เพื่อนกันมันส์เสียว 14
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย NOOFONG เมื่อ 2026-1-20 11:24"แล้วมึง... จะทำยังไงกับกูดีล่ะปืน"
มันแกล้งถามทื่อๆ แต่บดสะโพกแน่นๆ ของมันเข้าหาผมอย่างจงใจ ความร้อนรุ่มปะทุขึ้นมาทันทีจนกางเกงที่ใส่อยู่เริ่มจะอึดอัด ผมจ้องลึกเข้าไปในตาฉ่ำของมันก่อนจะกระซิบตอบเสียงเข้ม
"กูจะจัดให้มึงลุกจากเตียงนี้ไม่ได้เลยไงล่ะไอ้หมี!"
ผมผลักร่างหนาของมันลงบนเตียงขาวนุ่มทันที ไบซันหงายหลังลงไปโดยไม่ขัดขืนแถมยังอ้าแขนรอรับผมอย่างเต็มใจ ผมรีบตามขึ้นไปคร่อมทับ ขยุ่มหัวมันแล้วบดจูบอย่างหนักหน่วง
แล้วถอนจูบออกช้า ๆ ก่อนจะซุกไซ้ไล่เลียลงมาที่ยอดอกชูชันของเมียตัวยักษ์ที่แอ่นรับอย่างรู้หน้าที่ ลิ้นของผมตวัดหยอกล้อกับจุดอ่อนไหวของมันซ้ำ ๆ จนไบซันต้องครางทุ้มในลำคอด้วยความเสียวซ่าน
"อึก... อืมมม"
เสียงครางทุ้มในลำคอของไบซันดังระงมไปทั่วห้องพักที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงคลื่นคลอเบา ๆ อยู่ข้างนอก ผมบดจูบละเลียดชิมยอดอกที่แข็งเป็นไตของมันอย่างย่ามใจ ยิ่งลิ้นผมลากผ่าน ไบซันก็ยิ่งแอ่นอกเข้าหา แผ่นหลังหนาแทบจะลอยพ้นที่นอนนุ่ม ๆ
"อืมม นมเมียกูดีจัง"
ผมพึมพำชิดผิวเนื้ออุ่นที่เริ่มชื้นเหงื่อ กลิ่นกายดิบ ๆ ของผู้ชายผสมกลิ่นไอทะเลอ่อน ๆ มันยิ่งปลุกสัญชาตญาณผัวในตัวผมให้ตื่นตัวจนถึงขีดสุด ไบซันหลับตาพริ้ม สองมือหนาเปลี่ยนมาขยุ่มผมผมไว้หลวม ๆ พลางลูบไล้อย่างออดอ้อน
"กินเยอะ ๆ สิผัวขา..."
ประโยคเดียวจากปากเมียตัวยักษ์ทำเอาสติผมขาดสะบั้น ผมละเลียดชิมยอดอกมันจนพอใจ ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนตัวต่ำลง ผมรั้งกางเกงของไบซันลงช้า ๆ จนเผยให้เห็นแกนกลางลำตัวที่พองขยายจนเส้นเลือดปูดโป่ง หัวหยักสีเข้มแดงระเรื่อฉ่ำเยิ้ม ผงกหัวทักทายผมตามจังหวะชีพจรที่เต้นระรัว
ผมจ้องมองความยิ่งใหญ่ของเมียตัวเองด้วยความกระหาย ก่อนจะอ้าปากครอบลงไปรวดเดียวจนมิดโคน ลิ้นร้อนของผมลากผ่านรอยหยักวนเวียนหยอกล้อกับส่วนปลายอย่างหนักหน่วง ไบซันถึงกับสะดุ้งสุดตัว แผ่นหลังหนาแอ่นโค้งพ้นเตียงทันที
"อึก... ผัวขา... เมีย..สะ..เสียว"
เสียงครางพร่าระคนเสียงสูดปากดังระงม ไบซันขยุ้มกลุ่มผมของผมไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ผมมอบให้ โพรงปากอุ่นร้อนของผมดูดดึงความร้อนแรงของมันอย่างบ้าคลั่ง จังหวะอ็อก ๆ ในลำคอที่ผมจงใจกระแทกเน้น ๆ ทำเอาคนใต้ร่างบิดเร่า พร่ำเพ้อเรียกแต่ผัวไม่หยุดปาก
"อืมมม... ซัน... มึงแม่ง..."
ผมผละออกมามองหน้ามันครู่หนึ่ง เห็นน้ำตาคลอหน่วยที่หางตาด้วยความเสียวจนล้นปรี่ ผิวสีแทนของมันแดงซ่านไปทั้งตัว ภาพเมียตัวโตนอนหมดสภาพรอให้ผมขย้ำเนี่ยแหละที่โคตรจะเร้าอารมณ์
"เสียวเหรอ... งั้นเดี๋ยวผัวจัดให้เสียวกว่านี้อีก"
"อืออ... ปืน ไม่ไหวแล้ว ใส่เข้ามาเลยได้มั้ย"
เสียงของไบซันสั่นพร่า มันบิดกายไปมาบนที่นอนนุ่มพยายามจะเบียดสะโพกเข้าหาตัวผมอย่างโหยหา สายตาที่เคยนิ่งขรึมตอนนี้ฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยแรงอารมณ์จนผมแทบใจอ่อน
"ไม่ได้ มึงต้องคลายกว่านี้ก่อน เดี๋ยวจะเจ็บนะ" ผมกระซิบดุพลางกดไหล่หนาของมันไว้ ไม่ให้มันรีบร้อนจนเกินไป ถึงจะคลั่งรักมันแค่ไหน แต่ผมก็ไม่อยากให้เมียตัวเองต้องระบม
"ฮรืออ... นะค้าบบ ตอนนี้น่าจะเข้าได้แล้ว ก่อนหน้านี้กูก็คลายมาแล้ว" มันอ้อนวอนเสียงเครือ ทิ้งท้ายด้วยความจริงที่ทำเอาผมต้องยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ไอ้หมีควายของผมมันแอบไปเตรียมตัวมาเพื่อผัวโดยเฉพาะเลยสินะ
"เมียกูนี่รู้ใจจริง..."
