แข่ง.แค้น.แสนแสบ บทที่4...พิสูจน์
“ไปแอบดูสาวที่ไหนมาแสบ”
ที่โรงเรียนก็โดนแซวแบบนี้ทั้งวันจนไอ้ที่แสบตื่นมาตาขวาแดงเฉยยังดีไม่ปวดไม่อะไรทำหน้าเซ็งใส่คนที่เกือบสองทุ่มแล้วมาทำอะไรในครัวทำไมยังไม่นอน
“แล้วนี่จะไปอาบน้ำเหรอ”
คงเห็นเด็กขี้หงุดหงิดทำหน้างอเลยรีบถามต่อเหมือนง้อ
“ใช่ แสบจะมาเอาไฟฉาย ข้างนอกมันมืด”
ตอบกลับเรียบๆ แล้วเดินตรงไปเอาไฟฉายตรงที่ประจำของมันเพราะวันนี้ทั้งวันกิจกรรมที่โรงเรียนเยอะเหลือเกินแถมตอนเย็นยังต้องอยู่ช่วยซ้อมทั้งบอลทั้งบาสอีกไอ้แสบเลยไม่มีเวลาต่อปากต่อคำอย่างเคยเพราะอยากอาบน้ำใจจะขาดแล้ว
“พอดีเลย น้าก็ยังไม่ได้อาบมัวแต่ซ่อมท่ออยู่เนี่ย”
ไม่คิดว่าที่ก้มๆเงยๆทำอะไรใต้อ่างล้างจานในชุดเสื้อกล้ามกางเกงบอลสีดำจะลุกพรวดมาพูดประโยคนั้น ก่อนจะไปคว้าไฟฉายอีกอันส่องนำออกไปทางประตูหลังบ้านแล้วเดินพรวดไปคว้าผ้าขาวม้าบนราวตาก
“ระวังงูด้วยนะวันนี้คนงานเพิ่งเจอเห่า”
ได้ยินปุ๊บไอ้แสบผู้ไม่เคยกลัวอะไรยกเว้นงูวิ่งพรวดตามหลังคนว่าแทบไม่ทัน ขยับขาตามติดตลอดทางปูนกว้างเกือบเมตรทำเป็นทางเดินรอบสวนจนถึงบ่อน้ำยังดีสองข้างทางโดนถอนหญ้าจนเตียนเห็นแต่ดินแข็งๆ สีขาวๆ สังเกตงูได้ง่ายหน่อย
“น้าโตก็รีบเดินเถอะ”
ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดร้องระงมเข้ากับความเงียบสงัดของยามค่ำคืนที่เมฆดำสนิทเหมือนฝนเกี่ยวข้าวจะตกแบบเดียวกับทุกปีมาแกล้งชาวนาที่ใกล้จะเกี่ยวข้าว เจ้าของชื่อข้างหน้าที่มือหนึ่งถือไฟฉายส่องนำทางรู้เลยว่าเจ้าของประโยคข้างหลังรู้สึกยังไงแล้วทั้งที่จะจบมัธยมปลายอยู่แล้วแต่ยังกลัวงูจนเดินเบียดติดแผ่นหลังตลอดทาง
“ก็รีบอยู่นี่ไง”
โตยิ้มขำเล็กน้อยกับความขี้กลัวของหลานที่ไม่ใช่หลานแท้ๆ แต่เขาก็ทั้งรักทั้งเอ็นดู
“อีกนิดก็ถึงแล้ว”
จู่ๆ ...
สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นวัตถุยาวๆ สีออกเทาขาวทอดตัวขวางอยู่กลางทางเหมือนจะขยับหน่อยด้วยตอนเห็น
“เฮ้ย... งู!!!”
ไอ้แสบร้องสะดุ้งเสียงหลง ตาตี่เบิกโตกลมโตตื่นตระหนกสุดใจไม่ทันที่คนนำจะได้ตั้งตัว หรือถามอะไรเลยคนข้างหลังก็ปล่อยตะกร้าที่ตัวเองถืออยู่ลงพื้น พรึ่บ!!! ดีดตัวกระโจนเข้าใส่คนโตกว่าอย่างไว สองขาตวัดเอวแน่น สองแขนรวบคอหนึบทำตัวเป็นลูกลิงขี่หลังแม่
“แสบ...กระโดดขี่คอน้าทำไมเนี่ย!!!”
