ถ้าอร่อย ผมขอกินหน่อยนะ ตอนที่ 2 แฟนเก่าคนโฉด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย SlogaRia เมื่อ 2025-8-6 12:03วันนี้ผมมีนัดกินข้าวกับเพื่อนในกลุ่มสมัยมหาลัยที่ร้านอาการกึ่งบาร์แห่งหนึ่งย่านเอกมัยที่ไม่ได้เจอกันมานาน จริงๆ ในกลุ่มพวกเรามีกัน 6 คนแต่ด้วยหน้าที่ความรับผิดชอบต่างๆ ทำให้วันนี้มีคนที่ว่างมาแค่ 3 คนเท่านั้น คือ ผม มอสและเกี๊ยว
"สุดท้าย วันนี้ก็เหลือพวกเรามาฉลองกันแค่ 3 คน...ยิ่งโตยิ่งนัดกันยาก"มอส หนุ่มหน้าไทยแท้หุ่นดีร่างสูงใหญ่ ที่ตอนนี้หันไปเอาดีด้านเทรนเนอร์ฟิตเนสพูดขึ้น
"จริง นี่พวกเราไม่เจอกัน 3-4 เดือนแล้วมั้งเนี่ย"ผมพูดตามอย่างเห็นด้วย
"อย่าค่ะ มีมึงค่ะที่ไม่ว่างมาเจอเพื่อน เดี๋ยวโผล่เชียงใหม่ เดี๋ยวโผล่กระบี่ วันดีคืนดีไปโผล่ขอนแก่น" เกี๊ยว สาวร่างอวบผิวขาวบ่นผมทันทีที่ผมพูดจบ
"ขอโทษจ้าาา บางทีฟีลมันมาก็ต้องรีบไปอ่ะเนอะ" ผมบอกเกี๊ยวและมอส ซึ่งจริงๆ แล้วพวกเขาก็เข้าใจนะครับ ว่าการทำงานประเภทนี้ บางทีก็ต้องใช้ความรู้สึกเป็นแรงขับเคลื่อนในการผลิตผลงาน พวกเราต่างคนต่างอัพเดทชีวิตของตัวเองให้เพื่อนฟัง จนกระทั่งมอสเปิดประเด็นใหม่ขึ้นมา
"เออ วันก่อนกูเห็นใน IG...ไอ้ท็อปผัวเก่ามึงอ่ะ ตอนนี้โคตรจะแอค ลงรูปแต่ละที โคตรเห่อแบรนด์เนม" มอสพูดขึ้นมา
"เอ๊า...ก็เขาได้เมียรวย" เกี๊ยวพูดเสียงประชด
"เพื่อนเราก็รวย" มอสพูดแล้วยักไหล่ให้เกี๊ยว
"แต่ไม่เปย์หนักไงคะะะ" เกี๊ยวพูดแล้วหันมามองผม
"นี่เห็นแก่ที่มันเป็นเพื่อนในเซคชั่นที่เรียนแล้วเป็นแฟนเก่ามึงนะเบคก็เลยข่มใจไม่ด่ามัน แหม...ทำเป็นพูดว่าเลิกกับเพื่อนกูเพราะอ้วน ได้ยินแล้วหัวร้อน...อ้วนแล้วผิดตรงไหนวะ กูกินของกูเอง ใช้เงินตัวเอง ไม่ได้ไปขอเงินพ่อแม่มันมาแดกสักหน่อย"เกี๊ยวพูดอย่างใส่อารมณ์ทำเอาพวกผมหัวเราะเลยครับ
"แล้วนี่มึงยังได้คุยกับมันอยู่ไหม" มอสถามผมครับ
"กูบล็อคแม่งหมดละ กูอุตส่าห์ขอร้องไม่ให้เลิก ผลักกูลงพื้นซะงั้น เจ็บชิบหาย" ผมพูดแล้วหมุนแก้วเครื่องดื่มในมือเล่นอย่างไม่มีความหมาย
"เลิกกันใหม่ๆ กูก็ยังโทรง้อ แชทไปอ้อนวอนอยู่นะ พอเห็นแม่งเปิดตัวว่าคบแฟนใหม่เป็นสาวไฮโซ แล้วบอกคุยกันมาสักพัก ในที่สุดก็ได้เป็นแฟนแค่นั้นแหละ...เลิกกูได้ไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ...ที่เจ็บกว่าคือ วันหนึ่งมันรับสายกูแล้วด่ากูว่าโง่ที่ไม่รู้ว่ามันนอกใจกูไปแล้วตั้ง 3-4 รอบ แถมส่งรูปตอนเอาคนอื่นมาให้กูดูอีกเกือบ 10 รูป หลังจากวันนั้นกูบล็อคเลย...แต่ก็ช่างแม่ง ผ่านมา 2 ปีละ กูไม่รู้สึกอะไรกับมันแล้ว" ผมพูดจบแล้วยกดื่มหมดแก้วเลยครับ
"อ้าวมึงนี่ หมดแก้วไม่บอกพวกกู เดี๋ยวก็โบกซะหรอก...เติมใหม่เลย มา ชนแก้ว!!" มอสพูดแล้วพวกเรา 3 คนก็ชนแก้วกันต่อ
..............
