อาจิณ โพสต์ 2025-3-14 20:52:27

พัฒหลง ตอน บอสของบริษัทที่เร่าร้อน (เพิ่มเนื้อหา+รีไรท์)

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย อาจิณ เมื่อ 2026-11-2 06:53



เสียงเครื่องยนต์หรูของ รถประจำตำแหน่ง จอดเทียบด้านหน้าโถงทางเข้าอาคารสำนักงานสูงระฟ้าใจกลางเมือง
บานประตูหลังถูกเปิดออกโดยพนักงานต้อนรับ
รองเท้าหนังอิตาลีขัดเงาวับก้าวลงมาแตะพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะหนักแน่นและมั่นคง ร่างสูงสง่าของ บอสพัฒ ยืดตัวขึ้นภายใต้ชุดสูทสีกรมท่าสั่งตัดพิเศษที่เข้ารูปรับกับช่วงไหล่กว้างและแผ่นหลังตรงแหน่ว เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในถูกติดกระดุมเรียบร้อยทุกเม็ด เนกไทผ้าไหมสีเข้มผูกเป็นปมไร้ที่ติตั้งแต่ปลายปกคอเสื้อจรดหัวเข็มขัด
ภาพลักษณ์ของผู้บริหารหนุ่มในเช้าวันนี้ ยังคงสง่างาม ทรงอำนาจ และสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
“สวัสดีครับบอส!”
“อรุณสวัสดิ์ค่ะท่าน!”
เสียงทักทายอย่างนอบน้อมดังขึ้นแทบจะพร้อมกันทันทีที่ร่างสูงก้าวผ่านประตูกระจกเข้ามาในตัวอาคาร
พัฒยิ้มอย่างสุภาพ ดวงตาคมกริบฉายแววอบอุ่นและเป็นมิตรเหมือนเช่นทุกวัน
“อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยตอบกลับอย่างนุ่มนวลและมั่นคง
พัฒก้าวเดินต่อไปตามโถงทางเดินหลักด้วยจังหวะฝีเท้าที่สม่ำเสมอ ท่ามกลางสายตาของพนักงานชายหญิงหลายสิบคนที่หันมามองตามแผ่นหลังกว้างด้วยความชื่นชม
“แก... วันนี้บอสพัฒดูดีมากเลยเนอะ”
เสียงกระซิบกระซาบของพนักงานสาวสองคนดังแว่วมาจากแผนกประชาสัมพันธ์ที่เขาเพิ่งเดินผ่าน
“จริง... เหมือนผิวบอสจะดูใสขึ้น ดูมีออร่าขึ้น หรือฉันคิดไปเองก็ไม่รู้ คนอะไรเพอร์เฟกต์ไปหมดเลย...”
พัฒเดินผ่านแผนกต่างๆ โดยไม่ได้หยุด ทำเพียงส่งยิ้มบางๆ ตามมารยาท ก่อนจะก้าวขึ้นลิฟต์ผู้บริหารมุ่งตรงไปยังชั้นสูงสุดของอาคาร
“บอสครับ เช้านี้มีประชุมบอร์ดบริหารตอนสิบโมงตรงนะครับ”
เลขาหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานโค้งศีรษะลงเล็กน้อยพร้อมรายงานตารางงานทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก
“ครับ เดี๋ยวผมเข้าไป”
พัฒพยักหน้ารับคำสั้นๆ ก่อนจะผลักบานประตูก้าวเข้าไปในอาณาจักรส่วนตัวของตัวเอง
ห้องทำงานผู้บริหารระดับสูงกว้างขวางและเงียบสงบ เฟอร์นิเจอร์หนังแท้สีเข้มและโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กึ่งกลางห้อง สะท้อนถึงอำนาจและสถานะทางสังคมของเจ้าของห้อง ผนังด้านหลังโต๊ะทำงานเป็นกระจกนิรภัยใสบานยักษ์สูงจากพื้นจรดเพดาน โชว์ทัศนียภาพของตึกสูงระฟ้าและถนนหนทางของเมืองหลวงที่อยู่ต่ำลงไปเบื้องล่าง
ผู้บริหารหนุ่มถอนหายใจยาว ลมหายใจที่ระบายออกมาร้อนผ่าวกว่าปกติ เขาก้าวไปทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังแท้สีดำตัวใหญ่ เอนแผ่นหลังกว้างพิงพนักเก้าอี้แล้วหมุนตัวหันออกไปเผชิญหน้ากับกระจกใสบานยักษ์ที่มองเห็นวิวเมืองทั้งเมือง
ก๊อก... ก๊อก...
เสียงเคาะประตูหนักๆ สองครั้งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องทำงาน ก่อนที่บานประตูจะถูกเปิดออกอย่างสุภาพ พร้อมกับร่างของเลขาหนุ่มในชุดสูทเรียบร้อยที่เดินถือแฟ้มเอกสารปกหนังก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน
“เอกสารรายงานสำหรับการประชุมเช้านี้ครับบอส”



