|
เร่ร่อน14
1 o7 v9 O$ A; O# h/ s4 c: [; o! {! O
' P0 a: V/ u8 Q: B) S) y
9 G: U& m# k Y6 {, \/ z) H' t7 J- ?, T$ W" c
ร้าน ‘กินเส้น’ ขายดิบขายดีขึ้นทุกวัน
! P, f; N! e' E- ^% O2 }. x0 n$ O5 J# j3 R! @; V9 i0 k
9 r3 [6 k( X* L# X0 H$ a7 F. c/ A2 B
ด้วยรสชาติที่ถูกปากทำให้ลูกค้าแวะเวียนกลับมาอุดหนุนตลอด บวกความหล่อเหลาของพ่อค้าและเจ้าหมาตาแต้มดำที่เป็นสัญลักษณ์ประจำร้านไปแล้ว แบบที่ไม่มีใครรู้หรอกว่าร้านกินเส้นอยู่ที่ไหน แต่ถ้าบอกว่าร้านคนหล่อริมหนองล่ะก็ถึงบางอ้อกันทุกคน' g& a7 r( V0 S9 {
0 }6 m/ ^8 {/ `. L3 r
& o0 i# X" |. q& p4 K L# K4 e
และแน่นอนว่าเมื่อลูกค้ามากขึ้นก็ต้องมีการเพิ่มโต๊ะ เพราะโต๊ะแปดตัวไม่เพียงพอเอาเสียเลย ยิ่งช่วงสองสามทุ่มคนจะแน่นมากต้องมายืนออรอจับจองเก้าอี้กัน คนที่รอได้ก็รอ รอไม่ไหวก็สั่งใส่ถุงกลับบ้าน บางคนหงุดหงิดกลับไปเฉยๆไม่ทานเอาดื้อๆเลยก็มี ดังนั้นเราเลยซื้อโต๊ะเพิ่มและจัดวางให้ติดๆกันจึงได้เพิ่มมาเป็นสิบหกตัว ถามว่าพอมั้ย ผมบอกเลยว่าไม่พอ แต่พื้นที่เรามีจำกัดเพิ่มมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว7 u3 a% T1 J6 i$ z5 o* ^3 a# |$ |6 D
5 f/ {+ v; Q* F& [4 f# G- C& P( [+ @5 \6 E7 u
ผมเคยเสนอให้ใหญ่เช่าบล็อกเพิ่มอีกหนึ่งบล็อก แต่เขาไม่เอาบอกว่าไม่อยากเสียค่าเช่าไปมากกว่านี้แล้ว เพราะไม่ใช่แค่รายเดือนที่ต้องเสียเพิ่ม แต่มันหมายความว่าไอ้พวกเรียกค่าคุ้มครองก็ต้องเรียกร้องเพิ่มเช่นกัน คิดแล้วก็แค้นไอ้พวกปลิงดูดเลือดนี่จริงๆ ขอสาปส่งให้มันหมดไปจากสังคมสักทีเถอะ
' v0 P& J# F0 r1 f5 G% J( E0 u V2 B! w& B9 Q) @
. K) D# {9 S1 [8 X
เห็นใหญ่บอกว่าขอขายแบบนี้ไปก่อนเก็บเงินทุนได้สักก้อนค่อยไปเช่าตึกแถวคงจะคุ้มกว่าการเสียยับเสียย่อยซึ่งผมก็เห็นด้วยเอามากๆ
8 ?7 C' {+ N% J6 B, q) b1 I, h' a1 X" b0 V- `* B
2 F5 G3 F; D- i! [
เห็นไอ้พวกเก็บค่าคุ้มครองทีไรก็อดโมโหไม่ได้ทุกที ผมจะเกลียดเอามากๆและก็ต่อต้านที่สุดคนประเภท...เหยียดคนจน...แบ่งชนชั้น...ตัดสินกันแค่ภายนอก...ดูถูกคนที่ด้อยกว่า...ขูดรีดคนทำมาหากิน แล้วให้ตายเถอะ!ผมไปที่ไหนก็ต้องเจอคนประเภทนี้ทุกที่ไป ให้มันได้อย่างนี้สิ!6 Z& H, M8 _( U! c
! [$ x# y* G4 B' b, r8 }4 E+ \) X; k, S
1 D% \6 b3 o6 m/ H
พักเรื่องนี้ไว้ก่อนที่อารมณ์จะขึ้นสูงอีกครั้ง ทั้งที่ผมเป็นคนใจเย็น ถึงจะติดนิสัยเอาแต่ใจจากการเป็นลูกคนเล็กมาบ้างแต่ก็ไม่เคยโมโหเกรี้ยวกราดสักที แต่เรื่องนี้ยอมไม่ได้จริงๆ% w; k6 Y9 u; ^8 V$ N
; z9 n) W- Q. t: V% q
. [$ b" O8 I- J' i2 bเอาล่ะ พอๆ มาพูดถึงเรื่องดีๆกันบ้างดีกว่า
# i* @# }4 B+ A% u7 h5 t/ v$ I( f
. m) E5 M+ _" g* L
: s @7 b( p1 s# t$ mมีรายการอาหารมาขอถ่ายทำล่ะทุกท่านนนนนนนนนนนนน0 ?' ^+ g) t6 R8 B+ F( s# k% h
, [7 T( G1 X4 Y; @: Z% a' t! |0 d" S& D1 h
ถึงจะไม่ใช่รายการอาหารโด่งดังขึ้นชื่อ เป็นแค่ช่วงๆหนึ่งของรายการที่ให้ผู้ชมทางบ้านส่งจดหมายมาแนะนำ แต่ผมก็ดีใจมากๆเลย ใหญ่ที่ถึงแม้จะหน้านิ่งๆไม่ค่อยแสดงอาการแต่ผมก็แอบเห็นว่าเขาตื่นเต้นไม่น้อย( U& }% c1 A0 \
) c* A" ]7 G; a- Z7 @( D( Z
4 J( M1 M P& e& C7 Y" \& b6 K“โอเคครับ เรียบร้อย...เดี๋ยวผมขอเมนูอร่อยที่ทางบ้านส่งมาทางรายการนะครับ แล้วถ้าทางร้านมีเมนูเด็ดอีกก็นำเสนอได้” หนึ่งในทีมงานที่เซ็ตฉากหามุมถ่ายทำเรียบร้อยแล้วหันมาแจงกับผมด้วยท่าทางเป็นงานแต่ใบหน้าก็ยังคงความเป็นมิตร ผมพยักหน้ารับคำอย่างแข็งขันเตรียมพร้อมนำไปถ่ายทอดให้พ่อครัวตัวจริง
% J6 Q1 G- o; y/ t
* e- W6 f( f: E! D- Z: f# {( n4 F2 W! l2 U5 {
“งั้นเดี๋ยวเริ่มถ่ายทำเลยนะครับ”
4 }9 `7 u* I6 i) s0 w- X! T1 H
9 |6 y$ L/ e( t* e& v
+ R5 D3 K* `( x+ E4 p9 @“ให้ทำตามปกติเลยใช่มั้ยครับ” ผมค่อนข้างเครียดกับเรื่องนี้จริงจัง เพราะถ้าให้มาพูดแนะนำส่วนผสมวิธีการทำนายตี๋ใหญ่ของผมล่มแน่ๆ นี่แค่เรื่องรายละเอียดต่างๆที่ทางรายการชี้แจงยังไปนั่งนิ่งอยู่กับเจ้าตี๋น้อยซะงั้น ต้องให้ผมเอาไปถ่ายทอดอีกที
7 f. ?9 w$ v5 K9 R6 X, ?. p# R4 f/ O0 }2 l% a
+ B G5 G. Y% |5 \: ^
แล้วก็ไม่มีทีมงานสักคนกล้าเข้าไปพูดคุยก็ทำหน้านิ่งเป็นยักษ์ปักหลั่นขนาดนั้นเขาก็กลัวโดนต่อยกันน่ะสิ!
