ประสบการณ์น่าอายกับคนส่งของ 17 (ห้ามใจตัวเองไม่ได้)
กูยอมรับเลยว่ะ หลังจากเช้าวันนั้นในห้องอาบน้ำรวมที่กูแพ้ความรู้สึกตัวเอง คุกเข่าอมควยไอ้ต้นจนมันแตกคาปากกู กูเดินออกมาจากห้องนั้นด้วยขาที่สั่นกูบอกตัวเองว่ามันเป็นแค่ครั้งสุดท้าย แค่ความรู้สึกเก่าๆ ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาแวบเดียว กูมีชีวิตใหม่แล้ว มีแฟนใหม่ที่รักกูจริง ดูแลกูดี ไม่เคยบังคับกู ไม่เคยทำให้กูอับอาย กูไม่ควรย้อนกลับไปหาความรู้สึกต่ำต้อยแบบนั้นอีก
แต่ตลอดทั้งวันนั้น กูคิดถึงมันทั้งวัน
กูนั่งยิ้มฝืดๆ กับแฟนกู ยกเบียร์ชนแก้วกับคนในกลุ่ม แต่ในหัวมีแต่ภาพควยต้นที่แข็งโด่ในปากกู รสเค็มๆ ข้นๆ ของน้ำกามมันที่กูกลืนลงไปหมด เหมือนมันยังติดคออยู่
กูเห็นต้นนั่งวงไฟอีกฝั่งกับเมียมัน มันมองมากูบ้างเป็นบางครั้ง ตาไม่ละ กูรีบหลบตาทุกครั้ง
กูโกหกตัวเองว่ากูเกลียดมัน ที่มันทิ้งกูไปสามปีโดยไม่ตอบข้อความสักข้อ แต่ลึกๆ กูรู้ว่ากูไม่ได้เกลียดมันจริงๆ
กูยังคิดถึงมัน คิดถึงความรู้สึกที่มันเคยบังคับกู คิดถึงความอับอายที่มันสร้างให้ แล้วกูกลับเงี่ยนจนตัวสั่นทุกครั้ง
ตกดึก ทุกคนเริ่มแยกย้ายเข่าเต็นท์กัน แฟนกูง่วงมาก นอนหลับสนิทตั้งแต่หัวค่ำ กูพลิกตัวไปมาจนดึกดื่น นอนไม่หลับ รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว
สุดท้ายกูทนไม่ไหวจริงๆ
กูลุกขึ้นเงียบๆ หยิบไฟฉายเล็ก สวมเสื้อกันหนาวทับเสื้อยืดตัวบาง แล้วแอบเดินออกจากเต็นท์
กูเดินตรงไปที่เต็นท์ของต้นกับเมียมัน ที่กางอยู่มุมสุดลาน ห่างจากเต็นท์กูพอสมควร
กูยืนอยู่นอกเต็นท์นาน มองรอยซิปที่ปิดสนิท ไฟในเต็นท์ดับแล้ว ได้ยินแต่เสียงหายใจสม่ำเสมอของคนในเต็นท์
กูสูดหายใจลึก แล้วค่อยๆ ดึงซิปประตูเต็นท์เปิดเบาๆ ที่สุดเท่าที่จะทำได้
ข้างในมืดสนิท แต่กูเห็นเงาร่างต้นนอนอยู่ข้างใน มันนอนไม่หลับเหมือนกัน เพราะพอซิปเปิด มันลุกขึ้นนั่งทันที
“ใคร...” เสียงมันเบา แต่พอเห็นหน้ากูในแสงจันทร์ลอดเข้ามา มันก็เงียบไป
กูไม่พูดอะไร คลานเข้าไปในเต็นท์ช้าๆ แล้วปิดซิปกลับเบาๆ
เมียมันนอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ หันหลังให้ ห่มผ้าห่มหนา ตัวไม่ขยับเลย
กูคุกเข่าลงตรงหน้าต้น มองตามันในความมืด
ต้นมองกูกลับ ตาเป็นประกาย
“พี่...” มันกระซิบเบาๆ “มาทำอะไร”
กูยังไม่ตอบ มือกูสั่นเทา ค่อยๆ รูดกางเกงนอนของมันลงช้าๆ
ควยมันแข็งตั้งแต่กูแตะต้อง มันเด้งออกมาโด่ปรื๊ดในความมืด หัวบานร้อนผ่าว น้ำเงี่ยนซึมรูฉี่เยิ้มๆ เหมือนรู้อยู่แล้วว่ากูจะมา
กูจับควยมัน ชักขึ้นชักลงช้าๆ ก่อน แล้วก้มลง อมเข้าไปเต็มปากทันที
ต้นครางเบาๆ ในลำคอ จับหัวกูไว้แน่น “โอย... พี่...”
กูดูดแรงตั้งแต่แรก ดูดลึกจนคอ ลิ้นตวัดเลียใต้ด้าม ดูดเม็ดน้ำเงี่ยนที่ไหลออกมาไม่หยุด
ต้นตัวเกร็ง สะโพกกระตุกเบาๆ เย็ดปากกูช้าๆ กลัวเมียตื่น
“พี่... เสียวควยว่ะ... อมเก่งชิบหาย...”
กูไม่สนอะไรแล้ว ดูดดังจ๊วบๆ เบาๆ แต่แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ในเต็นท์แคบๆ ที่มีเมียมันนอนอยู่ข้างๆ
กูรู้สึกตัวเองต่ำต้อยสุดๆ อีกครั้ง
แอบย่องมาหาไอ้คนที่เคยทิ้งกูไป แอบอมควยมันในเต็นท์ที่มันนอนกับเมีย
แต่กูหยุดไม่ได้
กูอยากได้ความรู้สึกนี้กลับคืน
ความรู้สึกที่ยอมให้มันบังคับกูอีกครั้ง
ต้นจับหัวกูแน่นขึ้น “พี่... กูใกล้แล้ว...”
กูดูดแรงสุดกำลัง ลิ้นตวัดรูฉี่
แล้วมันก็แตก
น้ำร้อนๆ พุ่งเข้าเต็มปากกู หลายสาย ข้นจัด เค็มจัด กูกลืนลงไปหมด ไม่ให้หยดไหนหกเลอะที่นอน
ต้นหอบระทวย ดึงกูขึ้นมากอดเบาๆ
“พี่... กูคิดถึงพี่ว่ะ”
กูไม่ตอบ แค่กอดมันกลับ แล้วค่อยๆ คลานออกจากเต็นท์เงียบๆ
เดินกลับเต็นท์ตัวเองด้วยปากที่ยังมีรสน้ำกามมันติดอยู่
กูรู้ว่ากูแพ้แล้ว
แพ้ความรู้สึกเก่าๆ ที่ไม่มีวันลบเลือน
และกูรู้ว่าคืนนี้คงไม่ใช่คืนสุดท้ายที่กูจะแอบย่องมาหามัน
ถึงแม้มันจะมีเมีย
ถึงแม้กูจะมีแฟน
แต่ความโหยหานี้... มันชนะทุกอย่าง
สนุกมากครับ สนุกก ใจจ้า มีเมียแล้วยังร่านนะ มีเมียแล้วยังร่านนะ ชอบ เสียวมาก
หน้า:
[1]