พัฒพยักหน้ารับ มือยื่นไปรับแฟ้มมาเปิดดูแบบผ่านๆ รายงานการเงิน ตารางประชุม ข้อมูลทั่วไปของบริษัท
แต่แล้ว…
"…!"
เขาพลิกไปอีกหน้า และร่างกายของเขาสะดุ้งเฮือกทันที
หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำ ความร้อนพุ่งขึ้นจากต้นคอ เหงื่อเริ่มซึมออกมาแม้ว่าห้องทำงานจะเปิดแอร์เย็นฉ่ำ
มันเป็นรูปของเขาเอง...
แต่ไม่ใช่รูปปกติ...
ภาพแรก เขาในสภาพหน้าเหยเก ปากเผยอออกจากความเสียวซ่าน ควยของเขาตั้งชี้ขึ้นพร้อมน้ำรักที่พุ่งเป็นสายกระทบหน้าท้องบนรถตู้ ทุกอย่างชัดเจนตั้งแต่สีหน้าที่เสียวจัดไปจนถึงหยดน้ำที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ
มือของพัฒกระชับแฟ้มแน่นขึ้น รู้สึกเหมือนเลือดในร่างกายกำลังไหลย้อนกลับ
เขารีบพลิกไปหน้าถัดไป…
ภาพที่สอง เป็นภาพที่เขากำลังแตกใส่แซนวิส ซอสทูน่ากับน้ำควยของเขาไหลเยิ้มลงมาจากขอบขนมปังอย่างเห็นได้ชัด หน้าของเขาในภาพเต็มไปด้วยความเสียวแบบที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็นมาก่อนในชีวิต
แค่สองภาพนี้ก็เกินพอจะทำลายชีวิตของเขาได้แล้ว
แต่ภาพที่สาม…
"เชี่ย…" พัฒเผลอพึมพำในลำคอเบาๆ
มันเป็นภาพของเขา… กำลังถูกเสียบโดยควยดำๆของหมอนวดที่ยัดเข้าไปสุดลำ
"บอสเป็นอะไรครับ เอกสารผิดพลาดตรงไหนหรือเปล่าครับ"
เสียงของเลขาทำให้พัฒสะดุ้ง เขาเงยหน้าขึ้นทันที และเห็นว่าเลขากำลังเดินเข้ามาใกล้เพื่อจะดูเอกสารในมือ
"มะ…ไม่มีอะไร"
พัฒรีบปิดแฟ้มเสียงดัง ปึก! แล้วดึงมันเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว พยายามรักษาสีหน้าให้นิ่งที่สุด แต่ความจริงที่ว่ามือของเขากำลังสั่น กับเหงื่อที่เริ่มซึมไรผม มันกำลังบอกว่า เขาไม่ได้ปกติเลย
เลขาชะงัก มองหน้าพัฒด้วยความแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะถอยหลังกลับ
"เอ่อ… เอกสารเรียบร้อยดีใช่ไหมครับ"
พัฒกำแฟ้มไว้แน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว ก่อนจะรีบพยักหน้า
"อืม… คุณกลับไปทำงานเถอะ เดี๋ยวผมเรียก"
เลขาเหลือบตามองท่าทีแปลกๆของบอสแวบหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่ถามอะไรเพิ่มเติม
"ครับบอส"
เขาพยักหน้าก่อนจะหมุนตัวเดินไปที่ประตู แต่ก่อนที่เลขาจะเปิดประตูออก เสียงของพัฒก็ดังขึ้นข้างหลัง
"เอ่อ… คุณช่วยเรียกกรมาพบผมด้วยนะ"
เลขาหยุดเดิน หันกลับมามองด้วยสีหน้างงๆ
"กร… แผนกไหนหรอครับ"
พัฒกลืนน้ำลายลงคอ เขารู้สึกเหมือนเหงื่อเริ่มซึมแผ่นหลัง
"ที่เป็นพนักงานใหม่ของบริษัท"
"อ๋อ น้องที่ไปฝึกงานกับบอส… ได้ครับบอส เดี๋ยวผมเรียกให้"
สิ้นเสียงรับคำ บานประตูห้องผู้บริหารก็ถูกเปิดและปิดลงอย่างเงียบเชียบ
ห้องทำงานของบอสพัฒเต็มไปด้วยความเงียบ
เขานั่งตัวแข็งอยู่บนเก้าอี้หนัง ริมฝีปากเม้มแน่น ตาจ้องมองแฟ้มเอกสารในมืออย่างกดดัน ในหัวของเขามีแต่คำถามเดียววนเวียนอยู่ซ้ำไปซ้ำมา
"เขาเห็นรึเปล่า"
เอกสารทุกชุดที่ส่งถึงเขา ผ่านเลขาของเขาก่อนเสมอ แม้ว่าเลขาจะไม่ได้เช็คเอกสารทุกแผ่นละเอียด
แต่… อันนี้ล่ะ
เลขาของเขาได้เปิดดูรึเปล่า เขาสังเกตเห็นท่าทีแปลกๆของเลขา หรือว่าเขาแค่คิดไปเอง
"ถ้าเขาเห็นแล้วล่ะ"
"ถ้ามีคนอื่นเห็นมากกว่านี้ล่ะ"
ความกังวลเริ่มกัดกินหัวใจของเขา แค่ความจริงว่าอาจมีใครบางคนเห็นรูปพวกนี้ มันทำให้เขาเครียดจนแทบขาดอากาศหายใจ
เสียงเข็มนาฬิกาดัง ติ๊ก ติ๊ก ทุกวินาทีที่ผ่านไปคือความทรมาน
เขากระตุกมือเล็กน้อย ขณะที่ตาเหลือบมองไปทางประตู
และเสียงเคาะประตูดังขึ้น...
พัฒเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ
กร กำลังก้าวเดินเข้ามา
ชายหนุ่มรูปร่างธรรมดา สูงไม่มาก หุ่นแบบไม่ได้ออกกำลังกาย ผิวขาวเหลือง ใบหน้าที่ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ เขาดูเหมือนพนักงานทั่วไปที่สามารถเดินผ่านไปได้โดยไม่มีใครสังเกต
แต่สำหรับพัฒแล้ว...กรมีอิทธิพลมากกว่านั้น
กรเดินเข้ามาช้าๆ หยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะของพัฒ ตาของเขามีประกายบางอย่างซ่อนอยู่ รอยยิ้มมุมปากที่ไม่ได้เด่นชัด แต่กลับส่งสัญญาณบางอย่างที่พัฒจับความหมายได้
"บอสเรียกผมหรอครับ"
เสียงของกรเบา เรียบนิ่ง
พัฒนิ่งไปครู่หนึ่ง พอได้เห็นกรตรงหน้า ภาพความทรงจำก็ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นซัด
เขาควรจะโกรธ ควรจะตะโกนถาม ควรจะเดือดดาล
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เขาไม่กล้าสบตากรตรงๆ
มือที่กำแฟ้มไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดค่อยๆยกขึ้น ก่อนที่เขาจะพูดเสียงต่ำออกมา
"คุณต้องการอะไร"
รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของกร ตาของเขาสบเข้ากับพัฒที่กำลังจ้องมองมาด้วยความตึงเครียด
พัฒกำแฟ้มเอกสารแน่น ตาของเขากระตุกวูบ ความกังวล ความกลัว ความสับสน ทุกอย่างตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัว
แต่กรกลับดูผ่อนคลายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
"บอสชอบไหมครับ"
เสียงนั้นทำให้พัฒตัวเกร็งขึ้นทันที
กรยิ้มมุมปาก ราวกับพอใจที่ได้เห็นปฏิกิริยาของพัฒ
"บอสรู้สึกยังไงครับ… ตื่นเต้นไหม"
พัฒกลืนน้ำลายลงคอแรงๆ เขาพยายามอย่างหนักที่จะไม่เผลอแสดงอาการอะไรมากไปกว่านี้ แต่ความจริงคือ มือของเขากำลังสั่น
พัฒจ้องมองกร ดวงตาเต็มไปด้วยแรงกดดัน ความสับสน และความกลัวที่กำลังกัดกินสติของเขา
"ถ้ามีคนอื่นเห็นเข้าจะทำยังไง"
เสียงของพัฒแหบพร่า เขากลั้นหายใจเพื่อรอฟังคำตอบ
"เลขาของผม… เขาเห็นไหม"
กรยังคงยิ้มบางๆ เขาไม่แสดงความตกใจหรือสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความพึงพอใจบางอย่างซ่อนอยู่ลึกๆ
"ไม่เห็นหรอกครับ"
เสียงของเขาเรียบง่าย แต่กลับสร้างความหวาดหวั่นให้พัฒได้มากกว่าที่คิด
"ผมแอบเอาใส่ไว้เอง"
พัฒพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ
นั่นหมายความว่า ไม่มีใครรู้ ยังไม่มีใครเห็น
ตอนนี้ยังไม่มี...
"แต่ถ้ามีคนอื่นเห็นก็ดีสิครับ"
พัฒชะงักทันที ร่างกายของเขาแข็งค้าง ตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่กำลังได้ยิน
"บอสอยากให้เห็นอยู่แล้ว… ไม่ใช่หรอ"
"!!!"
หัวใจของพัฒกระแทกเข้ากับอกอย่างแรง ร่างกายของเขาสะท้านโดยไม่รู้ตัว
"คุณ… อึก…"
เสียงของเขาสั่น มือที่กำแฟ้มไว้แน่นเริ่มคลายออกเล็กน้อย
"คุณต้องการอะไร บอกผมมา ผมอยากให้เรื่องนี้มันจบ"
เสียงของพัฒฟังดูจริงจัง เขาต้องการจะจบเรื่องนี้ตรงนี้ เขาไม่อยากให้มันดำเนินต่อไปมากกว่านี้แล้วเพราะมันอันตรายเกินไป
แต่กร…
"แน่ใจหรอครับบอส"
น้ำเสียงนั้นยังคงเรียบ แต่กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันแปลกๆ
พัฒเม้มปากแน่น ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ
"งั้นบอสยืนขึ้นหน่อยสิครับ"
"อะไรนะ" พัฒขมวดคิ้ว เขามองกรด้วยสายตาตั้งคำถาม
"ยืนขึ้นครับ"
แม้จะงุนงงและสับสน แต่พัฒก็ค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างช้าๆ
ทันทีที่เขายืนขึ้น… กรเหลือบตามองต่ำลงไป ก่อนที่รอยยิ้มมุมปากของเขาจะชัดขึ้น
"ผมว่าบอสควรจะถามร่างกายตัวเองให้ดีก่อนนะครับ"
พัฒยังไม่เข้าใจ เขากะพริบตาอย่างงุนงง ก่อนจะเหลือบมองตามสายตาของกร
และสิ่งที่เขาเห็น…
เป้ากางเกงของเขา…
มันแข็งจนเป็นลำตุงขึ้นมาอย่างเด่นชัด...
"!!!"
พัฒตัวแข็งทื่อ ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาไม่รู้เลยว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่
ควยของเขามันแข็ง มันตั้งโด่ จนเห็นเป็นลำผ่านเนื้อผ้ากางเกงสแลค
ลำเนื้อที่แข็งกำลังดันเป้ากางเกงออกมาจนเห็นได้ชัด มันกระดกเบาๆเหมือนกำลังบอกความต้องการของเขาออกมาอย่างชัดเจน
กรหัวเราะ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับพัฒโดยตรง
"ร่างกายของบอสต่างหาก… ที่กำลังบอกคำตอบอยู่"
พัฒรู้สึกถึงเลือดที่สูบฉีดไปทั่วร่าง ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เขาพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อจะข่มมันลง แต่…
ควยของเขายังคงแข็งมันแข็งมาก
มันกำลังเรียกร้องบางอย่าง…
เขาไม่อยากยอมรับ
เขาไม่อยากยอมรับเลยจริงๆ
ตอนนี้ ร่างกายของเขากำลังสารภาพอย่างตรงไปตรงมาที่สุด
"ผมว่าผมไม่เคยบังคับอะไรบอสเลยนะครับ"
เสียงของกรยังคงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความมั่นใจ เขาพูดช้าๆ ชัดเจนทุกคำราวกับกำลังย้ำให้พัฒเข้าใจบางอย่าง
เป็นเขาเองที่ตอบสนองต่อทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เขาไม่ได้เถียง… เพราะเขาเถียงไม่ได้
กรยิ้มมุมปาก มองดูพัฒที่ยังยืนแข็งค้างอยู่ตรงนั้น ร่างกายของบอสใหญ่ที่สมบูรณ์แบบ แต่ตอนนี้มันกำลังเผยสัญญาณบางอย่างออกมาโดยไม่รู้ตัว
"ผมก็แค่คนๆหนึ่งที่อยากเห็นคนมีความสุข"
พัฒเงยหน้าขึ้นช้าๆ ดวงตาของเขาฉายแววสับสน
"บอสมีความสุขมากเลยไม่ใช่เหรอครับ"
"..."
เขาอยากจะปฏิเสธ เขาอยากจะตะโกนว่าไม่ใช่
แต่ในหัวของเขากลับเต็มไปด้วยภาพของเขาที่ถูกทำให้เสียวจนแทบบ้า
เขามีความสุขกับมันมากขนาดไหน… เขารู้ดีอยู่แก่ใจ
กรมองพัฒที่ยังคงนิ่งไปนาน ดวงตาของบอสที่เคยเฉียบคม ตอนนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่สับสนอย่างเห็นได้ชัด
"ผมไม่ได้มีความคิดจะทำร้ายใครนะครับ"
เสียงของกรดังขึ้นอีกครั้ง ดึงเขากลับมาสู่ปัจจุบัน
"ถ้าผมคิดจะทำ ผมคงทำไปนานแล้ว"
กรหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยักไหล่เหมือนไม่ใส่ใจอะไรเลยจริงๆ
"รูปกับวิดีโอที่ถ่าย ผมก็ไม่เคยเอามาขู่บอสเลยนะ"
พัฒกำหมัดแน่น เขารู้ดีว่ามันเป็นความจริง
"แต่ถ้าบอสอยากจะหยุด ก็ได้ครับ"
"ผมไม่บังคับ"
"..."
พัฒนิ่งไปนาน ลมหายใจของเขาหนักขึ้นกว่าเดิม หัวใจเต้นรัว
กรมองดูพัฒที่ยังคงสับสนอยู่ ก่อนจะพยักหน้าให้เบาๆ แล้วหมุนตัวเดินไปที่ประตู
มือของเขาเอื้อมไปจับลูกบิด และค่อยๆหมุนเปิดออก
