|
เร่ร่อน57 z* }1 w9 [+ I( ~9 M
. ]0 q% m5 Z& j. {
; b0 T1 G. l& \- r8 N2 C* D
: m3 ~% o& |" t6 Iแอ๊ดดดด
& X F0 _: H# a; T' s( I# u0 S; m' Y6 H5 x5 P4 \1 D
; Q; b( {, N! M* Y4 F0 E
เอิ่ม...) I1 e5 g" u+ I8 S0 Z
! x6 @5 L( U( l6 D c9 _) i
4 t4 p m0 Z& H2 y9 q) r: E
สถานการณ์น่ากลัวขั้นสิบ; @9 H4 S5 N9 ]' ]3 H8 J
* o. b# i: {& K* g
, q% s* k; ~ P2 k3 U+ t9 }+ v' M. Yหลังจากเคลียร์กับไอ้ปอนด์เรียบร้อยและมันก็รับปากแล้วว่าจะไม่บอกเรื่องนี้ให้ครอบครัวผมรู้ ขนาดไอ้ปอนด์ยังไม่เข้าใจจนต้องอธิบายกันยืดยาวขนาดนี้ไม่ต้องคิดเลยว่าครอบครัวผมจะคัดค้านเรื่องนี้แบบหัวชนฝาขนาดไหน เอาเป็นว่าผมแค่ให้เขามาอยู่ด้วยชั่วคราว(บอกคนอื่นแบบนี้)เมื่อเขาสามารถตั้งตัวได้ผมจะให้ย้ายไปอยู่ที่อื่น
+ v' x8 r: p; u; U/ u) p7 k$ z- w! d, M E. @& Y6 S
/ G2 \' S* ~* c) [3 k) Jแต่จะให้ปล่อยไปเป็นชายเร่ร่อนให้คนอื่นรังเกียจอีกผมทำไม่ได้; t% l: w1 O+ b' ~( Z, Q
& _; f4 T7 U9 T3 B# t# P& T/ |& s9 U: \' Z- z0 j8 p# j k
กลับมาที่สถานการณ์น่ากลัวขั้นสิบของผมดีกว่า ผมกลับมาห้องตัวเองโดยที่ในมือมีเสื้อผ้ามาหนึ่งชุดและเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปก็ได้เรื่องเลย...' M. G+ U7 e& {7 N7 A% _
# x5 m8 \: T9 R
" \! \* F& @, y( F7 h' bชายเร่ร่อนที่ผมให้ไปอาบน้ำเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วโดยผมกำชับว่าอาบหลายๆรอบเอาให้สะอาดหอมฟุ้งไม่ต้องกลัวเปลืองแชมพูสบู่อะไรทั้งสิ้นพร้อมทั้งหยิบแปรงสีฟันด้ามใหม่ให้เขาแปรงฟันด้วย ซึ่งเขาก็พยักหน้าเข้าใจเอาผ้าขนหนูสีน้ำเงินผืนใหม่(ของผม)พาดบ่าพร้อมอุ้มน้องหมาเข้าไปด้วยกัน, D1 \, \# D9 e$ V% p# M' r1 t
$ S3 t: H3 F$ ^4 p. l4 P2 ]. Q# g5 s. P8 L4 |/ G
และตอนนี้เขาก็อาบน้ำเสร็จแล้วและน่าจะเสร็จนานแล้วด้วยเพราะดูจากผิวกายแห้งน้ำของเขา แต่มันจะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าเขาไม่นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนั่งพิงประตูกระจกที่กั้นระหว่างส่วนห้องกับระเบียง แขนข้างหนึ่งเหยียดตรงวางพาดบนขาข้างเดียวกันที่ชันขึ้น มืออีกข้างลูบบนตัวน้องหมาที่นอนหมอบหลับตาอยู่บนต้นขาที่เหยียดยาวบนพื้น เสี้ยวหน้าด้านข้างสะท้อนกับแสงยามเย็นให้ดวงตาคมเฉี่ยวที่เหม่อมองไปด้านนอกดูเข้มแวววาวขึ้น2 }+ G! t* v7 H1 L2 p5 i
3 }4 i j' c1 W1 c# }4 k
2 K" I7 b$ m5 T7 Aผมทรงรังนกกระจอกเต็มไปด้วยบรรดาฝุ่นคราบสกปรกถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น บัดนี้เหลือเพียงเส้นผมสีดำสนิทเงางามถูกเสยไปด้านหลังเปิดเปลือยใบหน้าคมเข้ม
" a7 }8 P7 {! g" A( t
& [1 z3 O6 q' T: _# h4 Y! m- w6 F$ r% e. {0 |7 l4 A
ฮะฮอตเป็นบ้า!!!: z" i+ `: U% D4 ~! ~4 A; p
f2 m! f" g9 v: f
- v6 ]% K$ y$ ^1 W: d6 y+ u4 eมือไม้อ่อนจนเสื้อผ้าในมือแทบร่วง!!