ผมชมมันเสียงทุ่มก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขวดเจลหล่อลื่นมาเทชโลมจนทั่วนิ้ว แล้วค่อย ๆ ส่งนิ้วเข้าไปสำรวจช่องทางรักที่แสนจะนุ่มหยุ่นและตอดรัด ไบซันสะดุ้งสุดตัว ขาแกร่งทั้งสองข้างแยกออกกว้างกว่าเดิมเพื่อเปิดทางให้ผมได้เข้าไปสัมผัสข้างในได้ถนัด
"อ๊ะ... ปืน... อื้อออ"
ผมขยับนิ้วคว้านสำรวจช้า ๆ เน้นย้ำไปตามจุดอ่อนไหวข้างในจนคนใต้ร่างครางไม่เป็นภาษา ยิ่งขยับลึกเท่าไหร่ ช่องทางนั้นก็ยิ่งบีบรัดและเปียกชื้นพร้อมจะรับแรงกระแทกจากผมเต็มทีแล้ว
"ข้างในมึงแม่ง... โคตรร้อนเลยว่ะซัน"
ผมมองหน้าเมียตัวยักษ์ที่ตอนนี้นอนหอบหายใจรวยริน ผิวสีแทนเข้มขึ้นสีแดงจัดไปทั้งตัว มือหนาของมันจิกเกร็งกับหมอนจนแน่น
"ตอดนิ้วกูเชียวนะมึง" ผมกระซิบเสียงต่ำพลางเร่งจังหวะนิ้วคว้านลึกขึ้นจนคนใต้ร่างบิดเร่า
"งื้ออ... ปืน รีบใส่มาในตัวเมียได้มั้ย ดูสิมันขมิบรอมึงแล้วนะ"
ไบซันอ้อนวอนเสียงสั่นพร่า ก่อนที่มันจะทำเอาผมสติหลุดด้วยการชันเข่าขึ้นแล้วใช้มือหนา ๆ ของมันจับเรียวขาแยกออกกว้าง ก้มลงมองช่องทางสีสดที่กำลังขมิบเข้าออกอย่างเป็นจังหวะเหมือนจะเชื้อเชิญให้ผมเข้าไปข้างในจริง ๆ
"ร่านจริงๆ เลยนะเมียใคร" ผมสบถออกมาอย่างเหลืออด จ้องมองความเร้าอารมณ์ตรงหน้าไม่วางตา
"ไม่ชอบหรอ... เมียร่าน ๆ แบบนี้" มันช้อนตามองผม
"ชอบสิครับ..."
ผมตอบพร้อมรอยยิ้มร้าย ก่อนจะจัดการรูดรั้งแกนกลางของตัวเองที่แข็งจนปวดหนึบไปสองสามทีเพื่อเตรียมพร้อม ผมกระชากสะโพกหนาของไบซันให้ลอยเด่นขึ้นมาแล้วจับจ่อเข้าที่ทางรักที่ขมิบรออยู่ จากนั้นก็ออกแรงกระแทกสวนเข้าไปพรวดเดียวจนมิดโคน!
"อั้ก!... ปืน! อื้อออออ!"
ไบซันเชิดหน้าขึ้น คอกระตุกเกร็งจนเส้นเลือดปูด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความจุกและเสียวซ่านที่โถมเข้ามาทีเดียวแบบไม่ทันตั้งตัว ผมไม่ได้ขยับต่อ แต่เลือกที่จะกดน้ำหนักแช่ค้างไว้แบบนั้นให้ภายในนุ่มหยุ่นที่กำลังตอดรัดผมอย่างบ้าคลั่งได้ปรับตัว
"ใจเย็น ๆ ซัน... ผ่อนคลายหน่อย" ผมโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหู พลางพรมจูบไปตามไหล่กว้างเพื่อปลอบประโลม
"มึง... ฮึก... มึงแม่ง... ใหญ่ชิบหาย" มันหอบหายใจรัว มือจิกเกร็งลงบนต้นแขนผมจนขึ้นรอย "ขยับดิ... ขยับเลย... เมียอยากได้มึงจะแย่แล้ว"
"ข้างในมึงดีชิบหายเลย..."
ผมกัดฟันกรอด สบถออกมาเสียงต่ำ จังหวะที่ความอุ่นร้อนข้างในมันตอดรัดแกนกลางของผมจนแทบคลั่ง มันแน่นจนผมแทบขยับไม่ได้ แต่ยิ่งแน่นผมก็ยิ่งอยากจะกระแทกเข้าไปให้ลึกกว่าเดิม
"อือ... ดีจัง... คิดถึงปืนใหญ่ของมึงจะแย่" ไบซันครางเครือ มือหนาจิกลงบนผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ใบหน้าคมเข้มบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านที่โถมทับเข้ามา
"หืมม... คิดถึงเหรอ"
ผมยกยิ้มร้าย ขยับสะโพกถอยออกมาจนสุดแล้วโถมแรงซอยกลับเข้าไปถี่ ๆ แบบไม่ให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว
พั่กๆๆ! พั่กๆๆ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวแข่งกับเสียงคลื่นลมด้านนอกห้องพัก ไบซันหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงกระแทกหนักหน่วงที่ผมจงใจอัดเข้าไปเน้น ๆ ทุกจังหวะ
"ถ้าคิดถึง... ก็ครางดัง ๆ เวลาที่กูกระแทกเข้าไปในตัวมึง!"
ผมสั่งเสียงเข้ม พลางโน้มตัวลงไปกระชากเอวสอบของมันให้ยกขึ้นรับแรงกระแทกได้ถนัดกว่าเดิม ไบซันอ้าปากครางกระเส่าอย่างไม่อายฟ้าดิน น้ำตาคลอเบ้าเพราะความจุกที่แล่นริ้วขึ้นมาถึงอก แต่มันกลับยิ่งรัดรึงผมแน่นขึ้นเหมือนจะบอกว่ามันต้องการมากกว่านี้
"อ๊ะ... อ๊าา! ปืน... แรงอีก... อื้อออ! เอาให้เมียมึงขาดใจตายไปเลย!"
ผมกัดฟันกรอด เร่งจังหวะซอยถี่รัวจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง "พั่กๆๆๆ" ถี่ระยิบ ไบซันส่ายหน้าไปมาบนหมอน อ้าปากครางเสียงหลง มือหนาที่เคยแข็งแรงตอนนี้สั่นเทาพยายามจะเอื้อมมาคว้าไหล่ผมไว้เพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว
"อ๊ะ... อ๊าาา! ปืน... ปืนใหญ่จะแตกแล้ว... ไม่ไหว... อื้อออ!"