พัฒมองแผ่นหลังของกรที่กำลังจะเดินจากไป
ทิ้งให้เขายืนอยู่ตรงนี้เพียงลำพัง
ทิ้งให้เขาเผชิญหน้ากับความจริงของตัวเอง
และคำถามที่ก้องอยู่ในหัว
เขาอยากให้มันหยุดจริงๆงั้นเหรอ
ทันทีที่บานประตูห้องทำงานปิดสนิทลง ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องอีกครั้ง
พัฒทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ มือเอื้อมไปเปิดแฟ้มเอกสาร ก่อนจะจ้องมองภาพถ่ายทั้งสามใบที่วางเรียงอยู่ตรงหน้า
ยิ่งเห็นหลักฐานความร่านของตัวเอง ความคิดในหัวของพัฒก็ยิ่งตีกันยุ่งเหยิง
จนกระทั่งมือของเขาเผลอเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ เปิดแอปไลน์ แล้วกดพิมพ์ข้อความส่งหากรโดยที่สมองยังไม่ทันได้สั่งด้วยซ้ำ
: รูปกับวิดีโอของผม คุณเก็บมันไว้อยู่หรอ
เขาไม่ต้องรอนาน กรพิมพ์ตอบกลับแทบจะทันที
ตึ๊ง!
: ใช่ครับ
และยังไม่ทันที่เขาจะได้พิมพ์อะไรตอบกลับไป ข้อความถัดไปก็เด้งตามขึ้นมาติดๆ
: อยากให้ลบไหมครับ
: ถ้าบอสอยากให้ลบทิ้ง ผมก็จะลบ
พัฒจ้องข้อความนั้นนาน นานจนรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน
เขาควรให้ลบ… ใช่ไหม?
มือของเขากำแน่น แต่ยังไม่ทันได้ตอบ เลขากเปิดประตูเข้ามา
"บอสครับ ถึงเวลาประชุมแล้วครับ"
พัฒเงยหน้าขึ้น ถอนหายใจ ก่อนจะรีบทำลายรูปที่อยู่ในแฟ้มทิ้งทันที
เขายังไม่ได้ตอบกร…เขายังไม่รู้จะตอบว่าอะไร
ห้องประชุมใหญ่ชองบริษัท ถูกออกแบบให้ทันสมัยและโปร่งโล่งด้วยผนังกระจกใสบานใหญ่รอบด้าน ที่สามารถมองทะลุเห็นบรรยากาศด้านในและทางเดินด้านนอกได้อย่างชัดเจนทุกมุม
หัวหน้าแผนกและผู้บริหารแต่ละตำแหน่งนั่งประจำที่เรียงรายอยู่สองฝั่งโต๊ะประชุมตัวยาว บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความเป็นมืออาชีพ
พัฒเดินตามเลขาก้าวเข้าไปในห้องกระจกใสนั้น ก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ประธานหัวโต๊ะ
สองมือยกขึ้นประสานกันวางไว้บนพื้นโต๊ะอย่างสุขุม ทว่าในขณะที่เสียงรายงานตัวเลขและหัวข้อการประชุมเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ รอบตัว... สมาธิของบอสพัฒกลับหลุดลอยออกไปไกลแสนไกล
เขาฟังเนื้อหาการประชุมเข้าหูเพียงครึ่งๆ กลางๆ พยายามฝืนบังคับสายตาให้จดจ่ออยู่กับสไลด์พรีเซนเทชันตรงหน้า แต่เสียงพูดคุยของลูกน้องกลับฟังดูพร่าเลือนเหมือนเสียงรบกวนที่อยู่ไกลออกไป ในหัวของเขามีเพียงภาพหน้าจอแชทที่ยังไม่ได้ตอบ และความรู้สึกตึงแน่นที่หว่างขาซึ่งยังไม่ยอมสงบลงเลยแม้แต่นิดเดียว
ติ๊ง!
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นบนมือถือที่วางอยู่
พัฒเหลือบตาเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู
มันเป็นข้อความจากกร
และไม่ใช่แค่ข้อความ…
มันเป็นภาพ
ภาพแรก เขากำลังดูดควยของกร ขณะที่หมอนวดอีกคนกำลังเย็ดเขา
ใบหน้าของเขาในภาพนั้น… เต็มไปด้วยความสุข
มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย
: น่าเสียดายนะครับ ถ้าจะลบ
ติ๊ง!
อีกภาพเด้งขึ้นมา
พัฒนอนตัวเกร็ง สองมือจับหัวเตียงแน่น ใบหน้าเสียวซ่าน ขณะที่ควยใหญ่ๆ ของกรเสียบคาอยู่ในรูของเขา
: บอสชอบมากเลยนะครับตอนนั้น
ติ๊ง!
ติ๊ง!
กรยังคงส่งรูปมาเรื่อยๆ พร้อมข้อความบรรยายที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อน
: อยากให้ผมลบจริงหรอครับ
พัฒกลืนน้ำลายลงคอ มือที่ถือโทรศัพท์ชื้นเหงื่อ หัวใจเต้นรัวจนแทบควบคุมไม่ได้
เขาไม่ควรเปิดดูตอนนี้…แต่เขากลับ หยุดดูไม่ได้
“บอสพัฒ ว่าดีไหมครับ”
เสียงของพนักงานที่กำลังนำเสนอในที่ประชุมดังขึ้นขัดจังหวะ
พัฒชะงักทันที เงยหน้าขึ้นมองท่ามกลางความตกใจ ใบหน้าของเขาร้อนเห่อ
เขาไม่ได้ฟังเลยสักนิดเดียว
ห้องประชุมเงียบสงัด ทุกสายตาจับจ้องมาที่พัฒ
พนักงานทั้งหมดต่างนั่งประจำที่ จับตาดูบอสใหญ่ที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ สีหน้าของเขายังมีร่องรอยแดงระเรื่อ คิ้วขมวดเล็กน้อยราวกับกำลังใช้สมาธิ
สมองของเขาว่างเปล่า
พวกเขากำลังรอคำตอบ
"อ่า... ครับ ดีแล้ว ต่อได้เลย"
เขาตอบไปแบบลวกๆ ใช้เสียงนิ่งๆ ที่พยายามควบคุมให้เป็นปกติที่สุด
มือถือยังคงสั่นอยู่ในมือของเขา แชทของกรยังคงเด้งขึ้นมาเรื่อยๆ
พัฒก้มลงมองอีกครั้ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
: ไม่อยากให้ลบครับ
เขากัดริมฝีปากแน่น นิ้วมือกำโทรศัพท์ไว้แน่นกว่าเดิม หัวใจเต้นรัวอยู่ในอก เขาแทบไม่ได้ฟังเสียงของใครในห้องประชุมเลย
กรตอบกลับแทบจะทันที
:ทำไมหรอครับ
พัฒนิ่งไป
: ผมอยากให้คุณเก็บไว้
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นเบาๆ
:บอสอยากให้ผมเก็บไว้
มือของพัฒลังเลที่จะพิมพ์ตอบกลับ แต่ในขณะเดียวกัน…เขารู้คำตอบดีอยู่แล้ว
ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนแป้นพิมพ์อย่างช้าๆ
:ใช่ครับ
: ผมรู้แค่ว่าอยากให้กรเก็บไว้ให้ผม
:นะครับ
และทันทีที่ข้อความถูกอ่านโดยอีกฝ่าย มือของเขาเผลอเกร็งแน่นขึ้น
ติ๊ง!
กรตอบกลับมาแทบจะทันที
:บอสขอร้องผมแบบนี้ ผมก็ต้องเก็บไว้อย่างดีสิครับ
พัฒเผลอสะบัดหน้าขึ้น หูแดงก่ำไปหมด
ติ๊ง!
:บอสร่านๆ และขี้เงี่ยนของผม ขอผมทั้งที
แค่เห็นข้อความนี้ ควยของพัฒที่สงบไปชั่วครู่ก็กลับมาเต้นตุบๆ ใต้กางเกงสแลคอีกครั้ง ความร้อนพุ่งวาบขึ้นมาถึงต้นคอ
: ใช่ไหมครับ
การประชุมยังคงดำเนินต่อไป เสียงพนักงานคนอื่นๆ กำลังนำเสนอรายงาน พูดถึงเรื่องตัวเลข กราฟ ข้อมูลสำคัญต่างๆ
: ใช่ครับ
ไม่ลังเล ไม่ปฏิเสธ
แค่คำสั้นๆ แต่กลับทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิม
ติ๊ง!
: ขอดูหน้าคนขี้เงี่ยนหน่อยสิครับ
พัฒสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นมองรอบห้องประชุมอย่างลนลาน ก่อนจะรีบก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้ง
ดูหน้าเหรอ...ตอนนี้
แค่คิด…หน้าของเขาก็ร้อนวูบไปหมด
"เชี่ย…"
พัฒรีบสูดหายใจลึก พยายามควบคุมสีหน้าตัวเอง เขาเหลือบตามองไปรอบๆ ห้องประชุม ทุกคนยังคงตั้งใจฟังพรีเซนเทชัน ไม่มีใครมองมาที่เขา
เขาค่อยๆ เอนตัวพิงเก้าอี้ ทำเหมือนกำลังปรับท่านั่งให้สบายขึ้น มือหนึ่งถือโทรศัพท์ไว้ต่ำๆ ใต้โต๊ะ
จากนั้น…เขากดเปิดกล้องหน้า
แสงไฟจากเพดานสะท้อนลงบนใบหน้าของพัฒ ทำให้เห็นผิวเนียนละเอียดของเขาชัดเจน ดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มโดยไม่รู้ตัว ปากที่เผยอออกเล็กน้อย ราวกับกำลังพยายามกลั้นหายใจ
พัฒหันหน้าทำมุมเล็กน้อย ให้เงาตกกระทบกับแนวกรามของเขา มือกดถ่ายรูปก่อนจะรีบกดส่ง
หลังจากนั้น…
เขากลั้นใจรอ
ติ๊ง!
: หน้าบอสเงี่ยนมากเลยนะครับ ประชุมอยู่หรอครับ
พัฒกำโทรศัพท์แน่นขึ้นจนข้อนิ้วซีด เขากัดริมฝีปากล่าง พยายามควบคุมอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น
: ใช่ครับ
ติ๊ง!
:ถ่ายมุมเสยให้เห็นเป้านูนๆ ของบอสหน่อยสิครับ
: และขอเห็นหน้าชัดๆ นะครับ
ควยของเขาที่พยายามจะให้สงบกลับกระตุกวาบอีกครั้ง!
"…"
พัฒมองซ้ายมองขวา พนักงานทุกคนยังคงตั้งใจฟังการประชุม ไม่มีใครจับสังเกตเขาได้
เขาจับโทรศัพท์ให้ต่ำที่สุด ค่อยๆ เลื่อนกล้องไปยังมุมที่กรต้องการ
นี่มันแม่งโรคจิตสุดๆ แต่เขากลับรู้สึกเสียวกับมันอย่างห้ามไม่ได้
เขาค่อยๆ ขยับตัวเหมือนกำลังปรับท่านั่งให้ดูเป็นธรรมชาติ ทำให้มุมกล้องสามารถจับภาพทั้งหน้าและเป้ากางเกงของเขาได้ชัดเจน
ภาพในหน้าจอโทรศัพท์ของเขา…
บอสใหญ่ที่ดูสง่างาม ใบหน้าของเขายังดูนิ่งเฉียบ แต่นัยน์ตาฉ่ำเยิ้มจนปิดไม่มิด
เป้ากางเกงของเขาที่แข็งตุงขึ้นมาเป็นลำใหญ่… กำลังบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเขากำลังเงี่ยน
มันแข็งมาก
มันเห็นเป็นแท่งชัดเจน
บอสพัฒที่สมบูรณ์แบบ กำลังส่งรูปเป้าตัวเองให้ลูกน้องดูในที่ประชุม
เขาหายใจถี่ขึ้น มือกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะกดปุ่มถ่ายรูป แล้วรีบกดส่ง
ติ๊ง!
: เก่งมากครับ บอสผมนี่ขี้เงี่ยนจริงๆ
: ผมว่าถ้าบอสแอบลูบควยเล่นตอนนี้ คงเสียวมากเลยนะครับ
"!!!"
หัวใจของพัฒเต้นรัว มือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะกระตุก สมองของเขาตะโกนว่าอย่าทำนะ แต่ร่างกายของเขากลับต้องการมัน
เขาต้องลอง
พัฒค่อยๆ ขยับมือข้างหนึ่งลงใต้โต๊ะ…ค่อยๆ วางลงบนต้นขาของตัวเอง
ปลายนิ้วของเขาสั่น…ก่อนจะเลื่อนเข้าหากลางเป้า
"อึก…"
มันแข็งมาก แข็งจนปวด
แค่ปลายนิ้วแตะ เขาก็รู้สึกถึงแรงดันของมันที่พร้อมจะระเบิดออกมาแล้ว
เขากดลงเบาๆ ที่ลำเนื้อใต้กางเกงและเริ่มลูบตามความยาวช้าๆ
"อึก…!"
ควยของเขากระตุกอย่างทรยศ! เสียวจนต้องขยุ้มมือกับต้นขาตัวเองแน่น!
ติ๊ง!
: มันตื่นเต้นดีใช่ไหมครับ
พัฒกัดฟันแน่น…เขารู้สึกได้ถึงน้ำเงี่ยนที่เริ่มซึมออกมาจากหัวควยแล้ว
มันเสียวจนแทบจะทนไม่ไหว
แต่นี่คือห้องประชุม!
เขาต้องคีพลุค
ตัวเขากระตุกและนั่นทำให้พนักงานที่นั่งข้างๆ เงยหน้าขึ้นมามองเขา
"บอสครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"
พัฒสะดุ้งเฮือก รีบปรับสีหน้าเป็นปกติ ก่อนจะกระแอมเล็กน้อย
"อ่า… ไม่มีอะไรครับ แค่เมื่อยเฉยๆ"
พนักงานพยักหน้าก่อนจะกลับไปสนใจเอกสารของตัวเองต่อ
เขาเกือบถูกจับได้ เขากำลังทำเรื่องลามกในที่ประชุม และเกือบถูกจับได้
และที่แย่ที่สุดคือ…เขารู้สึกเสียวกับมันสุดๆ
ติ๊ง!
มันเป็นคลิปวิดีโอ
วิดีโอที่ถูกถ่ายจากด้านนอกของห้องประชุมผ่านกระจกใส
ในคลิป...มันคือเขาเอง
ผู้บริหารระดับสูงนั่งอยู่หัวโตะ ขาแยกออกจากกัน สายตาดูเหมือนกำลังตั้งใจฟังการประชุม
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นใต้โต๊ะกลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ขาแกร่งของเขาแน่นเต็มกางเกงสแลค กล้ามต้นขาที่แข็งเป็นมัด และเป้ากางเกงของเขามันตุงออกมาอย่างชัดเจน
มือของเขาวางอยู่บนหน้าตัก นิ้วเรียวกำลังลูบไล้ลำเนื้อใต้เนื้อผ้า
มือหนาลูบไล้ไปตามแนวแท่งร้อนที่ขยายตัวเต็มที่ภายใต้กางเกงสแลค ควยที่แข็งจนเห็นเป็นสันดันเป้าขึ้นมาตึงเปรี๊ยะ
"!!!"
เขาลืมไป…
