงขาที่ยาวแข็งแกร่งและเป้ากางเกงที่นูนเด่นเป็นลูกระนาดสมชายชาตรี
“วิ่งดิเฮ้ย! ขาตายกันหมดแล้วหรือไง” กฤษฎ์ตะโกนเสียงกร้าว ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ
“อยากไประดับประเทศหรืออยากแพ้แล้วกลับไปนอนดูดนมแม่! ถ้าใจไม่สู้ก็ไสหัวกลับบ้านไป”
“ครับโค้ช!” เหล่านักฟุตบอลตะโกนรับเสียงหลง เร่งฝีเท้าหนีตายกันสุดชีวิต
กฤษฎ์มองนาฬิกาจับเวลาด้วยสายตาจับผิด ก่อนจะเป่านกหวีด ปี๊ด!
“พอ! เลิกซ้อมได้ ไปยืดเหยียดแล้วอาบน้ำ แล้วครั้งหน้าอย่าให้กูรู้ว่าใครโดดซ้อม”
เมื่อลับหลังนักเรียน ครูหนุ่มจอมเฮี้ยบก็เดินกลับมาที่ม้านั่งพัก เขาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเช็คทรงผมรองทรงที่เซ็ตมาอย่างดี ปรับสีหน้าดุดันให้ดูผ่อนคลายลงเป็นรอยยิ้มมุมปากแบบที่สาวๆ ชอบ แล้วกดอัดคลิปวิดีโอลง Story
“จบซ้อมวันนี้ครับ เด็กๆ หมดสภาพกันเป็นแถว ใครอยากหุ่นดีต้องมีวินัยนะครับ ห้ามขี้เกียจเด็ดขาด ส่วนครูเองก็งดกิจกรรมอย่างว่ามา 7 วันแล้วเพื่อเก็บแรงมาสอนเด็กๆ พลังเหลือล้นครับบอกเลย" พร้อมติด #ครูกฤษฎ์สอนบอล #NoFapChallenge”
เขาโพสต์คลิปพร้อมกับซูมให้เห็นเป้ากางเกงที่ตุงแน่นจากการเก็บกดมานานนับสัปดาห์ เพียงไม่กี่นาที ยอดวิวและหัวใจก็พุ่งกระฉูด กฤษฎ์ยิ้มอย่างพอใจในเรตติ้งของตัวเอง แต่แล้วเสียงทุ้มคุ้นหูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ
“ดุจริงสมคำร่ำลือนะครับโค้ช มิน่าล่ะเด็กถึงได้แกร่งกันทุกคน”
กฤษฎ์เงยหน้าขวับ ผู้มาเยือนคือชายหนุ่มมาดเซอร์ สะพายกล้องตัวใหญ่
“คุณเป็นใคร เข้ามาได้ไง”
“ผม ‘เจษ’ ครับ ช่างภาพอิสระ” เจษยื่นนามบัตรอย่างใจเย็น
“ขอโทษที่มารบกวนเวลาพัก พอดีผมได้รับบรีฟด่วนจากแบรนด์สปอร์ตแวร์ระดับ Global พวกเขากำลังหาพรีเซนเตอร์คอนเซปต์ ‘The Real Mentor’ ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ และผมคิดว่าผมเจอตัวจริงแล้ว”
กฤษฎ์รับนามบัตรมาดู แววตาเริ่มมีความสนใจแต่ยังเก็บอาการ
“แบรนด์ระดับโลก? ทำไมต้องเจาะจงผม”
“จริงๆ แล้ว คนที่แนะนำครูมาไม่ใช่ใครที่ไหนครับ” เจษยิ้มเจ้าเล่ห์
“จำ ‘อาร์ท’ ศิษย์รักของครูได้ไหมครับ”
“ไอ้อาร์ทเหรอ” น้ำเสียงแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นอ่อนลงทันทีเมื่อได้ยินชื่อลูกศิษย์คนโปรดที่เขาปั้นมากับมือจนติดทีมชาติ
“มันเป็นคนแนะนำผมเหรอ”
“ใช่ครับ น้องอาร์ทบอกทางแบรนด์ว่า ‘ถ้าจะหาต้นแบบความแข็งแกร่งและระเบียบวินัย ต้องครูกฤษฎ์เท่านั้น’ น้องฝากบอกว่าอยากให้ครูรับงานนี้ เป็นเกียรติประวัติก่อนที่น้องจะบินไปเก็บตัวที่ต่างประเทศยาวๆ ครับ”
คำว่า “อาร์ทแนะนำ” เหมือนกุญแจดอกสำคัญที่ไขประตูอีโก้ของกฤษฎ์ได้สำเร็จ ความภูมิใจในตัวลูกศิษย์ผสมกับความหลงตัวเองที่อยากจะโชว์ศักยภาพให้โลกเห็น ทำให้กฤษฎ์ลดการ์ดลงทันที
“ถ้าไอ้อาร์ทมันการันตีขนาดนี้ ผมก็คงปฏิเสธน้ำใจลูกศิษย์ไม่ได้” กฤษฎ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยืดอกผายไหล่ผึ่ง
“ค่าตัวเท่าไหร่ ถ่ายที่ไหน โรงยิมโรงเรียนไหม”
