แข่ง.แค้น.แสนแสน บทที่5...ตลบหลัง
"เอ๊า!!!...โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแต่ชักว่าวไม่เป็น!!! เห็นตะกี้ตั้งหน้าตั้งตาถามก็น้าก็นึกว่าทำเป็น”
แหกปากลั่นแล้วหัวเราะชอบใจ ส่วนไอ้ที่พอได้ยินแทบอยากกระโดดถีบเต็มสองฝ่าตีนนักบาสนักบอลตัวสำรองทั้งปีทั้งชาติเพราะนี่มันหยามวัยรุ่นที่ชักว่าวเป็นตั้งแต่ประถมชัดๆ ...แต่...เดี๋ยว...จู่ๆสมองแสนทื่อเสือกนึกอะไรดีๆออก...ใจร่มๆก่อนแสนแสบ
“เออๆ ก็นั่นแหละ"
แกล้งว่าออกไปเหมือนยอมรับกลายๆ
"น้าโตชักยังไง ทำท่าไหนให้ใหญ่ขึ้นได้มั้งรีบสอนแสบเลย”
ชอบความฉลาดของตัวเองตอนนี้จังทุกคน...
“งั้นมายืนนี่ เดี๋ยวสอนให้ ”
แอบยิ้มอยู่ในใจได้เคล็ดลับแน่งานนี้ เลยรีบขยับจากฝั่งประจำที่เป็นฝั่งโอ่งของแม่กับยายตอนอาบไปอีกฝั่งประจำของคนดูจะภูมิใจแบบกร่างเต็มที่ทำตัวเป็นผู้ชำนาญการพิเศษระดับดอกเตอร์ระดับปรมาจารย์เหมือนทุกทีไม่ว่าจะสอนอะไร
"ถ้าน้าโตไม่ถือ ...เอาออกมาทำให้แสบดูก่อนได้มั้ย”
จี้จุดคนขี้กร่าง แถมขี้อวดเป็นสันดาน
"แสบอายเหรอ ถึงอยากให้น้าเอาออกมาก่อน”
เพราะรู้ดีว่าน้าขายตัวเองเป็นยังไง ถ้าไม่นับเรื่องเรียนที่ยังไงไอ้แสบก็ขอไม่แข่ง แต่ที่เหลือไม่ว่าจะเล่นอะไรต้องชนะให้ได้ จะทำอะไรต้องทำให้เหนือลูกหลานแท้ๆ คนอื่น ขนาดจะกินเหล้ากินเบียร์ยังต้องชนะ ยังต้องคอแข็งคอทองแดงกว่า จะมีดีอะไรจริงๆหรือดีแบบปลอมๆอะไรก็เถอะขอกร่างขออวดไว้ก่อน ยิ่งเจอใครท้าให้ทำนั่นทำนี่ด้วยแล้วมีเหรอจะยอมเสียหน้าไม่รู้มีปมอะไรหรืออยากเรียกร้องความสนใจเฉยๆ
ซึ่งหลานชายอย่างไอ้แสนแสบ...ก็เสือกเป็นเหมือนกัน
"ใครบอกอาย"
พรึบ!!!...
ทันทีที่ประโยคหยามกันชัดๆ ของน้าโตหลุดปากไอ้แสบถึงกับของขึ้นรีบพรวดถอดกางเกงชิ้นเดียวบนตัวลงให้อะไรๆ ออกมาท้าทายสายตาในสภาพของก็ขึ้นได้ตามสั่งทันที
“ไง...เกินตัวมั้ยล่ะ”
ขอยืมคำเพื่อนมาใช่หน่อย
“เกินไปเยอะเลยนี่หว่าหลานน้า”
รู้เลยตอนนี้หลานกับน้ำกลายเป็นคู่แข่งกันอีกแล้ว
“แต่ชักว่าวไม่เป็น”
เอาใหญ่เลยไอ้น้าโต
“เอาเถอะ...ของแบบนี้มันสอนกันได้ แสบไม่ต้องห่วงเดี๋ยวอาจารย์โตให้เอง”
ถ้าไม่ติดว่าอยากได้เคล็ดลับท่าทำให้ของใหญ่นี่ แสบโชว์ฝีมือน้องนางทั้งห้าให้คนยังจะหาเรื่องดูเป็นบุญตาแล้ว ...ฮึบไว้แสบ...ฮึบไว้!!! ปล่อยอาจารย์โตกร่างไปก่อน อ่อยเหยื่อให้ตายใจไว้เหมือนตอนอยากกินเบียร์ฟรีเลยแกล้งท้าดวลแข่งกินเบียร์
“ไหน ...เอามือกำรอบ แล้วรูดขึ้นลงช้าๆ”
ลูกศิษย์ก็ไหลตามน้ำไป
“แบบนี้มั้ย น้าโต”
“เออๆ นั่นแหละ แล้วถ้าคล่องมือก็เร่งจังหวะเร็วขึ้น ...”
