Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.7 : ปลื้ม นักศึกษาวิศวะ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-1-21 17:53ผมแปะลิงค์ตอนก่อนหน้าไว้นะครับ สามารถไปตามอ่านกันได้นะครับ Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.1 : อาร์ท นักบอล Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.2 : มาวิน นักบาส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.3 : ต้นกล้า นักฟิตเนส Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.4 : สิงห์ นักมวย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.5 : กันต์ นักเรียนนายร้อย Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.6 : เจ นักเรียนช่าง ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เสียงน้ำกระจายดัง ตูม! ร่างโปร่งเพรียวของ "ปลื้ม" นักศึกษาวิศวะปี 4 พุ่งตัวลงแหวกว่ายในสระน้ำของมหาวิทยาลัยด้วยท่วงท่าผีเสื้อที่งดงาม กล้ามเนื้อปีกหลังและหัวไหล่ที่ผ่านการฝึกซ้อมขยับไหวภายใต้ผิวขาวเนียนที่เปียกปอน
ปลื้มว่ายมาแตะขอบสระ ก่อนจะโหนตัวขึ้นจากบันได เผยให้เห็นหุ่นลีนสมส่วนในกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋ว หยดน้ำเกาะพราวตามลอนกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยและไรขนจางๆ ที่หน้าท้องน้อย เขาเสยผมดัดลอนที่เปียกลู่ไปด้านหลัง แล้วหยิบแว่นสายตาขึ้นมาสวม
"พี่ปลื้มครับ! มีคนฝากน้ำมาให้" รุ่นน้องปี 1 ตะโกนเรียก พร้อมยื่นขวดน้ำเกลือแร่ให้
"ขอบใจมาก" ปลื้มยิ้มหวานบริหารเสน่ห์สมกับเป็นตัวท็อปของเพจ "So Cute Boy" แต่แววตาของเขากลับดูครุ่นคิด
"เออนี่... ช่วงนี้เห็นพี่ต้นกล้าบ้างไหม? พี่ไม่เจอแกที่ยิมมาอาทิตย์นึงแล้ว ปกติแกไม่เคยขาดซ้อมนะ น้ำขิงแฟนแกก็หายไปด้วย" ปลื้มถามถึงรุ่นพี่คนสนิท
"ไม่เห็นเลยครับพี่ ได้ยินว่าได้ทุนไปเทรนที่อเมริกาแบบปุบปับมั้งครับ เห็นเงียบหายไปเลย"
"อเมริกาเหรอ..." ปลื้มพึมพำด้วยความสงสัย "ไปไม่บอกกันเลยนะพี่กล้า"
ขณะที่ปลื้มกำลังใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัว ชายหนุ่มมาดเซอร์ที่คุ้นหน้าคุ้นตาก็เดินเข้ามาพร้อมกล้องตัวใหญ่
"ไงปลื้ม! หุ่นฟิตดีจริงเลยนะช่วงนี้" เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้น
"พี่เจษ!" ปลื้มหันไปยิ้มทักทายช่างภาพหนุ่มมาดเซอร์รุ่นพี่
"มาส่องเด็กใหม่ทาบทามไปเป็นนายแบบเพจหรอพี่"
"ก็ส่วนนึง แต่จริงๆ พี่มาดักรอเรานั่นแหละ" เจษขยับกล้องในมือเล็กน้อย สีหน้าดูจริงจังกว่าปกติ
“จำโปรเจกต์แบรนด์ชุดว่ายน้ำ Deep-Blue จากยุโรปที่พี่เคยเปรยๆ ไว้ได้ไหม ทางเอเจนซี่เขาเพิ่งติดต่อมาเมื่อกี้เลยว่าอยากได้พรีเซนเตอร์ลุค 'Smart & Sexy' แบบวิศวะเปียกน้ำ นายแบบคนเก่าเขาเกิดเหตุขัดข้องนิดหน่อย แล้วเขาต้องการคนใหม่เร่งด่วน เขาบังเอิญไปเห็นรูปในไอจีเราแล้วชอบมาก"