“งบไม่อั้นครับ 7 หลักแน่นอน แต่เราต้องถ่ายที่ ‘ศูนย์ทดสอบสมรรถภาพ’ ของแบรนด์ เพราะต้องการแสงและอุปกรณ์เฉพาะทางครับ ถ้าครูพร้อม เราไปกันเลยไหมครับ ทีมงานรออยู่แล้ว”
“ได้ครับ เดี๋ยวผมขอเปลี่ยนชุดแป๊บ”
…
รถตู้สีดำฟิล์มทึบพาครูกฤษฎ์เดินทางมาถึงอาคารสำนักงานใหญ่ของ Deep Lab เขาถูกพาลงลิฟต์ลับมายังชั้นใต้ดิน แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ภาพตรงหน้าไม่ใช่สตูดิโอถ่ายภาพธรรมดา
มันคือ
ห้องโถงขนาดใหญ่ตกแต่งเหมือนโรงยิมในโลกอนาคต พื้นปูด้วยยางกันกระแทกสีดำ ผนังบุด้วยนวมสีเทาเข้ม ตัดกับแสงไฟ LED สีแดงที่ให้ความรู้สึกดุดัน ตรงกลางห้องมีเครื่องออกกำลังกายขนาดมหึมาลักษณะคล้าย “Cable Crossover Station” หรือเครื่องดึงสายเคเบิลขนาดใหญ่ที่มีโครงเหล็กสูงตระหง่าน
“เชิญเปลี่ยนชุดในห้องเลยครับครู ทางสไตลิสต์เตรียมชุด ‘Elite Coach’ ไว้ให้แล้ว”
กฤษฎ์เดินออกมาด้วยความมั่นใจในชุดที่เจษเตรียมให้ มันคือเสื้อกล้ามกีฬาเว้าหลังลึกสีขาวบางเฉียบที่โชว์กล้ามปีกกว้างและแผ่นหลังหนา และกางเกงวอร์มขาสั้นเหนือเข่าสีกรมท่าที่อวดมัดกล้ามเนื้อต้นขาอันแข็งแกร่ง
“หุ่นดีมากครับครู เชิญที่เครื่องตรงกลางเลยครับ เราจะถ่ายซีนทดสอบพละกำลังกันก่อน” เจษสั่งงาน
กฤษฎ์เดินเข้าไปยืนตรงกลางระหว่างเสาเคเบิลทั้งสองข้างอย่างมืออาชีพ
“จับด้ามจับทั้งสองข้างแล้วกางแขนออกเลยครับครู ทำท่าเหมือนกำลังจะเล่นท่า Cable Fly โชว์กล้ามอกแน่นๆ หน่อย”
กฤษฎ์ทำตามคำสั่ง เขากางแขนออกกว้าง จับด้ามจับโลหะไว้แน่น แล้วเริ่มเกร็งกล้ามอกโชว์
แกร๊ก! ตึง!
ทันทีที่เขาออกแรงดึง กลไกกับดักก็ทำงาน สายเคเบิลไม่ได้ยืดหยุ่นอย่างที่คิด แต่มัน “กระชาก” แขนทั้งสองข้างของกฤษฎ์ให้กางออกไปด้านหลังจนสุดแขน ล็อกข้อต่อไหล่จนขยับไม่ได้
“เฮ้ย! คุณเจษ! เครื่องมันเป็นเหี้ยอะไรวะ” กฤษฎ์ตะโกนลั่น พยายามดึงแขนกลับแต่สู้แรงเครื่องจักรไม่ได้
ครืดดด! พื้นใต้เท้าแยกออก ล็อกข้อเท้าโลหะพุ่งขึ้นมารวบข้อเท้าทั้งสองข้างของครูพละ แล้วดึง “ถ่างออก” กว้างจนขาตึงเปรี้ยะ
ตอนนี้ครูกฤษฎ์อยู่ในสภาพยืนกางแขนกางขาเป็นรูปตัว X ตรึงแน่นอยู่กับเครื่องจักรกลางห้อง ไร้ทางหนีทีไล่
“คุณเจษ! เล่นบ้าอะไรวะ! ปลดล็อกสิวะ! ผมเจ็บนะเว้ย” กฤษฎ์คำราม กล้ามแขนเกร็งปูดจนเส้นเลือดขึ้นหน้า แต่สายไปแล้ว ร่างของเจษหายไปไม่เหลือแม้แต่เงา ตอนนี้มีเพียงครูพละหนุ่มที่ถูกจับในห้อง Lab
“เสียงดังใช้ได้ สมกับเป็นโค้ชจริงๆ” เสียงเรียบเย็นทรงอำนาจดังขึ้น CEO เดินออกมาจากมุมมืดพร้อมแท็บเล็ตในมือ มองร่างที่ติดกับดักด้วยสายตาประเมินสินค้า
“มึงเป็นใคร! ปล่อยกูนะเว้ย กูเป็นครู กูจะแจ้งตำรวจ” กฤษฎ์ตะคอกเสียงดัง ใช้อำนาจความเป็นครูข่มขู่
“ตำรวจงั้นเหรอ น่ากลัวจังเลยนะ” CEO แสยะยิ้มเดินเข้ามาใกล้
"เป็นครูงั้นหรอ...คุณหลอกเด็กมามอมยาเสียสาว จากนั้นพาเข้าห้องแล้วถ่าย Onlyfans แล้วก็เก็บคลิปพวกนั้นไว้สั่งให้เด็กปิดปาก คุณยังกล้าเรียกตัวเองว่า "ครู" อีกหรือครับคุณกฤษฎ์?"