' T8 ]' \% d _. B+ I9 r& m* Y% f# [1 J# K( g6 ]1 T8 F7 u& B) Y
% d! k H. ~) }; ]( \
ซึ่งผมก็เห็นใจทั้งสองฝ่าย...ทางทีมงานก็กลัวใบหน้าถมึงทึงไอ้ผมก็อยากจะบอกเหลือเกินว่านายตี๋ใหญ่ของผมแค่ตื่นเต้นก็เท่านั้น เฮ้อ 4 m" Y4 Y- w& U# w" c: \8 X
; ~: L& }3 |! H
! ] x6 f) g! r/ @7 u
“ครับเราแค่ต้องการบรรยากาศของทางร้านและชิมเมนูที่ทางบ้านแนะนำกับเคล็ดลับความอร่อยนิดหน่อยไม่ลงลึกไปถึงวิธีการทำ”
8 k+ R( t' J' P+ x) {! Q2 \% {. w" l; `8 ^0 q9 G0 A; |! l5 c
! G$ x, I3 V0 Y5 Gเฮ้ออออ โล่ง ถ้าแค่นั้นคงไม่มีปัญหา+ Q) P( w# ~6 o5 t* L! A/ l4 b; L( i; [
7 D. E' w, \! S( a9 Q, C# B$ i0 J
! `& o8 S% ^: R& Jดังนั้นผมจึงไปถ่ายทอดสิ่งที่เจ้าของร้านตัวจริงจะต้องทำ ซึ่งก็ไม่มีอะไรมากแค่ทำบะหมี่ตามปกติเดี๋ยวทางทีมงานจะตามเก็บภาพเอง หลังจากนั้นก็นำบะหมี่ไปเสิร์ฟกับพิธีกรรายการแล้วร่วมนั่งพูดคุย) u0 \; y5 C! @
- \- }* |8 o$ T7 F! o u7 y
4 C2 b" Y3 f$ q: @
ซึ่งทางรายการเลือกเวลาในการถ่ายทำตอนห้าโมงเย็นเป็นช่วงที่ลูกค้ายังมีไม่มากและเป็นช่วงแดดร่มลมตกให้บรรยากาศร่มสบาย
) l( s$ e- b$ w( }+ b# T' v5 X: G+ a2 }7 D: V' k; Z" }8 W
( [5 U9 [- d5 ~! I% m7 s“ใหญ่พร้อมมั้ย” ผมถามพ่อค้าบะหมี่ที่หน้านิ่งมากคนภายนอกดูเหมือนไร้อารมณ์ แต่สำหรับผมใหญ่กำลังกดดัน8 d9 g5 B' e, b( ?- ^
5 s+ X% K* V: T1 s. I2 d+ |; @3 V y! O; W' `4 s9 Z
เขาพยักหน้า มือกำกระบวยลวกเส้นแน่น7 B' Y* h1 `6 s- h( z, l
8 j3 R5 }. W+ }) O) W6 p* o+ _" H
3 L. w" ~, Z* F9 J, q
“แค่ทำอย่างที่นายทำทุกวัน ไม่มีกล้อง ไม่มีทีมงานมีแค่นายกับลูกค้าที่รอชิมบะหมี่สุดแสนอร่อยอยู่” ผมบีบมือให้กำลังใจ ดวงตาคมเฉียบสบมองผมนิ่งก่อนระบายยิ้มบางออกมา6 [( D3 ]7 x1 \ T1 Q7 w6 D
. c+ f7 L* V+ o$ T2 K
$ `0 y3 i& E5 H5 d2 Fและพยักหน้า
, K5 F9 u6 S' F2 I' r# Z' t$ h+ G1 E Z g- [' Z' d
; |( L; F, Q+ c" @ผมยิ้มและยื่นมือไปหยิกแก้มสากเบาๆอีกครั้งก่อนก้าวถอยหลังหลบมุมกล้องออกมา ใหญ่ยังยืนนิ่งจวบจนได้ยินเสียงสัญญาณจากทีมงาน ชายเจ้าของความสูงร้อยเก้าสิบห้าก็ตวัดมือหยิบจับเส้นลงกระบวยพลางจุ่มลงในหม้ออวลไอร้อนกระดกข้อมือสองสามทีก่อนยกขึ้นมาสะบัดไล่น้ำออกแล้วเทเส้นลงในชามกระเบื้องตราไก่ หลังจากนั้นก็เปลี่ยนมือเป็นหยิบจับเครื่องปรุงอย่างคล่องแคล่ว แล้วสุดท้ายก็จบด้วยตักน้ำซุปราดลงในชามที่ถูกจัดเรียงเครื่องต่างๆไว้อย่างน่าทาน3 Q) x( f& W. |- c ]* c
1 R8 L8 E0 L( E
& p4 _$ Y) H+ K- x, _' C [* cหลังจากกระบวนการทำเสร็จแล้ว ต่อมาก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยนั่นคือขั้นตอนการชิม ใหญ่ทำการแจกจ่ายให้ทีมงานทั้งหมดที่มีประมาณห้าคนและชามสุดท้ายก็เป็นของพิธีกร
' t" F/ E0 n! ]! E4 l3 B# F$ R1 o7 v1 y5 t: N
! E' n' G x" u3 k* b+ Lหนึ่งตากล้องจับภาพ หนึ่งพิธีกรพูดเจื้อยแจ้วและตรงข้ามคือหนึ่งพ่อค้าบะหมี่สุดหล่อเลื่องชื่อ* g% |. `1 H; M! H( I Y
7 y) w% _# ^- `5 m G: ]0 o3 n5 n$ Q
" k8 k. l: R4 j/ n" Y# l0 P5 E: Oผมยังจำวินาทีที่ทุกคนตักบะหมี่ส่งเข้าปากได้ ถึงจะไม่ได้ทำหน้าตาอร่อยโอเว่อร์แอคติ้งเหมือนพิธีกรสาว แต่สีหน้าทุกคนก็ฉายแววพึงใจกับบะหมี่ร้าน ‘กินเส้น’ ไม่น้อยเลยทีเดียว
2 u6 J6 w; u+ [6 U+ m
8 i5 v; @; g- [: N& U
8 Z L, X9 M7 c- M! F$ ~( k: x: p0 lแล้วการถ่ายทำก็ผ่านไปด้วยดี ยังอดขำกับท่าทางพ่อค้าบะหมี่ใหญ่ไม่ได้ ให้สัมภาษณ์แบบถามคำตอบคำจนพิธีกรแทบลมจับ ดีที่ความหล่อแหลาของพ่อค้าช่วยขับให้เธอมีกำลังใจในการกู้สถานการณ์จนการถ่ายทำผ่านไปได้ด้วยดี
9 k7 z& v" ~3 v$ m" |" L- g+ ?
. Z& b% U1 x8 I6 ^+ G9 o I% O7 n4 D+ s( ^/ \
‘โหหน้าตาน่าทานมากเลยค่ะ ขอชิมเลยนะคะ’" \- K/ f- ?- Y3 \# Z
9 }( |6 Y7 T- r
7 w# L: R7 r) u8 t3 Kใหญ่ >>> พยักหน้า; ~ {* {# V/ _* T. i
" _2 y0 N2 V/ [
0 s5 c1 H2 F! ~& _9 A
‘อร่อยมากเลยค่ะหืม โดยเฉพาะน้ำซุปหอมมากเลย’
+ i* L: j. w" s* u& C
& G' i1 L1 ]$ D7 r8 ?* ~" i" C2 P
% ^7 ?0 K9 W/ pใหญ่ >>> นิ่ง
0 J3 A( f6 H, a: e! Z/ j$ k8 d; v0 X2 s- Z% W
1 t+ m. w4 L( G‘เอิ่ม...ค่าไม่ทราบว่าคุณใหญ่มีเคล็ดลับอะไรที่ทำให้บะหมี่มีรสชาติอร่อยขนาดนี้คะ’
3 r0 ^$ O5 ~ R/ P/ ^0 M' ^* r U; W3 R3 [! c
& N0 J+ r' \2 Y) t2 _* mใหญ่ >>> ‘น้ำหมัก...ครับ’1 Y N+ ?1 {6 R/ a# V
. e5 s6 X3 I% e) n. Z# }) g/ r8 A/ @1 y S5 y7 i
‘หืมน้ำหมักเหรอคะ หน้าตาเป็นยังไงเอ่ยยย’
* {5 N" y# r* l" d9 U$ Z" O* ^( D, h+ Z4 T$ M" M% P/ o
3 q* c: r4 ?. y7 v$ s
ใหญ่ >>> เสือกถ้วยน้ำหมักให้ชิม. `: Q) m4 [* a; r. T( o; t
7 W ? i- E2 p7 T
" t3 S M* c0 n5 X5 M2 x3 @2 eพอเถอะ แค่นี้ผมก็สงสารคุณพิธีกรสาวจะแย่ ฮ่าๆ
; ^- M* g6 C1 e, ?- b
3 g8 O+ ]6 y1 h7 w" J) a7 J |7 O. o$ v) d- t3 g' c1 w# G, i2 u; V( [
หลังจากทีมงานยกโขยงกลับไปหมด โดยแจ้งวันออกอากาศเทปนี้คือวันเสาร์หน้า พ่อค้าขายบะหมี่ของเราก็นั่งไหล่ลู่หูตกถอนหายใจเฮือกๆอยู่บนเก้าอี้หลังรถ เข็นข้างๆกันมีเจ้าตี๋น้อยนั่งมองตาแป๋วอย่างนึกสงสัยว่าเจ้านายมาดเข้มของมันเป็นอะไรไปเสียได้8 i$ J! n; a% O# S& l2 w
( s5 w/ x+ _% M5 L
# o7 m' r8 u4 q8 ?$ g5 v
“ว่าไงชายหนุ่ม” ผมเดินเข้าไปลูบศีรษะของนายหมาตูบที่นั่งคอตกอย่างขบขันปนสงสาร
! k% z$ F7 |% |& n5 \8 I6 ^8 V
% @- i* J7 M& K
8 ~' k2 k% k" k# [, f“เฮ้อผมไม่เอาแบบนี้แล้วนะ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็ถอนหายใจเฮือกอีกครั้ง" C9 }! _( p/ B8 }: m# i
0 J& O/ ~, p/ j. k. U9 Y1 w7 K
! {: M5 b' W' D* A( Y
“ทำไมล่ะ ร้านนายจะยิ่งขายดีขึ้นนะ” มือสางเส้นผมดำสนิทลื่นมือเล่น เจ้าของหัวทุยเงยหน้าขึ้นสบตา สายตาคมเฉี่ยวบัดนี้ฉายแววหงอยมองผมอย่างร้องขอพลางส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย จนผมอดที่จะถามไม่ได้
$ s. }8 s) T% h$ P: z
' e- v: h( u( j8 v; g2 ^ C4 _2 U+ F9 D7 e- ?