"จะออกแล้วซัน... พร้อมกันนะมึง!"
ผมโถมแรงทั้งหมดที่มี กระแทกเน้น ๆ ลงไปที่จุดกระสันข้างในตัวมันซ้ำ ๆ จนไบซันตัวกระตุกเกร็งไปหมด ทุกสัมผัสข้างในมันตอดรัดผมแน่นจนปวดหนึบ ผมมองหน้าเมียตัวยักษ์ที่ตอนนี้ตาฉ่ำปรือ ใบหน้าแดงซ่านบิดเบี้ยวด้วยความสุขสมจนถึงขีดสุด
"อ๊าาาาาาา!"
ไบซันเชิดหน้าขึ้นครางสุดเสียงพร้อมกับที่ร่างกายกระตุกรัว ปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้องตัวเองและลามมาถึงอกผม ส่วนผมก็กัดฟันคำรามเสียงต่ำ กระแทกเน้น ๆ สองสามจังหวะสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยกระสุนเต็มแม็กฉีดอัดเข้าไปในตัวมันจนล้นปรี่
"ดีชิบหายเลย... ผัวใครเอาเก่งจัง"
ไบซันครางบอกเสียงพร่าพลางหอบหายใจรัว ผิวสีแทนของมันชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบน้ำรักที่เปรอะไปทั้งตัว แต่มันยังไม่ยอมหยุดยั่ว สายตาฉ่ำปรือที่มองมามันท้าทายสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวผมอย่างรุนแรง
"อยากจัดต่ออีกสักยกมั้ยล่ะ" ผมกระซิบถามพลางโน้มตัวไปขบเม้มใบหูมันเบา ๆ
"เอาสิ... ตูดร่าน ๆ ของกูรอมึงมาเติมเต็มอยู่นะ"
พูดจบไอ้เมียตัวยักษ์ก็พลิกตัวกลับมานอนหงาย ชันเข่าขึ้นกว้างแล้วใช้มือหนา ๆ ของมัน "แหก" ช่องทางรักสีสดที่ตอนนี้บวมแดงและเยิ้มไปด้วยน้ำรักขาวขุ่นที่ผมเพิ่งฉีดเข้าไปจนล้น ปล่อยให้มันไหลย้อนลงมาตามง่ามขาและปลีน่องหนา ๆ เป็นทางยาว ภาพตรงหน้ามันโคตรจะกามารมณ์เหมือนนางเอกหนังเอวีตัวท็อปที่จงใจโชว์ร่องรอยความพ่ายแพ้ให้กล้องดู
"เชี่ย... มึงแม่ง" ผมสบถออกมาอย่างเหลืออด เมื่อเห็นน้ำรักค่อย ๆ ไหลซึมออกมาตามจังหวะที่มันขมิบรูรัดโชว์ผม
"ปืนใหญ่ของมึง... ยังมีกระสุนเหลืออีกมั้ย" มันช้อนตามอง ยิ้มยั่วบดในแบบที่ผมไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน "ใส่เข้ามาให้เต็มอีกรอบดิ เอาให้รูของกูมันหุบไม่ลงเลย"
"มึงขอเองนะซัน!"
ผมไม่รอช้า คว้าเอวหนาของมันให้ยกขึ้นสูงกว่าเดิมจนเห็นช่องทางที่ยังขมิบเชิญชวนนั่นชัด ๆ ก่อนจะจ่อยอดส่วนหัวที่กลับมาแข็งปั๋งอีกครั้งลงไป แล้วกระแทกสวนเข้าไปพรวดเดียวจนมิดโคนเน้น ๆ น้ำรักที่ค้างอยู่ข้างในกระเซ็นออกมาตามแรงอัดจนเสียงดัง แจ๊ะ "อ๊างงง! ปืน! อื้ออออ!"
ไบซันเชิดหน้าครางลั่นห้อง สองมือเปลี่ยนมาจิกหน้าขาตัวเองไว้แน่น ร่างกายมันตอบสนองรุนแรงกว่ารอบแรกหลายเท่า ผมไม่ปล่อยให้มันได้พักหายใจ เริ่มซอยสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่แบบไม่ยั้ง แรงตอดรัดที่รุนแรงขึ้นตามอารมณ์ดิบทำให้ผมคุมตัวเองไม่อยู่
พั่กๆ อั่กๆ!
เสียงเอวสอบของผมกระทบเข้ากับสะโพกหนาของไบซันดังสนั่นไปทั่วห้องพัก ผมโถมแรงกระแทกอัดเข้าไปเน้น ๆ จนตัวไอ้หมีควายสั่นคลอน กระตุกไปตามแรงส่งทุกจังหวะ ผิวสีแทนของมันตอนนี้แดงซ่านไปทั้งตัวจากแรงอารมณ์และรอยมือที่ผมบีบเค้นไปทั่ว
"อืออ... ผัวขา... ซี๊ดดด" ไบซันครางกระเส่าหน้าซุกหมอน ก้นงอนหนาแอ่นรับแรงกระแทกอย่างรู้งาน
"ชอบก็กินเข้าไปเยอะ ๆ เลยนะเมียจ๋า"
ผมกัดฟันกรอด เร่งเครื่องซอยถี่รัวจนน้ำรักที่ค้างอยู่ข้างในกระฉอกออกมาตามแรงอัด ผมกระแทกอัดเข้าไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบจนรู้สึกได้ว่าหน้าท้องแบนราบของไบซันเริ่ม "ป่อง" ออกมาเพราะปริมาณน้ำที่ผมฉีดอัดเข้าไปจนเต็มความจุข้างใน
"อืมมม... เบ่งออกมาอีกสิที่รัก"
ผมสั่งเสียงพร่าพลางถอนแกนกายออกมาเกือบสุด ไบซันทำตามอย่างว่าง่าย มันออกแรงเบ่งจนช่องทางสีสดขยายกว้าง ปล่อยให้น้ำรักขาวขุ่นไหลเยิ้มย้อนลงมาตามง่ามขาเหมือนเขื่อนแตก ภาพตรงหน้าแม่งโคตรจะกามารมณ์จนผมทนไม่ไหว ต้องกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่รวดเดียวจนมิดโคน
"อู้ยยย... เสียววว... ข้างในมึงอ่อนนุ่มดีชะมัด ทั้งรัดแต่ก็นุ่มจนอยากแตกอีกเลยว่ะ"
ผมครางออกมาอย่างเหลืออด ความนุ่มหยุ่นที่ตอดรัดผมอยู่ข้างในมันทำให้ผมคลั่งรักจนโงหัวไม่ขึ้น ผมก้มลงไปกัดบ่าหนาของมันแรง ๆ ด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเริ่มขยับเอววนเวียนเน้นจุดกระสันข้างในจนไบซันครางเสียงหลง
"อ๊ะ... อ๊าาา! ปืน... ใส่มาอีก... เอาให้เต็มพุงเค้าเลย... อื้อออ!"