ลืมไปสนิทเลยว่า… ห้องประชุมมันเป็นกระจกใสรอบด้าน
พนักงานบางคนที่อยู่นอกห้องกำลังเดินไปมา หยิบเอกสาร จิบกาแฟ พูดคุยกันปกติ
แต่ใครสักคน… อาจจะหันมามองเห็นเข้าก็ได้
และในคลิปคือ พัฒเอนตัวกับเก้าอี้ ใบหน้านิ่งสุขุม ข้อศอกข้างหนึ่งยันกับที่วางแขน ทำเป็นสนใจคนบรรยาย
แต่ภายใต้โต๊ะประชุม…
มือของเขากำลังบีบและปล่อยเป้ากางเกงตัวเองเป็นจังหวะเบาๆ
"เชี่ย…!"
ติ๊ง!
ข้อความใหม่จากกรเด้งขึ้นมา
: ชอบไหมครับ แบบนี้คนที่เดินผ่านไปมาเห็นบอสแน่ๆ
: แต่บอสเงี่ยนขนาดนี้ คงอยากให้เห็นอยู่แล้วใช่ไหมครับ
ข้อความของกรในแชทมันดังขึ้นในหัวของเขาเอง ราวกับกรกำลังกระซิบอยู่ข้างหู
มันผิดไปหมด แต่มันดันตื่นเต้นจนเขาแทบจะคลั่ง
เขารีบขยับขาเข้าหากันเพราะกลัวคนด้านนอกเห็น
เสียงเอกสารถูกเก็บ เสียงเก้าอี้ถูกเลื่อน พนักงานทยอยลุกขึ้นจากที่นั่งเมื่อการประชุมสิ้นสุดลง
แต่พัฒไม่ขยับ เขายังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ มือถือในมือของเขายังคงกุมแน่น นิ้วมือกดแตะบนหน้าจอราวกับกำลังเช็กอะไรบางอย่าง
แต่ความจริงคือเขาแค่แกล้งทำเพื่อปกปิดบางสิ่งที่เกิดขึ้นใต้โต๊ะประชุม
ควยของเขายังแข็งโด่ไม่ยอมสงบลง
เนื้อผ้าสแลครัดแน่นรอบเป้ากางเกง หัวควยดันออกมาเป็นทรงจนเห็นชัด
เขาไม่สามารถลุกขึ้นตอนนี้ได้
พนักงานบางคนเดินผ่านไป ลากกระเป๋าเอกสารออกจากห้อง บางคนทักทายกันเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูเดินออกไป
"บอสพัฒครับ"
เสียงของเลขาดังขึ้นข้างๆ พัฒสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ดวงตาคมรีบเงยขึ้นมองอีกฝ่าย
"ครับ"
"บอสไม่ออกไปเหรอครับ"
พัฒกระแอมเบาๆ พลางเลื่อนสายตาลงไปที่โทรศัพท์ แสร้งทำเป็นกำลังอ่านอะไรบางอย่าง
"อืม… ผมต้องโทรศัพท์นิดหน่อย พวกคุณออกไปก่อนเลย เดี๋ยวผมตามไป"
เลขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า
"อ่า… ครับบอส"
พนักงานที่เหลือมองพัฒด้วยความสงสัยเล็กน้อย พวกเขาไม่ได้พูดอะไร แต่บางคนก็เหลือบมองกันไปมาอย่างงุนงง
เพราะปกติแล้วบอสพัฒเป็นคนที่ต้องลุกออกเป็นคนแรก
แต่วันนี้...บอสกลับเป็นคนสุดท้าย
พนักงานคนอื่นๆ ที่เหลือก็ทยอยเดินออกจากห้อง ปิดแฟ้มคุยกันไปตามทางเดิน
แกร๊ก
เสียงประตูปิดลง
เสียงฝีเท้าข้างนอกค่อยๆ เงียบหายไป
พัฒทิ้งตัวหมอบลงกับโต๊ะทันที พร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่
เขาก้มมองเป้ากางเกงตัวเอง ลำเนื้อมันยังแข็งตุง ดันกางเกงจนแน่นเปรี๊ยะ รอยเปียกชื้นตรงหัวควยขยายวงกว้างขึ้นกว่าเดิม
พัฒหลับตาแน่น กัดฟัน พยายามหายใจช้าๆ สั่งให้ตัวเองสงบสติอารมณ์...
แกร๊ก
เสียงเปิดประตูดังขึ้นเบาๆ
พัฒสะดุ้งเฮือก เงยหน้าขึ้นมองทันที
ร่างของ กร ก้าวเข้ามาในห้องประชุม
“ผมเข้ามาเก็บเอกสารครับบอส”
กรพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ท่าทางของเขาดูปกติ ไม่มีอะไรผิดแปลก
แต่พัฒกลับตัวแข็งทื่อ
กรเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ มือหยิบเก็บเอกสารบนโต๊ะประชุมทีละแผ่น สายตาเหลือบมองมาที่พัฒที่นั่งตัวเกร็งอยู่หัวโต๊ะ
แล้วจู่ๆ กรก็หันไปหากำแพงข้างประตู...
กริ๊ก!
นิ้วของกรกดสวิตช์ไฟ
แสงไฟนีออนสว่างจ้าบนเพดานดับวูบลงพร้อมกันทั้งห้อง!
ห้องประชุมใหญ่ตกอยู่ในความมืดสลัวทันที เหลือเพียงแสงรำไรจากภายนอกที่ส่องลอดผ่านผนังกระจกใสเข้ามาพอให้เห็นเงาลางๆ
เขากับกรอยู่กันตามลำพังในห้องประชุมที่มืดสนิท
และควยของเขาที่เพิ่งจะสงบลง… กำลังแข็งขึ้นอีกครั้ง
พัฒกลืนน้ำลาย… เขาไม่สามารถละสายตาจากกรได้เลย
และกรกำลังส่งยิ้มบางๆ ให้เขา
เชี่ย…
ทำไมเขาถึงรู้สึกว่า ไอ้เด็กนี่มันดูดีจัง
เขาไม่เคยสนใจรูปร่างหน้าตาของกรมาก่อน กรเป็นแค่พนักงานธรรมดา หน้าตาธรรมดา ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจ
แต่ในตอนนี้...
ทำไมเขาหยุดมองไอ้เด็กนี่ไม่ได้...
ภาพของกรมันชัดเจนยิ่งขึ้น หรือเพราะความเงี่ยนที่กำลังพุ่งสูงขึ้นจนเขาแยกไม่ออก
กรขยับเข้าใกล้อีกนิด เสียงเอกสารเสียดสีกันดังเบาๆ ขณะที่เขาหยิบมันขึ้นจากโต๊ะ
พัฒยังคงมอง… มองกรด้วยสายตาที่เริ่มพร่าเบลอ
จนกระทั่งกรมายืนอยู่ข้างๆ เขา
พัฒกลั้นหายใจ เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจมลึกลงไปในอะไรบางอย่าง
"เป็นอะไรหรอครับบอส"
กรถามเบาๆ น้ำเสียงเหมือนจะหยอกล้อ แต่ก็เต็มไปด้วยแรงกดดัน
พัฒเผลอมองกรด้วยความหลงใหล…
กรเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าพัฒยังคงนิ่งเงียบ
"บอสชอบแบบเมื่อกี้ใช่ไหมหละครับ"
กรพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่มีแววล้อเล่น แต่คำพูดนั้นเหมือนกระตุ้นบางอย่างในตัวพัฒ
พัฒไม่ตอบ… เขาไม่สามารถตอบอะไรได้ เพราะตอนนี้เขากำลังเงี่ยนมาก
กรหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้มมองต่ำลง
"โห… แข็งมากเลยนะครับ"
เสียงของกรมันทำให้พัฒเสียวซ่านขึ้นมาทั้งตัว
กรยังคงพูดเรื่อยๆ ไม่ได้แตะต้องตัวเขาเลยสักนิด แต่คำพูดของกรกลับเหมือนมือที่มองไม่เห็น ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามร่างกาย กระตุ้นทุกจุดเสียวโดยที่ไม่ต้องแตะต้อง
"ถ้าบอสชอบความตื่นเต้น"
"ก็ทำตามผมต่อไปนะ"
กรโน้มตัวลง หน้าอยู่ใกล้พัฒมากขึ้น
"ผมชอบเห็นบอสเงี่ยนมากเลยครับ"
พัฒตัวกระตุกแรง หายใจหอบ หน้าแดงก่ำ ตาพร่าเบลอจากอารมณ์ที่พุ่งสูง
เขาไม่ได้รู้ตัวเลยว่า…ร่างของเขากำลังขยับเข้าหากรเอง
หน้าหล่อๆ ของเขาค่อยๆ โน้มต่ำลง… ซบไปที่เป้าของกร
"…"
กรไม่ขยับ ปล่อยให้บอสของเขาทำตามอารมณ์ของตัวเอง
"บอสเงี่ยนน่าดูเลยนะครับ"
พัฒสูดหายใจลึก…
กลิ่นของกร กลิ่นกางเกง กลิ่นเนื้อผ้า มันกระตุ้นประสาทสัมผัส
พัฒซบหน้าลงบนเป้าของกร แนบสนิทไปกับเนื้อผ้า
หน้าของเขาค่อยๆ ขยับถูไถไปกับเป้าของกร…ช้าๆ
แรงเสียดสีเบาๆ ทำให้เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่เริ่มขยายตัวใต้กางเกงของกร
"อึก…"
พัฒหน้าแดง… ตาพร่าเบลอ ริมฝีปากของเขาเผยอออกเล็กน้อย ขณะที่ค่อยๆ หอบหายใจแรงขึ้น
เขาสูดลมหายใจลึก
"ฮึก… อ่าาา"
สูดดมกลิ่นของกร… กลิ่นของผู้ชายปะปนกับกลิ่นเนื้อผ้าของกางเกง มันทำให้สมองวูบวาบ ความร้อนพุ่งพล่านไปทั่วร่าง
"หืม…"
เสียงของกรดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์
"บอสไม่กลัวคนเห็นหรอครับ"
คำถามนั้นควรจะทำให้พัฒได้สติ…แต่มันกลับทำให้เขาเงี่ยนมากขึ้นกว่าเดิม
เขาไม่ได้สนใจอะไรอีกแล้ว
เขาไม่สนแล้วว่าห้องนี้มีกระจกใสรอบด้าน
ไม่สนแล้วว่าถ้าใครสักคนเดินผ่านไป อาจจะเห็นเขาอยู่ในสภาพนี้
พัฒฝังหน้าหล่อๆ ของตัวเองกับเป้าแน่นๆ ของกร
บดเบียดแนบแน่น กดหน้าแนบสนิทลงไป
พร้อมกับเสียงครางต่ำที่เล็ดรอดออกมา
"อ่าา… "
ริมฝีปากแนบไปกับเนื้อผ้าสแลค เขาเผลอขยับปากลากไปตามแนวเป้ากางเกง
ความแข็งที่ซ่อนอยู่ข้างในกระตุกตอบสนอง
เขาแลบลิ้นออกมา…
ปลายลิ้นแตะลงบนเป้าของกร
ปลายลิ้นสัมผัสเนื้อผ้าของกางเกงสแลคที่แน่นตึง ลากผ่านแนวเป้าช้าๆ รู้สึกได้ถึงแรงกระตุกของแท่งร้อนใต้กางเกง
กรยังคงยืนนิ่ง…
"อึก… อ่าา…" พัฒครางต่ำ เสียงสั่นสะท้าน
ลิ้นของเขาลากขึ้นไปจนถึงส่วนที่แข็งโด่ใต้กางเกง ปลายลิ้นของเขากดลงตรงกลางเป้าของกร สัมผัสได้ถึงความแข็ง ความร้อนที่ซ่อนอยู่ข้างใน
"อึก… "
เขาเงยหน้าขึ้นมองกร ตาพร่าเบลอ เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ ริมฝีปากของเขาอ้าออกช้าๆ
ก่อนที่เขาจะ
"อื้มม…"
อมเป้าของกรผ่านกางเกงเข้าไปทั้งอย่างนั้น!
ริมฝีปากของเขาห่อรอบแท่งแข็งๆ ใต้กางเกง ลิ้นกดแนบไปตามแนวลำที่เต้นตุบๆ
กรสูดหายใจแรงขึ้น มองลงมาที่บอสของเขา
เขาไม่ต้องบังคับอะไรเลย… เพราะบอสพัฒเป็นฝ่ายเริ่มเอง
รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของกร
พัฒกำลังจ้องมองเขากลับด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม ตาพร่าเบลอไปด้วยความต้องการ
พัฒขยับหน้าเข้าใกล้ซิปกางเกงของกร
ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะ อ้าออก งับลงบนซิป และค่อยๆ รูดมันลง
"เชี่ย… บอส"
เสียงของกรหลุดออกมาแผ่วเบา
พัฒรูดซิปลงจนสุด โดยไม่ใช้มือเลย
และสิ่งที่รอเขาอยู่ข้างใน
คือกางเกงในสีน้ำเงินเข้มที่แนบแน่นไปกับลำควยของกร
มันร้อน มันเปียกจากน้ำอยากที่ซึมออกมา
มันส่งกลิ่นแรง และมันทำให้พัฒหน้าแดงขึ้นอีก
"อึก…"
ลูกกระเดือกหนากลืนน้ำลายลงคอเสียงดัง พัฒจ้องมองก้อนเนื้อตุงๆ ตรงหน้าตาไม่กะพริบ เห็นจังหวะที่ควยในกางเกงในกระตุกเต้นตุบๆ สู้สายตา ลมหายใจของเขาหอบถี่ขึ้น ขนอ่อนตามท่อนแขนและแผ่นหลังใต้เสื้อสูทลุกชันไปหมด
เขาอ้าปาก แลบลิ้นร้อนๆ ออกมา แล้วกดปลายลิ้นทาบลงไปบนเป้ากางเกงในสีน้ำเงินตรงๆ
"ซี๊ดดด…"
กรสูดปากเบาๆ ลมหายใจสะดุดไปจังหวะหนึ่ง แต่เขาก็ยังยืนนิ่ง ปล่อยให้ผู้บริหารระดับสูงใช้ลิ้นปรนเปรอตัวเองต่อไปเฉยๆ
พัฒลากลิ้นขึ้นลงไปตามลำเนื้อที่ซ่อนอยู่ภายใน ลากขึ้นไปหาส่วนหัวบานๆ ที่เปียกชื้น กดปลายลิ้นบดขยี้ลงไปตรงรอยเปียกของน้ำเงี่ยนซ้ำๆ เลียชิมรสเค็มปร่าที่ซึมผ่านเนื้อผ้ากางเกงในออกมา
"ฮึก… อึก…"
พัฒค่อยๆ ช้อนตาที่ฉ่ำเยิ้มขึ้นมองหน้ากร ทั้งที่ปากอ้ากว้าง งับลำควยของกรผ่านกางเกงในเอาไว้เต็มคำ
แก้มของพัฒบุ๋มลงตามแรงดูด เขาดูดดึงเนื้อผ้ากางเกงในสลับกับใช้ลิ้นดุนดันลำควยข้างในแรงๆ จนน้ำลายไหลย้อยออกจากมุมปาก เปียกชุ่มไปทั่วผ้าสีน้ำเงินเข้มจนแนบลู่ติดหนังควย เห็นเส้นเลือดปูดโปนข้างในชัดเจน
“บอสทำกางเกงในผมเปียกไปหมดแล้วนะครับ”
กรพูดแล้วหัวเราะ น้ำเสียงฟังดูขำแต่สายตาที่ก้มลงมองกลับคมกริบ
พอได้ยินแบบนั้น พัฒยิ่งขบกรามแน่น เขาเม้มปากเข้าหากัน แล้วดูดเป้ากางเกงในของกรแรงขึ้นกว่าเดิม
"อึก… อื้มม…"
กรสูดหายใจแรงขึ้น ก่อนที่เขาจะวางมือถือตั้งพิงไว้กับขอบโต๊ะประชุม หันหน้าจอมาทางพัฒ
นิ้วของกรกดปุ่มสีแดง เริ่มอัดวิดีโอ
พัฒเหลือบหางตาไปมองหน้าจอโทรศัพท์ เห็นภาพตัวเองในชุดสูทผู้บริหารเต็มยศ กำลังนั่งเก้าอี้ประธาน เอาปากอมเป้ากางเกงในลูกน้องอย่างหิวโหย น้ำลายยืดเปื้อนคาง
