รอยสาปกลิ่นดิน (ภาค 2) ep.1
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย realman เมื่อ 2026-1-4 07:54รอยสาปกลิ่นดิน (ภาค 2)
ตอนที่ 1: เสือลำบาก
พ.ศ. 2535
ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ระงมไปทั่วชายป่าลึก กลิ่นฝนที่เพิ่งหยุดตกใหม่ๆ ผสมกับกลิ่นสาบของใบไม้แห้งโชยเข้าจมูก ผาด ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ถูกพันธนาการไว้กับเสาไม้แดงกลางกระท่อมยกสูง สองมือถูกมัดไขว้หลังด้วยเชือกมนิลาเส้นหนาที่ขวั้นจนตึง ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเผชิญกับลมหนาวที่พัดผ่านร่องฝาขัดแตะ
แสงจากตะเกียงน้ำมันก๊าดบนหัวเสาสั่นไหววับแวม ฉายให้เห็นมัดกล้ามหน้าอกและร่องท้องที่เป็นลอนหนา ผิวสีทองแดงของเขาเปรอะเปื้อนโคลนดินจากการถูกลากมาไกล เสือร้ายที่เคยผยองในป่าแห่งนี้ บัดนี้มีเพียงเสียงหายใจหอบหนักและแววตาที่ยังดุดันไม่ยอมคน
"มึงกินนี่เข้าไปซะไอ้ผาด... อย่าให้กูต้องใช้กำลัง"
เสียงแหบต่ำของ เพิ่ม ดังขึ้นพร้อมกับเงาร่างหนาที่ก้าวออกมาจากมุมมืด เพิ่มในชุดกางเกงขาม้าสีซีด เสื้อลายสก๊อตที่ปลดกระดุมออกจนเห็นแผงอกหนั่นแน่นจากการตรากตรำทำงานหนักในป่า ในมือของมันถือขันน้ำอลูมิเนียมที่มีน้ำยาสีคล้ำส่งกลิ่นหอมเอียนๆ
"น้ำยาเหี้ยอะไรของมึง ไอ้เพิ่ม... มึงลืมไปแล้วเหรอว่าใครที่ชุบเลี้ยงมึงมา" ผาดเค้นเสียงลอดไรฟัน สายตาจ้องเขม็งไปยังลูกน้องที่เคยซื่อสัตย์
เพิ่มแสยะยิ้ม มันเดินเข้ามาประชิดตัวผาด ใช้มือหนาคว้าหมับเข้าที่กรามของคนบนเสา บีบจนปากของผาดเผยอออก "กูไม่เคยลืม... แต่กูก็ไม่เคยลืมเหมือนกันว่ามึงทำอะไรไว้กับกูและเมียมึง คืนนี้กูจะให้มึงได้รับรสชาติของ 'รากไม้กำหนัด' ที่มึงเคยบังคับให้คนอื่นกิน"
"ไอ้สารเลว!"
ผาดดิ้นรนจนเชือกบาดข้อมือเลือดซึม แต่เพิ่มไม่สนใจ มันกรอกน้ำยาในขันเข้าปากผาดอย่างรวดเร็ว ผาดสำลักแต่ก็ถูกบังคับให้กลืนลงไปจนหมดสิ้น รสชาติฝาดเฝื่อนร้อนวาบแล่นลงสู่ลำคอ ไม่นานนัก เลือดในกายของเขาเริ่มสูบฉีดพล่านจนผิวหนังขึ้นสีแดงก่ำ
ในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินขึ้นบันไดกระทู้ไม้ไผ่มา พิม หญิงสาวผู้เป็นต้นเหตุของความร้าวฉานปรากฏตัวขึ้นในชุดผ้าถุงสีสดกรอมเท้า เสื้อคอกระเช้าสีขาวบางแนบเนื้อเพราะความชื้นของอากาศ เธอไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวเหมือนวันแรกที่หลงป่า แววตาของเธอนิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความแค้นที่สุกงอม
"พิม... ช่วยพี่ด้วย" ผาดเอ่ยเสียงพร่า อารมณ์ในกายเริ่มปั่นป่วนจากฤทธิ์ยา
พิมเดินเข้าไปหาผาดช้าๆ เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวขึ้นมาซับเหงื่อที่ไหลซึมตามร่องกล้ามหน้าอกของสามี มือของเธอเย็นเยือกแต่มันกลับทำให้ร่างกายของผาดร้อนดั่งไฟลวก
"พี่ผาดจ๊ะ... พี่บอกให้พิมช่วยพิมก็ช่วยอยู่นี่ไง" พิมกระซิบเบาๆ ก่อนจะหันไปทางเพิ่ม "เริ่มเถอะเพิ่ม... ทำให้พี่ผาดเขาเห็น ว่าความทรมานที่ต้องทนดูคนอื่นครองของๆ เรามันเป็นยังไง"
เพิ่มไม่รอช้า มันก้าวเข้าไปโอบกอดพิมจากด้านหลัง มือหนาของมันลูบไล้ไปตามสรีระของหญิงสาวต่อหน้าต่อตาผาด พิมหลับตาพริ้ม พิงหลังกับอกหนาของเพิ่มอย่างจงใจ แสงตะเกียงที่วูบวาบทำให้ภาพตรงหน้าดูดิบและเถื่อนปานสัตว์ป่าในฤดูผสมพันธุ์
"มึงดูเอาไว้ไอ้เสือผาด!" เพิ่มคำราม "ดูเมียมึงในอ้อมกอดกู... ดูให้เต็มตาในตอนที่มึงทำอะไรไม่ได้แม้แต่จะสะบัดเชือก!"