…
พายุอารมณ์ค่อยๆ สงบลงทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจหนักๆ ของเราสองคนที่สอดประสานกันท่ามกลางความมืดที่เริ่มโรยตัวปกคลุมไปทั่วเกาะ แสงไฟจากประภาคารไกลๆ ลอดผ่านกระจกเข้ามาให้เห็นสภาพบนเตียงที่เละเทะยับเยิน ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตอนนี้เต็มไปด้วยคราบรักเปรอะเปื้อนไปหมด
ผมยังคงนอนทับอยู่บนตัวมัน โดยที่ส่วนปลายยังคงเสียบค้างอยู่ในช่องทางอุ่นนุ่มของไบซัน ความรู้สึกตอดรัดเบาๆ จากแรงขยับตามจังหวะหายใจทำเอาผมไม่อยากจะถอนตัวออกมาเลย
"อึก... ปืน... ออกไปก่อนมั้ย มึงแช่จนกูจะหลอมรวมกับมึงอยู่แล้ว" ไบซันพึมพำเสียงพร่า มือหนาของมันลูบไล้แผ่นหลังผมอย่างอ่อนแรง
"ก็มันอุ่นนี่หว่า... รูมึงตอดกูแน่นขนาดนี้ ใครจะไปอยากออก" ผมพูดพลางซุกหน้าลงกับอกกว้างที่ยังกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด
ไบซันเค้นแรงเฮือกสุดท้าย พยายามขยับสะโพกเบ่งเอาสิ่งที่ค้างอยู่ข้างในออกมา แต่น้ำรักที่เคยขุ่นขาวตอนนี้กลับใสแจ๋วและเบาบางจนเกือบไม่มีสี มันไหลเยิ้มออกมาตามรอยแยกช้าๆ เหมือนน้ำที่ไหลออกมาจากก๊อกที่ปิดไม่สนิทหลังจากโดนใช้งานมาอย่างหนักหน่วงจนหยดสุดท้ายจริงๆ
"มึงดูดิ... หมดตัวเลยนะมึง รอบนี้ใสแจ๋วเลย" ผมแซวพลางโน้มตัวไปจูบซับเหงื่อที่ขมับมัน
"ก็มึงเล่นกระแทกจนกูรีดออกมาหมดแม็กขนาดนี้..." ไบซันยอมแพ้ มันหลับตาพริ้มแล้วโอบกอดผมไว้แน่น "กูไม่มีแรงลุกแล้วนะปืน... คืนนี้มึงต้องรับผิดชอบดูแลกูด้วย"
"เออ... กูก็ไม่ปล่อยให้มึงไปไหนอยู่แล้ว"
ผมถอนกายออกมาช้าๆ เสียงน้ำแฉะฉะเบาๆ ดังขึ้นในความเงียบ ก่อนที่ผมจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของเราสองคนไว้
ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่งเบา ๆ ผมกระชับอ้อมกอดรั้งร่างหนาของไบซันเข้ามาแนบอก เกลี่ยปลายนิ้วลงบนไหล่กว้างของมันช้า ๆ ก่อนจะตัดสินใจพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
"ไบซัน... หลังเรียนจบแล้วเราย้ายมาอยู่ด้วยกันจริงๆ ดีมั้ย ซื้อบ้านสักหลัง เลี้ยงหมาสักตัว พอไปทำงานกลับมาก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เอากันให้หน่ำใจ... อยู่กับกูทั้งชีวิตเลยได้มั้ย"
ไบซันนิ่งไปครู่หนึ่ง มันไม่ได้หันมามองหน้าผมทันที แต่มือหนาของมันกลับลูบไล้สร้อยข้อมือแฮนด์เมดที่เราใส่คู่กันไปมา ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ
"ไหนมึงเคยว่ากู... ว่าจำสัญญาตอนนั้นไม่ได้แล้วไง"
เสียงมันทุ้มต่ำและติดจะประชดนิด ๆ ผมหลุดยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงอดีตที่เคยทะเลาะกัน
"อือ... ตอนนั้นก็เด็กจริงๆ นั่นแหละ กูแค่คิดว่าอยากเล่นกับมึงตลอดไป" ผมตอบพลางซุกหน้าลงกับกลุ่มผมสั้นเกรียนของมัน "แต่ตอนนี้กูไม่ได้อยากเล่นแล้วว่ะ"
"แล้วตอนนี้ล่ะ..." ไบซันพลิกตัวกลับมาสบตาผมในความสลัว สายตาของมันจ้องลึกเข้ามาเหมือนจะค้นหาความจริงใจในคำพูดนั้น
"ตอนนี้กูอยากใช้ชีวิตอยู่กับมึงตลอดไป... นอนด้วยกัน ตื่นด้วยกัน มีมึงมีกูแบบนี้ตลอดไป"
ผมพูดออกไปอย่างหนักแน่น ไบซันจ้องหน้าผมอยู่นานจนความเงียบเริ่มปกคลุมไปทั่วห้อง จู่ ๆ มันก็โน้มตัวเข้ามาจูบที่ปลายคางผมเบา ๆ ท่าทางดุดันก่อนหน้านี้หายไปหมด เหลือเพียงหมีตัวโตที่ดูละมุนจนใจผมสั่น
"บ้านต้องมีรั้วกว้าง ๆ นะ... แล้วก็มีน้องหมาตัวโตๆ วิ่งเล่นด้วยกัน" มันพูดเสียงพร่า พลางซุกหน้าลงกับไหล่ผมเหมือนจะซ่อนความอาย "แล้วเรื่องที่จะเอากันให้หน่ำใจ... มึงพูดแล้วห้ามคืนคำนะปืน”
ผมหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข รวบกอดเมียตัวยักษ์ไว้แน่นจนไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่าน "เออ... จะจัดให้จนมึงร้องขอชีวิตเลยล่ะไอ้ซัน"
…
ช่วงวันหยุดผ่านไปเร็วเหมือนโกหก อาทิตย์หน้ามหาลัยก็เปิดภาคเรียนใหม่แล้ว แม้ว่าจะมีบางคนงอแงว่ายังไม่อยากกลับก็ตาม
"อะ อันนี้ของฝากให้แม่ดานะปืน บอกว่าแม่นุ้ยฝากความคิดถึงไปให้ด้วย" แม่นุ้ยว่าพลางยัดกล่องของฝากใส่ข้อมือผม
"แล้วก็นี่... บอกแม่เราด้วยนะว่าอีกไม่กี่เดือนแม่จะขึ้นไปกรุงเทพฯ ขอเคลียร์เรื่องรีโนเวทร้านให้เสร็จก่อน จะไปเที่ยวหา ไปดูสิว่าพวกเอ็งสองคนอยู่กินกันยังไง"
"โหแม่... เยอะขนาดนี้ แม่ดาแก้มปริแน่ครับ ขอบคุณมากเลยนะแม่" ผมยกมือไหว้แม่นุ้ยด้วยความซาบซึ้ง
"ขอบคุณครับแม่..." ไบซันพูดสั้น ๆ แต่หันไปกอดแม่ตัวเองไว้แน่น ดูออกเลยว่ามันก็ใจหายไม่น้อยที่จะต้องกลับเข้าเมืองกรุงไปใช้ชีวิตวุ่นวายต่อ
. .