"จริงดิพี่" ปลื้มตาลุกวาว
"แล้วเขาจะแคสต์เมื่อไหร่ครับ"
"เขาต้องการโปรไฟล์ส่งไปให้บอร์ดบริหารที่ฝรั่งเศสพิจารณา คืนนี้ เลย" เจษเร่งรัดด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นมืออาชีพและน่าเชื่อถือ
"พี่ต้องรีบพาเราไปถ่ายเทสต์ช็อตที่สตูดิโอตอนนี้เลย ถ้านายโอเค ค่าตัวสตาร์ทที่ 7 หลักแน่นอน พี่ดีลไว้ให้แล้ว"
คำว่า "7 หลัก" และความไว้ใจที่มีต่อรุ่นพี่ทำให้ปลื้มตัดสินใจได้ไม่ยาก บวกกับความต้องการเงินไปอัปเกรดคอมพิวเตอร์เพื่องานโปรเจกต์จบ
"โห ด่วนจี๋เลยนะพี่...แต่ระดับพี่เจษการันตี ผมก็พร้อมครับ คืนนี้ผมว่างพอดี ไปกันเลยไหม"
“ตกลง เดี๋ยวพี่ติดต่อให้ เขาจะส่งรถมารับเราเลย”
“จัดไปดิพี่! ผมพร้อมเสมอ” ปลื้มตอบรับทันทีโดยไม่รู้เลยว่า เพื่อนรุ่นพี่ที่เขาถามหาเมื่อครู่ กำลังรอเขาอยู่ที่ปลายทางในสภาพที่เปลี่ยนไปตลอดกาล
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
รถตู้สีดำทึบเลี้ยวเข้าไปจอดในลานจอดรถชั้นใต้ดินของอาคารสำนักงานใหญ่ Deep Lab แทนที่จะเป็นสตูดิโอถ่ายภาพทั่วไป เจษพาปลื้มเดินผ่านประตูรักษาความปลอดภัยที่ต้องสแกนบัตรผ่านพิเศษ เข้าสู่ “ลิฟต์ลับ” ที่ซ่อนอยู่หลังกำแพง
“สตูดิโอพี่ดูลึกลับจังวะ” ปลื้มเริ่มรู้สึกแปลกใจเมื่อลิฟต์พาเขาดำดิ่งลงสู่ชั้นใต้ดินลึกขึ้นเรื่อยๆ ตัวเลขดิจิทัลบนหน้าจอลดต่ำลงจนน่าใจหาย
“ลูกค้าเขาต้องการความเป็นส่วนตัวสูงน่ะ มันเป็นความลับทางการค้า” เจษตอบสั้นๆ โดยไม่สบตา
ติ๊ง! ประตูลิฟต์เปิดออกสู่
ปลื้มก้าวออกมาด้วยความตะลึง บรรยากาศในห้องนี้แตกต่างจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่สตูดิโอถ่ายภาพ แต่เป็นเหมือนห้องทดลองวิทยาศาสตร์ขนาดใหญ่ ผนังบุด้วยวัสดุกันเสียงสีขาวสะอาดตา ตัดกับแสงไฟ LED สีฟ้าอ่อนที่ส่องสว่างทั่วห้อง อากาศภายในมีความชื้นสัมพัทธ์สูงและเย็นยะเยือก
ตรงกลางห้องมี “แท่นแก้วทรงกระบอกขนาดใหญ่” ตั้งตระหง่านอยู่ รายล้อมด้วยท่อส่งน้ำและสายไฟระโยงระยางที่ดูซับซ้อน
"เปลี่ยนชุดในห้องนั้นเลยน้องปลื้ม คอนเซปต์คือ 'Pure Element' พี่เตรียมกางเกงว่ายน้ำสีขาวไว้ให้แล้ว ใส่แค่ตัวนั้นตัวเดียวนะ"
ปลื้มทำตามอย่างว่างง่าย เขาเดินออกมาในสภาพเกือบเปลือย สวมเพียงแผ่นปิดเป้าพลาสติกใสแจ๋ว อวดเรือนร่างขาวผ่องและกล้ามเนื้อที่สมส่วน ผิวขาวจัดของเขาสะท้อนแสงไฟสีฟ้าดูมีออร่า ขนรักแร้ดกดำและไรขนหน้าท้องดูโดดเด่นตัดกับผิวเนียน
“ขึ้นไปยืนบนแท่นเลยครับ” เจษสั่ง
ปลื้มก้าวขาขึ้นไปยืนบนแท่นโลหะภายในกระบอกแก้ว
แกร๊ก! ตึง! ทันทีที่เท้าแตะพื้น กลไกพันธนาการก็ทำงานทันที! ห่วงโลหะพุ่งขึ้นมาจากพื้นล็อกข้อเท้าทั้งสองข้างของปลื้มแน่นหนา และในเสี้ยววินาที โซ่ตรวนเส้นหนาก็หย่อนลงมาจากเพดาน รวบข้อมือทั้งสองข้างของเขาดึงกระชากให้คล้องกับเตียงรีดน้ำที่เตรียมไว้ ในลักษณะไม้กางเขนตัว X ซึ่งมันโผล่ออกมาจากพื้นด้านล่างทางด้านหลัง
