มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 01-ชีวิตหลังแต่งาน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Ohmfany14 เมื่อ 2026-1-12 20:57หนึ่งปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ณ โรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ หมู่บ้านที่เคยเงียบเหงาบัดนี้กลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นผิดตา "ครูโอม" ในวัยเกือบ 22 ย่าง 23 ปี บัดนี้กลายเป็นข้าราชการครูดีเด่นที่เป็นขวัญใจของทั้งนักเรียนและชาวบ้าน ผิวพรรณของเขาดูผุดผ่องเปล่งประกายยิ่งกว่าเดิม รูปร่างที่อรชรในชุดกากีรัดรูปเน้นให้เห็นเอวที่คอดกิ่วและความนูนเด่นของหน้าอกคู่สวยที่เขาต้องเก็บซ่อนไว้ภายใต้เสื้อซับในและผ้าพันอกอย่างมิดชิดทุกวัน
ภายใต้ชุดกากีรัดกุมที่ถูกรีดจนเรียบกริบ โอมยังคงต้องสวมเสื้อซับมิดชิดเพื่อปกปิดความลับสำคัญ... นั่นคือทรวงอกอวบอิ่มที่บรรจุ “น้ำนมทิพย์เทวา” ซึ่งนับวันจะยิ่งทรงพลังและคัดตึงมากขึ้นตามบารมีที่เขาสั่งสมจากการเป็นแม่พิมพ์ของชาติ
ในขณะเดียวกัน ที่เรือนไทยไม้สักหลังใหญ่ของตระกูลมณีเทวา บัดนี้กลายเป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้านทั่วสารทิศ ธนู อดีตพระธุดงค์หนุ่มผู้เปี่ยมด้วยอาคม บัดนี้ครองเพศฆราวาสในฐานะ “พ่อครูธนู” หมอธรรมผู้ทรงคุณวิเศษและมีจิตเมตตา ร่างกายที่กำยำผิวสีแทนเข้มส่องประกายออร่าแห่งพุทธคุณตลอดเวลา เขาใช้ "พระขรรค์เทวฤทธิ์" และ "เพลิงสุวรรณฉาย" ช่วยเหลือชาวบ้านจากคุณไสยและโรคภัยประหลาด จนชื่อเสียงเลื่องลือไปไกล
ชาวบ้านหนองดาวเหนือต่างชื่นชมในคู่สามีภรรยาคู่นี้ เพราะทั้งสองไม่เพียงแต่ครองรักกันอย่างหวานชื่น แต่ยังเป็น "คู่บุญ" ที่คอยค้ำจุนหมู่บ้านให้สงบสุข
"โอมกลับมาแล้วจ้ะ พี่ธนู" เสียงหวานใสเรียกขานมาแต่ไกลขณะที่โอมเดินก้าวขึ้นเรือนหลังเลิกเรียน ธนูที่กำลังนั่งบริกรรมคาถาทำน้ำมนต์อยู่บนแคร่ไม้ไผ่เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นปรากฏบนใบหน้าคมเข้ม เขาขยับกายเข้าไปรับกระเป๋าจากเมียรักพลางกุมมือเรียวบางไว้
"วันนี้สอนเหนื่อยไหมโอม?" ธนูถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพลางลูบหลังมือโอมเบาๆ
"เหนื่อยจ้ะ แต่มีความสุข... เพียงแต่ว่า" โอมชะงักไป ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อ มือบางยกขึ้นลูบที่หน้าอกที่นูนเด่นออกมาใต้ชุดกากี "วันนี้โอมรู้สึกคัดหน้าอกมากเลยพี่ธนู เหมือนหยาดทิพย์มันจะล้นเต้าอยู่แล้ว"
ธนูสูดกลิ่นหอมของน้ำนมทิพย์ที่ลอยออกมาจากตัวโอมจางๆ กลิ่นนี้สำหรับเขามันคือโอสถชั้นเลิศที่กระตุ้นพละกำลังและความกำหนัดในตัวให้ตื่นตัวขึ้นทันที
"มาเถิดยอดรัก... เข้าไปข้างในกัน พี่จะช่วยระบายมันออกให้เจ้าเอง"
ธนูประคองโอมเข้าสู่ห้องหอที่อบอวลไปด้วยมนตราแห่งรัก เมื่อประตูห้องปิดลง ความเป็นข้าราชการและหมอธรรมถูกวางลงชั่วคราว เหลือเพียงสามีและภรรยาผู้เชื่อมโยงกันด้วยพันธะแห่งหยาดทิพย์
โอมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อกากีออกทีละเม็ด เผยให้เห็นเต้านมขาวผ่องอวบอัดที่ใหญ่โตสวยงาม ยอดปทุมถันสีหวานชูชันและเริ่มมีน้ำนมทิพย์พุ่งซึมออกมาเปรอะเปื้อนหน้าอกเนียน
"อึก... พี่ธนู... ดูดดื่มมันเถอะจ้ะ โอมทรมานเหลือเกิน" ธนูไม่รอช้า เขาโน้มใบหน้าคมเข้มลงซุกไซร้ทรวงอกคู่สวย พละกำลังจากการดื่มกินน้ำนมทิพย์ของโอมทุกวันทำให้ธนูแข็งแกร่งเกินกว่ามนุษย์ทั่วไป เขาใช้ปากครอบครองยอดอกของโอมพร้อมดูดดึงอย่างรุนแรงและหนักหน่วงตามแรงรัก
จ๊วบ... อึก! อึก!