% `/ g0 z0 K( i9 K
- k& s" t- K- [+ I* f5 N6 Z7 X9 J2 A
“นาย” ผมบังคับเสียงไม่ให้สั่นขณะเอ่ยเรียก8 \$ | X6 T4 U- @
9 ^- U- X9 _2 k6 Z6 X* \) m' o6 X
' X/ S* ^2 `; Q' L. U' bเขาหันกลับมาตามเสียงเรียกใบหน้าเสี้ยวเดียวที่ผมเห็นในคราแรกตอนนี้ผมเห็นมันชัดถนัดตา
. l# n; P2 y( E! w3 o5 j; Y" [8 Y: `, K4 a! l x
' C) \1 Z" V* [# g' ^9 Y4 Mหล่อเลิศอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วย!!
% |/ x9 Y# c0 u6 X6 x. U6 {9 U# u9 V( Q0 ?! d
, z& P% T. }! X) x E o4 @; s" Z3 e
“เสื้อผ้า” ผมยื่นของในมือไปให้ซึ่งเขาก็ค่อยๆหยิบน้องหมาไปไว้บนพื้นข้างๆก่อนยันตัวลุกขึ้นและเดินเข้ามาหา ส่งมือมารับเสื้อกางเกงแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง7 ?8 w& p6 {0 U
9 b, C- \1 [$ x2 a! D! |7 I3 J& S( a$ h6 X, S, i( z# t" ]
“นี่!ไม่ต้องใส่เสื้อนะเดี๋ยวจะทายาให้!” นึกได้ผมก็ตะโกนบอกไล่หลังเสี้ยวนาทีเขาก็ออกมา...สภาพไม่ต่างจากเมื่อกี้เท่าไหร่
5 M) P. }8 c1 z5 r. H/ [% Y" ]2 Q/ M+ x
9 o. T' m6 @ k/ O0 K' R& Iแค่เปลี่ยนที่ปกปิดส่วนล่างจากผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินเป็นกางเกงขาสั้นยางยืดสีขาวแทน
2 [/ g' h8 a: K( F1 C* H$ h
& t# q& j5 G9 Y4 z* R+ W7 z u9 Z
& j! k0 p# j0 p8 P# q1 sมันตัดกันจนทำให้ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งของเขาโดดเด่นกระแทกตาให้ฝ้าฟางเข้าไปกันใหญ่8 r) x0 U/ Y9 S
' E/ e2 [2 J( J3 S1 K- N8 o- a
' O1 w$ m$ M# e# F w0 j+ zผมหลุบตาลงต่ำ กลั้นใจมองนานไม่ได้จริงๆ สีผิวตรงมือและเท้าทั้งสองข้างรวมถึงบริเวณลำคอขึ้นไปบนใบหน้ามีสีดำคล้ำกร้านแดดตรงข้ามกับส่วนในร่มผ้าที่ไม่ได้ขาวเหมือนหยวกแต่กลับเป็นผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนรับกับกล้ามเนื้อสมส่วนได้รูป ซิกแพ๊คบริเวณหน้าท้องหกลูกเรียงตัวสวยรับกับเอวทรงวีเชฟที่ขอบกางเกงเกาะไว้หมิ่นเหม่ ประดับด้วยไรขนอ่อนใต้สะดือเรียงยาวหายเข้าไปใต้ร่มผ้า4 T. U8 z6 v" _1 D1 H( T% |
, C: G1 P( u; v" ]- Y& c4 v0 u7 C
* y4 t( j# u) Y: B, R+ U
อย่างถ้าเอามือไปลูบคงไม่เจอไขมันหยุ่นมือคงรู้สึกได้ถึง...5 f( ~! T) U% O2 I. I# M" H
' M5 S9 `( R h4 D
9 |3 B, [; }. ^) P$ M3 uอ๊ากกกกกกกกกกผมไม่ใช่ปุญมนัสผู้มีจิตใจใสสะอาดอีกแล้ว ผมมันหื่นลามกจิตใจสกปรกที่สุด T^T I) f6 n/ |8 N6 _2 n) m& P6 h; X& }
