กลิ้นเหงาในห้องชมรม ตอนที่3
ตอนที่ 3 : โมเมนต์ชุลมุน และความใกล้ชิดที่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่
เช้าวันถัดมา นนท์รีบมาที่ลานกิจกรรมตามนัด เพราะอธิปบอกเมื่อวานว่า มีเรื่องอยากคุย แต่เมื่อมาถึง…
อธิปยังไม่มา
มีแต่ฟ้ากับเมษาที่กำลังเถียงกันเรื่องสายไฟ
“ฟ้า! เอาสาย HDMI อันยาวไม่ใช่อันสั้น!”
เมษาดุเสียงดัง
ฟ้าทำหน้าเอ๋อๆ
“พี่ เหมือนกันหมดเลยอ่ะ ผมหยิบผิดทำไม”
นนท์หัวเราะ
“นี่ๆ เดี๋ยวพี่ช่วย”
แล้วเดินไปช่วยจัดสายกับฟ้า
ฟ้าหันมายิ้ม
“พี่นนท์นี่ใจดีตลอดเลยเนอะ”
นนท์หัวเราะเก้อๆ
“อย่าอ้อนมาก เดี๋ยวเมษาหึง”
เมษาหันขวับ
“ฉันเนี่ยนะหึง? เอาน้องฟ้าไปเลย!”
ทุกคนหัวเราะกันสนุก
จนกระทั่ง…
เสียงทุ้มๆ คุ้นเคยดังขึ้นด้านหลัง
“เสียงดังแต่เช้าเลยนะเราน่ะ”
อธิปเดินเข้ามา พร้อมกล้องโปรดของเขาสะพายอยู่
และสวมเสื้อคลุมสีเทาตัวเดียวกับที่เคยให้นนท์วันฝนตกวันนั้น
นนท์สบตาเขาแล้วใจสะดุดทันที
“พี่…มาแล้วเหรอครับ”
อธิปยิ้มบางๆ
“ก็ต้องมา…มีเรื่องคุยกับเราไง”
คำพูดนั้นทำฟ้าเงียบไปชั่วครู่
เมษากับกวินที่อยู่ใกล้ๆ ก็ทำหน้าเหมือนจะเผือกเต็มที่
⸻
เหตุการณ์ชุลมุนระหว่างซ้อมงาน
วันนี้ทีมต้องทดลองซ้อมเดินขบวนของน้องปี 1
มีลมแรง
แดดแรง
และคณะก็ตีกันเรื่องดีไซน์เวทีไม่จบไม่สิ้น
เมษาวิ่งวุ่นเหมือนเดิม
ฟ้าก็เดินตามนนท์ไม่ห่าง
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนเฮฮาที่สุดคือ…
ตอนที่ฟ้าพยายามช่วยนนท์เปลี่ยนเลนส์กล้อง
แต่ดันทำเลนส์เกือบหล่น!
นนท์ตกใจ
“โอ๊ย ฟ้า! ระวังดิ อันนี้หมื่นกว่านะ!”
ฟ้าทำหน้าละล่ำละลัก
“พี่นนท์ ผมขอโทษ ผมตกใจ!”
อธิปเดินเข้ามาทันที
ก้มช่วยประคองเลนส์
แต่เพราะฟ้าขยับเร็วเกินไป
เลยพลาด…ทำให้หลังฟ้าชนนนท์
แล้วนนท์ก็ล้มลง—บนตัวอธิปเต็มๆ
ทุกคนนิ่ง
เมษาร้องเสียงหลง
“อุแงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!”
ฟ้าอ้าปากค้าง
กวินทำหน้ากุมขมับ
ส่วนนนท์…หน้าแดงแปร๊ด
เพราะตอนนี้มืออธิปจับเอวเขาไว้
กันไม่ให้ล้มแรงไปกว่านี้
“ข…ขอโทษครับพี่!”