"อ้า ! อ้า ! อ้า! พี่ธนู... แรงอีกจ้ะ!" โอมแอ่นอกรับสัมผัสอันเร่าร้อน มือบางขยุ้มเส้นผมสีเข้มของสามีไว้แน่น ความเสียวซ่านแล่นริ้วไปทั่วร่าง น้ำนมทิพย์ไหลทะลักเข้าสู่ลำคอของพ่อครูหนุ่มเพื่อเพิ่มพูนตบะบารมี
ยามค่ำคืนบนเรือนไม้สักหลังใหญ่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกราตรีและมนต์ขลัง แสงจันทร์แรมสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้แกะสลักเข้ามายังห้องหอของคู่รักมณีเทวา บรรยากาศเงียบสงัดภายนอกกลับขัดกับกระแสพลังอันเร่าร้อนที่ไหลเวียนอยู่ภายในห้อง
พ่อครูธนู นั่งอยู่บนเตียงไม้สักหลังหนา ร่างกายกำยำเปลือยท่อนบนเผยให้เห็นมัดกล้ามที่อัดแน่นไปด้วยพลังพุทธคุณ ผิวสีแทนเข้มส่องประกายออร่าสีทองจางๆ จากอาคมพญาเหล็กไหล ขณะที่ ครูโอม นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าสามี ชุดกากีที่สวมใส่มาทั้งวันถูกปลดออกจนหมดสิ้น เหลือเพียงร่างกายขาวผ่องราวกับสลักจากหินอ่อนสีขาว
"พี่ธนูจ๊ะ... โอมไม่ไหวแล้ว มันตึง... มันร้อนไปหมดเลยจ้ะ" โอมเอ่ยเสียงพร่า แววตาเยิ้มหยดด้วยแรงปรารถนา
ปทุมถันทั้งสองข้างที่อวบอิ่มจนล้นมือสั่นระริก ยอดอกสีหวานชูชันและพ่นน้ำนมทิพย์เทวาออกมาเป็นหยดใสไหลรินอาบหน้าท้องเนียน ธนูมองภาพนั้นด้วยความหลงใหล เขาเอื้อมมือหนาที่ร้อนผ่าวเข้าไปบีบเฟ้นเต้าเนื้อนุ่มอย่างหนักหน่วง พละกำลังของชายชาตรีทำเอาโอมร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
"โอมของพี่... หยาดทิพย์ของเจ้าคืนนี้หอมหวานกว่าคืนไหน ๆ"
ธนูโน้มใบหน้าคมเข้มลงครอบครองยอดปทุมถันทันที จ๊วบ... จ๊วบ... อึก! เสียงดูดดื่มน้ำนมทิพย์ดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบ ธนูใช้ลิ้นสากตวัดรัวรอบยอดอกพร้อมกับดูดดึงอย่างรุนแรง ราวกับต้องการจะสูบเอาพลังเทพทั้งหมดเข้าสู่ร่างกาย โอมแอ่นอกรับสัมผัสจนตัวงอ มือบางขยุ้มไหล่หนาของสามีไว้แน่น
"อ้า ๆ ... พี่ธนู... แรงอีกจ้ะ ดูดให้เกลี้ยงเต้าเลย!"
น้ำนมทิพย์สีขาวนวลพุ่งทะลักเข้าปากพ่อครูหนุ่มไม่ขาดสาย พลังแห่งน้ำนมเทพช่วยปลุกกระตุ้น "เพลิงสุวรรณฉาย" ในกายธนูให้ลุกโชน ร่างกายของเขาร้อนระอุประหนึ่งไฟกัลป์ ธนูประคองร่างของโอมให้นอนราบลงกับเตียง ก่อนจะแทรกกายเข้าไปกึ่งกลางระหว่างขาเรียวสวย
ท่อนกายแกร่งดั่งเหล็กกล้าที่ได้รับพลังจากหยาดทิพย์ขยายตัวจนสุดกำลัง ธนูบรรจงกระแทกกายเข้าสู่ร่างกายทิพย์ของโอมด้วยความดุดันและมั่นคง ทุกจังหวะที่เนื้อกระทบเนื้อ แสงสีชมพูจากแหวนมณีห้าสีสว่างวาบขานรับแรงรักของทั้งคู่
"อึก! อ้า ๆ ! พี่ธนู... มันแน่น... โอมมีความสุขเหลือเกินจ้ะ!"
โอมครางระงมพลางพ่นน้ำนมทิพย์ออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าและแผงอกของธนู ทั้งคู่หลอมรวมกันด้วยแรงกรรมและแรงรักในอดีตชาติที่สั่งสมมา บทสวาทดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ธนูโหมแรงกระแทกเป็นจังหวะสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์เข้าสู่กายโอมจนล้นปรี่ พร้อมๆ กับที่โอมพ่นน้ำนมทิพย์หยดสุดท้ายออกมาเป็นการเยียวยาและขอบคุณสามีสุดที่รัก
ค่ำคืนที่เร่าร้อนสิ้นสุดลงพร้อมกับร่างกายที่กอดก่ายกันภายใต้แสงจันทร์ ธนูจูบหน้าผากโอมอย่างแสนรัก บัดนี้พลังของทั้งสองได้เชื่อมประสานกันจนแข็งแกร่ง พร้อมที่จะรับมือกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นในเช้าวันใหม่
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ {:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากครับ ดีต่อใจมากครับ แต๊งกิ้ว สนุกก สุดยอดครับ ขอบคุณครับ ว้าว คิดว่าจบแล้ว ขอบคุณครับ {:5_120:} ขอบคุณ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ อ่านแล้วจินตนาการตามเลยครับ ดีครับ