“เฮ้ย! พี่เจษ! เล่นบ้าอะไรเนี่ย! ปล่อยผม!!” ปลื้มตกใจสุดขีด พยายามดึงแขนออก แต่โซ่ตรวนตรึงร่างเขาไว้จนตึง ก่อนที่ไม้กางเขนจะปรับระดับ ค่อยๆ เอนลงจนเกือบขนานไปกับพื้น ตอนนี้ปลื้มอยู่ในสภาพนอนโชว์หุ่นลีนเปลือยเปล่า ขาถูกจับแยกออกกว้างในท่าที่เปิดเผยที่สุด
เจษลดกล้องลง ใบหน้าเปื้อนยิ้มหายไป เหลือเพียงความเย็นชา เขาโค้งคำนับให้ชายคนหนึ่งที่เดินออกมาจากเงามืด
“ยินดีต้อนรับ...หมายเลข 007 ทำได้ดีมาก เจษ!” เสียงทรงอำนาจของ CEO ดังขึ้น
“พี่เจษ นี่มันเรื่องเหี้ยอะไร! ไอ้นี่ใคร!” ปลื้มตะโกนด่า หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ
“ขอโทษทีว่ะปลื้ม แต่นายมีคุณสมบัติครบเกินไปที่จะเป็นแค่นายแบบ” เจษพูดเสียงเรียบ
“ที่นี่ไม่ใช่สตูดิโอ แต่มันคือโรงงานผลิตน้ำเชื้อ และนายคือพ่อพันธุ์คนใหม่”
“พ่อพันธุ์พ่อมึงสิ! ปล่อยกู! กูจะแจ้งตำรวจ! ไอ้เจษ ไอ้พี่เลว มึงหลอกกู!” ปลื้มดิ้นพล่าน กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งจนเส้นเลือดปูด แต่ยิ่งดิ้น เป้าตุงๆ ที่ถูกปิดด้วยพลาสติกใสยิ่งลอยเด่น
“เจษ ออกไปได้ ปล่อยให้เครื่องจักรทำหน้าที่ของมัน” CEO สั่ง เจษเดินหันหลังออกจากห้องไป ทิ้งให้ปลื้มเผชิญชะตากรรมเพียงลำพัง
“ไอ่เหี้ยเจษมึงจะไปไหน!!!....พวกมึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้...!!”
“เอาล่ะ... เด็กวิศวะปากดี เรามาเริ่มกระบวนการ Standardization กันก่อน หุ่นของ Deep Lab ต้องสะอาดกว่านี้ ขนรุงรังพวกนี้มันขัดตาฉัน”
แขนกลพุ่งลงมาพร้อมหัวฉีดโฟมและมีดโกนเลเซอร์!
ฟู่มมม! โฟมอุ่นๆ ถูกพ่นใส่รักแร้ทั้งสองข้างที่ชูชัน ครืดดด! มีดโกนเลเซอร์ปาดฉับเดียว ขนรักแร้ดกดำที่เป็นความภูมิใจของชายหนุ่มร่วงกราวลงพื้น เผยผิวใต้วงแขนขาวเนียนเกลี้ยงเกลา
ต่อด้วยเบื้องล่าง... แขนกลกระชากกางเกงใสออก เผยความเป็นชายขนาดสมส่วนและพวงสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ในพุ่มขนดกดำ ครืด... ครืด... มีดโกนจัดการไถขนเพชรและไรขนหน้าท้องออกจนหมดสิ้น
ปลื้มกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บใจและอับอาย ร่างกายที่เคยดิบเถื่อนแบบผู้ชาย บัดนี้ขาวเนียน เกลี้ยงเกลา และดูโป๊เปลือยยิ่งกว่าเดิม
“เริ่มกระบวนการ Robotization”
“ปล่อยกู…ไอ่เหี้ยยย!!!!”
แขนกลจากเพดานเลื่อนลงมาครอบ “Neural Helmet (เครื่องล้างสมอง)” ลงบนศีรษะของปลื้ม แต่มันเป็นแบบ “Visor Glass” กระจกใส ที่ยังให้เขามองเห็นภาพความจริงตรงหน้า เพื่อรับรู้ชะตากรรมของตัวเอง
“ติดตั้งระบบ SeriousKit AquaStim”
แขนกลนำอุปกรณ์ทรงกระบอกใสที่มีสายน้ำระโยงระยางเข้ามาครอบงำความเป็นชายที่เริ่มตื่นตัวของปลื้มเข้าไปจนมิดโคน
“เดินน้ำอุ่น...”
“ไม่นะ!!!...ไม่!!! อ๊ะะ…..ไอ่เหี้ยยยยย!!”
