|
เร่ร่อน140 j7 x6 g% F1 W0 v. O( e
0 F8 B* y: ~! }
9 \8 Q( v4 w7 ]5 u2 g: \
) `3 ]/ Z# B: Q$ x! Mร้าน ‘กินเส้น’ ขายดิบขายดีขึ้นทุกวัน
! j3 S4 G& P6 k1 @, T& u+ V1 r2 u- R1 N7 X) A1 ~5 w; h
9 C5 `$ `" h: H( J2 H5 A! Iด้วยรสชาติที่ถูกปากทำให้ลูกค้าแวะเวียนกลับมาอุดหนุนตลอด บวกความหล่อเหลาของพ่อค้าและเจ้าหมาตาแต้มดำที่เป็นสัญลักษณ์ประจำร้านไปแล้ว แบบที่ไม่มีใครรู้หรอกว่าร้านกินเส้นอยู่ที่ไหน แต่ถ้าบอกว่าร้านคนหล่อริมหนองล่ะก็ถึงบางอ้อกันทุกคน3 l4 S- m) {1 i9 v6 @
+ ~* y6 L" X" W }5 m
& G9 A1 }) q' P {6 i
และแน่นอนว่าเมื่อลูกค้ามากขึ้นก็ต้องมีการเพิ่มโต๊ะ เพราะโต๊ะแปดตัวไม่เพียงพอเอาเสียเลย ยิ่งช่วงสองสามทุ่มคนจะแน่นมากต้องมายืนออรอจับจองเก้าอี้กัน คนที่รอได้ก็รอ รอไม่ไหวก็สั่งใส่ถุงกลับบ้าน บางคนหงุดหงิดกลับไปเฉยๆไม่ทานเอาดื้อๆเลยก็มี ดังนั้นเราเลยซื้อโต๊ะเพิ่มและจัดวางให้ติดๆกันจึงได้เพิ่มมาเป็นสิบหกตัว ถามว่าพอมั้ย ผมบอกเลยว่าไม่พอ แต่พื้นที่เรามีจำกัดเพิ่มมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
: @7 H& V! H9 u9 V" m! Z: O
, b, y, R2 z% {9 w! n# `" x+ x( C- ?* B- V1 W; N" T2 v
ผมเคยเสนอให้ใหญ่เช่าบล็อกเพิ่มอีกหนึ่งบล็อก แต่เขาไม่เอาบอกว่าไม่อยากเสียค่าเช่าไปมากกว่านี้แล้ว เพราะไม่ใช่แค่รายเดือนที่ต้องเสียเพิ่ม แต่มันหมายความว่าไอ้พวกเรียกค่าคุ้มครองก็ต้องเรียกร้องเพิ่มเช่นกัน คิดแล้วก็แค้นไอ้พวกปลิงดูดเลือดนี่จริงๆ ขอสาปส่งให้มันหมดไปจากสังคมสักทีเถอะ , L# Q( m$ f5 y: w
6 c2 J% k. i" A
3 y: d l- ~% \( [เห็นใหญ่บอกว่าขอขายแบบนี้ไปก่อนเก็บเงินทุนได้สักก้อนค่อยไปเช่าตึกแถวคงจะคุ้มกว่าการเสียยับเสียย่อยซึ่งผมก็เห็นด้วยเอามากๆ% B+ j$ ^! b R. Q
2 g1 C- r% a, w/ B' g3 @/ L( A/ c, y# E; ]
เห็นไอ้พวกเก็บค่าคุ้มครองทีไรก็อดโมโหไม่ได้ทุกที ผมจะเกลียดเอามากๆและก็ต่อต้านที่สุดคนประเภท...เหยียดคนจน...แบ่งชนชั้น...ตัดสินกันแค่ภายนอก...ดูถูกคนที่ด้อยกว่า...ขูดรีดคนทำมาหากิน แล้วให้ตายเถอะ!ผมไปที่ไหนก็ต้องเจอคนประเภทนี้ทุกที่ไป ให้มันได้อย่างนี้สิ!0 I$ Z! d. C* Q7 R
& `1 V7 v% t+ Q0 a% z
+ G; B6 a! q g, S4 W5 cพักเรื่องนี้ไว้ก่อนที่อารมณ์จะขึ้นสูงอีกครั้ง ทั้งที่ผมเป็นคนใจเย็น ถึงจะติดนิสัยเอาแต่ใจจากการเป็นลูกคนเล็กมาบ้างแต่ก็ไม่เคยโมโหเกรี้ยวกราดสักที แต่เรื่องนี้ยอมไม่ได้จริงๆ% [5 W( x) b1 S
+ Q8 N4 M4 `# F5 l9 b7 B: s8 q3 l
7 y& @; B3 D: a1 I. _เอาล่ะ พอๆ มาพูดถึงเรื่องดีๆกันบ้างดีกว่า
0 V- F% D' q1 N2 O9 L9 d0 G2 \0 R1 M7 a- {/ i* ^) l
U2 o# @1 M4 b& L; ]9 {$ P/ @6 i
มีรายการอาหารมาขอถ่ายทำล่ะทุกท่านนนนนนนนนนนนน6 e; z8 v0 V! N5 H; u
/ {. `) |1 R1 Q/ Y
D( P2 y! O$ M) Gถึงจะไม่ใช่รายการอาหารโด่งดังขึ้นชื่อ เป็นแค่ช่วงๆหนึ่งของรายการที่ให้ผู้ชมทางบ้านส่งจดหมายมาแนะนำ แต่ผมก็ดีใจมากๆเลย ใหญ่ที่ถึงแม้จะหน้านิ่งๆไม่ค่อยแสดงอาการแต่ผมก็แอบเห็นว่าเขาตื่นเต้นไม่น้อย
9 \ l+ k- }) p/ J6 ~
) c ]# \- M) _+ J: V, D3 r' `" n) {/ Z W
“โอเคครับ เรียบร้อย...เดี๋ยวผมขอเมนูอร่อยที่ทางบ้านส่งมาทางรายการนะครับ แล้วถ้าทางร้านมีเมนูเด็ดอีกก็นำเสนอได้” หนึ่งในทีมงานที่เซ็ตฉากหามุมถ่ายทำเรียบร้อยแล้วหันมาแจงกับผมด้วยท่าทางเป็นงานแต่ใบหน้าก็ยังคงความเป็นมิตร ผมพยักหน้ารับคำอย่างแข็งขันเตรียมพร้อมนำไปถ่ายทอดให้พ่อครัวตัวจริง
% I0 q1 X* p% P6 o+ L& e3 V- u# X) P. v: }* t5 g
* a; B; L; R5 ~1 V“งั้นเดี๋ยวเริ่มถ่ายทำเลยนะครับ”7 h0 L/ e! s, n/ C
; i, p6 _+ v v( e
" m3 Z, ?$ i& O. s+ }/ R
“ให้ทำตามปกติเลยใช่มั้ยครับ” ผมค่อนข้างเครียดกับเรื่องนี้จริงจัง เพราะถ้าให้มาพูดแนะนำส่วนผสมวิธีการทำนายตี๋ใหญ่ของผมล่มแน่ๆ นี่แค่เรื่องรายละเอียดต่างๆที่ทางรายการชี้แจงยังไปนั่งนิ่งอยู่กับเจ้าตี๋น้อยซะงั้น ต้องให้ผมเอาไปถ่ายทอดอีกที4 R* V: M6 s8 q8 K
& l+ I/ H2 I6 n! b1 R
0 }8 n. T. C% B2 O; t9 I
แล้วก็ไม่มีทีมงานสักคนกล้าเข้าไปพูดคุยก็ทำหน้านิ่งเป็นยักษ์ปักหลั่นขนาดนั้นเขาก็กลัวโดนต่อยกันน่ะสิ! 1 \, e4 B3 v( c N" M- Y; W
0 W9 _. W) H6 D, E; d2 [- h
1 T& U" w# t5 r! P3 I5 {" g5 O( ^: aซึ่งผมก็เห็นใจทั้งสองฝ่าย...ทางทีมงานก็กลัวใบหน้าถมึงทึงไอ้ผมก็อยากจะบอกเหลือเกินว่านายตี๋ใหญ่ของผมแค่ตื่นเต้นก็เท่านั้น เฮ้อ
3 p9 A4 g" v; w W7 {5 b7 u; C; l, ]( \! `
. v, I1 b1 h' f/ D“ครับเราแค่ต้องการบรรยากาศของทางร้านและชิมเมนูที่ทางบ้านแนะนำกับเคล็ดลับความอร่อยนิดหน่อยไม่ลงลึกไปถึงวิธีการทำ”
5 N# l& ~8 h$ U: j' c+ K/ S; b+ A: ^& r* f) f
( z6 n2 K/ B( y( A2 U& a i, v
เฮ้ออออ โล่ง ถ้าแค่นั้นคงไม่มีปัญหา# d) ]& `6 Z! B) A/ |9 l$ A. @, R
. X5 `. L* a; i( h- A
4 S; e4 X s7 r m, a7 Xดังนั้นผมจึงไปถ่ายทอดสิ่งที่เจ้าของร้านตัวจริงจะต้องทำ ซึ่งก็ไม่มีอะไรมากแค่ทำบะหมี่ตามปกติเดี๋ยวทางทีมงานจะตามเก็บภาพเอง หลังจากนั้นก็นำบะหมี่ไปเสิร์ฟกับพิธีกรรายการแล้วร่วมนั่งพูดคุย! {# _) L F! `# ?2 b
7 j& ^ s0 [. L% Q
0 K: O* K; Y) c9 v# Bซึ่งทางรายการเลือกเวลาในการถ่ายทำตอนห้าโมงเย็นเป็นช่วงที่ลูกค้ายังมีไม่มากและเป็นช่วงแดดร่มลมตกให้บรรยากาศร่มสบาย) F) l( F b* e+ [. t: j
! C' O# h" }0 E0 A. X8 j# m
3 a. r( e4 l& E5 L# k& l6 P
“ใหญ่พร้อมมั้ย” ผมถามพ่อค้าบะหมี่ที่หน้านิ่งมากคนภายนอกดูเหมือนไร้อารมณ์ แต่สำหรับผมใหญ่กำลังกดดัน' w: D( Y% J7 L3 U7 e! O/ }
, t: w5 I% p x" O3 T2 f8 F
% L6 Y: G: p" S3 u3 ?8 M4 U1 h. Rเขาพยักหน้า มือกำกระบวยลวกเส้นแน่น
