ประสบการณ์รับน้องใหม่ จำไม่มีวันลืม (ตอน19)
ช่วงครึ่งแรกของเทอม1มันเหนื่อยมาก เพราะมีทั้งรับน้องหอ ทั้งเรียนรวมกับคณะอื่น แล้วคณะผมมีเรียนวิชาคณะตั้งแต่ปี1เลยที่ผมจะเล่ามันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดพร้อมๆกันในช่วงครึ่งแรกของเทอม1 แต่ผมลืมๆไปบ้างแล้วว่าเหตุการณ์ไหนเกิดก่อนหรือเกิดหลัง จะพยายามเล่าไม่ให้งงนะครับ
หลังจากที่รุ่นพี่หอ6 บอกว่าต้องรับน้องต่อไปอีก1เดือน แล้วห้ามใส่กางเกงในต่อไปอีกจนกว่าจะรับน้องจบ
ช่วงหลังมานี้รุ่นพี่สุ่มตรวจโหดมาก ไม่ใช่ตรวจเฉพาะในหอ หรือตามไปตรวจที่ห้องน้ำตามห้องlectureรวม ส่วนใหญ่รุ่นพี่จะใช้คำว่าเช็คระเบียบ ตอนนั้นผมโดนเช็คระเบียบที่โรงอาหารเลย แถมยังมีคนอื่นที่ไม่ได้อยู่หอ6มาเห็น
เช้าวันจันทร์ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ก่อน6โมงเช้า เพราะกลัวเจอรุ่นพี่ที่ห้องน้ำ แล้วจะโดนแกล้ง
ตอนแต่งตัว ผมก็ใส่กางเกงโดยที่ไม่ได้ใส่กางเกงใน ผมรีบหยิบของแล้ววิ่งลงไปชั้น1 จะได้ออกจากหอแบบสบายใจ
แต่เหมือนผมเป็นคนโชคไม่ดีมั้ง มาเจอรุ่นพี่ยืนดักอยู่ที่ทางออกหอพัก
รุ่นพี่ถาม "ชั้นอะไร"
ผมก็ตอบว่า "ชั้น4ครับ"
รุ่นพี่สั่งให้ผมปลดเข็มขัดออก แล้วรุ่นพี่ก็เอามือมาปลดตะขอกางเกง รูดซิปลง แล้วเปิดดูว่าผมแอบใส่กางเกงหรือป่าว
รุ่นพี่พูด "ดีมากน้อง"
แล้วพี่เค้าก็ปล่อยผมออกไป
ผมตัดสินใจเดินไปกินข้าวไกลๆเลย จะได้ไม่ต้องเจอรุ่นพี่หอ6
ผมเดินมาประมาณ20นาที มาถึงโรงอาหารคณะบัญชี ที่นี่คนน้อยมาก
ระหว่างเกินผมต้องเอากระเป๋าเป้มาใส่ไว้ข้างหน้า เพราะกลัวว่าควนมันแข็งขึ้นมา แล้วกางเกงมันจะนูน
ผมนั่งข้าวแบบมีความสุขมาก ไม่ต้องระแวงว่าจะมีรุ่นพี่หอ6มาสุ่มขอดูกางเกงใน
แต่ตอนเช้าผมต้องเรียนที่ห้อง Lecture รวม มันเป็นวิชาบังคับที่ปี1ทุกคนต้องเรียน เรียนรวมกับคณะอื่น ตึกเรียนจะอยู่ห่างจากคณะบัญชี20นาที ถ้าเดินไปจะเหนื่อยพอสมควร
ผมก็เลยรอรถเวียนที่หน้าคณะบัญชี ที่ม.ผมมีรถบัสที่เป็นรถเวียนรับส่งทั่วมหาลัย แต่นานๆจะมาคันนึง แต่ผมก็ยอมรอ เพราะไม่อยากเดินไกล ผมไม่ชอบให้เหงื่อออกตอนเช้า
ผมนั่งรอที่สถานีรถนี้คนเดียว เพราะมันยังเช้าอยู่ ไม่ค่อยมีคน
พอรถบัสมาถึง คนก็เต็มรถแล้ว ผมขึ้นรถไปทางประตูหลัง แล้วหาที่ยืน ผมพยายามแทรกตัวเข้าไปตรงกลางเพราะมันโล่ง คนมันชอบยืนที่หัวกับท้าย ไม่ยอมดินไปตรงกลาง
อีกอย่าง ผมไม่อยากยืนเบียดที่ท้ายรถ เพราะตอนนี้ผมไม่ได้ใส่กางเกงใน กลัวควยไปโดนใครขึ้นมาแล้วมาจะแข็ง ผมได้โดนเม้าแน่ๆ
