พ่อครูอัลฟ่าถูกผีอีนิกม่าดุ ตอนที่2 ถูกเสกของเล่นเสียว
ที่ดินที่เคยร้างผู้คน เวลานี้เต็มไปด้วยด้วยฝีเท้าและเสียงหัวเราะของชาวบ้าน ทั้งผู้ใหญ่ คนแก่ และหนุ่มสาวหลายๆ กลุ่มที่ถูกตามตัวมาช่วยงาน ตั้งแต่แบกเสาไม้ไผ่ ติดธงปัดรังควาน ยันขึงผ้าร่มกันแดดเหนือศาลาที่ยกพื้นอยู่บนหินก้อนใหญ่เพื่องานพิธีในวันพรุ่งนี้เสียงไม้กระทบพื้น เสียงตะโกนบอกตำแหน่ง เสียงตะปูถูกตอกลงกับกระดานเก่าๆ ดังประสานกันจนน่าแปลกใจว่าสถานที่ที่เคยไร้ซึ่งเสียงพูดคุยมากกว่าหลายปี กลับกลายเป็นสนามพิธีที่มีชีวิตชีวาขึ้นมาเพียงข้ามคืน
ท่ามกลางความเคลื่อนไหวเหล่านั้น พ่อครูปวีร์ปรากฏตัวในเสื้อเชิ้ตสีดำเข้ารูป กระดุมสามเม็ดบนไม่ถูกกลัด แหวกเผยให้เห็นแผงอกขาวสว่างสมคำร่ำลือที่เป็นพ่อครูอัลฟ่าสมัยใหม่ที่แสนจะหล่อเหลา กลิ่นฟีโรโมนกำยานผสมไม้จันทน์เผาและขมิ้นลอยอบอวลมาแต่ไกล ขณะที่เจ้าตัวเดินเข้ามาด้วยมาดขรึม เสมือนว่าไม่มีเรื่องน่าขายหน้าใดๆ เกิดขึ้นกับพ่อครูผู้ยิ่งใหญ่เมื่อเช้าของวันนี้ จั๊มกับโชนเดินตามมาติดๆ ทั้งคู่ช่วยกันถือเครื่องรางกับสมุดบันทึกพิธีที่ต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ พร้อมกับแอบมองบรรยากาศรอบตัวอย่างตื่นเต้น
“คนแม่งเยอะฉิบหายเลยมึง” โชนกระซิบเบาๆ กับจั๊ม
“มึงอย่าเสียงดัง เดี๋ยวก็โดนพ่อครูฟาดอีกหรอก” จั๊มตอบ เพราะเมื่อเช้าหลังจากพ่อครูใส่เสื้อผ้าเสร็จ ก็เรียกพวกเขาสองคนมาฟาด ข้อหาที่บังอาจมาล้อเลียนจู๋พ่อครู ซึ่งจั๊มไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำเพราะโกรธ หรือเพราะอายกันแน่
ชาวบ้านที่กำลังขึงผ้าบังแดดเห็นพ่อครูเดินมา ต่างก็ชะงักก่อนจะรีบพนมมือไหว้ด้วยความนอบน้อม
“นี่พ่อครูปวีร์จริงๆ เหรอเนี่ย ตัวจริงหล่อมากจริงๆ ด้วย”
“อย่างกับดาราเลยเนอะ”
“พ่อครูช่วยไล่ผีร้ายนี้ไปจากหมู่บ้านของเราด้วยนะพ่อคุณ”
“พ่อครูอยากให้จัดการปะรำพิธียังไงบอกพวกเราได้เลยนะครับ”
เสียงเจื้อยแจ้วของบรรดาชาวบ้านรุ่นป้า รุ่นยาย ดังกระจายรอบตัว บางคนถึงกับยื่นมาลัยดอกดาวเรืองให้พ่อครูอย่างศรัทธาสุดหัวใจ พ่อครูพยักหน้าเบาๆ แววตานิ่งไม่เปลี่ยน มือใหญ่รับพานด้วยท่าทีสุขุม ขณะที่อีกมือประสานไว้ด้านหลังอย่างน่าเกรงขาม