แค่เห็นภาพตัวเองในจอ ควยของพัฒก็กระตุกเฮือกจนตัวสั่น
มือทั้งสองข้างของพัฒยกขึ้นมาอย่างสั่นเทา ปลายนิ้วสอดเข้าไปเกี่ยวขอบยางยืดกางเกงในสีน้ำเงินของกรที่รัดตึงอยู่ตรงเอว แล้วดึงรั้งมันลงมาช้าๆ
ผึง!
ลำควยร้อนจัด ดีดผึงออกมาอย่างอิสระ!
มันทั้งยาว ทั้งหนา ผิวเนื้อสีคล้ำจัดตัดกับลำตัว ทั่วทั้งลำอวบแน่นเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเป็นสันเกลียวพาดตั้งแต่โคนดกดำขึ้นไปยันคอหยัก ส่วนหัวควยบานโตสีม่วงคล้ำเปิดอ้า มีน้ำเงี่ยนใสๆ ไหลเยิ้มยืดเป็นสาย ส่งกลิ่นคาวควยสดๆ ตีขึ้นมาเตะจมูกพัฒเต็มๆ
“อึก...”
พัฒกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่จนลูกกระเดือกขยับ ควยของเขาเองก็เต้นตุบตอบรับทันทีที่เห็นท่อนเนื้อตรงหน้า
ตาคู่สวยของบอสใหญ่จ้องควยลำโตไม่กะพริบ ปากหยักอ้าค้าง น้ำลายใสๆ สอเต็มกระพุ้งแก้ม
พัฒขยับเข้าไปชิดเป้าของกรอีกนิด ก่อนจะแลบลิ้นร้อนๆ ออกมาแตะลงบนรอยแยกตรงปลายรูควยที่กำลังฉ่ำเยิ้ม
เขาตวัดปลายลิ้นเลียกวาดน้ำเงี่ยนใสๆ เข้าปาก เลียวนรอบหัวควยบานโตซ้ำๆ ปลายลิ้นกดเน้นลงไปตรงรอยหยักใต้คอควย สลับกับแยงลิ้นเข้าไปในรูควยที่เปิดอ้า
“ซี๊ดดด...อ่าห์...”
กรครางต่ำ แหงนหน้าขึ้นสูดปาก แต่ช่วงล่างยังยืนนิ่ง ปล่อยให้ผู้บริหารระดับสูงใช้ลิ้นเลียควยของตัวเองต่อไปอย่างใจเย็น
พัฒดูดเลียเก็บน้ำเงี่ยนจนหัวควยเปียกแฉะเงาวับไปด้วยน้ำลาย สองมือขาวๆ ของพัฒยกขึ้นมากุมรอบโคนควยของกร... ขนาดของมันใหญ่จนนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของเขาชนกันไม่มิด ขนหมอยสีดำดกหนาตรงโคนควยครูดทิ่มเข้ากับง่ามนิ้ว กลิ่นเหงื่อปนกลิ่นคาวตรงง่ามขาทำให้สมองของพัฒมึนเบลอ
เขาอ้าปากออกจนสุด ขากรรไกรตึงเปรี๊ยะ แล้วก้มลงงับหัวควยบานๆ เข้าไปในปากทั้งอัน!
“อื้มมมมมมม!”
ริมฝีปากห่อรัดแน่นทันทีที่ส่วนหัวผลุบหายเข้าไปในโพรงปากร้อน พัฒดูดดึงจนแก้มตอบ ลิ้นหนารองอยู่ใต้ลำควย คอยบดขยี้ปาดเลียเส้นสองสลึงใต้หัวควยไม่หยุด
มันแน่นปากจนแทบขยับลิ้นไม่ได้
“อ่า... ปากบอสแม่งดูดแน่นฉิบหาย”
กรพึมพำเสียงพร่า มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาวางทาบลงบนแก้มของพัฒ ปลายนิ้วลูบเบาๆ ตรงโหนกแก้ม ก่อนที่เอวจะเริ่มขยับ ดันลำควยสวนเข้าไปในปากลึกขึ้นอีก
“อึก... อ๊อก... อ่อก!!”
ควยขนาดมหึมาแทงทะลวงลึกเข้าไป ลำเนื้อที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดร้อนระอุเบียดขยายริมฝีปากของพัฒจนตึงปริ ปากถ่างกว้างจนสุด หัวควยโตๆ ดันผ่านโคนลิ้นเข้าไปกระแทกชนเข้ากับผนังคอหอยด้านในเต็มๆ
น้ำลายเหนียวใสทะลักออกจากมุมปากของพัฒทันที ไหลเยิ้มอาบลงมาตามลำควยของกรที่กำลังคาอยู่ในปาก หยดติ๋งๆ ลงบนปกเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูของตัวเอง
อกแกร่งใต้เสื้อสูทกระเพื่อมไหวรุนแรง พัฒตาเหลือกปรือฉ่ำเยิ้ม คอหอยบีบรัดลำควยแน่น
สองมือของพัฒจิกแน่นเข้าที่ต้นขาของกร เขาเริ่มขยับหัว รูดปากเข้าออกตามความยาวของลำควยอย่างบ้าคลั่ง!
อ๊อก... อ่อก!
เสียงดูดควยดังลั่นก้องไปทั่วห้องประชุมมืดสลัว
น้ำลายเปียกชุ่มช่วยหล่อลื่นให้ควยลำยักษ์รูดเข้าออกผ่านริมฝีปากได้ง่ายขึ้น พัฒรูดปากลงมาจนริมฝีปากแนบสนิทเข้ากับดงขนหมอยตรงโคนควย แล้วถอยขึ้นมาจนเกือบหลุด ก่อนจะอ้าปากอัดลำควยกลับเข้าไปมิดด้ามจนคอหอยส่งเสียงสำลักออกมาเป็นจังหวะ
เขาเกร็งลิ้นดันไปตามร่องเส้นเลือดที่เต้นตุบๆ อยู่ในปาก ดูดดึงหัวควยแรงจนเกิดเสียงลั่นในลำคอ
กรยืนเกร็งหน้าท้อง มือที่จับแก้มของพัฒเปลี่ยนเป็นเลื่อนไปขยุ้มผมด้านหลังของบอสใหญ่ กดหัวหล่อๆ ของเจ้านายให้กระแทกปากกลืนกินควยของตัวเองให้ลึกขึ้นไปอีก
“อ๊อกก... อึกกก... อื้มมมม!”
พัฒรูดปากขึ้นลงถี่รัว ขากรรไกรค้างจนปวดแต่ยิ่งดูดยิ่งเสียว ควยใหญ่ในปากกระตุกตุบๆ สู้ลิ้นไม่หยุด น้ำลายผสมน้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเปรอะไปทั้งคางและลำคอสะท้อนแสงไฟสลัวจากนอกกระจกใส
“ดูดได้โคตรเสียวเลยครับบอส”
กรครางเสียงพร่า ขย้ำหัวพัฒแน่นขึ้น ดึงรั้งแล้วกดหัวกระแทกสวนเข้าหาควยตัวเองจนลำควยมิดด้ามเข้าไปอีก
“ซี้ดดด... บอสครับ...!”
กรคำรามลั่น เอวกระตุกเกร็ง มือหนากระชากผมพัฒ ดึงหัวของเจ้านายหลุดผลุบออกจากลำควย!
พรวดดดด! พรวดดดด!
“อ่าาาาาห์!!”
น้ำควยสีขาวข้นคลั่กพุ่งทะลักออกจากรูหัวควยเป็นสายยาว กระฉูดสาดเข้าใส่หน้าของพัฒเต็มแรง!
สายแรกพุ่งอัดเข้ากลางหน้าผากจนกระจายเลอะไรผม
สายที่สองและสามพุ่งตามมาติดๆ สาดกระเซ็นเปรอะทั่วเปลือกตา ดั้งจมูก และสองข้างแก้ม
พัฒสะดุ้งตัวโยน แต่ไม่เบือนหน้าหนี เขานั่งอ้าปากค้าง ตาปรือเยิ้ม ปล่อยให้น้ำควยอุ่นๆ พุ่งกระแทกหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก้อนน้ำเชื้อค้นคลั่กแตกกระจายเกาะติดเป็นหย่อมๆ บนหน้าหล่อๆ
“อ่าาาา...”
กรยืนตัวโยน ควยกระตุกตุบๆ รีดพ่นน้ำควยระลอกท้ายๆ ไหลทะลักเอ่อออกจากหัวควย หยดแหมะลงบนหน้าอกเสื้อเชิ้ตของพัฒ
น้ำควยเริ่มไหลย้อยลงมาจากหน้าผาก ผ่านหัวคิ้ว ไหลตามสันจมูก ลงมาเกาะอยู่ที่ขอบริมฝีปากบนของบอสใหญ่
หน้าตาของบอสพัฒที่ลูกน้องทั้งบริษัทยกย่องว่าเพอร์เฟกต์ไร้ที่ติ ตอนนี้ขาวโพลนและเปียกเยิ้มไปด้วยคราบน้ำควยของพนักงานใหม่
“อึก... อื้มม...”
พัฒหอบหายใจทางปากเบาๆ ก่อนจะแลบลิ้นออกมา เลียน้ำควยที่เกาะอยู่ตรงริมฝีปากของตัวเองเข้าปาก แล้วกลืนลงคออย่างไม่ลังเล
ทันใดนั้น
แกร๊ก!
เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น พร้อมกับบานประตูห้องประชุมที่ถูกผลักเปิดออกกว้าง!
ป้าแม่บ้านในชุดฟอร์ม เดินเข็นถังน้ำยาทำความสะอาดเข้ามา
"อ้าว...ประชุมยังไม่เสร็จหรอคะ"
พัฒตัวแข็งทื่อ เขาแทบหยุดหายใจ!
เพราะหน้าเขาเต็มไปด้วยน้ำควยของกร
"…"
เขารู้สึกถึงคราบหนืดที่ไหลลงมาจากหน้าผาก เปรอะเต็มใบหน้า เหนียวอยู่บนริมฝีปาก บางส่วนเริ่มไหลซึมลงมาตามคาง
แม่บ้านขมวดคิ้ว มองบอสที่ยังคงนั่งนิ่ง
"บอสเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมหน้ามีอะไรขาวๆ เต็มไปหมดเลย"
พัฒสะดุ้ง
แม่ง… แม่บ้านเห็นแล้ว
เขาหันขวับไปมองกร ด้วยสายตาตื่นตระหนก
แต่กร…
กลับนิ่งและยิ้มบางๆ
"อ๋อ…" กรพูดเสียงเรียบ ไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน
"ครีมมาส์กหน้าครับ"
พัฒเบิกตากว้าง!
เชี่ย…!
"ครีมมาส์กหน้า" แม่บ้านเลิกคิ้ว มองกรอย่างสงสัย
"ครับ ผมได้มาแล้วมันดี เลยอยากให้บอสลองใช้ดู"
"…!!!"
พัฒแทบจะสำลัก
กรโน้มตัวเข้ามา มือแตะเบาๆ ที่ข้างแก้ม
"เนื้อสัมผัสดีมากเลยครับป้า" กรพูดต่อ แล้วใช้นิ้วค่อยๆ ปาดน้ำควยของตัวเองที่เปื้อนแก้มของพัฒ ละเลงมันไปทั่วใบหน้า
"อ๋อ ต้องมาส์กให้ทั่วสินะคะ" แม่บ้านพยักหน้าเข้าใจ "เดี๋ยวนี้ผู้ชายก็ใช้มาส์กหน้าเหมือนกันเนอะ"
พัฒตัวแข็งตกตะลึงกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
กรลูบและละเลงน้ำควยเข้ากับผิวหน้าของเขาเหมือนเป็นครีมทาหน้า
"ใช่ครับ" กรตอบ ปลายนิ้วยังปาดไปทั่วหน้าของพัฒ
ลากคราบขาวข้นให้ทั่ว กดน้ำเหนียวหนืดลงบนผิวของบอสอย่างจงใจ
"บอสมีผิวดีอยู่แล้ว" กรยิ้ม "แต่ผมว่าใช้ครีมนี้แล้ว น่าจะนุ่มขึ้นกว่าเดิม"
"หูย~ ดีจังเลยค่ะ" แม่บ้านยิ้มแย้ม "งั้นอีกสักพักป้าเข้ามาเก็บห้องใหม่นะคะ"
"ครับ ขอบคุณครับ" กรยิ้มตอบสุภาพ
แม่บ้านไม่ได้สงสัย เธอพยักหน้าก่อนจะปิดประตูเดินออกไป
ทันทีที่เสียงประตูปิดลง พัฒสูดหายใจเข้าลึก
เขายังตัวสั่นอยู่ ยังอึ้งไม่หาย
มือของพัฒยกขึ้นมาแตะผิวหน้าตัวเองเบาๆ
มันเหนียวหนืด เปียกแฉะ และคาวคลุ้งไปทั่วทั้งหน้า
เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเขาเพิ่งจะทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าแม่บ้าน
กรหัวเราะตัวโยน มองสภาพบอสใหญ่ที่นั่งหน้าซีดอยู่ตรงหน้า
"บอสครับ…"
เขาโน้มลงมากระซิบเบาๆ ข้างหูของพัฒ
"ตอนนี้บอสกำลังมาส์กหน้าด้วยน้ำควยของผมอยู่นะครับ"
"รู้สึกดีไหมครับ"
พัฒตัวกระตุก…
เขาหายใจหนักขึ้น…
แต่ที่แย่ที่สุดคือ…
ควยของเขากระตุกตามคำพูดของกร
กรไล้ปลายนิ้วไปตามกรอบหน้าของบอส เช็ดน้ำควยที่เลอะคางและป้ายลงไปที่ริมฝีปาก
"อ้าปากครับบอส"
พัฒกลืนน้ำลายแรง... แต่อ้าปากออกโดยไม่รู้ตัว
กรยิ้มบาง นิ้วโป้งกดเบาๆ ที่ริมฝีปากล่างของพัฒ ก่อนจะค่อยๆ ละเลงน้ำควยที่เหลืออยู่ เอาเข้าไปในปากของบอส
"อึก… ฮึก…"
พัฒครางต่ำ ลิ้นของเขาสัมผัสกับความเหนียวข้นนั้นเต็มๆ รสชาติของกรกระจายไปทั่วปาก
เขากลืนมันลงไป…
"ดีครับบอส…"
กรค่อยๆ จัดกางเกงตัวเองให้เรียบร้อย มือหยิบเอกสารที่อ้างว่ามาเก็บเมื่อครู่ ก่อนจะหันมามองบอสของตัวเองที่ยังคงตาเยิ้มฉ่ำจากความเงี่ยนที่ยังไม่ได้ถูกปลดปล่อย
กรหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบ
"บอสอยากแตกแล้วใช่ไหมครับ"
พัฒพยักหน้า สั่นสะท้านไปทั้งร่าง
"ขอโทษนะครับ" กรยิ้มมุมปาก "แต่ผมยังไม่ให้บอสแตก"
"…!"
พัฒเบิกตากว้าง
กรลุกหยิบโทรศัพท์ของตัวเองกลับขึ้นมา มองบอสเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินไปที่ประตู ทิ้งให้พัฒอยู่กับร่างที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ไม่ได้ถูกปลดปล่อย
"อย่าพยายามช่วยตัวเองล่ะ... ผมอยากให้บอสเก็บมันไว้"
พัฒนั่งจมลงกับเก้าอี้หนังตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน
หน้าจอแสดงตารางตัวเลขงบประมาณ ทว่าสายตาของเขากลับมองไม่เห็นอะไรเลย
กลิ่นคาวข้นของน้ำเชื้อยังอบอวลอยู่ในโพรงจมูก ทุกครั้งที่เขากลืนน้ำลาย รสเฝื่อนติดโคนลิ้นจะแล่นวาบขึ้นมาตอกย้ำภาพความระยำในห้องประชุม
ใต้โต๊ะทำงาน... ท่อนควยขนาดใหญ่ใต้กางเกงสแล็คสีเข้มยังแข็งเปรี๊ยะจนดันเป้ากางเกงโป่งนูนออกมาเป็นสัน ลำเนื้อกระตุกตุบๆ สู้เนื้อผ้า ร้อนจัดจนเหงื่อซึมชื้นไปทั่วร่องขาหนีบ
ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นสั้นๆ ก่อนบานประตูจะเปิดออก
"บอสครับ"