“นายไม่ชอบมากขนาดนี้เลยเหรอ”
; K6 f/ I# p/ Q! m/ ?7 @5 I3 W2 N& H7 |* G. D
: H* z1 H I' _3 T! Z
“เปล่า...ผมแค่...ไม่ชิน”; I, S4 X! y9 ?, u$ o- T% h5 W
( g( ], A: X0 A
4 q2 o; ]/ K _; L X+ M! f
“บ่อยๆนายก็จะชินเอง”
& T w: J3 Y! o! N' c1 v/ D+ O# a, E o
- C- v* I. B( H3 j“โธ่ คุณเล็ก” / i- ^/ b0 |( f+ L
1 Z* i) C; W- p& H4 H; y2 @9 W, R
( V5 U3 I. H2 S& z“ฮ่าๆ โอเคๆ ต่อไปถ้ามีอีกฉันจะปฏิเสธให้นะ” ผมหัวเราะร่า วาดวงแขนรอบศีรษะของใหญ่กอดรัดเข้ามาซบอกแล้วโยกไปมา เราจะทำท่านี้กันได้ก็ต่อเมื่อเขานั่งและผมยืนเท่านั้น ถ้านั่งหรือยืนทั้งคู่หมดสิทธิ์เพราะผมจะกลายเป็นแกะน้อยในอ้อมอกหมีใหญ่ทันที
: V+ O5 p- H' }/ h% K# S( H: C4 p# E& y( v/ P# T& T1 m
, O S( b) v) C5 w
“คุณเล็ก ลูกค้ามา” แล้วผมก็ผละตัวเองออกทันทีพลางหันไปส่งยิ้มแก้เก้อให้คุณป้าวัยสี่สิบที่ยืนอยู่หน้าร้าน แกส่งยิ้มหยอกเย้ากลับมา ใหญ่ตีหน้านิ่งลุกขึ้นสวมผ้ากันเปื้อนแล้วเดินไปรับรายการตามป้าสั่ง8 K6 u q+ h5 e9 p& d* Q" Y1 M
5 ~; I2 k9 E" {7 _ X
น่ารักจริงๆเลยน้านายหมาตูบเนี่ย
- J: X% ?4 H, C
, f2 y, R7 P0 X& M) Q, N4 A* ^! W6 Q- M$ F" K
8 M& Y2 C7 v1 K m
% a( h& |- D/ c1 v
หลังจากรายการออกอากาศ นอกจากลูกค้าขาประจำที่เป็นคนแถวนี้จะเพิ่มขึ้นแล้ว ยังมีลูกค้าขาจรมาแวะเวียนเข้าร้านไม่ขาดสาย จนเราวางแพลนที่จะขยายร้านอย่างจริงจังช่วงนี้มีดูตึกแถวไว้บ้าง อยากได้แบบไม่ห่างจากที่เดิมสักเท่าไหร่นัก
* o& Y: g1 @. q# ~+ H' f* X' z. Q: I& e6 m) I6 \. z
, S, j) q* J6 d3 z" Q! v& yและลูกค้าประจำที่ผมจำได้ติดตาคือเจ้าของร่างสูงไม่น่าเกินร้อยเจ็ดสิบ ผิวขาวจัดเนียนละเอียด โครงหน้าได้รูปดวงตากลมโตเป็นประกาย ปากบางเฉียบนิดจมูกหน่อย กริยาท่าทางเรียบร้อยเนิบนาบ ถ้าไม่นับการแต่งตัวและผมสีน้ำตาลแดงซอยสั้นใครๆต้องคิดว่าเขาเป็นผู้หญิงแน่ๆ ผู้หญิงที่สวยจัดซะด้วย
; W. @% g2 M, J3 f$ E" I9 e7 J; v$ B. A
5 k$ B! |+ d2 `0 d2 w" Kทุกครั้งหลังเลิกงานผมจะมาเป็นลูกมือให้ใหญ่ ซึ่งนั่นก็ประมาณห้าโมงเย็น ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงต่อจากนั้นผู้ชายหน้าสวยคนนี้ก็จะมานั่งตรงโต๊ะชิดกำแพงตัวหนึ่งพลางสั่งบะหมี่หนึ่งชาม ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเขาถึงจะกลับ6 T; e. F3 S; e3 V/ O% A* x
, ^' X/ } D$ h+ k# U, n0 V2 i2 c1 K+ ?
ช่วงแรกผมยอมรับว่าอคติกับเขาไปเสียหน่อย ก็ที่เห็น...บะหมี่เขาไม่ค่อยจะทานหรอกมองนายหมาตูบของผมซะมากกว่า แล้วไม่ใช่แค่เขาที่มอง...ใหญ่ก็เหลือบตามองบ่อยๆเหมือนกัน แล้วจะให้ผมไม่ร้อนรุ่มในใจได้ยังไงเล่า!!
( m0 Z+ I( |& I4 @8 Y7 a/ z# h+ r6 \- O; x
. T: v0 e& D5 j3 jแต่ใหญ่ก็มาอธิบายให้ผมฟังทีหลังว่าที่เขามองเพราะรู้สึกว่าโดนจ้องก็เท่านั้น แล้วเขาจะมีสายตาไว้มองใครได้ในเมื่อมีผมอยู่แล้วทั้งคน ซึ่งพูดจาดีผมเลยให้ผ่าน
: P- O# Y6 R+ E3 w8 G# U. [9 O* V; q$ b B3 O
' ` g F/ l0 Z2 D4 s+ C$ a! A' D$ pส่วนผู้ชายหน้าสวยคนนั้นผมก็มาเข้าใจทีหลังว่าที่เขาจ้องมองใหญ่คงเป็นเพราะรูปร่างท่าทางเหมือนแฟนของเขา เพราะทุกครั้งเมื่อผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเป๊ะจะมีรถคันหรูมาจอดเทียบฟุตปาธก่อนจะมีชายรูปร่างสูงหล่อมารับกลับไป สันนิษฐานได้ว่ามานั่งทานบะหมี่คร่าเวลารอแฟนหนุ่มเลิกงาน ตั้งแต่นั้นผมเลยเลิกระแวงบ้าบออีก$ E5 x& s+ `+ R( h# E6 x, w
% B+ s9 s3 v2 B( q
; i) i4 S+ u9 c5 A, I
“พี่เจมส์??” ผมเสิร์ฟชามลงบนโต๊ะ ในจังหวะที่จะยิ้มให้ลูกค้าก็ต้องร้องอุทานเมื่อเจอเข้ากับรุ่นพี่ที่สนิทสมัยมัธยมฯ เค้าหน้ารูปร่างเปลี่ยนไปบ้างแต่ผมมั่นใจว่าจำไม่ผิด# M4 B) _ n# |6 p6 A4 z
& J& e, _2 ^0 t2 F) Q, i& t: F* M$ i
“อ้าว เล็ก” ใช่จริงๆด้วย ผมยิ้มกว้าง หันไปมองทางพ่อค้าหน้าหล่อก่อนหันกลับมาหาพี่เจมส์อีกครั้ง
: L8 I8 m( O1 X! A3 b5 Q- p* U
$ N( z7 @, Y9 X) f' \0 e( H' y2 m$ W3 Y |
“เดี๋ยวผมมาคุยด้วยนะพี่ ไปทำงานแป๊บ” พี่เจมส์พยักหน้ามึนๆผมรีบวิ่งกลับไปเสิร์ฟชามก๋วยเตี๋ยวตามโต๊ะต่างๆเมื่อมีช่วงว่างผมจึงกลับไปนั่งคุยกับพี่เจมส์
+ _7 i, D; _& S0 O- Q
$ ~0 W ~# O/ c4 ~7 W( l Q& w0 h- w3 r, I! l8 B, K6 O
“พี่เจมส์มาทำไรที่นี่เนี่ย” ผมเลื่อนเก้าอี้มานั่งร่วมโต๊ะ
[5 u, c* t; O3 q, H- F& e! q/ J
. h# e" j" d% F* Q! v- [, W/ W. N K. B# M: }2 f; p: [- Z
“พี่มาต่อยมวยน่ะ”
# H5 E) I5 L- `) o* ^+ J
. q) ~. P1 x/ e: W: p4 b3 V" K& ^7 b
5 L l7 Q8 v2 f: i4 U7 A- m+ }) p“อ้อ” ผมพยักหน้าเข้าใจจำได้ว่าพี่เจมส์เป็นนักมวยโรงเรียนตั้งแต่ ม.ต้น พอขึ้น ม.ปลายค่ายมวยก็ติดต่อไปเก็บตัวฝึกซ้อมทำให้ต้องย้ายโรงเรียน3 }1 S$ B0 ]# g
/ \: S% Z) h2 B- T4 F9 ~
/ V% W0 T6 A" u9 e# l; gนี่คงจะมาแข่งขันชกมวยจำได้ว่าที่หน้าค่ายจิรประวัติมีเวทีมวยอยู่/ k# a0 x6 I' ^: k
) H" s8 P6 S5 n4 V4 v7 ?