“ศาลานี้ต้องตั้งให้หันหน้าทางทิศเหนือ ขึงผ้าให้แน่น อย่าให้ลมพัดปลิว” เสียงพ่อครูดังขึ้นกับจั๊มและโชนที่ยืนอยู่ข้างๆ “ใต้ฐานต้องโปรยผงว่านให้เรียบร้อยก่อนปักเสา อย่าให้ผิดฤกษ์ ผีมันจะเล่นเอา”
“ครับพ่อครู”
“รับทราบครับ”
เสียงตอบรับดังประสาน ก่อนที่ทั้งสองจะรีบวิ่งไปจัดการตามคำสั่ง โดยการคอยบอกกับพวกชาวบ้านที่กำลังจัดเตรียมงานกันอยู่
ขณะพ่อครูเดินตรวจความเรียบร้อยรอบลาน ขณะนั้นมีชายกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมชายหนุ่มวัยราวๆ ยี่สิบกว่าๆ
“พ่อครูครับ…ลูกผมน่ะมันฝันว่าถูกเสือขย้ำไปเมื่อคืน ผมกลัวเหลือเกินว่าอาจเป็นลางร้าย พ่อครูช่วยพรมน้ำมนต์ให้มันหน่อยจะได้มั้ยครับ”
“พ่อครูช่วยผมด้วยเถอะนะครับ”
อันที่จริง ฟังจากความฝันที่เล่ามา ปวีร์ก็พอจะรู้ได้ทันที ว่าเป็นแค่ความฝันเลื่อนลอยไม่ได้มีนัยยะอะไรนัก หากเป็นปกติ คงไล่ตะเพิดและบอกปัด หากว่าเมื่อเห็นแววตากระวนกระวายตรงหน้า พ่อครูก็ใจอ่อน คิดว่าตรวจดูให้หน่อยก็คงจะไม่เสียหาย
“ยื่นมือมาสิ” อัลฟ่ามาดขรึมบอกกับชายหนุ่มหน้าตาดีคนนั้น โดยที่ไม่รู้เลยว่าร่างตรงหน้าคืออีนิกม่าผีร้ายที่เข้าสิงร่างของชายคนนี้เพื่อดำเนินแผนการบางอย่างให้พ่อครูต้องพบเจอกับประสบการณ์ถูกหยามศักดิ์ศรียิ่งกว่าเมื่อคืน
เมื่อปวีร์สัมผัสฝ่ามือของชายหนุ่มตรงหน้า พลันก็เกิดความรู้สึกเสียววาบบางอย่างที่ท้องน้อย ขนอ่อนทั้งร่างลุกวาบขึ้น ร่างแกร่งกระตุกเกร็งจนหน้าหล่อเหลาบิดเบ้ นั่นเพราะที่ช่องทางหลังของเขาในตอนนี้ เหมือนจะมี butt plug สอดเข้ามาแถมมันยังกระแทกเข้ากับจุดกระสันของเขาอย่างจัง
“อึ้ก!” พ่อครูอัลฟ่าเผลอหลุดร้องออกมาเสียงสั่น กระนั้นก็ยังทันยั้งเสียงน่าอายนั้นเอาไว้ได้
“เป็นอะไรเหรอครับพ่อครู หรือผมจะมีเคราะห์หนักเหรอครับ” อีนิกม่าผีในคราบมนุษย์แสร้งถามด้วยแววตาใสซื่อ ทว่ามุมปากแอบกระตุกยิ้มร้าย
“ป…เปล่าหรอก” ปวีร์ตอบเสียงตะกุกตะกัก ปากสั่นระริกเม้มแน่นเพราะพยายามกลั้นความเสียวที่เกิดขึ้นตรงช่องทางหลังของตัวเองเอาไว้
ต้องเป็นฝีมือของไอ้ผีเวรนั่นแน่ๆ พ่อครูอัลฟ่าคิดโดยไม่รู้เลยว่าต้นเหตุของความเสียวซ่านนั้นได้จำแลงกายมาอยู่ตรงหน้าของเขานั่นเอง
