นักรบต่างโลก PT.1
แสงสีขาวเจิดจ้าพุ่งวาบขึ้นกลางห้องนอนที่รกไปด้วยสายไฟและอุปกรณ์กล้อง 'กวิน' สะดุ้งโหยงจนเกือบทำเลนส์ราคาแพงหลุดมือ เขาเบิกตาค้างมองร่างสูงใหญ่ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนพรมเช็ดเท้าชายคนนั้นอยู่ในชุดนักรบเต็มยศ เกราะอกสีเงินมีรอยดาบเชือดเฉือน ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มแบบลูกครึ่ง ผมสีทองยุ่งเหยิงเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและกลิ่นคาวเลือดจางๆ เขาถือดาบเล่มยักษ์ที่แค่เห็นก็น่าจะหนักจนยกไม่ไหว"ที่นี่... คือมิติใด? ปีศาจตนนั้นส่งข้ามาที่ใดกัน!" ชายแปลกหน้าตะโกนเสียงทุ้มกังวาน พลางมองไปรอบๆ ด้วยสายตาระแวดระวัง"เฮ้ย! ใจเย็นพี่... ใจเย็นก่อน!" กวินยกสองมือขึ้นเหนือหัว ตัวสั่นนิดๆ "ผมไม่ใช่ปีศาจนะ ผมเป็น... เอ่อ... ประชาชนคนธรรมดา พี่มาจากไหนเนี่ย? หลุดมาจากกองถ่ายหนังหรือไง?"
นักรบหนุ่มชะงักไปเมื่อเห็นท่าทางลนลานของกวิน เขาค่อยๆ ลดดาบลงแต่แววตายังไม่ไว้ใจ "ข้าชื่อ 'อาเธอร์' ผู้กล้าแห่งอาณาจักรเอลเดน... เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นคนธรรมดา? เหตุใดการแต่งกายของเจ้าจึงพิลึกพิลั่น และกล่องรูปทรงประหลาดในมือเจ้านั่นคือสิ่งใด?"
กวินเริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว... ชุดเกราะที่ดู 'จริง' เกินกว่าจะเป็นพร็อพ กลิ่นสาปดิบๆ ที่แผ่ออกมา และท่าทางงุนงงต่อหลอดไฟนีออนนั่น... นี่มันอิเซไกของจริงนี่หว่า!จากความกลัว เริ่มเปลี่ยนเป็นความคิดเจ้าเล่ห์อย่างรวดเร็ว เพราะเขาเป็นตากล้องนิตสารเกย์หลายฉบับ จึงถนัดด้านการหลอก เอ๊ะ ไม่สิ เกลี้ยกล่อมนายแบบเก่งอยู่แล้ว กวินลดมือลงแล้วปรับสีหน้าให้ดูอบอุ่น "อาเธอร์ใช่ไหม? ผมชื่อกวินนะครับ... พี่น่าจะหลงมิติมา ที่นี่คือโลกปัจจุบัน และผมเป็น... 'จอมเวทแห่งภาพลักษณ์' หน้าที่ของผมคือการช่วยเหลือผู้ที่หลงทางมาด้วยการ... บันทึกวิญญาณ""บันทึกวิญญาณ?" อาเธอร์ขมวดคิ้วสงสัย เขาเริ่มผ่อนคลายลงเพราะความเหนื่อยล้าสะสมจากการรบ"ใช่ครับ พี่ดูเหนื่อยมากนะ... มา นั่งพักบนโซฟานี้ก่อน ผมมีน้ำ... เอ่อ 'โพชั่น' เย็นๆ ให้ทาน" กวินเดินเข้าไปที่ตู้เย็น พลางลอบสังเกตหุ่นของอาเธอร์"นี่ครับอาเธอร์ 'โพชั่น' จากแดนเรา... ดื่มให้ชื่นใจก่อน แล้วค่อยว่าเรื่องคำสาป" กวินยื่นขวดใสสีน้ำตาลที่บรรจุเบียร์เย็นจัดซึ่งแอบหยด 'ไวอากร้า' ลงไปสี่ห้าหยด แล้วหมุนขวดเบาๆ จนเข้ากันดี