ผมยืนอยู่บนรถไม่ถึง5นาที ก็มีคนมาสะกิดผมจากข้างหลัง "นายๆ อยู่หอ6ใช่ไหม มีคนเรียก" แล้วคนนั้นก็ชี้ไปที่ท้ายรถ
ผมเดินตามไปที่ท้ายรถ มีรุ่นพี่5-6คน นั่งอยู่ที่เก้าอี้แถวสุดท้ายของรถ
ตอนแรกผมก็ไม่รู้ว่าเป็นรุ่นพี่หอ6 ผมพึ่งรู้ตอนพี่เค้าบอกว่า "แอบใส่กางเกงในป่าว"
ผมตอบว่า "ป่าวครับ ตอนก่อนออกจากหอมีรุ่นพี่ตรวจแล้วครับ"
แล้วพี่5คนนั้นก็มายืนล้อมผม ที่ท้ายรถ มีพี่คนนึงดึงกระเป๋าเป้ออกจากแขนผม
แล้วพี่เค้าก็พูดว่า "ไหนเช็คระเบียบหน่อยดิ๊"
เอาจริง ตอนนั้นผมกลัวนะ เพราะมันคือบนรถบัส แล้วไม่รู้ว่าใน5คนนั้นเป็นรุ่นพี่หอ6จริงๆหรือป่าว
รุ่นพี่คนนึงปลดเข็มขัดผม แล้วปลดตะขอกางเกงพร้อมรูดซิปลง ผมเอามือสอดเข้าไปในกางเกงตัวเองโดยอัตโนมัต เพราะกลัวว่าซิปกางเกงจะโดนควย
ตอนนั้นคนในรถบางคนก็เริ่มหันมามองแล้ว เพราะที่ท้ายรถมีผู้ชายหลายคนมายืนล้อมกัน
ผมพยายามทำตัวปกติที่สุด เพราะผมกลัวอายคนอื่น
รุ่นพี่ดึงกางเกงผมลงประมาณ1คืบ ทั้งไข่และควยผมเด้งออกมา จากตอนแรกที่มันไม่แข็ง ตอนนี้มันค่อยๆแข็งตัวขึ้น
ผมเอามือดึงกางเกงขึ้น เพราะกลัวคนเห็น แต่พี่คนนึงก็พูดว่า "อย่าๆๆ มึงอยู่เฉยๆเลย"
ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูก ความรู้สึกเหมือนโดนแกล้งตอนมัธยมเลย
แต่สุดท้ายผมก็รู้ความจริงว่า มีรุ่นพี่บางคนในกลุ่มนั้น ไม่ได้อยู่หอ6
เพราะพี่เขาพูดขึ้นมาว่า "หอมึงเล่นกันแบบนี้เลยหรอวะ"
ผมอยากให้ถึงป้ายรถเมย์เร็วๆ เพราะหวังว่าถ้ามีคนขึ้นมาบนรถเพิ่มอีกหรือมีคนลงจากรถ รุ่นพี่จะไม่กล้าทำอะไรพิเรนๆ
ผมต้องยืนอยู่บนรถเมย์ทั้งที่กางเกงถูกดึงมาอยู่ที่ต้นขา ควยผมก็แข็งอยู่แบบนั้น มีรุ่นพี่5คนยืนบังอยู่
พอรถเมย์วิ่งมาถึงหน้าคณะวิศวะ สิ่งที่ผมคิดไว้ก็ผิดไป รุ่นพี่ยืนบังผมไว้ และไม่ยอมให้ผมใส่กางเกง จนคนขึ้น-ลงจากรถเสร็จ
พอรถออก รุ่นพี่ก็เอามืมาเขี่ยที่ควยผม "แค่นี้ก็แข็งแล้วหรอน้อง"
แล้วพี่เค้าก็บอกรุ่นพี่อีกคนที่ไม่ได้อยู่หอ6 "จับดิ จับได้ หอกูสบายๆ"
ผมกลัวมาก ไม่คิดว่าการทำแบบนี้มันจะลามมาถึงนอกหอพัก
พี่คนนั้นไม่กล้าจับ จนรุ่นพี่คนนึงดึงมือพี่เค้ามาโดนควยผม แล้วเค้าก็หัวเราะกัน จนคนในรถหันมามอง
โชคดีมากที่รถวิ่งมาถึงป้ายรถเมย์ตึก lecture กลาง
ผมรีบใส่กางเกง ใส่เข็มขัด แล้วรับกระเป๋าเป้คืนจากรุ่นพี่ แล้วรีบวิ่งลงจากรถเมย์
ปี1ทั้งหมดก็จะลงที่ป้ายรถเมย์นี้ เพราะต้องมาเรียนวิชารวม
ตลอดทางไปห้อง lecture ผมเอากระเป๋ามาบังไว้ข้างหน้าตลอดเพราะควยยังแข็งอยู่
จนเดินมาเจอเพื่อนๆคณะกีฬา ผมค่อยสบายใจหน่อย รีบชวนเพื่อนเช้าไปนั่งในห้อง lecture