“เอ็งไม่ได้เป็นอะไรหรอก แค่ฝ…ฝันธรรมดา ข…ข้าขอตัวก่อน” พ่อครูพูดพลางลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลเล็กน้อย นั่นเพราะไอ้ของแปลกปลอมที่อยู่ในช่องทางหลังของเขามันยังสามารถสั่นจนเกือบทำให้ปวีร์หลุดครางออกมา พ่อครูจึงรีบจะปลีกตัวออกไปหาที่จัดการเอามันออก ก่อนที่เขาจะเผลอฉีดพ่นน้ำกามออกมาให้ได้อับอาย ทว่าก็ถูกอีนิกม่าเสือร้ายคว้ามือเอาไว้เสียก่อน
“เดี๋ยวสิครับ พ่อครู ผมไม่สบายใจจริงๆ อย่างน้อยพ่อครูช่วยรดน้ำมนต์ให้ผมหน่อยก็ยังดีครับ”
“นั่นสิครับ ช่วยผมหน่อยเถอะนะครับ พ่อครู” พ่อครูพยายามดึงมือกลับ แต่แรงบีบจากชายหนุ่มตรงหน้ากลับไม่ยอมผ่อน
“เอ่อ…ข้าว่าข้าต้องไปดูตรงโน้นก่อนนะ” ปวีร์พยายามหาข้ออ้างในขณะที่ขนอ่อนลุกชันไปทั้งร่าง ไอ้ของแปลกปลอมนั่นมันขยับถูอยู่ในช่องทางหลังของเขาจนเสียวซ่านไปหมด แค่จะยืนนิ่งๆ ไม่ให้เผลอเด้าเอวตามยังแทบจะเป็นเรื่องยาก
“แค่เดี๋ยวเดียวเองครับ พ่อครู…” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงอ่อน “ขอผมแน่ใจแค่นิดเดียว ว่าความฝันเมื่อคืนมันไม่ใช่ลางจริงๆ”
มืออีกข้างของชายหนุ่มคว้าข้อมืออีกข้างของพ่อครูไว้ แรงไม่มากพอให้ดูหยาบคาย แต่ก็แนบแน่นเกินกว่าคนธรรมดาทั่วไปจะกล้าทำกับพ่อครูอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ แถมยังกล้ายื่นหน้ามาใกล้ๆ เขาอีก
“เดี๋ยวนี้พ่อครูดังไปไกลเลยนะครับ ใคร ๆ ก็อยากมาขอพรกันทั้งนั้น…” เสียงกระซิบที่ข้างหูทำให้พ่อครูชะงัก หูซ้ายร้อนวาบ กลิ่นดินโคลนและคาวเลือดลอยมาเตะจมูก มันเป็นฟีโรโมนที่ไม่เหมือนใครที่เขาจำได้ดี ฟีโรโมนของไอ้สิ่งที่ทำเรื่องขายหน้าให้กับเขาเหมือนคืน
มันคือไอ้ผีร้ายนั่นที่ต้องการจะทำให้เขาอับอายเป็นครั้งที่สอง!
“มึง… ปล่อยมือกูเดี๋ยวนี้”
“ไม่ได้หรอกครับ…พ่อครูกำลังดูดีมากเลย” เสียงของอีกฝ่ายอ่อนนุ่ม ทว่าแฝงความเย้ายวนเกินกว่าเจตนาสุจริตพ่อครูพยายามจะดึงตัวลุกขึ้นอีกครั้ง แต่อีนิกม่ากลับออกแรงรั้งนิดเดียว พ่อครูก็เซล้มกลับลงไปนั่งท่าเดิมอีกครั้ง แถมตอนที่กระแทกกับแคร่ยังเหมือนย้ำซ้ำให้ไอ้ของเล่นผู้ใหญ่นั่นบดบี้เข้าไปตรงจุดกระสัน จนปวีร์เสียววาบไปทั้งตัว ซ้ำยังเผลอขมิบรูรักสู้กับมันอีก มือใหญ่ที่เคยมั่นคงเริ่มกำเสื้อจนยับ ขณะที่อีนิกม่าในร่างจำแลงเอียงหน้ามากระซิบเบา ๆ อีกครั้ง