ผาดคำรามลั่นกระท่อม เส้นเลือดที่ขมับและลำคอปูดโปนด้วยความโกรธแค้นผสมกับความกระสันที่ยาปลุกเร้า เขาพยายามกระชากพันธนาการจนกระท่อมสั่นคลอน กลิ่นดินที่ชื้นแฉะหลังฝนและกลิ่นสาบสาวที่อบอวลในห้องแคบๆ กำลังกัดกินวิญญาณของเสือร้ายให้แตกสลายไปช้าๆ
พรรณนาส่งท้าย:
บรรยากาศในกระท่อมคืนนั้นไม่ได้มีเพียงความแค้น แต่มันคือบทลงทัณฑ์ที่ถูกร้อยเรียงด้วยราคะและกงกรรมที่ผูกพันคนทั้งสามไว้ด้วยกัน ท่ามกลางป่าลึกที่ไร้กฎหมาย มีเพียงสัญชาตญาณดิบเท่านั้นที่เป็นใหญ่
เสือผาดแม้จะอยู่ในสภาพจำยอม แต่ศักดิ์ศรีของชายชาตรีที่รักนวลสงวนตัวและเจ้าสำอางอย่างเขาก็ยังคงอยู่ กลิ่นคาวโคลนและคราบเหงื่อที่หมักหมมมาหลายวันทำให้เขารู้สึกขยะแขยงตัวเองยิ่งกว่าโซ่ตรวนที่พันธนาการเสียอีก
ตอนที่ 2: รอยสวาทกลางลานน้ำ
“ไอ้เพิ่ม... ถ้ามึงจะฆ่ากู ก็ฆ่าให้ตายไปเลย แต่อย่าปล่อยให้กูเหม็นสาบโคลนเหมือนหมาข้างถนนแบบนี้” ผาดกัดฟันพูด ร่างกายที่เคยกำยำแม้จะซูบลงไปบ้างตามวิถีคนคุกป่า แต่กล้ามเนื้ออกที่ตึงเปรี๊ยะและไรขนสีเข้มที่ลากยาวลงไปหาขอบกางเกงยังคงดูสง่างามดั่งรูปปั้น
เพิ่มมองดูอดีตลูกพี่ที่ตนเคยเคารพด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่มันก็อดชื่นชมในความหล่อเหลาที่ยังไม่สร่างของผาดไม่ได้ “อยากอาบน้ำให้ตัวหอมไปหาเมียมึงงั้นเหรอ? ได้... กูจะสนองให้”
เพิ่มกระชากโซ่ที่ล่ามข้อเท้าผาดออก แล้วลากร่างยักษ์ลงจากกระท่อม มุ่งหน้าไปยังลานหินกว้างหลังเรือนที่มีน้ำซับตกมาจากซอกผา แสงจันทร์คืนเพ็ญสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำวาววับ บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงน้ำตกกระทบหิน
“มึงถอดกางเกงออกให้หมด ไอ้ผาด!” เพิ่มสั่งเสียงเข้ม พลางชักมีดพกออกมาขู่
ผาดนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ปลดผ้าเคียนเอวและกางเกงแพรสีนิลออก ร่างกายเปลือยเปล่าของชายชาตรีปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงจันทร์ ผิวของเขาสะท้อนแสงวาวปานทองแดงขัดเงา มัดกล้ามเนื้อขาที่แข็งแกร่งและส่วนสัดที่แสดงถึงความเป็นชายชาตรีอย่างเต็มภาคภูมิทำให้พิมที่แอบยืนดูอยู่หลังพุ่มไม้ถึงกับต้องกลั้นหายใจ
“พิม... ออกมาสิ จะหลบอยู่ทำไม” เพิ่มตะโกนเรียก เมียสาวค่อยๆ ก้าวออกมา เธอถือขันน้ำและสบู่ก้อนหอมเดินเข้าไปหาผาดช้าๆ
