รื่องของผมเกิดขึ้นตอนที่ผมไปพักอยู่กับน้าที่จันทบุรี   หลังจากที่พักอยู่ได้สักระยะหนึ่ง ผมก็เริ่มเบื่อมาก เพราะญาติผมที่มาด้วยกันเกิดไม่สบายและต้องกลับเชียงใหม่กะทันหัน คงเหลือผมกับน้าที่ต้องทำงานทุกวันจันทร์ถึงวันเสาร์ ผมก็เลยนั่งเหงาอยู่บ้านก็จะให้ไปไหนได้ในเมื่อไม่รู้จักทาง ไม่รู้ที่เที่ยวและก็เบื่อมากเลย   แต่แล้วก็มีคนหนึ่งที่มาทำให้วันที่แสนเหงาและน่าเบื่อนั้นมีสีสรรมากและ เป็นสีสรรที่ผมเองก็เพิ่งจะพบเจอและน่าประทับใจมาก เมื่อกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ผมงงมากนึกว่าน้ากลับบ้านเร็วกว่าปกติ วีดีโอที่ยืมมาก็รีบปิดเพราะเป็นหนังอย่างว่า
[hide]พอไปเปิดประตู ปรากฏว่าเป็นไปรษณีย์คนหนึ่งเอาพัสดุมาส่งให้น้าผม   ผมก็เซ็นต์รับไปได้แต่ต้องขอดูบัตรประชาชนอยู่ พี่ไปรษณีย์ก็เข้ามานั่งพักในบ้าน แล้วพอพี่แกดูบัตรผมแกก็ยิมแล้วแกก็ให้ผมเซ็นต์ แกถามผมว่าเป็นคนเชียงใหม่เหรอ ผมก็บอกว่าใช่ แกถามอะไรต่อมิอะไรผมตั้งมากมาย ผมเลยให้แกถามไปเพระแกบอกว่าบ่ายจัดอากาศร้อนขอนั่งพักหน่อย เพราะมีพัสดุอีกไม่กี่ชิ้น เดี๋ยวก็เสร็จ ผมเองก็ดีใจไม่ว่าอะไรที่แกชวนผมคุย เพราะอย่างน้อยก็ยังมีคนคุยด้วยดีกว่าอยู่บ้านแบบเบื่อๆ เหมือนเดิม ผมเองก็บอกว่าอยากไปเที่ยว แต่ไม่รู้จะไปไหนดีเพราะไม่คุ้นทางและไม่มีเพื่อน พี่ไปรษณีย์ซึ่งผมมารู้จักชื่อแกอีกทีว่าพี่ กบ แกก็อาสาจะพาผมเที่ยวเย็นนี้ ถือว่าขอบคุณค่าน้ำเย็นที่ผมบริการแก