ทั้งตัวเซแทบล้มหน้าคว่ำพยายามดึงมือเจ้าของชื่อออกจากคอ
“ตกใจอะไร”
“ก็... ก็ตรงนั้นไง!!! งูตัวเบ้อเร่อเลย!!!”
ไอ้แสบว่าไปชี้มือสั่นๆ ไปที่ข้างหน้าจนน้าโตค่อยๆ หันไฟฉายส่องตามช้าๆ ให้แสงไฟสีเหลืองนวลสาดส่องลงไปให้เห็นกันชัดๆ
“โอ๊ย...” แล้วหัวเราะลั่น “นั่น... กิ่งไม้ ดูดีๆ”
ลูกลิงค่อยๆ โผล่หน้าออกจากหลังแม่มาดู
“อ้าว...”
เสียทรงเลยแสบ แต่ความกลัวก็ยังทำเอาตัวสั่นไม่หายจากความทรงจำที่หวนกลับรวมถึงรอยแผลเป็นจางๆ รูปวงกลมเล็กๆ ตรงข้อเท้าขวาของตัวเอง
...
...
...
สามปีที่แล้ว...
ตอนนั้นเด็กชายแสนแสบยังไม่เต็มสิบขวบ แต่ความแสบก็ขึ้นชื่อด้วยสารพัดวีรกรรมหนึ่งในนั้นคือชอบแอบหนีแม่มาเล่นคนเดียวแถวๆ บ่อน้ำ ตอนเย็นที่แสงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า
แต่วันนั้น...
ไอ้หนูแสนแสบที่ไม่ได้จะซนอะไรเลยด้วยซ้ำแค่จะมาหักยอดโกสนไปยายไว้ไหว้พระที่วัดพรุ่งนี้เช้าจนจะกลับอยู่แล้วเพราะได้ยอดใบสีสวยๆ มาเต็มตะกร้า
อุ๊ย...
เสียงร้องเล็กๆ เหมือนโดนมดกัดแต่ดันมาพร้อมความเจ็บแปลบ ปวดหน่วงตรงข้อเท้าพอแสบก้มลงไปเท่านั้นแหละก็เจอจังๆ เข้ากับงูตัวเท่าแขนสีขาวออกเทาเกล็ดใบมะขามเลื้อยหายไปอย่างไวเด็กน้อยเลยได้แต่ร้องไห้จ้าด้วยความเจ็บปวดและความกลัวสุดขีด
“น้าโต น้าโต... ช่วยด้วย”
ชื่อแรกที่เรียก ไม่ใช่แม่ ไม่ใช่ยาย หรือตา หรือจะญาติพี่น้องคนอื่นด้วยซ้ำแต่เป็นน้าชายที่ถึงจะไม่ใช่น้าจริงๆที่ร่างกายสะดุ้งตกใจจนล้มลงไปกองพื้นทันทีก็ยังเรียกชื่อนั้นซ้ำๆ ระหว่างที่ทั้งขาเริ่มจะปวดจนชา
โชคดีที่เจ้าของชื่อ...โดนฝึกให้ตื่นตัวกับทุกเสียงเรียก
แค่ได้ยินแว่วๆ มาแต่ไกลเขารีบวิ่งออกมาตามเสียงทันทีจนเห็นหลานนั่งกุมข้อเท้าซีดเซียวอยู่บนลานปูนข้างขอบบ่อด้วยความที่ลูกไม่มีพ่อแม่ญาติพี่น้องอื่นอีกแล้วถูกบังคับให้ต้องตั้งสติและทำทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอดในบ้านหลังสุดท้ายในชีวิตให้ได้ก็รีบปฐมพยาบาลเบื้องต้นทันที
ก่อนจะรีบอุ้มหลานชายวิ่งไปที่บ้านเพื่อไปโรงพยาบาล
...
...
...