อาเธอร์ที่กำลังคอแห้งผากรับขวดไปถือไว้ "ขอบใจเจ้ามาก" เขาดื่มรวดเดียวจนหมดน้ำไหลหยดลงตามคาง ลากผ่านลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงอย่างมีเสน่ห์ ก่อนจะวางแก้วลง "รสชาติมัน... ประหลาดนัก แต่ก็ทำให้ข้าสดชื่นขึ้น""นั่นแหละครับ พลังของมันกำลังทำงาน" กวินยิ้มกริ่ม สายตาจ้องมองไปที่ร่างกายกำยำที่นั่งอยู่ตรงหน้า "มาครับ ระหว่างรอให้ยา... เอ้ย โพชั่นออกฤทธิ์ ผมขอดูชุดเกราะพี่หน่อยนะ สวยงามมากเลยอะ แต่ดูเหมือนพลังมารจะเกาะอยู่ตามรอยต่อของเหล็กพวกนี้"
กวินขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นโลหะที่ดูผ่านอะไรมามาก เขาคุกเข่าลงข้างๆ โซฟา เริ่มใช้ปลายนิ้วลากไปตามแผ่นอกของชุดเกราะเงิน "เกราะนี้น่าจะหนักมากนะครับเนี่ย... มันรัดหน้าอกพี่จนหายใจลำบากหรือเปล่า?""อึก... นิดหน่อย" อาเธอร์เริ่มหอบหายใจติดขัด ยาเริ่มทำงานทำให้เขารู้สึกร้อนวูบวาบจากภายใน ผิวหนังใต้ชุดนักรบเริ่มแดงระเรื่อ "ข้ารู้สึก... ร้อนข้างในอกเหลือเกิน""นั่นไง คำสาปมันเริ่มสำแดงเดชแล้วครับ" กวินทำเนียน มือของเขาเลื่อนต่ำลงไปที่สายรัดหนังตรงช่วงเอวหนา เขาแสร้งทำเป็นตรวจสอบรอยรั่วของพลัง แต่กลับจงใจใช้ปลายนิ้วเขี่ยเบาๆ ไปที่ขอบกางเกงหนังที่ฟิตเปรี๊ยะ
กวินจ้องมองไปที่ 'เป้ากางเกง' ของผู้กล้าที่ตอนนี้เริ่มขยับเขยื้อน ลำควยใต้กางเกงหนังเริ่มแข็งตัวเพราะฤทธิ์ยาจนดันเกราะตรงเป้าให้ผงกหงึกๆ มันดูอึดอัดจนน่าสงสาร"ตรงนี้... พลังมารเข้มข้นมากครับอาเธอร์" กวินแกล้งทักพลางใช้หลังมือลูบผ่านส่วนที่ผงกอยู่ช้าๆ "เจ็บไหมครับ? มันดูตึงไปหมดเลย""ข้า... ข้าไม่เจ็บ แต่มัน... มันทรมาน..." อาเธอร์ครางแผ่ว ขาสองข้างเริ่มแบะออกกว้างโดไม่รู้ตัว มือหนาของนักรบกำพนักโซฟาจนหนังแทบขาด "ท่านจอมเวท... ช่วยข้าด้วย ข้าควรถอดเกราะพวกนี้ออกหรือยัง?"
กวินยิ้มอย่างผู้ชนะ "ยังครับ... ต้องค่อยๆ ถอดตามลำดับสัดส่วนเวทมนตร์ เดี๋ยวผมจะช่วยคลายเข็มขัดเส้นนี้ให้ก่อนนะครับ จะได้หายใจคล่องขึ้น"
กวินเริ่มปลดล็อกสายรัดที่โคนขาของอาเธอร์ มือของเขาแกล้งสอดเข้าไปใต้แผ่นเกราะต้นขา สัมผัสกับกล้ามเนื้อขาที่แข็งเหมือนเหล็กและร้อนระอุเพราะฤทธิ์ยาที่กำลังพลุ่งพล่าน...
กวินรีบลุกไปคว้ากล้อง DSLR คู่ใจขึ้นมาถือไว้ แสงแฟลชจากดวงไฟในสตูดิโอสะท้อนวาบอยู่ในดวงตาที่เต็มไปด้วยแผนร้าย "อาเธอร์ครับ อยู่นิ่งๆ นะ ผมต้องใช้กล้องมนตราตัวนี้กักพลังมารเอาไว้ก่อน มันจะช่วยให้ผมรู้ว่าจุดไหนที่ต้องชำระล้างเป็นพิเศษ"
แชะ! แชะ!
