ตอนที่ 4 คำทักท้วงจากหลวงตา
เสน่ห์หญ้าแฝกตอนที่ 4: คำทักทายจากหลวงตาวันเสาร์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2568 เป็นวันหยุดราชการ และที่พิเศษกว่านั้นคือวันเกิดครบรอบ 3 ขวบของลูกชายตัวน้อยคนเดียวของบ้าน ธีร์และใบเฟิร์นตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อเตรียมตัวพาลูกไปทำบุญที่วัดประจำจังหวัด วัดเก่าแก่ที่มีหลวงตาองค์หนึ่งที่ชาวบ้านเคารพนับถือมาก เพราะท่านมักพูดอะไรที่แม่นยำราวกับรู้เห็นล่วงหน้าทั้งสามคนแต่งตัวเรียบร้อย ธีร์สวมเสื้อโปโลสีขาวกับกางเกงชิโน่ หล่อเหลาแบบพ่อหนุ่มที่ยังดูแลตัวเองดี ใบเฟิร์นสวมชุดผ้าฝ้ายสีครีมอ่อน ลูกชายตัวน้อยสวมเสื้อลายการ์ตูนน่ารัก ถือมือพ่อแม่เดินเข้าวัดด้วยรอยยิ้มสดใสหลังจากถวายสังฆทาน ฟังพระสวดมนต์ และให้ลูกได้ให้อาหารปลา ทั้งครอบครัวนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าศาลา ใบเฟิร์นหยิบขนมเค้กกล่องเล็กที่เตรียมมาออกมา จุดเทียนเลข 3 แล้วร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้ลูกเบาๆ ท่ามกลางบรรยากาศสงบของวัด ลูกชายหัวเราะร่า พ่อแม่กอดกันมองลูกด้วยความสุขสมบูรณ์แบบ“ขอให้ลูกเราโตขึ้นเป็นเด็กดี มีความสุขตลอดไปนะคะ” ใบเฟิร์นพูดพร้อมกอดลูกชายแน่นธีร์ยิ้มกว้าง “พ่อขอให้เหมือนกันลูก วันนี้พ่อมีความสุขที่สุดเลยที่มีครอบครัวแบบนี้”หลังจากเก็บของเตรียมกลับรถ ธีร์อุ้มลูกไว้ ส่วนใบเฟิร์นถือของทำบุญ ทั้งสามเดินผ่านลานวัดไปยังลานจอดรถ ทันใดนั้น หลวงตาองค์หนึ่งที่ชาวบ้านเรียกกันว่าหลวงตาแก้ว เดินสวนมาช้าๆ ท่านอายุมากแล้ว ผิวคล้ำ ใบหน้าย่น แต่ดวงตาคมกริบราวกับมองทะลุจิตใจคนหลวงตาหยุดยืนห่างจากทั้งสามคนเล็กน้อย มองตรงไปที่ธีร์นานกว่าปกติ แล้วเดินเข้ามาใกล้เบาๆ ท่านไม่ได้พูดดัง แต่กระซิบเสียงแผ่วด้วยความห่วงใยจริงๆ“โยมผู้ชาย... ช่วงนี้ระวังตัวหน่อยนะ อาจจะมีสิ่งไม่ดีเข้ามาครอบงำจิตใจ มีเคราะห์ร้ายแฝงตัวมาในรูปแบบที่โยมคาดไม่ถึง ระวังเรื่องกิเลสตัณหาให้ดี อย่าให้มันเข้าครอบงำได้”ธีร์ตกใจเล็กน้อย รีบยกมือไหว้ “ครับหลวงตา ขอบพระคุณที่เตือนครับ ผมจะระวังตัวครับ”หลวงตาพยักหน้านิดเดียว มองธีร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเมตตาและห่วงใย แล้วไม่พูดอะไรอีก ท่านหันหลังเดินจากไปช้าๆ หายเข้าไปในกุฏิด้านหลังวัดใบเฟิร์นที่ยืนอยู่ข้างๆ หันมามองสามี “หลวงตาท่านพูดอะไรคะพี่ธีร์”ธีร์ยิ้มเก้อๆ “ท่านบอกให้ผมระวังตัวหน่อย บอกว่าอาจมีเคราะห์เข้ามาครอบงำจิตใจ”ใบเฟิร์นขมวดคิ้วเล็กน้อย “แปลกนะคะ ท่านคงเห็นอะไรบางอย่าง เราเพิ่งทำบุญไป หลวงตาคงอยากเตือนให้เราระวังรักษาศีลกันมากขึ้นมังคะ”ธีร์พยักหน้า “คงอย่างนั้นแหละที่รัก อย่าคิดมาก กลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวพาไปกินข้าวฉลองวันเกิดลูกต่อ”ทั้งสามคนเดินไปขึ้นรถ ใบเฟิร์นกับลูกชายหัวเราะกันสนุกสนานตามปกติ แต่ในใจธีร์ คำพูดของหลวงตากลับติดอยู่ในหูไม่หาย “สิ่งไม่ดีเข้ามาครอบงำจิตใจ... เคราะห์ร้ายแฝงตัวมาในรูปแบบที่คาดไม่ถึง”เขาส่ายหัวไล่ความคิดนั้นออกไป แล้วหันไปกอดลูกกับเมียแน่นกว่าเดิมแต่ที่เขาไม่รู้คือ ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของเขาสั่นเบาๆ มีข้อความใหม่จากสุพรรษาเข้ามา“สวัสดีค่ะคุณธีร์ วันนี้วันหยุด ดิฉันนั่งคิดถึงคุณทั้งวันเลยค่ะ ไม่รู้คุณว่างไหม อยากชวนไปดื่มกาแฟสักชั่วโมงนึงได้ไหมคะ แค่คุยกันเล่นๆ ดิฉันคิดถึงรอยยิ้มของคุณมากเลย”ธีร์ยังไม่เห็นข้อความนั้น เพราะกำลังขับรถกลับบ้านพร้อมครอบครัวที่เขารักที่สุดแต่มนต์เสน่ห์หญ้าแฝกที่เริ่มออกฤทธิ์อ่อนๆ กำลังรอจังหวะที่จะเข้มข้นขึ้นทุกทีคำเตือนของหลวงตา จะเพียงพอที่จะปกป้องจิตใจของเขาไว้ได้หรือไม่ เมื่อกิเลสตัณหาในรูปแบบสวยงามกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ(ต่อตอนที่ 5)
สนุกมากครับ ขอบใจจ้า ขอบคุณเลย ตื่นเต้นเเทน น่าตืดตาม {:5_135:}{:5_135:}{:5_135:} ชอบ แจ๋ว
หน้า:
[1]