แต่ผมก็ไม่ได้เล่าอะไรให้เพื่อนๆฟัง เพราะตอนนั้นรู้สึกอาย ยกเว้นเพื่อนที่อยู่หอ6เหมือนกัน อาจจะมีคุยๆกันบ้าง เวลาส่งข่าวให้หลบหลีกรุ่นพี่ที่มาดักอยู่ตามที่ต่างๆ
ผมต้องเกริ่นแบบนี้ก่อนว่า ทุกคณะตอนปี1จะมีวิชาเรียนรวมที่ต้องมาเรียนร่วมกับคณะอื่น เช่นวิชา คุณธรรม การสื่อสาร และวิชาภาษาอังกฤษ ซึ่งต้องเรียนที่ตึกเรียนรวมของมหาลัย
แต่สำหรับคณะกีฬาของผม ต้องเริ่มเรียนวิชาคณะตั้งแต่ปี1เลย เช่นพวกวิชาพื้นฐานศักยภาพร่างกาย วิทยาศาตร์การกีฬา และก็พวกวิชาเกี่ยวกับโภชนาการไรพวกนี้
ผมก็เลยต้องไปๆมาๆในมหาลัยบ่อยมาก จากหอพักไปตึกรวม บางทีเรียนตึกรวมตอนเช้า ส่วนตอนบ่ายต้องไปเรียนที่คณะ ก็จะต้องเจอคนเยอะ
บางทีผมโดนเช็คระเบียบจากรุ่นพี่หอ6แล้ว ก็ไปโดนซ่อมที่คณะอีก มันจะมีวิชาที่ให้รุ่นพี่ประเมินปี1 เดี๋ยวผมจะเล่าตอนหลัง
กลับมาที่เหตุการณ์ของผม นั่งเรียนในห้องเรียนรวมตั้งแต่9โมงถึงเที่ยง ไม่ลุกออกไปไหนเลยเพราะกลัวเจอรุ่นพี่หอ6มาเช็คระเบียบ
วันนี้มีเรียนเช้าที่อาหารเรียนรวม ส่วนตอนบ่ายไปเรียนที่ตึกคณะวิทย์ ซึ่งก็ยังเป็นวิชาเรียนรวมกับคณะอื่นอยู่ แค่อาจารย์คณะวิทย์เป็นผู้สอน
ออกจากห้อง Lecture อาคารเรียนรวมปุ๊ป ผมก็รีบชวนเพื่อนให้ไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะวิทย์เลย เพราะถ้าอยู่แถวๆตึกเรียนรวมตรงนี้ มีหวังเจอพี่หอ6แน่
เด็กปี1จะรู้กันดีว่า ถ้าเป็นช่วงเที่ยงหรือช่วง4โมงเย็น รถบัสจะคนแน่นมาก ส่วนมากจะยอมเดินกัน
เพื่อนผมส่วนใหญ่มันจะรอรถบัส แต่ผมอยากเดิน เพราะไม่อยากยืนรอรถ กลัวรุ่นพี่หอ6มาเจอ
แต่ผมก็โน้วน้าวเพื่อนๆไม่สำเร็จ สุดท้ายก็ต้องยืนรอรถบัสตรงนั้น ซึ่งคนเยอะมาก
แล้วก็เป็นไปอย่างที่ผมกลัวจริงๆ อยู่ๆก็มีรุ่นพี่คนนึงมาถามกลุ่มผมว่า "ใครอยู่หอ6บ้างครับ"
เพื่อนผมมันก็ชี้มาที่ผมผมคิดในใจ มึงจะบอกเค้าทำไมมมมม
รุ่นพี่ก็พูดว่า "พอดีมีเอกสารมาแจกน้องๆหอ6 น้องไปเซ็นรับหน่อยครับ" รุ่นพี่ชี้ไปที่ห้อง lecture
ผมปฏิเสธไม่ได้ ก็เลยต้องเดินตามพี่เค้าไป ส่วนพวกเพื่อนๆผมก็รอกันอยู่ที่ป้ายรถเมย์
ผมเดินนำหน้ารุ่นพี่ ตรงไปที่ห้อง lecture แล้วพี่เค้าก็เรียกผม "น้องๆ ไปทางนู้น" รุ่นพี่ชี้ไปที่ห้องน้ำ
ผมมองหน้าพี่เขา แล้วเลี้ยวไปทางซ้าย เดินตรงไปที่ห้องน้ำโดยไม่ขัดขืนอะไร
ทันทีที่ผมก้าวเข้าไปในห้องน้ำ สิ่งที่ผมเห็น ผมไม่คิดว่าพี่เค้าจะกล้าทำ
ผมเห็นเพื่อนๆหอ6ประมาณ10คน ยืนเข้าแถวที่หน้ากระจกอ่างล้างหน้า มีรุ่นพี่2คนยืนคุมอยู่