“ก็... ก็มันเหมือน... แล้วแสบก็...กลัว”
โตเข้าใจในทันที แบบที่เข้าใจดีว่าทุกบาดแผลแม้จะจางหายไปแล้วแต่ย่อมจะทิ้งอีกแผลไม่เคยจางหายไว้ที่ไหนสักที่ในใจ
“แต่ช่างเถอะ น้าโตก็รีบแบกแสบไปอาบน้ำได้แล้ว ร้อนจะเนี่ย เหมือนฝนจะตกด้วย”
“อืมมม...ทุกทีเลยนะแสบ”
แม้ความกลัวจะยังไม่หายไปหมด แต่ความรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นจากเจ้าของคำตอบหัวสียหน่อยๆ แต่ก็แอบเห็นรอยยิ้มน้อยๆ นั่นทำให้อาการตื่นตระหนกลดลงไปมาก
“น้าโตก็รีบๆ แบกแสนไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวมีงูมาจริงๆ”
ทำเสียงเข้มมาก็ต้องทำทรงหงุดหงิดสวนเสียหน่อยทั้งที่ก็รู้ว่าจะกี่ครั้งน้าโตก็ไม่เคยคิดจะว่าแสบจริงจังหรอก แล้วทั้งที่บ่อน้ำก็เห็นตรงหน้าแต่ไอ้แสบก็ยังจะ
“เอ๊า!!!ไปสิน้าโต”
คิดมาทั้งวันว่าทำไมอยู่ๆ ตาแดงได้ ต่อจากนี้แหละไอ้แสบจะได้พิสูจน์เสียทีว่า...แอบดูคนอาบน้ำระวังตาจะเป็นกุ้งยิง...ที่นึกออกทันทีหลังโดนทักว่าแอบไปดูสาวที่ไหนอาบน้ำมาจะจริงอย่างที่คนแก่สอนมามั้ย
เพราะถ้าจริง พรุ่งนี้ตาซ้ายไอ้แสบต้องแดง!!!
ถึงบ่อน้ำน้าโตก็จัดการเปิดไฟที่เปิดปุ๊บสว่างวาบปั๊บแล้วก็ดับเฉยเหมือนแกล้งให้ไอ้ที่ยังกลัวงูไม่หายต้องมาสะดุ้งกลัวไฟนี่อีกก่อนได้ยินที่ยืดตัวยืนเอาฉายส่องหลอดส่งกลิ่นเหมือนไหม้บ่นๆ สงสัยขั้วหลอดจะขาดแล้วเอาไฟฉายไปวางคว่ำลงมาบนเสาแทนพอไฟอยู่ในตำแหน่งที่สูง ก็ทำให้แสงจากไฟฉาย ดูสว่างขึ้น
แก้ปัญหาเรื่องแสงได้...
น้าไอ้แสบที่เก่งไปเสียทุกเรื่อง จบก็จบรัฐศาสตร์เกียรตินิยมไปสอบที่ไหนก็สอบติดหมดแต่เลือกมาโยนถังน้ำที่มีเชือกผูกติดไว้ชักรอกจากบ่อตักน้ำใส่ตุ่มเพื่อจะให้หลานของผู้มีพระคุณที่เหลือทั้ง2อาบน้ำจากในตุ่ม
ตักอยู่หลายรอบจนเสร็จ...
“น้าโตไม่ได้ใส่กางเกงในเหรอ”
ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันทั้งที่ถ้ายังกลัวงูไม่หายสายตาไอ้แสบก็ต้องคอยสอดส่องไปรอบๆ ว่ามีอะไรผิดปกติมั้ย ไม่ใช่จะมาส่อง มาจ้องเรื่องผิดปกติของคนที่ใส่เสื้อกล้ามกางเกงบอลแบบนี้แสดงว่าก่อนหน้าจะกลับเข้าบ้านต้องเพิ่งออกไปไหนไม่ไกลมากมา แถมยังจะถามออกไปด้วย
“รู้ได้ไงน้าไม่ได้ใส่”
“ก็ดูสิเห็นชัดเลย ยิ่งตอนที่น้าโตตักน้ำ แสบเห็นเต็มๆ”
ประเด็นคือถ้าน้าโตไม่ตอบไอ้แสบก็คงต้องสำเหนียกว่าเป็นบ้าอะไรถึงถาม แต่พอตอบปุ๊บก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าทำไมก็ยังจะกล้าพูดความจริงออกไป
หรือ? ...
กลัวงูจัดจนสมองเพี้ยน?? ...ทุกคนว่าไง???