"อ้าว พวกมึง ไม่เจอกันตั้งนาน เป็นไงกันบ้างวะ"ผมหันไปมองต้นเสียงแล้วรู้สึกเหมือนฟ้าเล่นตลกครับ ท็อปแฟนเก่าของผมเดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับควงแขนสาวสวยคนหนึ่งเข้ามาด้วย เขาไม่ได้ยิ้มธรรมดานะครับ ยิ้มกว้างเลยล่ะ
"ก็ดีว่ะ แล้วนี่มึงพึ่งมาเหรอ" มอสเป็นคนหันไปตอบท็อปครับ
"ใช่ พอดีพาแฟนไปชอปปิ้งมานิดหน่อยว่ะ เดินเยอะเลยอยากหาร้านนั่งชิลนั่ง สุ่มมามั่วๆ ดันเจอเพื่อนเก่าซะงั้น" ท็อปพูดแล้วมองมาที่ผม
"นี่เพื่อนท็อปเหรอ เราชื่อพริมนะ" สาวสวยคนนั้นพูดแนะนำตัว ผมหันไปมองเธอในชุดเดรสแบรนด์เนมสีเข้มราคาแพง ผมสีน้ำตาลยาวตรง เครื่องหน้าแต่งไว้อย่างพอดี แถมยังฉีดน้ำหอม Niche Brand ชื่อดังอีก สมเป็นคุณหนูไฮโซของแท้
"เราชื่อมอส คนนี้เกี๊ยว คนนี้ชื่อเบค" มอสแนะนำพวกเราให้พริมรู้จัก
"อ๋อ เบคแฟนเก่าท็อป คนนี้นี่เอง" พริมพูดแล้วยิ้มให้ผม ก่อนที่จะเดินไปควงแขนท็อป
"ไหนท็อปว่าเบคอ้วนไง ที่เห็นนี่ก็ไม่อ้วนนะ" พริมหันไปถามท็อป อดีตแฟนผมหันไปยิ้มให้เธอทีหนึ่งแล้วหันมาทางผม
"ก็ตอนนั้นเขาอ้วนอ่ะ ตอนนี้เปลี่ยนไปเยอะเลย" ท็อปมองผมแล้วยิ้มให้ เป็นรอยยิ้มที่ผมเห็นแล้วรู้สึกถึงการข่มผมและมองว่าตัวเองเหนือกว่า ผมไม่ชอบเอาซะเลย
"คนเราก็มีการพัฒนาบ้างแหละ มึงยังดูเปลี่ยนไปเยอะเลย" ผมพูดแล้วมองเขา วันนี้เขาใส่เสื้อยืดสีดำสกรีนชื่อแบรนด์หรูพร้อมกางเกงคัตติ้งเนี๊ยบ กระเป๋าและเครื่องประดับต่างๆ ก็ต่างเป็นของราคาแพงดีเทลแน่นที่เดินไปไหนก็เหมือนเป็นการตะโกนว่ากูรวยอยู่ทุกก้าว ผมเห็นแล้วอดทึ่งไม่ได้
"พอดีแฟนกูเป็นคนน่ารัก เลยซื้อให้กูน่ะ" เขาพูดแล้วมองมาที่ผม ก็จริงอยู่ที่ของพวกนี้ผมซื้อไหว แต่ผมเป็นคนไม่รักษาของและไม่ได้อินกับการแต่งตัวจัดเต็มขนาดนั้น แถมตอนผมคบกับเขา ก็คบกันปกติ เขาไม่เคยบอกให้ผมรู้เลยว่าชอบอะไรแบบนี้ ไม่งั้นผมคงซื้อให้เขาบ้างแล้วล่ะ
"ท็อป เราหิวแล้วอ่ะ ไปหาโต๊ะนั่งกันเถอะ" พริมพูดขึ้นมาแล้วเกาะแขนของท็อปอย่างออดอ้อน
"จริงสิ...เบคเป็นนักรีวิวอาหารใช่ไหม วันที่ 21 พริมจะเปิดร้านอาหารใหม่แถวหลังสวน ถ้าสะดวกก็มานะ มีค่าจ้างให้ หวังว่าคงไม่อึดอัดนะ...ร้านแฟนใหม่ของแฟนเก่าน่ะ" พริมหันมาบอกผมก่อนเดินไป สายตาของเธอผมสัมผัสได้ว่าเป็นแววตาท้าทาย เธอไม่ได้เป็นคนเรียบร้อย ไม่ได้เป็นคนใสๆ อย่างภาพลักษณ์ที่พวกเราเห็นเธอหรอก ในขณะที่มอสกับเกี๊ยวนั่งนิ่งปั้นยิ้มธุรกิจให้ทั้งคู่ ท็อปยืนมองพวกเราด้วยสีหน้านิ่งเฉย
"ว่างน่ะ ว่างอยู่แล้ว เราไปแล้วกลัวพริมกับท็อปจะเป็นฝ่ายอึดอัดแทนมากกว่า อีกอย่างเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับท็อปแล้วล่ะ ตั้ง 2 ปีแล้ว ใครจะมามัวคิดถึงแฟนเก่าอยู่ได้" ผมพูดแล้วมองเธอกลับอย่างท้าทาย
"งั้นก็ดีเลย มาให้ได้นะ เดี๋ยวเตรียมโต๊ะไว้ให้ 3 ที่ ไปกันทั้ง 3 คนนี่ให้ได้เลยนะ" เธอพูดแล้วเดินไปหาโต๊ะนั่งโดยไม่รอท็อป
..................
