โรงงานสกัดน้ำ Ep.3 Sky & Sea part 1
ขอเปิด Ep.3 มาเป็นของขวัญปีใหม่ให้เพื่อนๆ ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะครับ สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้า-----------------------------------คุณหญิงสุมาลีมองออกไปยังบรรยากาศของเมืองหลวงยามค่ำคืนจากห้องอาหารสุดหรูบนตึกสูง พลางนึกถึงนัดของท่านนายกที่ต้องการพบเธอในช่วงเวลาใกล้เลือกตั้งแบบนี้ หลายครั้งที่คุณหญิงกระอักกระอ่วนที่จะทำตามคำขอของท่านนายก แต่เมื่อคิดถึงผลกำไรและสิทธิประโยชน์อื่นๆ ที่โรงงานจะสามารถทำได้ในอนาคต คุณหญิงก็จำเป็นจะต้องช่วยเหลือท่านนายกตามที่ท่านร้องขอท่านนายกไม่ใช่หุ้นส่วนท่านนายกไม่ใช่เพื่อนท่านนายกไม่ใช่เจ้านายแต่ท่านนายกเป็นคนเดียว ที่จะทำให้ธุรกิจนี้ดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่น“เติมน้ำชาให้ฉันหน่อย” คุณหญิงพูดกับชายอีกคนที่อยู่ในห้อง ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าของลูกน้องเธอทั้งหมด และเป็นคนวางระบบให้กับโรงงานของเธอ ชายคนนั้นคือชายชุดดำ“ครับคุณหญิง” ชายชุดดำเดินมาเติมชาร้อนให้กับคุณหญิงสุมาลี แทนที่น้ำชาเดินที่เริ่มเย็นเกินไป ในห้องนี้ไม่ต้องการเด็กเสิร์ฟ หรือพนักงาน เพื่อเก็บความลับทางธุรกิจของคุณหญิง ชายชุดดำจึงต้องทำหน้าที่แทน อาหารชั้นเลิศถูกวางไว้เต็มโต๊ะ แต่ทุกคนในห้องนี้ก็ทราบดี ว่ามันไม่ได้มีไว้กินแกร๊ก…“สวัสดีครับคุณหญิง” ท่านนายกเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่าวทักทาย คุณหญิงสุมาลียืนขึ้นก่อนจะยกมือไหว้ท่านนายก แม้ว่าท่านนายกจะอายุน้อยกว่าคุณหญิงก็ตาม“สวัสดีค่ะท่านนายก” คุณหญิงผายมือให้ท่านนายกนั่งลงที่เก้าอื้ตรงข้ามเธอ “ท่านนายกเรียกดิฉันมา มีอะไรให้รับใช้หรือคะ”“ใจเย็นก่อนสิคุณหญิง“ ท่านนายกมองหน้าชายชุดดำก่อนจะชี้ไปที่ถ้วยชาของตนเองอย่างผ่อนคลาย ”ผมยังไม่ทันได้ดื่มน้ำเลย“ทั้งสองนั่งอยู่ในความเงียบอีกสักพัก ทั้งคู่ไม่ถนัดเรื่องการคุยสัพเพเหระ ท่านนายกจึงทำลายความเงียบขึ้นมา“คุณหญิงก็รู้ว่าคะแนนนิยมผมตกลงไปมาก” ท่านนายกเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การหายตัวไปของผู้พันวุธเป็นข่าวใหญ่ ถึงแม้สงครามชิงตัวผู้พันวุธจะเกิดจากความเข้าใจผิด แต่ด้วยความที่ผู้พันวุธยังไม่ได้กลับมาบนหน้าสื่ออีกครั้ง ทำให้ประชาชนเกิดความไม่มั่นใจ”“ก่อนอื่นดิฉันขอโทษท่านนายกสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นค่ะ” คุณหญิงสุมาลีพูดพร้อมกับยกมือไหว้ “เราจะพยายามไม่ดึงคนที่มีหน้ามีตาในสังคมมาอีก”“แล้วตอนนี้ผู้พันอยู่ที่ไหน” ท่านนายกถาม“ผู้พันวุธยังเป็นสินค้าของโรงงานเราอยู่ค่ะ ผู้พันปลอดภัยดี” คุณหญิงสุมาลีตอบ ”มีอะไรที่ดิฉันพอจะชดใช้ให้ท่าน…““ไม่เอาหน่าคุณหญิง ผมมีเงินเยอะแล้ว” ท่านนายกโบมือแผ่วเบาในอากาศเมื่อเห็นคุณหญิงเปิดสมุดเช็คออกมา “คะแนนนิยมต่างหาก ที่ผมต้องการกลับคืนมา”“ถ้าจะให้โรงงานเราปล่อยตัวผู้พันวุธ เห็นทีจะยังไม่ได้นะคะท่าน” คุณหญิงพูดต่อ“คุณจะทำอะไรกับไอ้ทหารนั่นก็แล้วแต่คุณเถอะคุณหญิง” ท่านนายกพูด ประโยคนี้ทำให้คุณหญิงกังวลใจ ว่าความต้องการของท่านนายกในคืนนี้คืออะไรกันแน่ท่านนายกไม่รับเงินท่านนายกไม่สนใจว่าผู้พันวุธจะถูกปล่อยตัวหรือไม่ท่านนายกไม่ได้ต้องการตัวผู้พันวุธแล้วท่านนายกต้องการอะไร“ปีหน้าก็จะมีการเลือกตั้งใหม่แล้ว คุณหญิงก็รู้“ ท่านนายกจิบชาอีกครั้ง ”ผมต้องการฟันเฟือง““คืออะไรคะ”“สิ่งที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ สิ่งที่เพิ่มการจับจ่ายใช้สอย สิ่งที่คนอยากให้เกิด แต่คนส่วนใหญ่ไม่อยากสร้าง“ ท่านนายกตอบ และเป็นอีกครั้งที่ความเงียบเข้าครอบคลุมห้องอาหารหรู อาหารเย็นจนแทบจะไม่เหลือความอร่อย แต่อย่างที่รู้กัน อาหารตรงหน้าไม่ได้มีไว้กิน เหมือนกับการนัดพบครั้งนี้ ที่ท่านนายกไม่ได้ต้องการสิ่งที่คุณหญิงเสนอให้“คุณรู้มั้ย อัตราการเกิดของเด็กลดลงไปมาก” ท่านนายกพูดต่อ “ไม่มีลูก คนก็ประหยัดค่าใช้จ่ายได้ ส่วนประชากรเดิม ก็จะแก่ขึ้น คนแก่ไม่ทำงาน ไม่ซื้อของ แล้วเศรษฐกิจเราจะเดินต่อได้ยังไงล่ะคุณหญิง““ท่านคะ สิ่งนี้น่าจะเกินความสามารถของโรงงานเรานะคะ ถ้าท่านมองว่า…““ครั้งนี้ผมต้องการพ่อพันธุ์ คุณหญิง” ท่านนายกเสียงแข็งขึ้น ลุกยืน โน้มตัวมาด้านหน้า “พ่อพันธุ์ที่เป็นพ่อพันธุ์จริงๆ ให้อัตราการเกิดของประชากรเพิ่มขึ้น คะแนนนิยมผมจะกลับมา”“ผมคิดว่าคุณหญิงคงเข้าใจ” แล้วท่านนายกก็เดินออกไปจากห้องอาหารหรูแห่งนี้ โดยที่คุณหญิงไม่ทันได้คัดค้านความเงียบเข้าปกคลุมห้องอาหารอีกครั้ง ชายชุดดำยื่นยาดมให้คุณหญิงสุมาลีที่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก“เราจะทำยังไงกันดีครับคุณหญิง” ชายชุดดำถามเสียงเรียบๆ“มันก็คงจะต้องตามนั้น” คุณหญิงลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป โดยมีชายชุดดำเดินตามหลังเป็นอีกครั้งที่อาหารราคาแพงไม่ถูกแตะเลยแม้แต่นิดเดียว มีเพียงชาร้อนที่ถูกเทออกมาเท่านั้น
รอติดตามครับ หูย แค่เริ่มก็ลุ้นแล้วครับ รอ ชอบ รอ รอครับ
หน้า:
[1]