เราสองคนนั่งเครื่องกลับมาถึงกรุงเทพฯ ในช่วงค่ำ ทันทีที่เข้าห้องพักของปืน ของฝากจากใต้ก็ถูกวางกองไว้ที่มุมห้อง แต่ดูเหมือนความสนใจของเราจะไม่ได้อยู่ที่ของพวกนั้นเลย...
ไบซันเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างในห้องพักที่คุ้นเคย มันถอดเสื้อยืดทิ้งจนเห็นแผ่นหลังกว้างที่มีรอยเล็บจาง ๆ จากฝีมือผมทิ้งท้ายไว้ที่เกาะ
"เฮ้อ... ถึงห้องซะที" มันพึมพำเสียงทุ้ม
"เหนื่อยเหรอมึง" ผมเดินไปนั่งข้าง ๆ พลางลูบผมมันเบา ๆ
"อือ... แต่คิดถึงแม่ว่ะ" ไบซันพลิกตัวกลับมามองหน้าผม มันดึงมือผมไปกุมไว้แล้วจูบเบา ๆ ที่หลังมือ "แล้วก็คิดถึงมึงด้วย... ทั้งที่มึงก็อยู่ข้าง ๆ กูนี่แหละ"
ผมหลุดขำ "มึงนี่นะ... กลับมาปุ๊บก็อ้อนปั๊บเลยนะซัน"
"ก็แม่บอกให้ขึ้นมาดูว่าเรา 'อยู่กิน' กันยังไง..." ไบซันกระตุกยิ้มมุมปาก สายตาฉ่ำปรือแบบยั่วบดเริ่มกลับมาอีกครั้ง มันออกแรงดึงจนผมล้มลงไปทับบนตัวมัน "มึงว่าเราควรสาธิตให้ดูมั้ยว่าเรา 'อยู่กิน' กันแบบไหน... จะได้เอาไปรายงานแม่ถูก"
"ไอ้สัส... มึงแม่งหื่นไม่พักจริง ๆ" ผมสบถแต่ก็ยอมซุกหน้าลงกับซอกคออุ่น ๆ ของมัน "แต่กูก็ชอบที่มึงเป็นแบบนี้ว่ะ"
"รักมึงนะปืน... ขอบคุณที่ไปหาแม่กูนะ" มันกระซิบข้างหู ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมผมไว้แทน "คืนนี้... ขอหนัก ๆ แบบที่สัญญาไว้ที่เกาะนะ"
…
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าที่บ้านดูจะสดใสเป็นพิเศษสำหรับแม่ดา แต่สำหรับผมกับไบซันบอกเลยว่าร่างพังของจริง ผมเดินลงบันไดมาในสภาพตาปรือ ก้าวขาแทบไม่ออก ส่วนไอ้ซันเดินตามหลังมาติด ๆ ถึงมันจะเป็นนักกีฬาร่างทองแค่ไหน แต่เจอศึกทบต้นทบดอกเข้าไปเมื่อคืน มันก็นิ่งกว่าปกติไปเยอะ
พอเราสองคนนั่งลงที่โต๊ะ แม่ก็ชะงักมือที่กำลังตักข้าวต้ม สายตาผู้ใหญ่ที่มองปราดเดียวก็รู้แจ้งเห็นจริงทำเอาผมเสียวสันหลังวาบ
"แหม พ่อคุณ... ไปทริปกันมายังไม่หน่ำใจกันอีกหรอจ๊ะ นี่แหละน้าาวัยรุ่น แรงดีไม่มีตก" แม่เอ่ยปากแซวพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม พลางจ้องไปที่รอยแดงจาง ๆ ตรงซอกคอที่โผล่พ้นปกเสื้อไอ้ซัน
"แม่…แทบไม่ได้แตะกันเลยเถอะ" ผมแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ พลางก้มหน้าตักข้าวต้มเข้าปากรัว ๆ กลบเกลื่อนความขัดเขิน
“เบา ๆ กันหน่อยก็ดี” แม่ยังไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ "ดูสิเนี่ย หนูซันตาจะปิดอยู่แล้ว เดี๋ยวแม่นุ้ยเขาจะหาว่าแม่เลี้ยงลูกชายให้กลายเป็นเสือโหย"
"ไม่ขนาดนั้นสักหน่อยครับ" ผมอ้อมแอ้มตอบ แต่มือใต้โต๊ะกลับเขี่ยนิ้วหยอกล้อกับมือหนาของไบซันที่วางแหมะอยู่บนหน้าขา
"แล้วนี่ใกล้เปิดเทอมกันแล้วใช่มั้ย" แม่ถามขึ้นเปลี่ยนโหมดเข้าเรื่องจริงจัง
"ครับแม่ ปืนลงทะเบียนเรียนเทอมสุดท้ายเอาไว้แล้ว" ผมรายงานผล
"อืม ใกล้จะเรียนจบกันแล้วสินะ หนูซันก็อยู่กับเจ้าปืนไปก่อนนะลูก รออีกสักปีหน้า แม่จะซื้อบ้านให้เราสักหลัง คงอยากออกไปอยู่ด้วยกันแล้วใช่มั้ย"