2 r' @7 f- R% |$ D7 x: X
?$ W2 R8 k4 b
“เสื้อมันเล็กไปผมใส่ไม่ได้” เสียงทุ้มเหมือนระฆังเรียกสติที่แตกกระเจิงกลับมาอีกครั้ง ผมรับเสื้อคืนมาพร้อมทั้งบอกให้เขาไปนั่งบนโซฟาเพื่อที่จะได้ทายาให้
: k3 D. m- C4 Y0 i# c G+ N) L4 Z4 D& m) \
2 N% S* }/ K* L% Z( d
ใช่!! ผมควรมุ่งประเด็นไปที่รอยฟกช้ำตามตัวเขาสิไม่ใช่รูปร่างหน้าตาเอ็กซ์แตกของเขา
) c; a6 r! F9 |& O9 U$ d' g* V4 w) K
, b( P; b+ b. x0 _: Q0 n
9 T4 h8 p/ J, O) G7 n$ c4 s6 r$ @5 e: }, H1 N' M
ฮืออออ เอ็กซ์แตกบ้าบออะไรของแกเล่าคนเล็ก!!! J- ]! g' N$ G. T- y0 M. ^
, R4 q/ T+ D; ^ {' X; S$ b
! [( b9 @# Q0 K9 Q! L. |- P3 _6 D: z$ K3 i3 {
“หะหันหลังสิ” เขาทำตามแล้วผมก็เริ่มทายาบนแผ่นหลังของเขาเป็นส่วนแรก มันดีต่อผมด้วยที่จะไม่ลวนลามร่างกายเขาทางความคิดมากไปกว่านี้ แต่แผ่นหลังเขากว้างน่าซบจัง T^T
0 Q( F, q7 F* W3 c! w& t( F4 i3 R, v* }0 m1 R; X- S
2 R o. K' b( P0 A$ ~. Z
หยุด! หื่น! เดี๋ยว! นี้!: V8 K8 J0 I# Q! C5 H% e1 O
$ j# ^2 [, R! Z! n& x/ |9 O" P2 v6 t+ Q6 J; D6 y% W1 }
ผมหมุนเปิดฝาหลอดยาก่อนบีบลงบนนิ้วแล้วลงแรงทาอย่างแผ่วเบา รอยฟกช้ำเริ่มเขียวคาดว่ามันต้องเริ่มปวดหนึบหนับแล้วแน่นอน นั่นทำให้หัวใจผมเหี่ยวเฉาขึ้นมาทันที ความฟุ้งซ่านก่อนหน้านี้มลายหายหมดสิ้น I e5 D1 _$ Q! l M; ?5 g$ _ y# u# P
7 M! h7 q9 |* y8 i" Q6 S, M$ J6 I7 a) Y$ |& G: e
“เจ็บมากมั้ย” เขาส่ายหัว นั่นทำให้ผมรู้สึกเคืองขึ้นมานิดเป็นคนเหล็กหรือไงเจ็บก็พูดมาสิ!" R) k+ [( z* Q3 r* \; n9 R
0 |7 \/ a6 v* {. f& Y; v* k& a# J* J3 f
ฮือออ แท้จริงแล้วผมเป็นคนบ้าใช่มั้ยถึงอารมณ์แปรปรวนเยี่ยงสตรีมีประจำเดือนแบบนี้T^T
" v- E8 k/ y; r& W1 S4 C
7 m! ^. J* i2 x9 J
% O+ U4 L p/ `! k: ^9 \. _9 W“เสร็จแล้วหันหน้ามา” ผมทายาบริเวณเอวข้างขวาเป็นที่สุดท้ายก่อนจับเขาหันหน้ามา 3 H4 J3 {" l& p1 d5 L- p
* a9 j. ]' `+ r& A. G& q
/ Z/ ]/ P, H( _% A! H. S0 u
“เดี๋ยวผมทาต่อเอง” เขาส่งมือมาดึงหลอดยา
5 D3 {( n+ |5 d n6 H" T, s7 V( Y1 v1 i/ j j' q
6 Q4 L. V/ O' d
“เดี๋ยวทาให้” ผมชักมือหลบก่อนลงมือทายาไล่จากใบหน้าเขาลงมา เมื่อถึงบริเวณหน้าอกนิ้วผมชะงักนิ่งเมื่อสายตาปะทะเข้ากับรอยแผลเป็นยาวประมาณสิบเซนฯตวัดเฉียงขึ้นสี่สิบห้าองศาบริเวณหน้าอกด้านซ้ายเหนือหัวนมสีน้ำตาลเข้ม' r7 T9 }2 R9 w+ ]" O- q2 G