"มึงบ้าอะไรเนี่ย" มอสพูดขึ้นมาทันทีหลังจากพี่ 2 คนนั้นเดินหายไปที่อีกมุมของร้าน
"กูไม่รู้..." ผมตอบมันไป คือฟีลมันแบบเธอยิงมาฉันยิงกลับ ผมก็ตอบไปแบบไม่รู้ตัว
"เขาท้าทายมึงไปลงสนามของเขา มึงก็ยังจะไป โอ้ยย หัวจะปวด" เกี๊ยวพูดแล้วยกหมดแก้ว
"กูแค่แบบ ยอมไม่ได้ว่ะ..." ผมตอบไปเสียงอ่อยๆ
"ดูจากเมื่อกี้ก็รู้ว่าวันนั้นมึงโดนเล่นเยอะกว่าวันนี้แน่ แล้วให้พวกเราไปกันทั้ง 3 คนเลย เอาไงดีเนี่ย วันนั้นกูไม่ว่างด้วยนะ" มอสพูดขึ้นมา
"กูจะบ้า เอาไงให้พวกนั้นแพ้คาบ้านดี...แต่ก็เซอร์ไพร์สนะ กูไม่คิดว่าไอ้ท็อปจะบอกพริมว่ามึงเป็นแฟนเก่ามันอ่ะ" เกี๊ยวพูดขึ้นมา
"ก็จริง แล้วพริมก็แม่งใจกว้างจัด แฟนเก่าผัวตัวเองเป็นผู้ชาย ยังคบต่อได้ เป็นบางคนคงไม่คบต่อ" มอสพูดขึ้น
"โอ้ย มึงนี่นะ สมัยนี้หลายคนเปิดกว้างค่ะะะ เขารับได้หมด" เกี๊ยวพูดเสียงแหลมใส่มอสก่อนจะหันมาพูดกับผมต่อ "หรือแม่งเซ็กส์ดีวะ"
"โถอิซาลาเปา หัวมึงก็คิดลามกเหมือนกันแหละ" มอสพูดตอกกลับเกี๊ยว
"พวกมึงอ่ะ พอก่อนน กูว่าก็ไปรีวิวให้จบๆ ช่างแม่งมันเถอะ" ผมบอกสองคนนั้นไป
"กูไม่ว่างไงมึง" มอสพูดขึ้น
"ไม่เป็นไร ไว้ค่อยหาเพื่อนสักคนไปแทน...วันนี้เมากันก่อนนน เอ้า ชนแก้ววว" ผมพูดแล้วชนกับสองคนนั้นต่อ
....................
"เขาคนนี้เสด็จลงมาแล้วค่ะ" เสียงยัยพี่บีนพูดขึ้นที่โต๊ะกินข้าว ก่อนมองผมเหมือนอยากจะพูดอะไร
"อะไร" ผมถามพี่สาวผมเพราะคุณเธอเล่นมองผมค้างเลยสิครับ
"แก...เพื่อนฉันบอก ว่ายัยพริมแฟนใหม่ไอ้ท็อปกำลังจะเปิดร้านอาหารสิ้นเดือนนี้" พี่สาวผมพูดอย่างตื่นเต้น
"อ๋อ รู้แล้ว" ผมบอกพี่สาวผมไปนิ่งๆ
"เอ้าา จากไหน ทำไมรู้ก่อนฉัน" ยัยบีนพูดแล้วมองผมตาโต
"เมื่อคืนไปดื่มกับพวกเกี๊ยว ดันไปเจอสองคนนั้นเข้าน่ะสิ" แล้วผมก็เล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้พี่สาวผมฟัง
"ร้ายอย่างที่รับรู้มาจริงๆ" พี่สาวผมพูดออกมา
"แกรู้ไหม สมัยเรียนเมืองนอกยัยคนนี้มีแฟนคนหนึ่ง หล่อ รวย ผู้ดีสุดๆ ฉันเคยเจอผ่านๆ อยู่หลายรอบ แต่ยัยนี่ดันไปนอกใจแฟน พอโดนจับได้ก็ขอร้องเขาให้เขาให้อภัยตัวเอง แล้วก็นอกใจอีกตั้งหลายรอบเลย" พี่สาวผมเม้าท์อย่างออกรส ก็ไม่แปลกครับที่ผมไม่รู้ เพราะพี่สาวผมไปเรียนต่อที่เมืองนอก ส่วนผมเรียนที่ไทย เลยไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้
"สุดท้ายเขาก็ขอเลิกเด็ดขาด พร้อมขู่ว่าถ้าไม่เลิกจะแฉเรื่องพวกนี้ให้ทุกคนที่ไทยรู้ให้หมด ยัยนี่เลยยอมเลิกแล้วหนีกลับไทย จากนั้นก็คง..." พี่สาวผมพูด
"ก็มาเจอกับท็อป" ผมพูดต่อ พี่สาวผมพยักหน้า
"ฉันไม่รู้หรอก ว่าทำไมสองคนนี้ถึงได้ตกลงปลงใจคบกันได้ แต่บอกไว้เลยนะ ว่าฉันไม่ชอบทั้งคู่นั่นแหละ" พี่สาวผมพูดแล้วกอดอก
"ก็คนนอกใจแฟนตัวเองทั้งคู่อ่ะ น่าจะเข้าใจกันดี เลยคบกันได้" ผมพูดแล้วค่อยๆ ลงมือกินข้าว "แล้วทำไมไม่เคยเล่าเรื่องพวกนี้ให้ฟังเลย" ผมถามพี่สาวผมหลังจากกินไปได้นิดหน่อย
"ก็กลัวแกคิดถึงแฟนเก่าน่ะสิ เลิกแล้วก็ลืมๆ ไปเถอะ ช่วงนั้นเห็นแกเฮิร์ท เลยไม่อยากทำอะไรให้นึกถึงไอ้ท็อปเอา" พี่สาวผมบอกผมก่อนที่จะพูดต่อ "แล้วจะเอาไงต่อ จะไปรีวิวให้พวกนั้นเหรอ"
"ก็คงทำงั้น รับปากไปแล้ว ไม่อยากป๊อด" ผมบอกพี่สาวผมไป ยัยบีนก็พยักหน้าแกนๆ ให้ผม
.....................