ซู่... น้ำอุ่นอุณหภูมิ 38 องศาเซลเซียส ถูกสูบเข้าไปในกระบอกจนท่วมหัวหยักและลำควยของปลื้ม ให้ความรู้สึกเหมือนถูกปากอุ่นๆ อมไว้ทั้งลำแบบแนบสนิท 100%
“อื้มมม... อ่าาา...” ปลื้มเผลอครางออกมา ร่างกายเริ่มทรยศจิตใจ
“Round 1: Hydro-Resistance”
CEO กดปุ่มเดินเครื่อง
วูบ... อากาศในกระบอกถูกดูดออกแทนที่ด้วยแรงดันน้ำ แก่นกายของปลื้มที่แช่อยู่ในน้ำอุ่นถูกแรงสูญญากาศ 'ดึง' จนขยายตัวพองขึ้นกว่าปกติ หัวหยักบานออกรับสัมผัส และเมื่อเครื่องทำงาน น้ำในกระบอกก็หมุนวนเป็นเกลียวคลื่น นวดคลึงลำควยของเขาด้วยแรงดันน้ำที่หนักหน่วงราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นนับสิบมือนวดเฟ้นพร้อมกัน"
เปรี้ยะ! กระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งผ่านน้ำอุ่นเข้ากระตุ้นเส้นประสาทรอบลำควย! เครื่อง AquaStim เริ่มปั๊มน้ำเข้าออกเป็นจังหวะ วูบ... วูบ... แรงดูดผ่านสายน้ำนุ่มนวลแต่หนักหน่วง
“อื้อออ... ไม่... กูไม่แตกให้มึงหรอก!...พวกเลวๆ อย่างมึงไม่มีทางได้น้ำว่าวจากกู”
“หึๆ ปากเก่งดีนี่ นายควรจะรู้อะไรไว้อย่างนะ ว่าก่อนหน้านี้หุ่นทุกตัวก็พูดแบบนี้กับเรา แต่สุดท้ายก็…หึๆๆ”
ปลื้มเบิกตาโต หมายความว่ามีหนุ่มหล่อหลายคนที่ถูกจับมาเข้ากระบวนการนรกที่เขากำลังโดนอยู่นี่หรือ?!
เด็กหนุ่มกัดปากแน่น ขาที่ถูกถ่างกว้างสั่นระริก เขาใช้สมาธิทั้งหมดเกร็งหน้าท้องต้านทานความเสียว แม้หัวนมจะแข็งเป็นไต แต่เขาก็กลั้นน้ำไว้สุดชีวิต
“ถ้านายคิดว่าจะต่อต้านกระบอกรีดน้ำของ Deep Lab ได้ ก็ลองดู! ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าจะทนได้สักกี่น้ำ หึๆๆ”
“อาาาาา…อือออออ!!!…ปล่อยกูไอ่พวกเหี้ย!!!” ผ่านไป 30 นาที…ปลื้มยังคงเกร็งตัวต้านทาน เหงื่อกาฬไหลอาบผิวขาวๆ แต่ไม่มีน้ำออกมาสักหยด
“ดื้อด้านสมเป็นเด็กวิศวะจริงๆ... งั้นคงต้องใช้ไม้ตาย” CEO แสยะยิ้ม
“ประตู 3 เปิด!!! ส่ง ‘Thanakrit Bot’ เข้ามา”
ประตูไฮดรอลิกด้านหลังเลื่อนเปิดออก...ปลื้มพยายามเพ่งมองผ่านแว่นที่มีไอน้ำเกาะ เงาร่างใหญ่โตของชายหนุ่มผิวแทนเดินเข้ามา เสียงฝีเท้าหนักแน่น
ตึง... ตึง...
“พ...พี่กล้า!?”
ปลื้มเบิกตากว้างด้วยความดีใจระคนตกใจ
“พี่กล้า…อือออ…ช…ช่วยผมด้วย! พวกมันจับผมมา!...อาาาา พี่ก็โดนจับมาเหรอ!”
ร่างนั้นเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า มันคือ “ต้นกล้า” จริงๆ แต่ทว่า...
แววตาของรุ่นพี่ที่เขาเคารพกลับ “ว่างเปล่า” ไร้ชีวิตชีวา ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่บึกบึนขึ้นกว่าเดิม ผิวตัวมันวับเหมือนพลาสติก ที่คอมีบาร์โค้ด 003 ประทับอยู่ และที่สำคัญ ความเป็นชายขนาดยักษ์ของต้นกล้ากำลัง “แข็งตัวเต็มที่” ชี้หน้าปลื้มอยู่!
“พี่กล้า...? พี่เป็นอะไร...?” ปลื้มเสียงสั่น
“พวกมึงทำอะไรพี่ต้นกล้า!”