0 i# v! l* }, ^$ S3 C1 k
* F& ^ f1 f6 j1 H4 E5 `2 a/ o5 o
“แค่ทำอย่างที่นายทำทุกวัน ไม่มีกล้อง ไม่มีทีมงานมีแค่นายกับลูกค้าที่รอชิมบะหมี่สุดแสนอร่อยอยู่” ผมบีบมือให้กำลังใจ ดวงตาคมเฉียบสบมองผมนิ่งก่อนระบายยิ้มบางออกมา6 v, _ q, j! S
& C- W/ A8 O. [3 C# d" @- k# H
5 u4 j5 ^ p1 E3 z4 aและพยักหน้า
7 H; l/ v# h) o. f" J+ A. h Y" b9 R1 S7 h
8 K [6 b' G J+ J0 z6 Mผมยิ้มและยื่นมือไปหยิกแก้มสากเบาๆอีกครั้งก่อนก้าวถอยหลังหลบมุมกล้องออกมา ใหญ่ยังยืนนิ่งจวบจนได้ยินเสียงสัญญาณจากทีมงาน ชายเจ้าของความสูงร้อยเก้าสิบห้าก็ตวัดมือหยิบจับเส้นลงกระบวยพลางจุ่มลงในหม้ออวลไอร้อนกระดกข้อมือสองสามทีก่อนยกขึ้นมาสะบัดไล่น้ำออกแล้วเทเส้นลงในชามกระเบื้องตราไก่ หลังจากนั้นก็เปลี่ยนมือเป็นหยิบจับเครื่องปรุงอย่างคล่องแคล่ว แล้วสุดท้ายก็จบด้วยตักน้ำซุปราดลงในชามที่ถูกจัดเรียงเครื่องต่างๆไว้อย่างน่าทาน
m" `3 o2 [8 [/ T. r! A, L+ Y5 ?. v. G9 ?8 J5 a8 ~8 f
5 e* V2 L% U5 S
หลังจากกระบวนการทำเสร็จแล้ว ต่อมาก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยนั่นคือขั้นตอนการชิม ใหญ่ทำการแจกจ่ายให้ทีมงานทั้งหมดที่มีประมาณห้าคนและชามสุดท้ายก็เป็นของพิธีกร
9 g% M" o# j8 t' L# e3 O+ g3 ?, e7 b2 f; P8 H
2 u( V9 x2 t6 G3 a
หนึ่งตากล้องจับภาพ หนึ่งพิธีกรพูดเจื้อยแจ้วและตรงข้ามคือหนึ่งพ่อค้าบะหมี่สุดหล่อเลื่องชื่อ$ _' l, b5 h0 s4 e S
1 l, [( P3 m* |" ?
% N+ A. H- Z9 Y8 `2 ]6 v& w. ?& Xผมยังจำวินาทีที่ทุกคนตักบะหมี่ส่งเข้าปากได้ ถึงจะไม่ได้ทำหน้าตาอร่อยโอเว่อร์แอคติ้งเหมือนพิธีกรสาว แต่สีหน้าทุกคนก็ฉายแววพึงใจกับบะหมี่ร้าน ‘กินเส้น’ ไม่น้อยเลยทีเดียว
- y/ p; B. Y$ [0 @/ N
. J/ n% ~0 C* u, ?" \0 _# O0 i# A4 D
แล้วการถ่ายทำก็ผ่านไปด้วยดี ยังอดขำกับท่าทางพ่อค้าบะหมี่ใหญ่ไม่ได้ ให้สัมภาษณ์แบบถามคำตอบคำจนพิธีกรแทบลมจับ ดีที่ความหล่อแหลาของพ่อค้าช่วยขับให้เธอมีกำลังใจในการกู้สถานการณ์จนการถ่ายทำผ่านไปได้ด้วยดี
- g% V1 Q: Y+ n" x/ K. }1 j
: O& a, k" S! \+ v" l% X5 c) ?) n* I; {3 B
‘โหหน้าตาน่าทานมากเลยค่ะ ขอชิมเลยนะคะ’, m2 f, t' Y9 a
; K2 p: Q5 u6 z, O9 X4 H" Q' A7 x1 k( S3 l7 x) H8 N
ใหญ่ >>> พยักหน้า
8 I) z' X ~( Q7 f3 s
9 w0 Q, C9 Q/ j: p Q; }1 e) _' d4 X8 S" l% y; B
‘อร่อยมากเลยค่ะหืม โดยเฉพาะน้ำซุปหอมมากเลย’
$ g$ }& d! N, J( j0 A/ k$ i9 m* n7 @$ y5 m) E- e$ F! P
+ H5 X4 n; g) y' b& Rใหญ่ >>> นิ่ง
; P, g0 D E& ]4 ]
* D& j9 a0 L- q8 F3 k5 `, P) J9 k5 r1 k8 @ h* ^) c
‘เอิ่ม...ค่าไม่ทราบว่าคุณใหญ่มีเคล็ดลับอะไรที่ทำให้บะหมี่มีรสชาติอร่อยขนาดนี้คะ’
Q( q) g$ R1 u) g! ?6 _9 E! e1 ]4 i' [! u( ?* d
* s+ j$ G/ C4 [ใหญ่ >>> ‘น้ำหมัก...ครับ’0 {. j: C% a! j% ^' [& q4 q
* g7 {* K* I. b# F; Y, Q
# o8 H2 L, V; n0 Y' g. B1 p‘หืมน้ำหมักเหรอคะ หน้าตาเป็นยังไงเอ่ยยย’9 _" B, e( i, U- d2 B) R# A( b
& b: M* c4 l- |+ y6 L
4 [* o5 G# \) A; y6 ]
ใหญ่ >>> เสือกถ้วยน้ำหมักให้ชิม
$ u! Y- v' ]/ B" y
* F' u% _( N" X8 ?) J4 a! x6 ]* L. Z! y6 Z( Y2 W, u+ S2 }
พอเถอะ แค่นี้ผมก็สงสารคุณพิธีกรสาวจะแย่ ฮ่าๆ6 ?( A. z/ g/ v7 q
5 H' R$ F. i8 x! t2 {
: c2 k. P( i8 Z6 sหลังจากทีมงานยกโขยงกลับไปหมด โดยแจ้งวันออกอากาศเทปนี้คือวันเสาร์หน้า พ่อค้าขายบะหมี่ของเราก็นั่งไหล่ลู่หูตกถอนหายใจเฮือกๆอยู่บนเก้าอี้หลังรถ เข็นข้างๆกันมีเจ้าตี๋น้อยนั่งมองตาแป๋วอย่างนึกสงสัยว่าเจ้านายมาดเข้มของมันเป็นอะไรไปเสียได้
7 z( o$ H& k- d7 o+ p1 T" i: p9 m" A" R( a! }
1 S$ A4 ^, ^5 {% _
“ว่าไงชายหนุ่ม” ผมเดินเข้าไปลูบศีรษะของนายหมาตูบที่นั่งคอตกอย่างขบขันปนสงสาร
- T$ B1 T. {. u: ~/ k9 N* `# J
- T/ |: b1 c) d, x3 C
. m7 m1 V! N# t9 r( \“เฮ้อผมไม่เอาแบบนี้แล้วนะ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็ถอนหายใจเฮือกอีกครั้ง
9 R0 }2 v/ l g- w2 D
% a0 [$ M8 G T" C/ U4 ^0 c* V) }7 ]' W, o5 h. z
“ทำไมล่ะ ร้านนายจะยิ่งขายดีขึ้นนะ” มือสางเส้นผมดำสนิทลื่นมือเล่น เจ้าของหัวทุยเงยหน้าขึ้นสบตา สายตาคมเฉี่ยวบัดนี้ฉายแววหงอยมองผมอย่างร้องขอพลางส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย จนผมอดที่จะถามไม่ได้
' ^! ?8 H2 i- o, z- ~. O, D+ s. a9 T( d' g }8 w
7 ?) a, X- D. B“นายไม่ชอบมากขนาดนี้เลยเหรอ”7 T8 P0 p% c+ `0 {
6 ` J/ W4 |+ @2 S! k0 A* E
# `: T; ?3 N2 b0 r! A% o
“เปล่า...ผมแค่...ไม่ชิน”* ?$ u ]9 G! p x$ E$ J
$ z7 {) g" i, t
& j ^$ }- V/ O7 x! N. }8 @“บ่อยๆนายก็จะชินเอง”5 m4 i& o5 j' u" h; n, D7 O
! e3 N; c5 o4 m- ^. t6 |
& S6 M7 `' c( A) V; w8 C: y“โธ่ คุณเล็ก” 3 N$ c6 w! X" B1 C1 ]1 |
. O2 e. r$ [5 M; `; @
' R0 p5 U' p4 v: u. I8 a
“ฮ่าๆ โอเคๆ ต่อไปถ้ามีอีกฉันจะปฏิเสธให้นะ” ผมหัวเราะร่า วาดวงแขนรอบศีรษะของใหญ่กอดรัดเข้ามาซบอกแล้วโยกไปมา เราจะทำท่านี้กันได้ก็ต่อเมื่อเขานั่งและผมยืนเท่านั้น ถ้านั่งหรือยืนทั้งคู่หมดสิทธิ์เพราะผมจะกลายเป็นแกะน้อยในอ้อมอกหมีใหญ่ทันที7 M) F1 z2 t+ W- V; b" G& t' Y# ~' s
2 J! B5 L: u3 b5 l+ W* p9 t1 N& a
6 [0 x% o! U2 j1 n0 i H“คุณเล็ก ลูกค้ามา” แล้วผมก็ผละตัวเองออกทันทีพลางหันไปส่งยิ้มแก้เก้อให้คุณป้าวัยสี่สิบที่ยืนอยู่หน้าร้าน แกส่งยิ้มหยอกเย้ากลับมา ใหญ่ตีหน้านิ่งลุกขึ้นสวมผ้ากันเปื้อนแล้วเดินไปรับรายการตามป้าสั่ง
7 S8 L4 m; y4 T" S5 ^
1 P# V1 X' [1 [ L# P$ x! ]น่ารักจริงๆเลยน้านายหมาตูบเนี่ย3 \0 Z* N1 Y$ x7 T9 p' E
! w- A6 K }# X) ?