: A8 T* M+ a; U L# zจะพูดก็พูดเถอะ ถ้าพี่เขาไม่ย้ายโรงเรียนเราสองคนก็คงเป็นแฟนกันไปแล้ว เพราะช่วงนั้นก็เกี้ยวกันไปเกี้ยวกันมาอยู่ แหะๆ
7 z! K( {1 P2 ]5 P, h& E4 E
1 x# P& a, W' u9 E7 D9 |$ X
8 a. w0 a' c+ m2 u9 ~0 k) p“แล้วเป็นไงชนะป่ะพี่”
; p6 i/ F! p/ ^ K; Z$ I) L# ?' `* U9 J2 w, S7 K
) \! e }0 M1 |“รุ่นไหนแล้ว” พี่เขายักคิ้วให้ ผมยิ้มกว้างอย่างยินดีด้วยพี่เจมส์ยิ้มตอบก่อนถาม “แล้วเล็กล่ะเป็นไงมาเสิร์ฟบะหมี่ล่ะเนี่ย”9 a2 t1 w5 k! Z: f i, x5 G- Y
1 C* j. L4 {/ a! N
. l. ?5 D7 ]' Yผมหันไปมองนายหมาตูบที่ง่วนอยู่หน้าร้านก่อนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
; S5 }" f" z$ g& V A. T* ? Y$ k3 N0 j- B5 f% ] j
0 X8 _% P3 O3 r9 z; i; Q, i) \) v“มาช่วยแฟนน่ะพี่” ผมยิ้มเขินๆพี่เจมส์เลิกคิ้วก่อนหันไปมองตามสายตาที่ผมเพิ่งละมา/ | [+ \! s y, G: g
- U# _/ a7 l# L7 s- J# {0 z4 u
' |' n) ]& j0 _( r; g- ]“โหมีแฟนหล่อมาก”- F6 Z8 T+ H8 w$ G$ N* H# I6 d$ e2 Z
2 y3 _6 L0 W5 u4 K/ U7 b7 R" W; ?0 u. m
“พี่ก็!”
; u7 e/ R+ k7 p# O3 ~# b _. {9 H2 q0 k
O n& q |; {& S/ f
“หึๆ”
; \9 D2 z3 i2 u$ C! ^3 r5 p5 r/ m- u& y3 _1 l& y1 d# c! j
3 C2 I' \8 S% E, h4 j7 R3 \
คุยสักพักพี่เจมส์ก็ขอตัวกลับไปพักผ่อนเพราะต้องนั่งรถตู้กลับกรุงเทพฯเลย ส่วนผมก็รีบกลับมาเป็นเด็กเสิร์ฟต่อ ยิ่งช่วงสองสามทุ่มเหมือนแข้งขาผมจะพันกันอยากจะมีสักยี่สิบมือ ฮือออ มีเสิร์ฟผิดโต๊ะด้วยแหละ ดูจากสายตาใหญ่แล้วเขาก็อยากจะมาช่วยแต่ตัวเองก็ยังละจากกระบวยไม่ได้เลย$ \; z$ u1 K. C5 J0 T4 D y
2 l; M1 \) K5 D* F# Q8 n5 z/ {+ x1 Z: `& S$ B
เหนื่อยมั้ย ก็เหนื่อยนะแต่มันก็มีความสุขเมื่อนึกว่าชีวิตของใหญ่กำลังเติบโตแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ
+ X' R- W. ~& d- t8 ^) {( P4 j/ g
8 O4 ?. T& _4 ]6 mสี่ทุ่ม ร้านปิดแล้ว....
3 ?3 B0 u" L: [( k8 n
2 O6 X5 o$ t _: o5 r. ^. h& C$ X: t
ณ ตอนนี้เรากำลังช่วยกันเก็บร้าน...
' a1 L6 [& ]7 I0 u0 f0 e6 ^: b( h9 r
2 C2 `, M% g8 a0 Y1 Oผมเก็บกวาด ใหญ่เก็บโต๊ะเก้าอี้: K# n8 [+ W7 R% I
# b/ f" @6 T7 k) J; J3 }- u5 x1 \# u2 a$ Z" d- _
ผมเอาขยะไปทิ้ง ใหญ่เช็ดล้างตู้
2 [; C" w" Y* W
7 n; R9 L/ k% \4 `9 B. m) k
9 H$ O A8 u8 \+ q9 j3 ]และสุดท้ายเราก็มาช่วยกันล้างจาน ผมประจำกะละมังน้ำเปล่าส่วนเขาประจำกะละมังน้ำฟอง เก้าอี้ขาสั้นคนละตัว พื้นที่โดยรอบเงียบสงัดมีเพียงเสียงรถราที่วิ่งสวนไปมาเป็นระยะ1 K+ M8 q& `) _* F# d2 }
: y' t- e! m" L* k% A; X) Q, z" \! X& I2 D! G; @/ }1 F# Z; A5 C
“คุณกลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้นะทางนี้ผมจัดการได้” ใหญ่บอกขณะขัดหม้อ
9 n f! ~7 D, O& H- H! }7 G
+ {! N1 E) f# }% }: f6 b3 \" c* K& I6 x7 }
“ช่วยกันน่าจะได้กลับบ้านพร้อมกัน” ผมล้างชามขึ้นคว่ำในตะกร้า# P' M# D7 C6 N' H
+ y3 K9 K( O2 l: P0 I4 g0 e+ F# z+ |6 i' W, ?+ C' ]
“แต่คุณทำงานมาทั้งวันยังต้องมาช่วยผมอีก แทนที่จะได้พักผ่อน”5 F% o, P% g2 e$ ~
6 O5 O0 C* D1 L2 V- v
1 t& ]# ?: y* u* X$ _/ t7 a
“ฉันเต็มใจและมีความสุขมาก” ผมยิ้มแฉ่งกลบเกลื่อนความดื้อรั้น เอาเข้าจริงถึงกลับห้องไปก็นอนไม่หลับอยู่ดีต้องรอใหญ่กลับมาก่อนอยู่แล้ว, u/ }, ` T3 [4 q4 _, X
/ ^$ w" ?0 r2 q4 b. S& J' b
! t! S F- u/ h3 g) X
“คุณดื้อจริง” ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ใบหน้าคมนิ่งก็โน้มลงมาจรดริมฝีปากลงที่ข้างขมับผมอย่างอ่อนโยนผมยิ้มก่อนจะหอมแก้มใหญ่กลับไป& ?4 ]3 R& r2 U2 B- q. r, e
7 \. @ f' g: D+ C4 k/ ]' s
/ C+ C" y' Y( D$ ]5 e2 o“แค่ได้รางวัลอย่างนี้ทุกวันฉันก็หายเหนื่อยแล้ว”
- k' u$ e, o$ b# K1 N
! j; b4 W- L( e$ G! ?0 I. M) D5 n) Q
8 s$ |' b f& {* z* K( L3 ]2 E
. O, ^/ S/ i8 ~: U! U
0 G: L3 g3 J4 U1 x" M. B" X2 Q7 M. k3 @; k
ติ๊ดๆ
# P' j( r& w, F; G$ t; U* l6 a" z5 [7 q* m' X p/ ^ ]
; y8 g& }; x" ^( t( O0 g" _3 q3 S# S
( J. C1 u: T" _8 X0 v5 x3 \4 `: u‘ผมอยากคุยกับคุณพรุ่งนี้มาเจอกันหน่อยได้มั้ย’
( L; X- b1 s" `" N4 L$ [' w
# B% w' x. @. f: x' P6 J. R7 z# h: H1 \6 E% S) F9 T& m+ p
2 w* i, f V6 s O
ผมถอนหายใจเฮือกออกมาก่อนวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะตามเดิม คงหลบหน้าคุณพชรต่อไปไม่ได้แล้ว นับแต่วันที่ปฏิเสธไปคราวนั้นก็ผ่านมาเกือบเดือน เห็นทีคงต้องคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที3 H- S' ~% P( t6 s0 s' k
7 s! f/ h8 D+ x2 {/ d9 Z
U4 E" W' J) F7 |9 Lนี่ถ้าไม่ติดว่ามีโครงการใหม่เข้ามาทำให้หัวหน้าต้องเดินสายประชุมเป็นว่าเล่นจึงไม่มีเวลามาจัดการเรื่องส่วนตัวล่ะก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวเองคงโดนเรียกตัวไปคุยตั้งนานแล้ว$ I4 n+ l% N+ d% [
+ g7 X( A% M- g
5 u8 Q7 V/ f6 p9 ^
“คุณเล็ก?? ยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ” ใหญ่ที่นุ่งกางเกงขายาวเพียงตัวเดียวเดินมาขมวดคิ้วใส่ผมที่นั่งห่อเหี่ยวอยู่บนโซฟา จริงสิ ผมมายึดที่หลับที่นอนเขาไว้นี่นะ
b* z9 u/ n% g% e" ~" [# H$ a/ P) Z7 V
; I1 q# q3 @$ D: j+ U2 R1 e
“ใหญ่...” ผมเรียกชื่อเสียงอ่อนอ่อยลุกขึ้นเดินเข้าไปสวมกอดร่างสูงใหญ่ไว้โขลกศีรษะเข้ากับแผงอกหนั่นแน่นอย่างคิดไม่ตก9 x( }( g* R8 ?7 | k
: X* n/ _' X/ v! I4 y" b1 w
8 |5 N3 n/ a/ C( ]: k" |) w. R
“เป็นอะไร” ใหญ่ถามเสียงนุ่ม มือสากลูบแผ่นหลังผมแผ่วเบา
9 h; T+ c( U9 w: H5 g8 ^
! x/ F* R7 w+ |% i
2 i1 i3 t7 u: e( o0 ~. A6 r* Wจะทำยังไงดี ถ้าหัวหน้าไม่พอใจจนไล่ผมออกถ้าตกงานทางบ้านรู้เรื่องก็จะถูกหามกลับระยอง และถ้าผมต้องกลับบ้าน....แล้วผมกับใหญ่ล่ะม่ายยยยยยยยย$ [; O [; f) z$ ^- _+ s9 A' K
+ q- [# o7 `" l# {( l4 A3 K: a* R4 e1 f% b1 `7 o4 b
“นาย...”