ก่อนวันที่จะไปร้านอาหารของพริม 2 วัน ผมมาเดินชอปกับเกี๊ยวโดยมีพี่บีนตามมาด้วยเหตุผลเดียวกัน คืออยากชอป หลักๆแล้วเกี๊ยวอยากได้เครื่องประดับเพิ่มเพราะไม่อยากดูเบาตอนไปร้านอาหารวันมะรืน ส่วนผมก็ไปซื้อแบรนด์ประจำที่ดูเรียบๆ ที่ในชอปของร้านจะมีชุดวางโชว์อยู่เต็มร้าน แต่ซื้อยากเพราะต้องเป็นลูกค้าประจำ คอยซื้อของเล็กๆ น้อยๆ ทำยอดทีละนิด ถึงจะซื้อของชิ้นอื่นได้ง่ายหน่อย
"บีน ใช่ไหมเนี่ย" เสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้นมาหลังจากที่พวกเราเดินออกมาจากชอปของร้านที่ผมมาซื้อเสื้อตัวใหม่ พี่สาวผมหันไปมองทางต้นเสียงแล้ววิ่งเข้าไปทักทายอย่างตื่นเต้น
"ไลลา กลับมาเมื่อไหร่เนี่ย" พี่สาวผมทักทายผู้หญิงหน้าไทยผิวน้ำผึ้งหุ่นนางแบบตรงหน้าอย่างเป็นกันเอง
"ไอถึงไทยเช้านี้เอง จะให้กลับไปนอนก็นอนไม่หลับ ยังปรับเวลาไม่ค่อยได้ ถึงจะเหนื่อยหน่อยแต่คิดว่าออกมาเดินเล่นในห้างดีกว่า ไอเลยชวนโฟล์คมาเดินเล่นด้วยกันนี่แหละ" คนที่ชื่อไลลาพูดแล้วผายมือไปทางคนที่ชื่อโฟล์ค
"สวัสดีครับ" หนุ่มร่างสูง ผิวขาวสะอาด มีกล้ามเนื้อสวยงามที่มองจากภายนอกก็รู้ว่าต้องเข้ายิมเป็นประจำ พูดทักทาย
"เอ้า เราเคยเจอกันผ่านๆ ที่นู่นนี่" พี่สาวผมพูดขึ้น ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วหัวเราะออกมาอย่างเป็นมิตร ปากอิ่มของเขายิ้มกว้างทำให้ผมเห็นฟันเรียงสวยของเขา จมูกเขาโด่ง ตาคมคิ้วเข้ม ยิ่งเขาเสยผมที่เซ็ตให้เหมือนไม่ได้ตั้งใจเซ็ตมา ยิ่งทำให้เขาดูหล่อและมีเสน่ห์มากๆ
"เอ้อ นี่เบค น้องของเราและนี่น้องเกี๊ยว เพื่อนของเจ้าเบคมัน" พี่บีนพูดแนะนำแล้วพวกผมก็ยกมือขึ้นไหว้สองคนนั้นอย่างสุภาพ
"โอ้ยย ไม่ต้องถึงกับไหว้หรอก คนกันเองๆ พี่ชื่อไลลานะ เพื่อนร่วมคลาสของบีน และนี่โฟล์ค เพื่อนมหาลัยเดียวกัน" พี่ไลลาพูดอย่างเป็นกันเอง
"อ้าว งั้นก็รู้จักพี่พลอยด้วยสิครับ" ผมถามพี่ไลลา
"ใช่ คนไทยที่นู่นก็เพื่อนๆ กันทั้งนั้นแหละ" พี่ไลลาบอกผม
"แล้วนี่จะกลับมานานไหม" พี่บีนถาม
"ไอก็กลับมาแปปๆ แหละ พอดีว่าจะหางานทำที่นู่นเลย แต่รายนี้เนี่ยสิ เห็นว่าจะกลับมาถาวรแล้วล่ะ" หญิงสาวลุคนางแบบพูดแล้วชี้ไปที่พี่โฟล์ค
"ว่าจะกลับมาลองเปิดร้านอาหารดูน่ะ ถ้าโอเคอาจจะทำเปิดสาขาใหม่เรื่อยๆ ถ้าประสบความสำเร็จมากๆ ก็อาจไปเปิดที่เมืองนอกด้วย" พี่ชาร์ปบอก
"เออ พูดถึงร้านอาหาร ได้ข่าวไหมว่ายัยตัวดีก็เปิดร้านอาหาร แถมชวนไอไป Soft Opening ด้วยนะ" พี่ไลลาพูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้เล็กน้อย
"อ๋อ ...อุ้ย" พี่สาวผมพูดแล้วหันไปมองพี่โฟล์ค
"ไม่เป็นไร แฟนเก่าน่ะ ไม่สนใจอะไร ตัดขาดกันไปแล้ว" เขาพูดด้วยเสียงสบายๆ
"นี่ ยัยนั่นชวนน้องฉันไปให้ไปเหมือนกัน นางอยากให้ไอ้เบคไปรีวิวร้านอาหารให้ แล้วความพีคคือ แฟนใหม่ยัยนั่น คือแฟนเก่าไอ้เบคมันนี่แหละ" พี่สาวผมเล่าให้สองคนนั้นฟัง