เสียงชัตเตอร์รัวถี่ยิบ กวินจัดองค์ประกอบภาพเน้นไปที่ใบหน้าหล่อของอาเธอร์ที่ตอนนี้แดงก่ำ ริมฝีปากเผยอออกน้อยๆ หอบหายใจจนอกแกร่งกระเพื่อมชนแผ่นเกราะเงินเสียงดัง เคร้ง... เคร้ง..."อา... ท่านจอมเวท... ร่างกายข้า... มันร้อนเหมือนถูกไฟเผา" อาเธอร์ครางต่ำ ขาแกร่งขยับบดเบียดเข้าหากันเพื่อระบายความเสียวกระสันที่แล่นพล่านอยู่ที่เป้ากางเกง ลำควยของเขาแข็งโป๊กจนดันกางเกงหนังตึงเปรี๊ยะเห็นเป็นลำเขื่องสั่นสู้เลนส์กล้อง"ใจเย็นๆ ครับ แสงจากกล้องจะช่วยดูดซับความร้อนไปเอง" กวินหลอกล่อพลางก้าวเข้าไปประชิดตัวนักรบหนุ่ม "มาครับ... ผมจะช่วยถอดเกราะส่วนบนออกก่อน พลังมารมันอัดแน่นอยู่ใต้เหล็กพวกนี้"
กวินวางกล้องลงชั่วคราวแล้วเอื้อมมือที่สั่นน้อยๆ ไปปลดล็อกสายรัดที่หัวไหล่ เขาค่อยๆ ยกแผ่นเกราะไหล่อันหนักอึ้งออกทีละข้าง เผยให้เห็นลำแขนที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ และเส้นเลือดปูดโปนจากการฝึกหนักจากนั้นกวินก็ขยับไปด้านหลัง แกล้งใช้อกตัวเองเบียดกับแผ่นหลังกว้างของอาเธอร์ขณะที่มือค่อยๆ ปลดเข็มขัดนิรภัยที่ยึดเกราะอกเอาไว้ พอน็อตตัวสุดท้ายหลุดออก เกราะเงินหนักๆ ก็ร่วงลงไปกองกับพื้นดัง ตึ้ง!ภาพตรงหน้าทำเอาตากล้องหนุ่มแทบหยุดหายใจ...
อาเธอร์เหลือเพียงร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่า ผิวสีน้ำผึ้งเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเงาวาวสะท้อนแสงไฟสตูดิโอ แผงอกขาวแน่นมีมัดกล้ามเนื้อชัดเจน หัวนมทั้งสองข้างแข็งชันเป็นไตแดงก่ำเพราะฤทธิ์ยาที่กระตุ้นจุดรับสัมผัส และที่สวยงามที่สุดคือ ลอนซิกแพ็ค ที่ขึ้นเป็นริ้วชัดเจนพาดลงไปหาขอบกางเกงหนัง"อ่าาาาาาาห์... ค่อยยังชั่ว..." อาเธอร์หลับตาพริ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงลมเย็นจากแอร์ที่ปะทะผิว แต่เขากลับไม่รู้เลยว่าปลายนิ้วร้อนๆ ของกวินเริ่มลากผ่านยอดอกของเขาช้าๆ"ตรงนี้... คำสาปมันเข้มข้นมากครับ บวมแดงไปหมดเลย" กวินกระซิบข้างหู พลางจงใจใช้เล็บสะกิดยอดอกที่ตั้งชันของนักรบเบาๆ"อ๊าา! ท่าน... ท่านปราชญ์... อย่า... มันเสียววูบไปถึง... ตรงนั้น" อาเธอร์สะดุ้งสุดตัว หน้าท้องแกร่งเกร็งจนเป็นลอนแน่น สะโพกสอบกระตุกเฮือกทำให้เป้ากางเกงที่ตุงแน่นอยู่แล้วยิ่งเด้งชันขึ้นมาทักทายสายตากวินในระยะประชิด
กวินไม่รอช้า เขาค่อยๆ เลื่อนมือลงต่ำไปที่เข็มขัดหนังเส้นหนาที่รัดช่วงเอวหนาเอาไว้ "เกราะส่วนล่างนี่ก็น่ากลัวนะครับ... ดูสิ พลังมารมันดันออกมาจนกางเกงแทบขาดแล้ว ผมต้องรีบเอาเกราะขาพวกนี้ออกให้พี่ก่อนที่มันจะระเบิดนะ"มือของกวินเริ่มแกะพันธนาการเหล็กที่ต้นขาออกทีละชิ้น... ยิ่งแกะออก อาเธอร์ก็ยิ่งเปิดเผยร่างกายที่เย้ายวนออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางเสียงชัตเตอร์ที่ดังขึ้นอีกครั้งอย่างจงใจ