8 P3 z8 e$ @7 L. a, f: k& p$ k1 ?( c1 L: r1 ?( ^7 }( R3 X/ Z( A1 L' w
- Z# M+ k7 b& e
“หืม”
- v- m0 b6 E' \" G/ R- c
3 q# ]; |2 n% h% e* ?5 F* O& l$ n% |" E- P
“ฉันจะพยายามเพื่อเรานะ” ผมไม่ได้อธิบายอะไรไปมากกว่านั้นขณะที่ใหญ่ก็ไม่ถามอะไรเพิ่มเติม มีเพียงวงแขนผมที่รัดเอวเขาแน่นขึ้นและอ้อมแขนอุ่นหนาที่โอบรัดปลอบโยนกลับมา “หัวหน้า สวัสดีครับ” ผมเอ่ยทักบุคคลที่ใส่ชุดไพรเวทสบายๆด้วยกางเกงยีนขายาวเสื้อคอปก การแต่งตัวที่ค่อนข้างจะแปลกตาคงเพราะผมไม่เคยเจอหัวหน้าในวันหยุดมั้ง เขามานั่งรอผมอยู่ก่อนแล้ว
I' v0 ?1 m( P" Q/ R# p- g
8 k+ V. X9 J+ A" x& ~% i/ } C% P. k* H+ D
“นั่งสิ” ผมนั่งลงตรงข้าม เหลือบตามองบรรยากาศโดยรอบนิดหน่อยขณะขยับตัวอย่างอึดอัด ด้วยหนึ่งผมไม่ค่อยได้มานัดตามโรงแรมหรู(แน่ล่ะ ต่างจังหวัดแบบนี้จะมีโรงแรมหรูสักกี่ที่กัน) และสองเจ้าของนัดทำหน้าตาเคร่งขรึมจนผมหายใจลำบาก
2 I0 A% `% U7 y8 T. ~
& I2 V* s* b2 m, l" J" L E- c/ c: V8 E
“สั่งอะไรก่อนมั้ย”
_! G) R& ^' `" N! F- Z* L
5 M& b/ M; i' B& R/ s. v$ u9 @/ Y' ]6 ~! j
“เอ่อตามแต่หัวหน้าเลยครับ”& ]( Z2 j' P9 w8 ~. V3 T
' _( @1 _# _/ O( ]
* I( Z1 b$ I4 K
“นอกเวลางานไม่ต้องเรียกผมว่าหัวหน้าก็ได้” ผมขยับตัวอย่างอึดอัดอีกครั้ง9 W* j# R8 N& L
+ l4 c- ]4 D$ ~8 p% Y
6 L2 D9 o, I/ Q& s$ ~“ผมชินเรียกหัวหน้าแล้วล่ะครับ” เขาจ้องมองผมนิ่งอย่างหยั่งเชิงก่อนจะถอนหายใจหนักอย่างยอมแพ้ในที่สุด' m# A( I, i. h* B' ?$ l- j
. g& p: y' {! ^9 C9 f
# k/ c T& {9 w/ F! v, T
“ตามใจละกัน” หัวหน้าว่าแค่นั้นก่อนเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองซึ่งผมเพิ่งทานอาหารฝีมือใหญ่ก่อนจะออกมายังไม่หิวเลย แต่หัวหน้าคงยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ตามมารยาทแล้วผมก็ควรจะทานเป็นเพื่อนเขา
; ^3 `& ^/ J$ y
, S& E- R6 B# O1 N! Y1 j: Z+ v( m
9 L% t7 D2 L1 h4 g# n
* E! v1 r& p4 M4 l( f: |“ตกลงคุณมีคนรักแล้วเหรอ” ผมแทบสำลักเม็ดข้าวตายอยู่ๆก็ถามโพล่งขึ้นมาขณะทานอาหารไม่ให้ตั้งตัวเลยสักนิด4 Z$ D0 X9 ]9 e1 J
) S) k4 n7 A6 b/ j) z9 j% d+ M4 ?4 G9 O" c
“เอ่อจะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ”ผมวางช้อนลง
: v3 c8 K5 _8 J5 m0 j) e$ K w% O
% T/ x+ g2 _( J3 }) K+ M- a“แล้วคุณมาเอ่ยปากให้โอกาสผม??” หัวหน้ามีสีหน้าไม่พอใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเอาแล้วไง9 ?& Q$ z9 d. h
; ~0 D$ n: c7 _; R
0 p4 L% @6 k- B( Y! ?# l“ตอนนั้นเรายังไม่ได้คบกันน่ะครับ มีแต่ผมที่ชอบเขาข้างเดียวเอ่อ...อย่างที่คุณได้ยินผมชอบเขาก่อน” ผมเกาหัวเก้อๆ“ผมเลยอยากให้โอกาสคุณเพราะเข้าใจคนหัวอกเดียวกัน แต่สุดท้ายเมื่อรู้ตัวว่ายังไงก็เปลี่ยนใจไปจากเขาไม่ได้จึงมาบอกหัวหน้านี่แหละครับ”4 `3 y9 f# Q; z
* b& x2 L4 F! `0 D; _* t w6 j0 Q7 G3 w* f1 x1 ?+ ~
ผมไม่ได้โกหกนะ ผมรีบมาบอกหัวหน้าแล้วแต่ช่วงแรกที่ปล่อยทิ้งไว้สักพักก็เพราะมันต้องเตรียมใจรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นบ้างใช่มั้ยล่ะ" m. l) E( a+ ? ^' n# q
; i8 G- T: ~3 X5 I N5 w7 X( H$ T6 ~
“ถ้าผมบอกว่าไม่ยอมแพ้ล่ะ” เอาแล้วไง ขอให้เป็นแค่การพูดลองใจทีเถอะ นายหมาตูบของผมเซ่อซ่ากว่าจะมาประมือกับผู้ชายที่ขึ้นเป็นผู้บริหารทั้งอายุยังน้อยนะ!
& R; V0 v+ h# e; s* x% j+ G* }
$ Q% F; }" n( o2 ?: Z1 z1 j* j. @! J. E
“แหะๆอย่าเลยครับ ผมว่าสักวันจะเจอคนที่ดีกว่าผมแน่ๆ”
# O' _8 k; ~) b& j
1 Q( f/ ~0 X# @# l M7 C7 U( {; ?# y6 Q. P9 ~8 s
“คุณรู้มั้ยว่าทำไมผมถึงประสบความสำเร็จได้เร็วนัก”( o1 s! o# u1 {9 k4 c& a
+ C8 b7 h! ?# T# z
* A. Q4 s- T+ B& y. W1 d+ l" k1 m
“ครับ??” อยู่ๆก็เปลี่ยนเรื่องให้ผมมึนงงไปหมดเริ่มจะตามไม่ค่อยทันแล้วนะ; H5 O, `$ z9 c$ L+ F
9 t# B$ x' P+ Z, N% t: _% l! ?" S
. ]6 C, B1 H* X; r2 q
“ผมมักจะมีเป้าหมายที่ชัดเจน เมื่อมีเป้าหมายก็ต้องรู้จักวางแผน แน่วแน่มั่นใจแล้วก้าวไปตามแพลนชีวิตที่ออกแบบไว้” เขายกน้ำขึ้นจิบก่อนวางลงแล้วพูดต่อ+ W5 E/ S/ b' B( r2 U* o$ X
/ g4 U) j) I7 Q' `! b: E: V* E
& o! S4 k' K0 S$ j2 `ส่วนผมก็เสหลบสายตาจริงจังที่จ้องมองมา
j: g# V1 c$ t/ O- o
1 `5 P' P- _% l2 Z* s* q4 \" [
1 R- A& [- k7 [; F( L" x“ผมไม่เคยมองอุปสรรคระหว่างการไปสู้เป้าหมายว่ายากเลยสักนิด ตรงข้ามมันกลับท้าทาย” ไม่รู้ทำไมรอยยิ้มมุมปากทำให้ผมรู้สึกประหม่าจนต้องยกแก้วน้ำส้มที่เหลืออยู่มากระดกดื่ม4 F/ d: X3 T# R1 R
0 M g& V# q; v$ v2 N! j; p: K
6 I# U: u: {2 S9 C! R“ถ้าเส้นทางไปสู่เป้าหมายไม่ได้เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ผมก็แค่ปรับใหม่ บางอย่างถ้าใช้แต่ความถูกต้องแล้วมันไม่ใช่ก็ต้องมีพลิกแพลงกันบ้าง”; U; N1 z0 k X3 I
+ y1 X6 Z: y0 L' {0 l6 K
$ T% a( ?4 s+ Z7 r) Vสองมือผมบีบเข้าหากันแน่น เหงื่อเริ่มผุดพรายเขาต้องการจะสื่ออะไรกับผมกันแน่นะ??