( x% W1 Z, x- P7 h9 G8 D
' q# L1 M! g7 o, u. {" Q! aตรงตำแหน่งหัวใจพอดี
: P6 C' O8 X$ L s b. }" C, R
3 U% z& a7 j6 s' q8 n. D0 G' V( f* X3 Q$ |
เมื่อครู่ผมมองไม่ชัดเห็นเพียงแวบๆนึกว่ารอยแผลที่ได้จากการรุมสกัมเหมือนส่วนอื่นๆ
! X: c& R& R4 |3 O7 N, a1 X
' G3 l4 R) g& `6 S; |3 {9 X/ i8 Q8 {6 V- t& p' z: H* v
“รอยแผลเป็นนี่...”- ~% v2 E" a# \
& A1 ^ O2 g; v# U+ q# ~. L% S% L9 Y
" v" y' u$ a: L, ^* Rสายตาเขาปรายมองตามนิ้วมือที่ลูบไล้สัมผัสมันอยู่
/ u; A0 f/ s+ K" e- ?4 `
( |9 Q/ u3 A9 T4 x+ L& ]
5 G4 K" q# O2 E7 t. o( T! b“ไม่รู้สิ” เขาตอบเสียงเรียบ
2 t! \6 {0 c* }+ Y' d+ L5 Y7 L0 S4 P! J' B2 x- }* o* I
6 I9 q0 h h$ \( h+ P
“หืม” ผมเลิกคิ้วสงสัยอะไรคือรอยแผลเป็นเหมือนโดนฟันมาแบบนี้บอกว่าไม่รู้1 P. S1 Q/ g Y# z
. j; v2 W- k8 L7 f0 q1 O2 I. {3 H% f/ U$ u! T6 u" a
อย่ามาอำว่ามีมาแต่กำเนิดเหมือนปานอะไรเถือกนี้นะผมไล่กลับท่อระบายน้ำจริงๆอ่ะ
& u: v# S' j1 u$ ^" L$ Q$ l
: w: c$ Y6 ]0 O7 {( A: J. U$ R# d( y7 Q6 S: E$ l9 g
“ผมไม่รู้ว่ามันมาได้ยังไง” นั่นไงล่ะ!!
$ a) }; A' x4 y2 M+ n
0 u$ \. M& d! c0 ?1 W; q" n0 H! {& |, q8 T7 Y
ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเขาแต่มันก็ว่างเปล่าดุจเดิมไม่ได้มีอาการหลุกหลิกเหมือนกับว่าที่เขาบอกว่าไม่รู้คือไม่รู้จริงๆ ไม่ได้ต้องการปิดบังแต่อย่างใด4 m. Z3 C9 i9 Z* J* x
# N" Y& M( J2 s6 w$ O7 o2 o" W
% \4 W0 }2 I& sผมเริ่มลงนิ้วบนรอยช้ำต่อ! a2 p! }2 b# L8 D" h5 S3 H
# s) ~ R+ ?5 t' n3 C4 t
; d" V7 s6 p6 M/ f9 n3 ?
“เอาล่ะ ในเมื่อเรามาอยู่ด้วยกันแล้วฉันถามเรื่องส่วนตัวนายได้ใช่มั้ย” ผมเกริ่นนำ อย่างที่ไอ้ปอนด์บอกผมควรรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเขาบ้าง...ไม่มากก็น้อย
" Q$ Z7 {6 s v$ p' ]0 b8 w4 J6 }. e1 A: L) Y
7 C5 c, F2 h zเขาพยักหน้า' V h& d; I6 D& G, h- A) t
- t+ d$ F2 M! \
0 t3 [. [2 u5 |" \: ]/ j8 Z4 V
“นายชื่ออะไร” นี่แหละ สิ่งแรกที่ผมควรรู้เอาแต่เรียกนายๆกับชายเร่ร่อนอยู่ตลอด คราวนี้จะได้เรียกชื่อถูกแต่คำตอบของเขาทำเอาผมแทบหงายท้องตึงตกโซฟา1 v& g6 ]6 C3 l+ l
! y" `7 D# ` e5 H! s! d! n8 r
+ ^* _( q8 t9 b/ }9 z' a“ผมไม่รู้”
1 y: `! [' t2 O$ ~$ d! [/ A0 K- w: f, _2 Q2 A* S
! h& C; c* s) B7 ]$ h“นายไม่รู้จักชื่อตัวเอง!!”