"อาเธอร์ครับ... นอนลงบนโซฟานี่ก่อน พลังมารมันไหลลงไปรวมกันที่จุดกึ่งกลางร่างกายพี่หมดแล้ว ถ้าผมไม่ตรวจสอบต้นตอตอนนี้ พี่อาจจะเสียพลังผู้กล้าไปตลอดกาลนะ" กวินพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดปลอมๆ พลางชี้นิ้วไปที่โซฟาหนังสีดำ
อาเธอร์ที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำ ลมหายใจหอบถี่จนอกแกร่งกระเพื่อมไหว พยักหน้าอย่างว่าง่าย เขาค่อยๆ เอนกายลงนอนหงาย ขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อพาดแยกออกกว้างอย่างเป็นธรรมชาติตามสัญชาตญาณนักรบ ท่าทางนั้นทำให้ กางเกงหนังเอวต่ำ ยิ่งรัดแน่นจนเป้าที่ตุงเป็นลำใหญ่เห็นหัวหยักนูนเด่นออกมาผ่านเนื้อผ้าอย่างน่าเกรงขาม
กวินก้าวเข้าไปยืนอยู่หว่างขาของนักรบหนุ่ม เขาโน้มตัวลงไปจนจมูกแทบจะชนกับหน้าท้องที่เปียกเหงื่อ กลิ่นฟีโรโมนเพศชายที่พลุ่งพล่านผสมกับกลิ่นยาปลุกทำเอาตากล้องเจ้าเล่ห์แทบสติหลุดเสียเอง"มัน... มันแน่นไปหมดแล้วท่านปราชญ์... ตรงนี้ของข้า... มันปวดจนแทบจะระเบิด" อาเธอร์ครางกระเส่า มือหนาจิกพนักโซฟาจนเห็นเส้นเลือดปูดชัด"ผมรู้ครับ... ผมจะคลายมันออกให้นะ"
กวินเอื้อมมือที่สั่นระริกไปจับที่ขอบกางเกงหนังสีดำ ก่อนจะค่อยๆ รูดลงช้าๆครืด... ท่ามกลางความเงียบสนิทของห้องสตูดิโอ ทันทีที่ขอบกางเกงถึงขาอ่อน ลำควยขนาดมหึมา ที่ซ่อนอยู่ภายใต้กางเกงในผ้าไหมสีเข้มก็ดีดผึงออกมาทักทายอากาศทันที"อึก!..." อาเธอร์สะดุ้งสุดตัว แอ่นเอวขึ้นจากโซฟาด้วยความเสียวแปลบที่แล่นปราดไปทั่วร่าง
กวินไม่รอช้า เขาใช้นิ้วเกี่ยวขอบกางเกงลงอย่างรวดเร็ว (โลกนั้นเขาคงไม่ใส่กกน.กันสินะ) เผยให้เห็น ท่อนเนื้อแดงฉ่ำ ขนาดเขื่องที่แข็งโป๊กจนเส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านตามแนวยาว หัวถอกบวมโตบานแฉ่งเปียกชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยนใสๆ ที่ซึมออกมาจากรูจนเยิ้มหยดลงบนไรขนอ่อนที่โคนลำ"ดูสิอาเธอร์... คำสาปมันออกมาเป็นหยดน้ำเลยนะเนี่ย แดงก่ำไปหมดเลย" กวินแสร้งทำเป็นเอากล้องมาซูมถ่ายภาพ 'ดาบยักษ์' ในระยะประชิดแบบ HD"อา... ท่านจอมเวท... ช่วยข้าที... รีดมันออกไป..." อาเธอร์ครางระงม ตาปรือฉ่ำน้ำมองกวินอย่างอ้อนวอนกวินวางกล้องลงแล้วคว้ากำลำควยร้อนฉ่าของอาเธอร์ไว้เต็มกำมือ ผิวเนื้อที่สากและอุ่นจัดเต้นตุบๆ สู้มือเขา กวินเริ่มออกแรงรูดขึ้นลงเน้นๆ บดนิ้วโป้งลงบนหัวถอกที่เปียกชื้นแรงๆ จนน้ำรักทะลักออกมาเพิ่ม"ซี้ดดดด! อ๊าาาาา! ม...มือท่าน... มันดีเหลือเกิน... อึก!"