“อยู่ตรงนี้นาน ๆ หน่อยเถอะครับพ่อครู…ให้คนทั้งหมู่บ้านได้เห็นว่าท่านน่ะ ‘ตั้งมั่น’ แค่ไหน” อีนิกม่าเสือร้ายพูดพลางเหยียดสายตาไปทางเป้าของปวีร์ที่ตอนนี้กำลังนูนพองเพราะท่อนเนื้อที่หลับใหลถูกปลุกให้ตื่นขึ้น จากความรู้สึกเสียดเสียวที่ถูกกระตุ้นตรงช่องทางหลัง
“ถ้ามึงลุกตอนนี้น่ะ มึงได้เดินจู๋โด่โชว์ชาวบ้านแน่ไอ้พ่อครูขี้เงี่ยน”
คำพูดสุดท้ายนั้นเป่าลมหายใจร้อนผ่าวเฉียดใบหู ทำเอาพ่อครูกำมือแน่น หน้าท้องแข็งเกร็ง และแผ่นหลังเหยียดตรงจนเส้นเอ็นขึ้นรางๆ ใต้ผิวเนื้อ ฟันกัดกันกรอด
“อ…ไอ้ ไอ้ผีชั่ว!” ปวีร์พูดพร้อมกับฮึด พุ่งมือตรงเข้าไปบีบสันกรามของอีกฝ่าย พลางจ้องอีกฝ่ายเขม็ง ทว่าตอนนั้นเองที่คนที่เคยมีสีหน้าเจ้าเล่ห์อยู่ก่อนหน้าได้สลบเหมือดไป
“เห้ย ไอ้น้อยๆ” คนพ่อที่นั่งมองตาปริบๆ อยู่ข้างๆ ลูกของตัวเองที่เพิ่งถูกพ่อครูกระชากคอถึงกับเอ่ยโวยวาย เมื่อเห็นว่าลูกของตัวเองเป็นลมล้มพับไป
“เกิดอะไรขึ้นเหรอครับพ่อครู” ชายวัยกลางคนเอ่ยถาม
“ก็ไอ้ผีนั่น มันมาสิงลูกของลุงน่ะสิ”
“จริงเหรอครับ พ่อครู แล้วมันจะเป็นอะไรมั้ยครับเนี่ย” คนพ่อถามด้วยอารามตกใจ เช่นเดียวกับคนแถวนั้นที่พากันมามุง ปวีร์กำลังจะเข้าไปใช้อาคมปลุกหนุ่มผู้นั้นให้ตื่น แต่ทว่าตอนนั้นเอง แรงสั่นที่อยู่ในช่องทางหลังกลับเหมือนถูกเร่งความรุนแรงขึ้นอีก จนพ่อครูอัลฟ่าเผลอแอ่นตัวไปข้างหน้า ปากพลาดส่งเสียงออกมา
“อ๋า…!”
“อะไรเหรอครับพ่อครู มันโดนหนักใช่มั้ย”
“ม…ม…ไม่เป็นอะไรหรอก ผมไล่มันออกจากตัวลูกลุงแล้ว แต่ผมต้องขอตัวก่อน” ปวีร์เอ่ยตัดบท แล้วรีบลุกขึ้น แต่ความเสียวซ่านที่กำลังแล่นพล่านไปทั่วร่างของเขาตอนนี้ก็ทำให้อัลฟ่าหนุ่มต้องเดินตัวงอ กลัวว่าถ้ามีใครสังเกตว่าพ่อครูผู้ทรงศีลเช่นเขาเดินท่อนเอ็นโด่อยู่กลางที่โล่งแจ้งแบบนี้คงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แม้ว่าอยากจะรีบไปเอาไอ้สิ่งที่กำลังสั่นไหวอยู่ในรูรักของเขาออกให้เร็วที่สุดก็ตาม แต่ก็ทำได้เพียงเดินอย่างเชื่องช้า เพราะความเสียวจากไอ้ของเล่นผู้ใหญ่นั่นทำให้เขาเพียงแต่เดินบิดไปบิดมาอย่างเชื่องช้า
แถมเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็มีเสียงเรียกเขาเสียก่อน
“พ่อครูเจ้าขา!” คราวนี้เป็นหญิงสูงวัยผู้หนึ่งที่ยืนถือพานน้ำอบผสมน้ำมนต์อยู่ “ข้าขอวานให้ท่านช่วยเดินไปดูฝั่งจุดวางพานหน่อยเถิดเจ้าค่ะ เหมือนจะมีคนเอาไปวางผิดทิศอยู่หนึ่งจุด!”