"โอ้มายก็อดด...โลกกลมอะไรขนาดนี้" พี่ไลลาอุทานขึ้น ในขณะที่พี่โฟล์คมองผมด้วยสีหน้าตกใจนิดๆ
"พี่โฟล์คคะ พี่สนใจจะไปกับพวกหนูไหม จริงๆ พริมเขาชวนพวกหนูไปกัน 3 คน แต่เพื่อนอีกคนไม่ว่างค่ะ" เกี๊ยวพูดโพล่งออกมา พี่โฟล์คยืนนิ่งด้วยท่าทางที่ผมอ่านไม่ออกเลย
"อย่าหาว่างั้นงี้เลยนะ คือคืนนั้นยัยพริมกับไอ้เจ้าท็อปก็เล่นไอ้เบคไว้ใช่ย่อยเหมือนกัน" พี่บีนพูดขึ้นมาแล้วเล่าเรื่องคืนนั้นให้อีก 2 คนฟังโดยมีเกี๊ยวช่วยเสริมอย่างใส่อารมณ์
"โฟล์ค ยูไปเถอะ วันนั้นไอก็ไป อีกอย่างยูเคยบอกนี่ว่าลืมผู้หญิงคนนี้ไปแล้ว แล้วบอกว่าเสียดายเวลาที่ยอมและอยู่กับคนแบบนี้ตั้งหลายครั้ง เอาคืนหน่อยก็ดีนะ แบบไปนั่งเฉยๆ ให้ยัยนั่นอยู่ไม่สุขเล่นๆ" พี่ไลลาพูดขึ้นด้วยเสียงติดสนุก
"จริงพี่ ถ้าพี่ไปพริมอยู่ไม่เป็นสุขแน่ แล้วไอ้ท็อปก็ต้องไม่เป็นสุขตามแน่ๆ" เกี๊ยวพูดสมทบพี่ไลลา
"ได้...เราก็อยากเป็นคนทำร้ายคนที่เคยทำร้ายเราเหมือนกัน..." พี่โฟล์คพูดออกมาหลังจากยืนนิ่งไปนิดหน่อย แล้วเขาก็หันมามองที่ผม "แต่วันนั้นเราแสดงละครว่าเป็นแฟนกันได้ไหม...แฟนเก่าทั้งสองฝ่ายไปร้านอาหารของแฟนใหม่อีกฝ่าย น่าจะสนุกดี" เขาพูดแล้วยิ้มกว้างให้ผม เป็นยิ้มที่ผมเห็นแล้วรู้ได้เลย ว่าเขากำลังตื่นเต้นที่จะได้เอาคืน
"เริศ!!" เสียงเกี๊ยวและพี่บีนดังขึ้นพร้อมกัน ในขณะที่พี่ไลลาชูมือยกนิ้วให้พี่โฟล์คพร้อมพูดว่า "Excellent!!"
........................
ผมกับพี่โฟล์คใช้เวลาทำความรู้จักกันให้ได้มากที่สุดในเวลา 1 วันกว่าๆ ที่เหลือ เกี๊ยวบอกว่าจะไปเจอผมที่ร้านอาหารเลย ส่วนพี่โฟล์คบอกว่าจะมารับผม เพราะอยากให้ดูเนียนและต้องการพูดคุยกับผมให้มากขึ้น
.
พวกผมมาถึงร้านในเวลาก่อน 6 โมงเล็กน้อย โดยเกี๊ยวมาถึงก่อนหน้าแล้ว ดูจากภายนอก ร้านนี้เป็นร้านอาหารฟิวชั่นที่ตกแต่งไว้หรูมาก ดูจากภายนอกก็รู้ว่าอาหารต้องราคาค่อนข้างสูงแน่ๆ วันนี้พวกเรากะจะแต่งตัวแบบ Quiet Luxury แบบตะโกนครับ เกี๊ยวมาในชุดเดรสสีครีม กระเป๋า Bottega Veneta-Sardine สร้อย Hermes Mini Pop H สีขาวและแหวนมุกเล็กๆ ดููเข้ากัน ส่วนผมใส่เสื้อสีครีมอ่อนและกางเกงสีน้ำตาลของ Loro pianaรองเท้า Giovanni Loafer จาก Hermes สะพายกระเป๋า Caiden Crossbody ของ The Row เรียกได้ว่าเล่นใหญ่จัดเต็มแบรนด์เนมกันทั้งคู่เลยล่ะครับ ส่วนพี่โฟล์คมาในเสื้อเบจแบรนด์ Turnbull & Asser และกางเกงขายาวของ Gucci และนาฬิกา Patek Philippe 5035G ดูหล่อรวยหล่อแพงสุดๆ
"มึง พี่โฟล์คเกินไปมาก" เกี๊ยวเดินมากระซิบผมเบาๆ ตอนที่พี่โฟล์คขอตัวไปคุยโทรศัพท์เรื่องแล้วให้เราสองคนเดินเข้าไปที่ร้านก่อน
"เออดิ ตอนมารับกู กูอึ้งอ่ะ หล่อเกินเรื่อง" ผมกระซิบตอบพอดีกับพี่เราสองคนเดินมาถึงที่ตัวร้าน เราสองคนเปิดประตูเข้าไป ท็อปและพริมยืนใกล้ๆ ทางเข้าเดินยิ้มเข้ามาหา
