เสียงเครื่องดูดฝุ่นดังกระหึมดังทั่วห้อง สาวใหญ่อายุเข้าเลขสี่ กำลังขมักเขม้นดูดฝุ่นทำความสะอาดภายในห้องของนายจ้าง “ลินดา” หรือ “ป้าดา” ตามที่นายจ้างของบ้านนี้เรียก สาวใหญ่รูปร่างอวบอันมองไปทางไหนก็ได้สัดสวน ทั้งก้นทั้งนมถ้าถอดเสื้อผ้าไม่ว่าชายไหนก็ต้องวิ่งเข้าหาเธอเป็นแน่ ลินดานั้นเป็นแม่บ้านมีลูกสองคนเรียนจบและต่างมีครอบครัวหมดแล้ว ด้วยความที่ส่งเสียลูกจนจบและมีครอบครัวกันหมดแล้ววันๆได้แต่อยู่ในบ้าน เธอจึงทำอาชีพรับจ้างทำความสะอาดตามบ้านและเลี้ยงเด็กให้กับคนในหมู่บ้านแล้วแต่คนจะจ้าง ครอบครัวของ “นิก” และ “ฟ้า” ก็เป็นอีกครอบครัวหนึ่งที่จ้างเธอเป็นประจำโดยคิดเป็นรายชั่วโมงให้เธอ ถึงเงินจะไม่มากก็แต่ไม่น้อย และวันนี้อีกเช่นเคยที่ครอบครัวของนิกและฟ้าจ้างให้เธอมาทำงานบ้าน เพราะเจ้าบ้านอย่างนิกและฟ้าต่างคนต่างไม่มีเวลามาทำงานบ้านตามวิถีคนรุ่นใหม่สมัยนี้ หลังจากที่เธอดูดฝุ่นให้ห้องของนิกและฟ้าเสร็จก็ถึงเวลาซักฟ้า เธอยกตะกล้าผ้าลงมาที่ห้องซักร้างทั้งหมดและเตรียมคัดแยกผ้า ตาของลินดามองและแยกสีผ้าออกจากกัน จู่ๆเธอก็มองกางเกงในผู้ชายสีดำผื่นหนึ่ง หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ มองดูคราบสีขาววาวเต็มกางเกงใน บางส่วนยังเป็นก้อนขาวขุ่น จากประสบการณ์ของเธอ เจ้าของกางเกงในนี้คงสำเร็จช่วยตัวเองเมื่อเช้านี้แน่ๆ และเจ้าของกางเกงในนี้เป็นใครไปได้นอนกจาก “นิก” เจ้านายหนุ่มของบ้านนี้ หลังจากนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นลินดาแลบลิ้นออกมาเลียกินน้ำเชื่อของนิกที่มันเปื่อนกางเกงในอยู่ลิ้นของเธอแตะและเลียก้อนขาวขุ่นนั้นเข้าปาก รสชาติเค็มและหวานคาวจากลิ้นที่สัมผัสได้เป็นสิ่งที่เธอขาดหายมานานหลังจากที่สามีเธอทำแต่งานไม่สนใจเธอ “น้ำเยอะขนาดนี้ กระโปกใข่ที่เก็บน้ำเชื่อจะใหญ่ขนาดไหนเนี่ย” ลินดาพูดกับตัวเองและดมกางเกงในของนิกอีกครั้ง “อ้า ถ้าโดนไปคงคงเสียวหน้าดู” พูดจบประโยคมือของเธอก็คอยๆถอดกางเกงและกางเกงในออกจากตัว นิ้วเรียวคอยๆเขี่ยไปตามกรีบหีของตัวเอง นึกจินตนาการว่าได้ร่วมเพศกับเจ้านายหนุ่ม พร้อมกันนั้นก็ใช้กางเกงในของเจ้านายหนุ่มสัมผัสถูและเขี่ยหีตัวเองไปด้วย เสียงครางและเสียงซิ๊ดปากเหมือนคนกินของเผ็ดดังไปทั่วบริเวณหลังบ้าน “มีเมียแล้วยังมาช่วยตัวเองอีก เมียคงไม่ให้ทำละสิ ถ้าไม่มีที่ลงมาลงที่ป้าได้นะ นิก” ลินดาพึมพลำกับตัวเองและช่วยตัวเองไปด้วยจนน้ำแตกเต็มกางเกงในของนิก จากนั้นเธอก็แต่งตัวและรีบทำงานต่ออีกครั้งเมื่อช่วยตัวเองเสร็จ หลังจากวันนันทุกอย่างก็ปรติกสุข ลินดาก็ยังคงมาทำงานให้กับบ้านหลังนี้ประจำ มาเลี้ยงลูกและทำความสะอาดบ้านให้กับสองผัวเมียเป็นประจำ แต่วันนี้พิเศษหน่อย นิกและเมียของเค้าได้จ้างให้ลินดามาเลี้ยงลูกเพราะทั้งสองนั้นจะต้องไปงานแต่งเพื่อนของฟ้าเมียของนิก