ผู้กล้าหนุ่มเด้งสะโพกสอบกระแทกเข้าใส่มือของกวินรัวๆ อย่างบ้าคลั่ง ลำควยใหญ่ยักษ์สั่นสะท้านทุกจังหวะที่กวินรูดรั้ง กลิ่นคาวหวานของนักรบหนุ่มฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง กวินมองภาพนักรบผู้สูงส่งที่ตอนนี้กำลังบิดเกร็งร่างกายช่วยตัวเองอย่างน่าอายด้วยรอยยิ้มผู้ชนะ
"อาเธอร์ครับ... คำสาปมันฝังลึกเกินไป มือของผมเริ่มจะรับไม่ไหวแล้ว" กวินแสร้งทำเสียงหอบพร่า ขณะที่สายตาจ้องเขม็งไปที่หัวถอกแดงก่ำที่กำลังกระตุกสั่นอยู่ในมือ "ผมต้องใช้ 'พลังธาตุน้ำ' จากร่างกายผมโดยตรงมาชะล้าง... พี่ห้ามขัดขืนนะ ไม่งั้นพิษจะตีกลับ""อึก... ข้า... ข้ายอมแล้ว... ท่านจอมเวท ช่วยข้าด้วย!" อาเธอร์ครางลั่น ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งแผ่นอกที่กระเพื่อมถี่รัว
กวินไม่รอช้า เขาโน้มตัวลงไปจนใบหน้าอยู่เหนือลำควยขนาดเขื่องที่ร้อนฉ่า กลิ่นของนักรบหนุ่มที่ผสมกับฤทธิ์ยามันช่างรุนแรงจนปลุกสัญชาตญาณดิบของกวินให้ตื่นขึ้น เขาแลบลิ้นเลียน้ำเงี่ยนที่ปริ่มอยู่ปลายรูช้าๆ ลิ้มรสชาติความเค็มปร่าของคนต่างโลก ก่อนจะอ้าปากกว้างแล้ว ครอบริมฝีปากรัดลงบนหัวบานแดงฉ่ำนั้นทันที!"อ๊าาาาาาาาา!"
อาเธอร์หวีดร้องสุดเสียง ร่างทั้งร่างกระตุกเฮือกจนหลังแทบพ้นจากโซฟาหนัง ความอุ่นชื้นและแรงดูดรัดจากโพรงปากของกวินมันรุนแรงกว่ามือเป็นร้อยเท่า กวินห่อปากจนแก้มตอบ รูดริมฝีปากลงไปจนสุดลำควยหนา กลืนกิน "ดาบศักดิ์สิทธิ์" เข้าไปจนลึกถึงคอหอย
จ๊วบ... แฉะ... จ๊วบ...
เสียงลามกจากการดูดเลียดันก้องไปทั่วห้องสตูดิโอ กวินเร่งจังหวะหัวขึ้นลงรัวเร็ว ลิ้นร้อนตวัดรัวอยู่ที่เส้นเอ็นใต้ลำควยของอาเธอร์อย่างชำนาญ ผู้กล้าหนุ่มเสียสติไปแล้วโดยสมบูรณ์ เขาใช้มือหนาทั้งสองข้างคว้าหมับเข้าที่หัวของกวินแล้วกดกระแทกสะโพกสอบสวนเข้าไปในปากตากล้องหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง"อึก... อื๊ออออ! ม...แม่งเอ๊ย... เสียวหัวควย... ข้าจะตายแล้ว... ท่านจอมเวท... อ๊าาาา!"