CEO เดินเข้ามาตบไหล่หุ่นยนต์ต้นกล้าเบาๆ
“เขาไม่ได้เป็น ‘พี่ต้นกล้า’ ของนายอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เขาคือ ‘Thanakrit Bot’ หุ่นพ่อพันธุ์หมายเลข 003 ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเรา... และอีกไม่นาน นายก็จะมีสภาพไม่ต่างจากเขาหรอก หึๆๆ”
“ไม่จริง... พี่กล้า ตั้งสติดิเฮ้ย!” ปลื้มตะโกนเรียกสติ
“เปล่าประโยชน์...ทักทายน้องชายนายหน่อยสิ 003 สั่งสอนให้มันรู้ว่าการเป็น ‘หุ่น’ ที่ดีต้องทำยังไง” CEO สั่งการ
ต้นกล้าไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาเดินตรงเข้าไปแทรกกลางระหว่างขาของปลื้มที่ถูกถ่างกว้าง มือหนาจับขาเรียวของรุ่นน้องพาดบ่าตัวเองอย่างแรง
“เฮ้ย! พี่กล้าจะทำอะไร! หยุดนะเว้ย!” ปลื้มดิ้นพล่านด้วยความกลัว
สวบ!!! “อ๊ากกกกกกกกก!!!!”
โดยไม่มีการเล้าโลม ต้นกล้ากระแทกแก่นกายยักษ์เข้าไปในช่องทางรักของปลื้มจนมิดด้าม! ความใหญ่โตคับแน่นฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของหนุ่มวิศวะจนย่อยยับ
“เจ็บ!! พี่กล้า! หยุด! เอาออกไป! ฮืออออ!” ปลื้มน้ำตาเล็ด ความจุกเสียดผสมความเสียวแล่นพล่านไปทั่วร่าง
“เขาได้ยิน…. แต่เขาหยุดไม่ได้หรอก” CEO หัวเราะเยาะอย่างสะใจ
“เขาถูกตั้งโปรแกรมมาเพื่อ ‘ผสมพันธุ์’ เท่านั้น และตอนนี้นายก็เป็นแค่ ‘รูระบาย’ ให้กับรุ่นพี่ของนาย”
ต้นกล้าเริ่มขยับเอวสอบกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงตามโปรแกรมที่ตั้งไว้ ตับ! ตับ! ตับ! แรงกระแทกจาก “Muscle Titan” รุนแรงจนปลื้มตัวโยกคลอน หัวนมที่ชูชันสั่นไหวไปตามแรงกระแทก
ในขณะเดียวกัน เครื่อง AquaStim ด้านหน้าก็เร่งการทำงาน! น้ำอุ่นหมุนวนรุนแรง ไฟฟ้าช็อตถี่รัว!
“อ๊าาาาา! พี่กล้า... ลึก... มันลึก... พอแล้ว... อื้ออออ!” ปลื้มครางลั่น พยายามดันหน้าท้องแกร่งของรุ่นพี่ออก แต่เหมือนดันกำแพงหิน
“ร้องดังๆ สิปลื้ม... ร้องให้เหมือนที่พี่ต้นกล้าของนายเคยร้องมาก่อน!” CEO ยุยง
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!! เปรี้ยะ!
“ไม่ไหว... เสียว... พี่กล้า... ผ...ผม... อ๊าาาาาาา!!!”
ปลื้มเชิดหน้าขึ้นสุดขีด ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง! ความเสียวจากการถูกกระทำทั้งหน้าและหลังทำให้เขาไม่อาจกลั้นน้ำได้อีกต่อไป
“อาาาาาาาา….อะะะ…..อะะะะ…อืออออ!!!”
“แตกออกมา! ปลดปล่อยความเป็นชายของนายทิ้งไปซะ!”
“อาาาา….อ๊ะะะะ…..อื้อออออ!!!.....อื้อออออออ!!!”
ปรี๊ดดดดดดด! ในที่สุดทำนบก็แตก! น้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาผสมกับน้ำอุ่นในกระบอก AquaStim จนกลายเป็นสีขาวขุ่นคลั่กหมุนวนอยู่ในโหลแก้ว! Volume: 6.5 ml Note: Resistance Failed. Broken by Subject 003
“น้ำแรกผ่านไปไวดีนี่... แต่เกมยังไม่จบ” CEO สั่งการต่อทันที
“หึๆๆ นายต้นกล้า อย่ายั้งมือ เอาให้หนักกว่านี้!”
“ไม่!!!...ไอ่เหี้ย!!!..อย่านะะะ….อื้ออออออ!
ต้นกล้าเร่งจังหวะกระแทกเร็วขึ้น พั่บๆๆๆ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้อง
“อื้อออ! พี่กล้า... พอแล้ว... ผมเหนื่อย... อึก!” ปลื้มคอพับคออ่อน น้ำตาไหลพราก “Round 2: The Forced Submission”
แขนกลเลื่อนลงมาครอบ “Suction Nipple Pumps (จุกปั๊มหัวนม)” ลงบนหัวนมสีชมพูระเรื่อของปลื้ม มันดูดจนหัวนมบวมเป่งเป็นสีม่วงคล้ำ
“อ๊ากกก! นมผม... เจ็บ... เสียว... อื้อออ!”