"ดีใจด้วยนะ ขอให้ลูกค้าเยอะๆ กิจการรุ่งเรืองนะ" เกี๊ยวพูดอวยพรพร้อมกับผมมยื่นช่อดอกไม้ที่พวกเราเตรียมมาแสดงความยินดี
"อ้าว มากัน 2 คนเหรอ มอสล่ะ" ท็อปที่วันนี้ใส่ชุดสูทสีครีมหล่อเนี๊ยบถามขึ้น
"ไม่ว่างน่ะ แต่เห็นพริมบอกพวกเราว่าจะจัดไว้ให้ 3 ที่ พวกเราเลยชวนคนอื่นมาแทน หวังว่าคงไม่ว่ากันนะ" เกี๊ยวตอบท็อป
"ไม่มีปัญหาเลย วันนี้ชุดดูดีเหมือนกันนะ" พริมบอกพวกผมแล้วมองพวกเราสองคนหัวจรดเท้าขึ้นลงไปมาหลายรอบก่อนจะพูดต่อ
"ว่าแต่ชวนใครมาล่ะ" พริม สาวสวยที่วันนี้สวมเดรสสั้นสีครีมและคลุมไหล่ด้วยเบลเซอร์สีน้ำตาลดูเข้ากันถามขึ้นมา
"เพื่อนของพี่สาวเบคน่ะ แต่ตอนนี้เหมือนจะมากกว่าเพื่อนพี่นะ" เกี๊ยวแสดงละครพูดแซวผม
"หืม มีแฟนแล้วเหรอ ใครน่ะ" พริมสีหน้าประหลาดใจเสี้ยววิก่อนที่จะยิ้มให้แล้วถามผมด้วยสียงสงสัยในขณะที่ท็อปมองผมด้วยสีหน้าตกใจและค้างไว้อย่างนั้นนาน 2-3 วินาที เป็นจังหวะเดียวกับประตูที่เปิดเข้ามา
"ฮายย! คอนเกรทนะน้องพริม" พี่ไลลาในชุดเดรสเข้ารูปสีครีมเดินเข้ามาแล้วทักทายอย่างสดใส ผิดกับพริมที่ตอนนี้ยืนนิ่งสีหน้าตะลึงค้างมองไปยังชายร่างสูงที่เดินตามหลังพี่ไลลาเข้ามา
"โฟล์ค กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ พริมไม่รู้เลย" เสียงพูดที่ตะกุกตะกักถามขึ้นมา
"สักพักแล้วน่ะ" พี่โฟล์คพูดด้วยสีหน้าไม่มีความกังวลแม้แต่น้อย ก่อนที่เขาจะเดินมาอยู่ด้านข้างผมแล้วโอบไหล่ผมไว้ก่อนแสร้งยิ้มอ่อนให้ผม
"รอพี่นานไหมครับ" เสียงเขาที่ดัดโทนให้นุ่มกว่าปกติถามผมขึ้นทำเอาผมเกร็งและแอบใจสั่นเล็กน้อยก่อนจะยิ้มแล้วส่ายหัวช้าๆ บอกเขาว่าไม่นาน
"นี่...แฟนใหม่เบคเหรอ" ท็อปที่ซ่อนสีหน้าประหลาดใจเอาไว้ไม่อยู่ถามผม
"จะว่างั้นก็ได้ พึ่งคบกันได้ 2 วันน่ะ" ผมตอบท็อป
"รู้จักกันได้ยังไงคะ" พริมถามด้วยเสียงที่พยายามข่มอารมณ์บางอย่างเอาไว้
"สองคนนี้รู้จักกันโดยบังเอิญน่ะ คุยไปคุยมาถูกคอซะงั้น แถมพอรู้ว่าเป็นน้องของบีนยิ่งคุยกันง่ายไปใหญ่ ยูบอกไอแบบนี้นี่ ใช่ไหมโฟล์ค" พี่ไลลาตอบคำถามแทน พร้อมๆ กับที่พี่โฟล์คหัวเราะแล้วพยักหน้า
"พี่ชอบผู้ชาย...ด้วยเหรอ" พริมถามเสียงที่ดูปกติกว่าเมื่อคู่
"จริงๆ หลังจากพี่เจอเรื่องร้ายๆ มา พี่ก็สัญญากับตัวเอง ว่าใครที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ไม่ทำร้ายและให้เกียรติพี่ ไม่ว่าจะเพศไหน อายุเท่าไหร่ ฐานะแบบไหน พี่ก็พร้อมคบหมดแหละ" พี่โฟล์คตอบพริมแล้วดึงผมให้แนบตัวเขา
"ท็อป โต๊ะพวกกูอยู่ไหนล่ะ" เกี๊ยวพูดขึ้นมาทำลายบรรยากาศอึดอัดตรงนั้น
"อ้อ...ตามมาทางนี้ได้เลย" ท็อปเดินนำพวกผมไปที่โต๊ะ พร้อมๆ กับที่พริมพาพี่ไลลาไปอีกโต๊ะที่จัดไว้ให้พร้อมกับเพื่อนต่างชาติอีก 3 คนที่น่าจะรู้จักกันมาก่อนแล้ว
....................