- A* @( \5 ^6 k/ P, m4 ^
0 d( N$ H0 w; C$ Y2 V# W8 h' e$ r
หลังจากรายการออกอากาศ นอกจากลูกค้าขาประจำที่เป็นคนแถวนี้จะเพิ่มขึ้นแล้ว ยังมีลูกค้าขาจรมาแวะเวียนเข้าร้านไม่ขาดสาย จนเราวางแพลนที่จะขยายร้านอย่างจริงจังช่วงนี้มีดูตึกแถวไว้บ้าง อยากได้แบบไม่ห่างจากที่เดิมสักเท่าไหร่นัก. L# r; |( S. D0 V* s' E
7 ~. b M& j& t1 {& s* d! H J. j
5 F' v' ^; a. L7 L. hและลูกค้าประจำที่ผมจำได้ติดตาคือเจ้าของร่างสูงไม่น่าเกินร้อยเจ็ดสิบ ผิวขาวจัดเนียนละเอียด โครงหน้าได้รูปดวงตากลมโตเป็นประกาย ปากบางเฉียบนิดจมูกหน่อย กริยาท่าทางเรียบร้อยเนิบนาบ ถ้าไม่นับการแต่งตัวและผมสีน้ำตาลแดงซอยสั้นใครๆต้องคิดว่าเขาเป็นผู้หญิงแน่ๆ ผู้หญิงที่สวยจัดซะด้วย ?5 i4 f$ N* ]% g
# S, x8 `2 J% s4 g
' X1 Q' |" z( r% V o7 _' N+ Mทุกครั้งหลังเลิกงานผมจะมาเป็นลูกมือให้ใหญ่ ซึ่งนั่นก็ประมาณห้าโมงเย็น ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงต่อจากนั้นผู้ชายหน้าสวยคนนี้ก็จะมานั่งตรงโต๊ะชิดกำแพงตัวหนึ่งพลางสั่งบะหมี่หนึ่งชาม ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเขาถึงจะกลับ) W3 r; G# }( s& Q+ N! n
* c6 W6 j6 Y9 U- v; T
v4 }% m: ?$ C. nช่วงแรกผมยอมรับว่าอคติกับเขาไปเสียหน่อย ก็ที่เห็น...บะหมี่เขาไม่ค่อยจะทานหรอกมองนายหมาตูบของผมซะมากกว่า แล้วไม่ใช่แค่เขาที่มอง...ใหญ่ก็เหลือบตามองบ่อยๆเหมือนกัน แล้วจะให้ผมไม่ร้อนรุ่มในใจได้ยังไงเล่า!!
- `& I. W5 D t! d( o. m0 t; ^. X$ Y2 b- [+ B9 }4 Q, e
0 l- ~1 g1 b% n, a: t0 P
แต่ใหญ่ก็มาอธิบายให้ผมฟังทีหลังว่าที่เขามองเพราะรู้สึกว่าโดนจ้องก็เท่านั้น แล้วเขาจะมีสายตาไว้มองใครได้ในเมื่อมีผมอยู่แล้วทั้งคน ซึ่งพูดจาดีผมเลยให้ผ่าน- [- N6 @. h( e- \/ ^+ T
/ P5 ^3 b1 g/ N7 |
2 k5 @" F0 M4 O8 h1 E1 Qส่วนผู้ชายหน้าสวยคนนั้นผมก็มาเข้าใจทีหลังว่าที่เขาจ้องมองใหญ่คงเป็นเพราะรูปร่างท่าทางเหมือนแฟนของเขา เพราะทุกครั้งเมื่อผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเป๊ะจะมีรถคันหรูมาจอดเทียบฟุตปาธก่อนจะมีชายรูปร่างสูงหล่อมารับกลับไป สันนิษฐานได้ว่ามานั่งทานบะหมี่คร่าเวลารอแฟนหนุ่มเลิกงาน ตั้งแต่นั้นผมเลยเลิกระแวงบ้าบออีก
$ x \$ _8 q- {9 J0 L7 B) a E) H
# o/ {- @" x& B/ ]) c, @1 L
+ N+ }3 A/ U) N; i# S“พี่เจมส์??” ผมเสิร์ฟชามลงบนโต๊ะ ในจังหวะที่จะยิ้มให้ลูกค้าก็ต้องร้องอุทานเมื่อเจอเข้ากับรุ่นพี่ที่สนิทสมัยมัธยมฯ เค้าหน้ารูปร่างเปลี่ยนไปบ้างแต่ผมมั่นใจว่าจำไม่ผิด
+ D) v- L5 H' Q* d4 b. k
7 M, i9 u% a. e5 }! ~5 U+ m6 r9 ~- j) P: t( Y$ ^! K i; x
“อ้าว เล็ก” ใช่จริงๆด้วย ผมยิ้มกว้าง หันไปมองทางพ่อค้าหน้าหล่อก่อนหันกลับมาหาพี่เจมส์อีกครั้ง: `/ ~6 q/ h9 l$ ]
/ ~3 s4 t' T' P$ P4 p3 m* ]! R+ L
“เดี๋ยวผมมาคุยด้วยนะพี่ ไปทำงานแป๊บ” พี่เจมส์พยักหน้ามึนๆผมรีบวิ่งกลับไปเสิร์ฟชามก๋วยเตี๋ยวตามโต๊ะต่างๆเมื่อมีช่วงว่างผมจึงกลับไปนั่งคุยกับพี่เจมส์
1 y7 `/ R. ]7 s% m' I
1 P4 ~. ]5 M! K1 P" t( B
+ ~" v% O J5 y' F6 X" s5 R6 }4 r! u5 H“พี่เจมส์มาทำไรที่นี่เนี่ย” ผมเลื่อนเก้าอี้มานั่งร่วมโต๊ะ
7 ]3 d1 V( F' c# X* G# ~* v& a, I# K- P4 j, j& l% J W: [ p) d8 f
) P3 }( U# d# L& ~5 d9 [, D; t: L9 v
“พี่มาต่อยมวยน่ะ”
+ O0 e; A7 s% z& l: b" _
8 [- s T i. n: J3 g9 \* `8 D8 y- ?$ j" V; d# {0 F' N
“อ้อ” ผมพยักหน้าเข้าใจจำได้ว่าพี่เจมส์เป็นนักมวยโรงเรียนตั้งแต่ ม.ต้น พอขึ้น ม.ปลายค่ายมวยก็ติดต่อไปเก็บตัวฝึกซ้อมทำให้ต้องย้ายโรงเรียน
1 w6 C; H; ~' y* ]& g) T5 `
6 m' `2 e4 J. n* V
- T/ p% g& ]# s: H1 V# x% Pนี่คงจะมาแข่งขันชกมวยจำได้ว่าที่หน้าค่ายจิรประวัติมีเวทีมวยอยู่
9 Q' q0 e0 R( y1 z: h9 D
, P) G% F* S" b! Q( t
# j8 q7 ?: q# d2 w* \2 V. _/ ~จะพูดก็พูดเถอะ ถ้าพี่เขาไม่ย้ายโรงเรียนเราสองคนก็คงเป็นแฟนกันไปแล้ว เพราะช่วงนั้นก็เกี้ยวกันไปเกี้ยวกันมาอยู่ แหะๆ
4 ^3 V, A- i4 a- d
7 d1 a9 x$ D! C. Q* ~) i9 s2 V4 \3 w. B) c2 [( C4 L: A5 h3 y
“แล้วเป็นไงชนะป่ะพี่”0 _6 Y; t8 H* P5 C' t0 m7 d% N
" s! j( a% [1 P+ @$ w, o; \* L
1 p' e$ O( _! t4 z8 l/ g
“รุ่นไหนแล้ว” พี่เขายักคิ้วให้ ผมยิ้มกว้างอย่างยินดีด้วยพี่เจมส์ยิ้มตอบก่อนถาม “แล้วเล็กล่ะเป็นไงมาเสิร์ฟบะหมี่ล่ะเนี่ย”% ?7 E6 \# w T5 g0 M) ]
' y) W5 R+ v$ Y/ w+ U' G2 O& w! {
5 W+ a. C$ I- `9 R) j$ s, H
ผมหันไปมองนายหมาตูบที่ง่วนอยู่หน้าร้านก่อนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข 7 d! m c" X# F! M
4 M; q9 N+ Y S5 ^% B! g. V
/ L9 D& o! S0 R$ @; S% Q. z“มาช่วยแฟนน่ะพี่” ผมยิ้มเขินๆพี่เจมส์เลิกคิ้วก่อนหันไปมองตามสายตาที่ผมเพิ่งละมา
8 l" o7 M# `6 a8 B* \+ F) J6 _) Z
, E) U% Z x2 k4 F3 F# ?“โหมีแฟนหล่อมาก”
9 R4 V' G2 N: ^5 @3 l4 S) p: I
/ ~% K# m: i& u h. C7 G% B" P1 N: @% z6 H; a- x
“พี่ก็!” % e6 H: u. d6 P$ ?, q
( q) a4 D% _" r6 ?! j( b9 M* n" A
“หึๆ”3 U# P5 L4 b) j0 z" E. v" ^
$ s g5 R) ~' V2 E' W5 [: L1 }: t7 F, J