"ไม่...ไอ่เหี้ย!!....ปล่อยกู"
"คุณชอบสั่งคนอื่นให้ทำตามคำสั่ง ชอบควบคุมเกมในสนาม แต่วันนี้ที่นี่ไม่ใช่สนามบอล และคุณไม่ใช่โค้ช คุณเป็นแค่ ‘ทรัพยากร’ ของเรา”
“Standardization Protocol Start”
แขนกลเลื่อนลงมาจากโครงเหล็กด้านบน กรรไกรเลเซอร์ตัดเสื้อกล้ามสีขาวของกฤษฎ์ขาดกระจุย เผยแผงอกกว้างที่มีขนหน้าอกรำไรและหัวนมสีน้ำตาลเข้มที่แข็งตัวเพราะความตกใจ
แควกกก! แขนกลอีกข้างกระชากกางเกงวอร์มขาสั้นและกางเกงชั้นในของเขาออกจนหมด เผยให้เห็นความเป็นชายขนาดใหญ่สมบูรณ์แบบที่ซ่อนอยู่ในพุ่มขนดกดำสมชายชาตรี และต้นขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ
“สกปรก” CEO ส่ายหน้ามองดูขนตามตัวครูหนุ่ม
“ครูพละควรจะเป็นตัวอย่างเรื่องสุขอนามัยไม่ใช่เหรอ ขนรุงรังแบบนี้มันแหล่งสะสมเชื้อโรคชัดๆ”
ครืดดดด! มีดโกนเลเซอร์ทำงานอย่างรวดเร็วและไร้ความปรานี มันไถไล่ตั้งแต่หน้าอก รักแร้ ลงมาจนถึงหน้าท้องและหว่างขา ขนหน้าอกที่กฤษฎ์ภูมิใจ ขนรักแร้ที่ชุ่มเหงื่อ และขนเพชรดกหนาที่หว่างขา ถูกโกนออกจนเกลี้ยงเกลาภายในไม่กี่นาที ผิวสีแทนเข้มของเขาดูเปลือยเปล่าและน่าอายยิ่งกว่าเดิมเมื่อไร้ขนปกปิด ความเป็นชายที่ห้อยต่องแต่งดูโดดเด่นขัดตากับผิวสีเข้ม
“ไอ้สัส! มึงโกนขนกูทำไม! หยุดนะเว้ย! มันเย็น” กฤษฎ์ดิ้นพล่าน หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและอายที่ต้องมายืนแก้ผ้ากางขาต่อหน้าคนแปลกหน้า
“ติดตั้งอุปกรณ์: High-Altitude Training Mask (Gag Version)”
แขนกลนำหน้ากากสีดำครอบลงบนใบหน้าส่วนล่างของกฤษฎ์ มันดูเหมือนหน้ากากซ้อมวิ่งของนักกีฬา แต่ภายในมี “จุกยาง (Ball Gag)” ยัดเข้าไปในปากจนแน่น
กริ๊ก! สายรัดล็อกแน่นที่ท้ายทอย
“อื้อออ!! ฮื่ออออ! ฮื่ออออ!”
เสียงด่าทอหายไปทันที เหลือเพียงเสียงลมหายใจที่ดังฟืดฟาดผ่านวาล์วหน้ากาก ทุกครั้งที่กฤษฎ์พยายามตะโกน เสียงจะถูกดูดหายไป เหลือเพียงเสียงครางอู้อี้ในลำคอ
“ติดตั้งระบบ SeriousKit: Vacuum Expansion Chamber (Clear View)”
แขนกลนำอุปกรณ์ชิ้นใหม่ออกมา มันไม่ใช่กระบอกทึบแสง แต่เป็น “กระบอกสูญญากาศใส (Clear Cylinder)” ขนาดใหญ่ที่ทำจากแก้วหนาพิเศษ เพื่อให้มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในได้อย่างชัดเจน
สวบ! กระบอกใสสวมเข้าครอบงำแก่นกายที่ยังหดตัวจากการถูกโกนขนของครูกฤษฎ์เข้าไปจนมิดโคน ซิลิโคนโคนกระบอกแนบสนิทกับผิวหนังหน้าท้อง
“ก่อนจะเริ่มบทเรียน เราต้องเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมใช้งานก่อน” CEO สั่งการ “เดินเครื่องระบบ Hyper-Expansion”
“อื้ออออออ!!!....อะอำอะไอ….อ่อยอู!!!...”
วูบ... วูบ... เสียงเครื่องดูดอากาศทำงาน กฤษฎ์ก้มลงมองเป้าตัวเองด้วยความตื่นตระหนก ภายในกระบอกใส เขาเห็นความเป็นชายของตัวเองที่เดิมทีมีขนาดปกติประมาณ 4 นิ้ว (ขณะอ่อนตัว) เริ่มถูกแรงดันสูญญากาศดึงกระชากอย่างรุนแรง
“อื้อออออออออ!!!!”