ปวีร์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามกัดปากเพื่อปิดกั้นความเสียวจากสิ่งที่กำลังเสียดถูอยู่ในผนังในกายของตัวเอง แล้วกล่าวด้วยเสียงที่พยายามจะให้ปกติที่สุด “…ตรงไหนหรือครับ?”
“ข้างแท่นไม้ใหญ่ใต้ต้นตะแบกโน่นเจ้าค่ะ!”
เขาจำใจต้องพยักหน้าอีกครั้ง สูดลมหายใจเต็มปอด แล้วสาวเท้าไปทางฝั่งที่ถูกชี้อย่างเชื่องช้า และเมื่อก้าวมาถึงแท่นบูชานั้น ปวีร์ก็รีบกวาดตามองอย่างรวดเร็ว
“มันถูกทิศแล้วครับ คุณป้า”
“อ่อ อย่างนั้นเหรอ ป้าก็นึกว่าผิดทิศ”
“ครับ งั้นผม อ…อึ้ก!” พูดยังไม่ทันจบประโยค ไอ้ของเล่นผู้ใหญ่นั่นก็เหมือนจะสั่นแรงขึ้นอีก จากตรงนี้ปวีร์มองเห็นวิญญาณของไอ้เสือร้ายนั่นแสยะยิ้ม แล้วถือรีโมทอยู่ในมือ เหมือนมันกำลังปรับระดับความแรงของสิ่งที่อยู่ในช่องทางหลังของเขาให้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้สมองของเขาพร่าโพลนไปหมด หน้าร้อนผ่าวไปด้วยความเสียวที่ไหลพล่าน ชั้นในรู้สึกได้ถึงความเปียกแฉะ เพราะน้ำหล่อลื่นกำลังเยิ้มออกมาจากท่อนเอ็นที่กำลังชูชันเต็มที่
“พ่อครู เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ ทำไมดูหน้าซีดๆ”
“นั่นสิครับ ยืนตัวงอๆ ด้วย ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า”
“ป…เปล่า ผ…ผมไม่ได้เป็นอะไร ผมขอตัวก…ก่อน” พ่อครูปวีร์กำลังจะเตรียมชิ่งเป็นครั้งที่สอง หากทว่าคราวนี้ก็ถูกพวกชาวบ้านพากันล้อมเอาไว้หนักกว่าเดิม
ต้องเป็นฝีมือของไอ้ผีชั่วนั่นแน่ๆ!
“พ่อครูครับ ลานด้านตะวันออกมีรอยแตกที่หิน พ่อครูช่วยไปประเมินให้หน่อยได้มั้ยครับ?”
“พ่อครูครับ ฝั่งโน้นเด็กมันจะวางเสาธงแล้ว แต่กลัวทิศจะไม่ตรงฤกษ์!”
“โอ๊ย! บาตรน้ำมนต์ลื่นหล่นไปแตกตรงทางเดิน! พ่อครูจะให้เปลี่ยนตำแหน่งไหมคะ?”