แม่ดาพูดพลางยิ้มละไม ความใจดีของแม่ทำให้ผมกับไบซันที่นั่งไหล่เบียดกันอยู่ถึงกับทำตัวไม่ถูก
"ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ครับแม่ เดี๋ยวซันกับปืนทำงานเก็บเงินแล้วค่อยคิดเรื่องนี้" ไบซันรีบปฏิเสธด้วยความเกรงใจ เสียงทุ้มของมันดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด
"เอาเถอะลูก ถือว่าเป็นสินสอดที่แม่ขอหนูซันให้เจ้าปืนไงจ๊ะ"
สิ้นประโยคของแม่ ไบซันที่ปรกติจะนิ่งขรึมถึงกับชะงักไปครู่ใหญ่ มันก้มหน้าจนคางชิดอกแต่ก็ปิดความแดงที่ลามไปถึงใบหูไม่ได้ ส่วนผมเองก็แทบจะมุดลงไปใต้โต๊ะอาหารเพราะความเขินที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมา
"แม่... พูดอะไรเนี่ย สินสอดอะไรกัน" ผมบ่นอุบอิบพลางตักข้าวต้มเข้าปากแก้เก้อ
"อ้าว ก็แม่เห็นหนูซันอดทนกับเจ้าปืนมาตั้งนาน แม่นุ้ยเขาก็เปรยฝากฝังมาแล้ว แม่ก็เลยอยากให้พวกลูกมีที่ทางเป็นของตัวเอง จะได้ ใช้เวลาอยู่ด้วยกันได้เต็มที่ไงลูก"
แม่เน้นประโยคหลังพร้อมส่งสายตาวิบวับมาทางเราสองคน ไบซันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองแม่ดา สายตาฉ่ำปรือที่ตอนแรกดูเหมือนหมีง่วง ตอนนี้กลับประกายความซาบซึ้งออกมาอย่างปิดไม่มิด มันวางช้อนลงแล้วยกมือไหว้อย่างนอบน้อม
"ขอบคุณครับแม่... ที่เมตตาผมขนาดนี้"
พอมันพูดจบ มันก็แอบเลื่อนมือหนาใต้โต๊ะมาบีบมือผมไว้แน่น ลมหายใจอุ่น ๆ ของมันขยับเข้ามาใกล้หูผมก่อนจะกระซิบเบา ๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน
"แม่ให้สินสอดหลังใหญ่ขนาดนี้... สงสัยคืนนี้ต้องบริการผัวคืนให้ครบทุกบาททุกสตางค์ซะแล้ว อยากให้เมียเสิร์ฟท่าไหนก่อนดีล่ะครับ?"
"ไอ้สัสซัน... มึงนี่มัน..." ผมสบถเบา ๆ แต่ก็แอบขมิบยิ้ม มือก็เขี่ยนิ้วหยอกล้อกับมันกลับไปอย่างหมั่นไส้
"เอาล่ะ ๆ กินข้าวเสร็จแล้วก็พากันไปพักผ่อนซะนะ เห็นสภาพแล้วแม่ว่าคงต้องนอนยาวกันทั้งวันแน่ ๆ" แม่พูดพลางหัวเราะร่วนแล้วเดินออกไปจากโต๊ะกินข้าว ทิ้งให้ผมกับมันนั่งจ้องตากันด้วยความหมายที่โคตรจะยั่วบด
…
เปิดเทอมปุ๊บ ชีวิตที่เคยหวานฉ่ำเป็นน้ำเชื่อมก็กลายเป็นนรกส่งมาเกิดทันที ไอ้ซันต้องเข้าแคมป์เก็บตัวนักกีฬาเพื่อเตรียมแข่งชิงแชมป์ประเทศ ซ้อมหนักชนิดที่ว่าแทบจะนอนตายคามือโค้ช ส่วนผมน่ะเหรอ... นั่งหน้าสลอนอยู่ใต้ตึกวิศวะ ล้อมรอบด้วยชีทชีทวิจัยและโปรเจกต์จบที่กองสูงจนจะมิดหัว
"สัสปืน... มึงเอาปากกาขีดหน้ากระดาษ หรือมึงเขียนชื่อเมียมึงลงไปวะนั่น?"
ไอ้ท็อป เพื่อนสนิทในกลุ่มวิศวะหน้ามลคนเถื่อน ทักขึ้นพลางยื่นหน้ามาดูแผ่นงานวิจัยของผมที่ตอนนี้มีแต่รอยหมึกขยุกขยิกจากการเหม่อลอย
"กูคิดถึงเมีย..." ผมวางปากกาแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะม้าหินอ่อนอย่างหมดสภาพ "ไม่ได้เจอหน้ากันมาสามวันแล้วนะมึง แค่คอลหากันแป๊บเดียวแม่งก็หลับคาสายไปเลย กูอยากกินหมีควาย..."