พัฒสะดุ้งสุดตัว มือปัดเมาส์กระแทกแผ่นรองเมาส์ เขาขยับเก้าอี้ดึงตัวเองเข้าชิดขอบโต๊ะเพื่อซ่อนเป้ากางเกงที่กำลังพองแน่น
เลขาก้าวเข้ามาในห้อง ในมือถือแฟ้มเอกสารปกแข็งสีน้ำเงิน
"อ... อะไร" เสียงของพัฒแหบพร่า สั่นพร่าจนฟังดูผิดปกติ
เลขาชะงัก ช้อนสายตามองเจ้านายอย่างประหลาดใจ
"บอสดูเหนื่อยๆ นะครับ... ให้ผมชงกาแฟ หรือช่วยอะไรไหมครับ"
พัฒรู้ดีว่าเขาไม่ได้แค่เหนื่อย เขากำลังเงี่ยนจนแทบคลั่ง
"ไม่เป็นไร" เขาตอบเสียงเรียบ พยายามควบคุมตัวเอง "มีอะไรครับ"
"ผมเอาเอกสารเบิกจ่ายโครงการใหม่มาให้เซ็นอนุมัติครับ"
เลขาเดินเข้ามายื่นแฟ้มเปิดกางลงตรงหน้า พัฒสูดลมหายใจลึก พยายามบังคับมือที่ชื้นเหงื่อให้หยิบปากกาหมึกซึมด้ามหรูขึ้นมา ปลายปากกาจรดลงบนหน้ากระดาษแล้วตวัดเซ็นลงไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้อีกฝ่ายรีบออกไปให้พ้นหน้า
"เอ่อ... บอสครับ"
พัฒชะงัก "อะไรอีก"
"บอสเซ็นผิดช่องครับ... ช่องนั้นมันลายเซ็นของฝ่ายตรวจสอบบัญชี"
พัฒก้มมองรอยหมึกที่เลอะเปรอะอยู่นอกกรอบ เส้นลายเซ็นบิดเบี้ยวโย้เย้จนดูไม่ออกว่าเป็นชื่อใคร มือของเขาสั่นจนแทบกำปากกาไม่อยู่
"ขอโทษที... ผมเบลอไปหน่อย" พัฒกัดฟัน ขีดฆ่าแล้วเซ็นใหม่ลงในช่องที่ถูกต้อง ก่อนจะกระแทกปากกาวางบนโต๊ะ "เอาไปได้แล้ว"
เลขาหนุ่มรับแฟ้มคืนอย่างระมัดระวัง สายตายังคงจับจ้องที่ใบหน้าของพัฒอย่างคลางแคลงใจ
"บอสดูแปลกๆ ตั้งแต่เช้าแล้วนะครับ... มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ให้ผมช่วยเลื่อนนัดช่วงบ่ายไหม"
"ผมแค่คิดอะไรนิดหน่อย" พัฒตอบกลับอย่างรวดเร็ว "ไม่มีอะไร"
เลขาพยักหน้า ก่อนจะออกจากห้องไป แต่เขายังเหลือบมองบอสด้วยสายตาแปลกใจ
พัฒหายใจออกยาว เขารู้ว่าเขาต้องสงบสติอารมณ์ลง
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือน LINE บนหน้าจอมือถือที่วางอยู่ข้างคีย์บอร์ดดังขึ้น
พัฒสะดุ้งเฮือก สายตาตวัดไปมองทันที
ชื่อผู้ส่ง: Korn
พัฒเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาปลดล็อก นิ้วโป้งสัมผัสหน้าจอที่สว่างวาบ
Korn: เป็นไงครับบอส… ควยยังแข็งอยู่ไหม
Korn: ยังรู้สึกถึงน้ำของผมอยู่บนหน้าหรือเปล่า
หัวใจของพัฒกระตุกวูบ เลือดสูบฉีดพล่านขึ้นมาที่ใบหน้าจนร้อนผ่าว ท่อนเนื้อใต้เป้ากางเกงกระตุกตอบรับข้อความนั้นทันทีอย่างน่าสมเพช
เขากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ นิ้วสั่นจนกดแป้นพิมพ์แทบไม่ถูก
Korn: อยากช่วยตัวเองไหมครับ
Korn: อยากรูดควยตอนนี้เลยไหม
พัฒกัดริมฝีปากล่างจนเจ็บ ปลายควยของเขาปริปริ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นจนเปียกกางเกงใน เขารู้ดีว่ากรกำลังทำอะไร กรไม่ได้อยู่ตรงนี้ แต่ข้อความสั้นๆ พวกนั้นกำลังบีบคั้นประสาทของเขาให้คลั่ง
พัฒพิมพ์ตอบกลับไป ไม่ใช่คำปฏิเสธ แต่เป็นคำถามที่แสดงถึงความกระวนกระวาย
Phat: คุณกำลังทำอะไรอยู่
ข้อความขึ้นสถานะ อ่านแล้ว ภายในเสี้ยววินาที
Korn: ผมเหรอ
Korn: กำลังนั่งคิดถึงหน้าของบอสตอนโดนแตกใส่อยู่ครับ
Korn: หน้าของบอสตอนนั้นโคตรน่ารักเลยครับ
คำชมที่ไร้ความเคารพจากเด็กฝึกงานคนหนึ่งกลับทำให้ขนของพัฒลุกชันไปทั้งตัว
Korn: บอสครับ
Korn: ตอนนี้บอสรู้สึกยังไงครับ
ความทรมานจากการถูกสั่งห้ามแตกกำลังแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง ปลายประสาทตึงเปรี๊ยะจนปวดหนึบไปถึงโคนขาหนีบ พัฒพิมพ์ตอบออกไปอย่างไม่คิดจะรักษาศักดิ์ศรีอีกต่อไป
Phat: อยากแตกครับ
Korn: หืม อยากมากแค่ไหนครับ
พัฒกำมือถือแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดหน้าจอ
Phat: อยากมากๆ เลยครับกร ทรมานจะตายอยู่แล้ว
หน้าจอเงียบไปครู่หนึ่ง... ไม่มีข้อความตอบกลับในทันที
ความเงียบนั้นยิ่งเร่งให้หัวใจของพัฒเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก
Korn: ผมอยากเห็นบอสลูบเป้าตัวเอง และพูดออกมาครับ
พัฒอ่านทวนอีกหนึ่งรอบ
ตอนแรกเขาไม่เข้าใจว่ากรหมายถึงอะไร
แต่แล้ว…
"..."
ไม่ใช่แค่รูปถ่าย... แต่กรต้องการวิดีโอ
เขารอข้อความต่อไปจากกร แต่ไม่มีอะไรส่งมาอีก
พัฒกวาดสายตามองไปรอบห้อง ผนังกระจกใสบานใหญ่ด้านหลังเผยให้เห็นตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ท้องฟ้าสว่างโร่ แสงแดดยามสายส่องสาดเข้ามาสว่างจ้า และที่สำคัญ... ประตูด้านหน้าสามารถถูกเปิดออกโดยใครก็ได้ตลอดเวลา
แต่ยิ่งคิดถึงความเสี่ยง... ปลายควยของเขายิ่งบวมเป่งและกระตุกถี่
พัฒลุกขึ้นเดินไปล็อกประตูจนมีเสียง แกร๊ก
เขากลับมานั่งที่เก้าอี้ หยิบที่วางนามบัตรโลหะบนโต๊ะมาดันหลังโทรศัพท์มือถือ ตั้งกล้องหน้าให้อยู่ในระดับสายตา จัดมุมกล้องให้จับภาพตัวเขาตั้งแต่ช่วงอกแน่นล่ำลงไปจนถึงหว่างขา
พัฒกดปุ่มกลมสีแดงบนหน้าจอ
ติ๊ด
ตัวเลขวินาทีเริ่มนับ
พัฒเอนหลังลงพิงพนักเบาะหนัง ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตคอปกออกสองเม็ด เขากดปรับคันโยกเก้าอี้ให้พนักพิงเอนต่ำลง แยกขาทั้งสองข้างที่สวมสแล็คเนื้อดีออกจากกัน
ภาพบนหน้าจอมือถือแสดงให้เห็นภาพของผู้บริหารใหญ่ในชุดทำงานเต็มยศ... เนกไทไหมแท้ยังผูกอยู่กับคอ เข็มขัดหนังหัวเงินรัดรอบเอวสอบแน่นเปรี๊ยะ ทว่าตรงเป้ากางเกงกลับโป่งพองขึ้นมาเป็นลำจนผ้าตึงเปรี๊ยะ เห็นรอยโค้งของลำควยที่ดันเนื้อผ้าอย่างชัดเจน
พัฒมองตรงเข้าไปในรูกล้องหน้า สบตากับภาพตัวเอง
มือขวาที่สวมแหวนแต่งงานค่อยๆ เลื่อนลงมา วางทาบลงบนเป้ากางเกงที่ร้อนจัด
เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเนื้อผ้า ร่างกายของเขาก็กระตุกวูบ ขนลุกเกรียวไปทั้งตัว
"อึก..."
อุ้งมือหนาเริ่มขย้ำลงบนลำควยผ่านกางเกงสแล็ค บีบจากโคนจรดปลาย
เขาก้มลงสบตากับกล้องอีกครั้ง บีบกำลำควยตัวเองแน่นขึ้น
"พี่... ฮึก..." เสียงของเขาสั่นพร่า "พี่อยากแตกมากเลยครับกร..."
มือหนาลูบคลำ วนอุ้งมือบดขยี้ลงบนส่วนหัวที่โป่งนูน
"อึก... อ่าาห์... กรครับ... ควยของพี่... มันแข็งจนจะระเบิดแล้ว..."
สะโพกกระตุกเกร็งเป็นพักๆ เขากัดฟันข่มความเสียวที่แล่นริ้วขึ้นสมอง พลางเหลือบมองไปที่บานประตูด้านหน้าด้วยความหวาดระแวง กลัวว่าจะมีใครเดินผ่านหรือเคาะประตู
พัฒขยี้เป้าตัวเองอีกสองสามครั้งจนมั่นใจว่ากล้องจับภาพความน่าสมเพชนี้ได้ครบทุกมิติ ก่อนจะเอื้อมมือไปกดหยุดบันทึก
ความยาววิดีโอ 0:28 วินาที
พัฒนั่งหอบหายใจตัวโยน เขากลั้นใจกดส่งไฟล์วิดีโอนั้นเข้าไปในห้องแชทของกรทันที
ฟึ่บ
วิดีโอถูกอัปโหลดขึ้นในแชท
พัฒจ้องหน้าจอตาไม่กะพริบ นิ้วโป้งเปียกเหงื่อกดลงบนขอบโทรศัพท์แน่น
เพียงแค่ไม่กี่วินาที...
สถานะมุมล่างของคลิปก็เปลี่ยนเป็น อ่านแล้ว
พัฒกลืนน้ำลาย ร่างกายเกร็งรอคำตอบ
หนึ่งนาทีผ่านไป...
สองนาทีผ่านไป...
ไม่มีข้อความใดๆ ตอบกลับมา
ไม่มีอะไรเลยนอกจากความเงียบงัน
พัฒกัดริมฝีปากจนเจ็บ ควยใต้เป้ากางเกงยังคงปวดหนึบและกระตุกเต้นตุบๆ ทิ้งให้เขานั่งทรมานอยู่บนเก้าอี้ทำงานเพียงลำพัง
สายตาของเขาจ้องคำว่า อ่านแล้ว ใต้คลิปวิดีโอไม่วางตา
ยิ่งกรไม่ตอบอะไร ควยที่อัดแน่นอยู่ใต้กางเกงสแล็คก็ยิ่งปวดหนึบจนแทบจะระเบิด
เขารอไม่ไหวแล้ว
มือแตะหน้าจอมือถือ กดเข้าโหมดบันทึกวิดีโออีกครั้ง จัดมุมกล้องให้กดต่ำลงมาที่ช่วงเอวและเป้ากางเกงแบบเน้นๆ
ติ๊ด
ตัวเลขอัดวิดีโอสีแดงเริ่มกระพริบ
พัฒสูดลมหายใจเข้าลึก มือขวาเลื่อนลงไปจับหัวเข็มขัดหนังแท้ ปลดสลักเหล็กออกอย่างรีบร้อน
กริ๊ก... แกร๊ก
เสียงโลหะกระทบกันดังก้องในห้องทำงานที่เงียบกริบ พัฒดึงสายเข็มขัดรูดผ่านหูกางเกง ปล่อยให้มันห้อยตกลงข้างขา จากนั้นปลดกระดุมกางเกงสแล็ค นิ้วเกี่ยวกระตุกหัวซิปรูดลง
ครืด...
ลำควยที่แข็งเต็มที่ดันเนื้อผ้าคอตตอนสีขาวจนโป่งนูนออกมาเป็นลำชัด เส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านลำเนื้อจนเห็นเป็นรอยนูนใต้ผ้าขาว หัวควยบานใหญ่ขยายตัวจนดันเนื้อผ้าบางเฉียบจนเกือบโปร่งแสง
ตรงส่วนปลายหัว... น้ำเงี่ยนเหนียวใสปริทะลักออกจากรู ไหลซึมผ่านกางเกงในสีขาวจนกลายเป็นคราบเปียกชื้นวงใหญ่สีคล้ำ
"ฮึก..."
พัฒกุมรอบลำควยที่ถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงในสีขาว นิ้วโป้งขยี้ลงบนจุดที่เปียกชื้นตรงหัวบาน
"อึก... อ่าาห์..."
เพียงแค่เนื้อผ้าเปียกน้ำเงี่ยนบดเข้ากับรอยหยัก ร่างกายก็สะท้านเฮือก ขาสองข้างสั่นเทาจนเกร็งจิกพื้นพรม
น้ำเงี่ยนใสไหลเยิ้มทะลักออกมาเพิ่ม ซึมเปื้อนปลายนิ้วของเขาจนเหนียวหนืด
พัฒเงยหน้าขึ้นสบตากับเลนส์กล้องบนโต๊ะ สายตาของบอสใหญ่เยิ้มฉ่ำ ไร้ซึ่งความเป็นผู้นำใดๆ หลงเหลือ มีเพียงสภาพของชายวัยสามสิบกลางๆ ที่กำลังตกเป็นทาสของความเงี่ยน
"ฮึก... บอสอยากแตกครับ..."
เสียงแหบพร่าครางกระเส่าหลุดลอดออกมาอย่างน่าสมเพช มือหนาลูบลำควยผ่านกางเกงในถี่ขึ้น
"กรครับ..."
พัฒบดสะโพกใส่ฝ่ามือ เด้งเอวรับแรงรูดจนหัวควยดันกางเกงในแทบทะลุออกมา
"ช่วยดูบอสหน่อย... ดูควยของบอสสิครับกร... ฮึก... อึก..."
เขารูดสาวขยี้เป้าต่อหน้ากล้องอีกสองสามครั้ง กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งสั่นสะท้านอย่างทรมาน ก่อนจะกัดฟันเอื้อมมือไปกดหยุดบันทึก แล้วกดส่งคลิปที่สองเข้าไปในแชททันทีโดยไม่ลังเล
ฟึ่บ
คลิปความยาว 0:35 วินาทีถูกส่งออกไป
พัฒทิ้งมือลงข้างตัว นั่งแหกขาหอบหายใจตัวโยนอยู่บนเก้าอี้ เป้ากางเกงในสีขาวเปียกโชกไปด้วยน้ำเงี่ยน ลำควยยังคงเต้นตุบๆ อยู่นอกเป้ากางเกงสแล็คที่เปิดอ้า
ตาของเขาจับจ้องที่หน้าจออย่างใจจดใจจ่อ
อ่านแล้ว
สถานะเปลี่ยนไปทันทีที่คลิปไปถึง
กรอ่านแล้ว... กรเปิดดูคลิปที่สองที่เขารูดเป้ากางเกงในสีขาวแล้ว
บรรยากาศในห้องทำงานเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นกระหน่ำ และเสียงหอบหายใจหนักหน่วงที่เป่ารดอากาศ
หนึ่งวินาที... ห้าวินาที... สิบวินาที...
ไม่มีข้อความใดๆ ตอบกลับมา
กรไม่แม้แต่จะกดพิมพ์อะไรกลับมาสักตัวเดียว ปล่อยให้คลิปเป้ากางเกงในเปียกน้ำเงี่ยนค้างคาอยู่บนหน้าจอแบบนั้น