อาหารมื้อนั้นหากจะพูดแบบไม่อคติก็ต้องบอกว่า อร่อยมาก อร่อยทั้งหน้าตาและรสชาติ โดยเฉพาะสลัดอกเป็ดซอสส้มที่พวกเขาผสมส้มซ่ากับมะกรูดเข้าไปด้วยนิดหน่อยนี่ ถูกใจผมมาก แต่ถ้าจะพูดแบบอคติ ผมก็จะบอกว่าไม่อร่อย แต่เป็นทางอารมณ์นะครับ เพราะเงยหน้าไปก็เห็นท็อปและพริมต่างคนต่างจ้องมาทางผมและพี่โฟล์ค
"ใจเย็นสิ อย่าไปสนใจพวกเขา เรามาเอาคืนกันไม่ใช่เหรอ...แกล้งยิ้มน่ารักๆ ให้พี่ซิ ให้สองคนนั้นหงุดหงิดไปเลย อย่าหันไปมองพวกเขานะ" พี่โฟล์คพูดแล้วเอื้อมมือมาจับมือผม ผมแกล้งยิ้มให้พี่โฟล์คก่อนที่เขาจะยิ้มตอบแล้วเอื้อมมือมาจับแก้มผมเบาๆ
"ดีมึง...ดึมาก พริมเดินหงุดหงิดไปทางอื่นแล้ว ไอ้ท็อปก็ทำหน้าหงุดหงิด" เกี๊ยวพูดออกมาเบาๆ พร้อมๆ กับพี่โฟล์คที่หัวเราะออกมาเบาๆ
"เดี๋ยวสักพักเอาอีกนะ" พี่โฟล์คพูดแล้วขยิบตาให้ผม
"พี่ดูสนุกมากนะเนี่ย" ผมถามพี่แก
"แน่นอนสิ ตอนแรกก็กังวล แต่พอเห็นสีหน้าของพริมกับท็อปตอนที่มองมาที่พี่ พี่ก็สบายใจละ ว่าต้องเอาคืนได้แน่" เขายอมรับอย่างง่ายดายว่าเขาสนุก ทำเอาผมรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วยเลยล่ะครับ
"อย่าลืมถ่ายอาหารไปรีวิวนะค๊าาา จานต่อไปจะมาแล้วค่าา" เกี๊ยวพูดขึ้นทำเอาผมและพี่โฟล์คหัวเราะออกมาเบาๆ
หลังจากของหวานมาเสิร์ฟ พวกเขาเปิดไวน์ให้พวกผมชิม เกี๊ยวปฏิเสธเพราะบอกต้องขับรถ ส่วนพี่โฟล์คบอกจะดื่มแค่แก้วเดียว ที่เหลือให้ผมดื่ม แต่ก็เหมือนเหตุการณ์ในละครครับ ไวน์แดงที่พริมอาสาเทให้ผมหกใส่เสื้อผม เสื้อสีครีมอ่อนของผมเลอะอย่างน่ากลัวและกางเกงของผมก็ไม่รอดเช่นกันครับ เลอะไม่ต่างกัน
"เราขอโทษนะเบค ขอโทษจริงๆ เราไม่ได้ตั้งใจ" เสียงขอโทษที่ดังขึ้นทำผมต้องกลั้นอารมณ์เอาไว้
"เห้ยเบค ขอโทษแทนแฟนกูด้วย ช่วงนี้พริมน่าจะทำงานหนักไปหน่อยน่ะ" ท็อปพูดแล้วเข้ามาเอาผ้าเช็ดปากที่โต๊ะมาซับที่เสื้อและกางเกงให้ผม
"มึง ไม่ต้อง...เดี๋ยวกูทำเอง" ผมบอกท็อปเสียงนิ่ง แต่เขายืนยันที่จะเช็ดให้ผมต่อไปโดยไม่หยุด
"น้องครับ นี่แฟนพี่ ให้พี่ดูแลดีกว่าครับ" พี่โฟล์คที่นั่งเงียบมองพวกผมมาสักพักพูดขึ้นเสียงนิ่ง
"ไม่เป็นไรครับพี่ นี่ก็แฟนเก่าผมเหมือนกัน" ท็อปพูดแล้วมองหน้าพี่โฟล์คด้วยสีหน้าท้าทาย
"แล้วไงครับ พี่คนปัจจุบัน" พี่โฟล์คพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงสุภาพ แต่ทำเอาบรรยากาศคุกกรุ่นขึ้นมาทันที
"ก็..." ท็อปไม่พูดอะไรต่อ
"กับคนนี้พี่ก็แฟนเก่าเขา พี่ก็ไม่ไปยุ่ง ขีดเส้นไว้ชัดเจน...หวังว่าน้องจะคิดได้ว่าควรปฎิบัติตัวต่อแฟนคนปัจจุบันยังไง ไม่ใช่ไปให้ความสำคัญกับแฟนเก่าขณะที่แฟนคนปัจจุบันอยู่ข้างๆ นะครับ" พี่โฟล์คพูดต่อ ดอกนี้น่าจะโดนทั้งท็อปทั้งปริมเลยครับ ที่ต่างฝ่ายต่างสนใจแฟนเก่ามากกว่าแฟนปัจจุบันในวันนี้
"ทำไมพี่โฟล์คพูดอย่างงี้ล่ะ ใจร้ายขึ้นเยอะเลยนะคะ" พริมพูดด้วยเสียงตัดพ้อ
"พี่เคยใจดีแล้วโดนอะไรมาบ้างพริมน่าจะรู้ดีนี่ครับ หรือถ้าจำไม่ได้พี่พูดเตือนความจำได้นะครับ ว่าประสบการณ์ที่แย่และเลวร้ายที่สุดในชีวิตพี่เกี่ยวกับความรักเป็นยังไง เกิดขึ้นเพราะใคร" เขาพูดแล้วจ้องมองพริมนิ่ง พริมหลบหน้าไม่กล้าสบตา
"ชุดเปื้อนแบบนี้กลับเถอะมึง" เกี๊ยวพูดขึ้นมาชวนผมกลับ ผมพยักหน้าให้พร้อมๆ กับที่พี่โฟล์คเอื้อมมือมาจับมือผมเพื่อที่จะจูงออกไปจากร้านนี้
"เดี๋ยว...ค่าชุดเท่าไหร่เดี๋ยวชดใช้ให้" พริมพูดแล้วมองมาที่ผมเสียงเย็นชา
"ไม่เป็นไร เรื่องรีวิวไม่ต้องห่วง จะรีวิวตามที่ได้กินจริงๆ ว่าอาหารอร่อยมาก ไม่มีเรื่องส่วนตัวไปปนแน่นอน" ผมตอบกลับเสียงเย็นชาไม่ต่างกัน
"ขอบใจ" พริมพูดแล้วมองที่มือของผมที่จับกับมือพี่โฟล์คอยู่แล้วมองหน้าผมอย่างไม่ปิดบังว่าไม่ชอบผม ก่อนที่เรา 3 คนจะเดินออกมาและแยกย้ายกันกับบ้านโดยที่พี่โฟล์คจะไปส่งผม
.............................