“ไอ้ปืนใหญ่จอมโหดหายไปไหนวะ? ตอนนี้เห็นมีแต่ไอ้หมาปืน นั่งหูตกคิดถึงเจ้าของ" ไอ้บอย เพื่อนอีกคนรีบสำทับทันที
"พวกมึงไม่เข้าใจกูหรอก... กูนอนคนเดียวแม่งเหงาชิบหาย” ผมคร่ำครวญเสียงหลง "เนี่ย กะว่าวิจัยเสร็จจะแอบไปบุกแคมป์ยูโด ไปลักพาตัวมันออกมาฟัดซะหน่อย"
"มึงไปก็โดนโค้ชเขาเอาทุ่มหลังหักดิ!" ไอ้เก่งด่า "ทำโปรเจกต์ให้เสร็จก่อนมั้ยไอ้สัส เดี๋ยวเมียมึงเรียนจบได้เหรียญทองมาประดับบ้าน แต่ผัวแม่งเรียนไม่จบต้องลงทะเบียนใหม่ปีหน้า อายเขาแย่"
“พวกมึงแม่ง…รุมแกล้งคนมีความรัก" ผมทำหน้ายู่ใส่พวกมัน
"รักหรือเงี่ยน เอาดี ๆ?" ไอ้บอยแซวพลางทำท่าล้อเลียน
"เออ! กูอยากกินเมียกูโว้ยยยย!" ผมตะโกนลั่นใต้ตึกจนพวกเด็กปีหนึ่งหันมามองเป็นตาเดียว
"เบา ๆ ไอ้ควาย! ตึกวิศวะนะไม่ใช่ซ่อง!" ไอ้เก่งรีบตะครุบปากผมไว้ "มึงตั้งใจทำวิจัยให้จบ เดี๋ยวเดือนหน้ามึงไปเชียร์มันแข่ง มึงก็ได้เจอกันแล้วอดทนหน่อยเพื่อน ทำเพื่อชาติไปก่อนนะมึง"
ผมได้แต่ถอนหายใจยาวเหยียด คว้าปากกามาขีดเขียนต่อด้วยแรงแค้น... เออ! รีบจบ รีบทำ รีบไปหาเมีย! คอยดูนะ วันแข่งกูจะไปเชียร์ให้ลั่นสนาม เอาให้ไอ้พวกนักกีฬาคนอื่นรู้ไปเลยว่าคนนี้ 'เมียกู'
…
ไอ้โปรเจกต์วิจัยเฮงซวยนี่ก็ทำกูประสาทจะกิน แต่การที่ไม่ได้เห็นหน้าเมียเกิน 72 ชั่วโมงนี่สิจะทำให้กูลงแดงตาย! โค้ชยูโดแคมป์นี้ก็เหลือเกิน ยึดโทรศัพท์นักกีฬาอย่างกับเด็กมัธยม จะคุยกันทีต้องรอช่วงพักสั้น ๆ จนกูทนไม่ไหว เย็นนี้เลยตัดสินใจทิ้งชีทวิจัย แบกหน้าโทรม ๆ บึ่งรถมาที่ยิมทันที
บรรยากาศในยิมตอนค่ำเงียบเชียบ ไฟบางดวงถูกปิดไปแล้ว ผมแอบชะเง้อหน้ามองเข้าไป เห็นร่างยักษ์ที่คุ้นเคยกำลังยืนหันหลังเก็บดัมเบลและม้วนเบาะอยู่คนเดียว
'เสร็จกูล่ะไอ้หมี...'
ผมถอดรองเท้า ย่องเงียบเชียบยิ่งกว่าตีนแมว เล็งจังหวะที่ไบซันกำลังก้มลงเก็บของ ผมก็พุ่งตัวไปกอดหมับเข้าที่เอวหนาจากด้านหลังกะจะซุกหน้าลงกับหลังกว้างให้หายคิดถึง
"จับได้แล้วเมียจ๋า... อั่ก!!"
ยังไม่ทันสิ้นเสียงเรียกสวาท ทัศนียภาพของผมก็หมุนคว้าง 180 องศาทันที! สัญชาตญาณนักกีฬายูโดสายดำมันทำงานเร็วกว่าสมอง ไบซันคว้าแขนผม พลิกตัวเพียงเสี้ยววินาทีแล้วใช้สะโพกหนา ๆ ของมันส่งแรงทุ่มกูลงพื้นเบาะดัง ตึ้ง!
"โอ๊ยยย... หลังกู..." ผมนอนจุกพะงาบ ๆ อยู่บนเบาะ เห็นดาวหมุนเคว้งอยู่บนหัว
"เชี่ย! ปืน!" ไบซันอุทานลั่น ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ พอเห็นชัด ๆ ว่าคนที่มันเพิ่งจับทุ่มลงพื้นคือผัวตัวเอง มันก็รีบทิ้งของในมือแล้วโผเข้ามาช้อนตัวผมขึ้นมานั่งบนตักมันทันที "มึงมาไงเนี่ย! เจ็บตรงไหนมั้ย? กูก็นึกว่าพวกขี้เมาแอบเข้ามา"
"กู... กูจะมาเซอร์ไพรส์มึงไง" ผมเบะปากงอแง หน้าซุกเข้ากับแผงอกที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของมัน "แต่มึงเกือบทำกูตายคาที่เลยเนี่ย เมียใจร้ายชิบหาย"
"ก็ใครให้มึงย่องมาแบบนี้ล่ะวะ" ไบซันบ่นแต่เสียงนุ่มลงเยอะ มือหนาลูบหลังลูบเอวผมเหมือนจะเช็กว่ากระดูกยังอยู่ครบมั้ย "คิดถึงจนทนไม่ไหวเลยเหรอที่รัก”
"เออดิ! โทรศัพท์ก็โดนยึด กูนอนกอดหมอนข้างจนหมอนจะเน่าหมดแล้ว" ผมเงยหน้าขึ้นจ้องหน้ามันอย่างเอาเรื่อง แต่พอเห็นเหงื่อที่เกาะตามไรผมกับสายตาห่วงใยของมัน อารมณ์โกรธก็หายวับ "มึงผอมลงป่ะเนี่ย ซ้อมหนักขนาดนี้เลยเหรอ"
"นิดหน่อย... แต่พอเห็นหน้ามึงแล้วกูว่ากูเริ่มมีแรงละ"
ไบซันกระตุกยิ้มมุมปาก สายตาที่เคยมองศัตรูบนสนามเมื่อกี้ เปลี่ยนเป็นสายตายั่วบดใส่ผมทันที “คิดถึงกู หรือคิดถึงรูร่านๆ ของกู หืมม..”