เดี๋ยวนะ!!! ...
ทำไมแม่งดีวะ ความรู้สึกของการชักว่าวต่อหน้าคนอื่นที่ก็เคยแล้วกับไอ้พวกแก๊งเดิมนั่นแหละ แต่แค่...ดีกว่า ดีกว่าแบบไม่รู้ทำไม ดีแบบเริ่มดีเกินไปจนเสียวแล้วแหละแต่ก็เป็นความเสียวสะท้านที่มีความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ ผสม แปลก แปลกมาก แปลกเกินกว่าที่เคยรู้สึก แปลกจัดจนอยู่ๆ จะแกล้งเอามือจับแบบเหมือนไม่ค่อยกล้าจับของตัวเอง ทำเป็นจับๆ ดึงๆ ยืดเข้ายืดออก เหมือนคนไม่เคย
สรุป...ดีจัดจนเป็นบ้า
“ทำไมไม่เหมือนเมื่อกี้แล้วน้าโต”
ทำพูดพร้อมทำให้เห็นว่าสอนไม่จำ เท่านั้นแหละท่านอาจารย์ท่านปรมาจารย์เป็นอันหน้าหงิกหงุดหงิดนำ
"จับให้มันดีๆ ทำเหมือนกลัวมันเจ็บไปได้ เมื่อไหร่น้ำจะแตกหล่ะ...”
เป็นตามแผนใหม่ล่าสุดในหัวไอ้แสบที่ว่าจบปุ๊บมีมุกให้เล่นต่อกันเลย
“น้ำอะไรแตกน้าโต”
ตีบทใสซื่อไร้เดียงสาหน้าเอ๋อตากลมเป็นลูกหมาต่อ
“อย่าบอก...แสบไม่เคยน้ำแตก??”
หลับตาปริบๆ สู้สุดใจ แสดงสุดไปว่าไม่เคย
“ที่น้าบอกน้ำแตก ...น้ำ ก็คือน้ำว่าวไง เราชักว่าวกัน พอชักเสร็จน้ำก็แตก ...แตกแล้วก็มีความสุข ...แต่ว่าก่อนอื่นแสบต้องทำให้เป็นก่อน”
ฟังแล้วเกือบหลุดขำก๊าก...