นนท์รีบผละออกแบบแทบกระโดด
ใจเต้นจนรู้สึกได้ถึงคอหอย
อธิปหัวเราะเบาๆ
“ไม่เป็นไรหรอก ล้มทับแบบนี้พี่ไม่ว่าอยู่แล้ว”
ฟ้าทำหน้าไม่ชอบใจทันที
เมษาแอบกระซิบ
“หึงว่ะ…”
⸻
หลังพักเที่ยง อารมณ์เริ่มสนุกแบบวุ่นวาย
ทุกคนพักใต้ศาลา อากาศร้อนจนฟ้าเหงื่อท่วม
ฟ้นเลยถอดเสื้อคลุมตัวเองออก
เหลือแต่เสื้อยืดรัดๆ ที่โชว์รูปร่างดีผิดคาด
เมษามองแล้วพูดเสียงดัง
“โอโห น้องฟ้าฟิตเนสเหรอครับ! นี่มันหุ่นคนถ่ายนิตยสารแล้วป่ะ!”
ฟ้ายิ้มเขิน
“ก็ออกกำลังกายเรื่อยๆ ครับ”
จากนั้นหันมาทางนนท์
“ไว้เดี๋ยวพี่นนท์ไปออกกับผมได้นะ ผมสอนให้”
นนท์หัวเราะแห้งๆ
“พี่ไม่ค่อยได้เข้ายิม…”
อธิปที่นั่งกินน้ำอยู่ใกล้ๆ หยุดดื่มทันที
มองนนท์กับฟ้าสลับกัน
ก่อนถามนิ่งๆ
“นนท์ออกกำลังกายกับพี่ก็ได้นะ ไม่ต้องไปกับคนอื่นหรอก”
โต๊ะเงียบกริบ
เมษาอ้าปาก
กวินไอเบาๆ กลบเสียง
นนท์หน้าแดง
“พี่อธิป…”
อธิปยักคิ้ว
“ทำไมล่ะ พี่สอนเก่งนะ”
ฟ้าเบ้ปากแทบไม่ปิด
เมษาแอบหันมาบอกนนท์
“ผู้ชายสองคนแอบชิงตัวกันอยู่ตรงหน้าแกเนี่ย แกห้ามบอกว่าแกไม่รู้ตัวนะ!”
⸻
จุดสำคัญของวัน
ช่วงใกล้เลิกงาน อธิปเรียกนนท์ไปคุยหลังเวที
ลมเย็นๆ พัดมา
บรรยากาศดูจริงจังขึ้นแบบบอกไม่ถูก
อธิปยืนเท้าเอว มองนนท์ช้าๆ
“เมื่อวานพี่จะบอก…ว่าอยากให้เราอยู่ทีมโปรดักชันต่อจนจบงานใหญ่”
นนท์ blinkๆ
เขานึกว่าจะเป็นเรื่องหัวใจเสียอีก
อธิปมองสีหน้าเขาแล้วหัวเราะ
“ทำหน้าแบบนั้นคิดว่าอะไรอยู่ล่ะ”
นนท์รีบปฏิเสธ
“ม่ายยยย…ไม่ได้คิดอะไรครับพี่”
อธิปยิ้มเหมือนรู้ทัน
แล้วเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด
จนนนท์ต้องถอยหลังเล็กๆ
“พี่แค่อยากให้เรา…อยู่ใกล้พี่มากกว่านี้”
น้ำเสียงอธิปทุ้ม นุ่ม และตั้งใจมาก
ก่อนนนท์จะตอบ ฟ้าก็โผล่มาแบบไม่ให้ตั้งตัว
“พี่นนท์! เค้าเรียกถ่ายรูปกลุ่ม!”
ฟ้ามองอธิปแว่บหนึ่ง
อธิปก็จ้องกลับนิ่งๆ แบบผู้ใหญ่ที่หวงของ
นนท์ทำได้แค่ยิ้มเจื่อนๆ แล้วเดินออกไป
ทิ้งให้สองคนนั้นยืนมองกันเงียบๆ
เหมือนจะเปิดศึกกันเบาๆ โดยไม่มีใครพูดอะไร
สนุกมากครับ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]