"ตาดีนะ...แต่น้าก็ไม่ได้ใส่จริงๆเพิ่งซักเกงในไปหมดเลยเมื่อวาน...เมื่อเช้าอากาศก็อืมครึมที่ซักตากไว้ก็ยังไม่แห้ง กลับมาก็เปลี่ยนผ้าขาวม้าเตรียมจะอาบน้ำเลย”
ได้ทีถามต่อสิแสบ
“อ่าว แต่น้าโตแต่งตัวแบบนี้แสดงว่าเพิ่งออกไปไหนมา”
“ใช่ น้าเพิ่งไปเอาจดหมายด่วนที่ไปรษณีย์ให้ยาย”
ตอบหลานไปก็เอาผ้าขาวม้าซ้อนทับกางเกงบอลไป ส่วนไอ้ที่ยังทำหน้ายังงงก็จัดแจงสบู่แชมพูเตรียมจะอาบน้ำในตุ่มข้างๆ คนที่
“แสดงว่าไม่ได้ใส่กางเกงในออกไปไปรษณีย์”
ก็ยังจะถาม???
“ไม่เห็นเป็นไร ก็เหมือนเวลาแสบใส่กางเกงบ็อกเซอร์ไง” ก็ยังจะตอบพร้อมล้วงเข้าไปถอดกางเกงบอลสีดำข้างในผ้าขาวม้าลายตารางขาวเทาผืนเก่าเจ้าประจำ “แต่แสบใส่กางเกงในด้วยนะน้าโต”
“บ้าแล้ว ใครจะใส่บ็อกเซอร์ด้วยใส่กางเกงในด้วย”
ได้ยินปุ๊บไอ้แสบกลอกตาเหมือนคิดก่อนสวน
“ไม่บ้า!!!ใส่แค่นั้นถ้าโด่มาชี้ตุงเป้ากางเกงสิน้าโต” เถียงสวนทันที “มันก็ตุงตามปกติของมันแหละ” “อ้าว!!! แล้วน้าโตทำไง ไม่มีใครเห็นเหรอ”
บทสนทนาประสาน้าหลานดูจะลื่นไหลไปพร้อมสายน้ำที่ต่างคนต่างจ้วงตักน้ำเย็นๆ จากในโอ่งราดตัวจนเปียกชุ่ม
“ก็คงมี”
“น้าโตทำไง! ไม่อายเหรอ!!”
“อายทำไม! ใครเห็นก็ถือว่าทำบุญ" ได้ยินแล้วนึกหมั่นไส้ในความขี้กร่าง "ส่วนที่ปากดีเห็นแล้วแซวๆกันพวกนั้นก็สนิทกันทั้งนั้น...สมัยวัยรุ่นน้ายังเคยแข่งกับพวกมันเลย”แต่ประโยคถัดมาพอได้ยินแล้วก็แปลกดีทั้งที่เรื่องพวกนี้แสบไม่เคยถึงคิดจะเคยแต่ก็ไม่เคยมีโอกาสได้คุยกับน้าตัวเองทรงเด็กหน้าห้องเรียบร้อยๆ ที่พอได้ยินก็น่าจะแสบพอตัวเลยนะ...ไอ้น้าโต
ประเด็นเปิดปุ๊บปากลูกอิช่างถามก็เครื่องติดปั๊บ
“แล้วปกติน้าโตทำ ...ที่ไหนมั้ง”
แค่ยังกล้าใช้คำไม่ถนัดปากเท่าไหร่
“แสบหมายถึง...ช่วยตัวเองเหรอ”
ตัดปัญหาไปแล้วหนึ่ง
“ใช่ๆ”
“ก็ในห้องแหละ ก่อนนอนบ้าง ตอนเช้าบ้าง แล้วแต่อารมณ์แต่น้าจะชอบดูหนังตอนชัก”
ใช่ย่อยนะเนี่ยไอ้น้าโต...สมแล้วเป็นน้าไอ้แสบ
“เวลาที่มาอาบคนเดียว น้าก็เคย”
เห๊ย!!!...เกินหน้าเกินตาไปหลายเรื่องละนะ เพราะเย้ยฟ้าท้าดินแบบนี้แสนแสบยังไม่เคย
“แล้วน้าโตชักบ่อยมั้ย” เริ่มคล่องปากแบบไม่ต้องกั๊กคำขึ้นมา“พักนี้ก็ทุกวัน”เปลี่ยนมาคำถามนี้ เผื่อจะได้หาเรื่องแข่งความอึดแทนเรื่องที่แพ้แบบหมดทางสู้เพราะจะให้โตกว่านี้ แก่กว่านี้ของในบ็อกเซอร์ชุ่มน้ำก็คงสู้ของในผ้าขาวม้าไม่ทันแน่
“ถามทำไม...แสบอยากชักว่าวเหรอ”