“มานี่!!!เดี๋ยวน้าทำให้ดู”
แต่ไม่ทันได้จะง้างปากขำหรอกเพราะอยู่ๆคนพูดก็เดินอ้อมมาข้างหลังทันทีแบบไม่มีจังหวะตั้งรับทัน
“ถนัดขวา ก็เอามือขวาไปกำไว้ อย่างนี้”
แล้วก็ดึงมือขวาแสบไป
“เอามือกำไว้ แล้วรูดขึ้น รูดลงช้าๆ”
ถึงจะยังอึ้งเพราะไม่คิดว่าแผนตัวเองจะพลิกมารูปการณ์นี้ แต่ในเมื่อไอ้แสนแสบยังไม่บรรลุเป้าหมาย แล้วไหนๆ จะแพ้น้าชายตัวเองทุกเรื่องแล้วก็ขอทำแผนตลบหลังเอาคืนแบบเนียนๆ แกล้งทำเป็นกล้าๆกลัวๆ แสดงไปจับไปแค่อุ้งมือแตะๆ แล้วก็รับบทชักวงมือขึ้น ลงแบบจับโดนบ้าง ไม่โดนบ้างให้ท่านอาจารย์สุดเฮี๊ยบสอนอะไรมาต้องทำตามจนเนี๊ยบไปหมดหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ
“ได้แล้ว แสบชักว่าวได้แล้วน้าโต”
เข้าหูปุ๊บถึงกับปัดมือขาวกว่าออกพร้อมประโยค
“ได้อะไรล่ะแสบ...นี่ ต้องแบบนี้”
หมับเนื้อมือนึกว่าใครเอากระดาษทรายเบอร์สากสุดครอบพร้อมจังหวะหลังมือกร้านแดดปูดเส้นเลือดชัดตวัดข้อมือลงน้ำหนักแทบกระชากหนังแท่งเนื้อสดร้อนวูบรูด พร้อมรีดเส้นเลือดใต้ผิวเต้นตุบอัดแรงเพิ่มจากโคนยันปลายปูดผุดน้ำใสไหลอยากเยิ้มเต็มหัวเคยชมพูเมื่อตอนประถมต้อนรับขับสู้สัมผัสมือมนุษย์คนแรกบนโลกที่กำลังมอบความรู้สึกให้ไอ้แสนแสบเหมือนโดนไฟลวก ทั้งแสบ ทั้งซ่าน จนหัวหมุนขึ้นสูงสุด แล้วลงต่ำที่สุด
มือคนอื่น...แค่จับๆแบบลองๆ
มือคนนี้...จับหมับเต็มๆแถมชักขึ้นลงรัวๆ
... “ใหญ่เกินตัวฉิบหาย”
อวัยวะยาวเหยียด ตั้งตระหง่านอย่างท้าทายพาดเส้นเลือดไปมาเหมือนริบบิ้นผูกของสวยๆ ไม่ได้น่ากลัว ไม่ได้ใหญ่โตเกินไปเหมือนของตนเองแต่ก็น่าจะใหญ่กว่าเด็กวัยนี้คนอื่นๆ แม้เส้นรอบวงจะเล็กกว่าเห็นๆ กับความยาวแม้จะห่างกันเกือบนิ้วแต่ลักษณะที่ทำให้อวัยวะในมือโดดเด่นสะดุดตาคือความโค้งงอส่วนปลายคล้ายงาช้าง...งาช้างสวยมาก ปลายหัวทู่ ออกจะแหลมหน่อยๆเฉดชมพูสด เงาวับน้ำใสไหลเยิ้มมือกร้านแดดแบบกรรมกรลามลงดงขนสีอ่อนไม่ดกไม่ฟูไปจนพวงไข่เล็กๆ ห้อยต่องแต่งสมส่วน
โต...ได้แค่คิดอยู่ในใจ
สองตาได้แต่กวาดมองภาพคนเห็นกันมาแต่เท่าหนอนที่ตอนนี้กลายมาเป็นวัยรุ่นมายืนแก้ผ้าเย้ยแสงจันทร์ส่องกระทบผิวเปลือยเปล่าขาวนวลจนเป็นเงาวับ ก่อนจะมาหยุดที่เพิ่งแหกปากตะโกนในใจไปแล้วว่าใหญ่เกินตัวฉิบหายในมือ
“มีของดีแต่ใช้ไม่เป็น...เสียของจริงๆแสบ”
พูดแบบฉีกยิ้มแล้วส่ายหัวไปมาพร้อมจังหวะกระดกข้อมือแบบไม่มีอุ่นเครื่องชักกลางของใหญ่เกินวัยอย่างที่อยากจะย้ำอีกรอบจนเจ้าของร้องสะดุ้งตัวสั่น “อือออห์” เลยได้ใจกระหน่ำของวัยรุ่นเล่นอีกครั้ง “อ่าหหห์”ร้องเสียงหลงดังลั่นเลยเค้นวงมือรีดเนื้อตึงหนังมือเพ่งจังหวะช้าต่อจนสองขาคนตรงข้ามสั่นพั่บๆ ยังดีมีโอ่งช่วยยันไม่อย่างนั้นมีทรุด
มือทั้งหยาบ ทั้งแข็งกระด้างกระชากหนังขาวๆ แบบลูกเจ๊กหลานจีนขึ้นสุดลงสุด...