3 F0 T- J( [0 v2 |: _3 E
. e8 B0 } N: a$ f5 T
3 K( D# F' z& g7 g* M0 fได้โปรด...อย่าส่ายหน้า...
; j# M) z8 o; E6 Z
* i% l) G, [+ Y' I9 q) |6 B
9 J2 ~3 x0 X3 s& {! Y; Cบอกว่าอย่าส่ายหน้าไง!!
7 e3 |( z2 X# J+ ?* U: Q& F
9 q# u+ S2 m' R# p
4 x4 ^+ f/ B1 H8 m5 ?เดี๋ยวร้องไห้ใส่เลยนี่!
( g6 ^: ]) K4 _, O& w2 }" K( R) t7 N+ ]# J z. E2 q7 l8 O
) F) Y# r# a4 T6 t- V, C7 `มันไม่ธรรมดาแล้วนะ!
9 I5 Z/ ]5 _4 i, B2 b% a& @
" ]. @- v( z1 H' k1 b9 _) ?1 ^" |9 I3 U
โอเค เอาล่ะตั้งสตินะคนเล็ก
) ]9 Q5 j' Y$ \8 B" ~
* N/ ~ a. ^0 \& i
5 @; R3 v* h. b* m* U“โอเค...โอเค งั้นฉันเปลี่ยนคำถามใหม่ นายรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองบ้าง” ผมยกมือกุมขมับพลางจ้องหน้าเขาอย่างจริงจังยาเยอหยุดทาไปทันที ซึ่งเขาก็จ้องตอบผมอย่างมั่นคงก่อนจะ...ส่ายหน้าช้าๆ
' u/ f4 e+ ~8 d+ u/ W
$ P6 u/ c2 B" X, g+ ~7 p4 k' @
' V3 _- @ ^, ]: ~- Mโอ้มายก็อด!! บอกผมทีว่าเขาล้อเล่น!
9 Y2 ?/ E3 W& [0 m& v! ?. H
- j" B7 j( [' F- t0 s% }+ h- j2 j- w3 k
“นายจะบอกว่านายไม่รู้ว่านายเป็นใครอย่างนั้นหรอ”+ ~' K$ y' k* b* Q
- s5 N" F$ N* m: @8 }* t% n! U0 U
, u0 x) V' p, F: Y& H, |เขาพยักหน้า( Z7 p5 l3 o# G2 B. G
9 s: d; R$ N0 w& C1 v( B3 I# R- J
9 N G+ g! k/ @2 @. C' E! ]4 f7 cง่ะ พยักหน้าไปก็ไม่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิดแย่ลงกว่าเดิมอีก
0 p& Z" z3 P5 v: \- V& I- O. |7 g* S& ]4 D, U) I
# _6 I( n- l& ]; s; ^% K
“นายความจำเสื่อม!!” 1 m% U* N& l$ `. k3 n
5 e8 Q4 m$ T+ `
& o8 ~1 g2 ^6 E! w% w2 J. y
ผมลุกพรวดขึ้นยืนพลางชี้หน้าเขา รู้สึกได้เลยว่านิ้วตัวเองสั่นจนชี้ผิดชี้ถูกไปหมด มันจะละครหลังข่าวเกินไปแล้ว! หวังว่าคงไม่ใช่ทายาทพันล้านโดนลอบทำร้ายเพราะแย่งมรดกกันจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปในป่าแล้วจนมุมกระโดดหน้าผาลงมาศีรษะกระแทกหินจนความจำเสื่อมหรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะเอาเรื่องไปส่งทางผู้จัดให้ทำเป็นละคร( J3 z1 Q0 _1 L7 b. ^& e @8 e
. K/ m# W) p8 v5 V. c8 M7 ~' E" \0 ^# @9 v; q. i
แต่มันก็ตลาดเกินไปคงไม่มีใครอยากได้หรอก เอ๊ะ!ผมกำลังนอกเรื่องไปไกลแล้วหรือเปล่า T^T
/ \+ q" ~; K$ F; M' k) {' j) K7 j ?* a d! R
* K7 j( M I! z: _+ T+ F“ถ้าการที่ผมจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองไม่ได้เลยเรียกว่าความจำเสื่อมก็คงจะเป็นแบบนั้น”
0 ^; S7 @. u: }% f t2 h7 M: P( v! f/ U( f3 \+ {