ยิ่งเงียบ ความเงี่ยนก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังลั่นห้องทำงาน พัฒสะดุ้งตัวโยน รีบก้มลงมองหน้าจอด้วยหัวใจที่เต้นรัว
ไม่ใช่กร... แต่เป็นอีเมลแจ้งเตือนจากฝ่ายการเงิน
"โธ่เว้ย!"
พัฒสบถลั่น เขาปัดการแจ้งเตือนทิ้งอย่างหงุดหงิด ความเงี่ยนที่ถูกสะสมมาตั้งแต่ห้องประชุมประกอบกับความเงียบกริบของกรกำลังบีบให้สติของเขาขาดผึง
มือเลื่อนลงไปกุมเป้ากางเกงในสีขาวอีกครั้ง เขาไม่สามารถนั่งรอเฉยๆ ได้อีกต่อไปแล้ว
พัฒกดเริ่มบันทึกวิดีโอบนหน้าจอมือถือเป็นคลิปที่สาม
ติ๊ด
ตัวเลขอัดวิดีโอเริ่มเดิน
"อึก..."
พัฒกัดฟันแน่น นิ้วโป้งทั้งสองข้างสอดเข้าไปใต้ขอบยางกางเกงในสีขาวที่เปียกชุ่ม แล้วรั้งมันลงมาไว้ใต้ไข่ในรวดเดียว
ผึง!
"เชี่ย..."
ลำควยขนาดใหญ่ดีดผึงออกมาสู่สายตากล้องมือถือเต็มๆ จอ
ท่อนเนื้อสีขาวอมชมพูขแข็งตัวจนเส้นเลือดปูดโปนขดเคี้ยวไปทั่วทั้งลำ หัวควยบานใหญ่ขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะ สีแดงก่ำฉ่ำเยิ้ม ปลายรูเปิดอ้ากว้าง ปล่อยให้น้ำเงี่ยนใสเหนียวหนืดทะลักไหลเยิ้มย้อยลงมาตามรอยหยักเป็นทางยาว ลำควยที่ร้อนระอุผงกหัวหงึกๆ ตามแรงเต้นของชีพจรอย่างคุมไม่อยู่
พัฒช้อนสายตาที่เยิ้มฉ่ำขึ้นมองตรงไปที่เลนส์กล้อง
"กรครับ..."
เสียงของเขาสั่นพร่าและกระเส่าจัด
พัฒเอื้อมมือขวาที่สวมแหวนแต่งงานไปกุมรอบโคนควย นิ้วโป้งปาดกวาดเอาน้ำเงี่ยนเหนียวใสที่ปลายหัวควยขึ้นมา แล้วเริ่มละเลงละเลื่อบวนรอบหัวบาน
"อึก... อ๊าาห์..."
"บอสเงี่ยนมากเลยครับ..."
พัฒส่งสายตาเว้าวอน อ้อนผ่านเลนส์ราวกับกรกำลังยืนค้ำหัวอยู่ตรงหน้า
"บอสอยากแตก... ดูควยบอสสิครับ..."
มือเริ่มขยับรูด
เขาเริ่มสาวควยกลางห้องทำงาน แสงแดดจ้าส่องผ่านกระจกบานใหญ่สะท้อนผิวเนื้อที่เปียกชุ่ม
หน้าจอมือถือจับภาพเขานั่งเอนหลังพิงเก้าอี้หนังตัวใหญ่ แหกขาทั้งสองข้างออกกว้าง กางเกงสแล็คและกางเกงในตอนนี้ถูกรั้งลงไปกองที่โคนขา
แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...
เสียงฝ่ามือสาวน้ำเงี่ยนเหนียวเหนอะดังก้องสะท้อนในห้องที่เงียบกริบ
"อ่าาห์... กรครับ... ดูสิ... ควยบอส... กระตุกแรงมากเลยครับ..."
พัฒครางระงม ปากอ้าค้าง น้ำลายใสไหลยืดหยดลงเปื้อนเนกไทที่พาดอยู่บนอก ควยในอุ้งมือแข็งเปรี๊ยะจนร้อนจัด ปลายหัวควยที่แดงก่ำกระตุกเป็นจังหวะตามแรงกำรูด น้ำเงี่ยนใสทะลักล้นออกมาไม่หยุดจนชโลมมือหนาไปทั้งท่อน
"บอส... ฮึก... อ่าาาห์... เสียว... เสียวควยไม่ไหวแล้ว..."
พัฒเร่งจังหวะมือให้เร็วขึ้น เอวเด้งลอยขึ้นลงจากเบาะหนัง สวนกระแทกลำควยเข้าหามือตัวเอง แรงกระแทกหนักหน่วงจนเก้าอี้ทำงานสั่นครืดคราด
"กรครับ... บอสของกรจะแตกแล้ว... บอสไม่ไหวแล้ว... จะแตก...!"
พัฒสูดปากครางลั่น ตาเหลือกขึ้นมองเพดาน หัวควยกระตุกเต้นระรัว
อีกแค่นิดเดียว... อีกแค่สองสามทีเท่านั้น...
แต่ผมยังไม่ให้บอสแตก
อย่าพยายามช่วยตัวเองล่ะ... ผมอยากให้บอสเก็บมันไว้
เสียงกระซิบเย็นชาของกรที่เคยพูดไว้ในห้องประชุมอยู่ๆ ก็ผุดวาบขึ้นมาในหัว
มือที่กำลังสาวรูดควยอย่างบ้าคลั่ง... หยุดชะงักกึกทันที!
"เชี่ย...!"
ร่างหนาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ขาสองข้างเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง เอวที่แอ่นค้างอยู่กลางอากาศเพื่อเตรียมส่งการปลดปล่อยหยุดชะงักลงดื้อๆ ควยที่บวมเป่งและกำลังจะพ่นน้ำออกมาเต้นกระตุกหงึกๆ คาอุ้งมือ
"อึก… อึก…!"
เขากำลังจะปลดปล่อย…แต่สมองของเขา สั่งให้หยุดเอง
ยังไม่ให้บอสแตกครับ
เสียงของกรยังดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัว
เขาหยุดมันเองโดยไม่รู้ตัว
"เชี่ย! เชี่ย!!"
ปัง!
พัฒทุบกำปั้นลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่นเพื่อระบายความอัดอั้น
เขานั่งตัวเกร็งจนตัวสั่นอยู่บนเก้าอี้ ควยยังคงชี้โด่ง ปวดหนึบจนแทบบ้า
มือที่เปียกคราบน้ำเงี่ยนสั่นระริกเอื้อมไปกดหยุดบันทึกวิดีโอ
คลิปความยาว 0:48 วินาทีถูกบันทึกไว้
พัฒกัดฟัน กดส่งคลิปที่สามเข้าไปในแชททันที
ฟึ่บ
วิดีโออัปโหลดเสร็จสิ้น
อ่านแล้ว
สถานะขึ้นทันทีเหมือนสองคลิปก่อนหน้า
แต่ห้องแชท... ก็ยังคงเงียบกริบ ไร้คำตอบ ไร้ข้อความตอบรับใดๆ ทั้งสิ้น
"เชี่ยเอ๊ย!! แล้วทำไมกูต้องหยุดวะ!?"
ควยของเขามันเต้นกระตุกตุบๆ ปวดหนึบไปทั้งลำจนแทบระเบิด เขาอยากแตกจนแทบคลั่ง อยากรูดกระแทกอีกแค่สองสามทีแล้วพ่นน้ำทุกหยดที่อัดแน่นอยู่ในไข่ออกมาให้หมด แต่ร่างกายของเขากลับเสือกหยุดเองดื้อๆ ... หยุดเพียงเพราะคำสั่งของกรก้องขึ้นมาในหัว
พัฒก้มมองท่อนเนื้อของตัวเองที่ชี้โด่งตั้งชัน หัวควยบานใหญ่สีแดงก่ำฉ่ำเยิ้ม ปลายรูเปิดอ้าจนน้ำเงี่ยนใสทะลักย้อยลงมาตามรอยหยักไม่ขาดสาย
เขาลุกขึ้นยืน คว้าโทรศัพท์มือถือ เอาไปวางพิงกับกองแฟ้มเอกสารตรงมุมโต๊ะทำงาน
กดเริ่มบันทึกวิดีโอคลิปที่สี่
ติ๊ด
พัฒยืนแหกขาอยู่หลังโต๊ะทำงาน ทิ้งน้ำหนักลงบนขาทั้งสองข้าง กล้ามเนื้อต้นขาแน่นตึงเปรี๊ยะ มือขวากุมรอบลำควย เขาสาวรูดช้าๆ เสียงเนื้อเหนียวเหนอะดัง แจ๊ะ... แจ๊ะ...
พัฒมองตรงเข้าไปในหน้าจอ สบตากับเลนส์
"กรครับ..."
เสียงแหบต่ำครางกระเส่าหลุดออกมาจากลำคอ
"บอสเงี่ยนมากเลย... อ๊าาห์..."
มือสาวควยไม่หยุด ลำเนื้อใหญ่ดีดผงกรับแรงรูดจนหัวควยสั่น พัฒยกมือซ้ายขึ้นมา ปาดเอาน้ำเงี่ยนใสๆ ขึ้นมาเต็มปลายนิ้ว
เขาชูนิ้วเปียกแฉะนั้นจ่อหน้ากล้อง แล้วค่อยๆ อ้าปาก แลบลิ้นเลียน้ำเงี่ยนของตัวเอง
"อึก... อื้มม... น้ำของบอส... มันหวานมากเลยครับกร..."
พัฒครางซีด มือขวาเร่งจังหวะรูดสาวลำควยเร็วขึ้นและแรงขึ้น เด้งเอวกระแทกลำควยเข้าหาอุ้งมือตัวเองอย่างเมามันส์
"กรครับ... จะแตกแล้ว... ไม่ไหวแล้ว..."
พัฒหอบหายใจกระชั้น ดวงตาลอยคว้าง
"พี่... อึก... บอสขอแตกได้ไหมครับ... ฮึก... ขอร้องล่ะครับกร..."
พัฒขยี้หัวควยระรัวอีกสองสามครั้งก่อนจะกัดฟันหยุดมือ เอื้อมไปกดตัดคลิป
ความยาว 0:38 วินาที
พัฒกดส่งคลิปที่ตัวเองยืนสาวควยและเลียน้ำเงี่ยนหากรทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด
ฟึ่บ
คลิปถูกส่งออกไป
พัฒยืนหายใจหนักท้าวมือกับโต๊ะทำงาน ควยลำโตยังคงชี้โด่ง ปลายหัวควยที่เปียกเยิ้มกระตุกพ่นน้ำเงี่ยนใสหยดลงบนพื้นพรมห้องทำงานหยดแล้วหยดเล่า
ตาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอ
อ่านแล้ว
สถานะเปลี่ยนไปทันที... กรดูคลิปที่เขายืนอ้อนวอนขอแตกแล้ว
แต่กรก็ยังเงียบกริบเหมือนเดิม
พัฒยืนกัดฟันแน่นจนเจ็บกราม เขาอยากรูดให้มันแตกๆ ไปซะ แต่ไม่รู้ทำไมร่างกายเขาถึงไม่ยอมทำ และเลือกที่จะรอคอย
ติ๊ง!
พัฒสะดุ้งสุดตัว ตาตวัดมองหน้าจอ
Korn: บอสครับ
Korn: รู้สึกยังไงบ้าง
พัฒรีบตะครุบมือถือทั้นที นิ้วโป้งของเขาสั่นระริกจนกดแป้นพิมพ์แทบไม่โดน
Korn: รู้สึกดีไหมครับ
Korn: อยากให้ผมช่วยไหมครับ
ลำควยกระตุกหงึกๆ ตอบรับข้อความทันที เลือดลมสูบฉีดจนหน้ามืด
พัฒบังคับนิ้วที่สั่นเทากดพิมพ์ตอบกลับไปทีละตัว
Phat: ครับ
Phat: ผมอยากให้คุณช่วย
กรตอบกลับมาแทบจะในวินาทีเดียวกัน
Korn: งั้นบอสทำตามผมนะครับ
Korn: ออกมาจากห้องทำงาน
"หืม?"
พัฒอ่านแล้วเลิกคิ้ว
Korn: ไปที่ลิฟต์
Korn: กดขึ้นไปที่ชั้นบนสุด
พัฒยืนมองหน้าจอมือถือ สมองที่พร่ามัวพยายามประมวลผลคำสั่ง
ชั้นบนสุด... ดาดฟ้า
พัฒดึงกางเกงสแล็คขึ้นมารูดซิป สอดหัวเข็มขัดเข้าล็อก จัดเสื้อเชิ้ตที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แล้วเดินตรงดิ่งไปที่ประตู
บรรยากาศภายนอกยังคงเป็นออฟฟิศที่พลุกพล่าน พนักงานหลายคนกำลังเดินถือเอกสารไปมา
"บอสครับ เดี๋ยวบ่ายสองมีประชุมสรุปยอดนะครับ"
"บอสครับ เอกสารโครงการของฝ่ายจัดซื้อ..."
"บอสจะรับกาแฟเพิ่มไหมครับ"
"อ่า... อื้ม เดี๋ยวผมมา"
พัฒปั้นหน้าขรึม ตอบรับส่งๆ ขาทั้งสองข้างก้าวเดิน พยายามเดินเบี่ยงตัวเพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็นเป้ากางเกงสแล็คที่ตุงเปรี๊ยะ ทุกจังหวะที่ก้าวเดิน หัวควยที่แฉะน้ำเงี่ยนจะบดเบียดกับเนื้อผ้า เสียวจนขนลุกชันไปทั้งแผ่นหลัง
"บอสครับ ขอโทษนะครับ..."
เสียงเลขาหนุ่มทักขึ้นมาจากด้านข้าง มองหน้าพัฒด้วยสายตาสงสัย
"บอสหน้าแดงมากเลยครับ เหงื่อแตกเต็มหน้าผากเลย... ไม่สบายหรือเปล่าครับ"
พัฒรีบยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ขมับ หลบสายตาลูกน้อง
"เปล่า... ไม่เป็นไร ผมแค่ร้อนนิดหน่อย"
พูดจบเขาก็รีบสาวเท้าหนี ตรงดิ่งเข้าไปในลิฟต์และกดขึ้นชั้นบนสุดทันที
ติ๊ง!
ประตูลิฟต์เปิดออกสู่ชั้นดาดฟ้า
สายลมกรรโชกแรงพัดปะทะใบหน้าจนผมของเขาปลิวสะบัด ไอแดดช่วงบ่ายและความโปร่งโล่งของท้องฟ้ากว้างใหญ่ทำให้ประสาทของเขาตื่นตัว
พื้นที่ดาดฟ้าฝั่งหนึ่งถูกออกแบบเป็นพิเศษ เป็นห้องกระจกขนาดใหญ่ที่สร้างยื่นลอยออกไปนอกขอบตึกสูงหลายสิบชั้น พื้นห้องและผนังทุกด้านทำจากกระจกใสแจ๋วหนาพิเศษ ไม่มีผ้าม่าน ไม่มีเสาบังสายตา
เมื่อก้าวเดินเข้าไป มันจะให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเดินลอยอยู่กลางอากาศ มองทะลุพื้นกระจกลงไปเบื้องล่าง จะเห็นลานกว้างหน้าตึก ทางเข้าบริษัท คาเฟ่ที่มีผู้คนนั่งจิบกาแฟ และรถยนต์คันจิ๋วที่แล่นขวักไขว่อยู่บนถนน
และตรงกลางห้องกระจกใส... กรยืนอยู่ตรงนั้น
สวมเสื้อเชิ้ตขาวพับแขน สแล็คดำ ยืนเอามือล้วงกระเป๋า ตามองทอดออกไปที่ตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ท่าทางนิ่งสนิทราวกับเป็นเจ้าของตึกแห่งนี้
"บอสมาแล้วเหรอครับ"
เสียงเรียบๆของกรดังขึ้นโดยที่เจ้าตัวไม่ได้หันกลับมามอง
พัฒเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างหลังกร
"คุณ... ให้ผมขึ้นมาที่นี่ทำไม"
เสียงของพัฒสั่นพร่า แหบต่ำจนแทบจะกลายเป็นเสียงคราง
กรยังคงยืนมองวิวด้านหน้า แต่มุมปากยิ้มบางๆ
"บอสรู้คำตอบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ"
พัฒหัวใจเต้นแรง แต่...ควยของเขากระตุกแรงยิ่งกว่า
"กรครับ..."
เขาเผลอเรียกชื่อคนตรงหน้า เสียงของเขา บางเบา และเต็มไปด้วยความต้องการ