อาเธอร์เกร็งหน้าท้องจนเป็นลอนแน่น ขาแกร่งทั้งสองข้างถ่างออกกว้างจนกางเกงหนังที่ค้างอยู่ที่ต้นขาแทบฉีกขาด ลำควยใหญ่ยักษ์พองขยายจนเต็มปากกวิน เต้นตุบๆ เตรียมจะระเบิดพลังออกมา และในที่สุด..."แตกแล้ว! ข้าแตกแล้วววววว!"พรวด!!! พรวด!!!น้ำว่าวขาวขุ่นปริมาณมหาศาลพุ่งกระฉูดออกมาจากลำควยนักรบ พุ่งเข้าสู่ลำคอของกวินอย่างรุนแรงจนกวินต้องหลับตาแน่นและฝืนกลืนความร้อนนั้นลงคอไปคำแล้วคำเล่า น้ำรักที่อัดอั้นมานานทะลักล้นมุมปากไหลย้อยลงไปตามคอของกวินและแผ่นอกขาวๆ ของอาเธอร์จนเปรอะเปื้อนไปหมด
อาเธอร์นอนหอบหายใจแฮ่กๆ ดวงตาเหม่อลอยเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง กวินค่อยๆ ถอนปากออกช้าๆ มองดูผลงาน "คราบขาว" ที่เลอะอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของผู้กล้าและน้ำรักที่ยังซึมจากปลายควยไม่หยุด"คำสาป... ถูกชำระล้างส่วนหนึ่งแล้วครับอาเธอร์" กวินกระซิบเสียงต่ำ พลางหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพ 'ผู้กล้าจากต่างโลก' เก็บไว้เป็นผลงานชิ้นโบแดง
กวินค่อยๆ ผละใบหน้าออกมาจากจุดกึ่งกลางกายของอาเธอร์ เขายกหลังมือขึ้นเช็ดน้ำรักสีขาวขุ่นที่ติดมุมปากออกช้าๆ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูเปียกอุ่นๆ ที่เตรียมไว้มาซับร่างกายให้ผู้กล้าหนุ่มอย่างเบามือ"อืม... ท่านปราชญ์... ข้าขอบใจท่านมาก ร่างกายข้าเบาหวิวราวกับลอยได้" อาเธอร์พึมพำเสียงแผ่ว นอนแผ่หลากลางโซฟาอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ลำควยยักษ์ที่เพิ่งพ่นพิษออกมายังคงไม่อ่อนดี ยังแดงก่ำพาดอยู่บนหน้าท้องลอนสวย"นี่มันเป็นแค่การเริ่มต้นครับอาเธอร์" กวินกระซิบพลางใช้ผ้าเช็ดคราบขาวที่เลอะตามซอกขาหนีบ "คำสาปนี่มันร้ายกาจ มันจะกลับมาใหม่ตอนไหนก็ไม่รู้เพราะมันเป็นของโลกทางนู้น ต้องสังเกตอาการเรื่อยๆ นะครับ"
อาเธอร์เบิกตากว้างอย่างตกใจ "จริงหรือ? แล้วข้าต้องทำอย่างไร? ข้าไม่อยากให้พลังมารครอบงำจนเสียความเป็นผู้กล้า"
กวินยิ้มกริ่ม แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัดใต้แสงไฟ "พี่ต้องอยู่ที่นี่กับผมไปก่อนนะครับครับเป็นนายแบบของจอมเวทแห่งภาพลักษณ์ พี่ต้องยอมให้ผมบันทึกภาพร่างกายในทุกสภาวะ และให้ผมช่วย 'ชำระล้าง' แบบนี้เป็นประจำจนกว่าจะหาทางลบล้างคำสาปได้"
อาเธอร์ที่ตอนนี้มองกวินเป็นที่พึ่งเดียวในโลกที่ไม่คุ้นเคยพยักหน้าอย่างหนักแน่น "หากเป็นความประสงค์ของท่าน ข้าก็ยินดี... ข้าจะอยู่ที่นี่เพื่อชำระล้างร่างกายตามคำสั่งของท่านทุกประการ"
กวินตบไหล่แกร่งของนักรบเบาๆ สายตาจ้องมองร่างเปลือยทองอร่ามตรงหน้าอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า "ดีมากครับอาเธอร์... เดี๋ยวผมจะจัดที่พักให้พี่เอง อยู่ในสตูดิโอผมนี่แหละ สะดวกต่อการ 'สังเกต' ดี"ตากล้องหนุ่มเดินกลับไปเช็คภาพในกล้องทีละภาพ ภาพอาเธอร์ที่กำลังเชิดหน้าคราง ภาพกล้ามหน้าท้องที่บิดเกร็ง และภาพลำควยยักษ์ที่เปื้อนน้ำรัก..."นายแบบส่วนตัวของผม..." กวินพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้ม "สงสัยงานนี้ผมคงได้ถ่าย 'คอลเลกชันผู้กล้า' แบบฉ่ำเลยแหละ"
จบบบบบบบบบบบบบบบบบบบอาเธอร์อันนี้มีตอนต่อนะครับ อยากแต่งแนวถ่ายแบบเหมือนชาวบ้านเขามั่ง:lol
สนุกมากครับ รอตอนต่อไปครับ สนุกดีครับ ไอเดียใหม่ๆ แนวนี้แปลกใหม่ดี ชอบๆ
เคยอ่านแนวคล้ายๆกันแต่เป็นมังงะ
มาเจอแบบนิยายในเว็บนี้ สุดยอดมากกก มาต่อไวๆครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เสียวตามเลย ใจจ้า เกย์หื่นตัวพ่อ ขอบคุณมากครับ
หน้า:
[1]