. U8 _1 t3 i* `& @+ Sขอบใจที่ช่วยเรียกสติกลับมาแต่ประโยคที่นายยืนยันมันทำให้สติฉันกระเจิงอีกรอบอย่างดีเยี่ยมเลยล่ะ
9 k8 e i- E7 c
: ]- A! L y* m# Q) a7 Y0 u- D" k# n; Z
“โอ๊ยยย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!” ผมสบถขึ้นพลางทิ้งร่างลงบนโซฟาอีกรอบ ศีรษะเอนพิงพนักพร้อมกับเอาสองมือปิดหน้าตัวเองอย่างเครียดจัด
8 y# w4 _% o, ]. H5 x9 N* v
/ C! U. F6 m* f. E
8 T; ]6 G5 l+ R: S2 m: ]ความเงียบเข้าปกคลุมนับสิบนาทีก่อนที่อีกฝ่ายจะทำลายความเงียบ
; `3 q2 b( `. W$ x; l8 R5 @ Q! H
+ d6 I5 O' A$ b5 _, l% x3 f“ผมคงทำให้คุณลำบากใจอยากให้ผมไปก็ได้นะ ผมเข้าใจ” ผมพรวดนั่งตัวตรงมือจิกหมอนอิงแน่นแล้วโพล่งพรวดออกไปทันที6 R" B( ?! I- m2 i( ?- W
' S, B8 C7 U( G7 n+ O* |9 Z' e
( c/ A: E8 x& c4 [“ไม่ได้เครียดเรื่องที่นายกังวลหรอกน่า แล้วยิ่งรู้แบบนี้ยิ่งปล่อยไปไม่ได้ใหญ่” ผมถอนหายใจอีกเฮือก “ช่วยเล่าเรื่องที่นายพอจะรู้ให้ฟังได้ไหม”
1 ?: ?: { u3 X0 F# A
' I* J( ]) e+ u3 @) k6 r
# u0 X" E' o9 F4 n& Fเขาพยักหน้าขมวดคิ้วเหมือนพยายามนึกสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วขยับปากเล่าออกมาช้าๆ
4 `) H4 U" U# t7 Y0 ?" e% c0 \5 i5 Q' w. |0 C
% h! K: ]: P- a5 ~( e* g) P3 ]
“ผมจำได้แค่ว่า...รู้สึกตัวขึ้นมาบนก้อนหญ้าอะไรสักอย่าง ลอยตามกระแสน้ำมาติดกับบ้านสังกะสีกลางน้ำของชาวบ้านแล้ว...” เขาหรี่ตาโคลงหัวเหมือนกำลังเค้นความคิด เปล่งเสียงเป็นคำกระท่อนกระแท่นออกมา “ผมก็ขึ้นมาบนบ้าน...โดนไล่ตี...โดนน้ำคาวปลาสาดไล่...วิ่งหนีมาหยุดอยู่ที่ตรอกนั่น...รู้สึกหิว...เจ็บ...หนาว...”
" M* c9 N! m' P4 u! n, Q* A7 V" T2 r$ {+ m
$ f3 x$ Y3 Y4 B# C! n0 d6 wเล่ามาถึงตรงนี้น้ำตาผมก็คลอหน่วยเต็มดวงตา ปลายนิ้วโป้งยื่นมาไล้หางตาปาดน้ำตาออกให้อย่างอ่อนโยน ผมต้องเป็นคนปลอบเขาไม่ใช่หรอทำไมเป็นเขาต้องมาปลอบผมแทนล่ะ
/ W" c" _9 v9 k7 F/ `2 ?" {5 ~/ I+ e! i) a
! z4 c# p% g. j7 m8 `5 U
“นั่นคือสิ่งที่ผมรับรู้แค่นี้...ก่อนหน้านั้นผมจำไม่ได้เลย”
- y8 D# u2 I8 T$ e; {% H! U+ z( v; ]
3 r- f5 \. ~$ r Y' k9 A) m& G* V3 j* I
นี่สินะที่มาของแววตาว่างเปล่า...เพราะไม่รู้...ไม่รู้เลย$ t$ v/ }! H% X5 _3 y/ s
9 ?1 l$ z& a, i* d
5 P& d; p3 ^2 @9 S. Sจากที่ฟังผมประมวลเรื่องราวได้ว่าบางอย่างทำให้เขามาหมดสติอยู่บนผักตบชวา(ก้อนหญ้าของเขานั่นแหละ)ลอยมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วมาติดกับบ้านของชาวบ้านหาปลาเข้า0 G$ J( \2 X. F. H" @2 ~7 w
* ?. u; ?6 K; d7 d% V4 F- g