เสียงเรียกรอบทิศเหมือนกลายเป็นเสียงสวดมนต์ที่รุมเร้าไม่หยุดยั้ง ปวีร์กำมือแน่นจนเส้นเลือดขึ้น เสียงในหัวเริ่มดังกลบเสียงรอบข้างจนแทบฟังไม่ออก แถมแรงสั่นจากไอ้ของเล่นผู้ใหญ่นั่นมันบดบี้จุดกระสันของเขา จนปวีร์แทบจะหายใจไม่ทัน เขาเริ่มจะกลั้นเสียงหอบครางของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ ความรู้สึกเสียวซ่านกลายเป็นเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นช็อตไปทั้งตัว จนเท้าด้านหลังต้องบิดเกร็งไปมา
ไม่ไหวแล้ว มันเสียวจนเขาแทบอยากจะบ้า…
แล้วในตอนนั้นเอง…
“อึ้ก…อั้ก…” ปวีร์รู้สึกได้ว่าแก่นกายของตัวเองกำลังกระตุกฉีดน้ำขุ่นข้นออกมา แม้จะพยายามสะกดกลั้นเสียงครางไม่ให้ลอดออกจากปากออกมาได้ แต่ทว่าตอนนี้เขากลับทนความเสียวไม่ไหวแล้ว เพราะในขณะที่น้ำแตกออกมานั้น สิ่งที่สั่นอยู่ในช่องทางหลังก็ยังเล่นงานเขาไม่ปรานี ปวีร์รู้สึกได้ว่าชั้นในของตัวเองแฉะชื้นไปด้วยน้ำกามขุ่นข้นที่ฉีดกระตุกออกมาไม่หยุดภายในร่มผ้า จนมันหยดย้อยออกมาสู่ง่ามขาและหน้าแข้ง
…และทั้งหมดเกิดขึ้นในวงล้อมของชาวบ้านนับร้อย
“เชี่ย กลิ่นอะไรคาวๆ วะ”
“กลิ่นเหมือนน้ำว่าวเลยว่ะ”
ชาวบ้านที่ล้อมรอบพ่อครูปวีร์อยู่ ต่างพากันพึมพำ กวาดตาไปมาเพื่อตามหาต้นตอของกลิ่นคาวประหลาดนั่น ขณะที่พ่อครูอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่ตอนนี้ได้แต่ยืนหน้าแดงแจ๋ด้วยความอับอาย ขาทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามเยิ้มไหลลงจากท่อนเนื้อชูชันซึ่งยังคงกระตุกฉีดน้ำขุ่นข้นออกมาไม่หยุด เพราะของเล่นเสียวนั่นยังคงบดบี้จุดกระสันของเขาไม่เลิก ยิ่งพอถึงจุดสุดยอดไปแล้วยังถูกกระตุ้นซ้ำๆ แบบนี้ อย่าว่าแต่จะห้ามไม่ให้หอบคราง แค่จะทรงตัวให้ไหว ปวีร์ยังแทบครางไม่ได้
“อั้กกกกก…เสียว…” พ่อครูเผลอหลุดครางออกมา ขณะที่แข้งขาอ่อน
“เห้ย พ่อครู พ่อครู เป็นอะไรรึเปล่าครับ” จั๊มกับโชนรีบพุ่งเข้าไปหาปวีร์ที่เกือบจะทรุดไปกองกับพื้นเพราะทนความเสียว
“น…นี่พ่อครู” สองลูกศิษย์เหมือนจะสังเกตเห็นความผิดปกติจากเป้ากางเกงที่เปียกชื้นและกลิ่นคาวกามที่โชยออกมา แต่ก็ถูกปวีร์รีบชิงถลึงตาไว้ก่อน
“มึงสองคนเงียบไปเลยนะ ถ้าพวกมึงพูดกูเอาพวกมึงตายแน่”
“ค…ครับพ่อครู” ว่าแล้วโชนก็ประคองพ่อครูกลับขึ้นไปที่เรือน ในขณะที่จั๊มเป็นฝ่ายไปหาทางแก้ตัวกับพวกชาวบ้านที่งุนงงต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ทั้งหมดเกิดขึ้นอยู่ในสายตาของวิญญาณอีนิกม่าหนุ่มที่มองดูความขายหน้าของพ่อครูปวีร์ที่ต้องกระตุกน้ำกามต่อหน้าคนนับร้อย
“คราวนี้มึงรู้ซึ้งรึยังล่ะไอ้ประดิษฐ์ว่าการโดนหยามมันเป็นยังไง แต่กูจะไม่ยอมรามือจากมึงแค่นี้หรอก มึงต้องโดนหยามมากกว่านี้!”
สวัสดีครับ เรื่องนี้จริงๆ แล้วผมเอาลงรี้ดอะไรท์นะครับ แต่ว่ามีตอนฟรี2ตอน เลยเอามาให้ทุกคนได้อ่านกัน ถ้าชอบฝากตามต่อด้วยนะครับ ชื่อเรื่องเดียวกันนี้เลยครับ พ่อครูอัลฟ่าถูกผีอีนิกม่าดุ
สนุกมากครับ แต่งดีมาก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคถณครับ ขอลิงค์ readawrite
นะครับอยาก Support ไปตาม ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ตามครับๆๆๆ ขอบคุณครับ ดีๆๆๆ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]