; Z) N9 T% N1 f' b
: ^3 Q' U9 ]* N. S. r7 i5 p
7 z9 b, s. t0 ]+ Y# F3 U; [คราวนี้เขาประสานมือลงบนโต๊ะก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้รอยยิ้มสุภาพที่มักปรากฏบนใบหน้าเขาจนชินตาบัดนี้มันกลับเต็มไปด้วยเล่ห์กล
- E0 y3 M* x) U% l
?) Z5 f4 _. S0 Z N& @ o- v$ X5 w" X1 F6 y( V3 h1 |: R
“คุณว่ามั้ย เส้นทางที่ถูกต้องมันก็แค่คำสวยหรูที่ปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อซื้อใจคนก็เท่านั้นแต่ความจริงแล้วมันเป็นหนามเล็กๆที่น่าหงุดหงิดรำคาญใจซะมากกว่า รู้มั้ยเพราะอะไร”$ s; f# l9 s4 a0 ]+ X0 P3 h
9 \3 a2 I+ B) f) `
+ d9 W6 H% Z) G$ ?* O$ J“พะ...เพราะอะไรครับ” ถึงในอกจะสั่นไหวเพียงใดแต่ผมก็พยายามข่มเสียงออกมาอย่างปกติที่สุด บางอย่างกำลังบอกว่าวันนี้เขาไม่ได้นัดผมเพื่อมาเคลียร์ปัญหาที่ค้างคาเพียงแค่นั้น
3 w1 `+ K+ ~ Q4 e9 E& a' g0 x9 @" E$ _" } o
( F6 t" k! `1 X' G# ~
“เพราเส้นทางที่ถูกต้องมักไปถึงเป้าหมายช้าหรือไม่ก็ล้มเหลวคุณคงไม่คิดว่าผมมีอย่างทุกวันนี้ได้เพราะเส้นทางบ้าบอนี่ใช่มั้ย”& a5 a) \: y- L
( c2 V1 k. |! z" P: u
Z7 g e" P6 nมุมปากแสยะยิ้ม ผมสะดุ้งเฮือก ความร้อนรุ่มแล่นพล่านในกาย เหงื่อเม็ดโตเริ่มผุดพรายทั่วใบหน้า ไม่ใช่...มันไม่ใช่เพราะปฏิกิริยาตอบสนองธรรมชาติของร่างกาย ยอมรับว่าตื่นกลัวแต่มันไม่มากขนาดที่ทำให้ผมควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้เช่นนี้ เหมือนถูกกระตุ้นด้วยสิ่งแปลกปลอมบางอย่าง แต่ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรด้วยซ้ำก็รู้สึกเบลอไปหมด
1 K9 A! u1 U; w7 ]. p: @% M5 h$ z# W5 V
4 Y! f8 } j2 D" t0 u3 Eรู้ว่าถูกลากถูกชักจูงแต่ทำอะไรไม่ได้เลย...บังคับร่างกายตัวเองไม่ได้เลย....
+ [0 ~; ^+ v. n! o& Q% r) k7 `/ Q, y: p9 e$ ~2 Q8 E
* R0 `1 _8 N H! F4 O' n8 b' g; h- A' _/ W% c. U
3 X( |6 p7 V- ~
2 B3 \" v1 d0 ^5 v/ C) T @! y6 U$ i
1 c7 f2 C, c W8 |0 D2 _2 Iฟึ่บ!!2 N5 E( y# e+ l: ^+ ^" g; H
8 D2 d6 Y' c6 M4 _
' i! \3 V; v7 O
ร่างกายถูกโยนโครมลงบนเตียง ก่อนสองมือจะถูกรวบขึ้นเหนือหัวแล้วมัดไว้กับหัวเตียง ในใจผมเต้นรัวด้วยความตื่นกลัวกู่ร้องโหยหวน ทุกส่วนในร่างกายเหมือนไม่ใช่ตัวเองความรู้สึกเหมือนถูกผีอำ พยายามขยับก็ขยับไม่ได้จะเปล่งเสียงร้องลำคอก็เหมือนถูกบีบตีบตัน มีเพียงลูกตาที่สามารถกรอกไปมาได้เท่านั้น; \7 y7 I T% o6 `' T& Y. B
6 \' {9 C$ t+ }
- ?1 ]/ s* P* v# G* F/ o
โสตประสาทรับรู้ทุกอย่าง ตั้งแต่โดนพามาที่ลิฟท์เขาห้อง จนจบลงบนเตียง แต่ไม่สามารถบังคับร่างกายได้เลย
* h- g3 J, q: i& X0 b* C9 y6 V# `( d6 [3 [+ R0 ?
9 I! l$ \% W. A _7 p5 N' hไม่คิดเลยว่าคนที่กำลังกระทำสารเลวกับผมจะเป็นหัวหน้าที่เคารพนับถือมาโดยตลอด- Y8 [/ q" F+ T/ q( e& W, z
6 q Y" P! g1 V! v/ |, R$ f
5 |! `! Q, f& W1 d$ I, R
“คุณเลือกเองนะ” เมื่อมัดมือผมติดกับหัวเตียงมันก็ขยับลงมานอนข้างผมตะแคงท้าวศอกลงบนเตียง มืออีกข้างลูบไล้มาบนใบหน้าผมอย่างแผ่วเบา...ชวนขนลุก5 G) w3 f% }- y8 m: v
s, X5 h/ C8 J7 D, g
% M! r# h# z V" Gผมส่งเสียงอื้ออึงในลำคอพลางจ้องใบหน้านั้นอย่างตื่นกลัวช่วยด้วย ใครก็ได้มาช่วยผมที
, P/ _2 o/ I9 L- s) F/ F8 Q& e: J4 p( _
0 k) C! k8 v6 J: u
“ผมจริงจังกับคุณนะ คุณคือยอดดวงใจ คือรักแรกพบที่พาหัวใจผมสั่นไหว เพียงแค่คุณรับรักผมก็จะกลายเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกผมจะดูแลคุณ ให้ความรัก เอาใจใส่...” มันพูดเสียงละเมอเพ้อพบขณะที่มือก็ไล้ไปตามใบหน้าลงมาลำคอก่อนลากไล้ปลายนิ้วมาปลดกระดุมเสื้อผมช้าๆแล้ววกกลับมายังใบหน้าอีกครั้ง
! G4 J6 y9 I @1 a+ d% M: S# V; L0 ` U6 h. u; r
& w: J, S% L& I- T- T+ g! i
“แต่คุณก็ปฏิเสธมัน!!” น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวให้ผมสะท้านเฮือก ร่างที่นอนอยู่ผุดลุกขึ้นก่อนลงแรงบีบที่สันกรามจนความเจ็บปวดแล่นริ้ว แม้ร่างกายภายนอกที่นิ่งเฉยเริ่มสั่นเทิ้มอวัยวะภายในบีบรัดแน่นขัด“...ไปเลือกไอ้พ่อค้าขายบะหมี่ซมซ่อ!!”
& ~3 O' E" E* P N% m6 \) L. y9 F ~8 ?# k) U/ Q
2 v$ t" ?8 B3 A4 \( V
เฮือก!!!มันรู้...มันรู้แล้ว...แสดงว่านัดผมมาเพื่อจัดการผมโดยเฉพาะ แล้วใหญ่ล่ะ!!มันจะทำอะไรใหญ่มั้ย...ไม่นะ!!5 M" E' r; Z& [0 j; d; P/ T* K& ?
( _ i: i9 ^. z( x% E( v
) C' a# e7 u5 T4 R. j; O! t! @“แต่วางใจเถอะ...” น้ำเสียงมันกลับปรับโทนอ่อนนุ่มอีกครั้ง แต่ไม่ได้ทำให้ความกลัวในใจผมลดลงเลย “...ไม่ต้องกลัว...ผมรักคุณมากขนาดนี้จะทำร้ายคุณได้ยังไง...” มันล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบซองบางอย่างขึ้นมาก่อนจะเปิดปากถุงเทของในนั้นลงบนฝ่ามือ แล้วใช้นิ้วมืออีกข้างหยิบขึ้นมา...เป็นเม็ดสีขาว...เหมือนยา...ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับผมแน่
8 _2 ]: H0 I# n/ ]9 ]& Y- ?4 {2 c7 N9 _8 u4 R- r
8 ?0 P7 g0 I" \7 A- i“กินซะที่รัก...แล้วเราจะได้มีความสุขกัน” เม็ดยาถูกยัดลงเข้ามาระหว่างรอยแยกของริมฝีปาก ผมพยายามกัดฟันแต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นผลผมควบคุมมันไม่ได้ “กลืนซะ...อย่างนั้นแหละเด็กดี...”