คุยสักพักพี่เจมส์ก็ขอตัวกลับไปพักผ่อนเพราะต้องนั่งรถตู้กลับกรุงเทพฯเลย ส่วนผมก็รีบกลับมาเป็นเด็กเสิร์ฟต่อ ยิ่งช่วงสองสามทุ่มเหมือนแข้งขาผมจะพันกันอยากจะมีสักยี่สิบมือ ฮือออ มีเสิร์ฟผิดโต๊ะด้วยแหละ ดูจากสายตาใหญ่แล้วเขาก็อยากจะมาช่วยแต่ตัวเองก็ยังละจากกระบวยไม่ได้เลย
+ W7 C. V) K [0 h: E8 C3 j5 a8 V1 Q# ~4 u8 X
% @ q5 c0 P. |3 K
เหนื่อยมั้ย ก็เหนื่อยนะแต่มันก็มีความสุขเมื่อนึกว่าชีวิตของใหญ่กำลังเติบโตแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ5 r& W: K* V" x
. t: k5 D3 h% |: r C, D9 T7 E3 Q7 g
สี่ทุ่ม ร้านปิดแล้ว....0 d% y( `1 [2 `- g
w% U' ~8 ]- c1 B3 }% X: i; R0 `
) ~7 j( t, o2 g+ P6 L6 z
ณ ตอนนี้เรากำลังช่วยกันเก็บร้าน...4 n5 {) N5 s) k0 h, A5 {
M& m+ p* f5 [3 J* F8 N0 t
1 _. i; u# g B! W6 @2 i* Yผมเก็บกวาด ใหญ่เก็บโต๊ะเก้าอี้! u5 I, l) }1 F- G& Y
( g, k. J8 C0 Z5 z) i* R
. r& t5 ]6 w" [2 M6 vผมเอาขยะไปทิ้ง ใหญ่เช็ดล้างตู้
7 S3 p4 ?7 ^. T* G' }0 ?$ J+ B I. j b# K
; x0 U( N# ?! G1 Q( E2 W
และสุดท้ายเราก็มาช่วยกันล้างจาน ผมประจำกะละมังน้ำเปล่าส่วนเขาประจำกะละมังน้ำฟอง เก้าอี้ขาสั้นคนละตัว พื้นที่โดยรอบเงียบสงัดมีเพียงเสียงรถราที่วิ่งสวนไปมาเป็นระยะ
" z, u7 x# B) ?: {$ w' A3 U# [9 W' F
* z: |8 g- R" s' s# s. q“คุณกลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้นะทางนี้ผมจัดการได้” ใหญ่บอกขณะขัดหม้อ
1 _; O, `0 L9 @" v3 \/ O1 a% l9 H2 o" v) S8 P
" F( A1 {1 i1 D3 b+ E' }3 J“ช่วยกันน่าจะได้กลับบ้านพร้อมกัน” ผมล้างชามขึ้นคว่ำในตะกร้า, {3 W5 x# s; h s
" a, h# I( W$ Y2 A3 q; l
& C% E3 q$ N4 M. U: `, \% t
“แต่คุณทำงานมาทั้งวันยังต้องมาช่วยผมอีก แทนที่จะได้พักผ่อน”
; y, ^5 P' m' i- |0 X, }! n# V0 k) Q+ j, `& Z% p$ O7 y8 I, d
% ?$ m6 q/ o5 G$ P2 s U, r- [3 T4 L
“ฉันเต็มใจและมีความสุขมาก” ผมยิ้มแฉ่งกลบเกลื่อนความดื้อรั้น เอาเข้าจริงถึงกลับห้องไปก็นอนไม่หลับอยู่ดีต้องรอใหญ่กลับมาก่อนอยู่แล้ว4 {4 b& d7 S* K, h# ]. ]
. c" u0 n" Y# |$ j! |" N& S
( k; Z/ r+ g5 ?3 m“คุณดื้อจริง” ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ใบหน้าคมนิ่งก็โน้มลงมาจรดริมฝีปากลงที่ข้างขมับผมอย่างอ่อนโยนผมยิ้มก่อนจะหอมแก้มใหญ่กลับไป1 W% w+ Q- V! E! R5 T- w' J
5 }( z& c9 t- t2 h& k' g! @- T' {# l' I6 [
“แค่ได้รางวัลอย่างนี้ทุกวันฉันก็หายเหนื่อยแล้ว”( S( Q, G- I& ]: r8 W" \
' `1 _! W0 x' U0 v) z9 j2 x; M$ ^. C, }( ?3 C
9 |$ j4 C0 }* P# g8 C1 [4 m
% j8 r9 E( d8 Z
" h1 b2 X, U* S B J; n
4 _$ Q( x% j9 X" J. X" D7 ^' Wติ๊ดๆ
# M8 @3 `( M J" S: x7 \4 g1 l5 C4 n9 z4 q7 n" r
! _* b. u: r2 I6 {# s" K2 c/ z& }- O f$ j
‘ผมอยากคุยกับคุณพรุ่งนี้มาเจอกันหน่อยได้มั้ย’6 u1 o$ \% ~: `& q; c' |. s
" _4 S( |( e- O2 ^
/ v: C! y3 M# {/ i: _: }0 B% I% V' |0 l
ผมถอนหายใจเฮือกออกมาก่อนวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะตามเดิม คงหลบหน้าคุณพชรต่อไปไม่ได้แล้ว นับแต่วันที่ปฏิเสธไปคราวนั้นก็ผ่านมาเกือบเดือน เห็นทีคงต้องคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที
: r4 C1 L5 K9 j- `, n5 b5 X5 ]: j) G3 y7 J, r' a7 c
" R! t+ F- `3 {) C3 a1 vนี่ถ้าไม่ติดว่ามีโครงการใหม่เข้ามาทำให้หัวหน้าต้องเดินสายประชุมเป็นว่าเล่นจึงไม่มีเวลามาจัดการเรื่องส่วนตัวล่ะก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวเองคงโดนเรียกตัวไปคุยตั้งนานแล้ว3 E$ {1 w. m, P( W1 q2 {
1 a+ E. t% S1 `- T
- J# w7 |% G/ K$ T“คุณเล็ก?? ยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ” ใหญ่ที่นุ่งกางเกงขายาวเพียงตัวเดียวเดินมาขมวดคิ้วใส่ผมที่นั่งห่อเหี่ยวอยู่บนโซฟา จริงสิ ผมมายึดที่หลับที่นอนเขาไว้นี่นะ) ?6 {% f3 v: c: M9 F
1 }7 W* u! _0 [% w+ e$ j0 f4 B
* i7 k \( l: B; Q1 q“ใหญ่...” ผมเรียกชื่อเสียงอ่อนอ่อยลุกขึ้นเดินเข้าไปสวมกอดร่างสูงใหญ่ไว้โขลกศีรษะเข้ากับแผงอกหนั่นแน่นอย่างคิดไม่ตก
# y: M2 i* W' l
& s* A1 m9 X N& {6 Q
3 q1 n$ U, v) r% A1 N* M“เป็นอะไร” ใหญ่ถามเสียงนุ่ม มือสากลูบแผ่นหลังผมแผ่วเบา3 R1 T7 t8 W8 H
+ l6 f3 Y6 ]0 F$ A. Y) \
; q& ^" ^/ b8 j; u3 l8 k( N
จะทำยังไงดี ถ้าหัวหน้าไม่พอใจจนไล่ผมออกถ้าตกงานทางบ้านรู้เรื่องก็จะถูกหามกลับระยอง และถ้าผมต้องกลับบ้าน....แล้วผมกับใหญ่ล่ะม่ายยยยยยยยย( s4 |( O; n0 A
$ E- \2 h# n, A, v- p* s' s
$ g, Y2 J! x* o3 l# O2 U' A+ z“นาย...”& f: ~8 }% S8 E* s
u0 Z7 e" N, [% |
" E" s& O3 m0 y4 M! g“หืม”- f/ ]! R. d7 Z( k7 B
* z: D4 k+ _. s
0 c, E; j3 b/ s4 i3 g9 G b“ฉันจะพยายามเพื่อเรานะ” ผมไม่ได้อธิบายอะไรไปมากกว่านั้นขณะที่ใหญ่ก็ไม่ถามอะไรเพิ่มเติม มีเพียงวงแขนผมที่รัดเอวเขาแน่นขึ้นและอ้อมแขนอุ่นหนาที่โอบรัดปลอบโยนกลับมา “หัวหน้า สวัสดีครับ” ผมเอ่ยทักบุคคลที่ใส่ชุดไพรเวทสบายๆด้วยกางเกงยีนขายาวเสื้อคอปก การแต่งตัวที่ค่อนข้างจะแปลกตาคงเพราะผมไม่เคยเจอหัวหน้าในวันหยุดมั้ง เขามานั่งรอผมอยู่ก่อนแล้ว
4 }: D$ F5 y3 U
