เดกไรวะ น่ารักเปนบ้า 5
ตอนพิเศษ ช็อคโกแลตตลอดสัปดาห์ผมไม่ได้เจอมันเลย เพราะมันต้องไปดูงานบริษัทแม่ที่อินเดียนี่อาจเป็นครั้งแรกก็ว่าได้ที่ห่างกับมันนานขนาดนี้
คงปฏิเสธไม่ได้ว่าผมคิดถึงจริงๆ แต่ความคิดถึงที่ผมมีให้มันคงมากๆพอกับความรู้ผิดที่ผมมีต่อเบลล์นั่นแหละ
“โอ๊ะ…เจ็บนะเว้ยนั่งมาได้”มันเสยหัวผมหนึ่งทีหลังจากที่ผมกระแทกก้นอย่างแรงมานั่งตรงตักมัน
แต่ผมก็ไม่สำนึกอะไรหรอก แถมยังแลบลิ้นใส่มันด้วย
ไม่เจอกันนานอยากแกล้งให้หายคิดถึงมีไรมั้ย ฮ่ะๆ
"อร่อยไหมครับ”มันถามผมขณะที่มันเห็นผมกินช๊อคโกเลตที่มันซื้อมาฝากอย่างพอใจ
“อือ”ผมตอบด้วยสายตาอมยิ้มแบบเด็กๆ
“อร่อยจริงป่าว ป้อนให้พี่บอมกินหน่อยดิ”
“อะไร!! ให้แล้วให้เลยมาขอกินได้ไง”ที่งอแงไม่ใช่อะไรหรอกครับ ก้แค่เขินที่จะป้อนมันเท่านั้นเอง
“โห่ย มึงจะงกไปไหนเนี่ย ที่ซื้อมาให้กินทั้งเดือนก็กินไม่หมด”
“ก็ถ้ามึงจะกินก้หยิบเองดิ ให้กูป้อนทำไม”
“ตกลงมึงจะไม่ป้อนใช่ไหม”
“เออ!!”
“งั้นกูเปลี่ยนใจล่ะ กินจากปากมึงเลยน่าจะอร่อยกว่ามึงป้อนกูนะ”ว่าแล้วมันก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม
“เฮ้ย มึงจะทำอะไร”ผมพยายามจะลุกจากตักมันแต่ไม่ทันแล้วครับไอ้คนตัวโตมันกอดผมไว้อย่างแน่น
จากนั้นมันก็ประกบปากกับผมทันที ดิ้นได้ไม่นานผมก็เคลิ้มไปกับมันอีกล่ะถึงจุดๆนี้ผมก็ไม่อาจหนีมันพ้นอย่างเคย
ชอบทำกูให้กลายเป็นเด็กใจแตกอยู่เลยมึงเนี่ยฮ่าๆๆ
“ช๊อคโกเลตยี่ห้อนี้หวานดีเนอะ”แล้วมันก็ยักคิ้วใส่ผมด้วยความสะใจ
“ไอ้บ้า”ถึงจะเคยจูบกันหลายครั้งแล้วแต่ทุกครั้งผมก็ยังรู้สึกเขินอยู่ดีแหละครับ
มันหัวเราะแล้วก็หอมแก้มผมต่อ
“คิดถึงนะครับ”อะไรเนี่ย ทำไมวันนี้วันหวานกับผมจัง จะเก๊กไม่อยู่แล้วนะ ฮ่าๆ
“อือ”
“อือ อืออะไร”
“ก็อื้อ”
“ อือไม่ใช่ประโยคนะเกี้ยง พูดให้รู้เรื่องกว่านี้หน่อยดิ”ชอบทำโง่อยู่เลยมัน รู้ก็รู้อยู่ว่าคนมันเขิน แกล้งอยู่ได้
“ก็อือ...คิดถึงเหมือนกันไง”ผมพูดเสียงเบาหลบตามัน
“ไม่เห็นมีประธานมีกรรมเลย มีแต่กริยา”
“อื้อหื้อ แค่นี้ก็เยอะแระนะ”
“ม่ายอาวอ่า เค้าอยากฟังประโยคที่สมบูรณ์อ่า”นอกจากโง่แล้วยังปัญญาอ่อนอีก เอากับสิมันครับ เฮ้อ~
“เกี้ยงคิดถึงพี่บอมคร้าบคิดถึงมากๆ คิดถึงสุดๆ คิดถึงไปถึงลำไส้ใหญ่เลยเนี่ย”
“คิดถึงกูลึกไปแระ เอาแค่ถึงหัวใจก็พอนะครับ”แล้วเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน
“คิดถึง พูดง่ายๆก็แค่เนี้ยเอง คนอะไรปากแข็งจัง”มันขยี้หัวผม
ผมก็ทำหน้ามุ่ยพร้อมแก้มป่องใส่มันตามสเต็ป
“ทำไม! เห็นกูใจง่ายเนี่ย กูก็มีฟอร์มนะเว้ย”
“คร้าบๆ น้องเกี้ยงเป็นไงพี่ก็รับได้ครับ”
“แล้วเนี่ย ซื้อมาเยอะขนาดนี้กะให้กูเป็นหมูเลยใช่ม่ะ”
“กินเยอะๆอะดีแล้ว ตัวบางขนาดนี้ เห็นแล้วมันน่าเป็นห่วงว่ะ
อีกอย่างเป็นหมูก็ดีนะเวลากอดจะได้อุ่นๆ”มันพูดพร้อมยิ้ม ผมก็เผลอยิ้มไปกับมันด้วย
แต่อยู่ๆมันก็ดันมีความคิดวูบหนึ่งที่แทรกเข้ามาว่า…เค้าเป็นของคนอื่นนะเว้ย
ทำให้รอยยิ้มของผมหายไปในทันที….