ส่วนรุ่นพี่ที่เดินตามผมมา สั่งให้ผมไปเข้าแถวกับเพื่อนๆ
รุ่นพี่พูด "หอ6หมดเลยใช่มั้ย เช็คระเบียบหน่อยดิ้"
ผมรู้ชะตากรรมเลย เรื่องเช็คกางเกงใน ผมชินแล้ว ไม่มีปัญหา แต่ที่ผมกังวลคือ ตรงนี้มันคือห้องน้ำของห้อง lecture รวม
ไหนจะเจ้าหน้าที่มหาลัย อาจารย์ หรือแม้แต่พวกนักศึกษาที่ไม่ได้อยู่หอ6อีก บอกเลยว่าถ้ายุคนั้นโซเชี่ยลแรงๆแบบสมัยนี้นะ มีรูปหลุดพวกผมแน่ๆ
รุ่นพี่สั่ง "ถอดกางเกงเลย"
พวกผมอ้ำๆอึ้งๆ ไม่มีใครกล้าถอด ผมเอามือจับไว้ที่หัวเข็มขัด เพื่อลองเชิงว่าจะมีเพื่อคนไหนถอดไหม ผมจะได้ถอดตาม
สุดท้ายก็ไม่มีใครถอด จนรุ่นพี่พูดว่า "อย่าให้กุลงมือเองนะ"
ด้วยความกลัว พวกผมก็ถอดเข็มขัด แล้วถอดกางเกงออก ดึงลงเล็กน้อย แค่พอให้เห็นว่าไม่ได้แอบใส่กางเกงใน
เพราะไม่อยากเปิดควยออกมา กลัวว่าจะมีคนอื่นเดินเข้ามในห้องน้ำ
มีพี่คนนึงเดินมาข้างหลังพวกเรา แล้วดึงกางเกงพวกเราลงจนถึงประมาณหัวเข่า เดินไล่ดึงทีละคนเลย
ผมเอามือปิดควยไว้ เพราะกลัวมาก ผมได้แต่ก้มหน้า ไม่กล้าหันมองควยคนข้างๆเลย
รุ่นพี่พูด "มึงกลัวไรกันวะ พวกกูเคยโดนมาหมดแล้ว"
แล้วตอนนั้นดันมีคนเดินมาเข้าห้องน้ำ ผมหันไปมอง เป็นคนใส่ชุดนักศึกษานี่เหละทุกคนพร้อมใจกันเอามือมาปิดควยโดยอัตโนมัติ
รุ่นพี่บอกคนนั้น "เข้าห้องน้ำได้ปกติเลยนะครับ ขอโทษด้วยนะครับ อยู่ปีอะไรครับ"
คนนั้นตอบ "ปี2ครับ มาเรียนวิชาเลือก"
รุ่นพี่พูด "เชิญเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ"
แล้วคนนั้นก็เดินเข้าห้องน้ำไป ผมได้ยินเสียงฉี่ลงโถส้วม สงสัยเขาไม่กล้ายืนฉี่ที่โถข้างนอก
ระหว่างนี้ รุ่นพี่สั่งมห้พวกเรายืนท่าตามระเบียบพัก แล้วให้เอามือประสานไว้ที่ท้ายทอย
ตอนนั้นผมกังวลใจมาก ว่ารุ่นพี่จะให้ทำอะไรแปลกๆ อีกอย่างผมแยกออกจากลุ่มเพื่อนคณะมานานแล้ว กลัวเพื่อนจะเดินมาตามแล้วเห็นผมในสภาพนี้
รุ่นพี่ปี2คนนั้นออกมาจากห้องน้ำ
รุ่นพี่หอ6ก็พูดขึ้นมาทันทีว่า "รบกวนแป๊ปนึงได้ไหมครับ พอดีรับน้องหออยู่ครับ"
แล้วคนนั้นก็ไม่ปฏิเสธ แต่ยิ้มแบบเกรงใจ
รุ่นพี่ให้พี่ปี2คนนั้นคิดเพลงว่าอยากให้พวกเราร้องเพลงอะไร
พี่คนนั้นตอบว่า "เพลงช้างก็ได้ครับ"
แล้วรุ่นพี่ก็ให้พวกผมร้องเพลงช้างแล้วเดินเป็นวงกลมรอบพี่คนนั้นทั้งๆที่กางเกงยังกองอยู่ที่หัวเข่า บางคนก็อยู่ที่ตาตุ่ม ส่วนมือก็ยังประสานที่ท้ายทอย
พวกผมก็เดินแบบไม่ถนัด ก้าวได้ทีละนิด รอบตังพี่คนนั้น พร้อมกับร้องเพลงช้างเบาๆ
รุ่นพี่พูด "ร้องเบาแบบนี้ กูให้ร้องจนถึงบ่ายโมงแน่"
พวกผมก็ร้องเสียงดังขึ้น "ช้าง ช้าง ช้าง......."