p, ~4 k, d n4 |; P+ @
1 v% V6 |" B$ _“นั่งสิ” ผมนั่งลงตรงข้าม เหลือบตามองบรรยากาศโดยรอบนิดหน่อยขณะขยับตัวอย่างอึดอัด ด้วยหนึ่งผมไม่ค่อยได้มานัดตามโรงแรมหรู(แน่ล่ะ ต่างจังหวัดแบบนี้จะมีโรงแรมหรูสักกี่ที่กัน) และสองเจ้าของนัดทำหน้าตาเคร่งขรึมจนผมหายใจลำบาก
7 j" O& w4 R3 o7 Y
5 b# H0 u$ e/ l3 ~; d/ s$ c' s0 r4 ~* z! e" N; l4 c j
“สั่งอะไรก่อนมั้ย”
8 [' }$ E4 G( p- J# ?# p3 s0 T& u# _9 H3 n' |" I! f
0 I# l/ w; c1 j |+ K3 M“เอ่อตามแต่หัวหน้าเลยครับ”3 a* R9 Q. B8 y* p- B# R' Q
' s3 ~/ U9 k' |$ d- Y; T9 z
& ? w7 h& r/ m y& }4 a% }; a“นอกเวลางานไม่ต้องเรียกผมว่าหัวหน้าก็ได้” ผมขยับตัวอย่างอึดอัดอีกครั้ง
& f+ p% e+ ?# p
# u0 q7 @9 P- W* Y2 v$ Y! ?) P
' E+ d6 s' f5 [9 y1 C' l! M8 B- L“ผมชินเรียกหัวหน้าแล้วล่ะครับ” เขาจ้องมองผมนิ่งอย่างหยั่งเชิงก่อนจะถอนหายใจหนักอย่างยอมแพ้ในที่สุด
+ }& o$ \5 D( j+ V8 F0 ]* z% z; L" W
$ K' v( \, }% P& U/ x0 h. n
“ตามใจละกัน” หัวหน้าว่าแค่นั้นก่อนเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองซึ่งผมเพิ่งทานอาหารฝีมือใหญ่ก่อนจะออกมายังไม่หิวเลย แต่หัวหน้าคงยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ตามมารยาทแล้วผมก็ควรจะทานเป็นเพื่อนเขา
' g0 Q6 I: ]6 C+ V: w: y! S$ d1 y8 M. j. o
2 c& }" o- D" j9 n* c. }
* `3 g* o9 C2 _% ^“ตกลงคุณมีคนรักแล้วเหรอ” ผมแทบสำลักเม็ดข้าวตายอยู่ๆก็ถามโพล่งขึ้นมาขณะทานอาหารไม่ให้ตั้งตัวเลยสักนิด
3 w2 w3 Y, @7 h! ^. ]$ L O8 J8 c+ P$ w8 S0 e6 n5 k/ f4 ~, O
# k3 c3 K5 h- L6 \“เอ่อจะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ”ผมวางช้อนลง
; h0 V! y, Q. H# ]5 K, s2 z# f- I2 G4 a! m- D. }' j; y" S
2 m7 O+ q' P8 l7 w
“แล้วคุณมาเอ่ยปากให้โอกาสผม??” หัวหน้ามีสีหน้าไม่พอใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเอาแล้วไง( T+ y/ ~, O; H3 C
# X! w/ |, Y# ^+ Z$ i! \
. J! t5 j" q+ ^$ o0 k" u7 s( b$ _. V
“ตอนนั้นเรายังไม่ได้คบกันน่ะครับ มีแต่ผมที่ชอบเขาข้างเดียวเอ่อ...อย่างที่คุณได้ยินผมชอบเขาก่อน” ผมเกาหัวเก้อๆ“ผมเลยอยากให้โอกาสคุณเพราะเข้าใจคนหัวอกเดียวกัน แต่สุดท้ายเมื่อรู้ตัวว่ายังไงก็เปลี่ยนใจไปจากเขาไม่ได้จึงมาบอกหัวหน้านี่แหละครับ”2 B4 X6 o% n8 K, Q/ j
2 a% b/ }% w7 x- x5 x
: Y, m2 g9 a" u( ?- A! ]
ผมไม่ได้โกหกนะ ผมรีบมาบอกหัวหน้าแล้วแต่ช่วงแรกที่ปล่อยทิ้งไว้สักพักก็เพราะมันต้องเตรียมใจรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นบ้างใช่มั้ยล่ะ; r D. K8 m+ Q
' d5 @* P; Z: X* {* z- y0 e: O. S! E- D2 S4 ~
“ถ้าผมบอกว่าไม่ยอมแพ้ล่ะ” เอาแล้วไง ขอให้เป็นแค่การพูดลองใจทีเถอะ นายหมาตูบของผมเซ่อซ่ากว่าจะมาประมือกับผู้ชายที่ขึ้นเป็นผู้บริหารทั้งอายุยังน้อยนะ!
: G6 }: u) C/ L! U8 R2 d- k. s* _' B" F" K4 R0 U
) ~( V9 }$ H: b5 F“แหะๆอย่าเลยครับ ผมว่าสักวันจะเจอคนที่ดีกว่าผมแน่ๆ”4 B( p+ Z e y% b( M
+ m# E! a1 ?/ C% |
) \! W! z7 B! b* L( _5 f& M, b“คุณรู้มั้ยว่าทำไมผมถึงประสบความสำเร็จได้เร็วนัก”& w, l% O& E$ M& u( {: h& e/ Q
& ]1 j1 n( g/ b. s! H# C1 ^
3 @. b, W) i A+ k, B2 ^+ F
“ครับ??” อยู่ๆก็เปลี่ยนเรื่องให้ผมมึนงงไปหมดเริ่มจะตามไม่ค่อยทันแล้วนะ
1 Y( ?- A, f& l. F
7 s% a5 I( b, F; v1 s. P/ e* ]- f7 k) m2 p- }8 B
“ผมมักจะมีเป้าหมายที่ชัดเจน เมื่อมีเป้าหมายก็ต้องรู้จักวางแผน แน่วแน่มั่นใจแล้วก้าวไปตามแพลนชีวิตที่ออกแบบไว้” เขายกน้ำขึ้นจิบก่อนวางลงแล้วพูดต่อ7 ~$ Q: B5 {& n/ N1 [8 z" j+ ^
* q+ T4 U, k3 ?& \) J' O) i6 c) w* p6 L
ส่วนผมก็เสหลบสายตาจริงจังที่จ้องมองมา
- d8 Q4 s- u( S8 }* X
3 {) R' p) V# Y. F" A
* b: x4 ~# }3 j( y4 Q“ผมไม่เคยมองอุปสรรคระหว่างการไปสู้เป้าหมายว่ายากเลยสักนิด ตรงข้ามมันกลับท้าทาย” ไม่รู้ทำไมรอยยิ้มมุมปากทำให้ผมรู้สึกประหม่าจนต้องยกแก้วน้ำส้มที่เหลืออยู่มากระดกดื่ม
; K% u& b; G" q, x4 Y2 h6 r9 I7 g0 w+ I# {: W5 J9 {+ V1 v
2 Z; {" b$ b3 T$ u“ถ้าเส้นทางไปสู่เป้าหมายไม่ได้เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ผมก็แค่ปรับใหม่ บางอย่างถ้าใช้แต่ความถูกต้องแล้วมันไม่ใช่ก็ต้องมีพลิกแพลงกันบ้าง”
: x" W/ n/ F: G* c8 Y) v! n. }5 a) q8 B$ T, s9 T/ y/ E4 X; e
% f, D4 o8 z% i, l( P* sสองมือผมบีบเข้าหากันแน่น เหงื่อเริ่มผุดพรายเขาต้องการจะสื่ออะไรกับผมกันแน่นะ??4 H6 \$ ~2 y' r
% Z0 Z7 K" Z& b) q1 p5 A
, w3 H3 k. k: i7 |คราวนี้เขาประสานมือลงบนโต๊ะก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้รอยยิ้มสุภาพที่มักปรากฏบนใบหน้าเขาจนชินตาบัดนี้มันกลับเต็มไปด้วยเล่ห์กล
( u8 n& U0 P- o* ?6 [% Y8 P" k0 Y. o7 Y' L- t+ _% @( k
9 D8 u# J" p. Z
“คุณว่ามั้ย เส้นทางที่ถูกต้องมันก็แค่คำสวยหรูที่ปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อซื้อใจคนก็เท่านั้นแต่ความจริงแล้วมันเป็นหนามเล็กๆที่น่าหงุดหงิดรำคาญใจซะมากกว่า รู้มั้ยเพราะอะไร”7 B/ P! f8 b0 ^$ d6 J
$ C6 w% }, ]: Y0 ?7 ?