จนถึงเที่ยงคืนเสียงประตูอัตโนมัติก็เปิดออก ลินดาที่กรอมให้ลูกสาวของนิกนอนเรียบร้อยแล้ว จึงมองออกไปจากหน้าตาห้องของลูกของฟ้าและนิก ลินดาเห็นนิกที่หิ้วฟ้าขึ้นเข้าบ้านเพระคงเมาหนัก เสียงทั้งสองคนคุยกันในบ้านและเสียงทะเลาะกันดังออกมาจากห้องเป็นพักๆ จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องบนเตียงที่ฟ้าไม่ยอมให้นิกทำ ภาพของน้ำเชื่อที่อยู่บนกางเกงในของนิกลอยเข้ามาให้หัวของลินดา  เสียงทะเลาะกันเงียบไปดีที่ลูกของทั้งสองไม่ตื่นขึ้นมา ลินดาจึงออกไปจากห้องนองของลูกของทั้งสอง เดินลงจากบ้านเพื่อจะเตรียมตัวกลับแต่จู่ๆก็ได้ยินเสียงของนิกเรียกไว้ “ป้าดาจะกลับแล้วหรอครับ” ลินดาหันหน้าและสบตากับชายหนุ่มวัยเกือบสามสิบเข้าของบ้านที่ต้องนี้สวมเสื้อเชิตสีฟ้าอ่อนและมันหลุดออกจากกางเกงสเลคสีดำบ้างแล้ว “น้องนิกเรียกป้ามีอะไรหรอจ๊ะ” “ช่วยทำกับข้าวสักอย่างให้หน่อยได้ไหมครับก่อนกลับ ผมหิวยังไม่ได้กินอะไรเลย” “ได้จ๊ะ” ลินดาตอบกลับและเดินกลับเข้ามาให้บ้านเดินไปตรงไปห้องครัวของบ้านผ่านตัวเองนิก ได้กลิ่นเหล้าหน่อยๆจากตัวของชายหนุ่มรุ่นลูก “ป้าไม่ได้เตรียมอะไรไว้ ไข่เจียวได้ไหม เร็วที่สุดละ” “ได้ครับ ตอนนี้อะไรก็ได้” เมื่อได้ยินเสียงตอบรับของเจ้าของบ้าน ลินดาจึงรีบและเตรียมวัตถุดิบ ไม่นานไข่เจียวร้อนพร้อมกับข้าวสายและน้ำพริกน้ำปลาก็อยู่ตรงหน้าชาหนุ่ม พอข้างอยู่ตรงหน้านิกก็รีบจับช้อนจ้วงข้าวและไข่เจียงเข้าปากของตัวเองเหมือนคนไม่ได้กินข้าวเย็นมา “ไม่ต้องรีบก็ได้ เหมือนคนไม่ได้กินข้าวเย็นมา” ชายหนุ่มที่กลืนข้าวไปพูดออกมา“ก็ไม่ได้กินเลยครับ มัวแต่ดูและฟ้า ชนแก้วเข้าไปทั่วจนเมากลับบ้านมานาดนี้” พูดจบชายหนุ่มก็กินข้าวต่อ และข้าวไข่เจียวเมนูนี้ก็หมดไปอย่างรวดเร็วในระยะเวลาอันสั้น ลินดาที่ล้างจานเสร็จก่อนจะกลับก็พูดกับนิกอีกครั้ง “ป้าจะกลับแล้วนิกมีอะไรให้ป้าช่วยอีกไหม” ชายหนุ่มสายหน้า ลินดาชักใจสักพักก่อนจะรวบรวมความกล้าทั้งหมด“แต่ป้าว่านิกมีนะ แต่จะให้ป้าช่วยไหมอีกเรื่องหนึ่ง” นิกขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ถ้าฟ้าไม่ให้ทำการบ้านป้าช่วยนิกก็ได้นะไหนๆก็จ้างป้ามาแล้ว ถ้านิกต้องการ ป้าได้ยินที่นิกทะเลาะกับฟ้าและเห็นคราบน้ำเชื่อที่กางเกงในของนิก ถ้านิกไม่มีที่ปลดปล่อยให้ป้าช่วยไหม ป้าไม่คิดงงีนเพิ่ม” ในห้องครัวตกอยู่ในความเงียบ นิกที่มองหน้าของลินดา ลินดาที่มองตานิก นิกคงรู้จากสายตาลินดาว่าเธอนั้นไม่ได้พูดเล่น เสียงกลืนน้ำลายดังอึกจากคอชายหนุ่ม “ไม่ดีมั่งครับป้า” ลินดาเลื่อนเก้าอี้นั่งข้างนิก “ถ้านิกไม่ติดเรื่องอายุ รูปร่างป้าก็ยังดีสู้สาวๆได้อยู่ ป้าอยากจะช่วยนิกจริงๆนะ” ลินดาพูบจบก็ใช้มือวางตรงหน้าขาใหญ่ๆของนิกลูป