กับแม่กับยายน้าโตคือคนที่เรียบร้อย สุภาพ เชื่อฟัง จะมีกินเหล้าบ้าง ติดเพื่อนบ้าง ติดสาวหน่อย แต่ก็ไม่เคยสร้างปัญหาอะไรให้ที่รักยิ่งกว่าหลานแท้ๆ เสียหาย แต่กับผู้ชายอีกคนในบ้านที่มีแต่ผู้หญิงก็คนเดียวกันนี่แหละที่คอยแอบพาไอ้แสบหนีเที่ยวตอนแม่กับยายหลับไปแล้ว ไหนจะสอนกินเหล้ากินเบียร์ ไหนจะสอนสูบบุหรี่ สอนจีบสาวอีก
แค่ตอนนี้ไอ้แสบได้ยินแล้วเอาแต่หัวเราะเบาๆ
“อยากก็ทำเลย ไม่ต้องอาย ...ผู้ชายมันก็มีอารมณ์ด้วยกันทั้งนั้นแหละ”
ได้แต่รับฟังแบบเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเพราะตอนนี้สายตากับสติคนฟังกำลังตั้งใจเพ่งของโหนกเหมือนใครยัดกล้วยหอมยักษ์ไว้ใต้ปมผ้าขาวม้าหนักน้ำแทบจะหมดสภาพความเป็นผ้าเพราะได้กลายเป็นผิวหนังอีกชั้นไปแล้ว
“อ๋อ...ถามไม่ตอบเพราะจ้องของน้านี่เอง”
แล้วก็ถามต่อแบบไม่ต้องรอคำตอบจากไอ้ที่โดนจับได้เลยรีบแกล้งยืนตาย
“ถ้าอยากดู เดี๋ยวน้าเอาออกมาให้ดู”
เชี่ยแล้ว!!!...
ประโยคคุ้นหูพวกนี้เหมือนตอนไอ้แสนแสบทำกร่างอยากจะอวดของชนะเลิศเหรียญทองกี่ครั้งซ้อนให้เพื่อนในแก๊งที่ยังไม่เคยแข่งวัดขนาดชัดๆยิ่งกว่ากรอวิดีโอเล่นซ้ำ
“กกะกก็เห็น มันใหญ่กว่าของแสบ”
ก่อนจะกลายเป็นตัวเองที่เพิ่งพูดประโยคที่เพื่อนเคยพูดตอบประจำแทบทุกคนด้วยซ้ำตอนอยากจะอวดอยากจะกร่างอยากจะเหนือแบบไม่คิดเลยว่าผู้ชนะในวันนั้นจะมีวันนี้ที่แพ้หมดสภาพถึงขั้น
“...ก็เลยสงสัย ว่าถ้าโตกว่านี้จะใหญ่เหมือนของน้าโตรึเปล่า”
เจ้าของชื่อในประโยคหัวเราะลั่นทันที ไม่รู้เพราะจับได้ว่าคนพูดแถไปเรื่อยหรือเปล่า
“ช่วยตัวเองบ่อยๆก็ใหญ่เองแหละ”
เคยได้ยินทฤษฎีนอกตำราสุขศึกษาพวกนี้อยู่บ้าง แต่ยิ่งได้ยินจากปากน้าชาย อยู่ๆไอ้หลานตัวแสบก็นึกขึ้นมาได้ว่า
...หรือน้าโตจะมีท่าชักว่าวอะไรเด็ดๆ ที่ทำให้ใหญ่ขึ้น???
“แล้วน้าโตชักว่าวยังไง”
คนฟังที่เริ่มถูสบู่ฟอกตัวนิ่งพร้อมมองหน้าคนถาม
“คือยังไงแสบ... น้าไม่เข้าใจ”
------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------
ฝากอีกตอนของ แข่ง.แค้น.แสนแสบ ด้วยนะทุกคน...
จะทยอยลงเรื่อยๆ
แต่ถ้าใครชอบแล้วอยากต่อให้หนำใจตอนนี้มีถึงตอนที่10แล้วก็ตามไปได้ที่RAW
...ค้นจากชื่อเรื่องแค่ต้องมีจุดคั่นด้วยนะอย่าลืม{:5_123:}
หรือจะตามจากชื่อS300909 ก็ได้...{:5_119:}
{:5_146:} ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]