+ d4 I' ^ w6 C“พะ...เพราะอะไรครับ” ถึงในอกจะสั่นไหวเพียงใดแต่ผมก็พยายามข่มเสียงออกมาอย่างปกติที่สุด บางอย่างกำลังบอกว่าวันนี้เขาไม่ได้นัดผมเพื่อมาเคลียร์ปัญหาที่ค้างคาเพียงแค่นั้น
" d6 V B4 P7 ^; s- F6 P2 Y! h& h G" a
# Y5 d( f6 o0 j9 T3 @5 m% u
“เพราเส้นทางที่ถูกต้องมักไปถึงเป้าหมายช้าหรือไม่ก็ล้มเหลวคุณคงไม่คิดว่าผมมีอย่างทุกวันนี้ได้เพราะเส้นทางบ้าบอนี่ใช่มั้ย”. u3 @! Q1 C2 x) `( }! ]
) C. S: `% j" R6 ]# R" ]+ k! Y
" A! H3 W2 B5 S1 ?
มุมปากแสยะยิ้ม ผมสะดุ้งเฮือก ความร้อนรุ่มแล่นพล่านในกาย เหงื่อเม็ดโตเริ่มผุดพรายทั่วใบหน้า ไม่ใช่...มันไม่ใช่เพราะปฏิกิริยาตอบสนองธรรมชาติของร่างกาย ยอมรับว่าตื่นกลัวแต่มันไม่มากขนาดที่ทำให้ผมควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้เช่นนี้ เหมือนถูกกระตุ้นด้วยสิ่งแปลกปลอมบางอย่าง แต่ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรด้วยซ้ำก็รู้สึกเบลอไปหมด
! a# T) ^2 Q/ ^7 U e6 g# C5 f7 o3 J0 @' L. _8 t# i4 x
1 s' L! e! B/ T2 G/ |/ sรู้ว่าถูกลากถูกชักจูงแต่ทำอะไรไม่ได้เลย...บังคับร่างกายตัวเองไม่ได้เลย....1 B$ q, \1 n/ K3 l9 T" p
2 E1 u5 ?1 b7 B, V4 |: F8 F2 M
% O# G% X' r6 ?$ t/ Z$ v
& a, @0 j# {2 }2 m
- |! N. j( w# E" X; i4 c2 s3 b$ ?- B' T3 }6 g0 b, c
+ |7 t: G# G' n' Y# ~2 r4 \! Eฟึ่บ!!
. c* A, u6 q, i* p. z- I6 L, }- Q9 n7 ]& g
, ?9 E: R% N* {% K) @3 X: ?1 {ร่างกายถูกโยนโครมลงบนเตียง ก่อนสองมือจะถูกรวบขึ้นเหนือหัวแล้วมัดไว้กับหัวเตียง ในใจผมเต้นรัวด้วยความตื่นกลัวกู่ร้องโหยหวน ทุกส่วนในร่างกายเหมือนไม่ใช่ตัวเองความรู้สึกเหมือนถูกผีอำ พยายามขยับก็ขยับไม่ได้จะเปล่งเสียงร้องลำคอก็เหมือนถูกบีบตีบตัน มีเพียงลูกตาที่สามารถกรอกไปมาได้เท่านั้น
& o' M! S3 e- V* [
u6 A8 f( o1 f" l
' e5 Z/ Y& S+ |% i3 Tโสตประสาทรับรู้ทุกอย่าง ตั้งแต่โดนพามาที่ลิฟท์เขาห้อง จนจบลงบนเตียง แต่ไม่สามารถบังคับร่างกายได้เลย
% i# M4 x6 h$ t8 Q) \( v2 A5 _7 b
7 S0 C; Q T2 K/ `# T! W
' M9 P5 D s8 ^* Vไม่คิดเลยว่าคนที่กำลังกระทำสารเลวกับผมจะเป็นหัวหน้าที่เคารพนับถือมาโดยตลอด6 v, @" c+ r2 Y9 F1 w
) C) d. H0 D, ?5 M/ i
2 P- n1 M/ r3 B9 {5 f3 z
“คุณเลือกเองนะ” เมื่อมัดมือผมติดกับหัวเตียงมันก็ขยับลงมานอนข้างผมตะแคงท้าวศอกลงบนเตียง มืออีกข้างลูบไล้มาบนใบหน้าผมอย่างแผ่วเบา...ชวนขนลุก, A: F; {% ]+ i" q, I, W) {
1 n- x8 M: w) m" V" e$ Z' D4 g% D) Q& \# x/ N" W+ ?
ผมส่งเสียงอื้ออึงในลำคอพลางจ้องใบหน้านั้นอย่างตื่นกลัวช่วยด้วย ใครก็ได้มาช่วยผมที- Y; u& r& Q. o, }% i+ q! W$ L
1 o" H8 c( ]* K4 N M
9 ^6 }4 J$ x5 d9 N1 z1 W2 K
“ผมจริงจังกับคุณนะ คุณคือยอดดวงใจ คือรักแรกพบที่พาหัวใจผมสั่นไหว เพียงแค่คุณรับรักผมก็จะกลายเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกผมจะดูแลคุณ ให้ความรัก เอาใจใส่...” มันพูดเสียงละเมอเพ้อพบขณะที่มือก็ไล้ไปตามใบหน้าลงมาลำคอก่อนลากไล้ปลายนิ้วมาปลดกระดุมเสื้อผมช้าๆแล้ววกกลับมายังใบหน้าอีกครั้ง
. r! b/ L; _. f- a6 x2 @! W4 `; b% c" F
5 K* I& {/ Y# _“แต่คุณก็ปฏิเสธมัน!!” น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวให้ผมสะท้านเฮือก ร่างที่นอนอยู่ผุดลุกขึ้นก่อนลงแรงบีบที่สันกรามจนความเจ็บปวดแล่นริ้ว แม้ร่างกายภายนอกที่นิ่งเฉยเริ่มสั่นเทิ้มอวัยวะภายในบีบรัดแน่นขัด“...ไปเลือกไอ้พ่อค้าขายบะหมี่ซมซ่อ!!”
! j9 k6 F) {6 p# ^" U" B4 X
0 {6 V h7 ]. l2 r( G B: K( m' R4 c5 f- Q5 X
เฮือก!!!มันรู้...มันรู้แล้ว...แสดงว่านัดผมมาเพื่อจัดการผมโดยเฉพาะ แล้วใหญ่ล่ะ!!มันจะทำอะไรใหญ่มั้ย...ไม่นะ!!0 ~* `7 A! Z3 w4 J
) G7 M) a5 Z! d) B$ ~* Y' L, m9 I5 E1 I$ t
“แต่วางใจเถอะ...” น้ำเสียงมันกลับปรับโทนอ่อนนุ่มอีกครั้ง แต่ไม่ได้ทำให้ความกลัวในใจผมลดลงเลย “...ไม่ต้องกลัว...ผมรักคุณมากขนาดนี้จะทำร้ายคุณได้ยังไง...” มันล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบซองบางอย่างขึ้นมาก่อนจะเปิดปากถุงเทของในนั้นลงบนฝ่ามือ แล้วใช้นิ้วมืออีกข้างหยิบขึ้นมา...เป็นเม็ดสีขาว...เหมือนยา...ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับผมแน่. I- R+ Z- p5 X' }2 A
1 P% |! m/ q, a9 ~
" z! w" X0 F- o$ e' V7 n/ M8 n+ P“กินซะที่รัก...แล้วเราจะได้มีความสุขกัน” เม็ดยาถูกยัดลงเข้ามาระหว่างรอยแยกของริมฝีปาก ผมพยายามกัดฟันแต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นผลผมควบคุมมันไม่ได้ “กลืนซะ...อย่างนั้นแหละเด็กดี...”, K8 \# b+ t- F
" G! W% d6 ~) f* n
, w7 q5 h& \+ K7 R) q
ร่างกายผมกลืนเม็ดยาลงไปมันยกยิ้มพอใจก่อนค่อยๆปลดเสื้อผ้าตัวเองออกจนเหลือเพียงแค่ชั้นในอย่างไม่รีบร้อนเหมือนรอเวลา...( F2 {2 K) x0 T* I; U
3 J* B+ j5 p3 k' q0 k
, [% S9 p- ^; F+ v/ pจากนั้นความสนใจก็หันเหมาที่ร่างกายผม ลงมือปลดเสื้อออก...ร่างกายรู้สึกถึงความร้อนรุ่ม...เมื่อกางเกงถูกดึงหลุด...ผิวเนื้อที่ถูกสัมผัสลูบไล้สะท้านเฮือกและเรียกร้อง...