เลือดจำนวนมหาศาลถูกสูบฉีดเข้าไปเลี้ยงอวัยวะเพศอย่างรวดเร็ว กฤษฎ์เบิกตากว้างมองภาพที่น่าเหลือเชื่อ แก่นกายของเขาค่อยๆ ยืดขยายออกทีละนิด
ปึด! ปึด! เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาราวกับรากไม้พันรอบลำควย
จาก 4 นิ้ว... ขยายเป็น 6 นิ้ว... หัวหยักเริ่มบานออกเป็นสีแดงก่ำ
จาก 6 นิ้ว... ยืดออกเป็น 8 นิ้ว... ผิวหนังตึงเปรี๊ยะจนแทบปริแตก กฤษฎ์ครางฮือในลำคอด้วยความเสียวปนเจ็บปวดจากการถูกบังคับให้แข็งตัว
และในที่สุด... วูบบบบ! แรงดูดสูงสุดกระชากมันจนขยายใหญ่ผิดมนุษย์มนา กลายเป็นท่อนเนื้อขนาดมหึมาความยาว 10 นิ้ว ที่บวมเป่งและแข็งดั่งหิน ผิวเนื้อเป็นสีม่วงคล้ำเพราะเลือดที่คั่งค้าง หัวหยักบานใหญ่คับกระบอกใส
“อืออออออ…อือออออ…อ่อยอู!!”
“สวยงาม...เต็มไม้เต็มมือดีจริงๆ” CEO ชื่นชมพร้อมกับปรบมือ
“พร้อมสำหรับขั้นตอนต่อไปแล้ว”
“ติดตั้งระบบ SeriousKit: Textured Sleeve SPT (Spiked Model)”
เครื่องรีดน้ำรุ่นนี้โหดร้ายกว่ารุ่นอื่น มันเป็นกระบอกซิลิโคนที่มี “ปุ่มหนามนิ่ม (Soft Spikes)” เรียงรายอยู่ภายในนับร้อยปุ่ม ออกแบบมาเพื่อจำลองความรู้สึกสากระคายแต่เสียวซ่าน เหมาะกับผิวหนาๆ ของพวกนักกีฬาที่ตายด้านต่อสัมผัสธรรมดา
สวบ! กระบอกสวมเข้าครอบงำแก่นกายที่เริ่มแข็งตัวของครูกฤษฎ์เข้าไปจนมิดโคน วงแหวนหนามรัดแน่นที่โคนไข่
“Round 1: The Punishment Class”
เครื่องเริ่มทำงาน ครืด ครืด มันไม่ใช่น้ำอุ่นนุ่มนวลเหมือนของปลื้ม แต่มันคือการ “รูด” อย่างรุนแรงและแห้งผาก ปุ่มหนามภายในครูดสีกับหนังหุ้มปลายและหัวหยักของครูพละอย่างไม่ปรานี
“อื้อออออออออ!!!” กฤษฎ์แหกปากร้องเสียงอู้อี้ ร่างกายบิดเร่าอยู่กลางเครื่อง Cable Crossover ขาที่ถูกถ่างกว้างสั่นระริก
“แข็งแรงดีจริงๆ ดูซิว่าคุณจะทำหน้ายังไงเมื่อเจอลูกศิษย์คนโปรด” CEO กดรีโมท ประตูไฮดรอลิกด้านข้างเปิดออก
ร่างของชายหนุ่มผิวสีแทน ในชุดนักฟุตบอลทีมชาติเดินเข้ามา “อาร์ท (001)”
“ฮื่อออ! ฮื่อออ!” กฤษฎ์เบิกตากว้าง พยายามส่งเสียงเรียกชื่อลูกศิษย์อย่างมีความหวังผ่านหน้ากาก แววตาเต็มไปด้วยคำสั่ง
“ไอ้อาร์ท! มาช่วยกูเดี๋ยวนี้! นี่คือคำสั่ง!”
แต่อาร์ทเดินเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งสงบ บนคอมีบาร์โค้ด 001 เขาเดินมาหยุดตรงหน้าครูผู้มีพระคุณ มองดูสภาพครูที่ถูกจับขึงพืดด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่ตอบสนองต่อคำสั่งใดๆ
“ตะโกนไปก็ไร้ประโยชน์ครับครู” CEO หัวเราะเยาะ
“ลูกศิษย์คนโปรดของคุณ ตอนนี้เขาไม่ใช่ ‘อาร์ท’ คนเดิมอีกแล้ว เขาคือ ‘001’ หุ่นยนต์มนุษย์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดของ Deep Lab องค์กรวิจัยที่เปลี่ยนชายหนุ่มคุณภาพเยี่ยมให้กลายเป็นเครื่องจักรผลิตน้ำเชื้อ และอีกไม่นาน คุณก็จะมีสภาพไม่ต่างจากเขา”
“อื้อออออ! อื้อออ!” กฤษฎ์ได้ยินความจริงถึงกับตาเบิกโพลง เขาดิ้นพล่านด้วยความโกรธและหวาดกลัว พยายามกระชากแขนขาให้หลุดจากการพันธนาการเพื่อหนีจากชะตากรรมนรกนี้ แต่แรงเครื่องจักรแข็งแกร่งกว่าแรงมนุษย์หลายเท่า
หมวกโลหะครอบศีรษะของกฤษฎ์ในที่สุดเพื่อทไการช็อตไฟฟ้าและส่งคลื่นเข้าไปล้างสมอง เสียงคำรามด้วยความคับแค้นใจถูกดูดกลืนหายไปในบอลแก๊ก เหลือเพียงเสียงอู้อี้ในลำคอ
“001 จัดการครูของนายซะ ทำให้เขารู้ว่าใครคือเจ้านายที่แท้จริง”
อาร์ทคุกเข่าลงตรงหว่างขาของครูกฤษฎ์ มือหนาของอดีตลูกศิษย์จับขาของครูแยกออกกว้างกว่าเดิม แล้วเงยหน้าสบตาครู
“จำได้ไหมครับโค้ช โค้ชเคยสอนผมว่า ‘เป็นนักบอลต้องทุ่มเทให้สุด’” อาร์ทพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เสียดแทง
“วันนี้ผมจะทุ่มเทปรนนิบัติโค้ชให้สุดเหมือนกัน”
พูดจบ อาร์ทก็ก้มหน้าลง แผล็บ!