พี่ปี2คนนั้นก็ยืนหัวเราะพวกเรา ส่วนพวกเราก็เดินก้าวสั้นๆ เพราะกางเกงมันกองอยู่ที่ขา มือก็ประสานไว้ที่ท้ายทอย เดินวนไปเรื่อยๆ
เริ่มมีคนมาชะโงกมองที่ประตูห้องน้ำ ผมอายมาก แต่แอบเสียวอยู่นะ
แต่ตอนนั้นอายมากกว่าเสียว เพราะกลัวว่าจะไปเจอหน้าคนพวกนั้นข้างนอก
มีพี่คนนึงเดินออกไปหน้าห้องน้ำ แล้วพูดว่า "ดูได้ แต่ห้ามถ่ายรูปนะครับ"
เชื่อไหม รุ่นพี่ปล่อยให้เราร้องเพลงช้างอยู่แบบนั้น ผมประมาณๆดู ร้องวนน่าจะเกิน20รอบได้
จนควยผมค่อยๆแข็งขึ้นมา เพราะรู้ว่ามีสายตาจ้องมองอยู่ แต่ผมก็ไม้กล้าเงยหน้าไปสบตาใครเลย
รุ่นพี่หอ6พูด "น้องๆทำได้ดีไหมครับ พี่พอใจไหมครับ บอกได้นะครับ"
พี่คนนั้นตอบ "โอเคแล้วครับ"
รุ่นพี่หอ6ขอบคุณพี่คนนั้น แล้วสั่งพวกเราว่า "พี่เค้าช่วยขนาดนี้แล้ว ขอบคุณพี่เค้าดิวะ"
พวกผมก็พูดขอบคุณพี่คนนั้น แล้วพี่คนนั้นก็เดินออกไป
ส่วนพวกผม รุ่นพี่สั่งให้ใส่กางเกง
ผมบอกเลยนะ ตอนใส่กางเกงเนี่ยทรมานสุด เพราะควยผมแข็งอยู่ ต้องยัดควยเข้าไปให้ได้ มันปวดนนะครับ เวลาพยายามพับควยลง ใส่ลงไปในกางเกง
รุ่นพี่พูด "วันหลังเจอหน้าพวกกุ มึงอย่าทำเป็นชักช้า กูเช็คระเบียบได้ทุกที่ ถ้าช้าจะเจอแบบนี้"
พวกผมตอบ "ทราบครับ"
แล้วรุ่นพี่ก็เดินออกไป
ผมรีบเข้าไปในห้องน้ำ แล้วล็อคประตู เพราะตอนนี้ผมไม่กล้าออกไปเจอคนข้างนอกเลย อีกอย่าง ตอนนี้ตวยผมมันแข็งจนกางเกงนูนขึ้นมา
ผมยืนอยู่ในห้องน้ำประมาณ5นาที ถึงตัดสินใจเดินออกไป แล้วไปหาเพื่อนๆที่รออยู่ที่ป้ายรถเม
ตอนแรกผมนึกว่าเพื่อนจะไม่รู้ว่าผมโดนอะไร แต่พอผมเดินมาถึง เพื่อก็ชิงถามผมก่อนเลย "รับน้องหอยังไม่จบอีกหรอวะ"
ผมก็เลยถามมันว่า "มึงเห็นด้วยหรอวะ"
มันตอบ "เออดิ แต่ไม่ต้องคิดมาก คล้ายๆรับน้องคณะเรานั่นเหละ"
ผมก็เลยพูดว่า "อยากย้ายหอว่ะ อื่นเขาใช้ชีวิตกันปกติแล้ว หอกูยังต้องมาระแวงเรื่องรับน้องอยู่อีก"
แต่รู้ไหมครับ ความจริงข้อหนึ่งคือ มหาลัยผมย้ายหอไม่ได้ เพราะตอนกำหนดว่าใครจะได้อยู่หอไหนมันเป็นระบบสุ่ม
ผมก็ต้องทนอยู่ไปแบบนี้ จนกว่าเทศกาลรับน้องมันจะหมดไป
ตอนนั้นผมนั่งวิเคราะว่า สาเหตุที่รุ่นพี่หอ6ขยายเวลารับน้องต่อไปอีก1เดือน เพราะตอนวันรับน้องวันสุดท้ายที่มีการให้เอาคืนรุ่นพี่ พวกผมทำไว้หนัก
แต่จริงๆไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ พึ่งมารู้ตอนหลังที่ตัวเองเป็นรุ่นพี่ว่า การรับน้อง มันไม่ได้ขึ้นกับความแค้นหรือความเกลียดอะไรหรอก แค่รุ่นพี่คอยสังเกตุรุ่นน้อง ว่ารุ่นไหนสั่งง่าย รุ่นไหนต่อต้าน