3 z/ u: z! \5 Fส่วนเรื่องราวก่อนหน้านั้นผมคิดว่ามันคงเลือนหายไปเพราะเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างที่เกิดขึ้นซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
B( K" v$ K' o$ F# [3 v: ]2 X& h9 I2 E# Y7 i9 F% W/ K! i
2 J0 W) k$ }1 u6 e4 F0 D! Q8 i/ p“นายจำใครไม่ได้เลยหรอ”, i) v" b- E1 I+ Z3 M* G" t
3 B7 w" e+ R" ~4 ]; m" M0 _; q+ F
, B( A1 q; k9 n9 M“ใบหน้าเดียวที่ผมจำได้ขึ้นใจคือคุณ...คนเดียว” น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เน้นย้ำชัดเจนทุกคำ เอิ่มก็เข้าใจนะว่าเขาตอบคำถามผม แต่มันรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบยังไงไม่รู้% t' z! _8 H$ y: p
1 @: R( i8 _# u" D+ b' m0 f% {% A
“เอ่อ...ไม่มีอะไรที่จะยืนยันตัวตนนายได้บ้างหรออย่างเช่น บัตรประชาชน ใบขับขี่ หรือบัตรอะไรสักอย่างก็ได้” ผมถามอย่างหวังว่าเขาจะมีของสำคัญติดตัวมาบ้างนอกจากเสื้อผ้าเก่าโทรมชุดเดียวที่ผมเห็น8 D* Q& r' G% J3 j7 N
' `+ W5 W ^+ @2 ]" f% L: r, j
7 R: O6 @ p6 K4 }, b4 L9 l2 b
“ผมไม่มีอย่างที่คุณว่ามาสักอย่าง” ใจแป้วเลยมั้ยล่ะ “เอ๊ะ...” อุทานแค่นั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทำให้ผมตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง% K3 w5 O; f4 o" V; H7 l
& O$ ~" q7 T5 j
. X; L. ]$ A( i1 Z- }: ~
แต่แล้วเขาก็ออกมาพร้อมกับเสื้อสูทสีดำตัวเก่าตัวเดียวที่เขามี(ไม่นับแจ๊คเก็ตสีแดงที่ผมซื้อให้เขานะ) เอามันมาทำไมอย่าบอกนะว่ามันมีลายแทงอยู่ตามเนื้อผ้า
& Z1 z* D* S0 o: ?4 B) H
5 }2 e8 g" Y2 n* ^# I- r/ p2 ?3 z# S" p6 Z
รู้สึกมั้ยว่าวันนี้ผมเพ้อเจ้อไปมากมาย
4 U3 p3 C% {: {
* `% R: C/ z2 k8 l# R$ h5 H) p/ e, d4 B4 U/ d4 ]3 V
ฟุบ( t% {3 G" S6 c% K: M0 u
6 h o1 E8 g) Y+ ~# \) N/ Z
8 M1 q6 S/ {* f6 e- _5 ~$ [+ c; Fเขานั่งลงข้างผมดังเดิมก่อนล้วงเข้าไปด้านในของเสื้อสูทหยิบบางอย่างออกมา แค่เห็นสันปกก็ทำเอาผมตื่นเต้นจนนั่งไม่ติดที่ เขายื่นมันมาตรงหน้าผมก่อนบอก
# ^0 q$ s- S5 n8 ^# m. p& w$ Y+ w. S* y4 l1 i: r0 ]) j! F
0 G. p$ _" w6 T# w# S“นี่เป็นสิ่งเดียวที่ติดตัวผมมา” หนังสือหน้าปกสีแดงมีอักษรสีทองหนึ่งตัวเด่นใหญ่อยู่กึ่งกลางหน้ากระดาษที่ถ้าให้ผมทายน่าจะเป็นภาษาจีน ผมรีบหยิบมันขึ้นมาเปิดดูด้านในสิ่งแรกที่เห็นคือตัวหนังสือภาษาจีน(น่าจะใช่)สีดำมากมายเต็มหน้ากระดาษสีเหลืองค่อนไปทางน้ำตาลที่บ่งบอกว่ามันเป็นหนังสือที่เก่ามากแล้ว2 P! A/ K! f( b5 o: G3 O
/ F5 J. E0 ?: x3 J' ]# P1 m. Z; s7 Y y; v1 r