อยู่แบบนี้ผมก็มีความสุขนะครับ จริงๆแล้วมีความสุขมากๆเลยล่ะ
แต่เราก็ต้องรู้ดีแก่ใจอยู่แล้วล่ะครับว่าสิ่งที่เรามี เราไปขโมยจากใครเค้ามา
จะสุขมันก็สุขได้ไม่หมดหัวใจซะทีเดียวหรอกครับ
“คิดอะไรอยู่หรอครับ”
“ทำไมต้องมาดีกับกูขนาดนี้ด้วยล่ะ ถ้าวันนึงกูไม่มีมึง กูก็แย่สิ”
“ถ้ามันจะมีวันนั้นจริงๆ…กูก็ยิ่งต้องดีมึงน่ะสิ”
“มึงจะดีกับกูอย่างนี้ได้นานเท่าไรกันอีกหน่อยมึงก็คงเบื่อกูแล้วล่ะ…ถ้าวันไหนมึงความรู้สึกดีๆกับกูน้อยลงก็ช่วยบอกกูด้วยนะ กูจะได้เตรียมใจทัน”
“ทำไมมึงต้องพูดอะไรแบบนี้ด้วยว่ะเกี้ยง”
“ก็ทำไมล่ะ คนเรามันต้องมีแค่คำพุดดีๆเพื่อปลอบใจกันเท่านั้นหรอ กูอ่ะขอฟังอะไรเจ็บๆแต่อยู่กับ
ความจริงดีกว่า เพราะยังไงเราก็ปฏิเสธความจริงไม่ได้หรอก วันหนึ่งก็ต้องยอมรับมันอยู่ดี”
“คนเราต่อให้รักกันมากแค่ไหนมันก็ต้องมีจุดๆหนึ่งที่อิ่มตัวกันเป็นธรรมดาอ่ะ แต่เบื่อกันแล้วต้องเลิก
กันทุกคนมันก็ไม่ใช่นะ…สำหรับกูความเบื่อมันก็อาจจะมีได้แต่มันก็เปลี่ยนแปลงความรักไม่ได้หรอก
ไม่ว่ายัง ไม่ว่าอะไร เบื่อแค่ไหน แต่ว่าถ้ารักไปแล้วก็รักอยู่ดีนั่นแหละ….ยังไงก็จะรัก”
ทั้งคำพูด น้ำเสียง สีหน้า แววตาของพี่บอม มันดูจริงใจเกินกว่าที่ผมจะไม่เชื่อคำพูดเหล่านั้น
“แล้วรักมันจะน้อยลงไหมว่ะ”ผมพูดพลางซบลงที่อกพี่บอม
“ถ้ารักมันจะเปลี่ยนแปลงสำหรับพี่มีอยู่สองอย่างคือเท่าเดิมหรือมากขึ้น…..ในเมื่อตัดสินใจว่าจะให้ไปแล้วก็ไม่คิดจะทวงกลับมาหรือทำให้มันน้อยลงหรอก”
“พี่บอม”
“ครับ”พี่บอมพูดพลางลูบหัวผม
“ช่วยกอดหน่อยได้ไหม”
อยากให้พี่กอดผมแน่ๆ กอดผมนานๆ อยากเก็บความรู้สึกช่วงเวลานี้ไว้ ให้มันชัดเจนที่สุด
แล้วเราก็สวมกอดกัน
กอดของคนที่คิดถึงเหลือเกิน
กอดที่แสนจะอ่อนโยน
กอดที่อุ่นไปถึงหัวใจ
จริงๆแล้วผมชอบกินขนมนะ ผมชอบอะไรที่มันหวานๆ
แต่ผมชอบช๊อคโกแลตที่สุดเพราะมันไม่หวานจนเกินไป
ขมๆปนหวานๆ
เป็นรสที่อร่อยที่สุด
ในความขมยามที่เราได้รสหวานปน...มันทำให้รู้ดี
ในความหวานก็มีความขมมาเจือ...มันก็ทำให้อร่อย
ความรักของผมกับพี่บอมก็คงเหมือนกับช๊อคโกแลตล่ะมั้ง
ขมๆปนหวานๆ….ถึงอย่างงั้นมันก็ยังเป็นขนมที่อร่อยที่สุดสำหรับผมครับ^^
สนุกมากๆๆค่ะ ขอบคุณคราฟ น่ารักเว่อ ขอบคุณครับ หวานกว่าช็อคโกแล็ตอีกกกก ขอบคุณครับ หลงเกี้ยงหมดใจแล้ว อิจฉาอีตาบอมจัง ขอบคุนน่ะ
หน้า:
[1]