“น๊ะ...นน้าโ...ต”
ยิ่งเร่งยิ่งสะใจมือ ยิ่งเสียงสูดลมเข้าออกดังสลับเสียงต่ำในคอไปพร้อมเนื้อตัวผอมแต่แน่นแบบนักกีฬากระตุกเกร็งสู้จังหวะข้อมือรูดงาช้างโตเกินวัย งอพอดีมือ งุ้มส่วนปลายได้องศาถนัด ขาวจัดตัดหัวเริ่มแดงก่ำ บานใหญ่งดงามสะอาดสะอ้านแต่ก็แข็งแกร่ง ดุดัน เหมือนงาช้างพร้อมจะง้าง จะงัดท่อนซุงให้แหลก
ปั๊บๆๆๆๆ ...
เสียงเนื้อสดๆ เยิ้มสารหล่อลื่นเสียดสีอุ้งมือที่ทั้งสั่งทั้งสอนอย่างไวจนเอวขาวๆ แอ่นน่าจะสู้มากกว่าหนีมือ “อืออหื อ่าห์...” เสียงกระเส่าครางคร่อมจังหวะบ้างตรงจังหวะสาวมือกระดำกระด่างกรำแต่งานแล้วแต่จะสั่งเด็กเลี้ยงไว้เป็นลูกเป็นหลานเสียที่ไหน
เพราะ...กูนี่แหละ กรรมกรประจำบ้านชัดๆ
และกรรมกรประจำบ้านตัวจริงอย่างไอ้โตมรก็กำลังออกแรงกระหน่ำมือรับใช้ลูกหลานตัวจริงยืนตัวสั่นริกๆ “น้าโตช้าๆ หน่อยเสียวเว๊ย” ร้องลั่นแล้วเบี่ยงตัวหนี “ของแบบนี้ช้าได้ที่ไหนแสบ” แล้วกระหน่ำบริการมือกรรมกรหยาบๆ แข่งเสียงห่อปากกระเส่าน้ำตานองหน้า
ภาพตรงหน้าทำให้โตมรเหมือนเห็นภาพสะท้อน...
ภาพอวัยวะเกินตัวเหมือนกำลังถูกทรมานจะโดยตั้งใจหรือเผลอไปจนเจ้าของใกล้จะเสียสติระหว่างถูกกระทำจนหน้าตาบิดเบี้ยวหมดสภาพเนื้อตัวสั่นสะท้านเป็นเจ้าเข้าขยับถอยหลังหนีแทบจะขึ้นไปคร่อมปากโอ่งมังกรอยู่แล้ว
“ถอยทำเหี้ยไรไอ้สัดโต...จะอยู่เฉยๆ หรือต้องให้กูลงหวายก่อนมึงถึงจะ...”
กระทั่งประโยคนั้นเข้ามากรีดร้องเสียงแข็งในความทรงจำพร้อมอีกเสียง...กรุ๊งกริ๊งๆ เสียงใสๆย่านความถี่พิเศษจนดังก้องกังวานอย่างมีเอกลักษณ์ไปทั่วบริเวณแม้ต้นกำเนิดของเสียงจะอยู่ห่างออกไปขนาดไหนแต่เสียงนั่นก็ทำให้เขาตื่นตัวทุกครั้ง
“แสบ ...แค่นี้ก่อน ยายเล็กสั่นกระดิ่งเรียกแล้ว ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า”
นี่ขนาดยายไม่เคยทำโทษอะไรเลยถ้าได้ยินเสียงกระดิ่งแล้วไปหาช้าแต่น้าโตก็ตาลีตาเหลือกราดน้ำตัดจบ เอาผ้าขาวม้าเช็ดลวกๆ นุ่งกางเกงบอลคืนอย่างไวพรวดเดินออกแบบทิ้งให้ไอ้แสบ
กลอกตาบนเบะปาก...เซ็ง
จะชนะอยู่แล้ว!!!