ลิ้นร้อนๆ ของอาร์ทเลียลงบนลูกอัณฑะของครูกฤษฎ์ที่ห้อยต่องแต่งอยู่นอกเครื่องรีด
“อื้อออออออออ!!!”
ครูพละผู้เคร่งขรึมช็อกสุดขีด ลูกศิษย์ที่เขาภูมิใจกำลังเลียไข่ให้เขาเหมือนสุนัขรับใช้ อาร์ทใช้ลิ้นตวัดเลียฝีเย็บและโคนขาหนีบของครูอย่างชำนาญ จงใจเลียเน้นย้ำจุดที่ครูเสียวที่สุด
เครื่อง Spiked Sleeve เร่งความเร็ว!
ครืด! ครืด! หนามซิลิโคนครูดถูหัวหยักรัวๆ ผสมกับลิ้นของลูกศิษย์ที่รัวลงบนจุดอ่อนไหว
“ฮื่ออออ! อื้ออออ! อ๊ากกกก!!!”
ศักดิ์ศรีความเป็นครูพังทลายลงต่อหน้าลูกศิษย์ ร่างกายกำยำของครูพละเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง หน้าท้องซิกแพ็คหดเกร็งจนแข็งปั๋ง น้ำกามที่ถูกกักเก็บมานานถึง 7 วันตามที่เจ้าตัวโพสต์อวดไว้ กำลังถูกกระตุ้นให้ปะทุออกมา
“แตกออกมาสิครับโค้ช สอนผมหน่อยสิครับว่าน้ำที่โค้ชอั้นมาเป็นอาทิตย์เนี่ย มันจะเยอะสะใจแค่ไหน” อาร์ทเงยหน้าขึ้นพูดเยาะเย้ย
คำพูดดูถูกจากปากลูกศิษย์ทำลายฟางเส้นสุดท้ายของกฤษฎ์
“อาาาาาาา….อ้าาาาาาาาาห์…อื้ออออออออ!!”
ปรี๊ดดดดดดดดดดด!
ในที่สุดทำนบก็แตก! น้ำกามสีขาวขุ่นข้นคลั่กพุ่งทะลักออกมาเต็มกระบอกหนาม ปริมาณน้ำมหาศาลจากการงดกิจกรรมมา 7 วัน พุ่งกระแทกปลายกระบอกจนขุ่นมัวไปหมด กฤษฎ์กระตุกเกร็งค้างอยู่ท่านั้น เสียงลมหายใจหอบถี่ดังฟืดฟาดผ่านหน้ากากฝึกซ้อม ฟืดดด ฟาดดด
YIELD: 5.8 ml (Very High – Due to 7-day Abstinence) STATUS: Dignity Destroyed
…
“Round 2: The Sudden Death Game”
“น้ำแรก 5.8 มิลลิลิตร เยอะใช้ได้ สมกับเป็นนักกีฬา” CEO เดินมาหยุดตรงหน้าพร้อมกับกดปุ่มเปลี่ยนโหมดเครื่องจักร จอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่เหนือศีรษะสว่างขึ้น แสดงกราฟแท่งสีแดงเขียนว่า
“ต่อไป…เรามาเล่นเกมกันดีกว่า” CEO เหยียดยิ้มมุมปาก แววตาเย็นชาเผยแววความซาดิสม์
“อื้ออออออ!!!...อ่อยอู!!!....” กฤษฎ์ตะโกนด่าลั่น ส่ายหน้าไปมา บัดนี้ครูพละใบหน้าเริ่มแดงหลังจากน้ำแรกถูกรีดออกมา ผมเริ่มเสียทรง
“กติกาง่ายมากครับโค้ช คุณชอบคุมเกมข้างสนาม แต่วันนี้ ‘นกหวีด’ อยู่ที่ปากผม” CEO ไม่สนใจแต่พูดต่อ ชูนกหวีดขึ้น
“เครื่องจะปั่นคุณไปเรื่อยๆ จนกว่ากราฟจะแตะขีดแดง (99%) แล้วผมจะสั่ง ‘หยุด’ คุณต้องกลั้นน้ำไว้ ห้ามแตกจนกว่าผมจะเป่านกหวีดเริ่มช่วง ‘Extra Time (ต่อเวลาพิเศษ)’ ถ้าเผลอแตกก่อน มีบทลงโทษ”
CEO หันไปพยักหน้าให้ 001 อาร์ทเดินไปที่โต๊ะอุปกรณ์ หยิบ “แส้หนังสีดำ” ขึ้นมา แล้วเดินมายืนประกบด้านหลังครูกฤษฎ์ ในขณะเดียวกันอาร์ทก็ยกเท้าที่สวม “รองเท้าสตั๊ด” ขึ้นมาวางบนต้นขาของครู ปุ่มเหล็กเย็นเฉียบกดลงบนผิวเนื้อ สร้างความรู้สึกอัปยศว่ากำลังอยู่ใต้ฝ่าเท้าลูกศิษย์
เครื่อง Spiked Sleeve เริ่มทำงานอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเร็วและแรงกว่าเดิม ครืดดดด!