"อารมณ์บูดขนาดนี้ ไปแวะดื่มที่คอนโดพี่ก่อนไหม" เขาถามผมเพราะบอกว่าพึ่งจะ 2 ทุ่มเอง อีกอย่างเขาอยากมีเพื่อนดื่มคืนนี้ครับ พี่โฟล์คพาผมขึ้นมาที่ห้องมุมชั้นเกือบบนสุดของคอนโดย่านศาลาแดง
"อ้าวพี่อยู่แถวนี้เองเหรอ แล้วแวะไปรับผมตั้งไกล" ผมถามแก แกหัวเราะแล้วบอกไม่เป็นไร
"อ่ะ เปลี่ยนชุดก่อน" พี่โฟล์คยื่นชุดให้ผมใส่แทนชุดที่เลอะไวน์
"จัดไปพี่" ผมบอกเขา แล้วเขาก็ชูขวดแก้วในมือขึ้นว่าจะกินไวน์หรือเหล้า
"ไวน์แล้วกันครับ" ผมบอกแกก่อนที่แกจะไปเตรียมถังใส่น้ำแข็งเพื่อแช่ขวดไวน์และเตรียมแก้วให้ผม
"ชีสบอร์ดไหม ทำกันเองหนุกๆ" แกยิ้มให้ผมแล้วชวนผมไปทำของกินเล่น ผมพยักหน้าแล้วไปช่วยแกจัดชีสบอดร์ดอย่างสนุกสนาน เราสองคนกรึ่มพอสมควรแกเล่าเรื่องที่แกเจอให้ผมฟัง ผมก็เล่าเรื่องบัดซบที่เจอให้แกฟังเช่นกัน เราคุยกันเยอะขึ้น ลึกขึ้นจนไม่มีกำแพงความอายอะไรมากั้นอีกต่อไป
"ขอเสียมารยาทหน่อยนะ แล้วกับผู้ชายนี่มันต่างจากเอากับผู้หญิงไหม" แกพูดเสียงยานแบบคนเมา
"ไม่รู้ ไม่เคย" ผมบอกแกพร้อมๆ กับที่พยายามประคองสติตัวสุดๆ
"ถ้า..ถ้าพี่...แบบว่า..."แกพูดเมาๆ แล้วนั่งเกาหัวมองมาที่ผมด้วยท่าทางเขินๆ
"อยากลองเหรอ" ผมถามแก แกพยักหน้า
"ได้ไหม...ถ้าไม่รังเกียจแฟนเก่าของแฟนใหม่" พี่โฟล์คพูดขึ้น ผมพยักหน้าให้แก
"ป่ะ ไปที่เตียง" แกบอกผมแล้วเราสองคนพยายามลุกขึ้นยืน ซึ่งมันยากแล้วครับตอนนี้ เราเมากันค่อนข้างมาก พวกเราเดินไปไม่กี่ก้าวก็เซล้มทับกัน
"เจ็บไหม พี่ขอโทษ" แกถามผมพร้อมกับลูบแขนผมที่โดนพื้น ผมส่ายหน้ามองหน้าแก แกค่อยๆ ยื่นหน้ามาจูบผม เราสองคนค่อยๆ จูบกันแบบเมาๆ มือพี่โฟล์คล้วงเข้ามาคลำหน้าอกผม ผมห่อตัวหนีมือเย็นๆ ของเขา มืออีกข้างเขาล้วงไปขยำตูดผม
"นิ่มจัง" เขาบอกผมแล้วเอาหัวมุดเข้าไปดูดหน้าอกของผมในเสื้อเสียงดังจ๊วบจ๊าบ ด้วยความที่ผมไม่มีแรง ผมจึงทำได้แค่นอนดิ้นรับความเสียวอยู่ตรงนั้น ก่อนที่สติจะค่อยๆ ดับไป
....................
ผมตื่นมาตอนเช้า จำได้ว่าภาพตัดเป็นระยะๆ ความทรงจำค่อนข้างประติดประต่อกันยาก ที่จำได้คือแกเอาน้องชายที่ผมจำขนาดไม่ได้ชัดเจนยัดปากผม แต่ที่แน่ๆ 2 กำโผล่ชัวร์ๆ อีกภาพหนึ่งคือแกพยายามยัดน้องชายเข้าข้างหลังผมแต่ยัดไม่ได้ ผมร้องไห้ด้วยความเจ็บ...อะไรอีกนะ อ้อ...แกพาผมไปอาบน้ำ เช็ดตัวให้ผมแล้วพาผมมานอน เรานอนกอดกัน แต่ตอนนี้ผมอยู่บนเตียงคนเดียว พี่โฟล์คหายไปไหน??
...........................
จบไปแล้วกับตอนที่ 2 นะครับ ภาพตัดแบบนี้ มารอลุ้นกันครับ ว่าตอนภาพชัดจะเป็นยังไง มารอลุ้นกันว่าประสบการณ์การกินแฟนเก่าของแฟนใหม่ตัวเองจะเป็นยังไงไปด้วยกันนะครับ
ขอบคุณครับ สนุกมากครับ สนุกมากเลยครับลุ้นมากอยากรู้ตอนต่อไปแล้วครับอารมณ์ชายแท้เลย ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ กลมเกินไป สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ติดงอมแงม
มาต่อตอนใหม่เร็วๆนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ลุ้นๆ รีบมาต่อนะ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณคร้าบ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมากกกก ตอนฉะกับแฟนเก่าคือมันส์มากกกกก