อีกนิดเดียวคนที่ชนะตัวเองทุกอย่างกำลังจะแพ้แบบไม่รู้ตัวใน...แผนเอาคืน
แผนการในหัวเพิ่งคิดได้ก่อนหน้าว่าน้าชายตัวเองของดีจะใหญ่ยังไงของเด่นจะโตแค่ไหนสุดท้ายก็ต้องมาชักว่าวให้หลานชายของไม่ใหญ่ของไม่โตเท่าเพราะแบบนี้ในความคิดผู้ชายอกสามศอกอย่างไอ้แสนแสบคือ
...แพ้ ยิ่งกว่าแพ้เสียอีก...
...
....
...
ผ่านไปพักใหญ่...
ก๊อกๆ ...
“แสบ...แสบนอนยังลูก”
ในบ้านใหม่ที่เจ้าของห้องอีกห้องกำลังจะรื้อหนังวิดีโอเก่าๆ มาดูแก้เซ็ง แก้ค้าง แก้หงุดหงิดที่แผนตัวเองไม่สำเร็จรีบลุกไปเปิดประตูโผล่แค่หน้าออกมาหาแม่ตัวเองในชุด
“อ้าว แม่จะไปไหน?”
กลับมาก็เห็นปิดไฟนอนแล้ว แถมแต่งดำทั้งตัวเหมือน
“แม่กับยายจะรีบไปงานศพยายใหญ่น่ะ ทางนั้นโทรบอกเมื่อกี้ว่าแกเพิ่งเสีย”
ยายใหญ่คือพี่สาวยายเล็กยายหรือว่าแม่ของแม่แสบเองที่อยู่บ้านเดิมจังหวัดติดกันใกล้ๆ
“แต่มันดึกแล้วน่ะ นี่แม่ให้น้าโตขับไปส่งเหรอ”
“ไม่ๆ แม่ขับเองได้ เส้นนี้แม่ขับจนชินแล้ว อีกอย่างไปหลายวันโตมันมีอะไรต้องทำอีกเยอะ...ไปตอนวันเผาเลยดีกว่า”
“อ๋อๆ งั้นขับรถดีๆ เดี๋ยวแสนไปช่วยขนของขึ้นรถ”
จนส่งยายกับแม่ขึ้นรถร่ำลากันดิบดี สองหญิงฝากฝังสองชายกันชุดใหญ่เพราะวางแผนจะอยู่ต่อหลังเผาไปเลยรวมๆจะเป็นอาทิตย์
“อ้าวแสบ... จะไปนอนแล้วเหรอ”
โอ๊ยยย!!!...จะทักทำไมให้หงุดหงิดกว่าเดิมอุตส่าห์พยายามไม่มองหน้าไม่พูดด้วยแล้ว
“เออ”
ห้วนๆ สั้นๆ แบบไม่หันมองแล้วเดินดิ่งไปตามทางคอนกรีตลาดเป็นลานระหว่างบ้านยายกับบ้านแม่ แต่จนแล้วจนรอดไอ้แสบก็กลับไปแค่ปิดบ้านล็อกประตูแล้วเดินกลับไปบ้านยาย แล้วเคาะประตูเรียกคนที่มองเข้าไปยังเก็บข้าวของอะไรอยู่ในบ้าน
...
...
ผ่านไปไม่เท่าไหร่หรอก
"น้าโต แสบนอนด้วย”
------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------
ฝากอีกตอนของ แข่ง.แค้น.แสนแสบ ด้วยนะทุกคน...
จะทยอยลงเรื่อยๆ
แต่ถ้าใครชอบแล้วอยากต่อให้หนำใจตอนนี้มีถึงตอนที่10แล้วก็ตามไปได้ที่RAW
...ค้นจากชื่อเรื่องแค่ต้องมีจุดคั่นด้วยนะอย่าลืม{:5_123:}
หรือจะตามจากชื่อS300909 ก็ได้...{:5_119:}
{:5_119:} สนุกมากครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับผม ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]