ขอบคุณทุกๆคอมเมนต์และกำลังใจนะครับถ้าใครชอบเรื่องนี้และอยากสนับสนุนนักเขียน สามารถตามไปอ่านเรื่องเต็มๆได้ที่ รี้ดอะไรต์ นะครับ

Navar โพสต์ 2025-3-14 21:04:54

ขอบคุณครับ

muumix โพสต์ 2025-3-14 21:41:57

ทุกขั้นทุกตอนของการเข้ามาของกร กับบทเซ็กส์ของบอสพัฒ ถ้าเป็นอย่างที่กรบอกก็คงดี ไม่ได้คิดร้าย ต้องการให้พัฒพบความสุข แต่ถ้าคิดร้ายบอสเราก็น่าสงสารไม่น้อยเลยทีเดียว

KillerBee โพสต์ 2025-3-14 22:16:30

เสียวมากครับ ผมติดตามนะ แตกได้ทุกตอนจริงๆ เสียวไปหมด

สมพร โพสต์ 2025-3-14 22:22:49

ชอบมากครับ

nuangnut1996 โพสต์ 2025-3-14 23:10:28

สนุกมากครับ

2530_ โพสต์ 2025-3-14 23:39:01

{:5_146:}

แมลง โพสต์ 2025-3-14 23:40:38

สุดยอด

Bassmk โพสต์ 2025-3-15 00:05:31

ชอบมาก สนุกสุดๆ ครับ

danzalion โพสต์ 2025-3-15 00:44:20

ชอบสุดๆครับ

pisit2517 โพสต์ 2025-3-15 01:02:15

ขอบคุณมากนะครับ

paothai โพสต์ 2025-3-15 01:17:44

ขอบคุณครับ

llakatsukill โพสต์ 2025-3-15 07:16:40

ดาดฟ้าๆ ขอบคุณคับ ^°^

lekthai โพสต์ 2025-3-15 09:33:28

ขอขอบคุณมาก เสวสุดๆ

phanumard โพสต์ 2025-3-15 15:01:56

ขอบคุณครับ

ryug โพสต์ 2025-3-15 19:15:58

ขอบคุณครับ

แมลง โพสต์ 2025-3-15 21:57:00

สุดยอด

Mymylove โพสต์ 2025-3-16 00:09:33

เขียนบรรยายสุดยอดมากเลยฮะ แบบคิดภาพตามแล้วสุดยอดจริง ๆ บอสก็อดทนเก่งมากกก ส่วนกรก็รู้ว่าทำไงถึงยั่วบอสให้ได้ผลที่สุด รออ่านต่อเลยครับ

audiwoods โพสต์ 2025-3-16 13:54:53

ความลับแตกแน่ครับ

KJL โพสต์ 2025-3-16 16:49:10

ขอบคุณครับ
หน้า: [1] 2 3
ดูในรูปแบบกติ: พัฒหลง ตอน บอสของบริษัทที่เร่าร้อน (เพิ่มเนื้อหา+รีไรท์)