“อื้ออออ!” กฤษฎ์เชิดหน้าขึ้น
กราฟบนจอพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว 50%... 70%... 90%... ปลายเท้าจิกพื้นสุดแรงเพื่อกลั้นน้ำ
กึก! เครื่องหยุดทำงานกะทันหัน ค้างไว้ที่จังหวะเกือบจะเสร็จสม
เพี้ยะ!! เสียงแส้ฟาดลงกลางแผ่นหลังหนาของครูพละ
“อ๊ากกกกกกกก!!!” กฤษฎ์สะดุ้งสุดตัว
“อย่าเพิ่งพักสิครับโค้ช เกมยังไม่จบ” อาร์ทกระซิบข้างหูพร้อมกดปุ่มสตั๊ดขยี้ลงบนต้นขา
อาร์ทฟาดแส้ใส่ก้นและต้นขาของครูทุกครั้งที่กราฟแตะขีดแดง เพื่อกระตุ้นให้กล้ามเนื้อหดเกร็งและห้ามไม่ให้แตก
เวลาผ่านไปเกือบ 45 นาทีิ ร่างของครูพละแดงไปด้วยรอยแส้ ควยกระตุกภายในกระบอกรีดน้ำอย่างต้องการจะปลดปล่อยออกมา แต่ก็ถูกกลั้นไว้ กฤษฎ์ถึงขั้นเด้งเอวสวนเข้าสวนออกกระบอกรีดน้ำเพื่อหวังจะให้แตกออกมา แต่กระบอกก็ถูกอาร์ทจับไว้พร้อมกับกดแน่นไม่ให้ครูของเขาขยับเขยื้อนร่างกาย
“อ๊ากกกกกกกก..!!!”
“เสียวหรอครับ…แต่ยังแตกไม่ได้นะครับ”
“อ่อยอู!!!....อือออออ…”
“ผมว่าโค้ชไม่ไหวแล้วล่ะ งั้นเรามาเริ่มช่วงต่อเวลาพิเศษ Sudden Death!”
ปี๊ดดดด! (เสียงนกหวีดจากปาก CEO)
เครื่องรีดเดินรอบสูงสุด! อาร์ทง้างแส้ฟาดลงมาเต็มแรงที่หน้าอก! เพี้ยะ!!!
“อ๊ากกกกกก!!!....อื้อออออออออออออ!!!!”
กฤษฎ์ระเบิดน้ำออกมาอย่างรุนแรงอีกครั้งเพราะความเจ็บปวดกระตุ้น แต่ปริมาณลดลงจากรอบแรกตามธรรมชาติ เหลือเพียงน้ำสีขาวขุ่นที่พุ่งออกมาเพราะแรงบีบเค้นทางร่างกายล้วนๆ
YIELD: 4.2 ml (Forceful Ejection triggered by Pain) STATUS: Exhausted
…
“Round 3: The Deep Probe”
“น้ำสองเริ่มลดลงแล้วตามหลักสรีรวิทยา แต่ผมว่าเรายังรีด ‘น้ำลึก’ ออกมาได้อีก” CEO สั่งการ
“001 ใช้อุปกรณ์พิเศษ จัดการรีดน้ำที่สามออกมาให้หมด”
อาร์ทวางแส้ลง เดินไปหยิบ “Electro-Anal Plug” แท่งโลหะเรียวยาวสีเงินวาววับที่ส่วนปลายมีขั้วไฟฟ้าทองแดงพันรอบอยู่ ทาเจลหล่อลื่นจนชุ่ม
“ฮื่อออ! อื้อ! ไม่!” กฤษฎ์ส่ายหน้าดิกเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือลูกศิษย์ เขาพยายามเกร็งก้นขมิบรูรักด้านหลังไว้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ กล้ามเนื้อก้นที่ผ่านการสควอทมาอย่างหนักบีบตัวจนแข็งเป๊กเพื่อปิดกั้นการรุกล้ำ
อาร์ทเดินเข้ามาแทรกกลางหว่างขาครู มือซ้ายจับเอวสอบของกฤษฎ์ไว้แน่น ส่วนมือขวาจ่อแท่งสวนไปที่ช่องทางรัก
“อื้ออออออออออ!!” กฤษฎ์เกร็งตัวต้านทานสุดชีวิต
อาร์ทพยายามดันแท่งสวนเข้าไป แต่เจอแรงต้านจากมัดกล้ามเนื้อก้นที่แข็งแกร่งของครูพละ เขาจึงหยุดมือ แล้วเปลี่ยนวิธี
อาร์ทก้มหน้าลง ใช้ลิ้นร้อนๆ เลียวนไปที่ “หัวนมสีน้ำตาลเข้ม” ของครูกฤษฎ์ที่ตั้งชันอยู่บนแผงอกล่ำ
แผล็บ! จ๊วบ! จ๊วบ!
“อ๊าาาาา!!!” กฤษฎ์สะดุ้งเฮือก ความเสียวแปลบปลาบแล่นพล่านจากหัวนมลงไปที่ท้องน้อย ทำให้สมาธิในการเกร็งก้นแตกกระเจิง ร่างกายเผลอผ่อนคลายโดยสัญชาตญาณ
สวบ! ฉวยจังหวะทีเผลอ อาร์ทกดแท่งสวนพรวดเดียวเข้าไปจนมิดด้าม!
“อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!” กฤษฎ์กรีดร้องเสียงหลง ร่างกายบิดเร่าเมื่อสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่รุกล้ำเข้าไปยึดครองพื้นที่ภายใน
อาร์ทยังไม่หยุด เขาเริ่มขยับมือ “ดึงเข้า-ดันออก” ควานหาจุดตายภายในอย่างใจเย็น
สวบ... ปลุ่ก... สวบ... ปลุ่ก...
“อื้อออ... ฮื่ออออ... ฮื่ออออ อ๊ะะะะ อ๊ะะะะ” กฤษฎ์น้ำตาเล็ด ขาที่ถูกตรึงสั่นระริก
“เจอมั้ย 001” CEO ถาม
“กำลังหาครับบอส” อาร์ทตอบ พลางขยับข้อมือควานปลายแท่งสวนไปกดเน้นๆ ที่ผนังด้านหน้าของลำไส้
กึก!
“อ๊างงงง!!!” กฤษฎ์ร้องเสียงหลง หน้าท้องซิกแพ็คหดเกร็งจนเป็นลอนชัด ความเป็นชายที่อยู่ในกระบอกรีดน้ำกระตุกหงึกหงัก
“เจอแล้วครับ ตรงนี้ ต่อมลูกหมาก”
เมื่อล็อกเป้าหมายได้ อาร์ทก็ปล่อยมือ เครื่องเริ่มโหมด ‘Deep Drill (ทะลวงลึก)’
ครืดดดดด!!!
“อ๊ะะ…อ๊ะะะะ….อ้าาาาาาาา!!!!...อื้ออออออ!!”
แท่ง Electro-Plug สั่นระรัวด้วยความถี่สูง พร้อมกับหมุนควงสว่านบดขยี้จุดต่อมลูกหมากที่อาร์ทหาเจออย่างบ้าคลั่ง กระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นปราดไปทั่วอุ้งเชิงกราน ที่ด้านหน้า กระบอก Spiked Sleeve ก็เริ่มทำงานประสานกัน ครืด! ครืด!
“ไม่ไหว... อื้อออ... จะแตก... ฮื่ออออออออ!!!”
ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!
น้ำที่ 3 พุ่งทะลักออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นน้ำขาวขุ่นที่เจือจางลงไหลออกมาประมาณ 3.5 มิลลิลิตร ซึ่งเป็นหยดสุดท้ายที่ร่างกายมนุษย์จะรีดออกมาได้ กฤษฎ์กระตุกเกร็งค้างอยู่ท่านั้น
“คิดว่าจบแล้วเหรอครับโค้ช” CEO แสยะยิ้มมองดูกราฟที่เริ่มนิ่ง
“เราต้องรีดจนกว่าจะ ‘แห้ง’ จริงๆ ตามมาตรฐาน Deep Lab”
“อืออออออ….อื้ออออออ!!!”
เครื่องจักรทั้งสองชิ้นไม่ยอมหยุดทำงาน มันยังคงเดินเครื่องบดขยี้ร่างกายของครูพละต่อไปเรื่อยๆ อย่างไร้ความปรานี น้ำตาครูหฤษฎ์ไหลออกพร้อมกับเสียงครางและน้ำเงี่ยนที่ถูกรีดกระตุ้นออกมาทุกหยาดหยดจนกว่าจะหมดตัว ท่ามกลางการปรนนิบัติของอาร์ทตลอด 2 ชั่วโมง
เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมงเต็ม ร่างสูงใหญ่ของครูกฤษฎ์ห้อยต่องแต่งอยู่กับเครื่อง Cable Crossover ในสภาพดูไม่ได้ เหงื่อกาฬไหลอาบชะโลมทั่วร่างจนผิวสีแทนเป็นมันวับ กล้ามเนื้อทุกส่วนตั้งแต่หัวไหล่ หน้าอกซิกแพ็ค ไปจนถึงต้นขา เกร็งกระตุกเป็นระยะเพราะความอ่อนล้าขีดสุด ที่กระบอกรีดน้ำ มีเพียงน้ำใสๆ ไหลหยดลงมาทีละหยดสองหยด เป็นสัญญาณว่าต่อมลูกหมากและถุงเก็บน้ำเชื้อถูกรีดเร้นจนแห้งผากไม่เหลืออะไรให้ผลิตออกมาได้อีกแล้ว แก่นกายที่บวมแดงยังคงตั้งชันเพราะแรงกระตุ้นจากไฟฟ้าและหนามซิลิโคน แต่เจ้าของร่างไม่มีสติรับรู้แล้ว ดวงตาของกฤษฎ์ลอยคว้างขึ้นด้านบน น้ำลายไหลยืดผสมกับน้ำมูกเปรอะเปื้อนเต็มหน้ากากและแผงอก
อาร์ท (001) ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ มองดูผลงานของตัวเอง หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเพื่อสรุปผลการรีดมาราธอน
SUBJECT: 008 – Krit “Kritsada Bot” (Coach Bot) ZODIAC: Capricorn (ราศีมังกร) ♑ STATUS: REPROGRAMMED (ONLINE) Physical Body: 10/10 (Hyper-Muscular / Exhausted) Total Volume: 14.2 ml (Accumulated over 2 hours) ========================================== * Rank: CLASS S (ALPHA) * Type: DISCIPLINE BREEDER (พ่อพันธุ์สายวินัย)