5 t- N9 M, q8 B. |, k6 A
/ v( H: f. Q! t: S, H" K# {; @5 E1 x5 M8 W2 Z
แม้ในใจกู่ร้องรังเกียจหลีกหนี...แต่ร่างกายกลับเบียดรัดเข้าหาอย่างต้องการ
+ C/ z2 r" m2 T$ x0 U E
4 w5 O0 @$ S' l9 C( [5 \
9 O& F# P* A& m“เป็นไงที่รักเริ่มขยับตัวได้แล้วใช่มั้ย นั่นแหละ เดี๋ยวผมจะปลดข้อมือคุณนะเราจะได้สัมผัสกันและกัน....”7 N. b9 l* C: U+ z
c4 w- A8 X1 V4 ~: U1 N
6 B: b9 L+ o# a$ F4 z3 u
ไม่...ใครก็ได้หยุดผมที...ผมไม่ต้องการแบบนี้...ไม่อยากได้สัมผัสอันน่ารังเกียจนี้...
0 L+ d* O6 E+ m# ?! v; m1 J2 W' x7 ?; T% L4 w# c) @" O+ T
8 l" u1 o" j6 {; I
น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างทุกข์ทม...แต่กลับเปล่งเสียงร้องครางอย่างสุขสมออกมา" R' P) f! g5 b: q7 K; o
! `( \$ O4 F' \" e& m) G
, X7 G+ u+ M; ]' r
" J1 D5 h# M/ a: l1 V
3 @7 K$ H) U+ Q8 T# U
6 b4 `, g- c/ J$ R# Z3 |6 [0 Yกริ๊ก!!
# U& n# U- J% S0 n N- e9 H1 g$ N- e$ o
/ X: D; Q# F+ K
โครม!!) v; Y1 c3 B. A4 G+ W# ]8 r, p! B" c
: g+ |2 P1 v& A" k1 l h4 Y, ?4 L* i8 f6 E8 d( p9 i$ S/ M
ในขณะที่สองร่างกำลังซุกไซ้โรมรันเสียงทุบบางอย่างตามมาด้วยเสียงประตูที่เปิดออกกว้างกระทบผนังโดยแรง ร่างด้านบนลุกพรวดขึ้นแต่มือผมกับไขว่คว้าหาสัมผัสนั้นอย่างน่าสมเพช
0 l* y9 ^ Y% ~. H* n4 X* n" `2 [2 n! F$ B9 P7 J
7 |5 o' y6 g7 w+ m
“คุณเล็ก!!” เสียงเรียกดังกังวานอันคุ้นหูดึงให้ผมหันกลับไปมอง ดวงตาที่พร่าเลือนด้วยกามารมณ์สว่างขึ้นทันตา และวินาทีต่อมาก็ถูกบดบังด้วยทำนบเขื่อนน้ำตามากมาย . M1 \% W# z# H
, u7 |+ u" m g
; U! F& J% F- z8 N0 u& i
“ใหญ่...ใหญ่...ใหญ่” ผมส่งเสียงเรียกเขาไม่ขาดปากหัวใจอุ่นวาบอย่างรู้สึกปลอดภัย พยายามรวบรวมสติของตัวเองกลับมา6 n2 t/ Z( r4 n
+ ]! N" w+ X! Q W* C- S* N6 c5 u6 }" v4 z
“มะมึง...เข้ามาได้ยังไง!!” เสียงตวาดกร้าวอย่างโมโห พร้อมนิ้วสั่นระริกด้วยความเกรี้ยวโกรธชี้ไปยังร่างสูงใหญ่ของผู้บุกรุกที่หน้าตาดุดันไม่ต่างกัน มองไปยังกลอนประตูก่อนเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตา
4 k6 ?0 m! t4 |/ P* h2 B: s) t
0 q$ \) h \/ v6 z- K% u% n& V$ h4 }3 z( @$ p4 V
ประตูตรงหน้าที่ถูกเปิดออกมีรอยโหว่ตรงส่วนลูกบิด เลื่อนสายตามาจึงพบว่าลูกบิดประตูพร้อมส่วนล็อกรูปทรงบิดเบี้ยวทั้งยวงหลุดคามือเจ้าของร่างสูงใหญ่ผิวเข้มตรงหน้า* O: S( [- K: v: `. J: \
6 y# C2 { D) [" }7 o1 r# X1 e! i: ?/ L6 P$ |6 j0 q
เป็นไปไม่ได้...โรงแรมหรูแห่งนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ยอดเยี่ยม ทำไมถึงปล่อยไอ้ขี้คากแต่งตัวมอซอเข้ามาได้ และยังสามารถทำให้ประตูมีรอยโหว่จากการกระชากลูกบิดออก...เหมือนทำให้แหลกด้วยมือเปล่า...จะเป็นไปได้ยังไง; G6 F% u$ n [9 T0 N4 {
$ M" C+ O0 b& h# w: y
# E$ g9 r9 S5 Z! u4 G
ร่างของนายพชรถอยกรูด ถึงมันจะตัวสูงใหญ่แต่ก็เทียบไม่ได้เลยกับร่างใหญ่โตตรงหน้า ผมข่มความร้อนรุ่มในกายแล้วเบิกตากว้าง ไม่...สายตาคมคู่นั้น...ว่างเปล่า...ลุกโชน...
8 e1 D6 H6 O: o/ Q, p) h/ s; F S3 }9 p% O7 d: i
0 Q: O6 a) \0 b" \+ h1 Hใหญ่ไม่พูดอะไรย่างสามขุมเข้าไปหานายพชร ผมกำลังจะเปล่งเสียงร้องเมื่ออีกฝ่ายคว้าปืนจากในลิ้นชักออกมาแต่ก็ช้ากว่าใหญ่ที่สะบัดมือออกไปทีเดียวปืนก็หลุดออกลอยขึ้นไปในอากาศและตกลงมาอยู่ในความครอบครองของเขา9 T/ X& m- p* _+ R# e. W3 ^3 r
N6 ]: }& ?5 v/ G6 c8 }
1 A L F8 @& j: M+ Q
“กะแก...” มันเบิ่งตาโตอย่างตกใจก่อนร่างกายจะเริ่มสั่นเทิ้มและลนลานอย่างเห็นได้ชัด“กูจะเรียก รปภ. จะแจ้งตำรวจ!!”$ R3 C1 d+ r* {
$ s* X; j: U3 r( H
]/ w! K @; S+ H1 L, W7 Oปัก!!
( t8 B: W5 }: C, G. E7 p( ^' L$ Y3 z5 e0 ~. O1 o8 @
. b) Q6 h1 s9 p/ eเหมือนใหญ่ไม่รับรู้อะไรแล้ว เขาใช้สันปืนตบลงไปบนขมับฝ่ายตรงข้ามจนล้มลงยกปืนขึ้น แต่ไม่!!...ใหญ่ไม่ได้เหนี่ยวไก กลับคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นเพื่อนั่งลงตรงหน้าร่างที่ถดตัวหนีไปด้านหลังทุบกำปั้นเข้าตรงลิ้นปี่จนมันร้องอั่กก่อนแน่นิ่งไป โยนปืนขึ้นมาบนเตียง คว้าจับข้อมือก่อนกดลงบนพื้นบังคับฝ่ามือนั้นให้แบออกนาบขนานกับพื้นไม้แล้วใช้กำปั้นของตัวเองทุบลงไปบนนิ้วอีกฝ่ายโดยแรง ผมได้ยิน...ได้ยินเหมือนเสียงกระดูกแตก
4 J4 q+ J+ X9 N4 v- K+ a1 {3 E7 D2 L( `! G' i8 ~6 f
; T2 c% Q3 A' R( X: Z! W
“อ๊ากกกกกกกกกกกก”+ `9 g3 A7 E2 u
) H n) C# g( T! [% p0 D) g. t- ^& }+ U# g1 N$ i) S/ ^, V9 y% J
แล้วใหญ่ก็ทุบเช่นนั้นกับทุกนิ้ว...ทีละนิ้ว...ผมตัวสั่นเทิ้มเมื่อได้ยินเสียงกระดูกแตกหักสลับเสียงร้องครวญครางอย่างเจ็บปวด เมื่อครบเขาก็ละไปยังมืออีกข้างแล้วก็เริ่มทุบ...