"ไอ้สัส... หลังกูยังเดาะอยู่เลยนะ" ผมด่า แต่มือกลับรั้งคอเมียลงมาจูบฟัดให้หายคิดถึงท่ามกลางกลิ่นเหงื่อและไอความร้อนในยิมที่ปิดไฟสลัว
ไอ้ความคิดถึงที่สะสมมาหลายวันมันระเบิดออกมาแบบฉุดไม่อยู่ ผมกับไบซันจูบนัวกันจนแทบจะหลอมรวมร่าง กลิ่นเหงื่อจาง ๆ จากตัวมันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวผมจนปวดหนึบไปทั้งแกนกาย เราเบียดเสียดกันเข้าไปในห้องน้ำแคบ ๆ ของยิม เสียงล็อคประตูดัง แกร๊ก
ไบซันไม่รอช้า พอมันล็อคประตูเสร็จก็นั่งคุกเข่าลงต่อหน้าผมทันที มือหนาของนักกีฬารวบกางเกงผมลงรวดเดียวจน "ปืนใหญ่" กระเด้งออกมาผงกทักทายหน้ามัน ไบซันช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมองผมครู่หนึ่งก่อนจะอ้าปากรับความยิ่งใหญ่ของผมเข้าไปจนมิดโคน
"อ๊อก ๆ ๆ ... อื้อออ"
เสียงดูดดึงดังระงมไปทั่วห้องน้ำแคบ ๆ ลิ้นร้อนของมันตวัดเลียเน้นหนักตรงส่วนหัวหยักที่กำลังแฉะเยิ้ม ผมจิกมือลงบนกลุ่มผมสั้นเกรียนของมันแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่โถมเข้ามา
"อึก... ซัน... มึงแม่ง... โคตรดีเลยว่ะ" ผมครางกระเส่า แผ่นหลังพิงกับผนังห้องน้ำเย็นเฉียบแต่ร่างกายกลับร้อนรุ่มเหมือนไฟเผา
"อ๊อก ๆๆ ... ยังสู้ลิ้นเหมือนเดิมเลยนะ" มันผละออกมาพูดเพียงเสี้ยววินาที เสียงฟังไม่ค่อยชัดเพราะความคับปากที่เพิ่งโดนของใหญ่กระแทกเข้าไปถึงลำคอ น้ำรักสีใสไหลเปรอะเปื้อนมุมปากมันอย่างยั่วบด ไบซันส่งลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองช้า ๆ ก่อนจะครอบลงไปใหม่อย่างกระหาย
"อ่าาา... ซัน... ช้าหน่อย... ผัวจะแตกใส่ปากมึงแล้ว"
ผมครางลั่นห้องน้ำ มือขยำผมมันแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ ไอ้หมีควายของผมมันพัฒนาสกิลการใช้ปากไปไกลจนผมแทบสำลักความเสียว เมียใครวะ... ทำไมมันถึงได้ร่านรักถูกใจผัวขนาดนี้!
ผมกัดฟันกรอดเชิดหน้าขึ้นครางลั่นเมื่อถึงขีดสุด ปล่อยกระสุนรักสีขาวขุ่นฉีดอัดเข้าเต็มปากเมียตัวยักษ์ ไบซันรับไปเต็ม ๆ จนมุมปากเลอะเทอะ มันเงยหน้ามองผมพลางคายน้ำรักที่ผมเพิ่งปล่อยออกมาลงบนฝ่ามือหนา แล้วใช้แทนเจลหล่อลื่นป้ายลงไปบนช่องทางสีสดที่กำลังขมิบรออย่างรู้งาน
มันรีบสลัดกางเกงยูโดออกจนเปลือยเปล่า มือหนึ่งยันผนัง อีกมือหนึ่งแยงนิ้วเข้าไปเปิดทางล่วงหน้าอย่างมีอารมณ์จนเสียง แฉะ แฉะ ดังก้องห้องน้ำแคบ ๆ ผมเห็นแล้วทนไม่ไหว รีบถอดส่วนที่เหลือออกแล้วแนบตัวเข้าไปซ้อนหลังคนตัวโต เอาส่วนหัวหยักที่ยังคงตั้งโด่ถูไถบดขยี้กับร่องก้นแน่น ๆ ของมันเป็นการทักทาย
"อื้อออ... ปืน... แหย่เข้ามาสิ" ไบซันครางเครือโหยหา ผมเลยส่งนิ้วตัวเองเข้าไปช่วยคลายช่องทางที่รัดแน่นนั่นอีกแรงจนมันนุ่มหยุ่นพอจะรับของใหญ่ได้
"หายไปนาน... ตอดเก่งขึ้นนะมึง"
ผมสบถเสียงพร่า ก่อนจะจับสะโพกหนาของไบซันให้มั่น แผ่นหลังกว้างของมันแนบชิดกับผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ ผมจ่อแกนกายเข้าที่ปากทางที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำรักของผมเองแล้วกระแทกอัดพรวดเดียวจนมิดโคน!
"อั่ก!... ผัว... อ๊าาาา!"
ไบซันหน้าทิ่มไปข้างหน้า มือเท้าผนังไว้แน่น ขาแกร่งสั่นพั่บ ๆ ตามแรงกระแทกกระทั้นที่ผมโถมใส่แบบไม่ยั้ง กลิ่นเหงื่อนักกีฬาผสมกับกลิ่นกามารมณ์ในห้องน้ำนี่มันปลุกความเป็นสัตว์ป่าในตัวผมจนคุมตัวเองไม่อยู่ ผมซอยเอวถี่รัวกระแทกย้ำ ๆ เข้าไปที่จุดเสียวข้างในจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อ "พั่กๆๆๆ" ดังระงมไปทั่ว
"คิดถึงกูเหรอห๊ะ! ถึงได้รัดกูแน่นขนาดนี้!"
ผมถามพลางกระชากเอวมันมาข้างหลังรับแรงอัดหนัก ๆ ไบซันส่ายหัวไปมาครางไม่เป็นภาษา ยิ่งผมกระแทกแรงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งขมิบตอดรัดผมจนแทบจะแตกออกมาอีกรอบ เป็นการแก้คิดถึงที่โคตรจะดุเดือดสมกับที่เป็นคู่ผัวเมียวศวะกับยูโดจริง ๆ!
---------------------------------
ฉ่ำมาก ไว้ต่ออีพีหน้านะค้าบบบบ
ขอคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้หน่อยนะฮับ
รักคนอ่าน
{:5_126:}{:5_120:} สนุกมากครับ ขอบคุณมากๆนะครับ โคตรจะน่ารัก
คุณแม่ทั้งสองโคตรน่ารักเลย
ไอ่ตัวป่วนทั้ง 2 ก็หวานโรแมนติกซะ
ชอบบบบบบบบบ ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ 🐵😏😉😁🐵😏😉😁 ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]