“ยินดีต้อนรับสู่ Deep Lab อย่างเป็นทางการครับคุณครู” CEO เดินเข้ามาเชยคางกฤษฎ์ที่พับลงให้เงยหน้าขึ้น
“ตอนนี้เราได้หุ่นเครื่องแบบครบเซ็ตแล้ว ทั้ง ‘นักเตะแข้งทอง’ และ ‘โค้ชจอมบงการ’ ต่อไปนี้พวกนายจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปในฐานะเครื่องจักรผลิตน้ำเชื้อของเรา”
CEO ดีดนิ้วเรียกเจ้าหน้าที่
“พาตัวไปที่ห้องเก็บรักษา เตรียมเตียงคู่ไว้ให้พวกเขาแล้ว”
ชายชุดดำร่างใหญ่ 4 คนเดินเข้ามาปลดพันธนาการ ร่างที่หมดสภาพของครูกฤษฎ์ร่วงลงสู่อ้อมแขนของเจ้าหน้าที่ ส่วนอาร์ทเดินตามไปอย่างว่าง่ายเหมือนหุ่นยนต์
ณ ห้องเก็บรักษา ที่เย็นยะเยือก ร่างของ “ครูกฤษฎ์” ถูกพามาวางลงบน เตียงหมายเลข 8 ทันทีที่ร่างสัมผัสเตียง พันธนาการเหล็กก็พุ่งขึ้นมาล็อกแขนขาเขาไว้อย่างแน่นหนา เหนือหัวเตียง ป้ายไฟนีออนสีส้มสว่างวาบขึ้น ปรากฏเป็นสัญลักษณ์ “แพะทะเล” บ่งบอกสถานะพ่อพันธุ์ราศีมังกร
และที่เตียงตรงข้าม คือ เตียงหมายเลข 1 ร่างของ “อาร์ท” ลูกศิษย์คนโปรดถูกจับล็อกตรึงเช่นกัน เหนือหัวเตียงของอาร์ทมีไฟนีออนสีทองสว่างจ้าเป็นรูป “สิงโต” สัญลักษณ์แห่งราศีสิงห์
ทั้งครูและศิษย์นอนเคียงข้างกันภายใต้แสงไฟนีออนประจำราศี เจ้าหน้าที่ทำการฉีด “V-Serum (ยาปลุกเซ็กส์ชนิดเข้มข้น)” เข้าที่เส้นเลือดใหญ่ของทั้งคู่ทันที พร้อมกับติดตั้งเครื่องรีดน้ำอัตโนมัติเข้าที่แก่นกายของพวกเขา เพื่อให้กระบวนการผลิตน้ำเชื้อดำเนินต่อไปไม่มีวันหยุดชั่วนิรันดร์
...
ตัดภาพกลับมาที่ห้องบัญชาการ CEO ยืนอยู่ที่หน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ เขาปัดข้อมูลของครูกฤษฎ์ทิ้งไป แล้วดึงข้อมูลของ “เป้าหมายรายต่อไป” ขึ้นมา
ภาพของนักศึกษาหนุ่มหน้าตาดี ผิวขาวจัด สวมแว่นตากรอบบาง ดูเป็นเด็กเรียนเรียบร้อย แต่ในมือถือ “กีตาร์ไฟฟ้า” อยู่บนเวทีคอนเสิร์ต
TARGET NO. 009: Tonwai (University Student / Guitarist) AGE: 20 Years Old (2nd Year Student) SKIN: Fair / White ARCHETYPE: The Silent Rhythm (ท่วงทำนองแห่งราคะ) ZODIAC: Aquarius (ราศีกุมภ์) ♒
“หนุ่มแว่น ผิวขาว นักดนตรี ช่างแตกต่างจากครูพละเมื่อกี้ลิบลับ” CEO ยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ
“ราศีกุมภ์ ธาตุลมที่ไวต่อความรู้สึก เราต้องใช้ความละมุนเข้าหา”
เขากดปุ่มสื่อสารหาเจษ
“เจษ งานหนักจบไปแล้ว งานต่อไปนายต้องใช้ฝีมือหน่อย เป้าหมายคือ ‘ต้นหวาย’ นักศึกษาปี 2 ม.ดัง มือกีตาร์หนุ่มแว่นคนนั้น ไปพาตัวมันมา ฉันอยากจะดีดกีตาร์ตัวใหม่นี้จะแย่แล้ว…” ก่อนที่วางสายและสั่งการต่อ
“เตรียม ‘ห้องเก็บเสียง (Anechoic Chamber)’ และอุปกรณ์ ‘Sounding’ ให้พร้อม ฉันจะบรรเลงเพลงรักบทใหม่ ให้พ่อหนุ่มนักดนตรีคนนี้ต้องจดจำไปจนวันตาย” ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ) Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.9 : ต้นหวาย นักดนตรี 🔥
สนุกมากครับ เขียนเก่งขึ้นฝีมือพัฒนาขึ้นครับ ให้กำลังใจครับ สนุกมากครับ เยี่ยมครับ ขอบคุณมากครับ สนุกมากๆ ขอบคุณนะ สนุก ขอบคุณครับ {:5_117:}{:5_119:} ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ชอบแบบครูมากๆ เสวแทร่ทรู ขอบคุณครับ {:5_146:} สนุกมากๆครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2