% N' v4 Z7 W- g% }! ?1 K2 o( R8 l3 A; M/ A/ F6 K
5 m( A5 _8 v% g7 q: K“อ๊ากกกกกกกกกก”& |& n7 o/ \7 H5 E5 B
. z- u p( X v
! h, @5 W H6 @: s“พอ...ใหญ่พอแล้ว...” ผมเปล่งเสียงสั่นเทิ้ม แต่เหมือนเขาไม่ได้ยิน...จดจ่ออยู่กับร่างกายที่ดิ้นทุรายตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่าแข็งกร้าว5 v" m ?' d4 L2 Q- ]& V' M/ `) E
0 w& Y9 {3 F4 j0 V; a8 P' B
- I4 d$ ^9 w1 o- D9 f
หลังครบนิ้วทั้งสิบ เขาก็เริ่มจัดการตามข้อต่อสำคัญๆของร่างกาย เริ่มด้วยข้อศอกเขาใช้มือทั้งสองข้างหักมันไปอีกด้านอย่างฝืนธรรมชาติจนมันผิดรูปร่าง ทำให้ผมนึกถึงตอนเด็กๆที่หักตะเกียบเล่น2 R$ L) i# K, ^* v3 r0 _. ~3 }
8 P T2 m7 u( Q2 @- I% F
" e! ^& E4 g: J; c“อ๊ากกกกก พอ!! ปล่อยฉัน ขอร้อง ใครก็ได้ ช่วยที อ๊าก!!” ร่างที่ถูกกระทำขอร้องด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวเจ็บปวด หว่างขามีน้ำเหลวใสไหลออกมา1 s/ S+ W0 t1 u; A2 [% a' S; R
! S9 [; w' p2 Q# a+ U4 o& Y$ f% L5 {1 k; L; T$ @
ไม่!!ผมจะปล่อยให้เขาทำร้ายคนอื่นมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว0 ]7 R* C: Y, ~, K! v# r/ m6 n
) h/ ]6 j, O& s G( A5 G) E6 z. u+ _9 X
“ไม่...พอ...หยุดเถอะ...ขอร้อง หยุดนะ” ผมเพิ่มเสียงพลางตะกายร่างไปเพื่อรั้งเขาไว้แต่เหมือนจะไม่ได้ผล ใหญ่หลุดไปอีกโลกที่ผมเข้าไม่ถึง
+ c) S p; `# `! a- e9 S F3 Y: Q5 ]1 ~' m# \5 Q$ P! q2 R+ @
6 Q! C: X6 y' B" i# G
“หยุดซะ”
) ~& D4 D# A2 \3 ~2 l0 |( o K. ^% I# I. W
% K& j; c+ U: c$ }. ^
กึก9 J2 c9 u* S5 H2 N
! g6 s# k; O& r7 M3 [" O' W' S: g& {5 v' Y" I! D3 ~1 Q
มือที่กำลังจะจัดการกับขาทั้งสองข้างนิ่งชะงัก ผมหันกลับไปมองเจ้าของเสียงก็เจอเข้ากับชายหนุ่มหน้าสวยลูกค้าประจำของร้าน เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ใหญ่นิ่งงัน หยุดชะงัก ก่อนลุกขึ้น...เหมือนสติเขากลับมาแล้ว แววตาว่างเปล่าดุดันกลับมาสะท้อนเงาเหมือนอย่างเคย1 ~, Z, G' l. n. e) Q+ \$ J+ J
2 Y m5 c$ ~' X t4 n
! |3 P/ W# B; K' @6 h! Zก่อนจะไหววูบเมื่อเห็นผม “คุณเล็ก...” น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยอย่างสะท้อนใจก่อนเดินเข้ามาใช้ผ้าคลุมร่างผมไว้แล้วช้อนอุ้มขึ้น' K/ m7 I- s( ^. A
9 p1 R/ T0 H. D
- T! ]) O4 O; N0 S( `ผมซกลงบนอกอุ่นอย่างโหยหาในจังหวะที่ก้าวผ่านชายร่างสวย เจ้าของเสียงนุ่มหวานก็เอ่ยขึ้น “ไปพักห้องผมก่อนเถอะอยู่ข้างๆนี่เอง”! V! r2 A8 S3 C% ]% a. s
3 i; X8 e6 S s/ G! `. Z) ^
6 O( r" M0 Y `( d( X3 \9 g1 [3 c; Nผมจ้องมองเขาอย่างฉงนสงสัย และเหมือนเขาจะรู้ตัว
: [+ c( |, [' N2 F
( D3 J% e9 J# m: i) M) f
. g4 M! V* T* |1 B0 v! m“ผมได้ยินเสียงโครมครามเลยมาดูก็เท่านั้นไปเถอะ”* Q9 L: d J3 a3 O
; }& a5 r8 {8 B" Q1 \6 i' E; g: u% x9 v2 i0 t
ใหญ่เดินตามเสียงนั้นไปอย่างว่าง่าย ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นหรอก สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือทำไม...เพียงแค่เขาใช้เสียงนุ่มหวานโทนปกติไม่ได้ดังไปกว่าเสียงของผม แต่ทำไมเมื่อเป็นเขาร้องห้าม...ใหญ่ถึงหยุด...เพียงแค่เสียงแว่วหวานก็ทำให้เขารู้สึกตัวขึ้นมา* S( z! A4 K' C% Y6 e! Q
8 x6 }) K) C( d) l/ W3 u
$ V$ j* }, a; \- r" }ทำไมกัน...
) H) Y% c' n* z
% q! W8 e6 o! G
; C9 x' s2 K6 v) p; r* {“พาเขาเข้าไปในห้องน้าน่าจะช่วยได้”
* j2 ~ z! P& x9 x1 ?2 {% }" O" Q D7 Q
6 j+ s7 ~! h* R+ m
0 I0 ^$ ~- M+ S4 j“ขอบคุณ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง” ชายหน้าสวยพยักหน้าก่อนเดินออกไปด้านนอกและช่วยปิดประตูให้ ตอนนี้จึงเหลือแค่ใหญ่ที่วางผมลงในอ่างอาบน้ำ...และผมที่ความร้อนรุ่มกลับมาครอบงำอีกครั้ง
5 [4 i* o7 a1 D7 b' z+ E) ~) U: R* P f4 j k) m( j$ c
( K5 c# e: [+ d' K
“ใหญ่ช่วยฉัน...ช่วยฉันหน่อย” พอเป็นใหญ่ผมก็ไม่คิดจะกักเก็บความทรมานอีกแล้ว กระโจนตัวลุกขึ้นเข้าเรียกร้องสัมผัสเขาจูบตอบผมกลับมาลิ้นที่เกี่ยวพันเรียกให้รู้สึกต้องการจนต้องเลื้อยมือเข้าไปช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเขา
6 \( m$ g4 O0 [- H4 I- F' ]" s/ _% {" w2 H1 h
! t- P! H" U2 W% ?* J0 Pแต่ใหญ่ก็รั้งผมออกก่อนกดร่างลงแช่ในน้ำเย็นๆ
g) e1 e% {, \ |" z, @: S' R/ V* A# m4 Y0 P7 S3 g
# } S/ w2 d( v8 v& h
“ใหญ่...” ผมมองด้วยแววตาเว้าวอน เขาตรึงผมไว้แน่นจนไม่อาจขยับตัวเข้าหา
4 g8 B9 i& Q6 T0 z7 P# @' ?+ b' C“คุณเล็กอดทนนะ อีกเดี๋ยวก็จะทรมานน้อยลงแล้ว น้ำเย็นๆจะช่วยคุณให้ดีขึ้น”0 R: Z5 f2 t: J, y0 g) }
- _% a4 c2 y! n; V
7 G( Y3 L' X2 }: P; S
“ไม่ใหญ่...ฉันทรมาน...สัมผัสฉันนะ...นะ” มือผมพยายามไขว่คว้าเกี่ยวรั้งแต่ก็ถูกผลักดันกดลงในอ่างน้ำเย็นมากขึ้น# d# T2 \9 u1 k( h' c' T
& Y7 G+ ?: p$ ?, O, s
: n# I5 e; S( L! J) G3 B“คุณเล็กฟังผม...เพียงคุณอดทนและผ่านมันไปได้หลังจากนี้ถ้าคุณยังต้องการที่จะให้ผมกอด...ผมก็จะกอดคุณ...”
* E0 t. t) c3 s: e
' B8 A$ ?; v6 ]* k7 W1 F, r @( n3 c N$ R+ {" [- V0 r
เพียงเท่านี้ก็ทำให้ผมสงบนิ่งได้มากขึ้นกัดริมฝีปากแน่นอย่างข่มกลั้น ภายในใจกลับเต็มตื้นด้วยความตื้นตัน 4 R( r& y, V1 O& n& j% ]% i% S& H
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-19 22:44:45
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-19 23:26:24
โพสต์ 2020-4-20 01:19:15
โพสต์ 2020-4-20 01:23:19