1 [8 l; H& j5 b( d- U' a3 S9 o0 k( N6 v% z5 u% E' [' B6 Y
8 w0 W7 r' u* ]6 {) f% c% d4 Gร่างกายผมกลืนเม็ดยาลงไปมันยกยิ้มพอใจก่อนค่อยๆปลดเสื้อผ้าตัวเองออกจนเหลือเพียงแค่ชั้นในอย่างไม่รีบร้อนเหมือนรอเวลา...9 I" a( [; z* Q. k% Z: k: ^/ S
% f0 F0 @3 j6 z; S' i1 {' N
2 x( n! Q6 `( _2 b nจากนั้นความสนใจก็หันเหมาที่ร่างกายผม ลงมือปลดเสื้อออก...ร่างกายรู้สึกถึงความร้อนรุ่ม...เมื่อกางเกงถูกดึงหลุด...ผิวเนื้อที่ถูกสัมผัสลูบไล้สะท้านเฮือกและเรียกร้อง...- x5 K' K& C1 ^% T
' @3 C6 i7 ]+ s& f7 P% M1 Y6 H
M) K* L+ {1 X6 U2 X
แม้ในใจกู่ร้องรังเกียจหลีกหนี...แต่ร่างกายกลับเบียดรัดเข้าหาอย่างต้องการ
2 q7 f9 E }' ?; f' x* ^ q
( ], M3 Z1 G. @' R2 [
9 D, h, \" Y3 u! Q9 J/ l“เป็นไงที่รักเริ่มขยับตัวได้แล้วใช่มั้ย นั่นแหละ เดี๋ยวผมจะปลดข้อมือคุณนะเราจะได้สัมผัสกันและกัน....”
9 h0 g, t& `- S* ]' f" k
/ G; z9 q) y9 v! t* u/ K
; p* i7 w7 q* s, L, Iไม่...ใครก็ได้หยุดผมที...ผมไม่ต้องการแบบนี้...ไม่อยากได้สัมผัสอันน่ารังเกียจนี้...6 q# y' O2 E5 o2 T% [+ `1 w0 ^2 E! m
: f( l3 o8 {. B/ X2 e6 h/ ]; h9 c6 z% V J. p+ |
น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างทุกข์ทม...แต่กลับเปล่งเสียงร้องครางอย่างสุขสมออกมา7 E5 k$ `+ I9 W2 n" X
; ?7 Q# T1 g. Z' b; _( z
9 u# q B; Q7 [8 a% Q7 J% [1 R3 v4 p5 H9 O5 m! H
/ N8 q- v4 z7 U: B, P
) I, j/ P2 K" E4 Pกริ๊ก!!
# ?2 o% y% m6 Z5 y" j* Q7 N
i, @! |$ c* p) R2 v, p
" j' \" q/ f: u9 |$ _โครม!!
* {& |1 P5 F. ?/ ~# U+ W* {4 F R" H9 D! e
" }, W% K9 z+ U$ w8 M) j) {
" l" i, e3 k" R4 s$ c9 Nในขณะที่สองร่างกำลังซุกไซ้โรมรันเสียงทุบบางอย่างตามมาด้วยเสียงประตูที่เปิดออกกว้างกระทบผนังโดยแรง ร่างด้านบนลุกพรวดขึ้นแต่มือผมกับไขว่คว้าหาสัมผัสนั้นอย่างน่าสมเพช
$ H; |9 H# B: p4 q- u0 c$ s
4 Q4 b4 }* Y- S0 \' {
- G% z7 O0 E {: ?2 R“คุณเล็ก!!” เสียงเรียกดังกังวานอันคุ้นหูดึงให้ผมหันกลับไปมอง ดวงตาที่พร่าเลือนด้วยกามารมณ์สว่างขึ้นทันตา และวินาทีต่อมาก็ถูกบดบังด้วยทำนบเขื่อนน้ำตามากมาย
% W% L( T- o/ M; z5 s0 s7 R; I
3 g, ?0 t, u9 T S7 `1 J6 W: `' \; Z$ R
“ใหญ่...ใหญ่...ใหญ่” ผมส่งเสียงเรียกเขาไม่ขาดปากหัวใจอุ่นวาบอย่างรู้สึกปลอดภัย พยายามรวบรวมสติของตัวเองกลับมา. n" T" }" J+ v& \2 K& {# p
; v5 a: U/ D5 X1 e5 M3 k0 q/ y5 l5 ]" v5 V
“มะมึง...เข้ามาได้ยังไง!!” เสียงตวาดกร้าวอย่างโมโห พร้อมนิ้วสั่นระริกด้วยความเกรี้ยวโกรธชี้ไปยังร่างสูงใหญ่ของผู้บุกรุกที่หน้าตาดุดันไม่ต่างกัน มองไปยังกลอนประตูก่อนเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตา
# \5 q* x$ F- q& D5 W' K3 _: r2 b/ M K* j% \2 W2 K
6 n; ~4 s# `# f/ y9 k4 J) Gประตูตรงหน้าที่ถูกเปิดออกมีรอยโหว่ตรงส่วนลูกบิด เลื่อนสายตามาจึงพบว่าลูกบิดประตูพร้อมส่วนล็อกรูปทรงบิดเบี้ยวทั้งยวงหลุดคามือเจ้าของร่างสูงใหญ่ผิวเข้มตรงหน้า
6 O! g0 L L$ F0 H: Z- }8 u+ A. F6 H. B" n# h k7 I
! d1 y9 r8 k, c
เป็นไปไม่ได้...โรงแรมหรูแห่งนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ยอดเยี่ยม ทำไมถึงปล่อยไอ้ขี้คากแต่งตัวมอซอเข้ามาได้ และยังสามารถทำให้ประตูมีรอยโหว่จากการกระชากลูกบิดออก...เหมือนทำให้แหลกด้วยมือเปล่า...จะเป็นไปได้ยังไง
( P1 Y0 Y: h1 E$ m) r
! Q r5 }3 c( e6 {) N* l* u" ^: m5 M: d) Z
ร่างของนายพชรถอยกรูด ถึงมันจะตัวสูงใหญ่แต่ก็เทียบไม่ได้เลยกับร่างใหญ่โตตรงหน้า ผมข่มความร้อนรุ่มในกายแล้วเบิกตากว้าง ไม่...สายตาคมคู่นั้น...ว่างเปล่า...ลุกโชน...
6 S: j% T, z0 `8 r/ z |) K" Q9 H) f4 r* r4 q
% E$ m2 H5 A6 d. W# }0 K" uใหญ่ไม่พูดอะไรย่างสามขุมเข้าไปหานายพชร ผมกำลังจะเปล่งเสียงร้องเมื่ออีกฝ่ายคว้าปืนจากในลิ้นชักออกมาแต่ก็ช้ากว่าใหญ่ที่สะบัดมือออกไปทีเดียวปืนก็หลุดออกลอยขึ้นไปในอากาศและตกลงมาอยู่ในความครอบครองของเขา0 y0 x& N7 ?* F6 l
0 F; M# I/ p0 |8 w7 L+ R- f; ~
8 R& n% i4 `! a! v$ ^2 D0 q3 _“กะแก...” มันเบิ่งตาโตอย่างตกใจก่อนร่างกายจะเริ่มสั่นเทิ้มและลนลานอย่างเห็นได้ชัด“กูจะเรียก รปภ. จะแจ้งตำรวจ!!”
: [5 p- n# Y) f# P: A' c& R A% S7 K& o C k- v5 h
% F0 _! l% v: i% x, Vปัก!!
1 Y6 u2 z7 a/ h# w6 T# w. S
3 j, t }0 `- c1 w- p4 i1 \$ l. b( B2 D
เหมือนใหญ่ไม่รับรู้อะไรแล้ว เขาใช้สันปืนตบลงไปบนขมับฝ่ายตรงข้ามจนล้มลงยกปืนขึ้น แต่ไม่!!...ใหญ่ไม่ได้เหนี่ยวไก กลับคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นเพื่อนั่งลงตรงหน้าร่างที่ถดตัวหนีไปด้านหลังทุบกำปั้นเข้าตรงลิ้นปี่จนมันร้องอั่กก่อนแน่นิ่งไป โยนปืนขึ้นมาบนเตียง คว้าจับข้อมือก่อนกดลงบนพื้นบังคับฝ่ามือนั้นให้แบออกนาบขนานกับพื้นไม้แล้วใช้กำปั้นของตัวเองทุบลงไปบนนิ้วอีกฝ่ายโดยแรง ผมได้ยิน...ได้ยินเหมือนเสียงกระดูกแตก
3 B) ^ I# R! B' X1 p& [6 F# C- l; S2 a* r8 U" O$ O
' r' k1 }- @ O; `! Z$ X
“อ๊ากกกกกกกกกกกก”
, V" c3 }$ s- l3 z! E l2 h% {6 w% @; w) @: t* h" l! Z
, @/ _6 {) K4 C+ q# z; f" Kแล้วใหญ่ก็ทุบเช่นนั้นกับทุกนิ้ว...ทีละนิ้ว...ผมตัวสั่นเทิ้มเมื่อได้ยินเสียงกระดูกแตกหักสลับเสียงร้องครวญครางอย่างเจ็บปวด เมื่อครบเขาก็ละไปยังมืออีกข้างแล้วก็เริ่มทุบ...