บังเอิญรุ่นผมไม่ค่อยมีใครต่อต้านการรับน้อง แต่ก็ไม่ค่อยสนใจรับน้องเท่าไร
พูดง่ายๆคือ รุ่นผมดื้อเงียบ ไม่อินกับการรับน้อง ก็เลยโดนรุ่นพี่จัดหนัก
มาเลาต่อครับ
หลังจากผมกับเพื่อนๆ นั่งรถบัสไปที่โรงอาหารคณะวิทย์กัน จะได้เตรียมเรียนตอนบ่ายที่คณะวิทย์เลย
ตอนกินข้าวระแวงมาก กลัวเจอรุ่นพี่หอ6มาเช็คระเบียบอีก
ตอนพักเที่ยงของผมผ่านไปด้วยดี แต่ที่ไม่ดีคือเพื่อนในกลุ่มผมนี่เหละ 5555 พอมันรู้ว่าผมถูกสั่งห้ามใส่กางเกงใน พวกมันก็ชอบแกล้วเอามือมาจับ กะจะให้ควยผมแข็งแล้วจะได้นูน ให้อายคน
จริงๆในชั้นปีผมก็มีคนอยู่หอ6เหมือนผมอีกหลายคนเลย แต่พวกมันอยู่คนะกลุ่มกับผม
พอถึงบ่ายโมง เราก็ขึ้นไปเรียนห้อง lecture ตามปกติ วิชานี้เรียนรวมกับพวกคณะวิทยศาสตร์ พวกวิศวะ ห้องเรียนใหญ่มากๆ คนเรียนเยอะมาก ถ้าจำไม่มีผิดน่าจะเป็นวิชาฟิสิกส์1
แต่คนอย่างผมต้องเอาตัวรอดให้ได้ ผมคิดแผนว่า ผมจะรีบออกจากห้องเรียนก่อนหมดเวลาครึ่งชั่วโมง แล้วรีบกลับหอ จะได้ไม่ต้องเจอพวกรุ่นพี่ที่อาจจะมาดักรอ
ผมบอกเพื่อนตรงๆเลย ว่าวันนี้ขอกลับหอเร็ว เพราะช่วงหลังๆรุ่นพี่เช็คระเบียบบ่อยขึ้น ไม่อยากโดนแบบเมื่อตอนเที่ยง
ผมเก็บของออกจากห้อง Lecture ตั้งแต่ บ่าย3โมงครึ่ง และออกมานั่งรอรถบัสที่ป้ายรถเมย์
แต่มันก็ผิดแผน มีรุ่นพี่หอ6คนนึงเดินออกมาจากตึก ผมจำหน้าได้เลยว่าเป็นรุ่นพี่หอ6 ผมรีบเดินออกไปจากป้ยรถเมย์ แล้วเปลี่ยนเป็นเดินกลับหอแทน
เหนื่อยมากๆๆ ถ้าเดินไปตามริมถนนจะใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง แต่ถ้าเดินลัดหลังตึกคณะวิทย์กับคณะบริหารจะใช้เวลาแค่15นาที
ผมเลือกเดินทางลัด เพราะคนน้อย ไม่น่ามีใครมาเจอผม
ทางเดินลัดมันก็เป็นทางเดินปกตินี่เหละ แค่มันไม่ใช่ถนนที่รถวิ่งได้ บางช่วงอาจต้องเดินบนฝาท่อน้ำบ้าง แต่พวกนักศึกษาก็เดินทางนี้กันปกติ เพราะมันใกล้
ผมเดินมาได้ประมาณ10นาทีกำลังจะผ่านด้านหลังคณะบริหาร ตรงนี้เป็นกำแพงที่ทำด้วยต้นไม้ สูงประมาณ2เมตร กั้นระหว่างทางเดินกับคณะบริหาร
ผมเดินมาเจออาคารเล็กๆหลังนึง คล้ายๆเป็นห้องที่เอาไว้เก็บเครื่องสำรองไฟของคณะบริหาร
ตรงนี้เสียงดังมาก มันเป็นเครื่องปั่นไฟหรืออะไรซักอย่าง
มีคนเดินสวนมา ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะคนนั้นก็ดูติ๋มๆเรียบร้อย น่าจะเป็นปี1เหมือนกัน
คนนั้นมองหน้าผม ผมก็หลบตา
เค้าพูดขึ้นมาว่า "ขอโทษนะครับ ปีอะไรครับ"