น้ำเย็นเฉียบจากซอกผาถูกตักราดลงบนบ่ากว้างของผาด น้ำลูบไล้ไปตามแผงอกหนั่นแน่น ชะล้างคราบไคลและโคลนตมออกไปจนหมดสิ้น ผาดหลับตาพริ้ม สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด พิมใช้มือเรียวเล็กลูบไล้สบู่ไปตามลำตัวของสามี กลิ่นหอมของสบู่หอมฟุ้งกระจายผสมกับกลิ่นกายดิบๆ ของลูกผู้ชาย
“พี่ผาด... ตัวพี่เย็นจังเลยจ้ะ” พิมกระซิบ เสียงของเธอสั่นพร่าขณะที่มือซนๆ ลูบไล้ไปตามลอนหน้าท้องที่แข็งปั๋ง
“อย่ามาเล่นละคร พิม... มึงสั่งให้มันทำแบบนี้กับกูไม่ใช่เหรอ” ผาดเค้นเสียง แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อสัมผัสของหญิงสาว ฤทธิ์จาก ‘รากไม้กำหนัด’ ที่กินเข้าไปก่อนหน้านี้เริ่มทำงานหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อถูกกระตุ้นด้วยน้ำเย็นและมืออันนุ่มนวล
เพิ่มเดินเข้ามาซ้อนหลังพิม มันใช้มือหนาหยิบขันน้ำราดลงบนตัวของทั้งคู่จนเสื้อเชิ้ตบางๆ ของพิมแนบเนื้อ เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจน “อาบน้ำให้ผัวมึงสิพิม... ถูให้ทั่วทุกซอกทุกมุม ให้มันรู้ว่ามือของเมียมึงมันอุ่นแค่ไหนตอนที่อยู่ต่อหน้ากู!”
เพิ่มเริ่มรุกรานพิมจากด้านหลังขณะที่เธอกำลังปรนนิบัติผาด มันบีบเค้นไปตามสรีระของหญิงสาวอย่างบ้าคลั่ง พิมครางออกมาเบาๆ มือที่กำลังถูสบู่ให้ผาดเริ่มสั่นเทาและเลื่อนต่ำลงไปหาความแข็งขึงที่กำลังขยายตัวจนสุดกำลัง
ผาดลืมตาโพลง จ้องมองภาพเมียตัวเองถูกชายอื่นรุกรานในขณะที่เธอกำลังลูบไล้ร่างกายเขา ความโกรธ ความอัปยศ และความกระสันพุ่งปะทะกันจนแทบจะระเบิด แสงจันทร์คืนนั้นช่างนวลตา แต่เหตุการณ์กลางลานน้ำกลับดิบเถื่อนปานสัตว์ป่า
“มึงมองกูไอ้ผาด! มองเมียมึงให้เต็มตา!” เพิ่มคำราม พลางกระชากพิมเข้าหาตัว
ท่ามกลางเสียงน้ำตกที่ไหลริน ร่างกายของคนทั้งสามพันธนาการกันด้วยตัณหาและรอยแค้น ผาดที่ถูกมัดมือไว้กับก้อนหินใหญ่ทำได้เพียงแอ่นกายรับสัมผัสอันเร่าร้อนและรุนแรง ขณะที่เพิ่มและพิมเริ่มเริงสวาทกันต่อหน้าต่อตาเสือลำบากที่กำลังคลุ้มคลั่งเพราะฤทธิ์ยาและแรงอารมณ์ที่ยากจะดับสิ้น
โปรดติดตามตอนต่อไป...
หากจะให้รางวัลคนเขียน ขอเป็นรอยยิ้ม ใน comment เล็กๆ ให้ชื่นใจหน่อยนะครับ
สุดยอด Ken09 ตอบกลับเมื่อ 2026-1-4 07:56
สุดยอด
ยังมีต่อรับรองว่า สนุกจนอยากเข้าห้องน้ำ ขอบคุณ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ {:5_119:}{:5_119:}{:5_119:} เขียนได้สุดยอดเลยนะผสมปนเปกันไป ยั่วๆ ชวนเสียว ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]