เครื่อง AquaStim เปลี่ยนโหมดเป็น “Milking Pulse” ดูดกระชากเป็นจังหวะเดียวกับการกระแทกของต้นกล้า
ตับ! จ๊วบ! ตับ! จ๊วบ! ปลื้มถูกรุมเร้าทุกทิศทาง สมองของเขาขาวโพลน ภาพจำของพี่ต้นกล้าผู้แสนดีถูกแทนที่ด้วยเครื่องจักรสังหารความเสียวที่กำลังขย่มเขาอยู่
"ขณะที่ต้นกล้ากระแทกกระทั้นเข้ามา ปลื้มไม่ได้แค่เจ็บกาย แต่เจ็บใจที่เห็นใบหน้ารุ่นพี่ที่เขาจำได้ดี บัดนี้มันอยู่บนร่างของหุ่นยนต์ไร้ใจ
'พี่กล้า... ผมเจ็บ... ฮือออ... พี่จำผมไม่ได้เหรอ ผมปลื้มไง'
แต่ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงเสียงลมหายใจหยาบๆ ของเครื่องจักรมีชีวิต (003) และเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตับ! ตับ! ต้นกล้าจับเอวปลื้มกระแทกสวนทางกับจังหวะดูดของเครื่อง AquaStim ด้านหน้า
ทุกครั้งที่ต้นกล้ากระแทกเข้ามาโดนจุดกระสัน น้ำในกระบอก AquaStim ด้านหน้าก็จะหมุนวนแรงขึ้น ปลื้มถูกบดขยี้จากสองทาง ความเสียวซ่านตีขึ้นสมองจนเขาเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าคนที่กำลังข่มขืนเขาคือรุ่นพี่ที่เคารพ หรือเป็นแค่ดิลโด้มนุษย์ที่มีชีวิต"
“อ้าาาาาา….อ๊ะะะะ….อ้าาาาาาาห์”
ปรี๊ดดดด! ในที่สุดปลื้มก็ทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมา
ภาพในกระบอก AquaStim นั้นงดงามและน่าอาย น้ำเชื้อข้นคลั่กของหนุ่มวิศวะพุ่งออกมาเป็นสายควันสีขาว ตัดกับน้ำใสๆ ที่หมุนวนอยู่ มันกระจายตัวฟุ้งเหมือนเมฆหมอกสีขาวที่ค่อยๆ ย้อมน้ำในกระบอกให้ขุ่นมัว ปลื้มมองดูหลักฐานความพ่ายแพ้ของตัวเองที่ลอยฟุ้งเต็มกระบอกต่อหน้าต่อตา ยิ่งเห็นน้ำตัวเองเยอะเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าศักดิ์ศรีความเป็นคนถูกรีดออกไปมากเท่านั้น
Volume: 5.2 ml Status: Mentally Broken “ฮือออออออออ…..อ้าาาาาาาาาา…..อ้าาาาาาา” ปลื้มครวญครางตะโกนออกมาด้วยความเสียวและความเจ็บที่ถูกต้นกล้าจับตอก ความเป็นชายพังลงอย่างไม่มีชิ้นดี เด็กหนุ่มหน้าแดง ผมยุ่ง หน้าท้องเกร็งแน่นไปด้วยความเสียว
“อ้าาาาาาา….ปล่อยกู!!!....อื้ออออออ” เสียงร้องของปลื้มดังระงมไปทั่วบริเวณโถงของ Deep Lab “Round 3: Silence the Victim”
“เสียงดังน่ารำคาญ… ปิดปากมันซะ”
แกร๊ก! “Black Ball Gag” ลูกบอลยางสีดำสนิทถูกยัดเข้าปากปลื้ม ล็อกเสียงครางให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ น้ำลายไหลยืดออกมาเลอะคางผสมกับน้ำตา
“อื้ออออ!! อุก... อื้ออออออออ!”
เครื่อง AquaStim เร่งความเร็วสูงสุด! ต้นกล้ากระแทกเน้นๆ ที่จุดเสียวภายใน!
ร่างขาวผ่องของหนุ่มวิศวะกระตุกเกร็งอยู่กลางอากาศ ผมเผ้าที่เคยเซ็ตทรงมาอย่างดียุ่งเหยิงเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านสุดขีด เขาตาลอยคว้างมองหน้าต้นกล้าที่ยังคงกระแทกด้วยใบหน้าไร้อารมณ์
“อื้อออออ….อะ….อ๊ะะะ…อ๊าาาาาาาาาาาาา!!”
ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดด! น้ำที่ 3 ถูกรีดออกมา!
Volume: 3.8 ml Viscosity: Thick & Creamy “Round 4 & 5: Draining the Soul”
ปลื้มเริ่มหมดแรง คอพับคอ่อนเหมือนตุ๊กตาที่พังยับเยิน แต่ต้นกล้าไม่หยุด เครื่องจักรไม่หยุด
“อือออ... อือออ...” เสียงครางแผ่วเบาผ่านบอลแก๊ก ร่างกายสั่นระริกตอบสนองไปตามสัญชาตญาณดิบ
เวลาผ่านไปอีก 30 นาที น้ำที่ 4 ไหลออกมาเพียงเล็กน้อย
และในที่สุด น้ำที่ 5 มีเพียงน้ำใสๆ ไหลออกมา ร่างกายของปลื้มถูกรีดจนแห้งผาก ไม่เหลืออะไรให้รีดอีกแล้ว
ต้นกล้าหยุดการเคลื่อนไหว ถอนแก่นกายออก บล๊วบ! ช่องทางรักของปลื้มบวมแดงและหุบไม่ลง มีน้ำกามของต้นกล้าไหลย้อนออกมาปนกับเลือดจางๆ
“หึๆ เยี่ยม เอาล่ะ กลับไปยังที่ของนายได้ Thanakrit Bot!’
ต้นกล้าในสภาพเปลือยเปล่า ลำควยเขื่องยังแข็งอยู่ก็เดินกลับไปยังประตูเบอร์ 3 ที่เขาถูกปล่อยตัวออกมา เพื่อขึ้นเตียงรีดน้ำต่อ
หน้าจอโฮโลแกรมเบื้องหน้า CEO สรุปผล SUBJECT: 007 – Pluem “Karin Bot” ZODIAC: Sagittarius (ราศีธนู) ♐ STATUS: REPROGRAMMED (ONLINE) Physical Body: 9/10 (Lean & Agile) Total Volume: 17.0 ml (5 Rounds) ============================================ Rank: CLASS S (BETA) Type: HYDRO-PRESSURE BREEDER (พ่อพันธุ์สายแรงดันน้ำ) เจ้าหน้าที่ชุดดำเข้ามาปลดพันธนาการ ร่างของปลื้มร่วงลงสู่อ้อมแขนของพวกเขาอย่างไร้สติ ก่อนจะถูกพาไปยัง “ห้องเก็บรักษา (Storage Room)”
เขาถูกพาไปที่เตียงหมายเลข 7 ซึ่งอยู่ถัดจาก “เจ” (ราศีพิจิก) หัวเตียงมีป้ายไฟนีออนรูป “คันธนูและลูกศร” สีส้มสว่างไสว
ปลื้มถูกจับนอนตรึงบนเตียงในสภาพเปลือยเปล่า ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจของเดือนคณะวิศวะ บัดนี้ว่างเปล่าและเต็มไปด้วยคราบน้ำตาและน้ำลาย แววตาสีฟ้าเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส
CEO เดินตามเข้ามา มองดูผลงานชิ้นใหม่ด้วยความพึงพอใจ
“ดูสิ... ตอนนี้นายก็ได้อยู่กับพี่ต้นกล้าสมใจแล้วนะ”
เขามองไปที่เตียงข้างๆ ที่ต้นกล้า (003) นอนประจำที่อยู่
“ยินดีต้อนรับ ‘กรินทร์บอท’ หึๆๆ ฟันเฟืองชิ้นใหม่ที่จะหมุนขับเคลื่อน Deep Lab ของเราตลอดไป”
CEO ยืนกอดอกมองผลงานตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะหันกลับมาที่โต๊ะบัญชาการกลางห้อง
"นักเรียนนายร้อย...เด็กช่าง...เด็กวิศวะ... เราได้ 'ผู้ปฏิบัติงาน' ครบแล้วในเซ็ตเครื่องแบบ" เขาเปรยขึ้นเบาๆ
"แต่ระบบที่ดี ยังขาด 'ผู้นำ' ที่แข็งแกร่ง คนที่จะมาคอยกำกับจังหวะและกระตุ้นศักยภาพของทีม"
เขาปัดหน้าจอโฮโลแกรม เปิดไฟล์ข้อมูลเป้าหมายรายที่ 8
ภาพวิดีโอจาก Instagram Story ปรากฏขึ้น ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง หุ่น V-Shape สมบูรณ์แบบในชุดวอร์มสีกรมท่ารัดรูป กำลังยืนกอดอกสั่งการนักกีฬาฟุตบอลข้างสนามด้วยสีหน้าจริงจัง เสียงนกหวีดที่เป่าดังกังวานบ่งบอกถึงอำนาจเด็ดขาด แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ซูมกล้องโชว์กล้ามแขนและเม็ดเหงื่อของตัวเองเพื่อเซอร์วิสแฟนคลับ