ผมตอบ "ปี1ครับ อยู่คณะกีฬา"
เค้าถามอีก "อยู่หอ6ใช่มั้ย"
ผมตอบ "ใล่ครับ"
เค้าพูดอีก "งั้นน้องตามพี่มา"
ผมขนลุกซู่ขึ้นมาเลย รุ่นพี่หรอวะ ทำไมมาเจอกูตรงนี้
ผมเดินตามพี่เค้าไป พี่เค้าพมผมเดินเขาทางใต้ตึกคณะบริหาร ไปโผล่อีกฝั่งนึงที่เป็นสวน คล้ายๆสวนที่ทำไว้ให้นักศึกษาทำกิจกรรม เป็นลานกว้างที่เอาโต๊ะหินมาวางเป็นจุดๆให้นั่ง
ผมเดินตามพี่เค้าไปถึงมุมหนึ่งของสวนนั้น สิ่งที่ผมเห็นคือผมอึ้งไปเลย
จำไอ้เก้าได้ไหมครับ ที่อยู่คณะบริหาร คนที่กล้ายกมือมือถามรุ่นพี่ว่าทำไมต้องห้ามใส่กางเกงใน
วันนี้มันโดนเล่นงานแล้ว ผมเห็นมันโดนยืนแก้ผ้าอยู่ที่คณะมันเอง โดยมีรุ่นพี่หอ6 ซึ่งก็เป็นรุ่นพี่คณะบริหารนี่เหละ กำลังสั่งทำโทษมันอยู่
ผมเห็นแบบนั้น ก็เลยแกล้งเดินก้มหน้า ไม่กล้ามองมัน
รุ่นพี่ถามผม "ไอ้นี่ชื่ออะไร" พร้อมกับชี้นิ้วไปที่ไอ้เก้า
แล้วผมดันจำชื่อมันได้ เพราะมันเป็นคนที่โดดเด่นตอนอยู่หอ6 ทั้งกล้าเถียงรุ่นพี่ กล้าถาม กล้าแสดงความคิดเห็น
ผมตอบ "ชื่อเก้าครับ"
รุ่นพี่พูด "ดีมาก"
ผมนึกว่าผมจะรอดแล้ว แต่รุ่นพี่ก็ไม่ปล่อยผมไป
รุ่นพี่พูด "งั้นขอเช็คระเบียบหน่อยนะ"
ผมก็ไม่ค่อยไว้ใจเท่าไร จากครั้งที่แล้วที่ผมโดนรุ่นพี่หออื่นมาหลอกว่าอยู่หอ6
แต่ยังไง ผมก็ไม่กล้าถามอยู่ดี ว่าพี่เค้าอยู่หอ6หรือป่าว ขืนถามไป พี่เขาก็จะหาว่าผมจำรุ่นพี่ในหอไม่ได้อีก
รุ่นพี่พูด "ถอดกางเกงดิวะ รอไรอ่ะ"
ผมปลอดเข็มขัด ปลอดตะขอกางเกง รูดซิปลง แล้วเปิดให้รุ่นพี่ดู
รุ่นพี่พูดอีก "กูให้ถอดออก พูดไม่รู้เรื่องหรอ"
ผมกลัวมาก มือสั่นด้วย แต่ก็ต้องทำตามนั้น ฒถอดกางเกงออก แล้ววางไว้ที่พื้นข้างๆ
ผมภาวนาอย่างเดียว คืออย่าให้ผมต้องโดนแก้ผ้าจนหมดเหมือนไอ้เก้าเลย เพราะตรงที่ยืนอยู่นี้มันไม่ใช่ที่มิดชิดขนาดนั้น กลัวจะมีคนอื่นมาเห็น
รุ่นพี่พูด "ดีมากที่ไม่แอบใส่กางเกงใน"
แล้วอยู่ดีๆผมก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่คนนึงพูดว่า "สวัสดีครับลุง"
ผมรีบหันไปมอง เป็นเหมือนเจ้าหน้าที่ที่ดูแลบริเวณนี้ ลุงเค้าทำหน้าปกติมาก ทั้งๆที่เห็นผมยืนถอดกางเกงและมีไอ้เก้าที่ยืนแก้ผ้าอยู่
แสดงว่าคณะบริหารก็รับน้องหนักเหมือนคณะผมนะเนี่ย ถึงขั้นเจ้าหน้าที่รู้สึกเฉยมากๆ
รุ่นพี่เดินมาหยิบกางเกงของผมที่กองอยู่ที่พื้น และเดินไปหยิบเสื้อผ้าไอ้เก้า แล้วเอาไปส่งให้ลุงคนนั้น
พร้อมกับพูดว่า "เอาไว้ไหนดีลุง"
ตอนนั้นผมงง ว่าจะเอาเสื้อผ้าผมไปไหน