, k5 L% _; ? f/ P0 s% Z' t* }- ?2 ?) h; E) c
k [. X: [8 q' w) R& E6 o5 E% x3 G; e
“อ๊ากกกกกกกกกก”
" R! b" t( w* J3 L
0 i1 n% m& C$ n9 [
, k4 K. Y( ?& J ?“พอ...ใหญ่พอแล้ว...” ผมเปล่งเสียงสั่นเทิ้ม แต่เหมือนเขาไม่ได้ยิน...จดจ่ออยู่กับร่างกายที่ดิ้นทุรายตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่าแข็งกร้าว# v: \- K, @: N; K. ~0 E2 ?
" t: l' S) R: H' g1 {1 q
n% F% D! _: y9 Sหลังครบนิ้วทั้งสิบ เขาก็เริ่มจัดการตามข้อต่อสำคัญๆของร่างกาย เริ่มด้วยข้อศอกเขาใช้มือทั้งสองข้างหักมันไปอีกด้านอย่างฝืนธรรมชาติจนมันผิดรูปร่าง ทำให้ผมนึกถึงตอนเด็กๆที่หักตะเกียบเล่น# B0 q* o+ Z, U2 T& ~% d
/ Z$ w6 g7 T4 x7 J% ]8 y
1 g8 U6 i" t1 p2 s“อ๊ากกกกก พอ!! ปล่อยฉัน ขอร้อง ใครก็ได้ ช่วยที อ๊าก!!” ร่างที่ถูกกระทำขอร้องด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวเจ็บปวด หว่างขามีน้ำเหลวใสไหลออกมา
+ a- v1 s* H! p# |; _9 Z4 y. A" T8 ]' v. j6 [
/ f) k% `9 E) g2 d! }4 Gไม่!!ผมจะปล่อยให้เขาทำร้ายคนอื่นมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
: i" Q: T4 y% Y3 p: y7 A6 C( g
; o% a/ u5 O( I( i
) B- v4 ]* ~8 n“ไม่...พอ...หยุดเถอะ...ขอร้อง หยุดนะ” ผมเพิ่มเสียงพลางตะกายร่างไปเพื่อรั้งเขาไว้แต่เหมือนจะไม่ได้ผล ใหญ่หลุดไปอีกโลกที่ผมเข้าไม่ถึง- a* r( ~7 e0 i0 |; ~$ y
8 C2 C- u& _& E$ o& A. ?
; E! M1 v" l" }( b3 U( f" T4 Y“หยุดซะ”# r+ H* `5 O5 J- y) T
$ T0 e8 ?7 \4 F% c
8 {4 T5 S0 x0 B$ m$ |; r
กึก
) ~2 M; |' \1 X
0 ?7 L; E3 w1 V, k3 j7 H: Q( ?, M0 o. Z, [$ d
มือที่กำลังจะจัดการกับขาทั้งสองข้างนิ่งชะงัก ผมหันกลับไปมองเจ้าของเสียงก็เจอเข้ากับชายหนุ่มหน้าสวยลูกค้าประจำของร้าน เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ใหญ่นิ่งงัน หยุดชะงัก ก่อนลุกขึ้น...เหมือนสติเขากลับมาแล้ว แววตาว่างเปล่าดุดันกลับมาสะท้อนเงาเหมือนอย่างเคย3 l" V/ N* V# o: t$ s$ y
: ]) _5 J+ m9 K% g+ X
& I8 n6 N& X2 ?( N5 q4 G6 a- L
ก่อนจะไหววูบเมื่อเห็นผม “คุณเล็ก...” น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยอย่างสะท้อนใจก่อนเดินเข้ามาใช้ผ้าคลุมร่างผมไว้แล้วช้อนอุ้มขึ้น7 Q7 ^7 c$ Z# x& ?
/ R" b* E! o/ E- ]1 x
$ K8 ^% c* Y3 R; S1 {ผมซกลงบนอกอุ่นอย่างโหยหาในจังหวะที่ก้าวผ่านชายร่างสวย เจ้าของเสียงนุ่มหวานก็เอ่ยขึ้น “ไปพักห้องผมก่อนเถอะอยู่ข้างๆนี่เอง”
* ~/ a1 K1 Z R2 N6 a& T% {2 V6 I9 q6 e8 V! e7 X6 _0 W
9 ?6 X6 U# s: [( u1 h/ I% r! h
ผมจ้องมองเขาอย่างฉงนสงสัย และเหมือนเขาจะรู้ตัว0 b1 V. E9 C: I7 X6 p
3 S5 j5 |: ? E/ `$ h/ d- f5 X6 d3 e
“ผมได้ยินเสียงโครมครามเลยมาดูก็เท่านั้นไปเถอะ”
9 r4 b, b6 A/ c6 n) J1 L! X4 J0 G ~# J* @. B0 v4 {
' n6 f) Y& A5 z/ J9 m
ใหญ่เดินตามเสียงนั้นไปอย่างว่าง่าย ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นหรอก สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือทำไม...เพียงแค่เขาใช้เสียงนุ่มหวานโทนปกติไม่ได้ดังไปกว่าเสียงของผม แต่ทำไมเมื่อเป็นเขาร้องห้าม...ใหญ่ถึงหยุด...เพียงแค่เสียงแว่วหวานก็ทำให้เขารู้สึกตัวขึ้นมา2 ~6 x: i* f* O. J, S3 R0 s; o; V, U' o
T% a6 t+ K% [8 _4 _/ }' X0 n, C# G* w
ทำไมกัน... Z2 F' v. e3 K9 G1 S
7 [8 S b4 b4 \( P M! { `' h7 M
“พาเขาเข้าไปในห้องน้าน่าจะช่วยได้”
: B [+ q9 K2 l1 v4 N3 [7 y( G
1 f1 }0 Q& n- g1 o7 N3 }+ Q7 V
“ขอบคุณ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง” ชายหน้าสวยพยักหน้าก่อนเดินออกไปด้านนอกและช่วยปิดประตูให้ ตอนนี้จึงเหลือแค่ใหญ่ที่วางผมลงในอ่างอาบน้ำ...และผมที่ความร้อนรุ่มกลับมาครอบงำอีกครั้ง2 J" V O& p7 `6 x) Q
9 t0 K3 z- X# o3 E) L2 }
' W% L6 O- A( R) L, [7 n: l& J @“ใหญ่ช่วยฉัน...ช่วยฉันหน่อย” พอเป็นใหญ่ผมก็ไม่คิดจะกักเก็บความทรมานอีกแล้ว กระโจนตัวลุกขึ้นเข้าเรียกร้องสัมผัสเขาจูบตอบผมกลับมาลิ้นที่เกี่ยวพันเรียกให้รู้สึกต้องการจนต้องเลื้อยมือเข้าไปช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเขา
& a. B5 g7 c6 N/ h1 s& S. F1 R
# O/ Q5 i0 ^1 o, ^! ?" C! T/ Q$ O: g
แต่ใหญ่ก็รั้งผมออกก่อนกดร่างลงแช่ในน้ำเย็นๆ% C+ ~1 D: p& U5 X; E, B; i
) @$ s/ x8 D( U) |8 O) W$ m d! Z7 M8 ^" V
“ใหญ่...” ผมมองด้วยแววตาเว้าวอน เขาตรึงผมไว้แน่นจนไม่อาจขยับตัวเข้าหา
* i" N8 V% S. U# K“คุณเล็กอดทนนะ อีกเดี๋ยวก็จะทรมานน้อยลงแล้ว น้ำเย็นๆจะช่วยคุณให้ดีขึ้น”
# x9 T- R" O& V' `6 e, A) L. B. t' `8 u
, v7 d3 a2 a1 P/ e
“ไม่ใหญ่...ฉันทรมาน...สัมผัสฉันนะ...นะ” มือผมพยายามไขว่คว้าเกี่ยวรั้งแต่ก็ถูกผลักดันกดลงในอ่างน้ำเย็นมากขึ้น7 ^- _4 N/ o1 o q. _
3 x$ A. h# x! u$ i+ |* M) E
' T* ], S6 X4 c( V“คุณเล็กฟังผม...เพียงคุณอดทนและผ่านมันไปได้หลังจากนี้ถ้าคุณยังต้องการที่จะให้ผมกอด...ผมก็จะกอดคุณ...” v& u3 ^& Q {: V
+ V) W4 ]- i1 m% e0 L+ A% _/ R
* U3 j5 g2 U2 V8 Q) P/ i2 {0 j/ s
เพียงเท่านี้ก็ทำให้ผมสงบนิ่งได้มากขึ้นกัดริมฝีปากแน่นอย่างข่มกลั้น ภายในใจกลับเต็มตื้นด้วยความตื้นตัน
4 t3 l5 Y4 A- \% x |
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-19 22:44:45
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-19 23:26:24
โพสต์ 2020-4-20 01:19:15
โพสต์ 2020-4-20 01:23:19