ยอดผู้ติดตามหลักแสน คอมเมนต์ชื่นชมในความหล่อและดุดันหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย TARGET NO. 008: Krit (Physical Education Teacher / Head Coach) ZODIAC: CAPRICORN (ราศีมังกร) ♑ ARCHETYPE: The Iron Whistle (นกหวีดทมิฬ)
"ครูกฤษฎ์... ครูพละบรรจุใหม่ไฟแรง ดาวรุ่งแห่งวงการโซเชียล" CEO อ่านข้อมูลอย่างพินิจพิเคราะห์ "ราศีมังกร... ผู้มีความทะเยอทะยาน บ้างาน และหลงใหลในความสมบูรณ์แบบ"
นิ้วของ CEO เลื่อนไปแตะที่ประวัติการทำงาน รายชื่อลูกศิษย์ที่เขาเคยปั้นจนติดทีมชาติ ปรากฏชื่อพงศกรหรือ "อาร์ท" (001) เป็นลำดับแรก
"น่าสนใจ... ที่แท้ 'อาร์ท (001)' ก็คือผลงานชิ้นเอกของเขานี่เอง" CEO แสยะยิ้มมุมปาก
"ถ้าอย่างนั้น มันคงเป็นเรื่องน่าเสียดาย ถ้าครูผู้เสียสละไม่ได้มาเห็นความสำเร็จขั้นสูงสุดของลูกศิษย์คนโปรดด้วยตาตัวเอง"
เขากดปุ่มสื่อสารหา "เจษ" ทันที
"เจษ งานเก่ายังไม่ทันแห้ง ฉันมีโจทย์ใหม่ให้นาย" น้ำเสียงของ CEO เยือกเย็นแต่แฝงความอำมหิต
"ครับบอส เป้าหมายต่อไปคือใครครับ?" เสียงปลายสายตอบกลับมา
"ครูกฤษฎ์ ดาว TikTok คนนั้น... ฉันต้องการให้เขามาที่นี่"
"อ๋อ ครูพละคนดัง คนนี้อีโก้สูงนะครับ เข้าถึงยากหน่อย เขาเลือกงานพอสมควร" เจษวิเคราะห์
"คนอย่างเขาไม่ได้หยิ่งหรอก แค่ 'เลือก' ที่จะลงเล่นในสนามที่ตัวเองชนะเท่านั้น" CEO สั่งการ
"ใช้วิธีเดิม... เสนองานถ่ายแบบแคมเปญ 'The Strongest Teacher' ให้เขา บอกว่าเป็นแบรนด์กีฬาระดับโลก ค่าตัวสูงลิ่ว อวยไปว่าหุ่นของเขาคือมาตรฐานชายไทยที่สมบูรณ์แบบที่สุด คนหลงตัวเองแบบนั้น ไม่มีทางปฏิเสธโอกาสที่จะได้โชว์ของหรอก"
"และถ้าเขายังลังเล...ให้อ้างชื่อ 'อาร์ท' ศิษย์รักของเขา บอกว่าอาร์ทเป็นคนแนะนำชื่อครูมาเองกับมือ ก่อนที่อาร์ทจะบินไปเก็บตัวเงียบที่ต่างประเทศ...ครูที่รักลูกศิษย์อย่างเขา ไม่มีทางปฏิเสธโอกาสที่ลูกศิษย์มอบให้หรอก"
"รับทราบครับบอส...มุกศิษย์กตัญญูนี่เอง เดี๋ยวผมจัดให้เนียนกริบเลยครับ"
CEO ตัดสาย มองภาพครูหนุ่มที่กำลังยืนเป่านกหวีดสั่งการอย่างดุดันในจอ
"เตรียมห้อง 'Physical Re-Education' (ห้องพละศึกษาภาคดัดสันดาน) ให้พร้อม..."
"ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าคนที่ชอบสั่งให้คนพอถึงคราวที่ตัวเองต้องถูกจับมัดแล้วโดนรีดเร้นจนหยดสุดท้าย...จะยังอึดและดื้อด้านอยู่อีกไหม"
หน้าจอเปลี่ยนสถานะเป้าหมาย 008 เป็น
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ) Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ EP.8 : กฤษฎ์ ครูพละ 🔥
สนุกมากครับ เยี่ยมครับ สนุกมาก ขอบคุณนะ ขอขอบคุณ สนุกมากรีบต่อนะครับ {:5_146:} สนุกมากครับ ขอบคุณครัล ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับสนุกดี ขอบคุณครับ เริ่มเลย ขอบคุณครับ พี่ต้นกล้า คืดถึงจัง ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2