คุณลุงไม่ได้พูดอะไร แต่เค้าเดินถือเสื้อผ้าของเราห่างออกไปประมาณ100เมตรในสวนนั้น
ลุงเอาเสื้อผ้าพวกผมโยนขึ้นไปบนต้นไม้ ประมาณ2-3ครั้ง เพราะโยนแล้วมันก็หล่นลงมา จนสุดท้าย กางเกงผมไปติดอยู่บนกิ่งไม้
รุ่นบอกสั่งผมและไอ้เก้าว่า "ถ้าอยากกลับหอแบบมี้สื้อผ้า ก็ไปหยิบเอาเอง"
ผมกับไอ้เก้าต้องวิ่งไปที่ต้นไม้ต้นนั้นระหว่างวิ่งผมก็ดึงชายเสื้อลงมาปิดควยไว้ ส่วนไอ้เก้าก็เอามือ2ข้างมาปิดควย เพราะมันแก้ผ้าไม่ใส่อะไรเลย
แล้วตรงนั้นมีพวกนักศึกษาคณะบริหารนั่งอยู่ กลุ่มนึง ผมนี่อายมาก
ผมมองดูแล้วว่า ผมเอื้อมมือขึ้นไปหยิบกางเกงไม่ถึงแน่ๆ ผมก็เลยเดินไปหยิบไม้ไผ่ยาวๆที่วางอยู่ตรงนั้น มาเกี่ยวเสื้อผ้าผมลงมา
ตอนนี้ควยผมแข็งขึ้นมา เพราะรู้ว่ามีคนกำลังมอง ไอ้พวกนักศึกษาพวกนั้นก็หัวเราะผม แต่ผมได้ยินเสียง
ผมพยายามเอาไม้เขี่ยๆกางเกงให้หล่นลงมา ตอนเขี่ยนมันต้องยกแขนขึ้น ชายเสื้อมันก็เปิดขึ้นมาจนเห็นควย
ส่วนไอ้เก้าก็ได้แต่ยืนมอง เพราะตรงนั้นมีไม้ไผ่แค่อันเดียว และก็ไม่มีอะไรยาวๆที่จะมาเขี่ยเสื้อผ้ามันลงมาได้
นักศึกษากลุ่มนั้นพูดขึ้นมาว่า "ไอ้เก้า สู้เค้าดิวะ อย่ามัวแต่ยืนกุมควย"
ไอ้เก้าก็ได้แต่ยืนปิดควย หน้าแดง ไม่ทำอะไร
ผมเขี่ยจนกางเกงผมหล่นลงมา ผมรีบส่งไม้ให้ไอ้เก้า แล้วรีบหยิบกางเกงมาใส่
ส่วนไอ้เก้าก็ใช้ไม่เขี่ยเสื้อผ้ามันให้หล่นลงมา ส่วนไอ้นักศึกษากลุ่มนั้นก็เดินมาที่ไอ้เก้า คนนึงแย่งไม้ไปจากมัน อีกคนล็อคข้างหลังไอ้เก้า และอีกคนยืนข้างหน้าไอ้เก้า
คนที่ล็อคข้างหลังพูดขึ้นว่า "มึงจัดการดิ๊"
คนที่ยืนข้างหน้าไอ้เก้า ใช้มือจับควยไอ้เก้าแล้วถอกหัวออก
ไอ้เก้าดิ้นแรงมาก แต่ก็สู้แรงล็อคไม่ได้
ผมไม่อยากเห็นอะไรไปมากกว่านั้น ผมรีบใส่กางเกงแล้วเดินออกไปจากคณะบริหาร
ขณะที่ผมเดินออกไป ยังได้ยินเสียงร้องของไอ้เก้า "อย่าพี่ อย่าพี่"
และได้ยินเสียงไอ้พวกนั้นพูด "ชักแม่งเลย เอาให้เข็ด"
ผมรีบเดินกลับหอ พร้อมกับเอากระเป๋ามาปิดข้างหน้า เพราะควยผมแข็งอยู่
ผมกลับมาที่หอก็โดนเช็คระเบียบอีก ผมโดนแบบนี้วนไปมาอยู่เป็นเดือน ไม่รู้ว่าตอนนั้นผมทนได้ไง
รอต่อนะครับ
สนุกมากครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ เสียวมาก รอตอนใหม่ทุกวันเลย ขอบคุณครับ ขอบคุณที่มาเล่าต่อครับ รออ่านต่อนะครับ ต่อหน่อยค้าบ ขอบคุณมากๆนะครับเสียวดี ขอบคุณครับ รอติดตามตอนต่อไปนะครับ ยังรอตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณครับ สนุกดี
หน้า:
[1]