ดูๆไปเหมือนพวกคัมภีร์วิทยายุทธ์ในหนังจีนกำลังภายในที่ผมเคยดู: g7 d( r, j, e7 `/ b9 q
0 m6 I3 a! J1 ?8 J2 e; ]9 J& m2 a
บางหน้ามีอักษรสีทองนูนเด่นขึ้นต่างจากอักษรสีดำเมื่อเอามือไปลูบจะรู้สึกถึงความไม่สม่ำเสมอของเนื้อกระดาษ
. A! a5 L/ O6 E* a# }
* o1 T t# H* _) j. b& x
i' @& ^ M4 r“มีทั้งหมดสองร้อยหน้า...” ผมพลิกดูตัวเลขมุมล่างขวาหน้าสุดท้าย ก่อนปิดหนังสือลงและเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาที่จ้องมองมาหนังสือเล่มนี้อยู่เช่นกัน “นายอ่านออกมั้ย”9 s5 K$ ]2 G1 d* v
5 x- M% b- h6 w! J a) B c4 N; r" N: G
“อืม” เขาพยักหน้าก่อนชี้ไปที่ตัวอักษรสีทองตัวใหญ่บนปก“อ่านว่า ‘ เจิ้ง’ ”0 t$ _/ x/ M, [9 g1 m% F
4 v( ~" W) M4 C3 w q9 r j( K& G$ N
‘เจิ้ง’ งั้นหรอ...แล้วมันคืออะไรล่ะ!/ J- G- k9 {9 D
4 Z5 _% N0 I6 O! h# s8 H0 L8 @! L `! m: G; z8 v$ W. Q
อักษรตัวเดียวบนหน้าปกควรเป็นชื่อเรื่องหรือบ่งบอกความสำคัญของหนังสือเล่มนั้นๆไม่ใช่หรือ แล้วไอ้คำว่า ‘เจิ้ง’ คำเดียวมันช่วยสื่ออะไรตรงไหนได้3 `4 p+ e! `& L! m' }& D/ E2 R: O4 Z
2 |2 D+ ?/ N; s# |. u f% n- {
! P/ c, Y* l1 Fเหมือนเขาจะรู้ว่าผมคิดอะไรเลยพูดสวนดักคอขึ้นมาว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันเฮ้อ เซ็งเลย $ h+ k2 j& D9 ]* K/ Y# |
) o; I/ A/ R. i6 i- x/ F$ j0 @/ {4 e4 ]# [
H; K8 Z2 m8 L4 d( Y" g“แล้วด้านในล่ะ” ผมจึงเบนความสนใจไปที่ตัวหนังสือมากมายด้านในแทนลายตาจนตาลายแบบนี้คงต้องบอกอะไรบ้างล่ะ
7 T; ~) U. |0 `: D
7 ~4 R4 A- S# f* q! d( P) w; D4 h( ]5 J" R* ^8 q, g. \
เขาเพ่งมองไปที่หัวเรื่องของหน้าแรกพลางค่อยๆออกเสียง
2 b1 H7 `2 P: r( C4 a; m' ~+ q; l. G' K, |- d
H8 @, R/ C. d: Q+ t% x8 |4 T, [* d3 b8 G“จี ฟ่าน”
$ o" Z @% @0 R0 a$ T; U6 j: _( t5 D
% G& v( I5 M; W! U, H3 j" P8 S) t, V
“แปลภาษาไทยได้มั้ย เอาภาษาไทยสิ” ผมพูดเสียงตื่นเต้น เขาเงยหน้าขึ้นมองผมแวบหนึ่งก่อนกลับไปเพ่งอ่านประโยคนั้นต่อแล้วอ่านออกมาเป็นภาษาที่ผมเข้าใจ
9 w1 w i. X. R1 S
% S4 ~! x# w2 t$ T- y
+ ?$ T, c, l8 V“ข้าวมันไก่”* C& K8 } D, B% ]) W: D! \
! L0 }! E. y6 J2 }; c
* `& B3 T4 `5 O0 { F2 a9 tห๊า!!!!!!!!!!!!2 P4 N7 \5 @* r( {7 H o
! H( K- g! L" O" M
) k6 W6 j) f% t. b7 I* [ข้าวมันไก่!!
7 |. q. W; y1 W/ R, g5 v1 ^
' Q0 M; L3 J) [- B
: w1 H( i7 ^% n' d; \อะไรคือพิมพ์เป็นภาษาจีนแต่แปลออกมาได้ว่าข้าวมันไก่!!!" R T9 A1 D1 p- a! V! o3 Q' T
5 A5 \! f3 ]0 {3 I x: W( z
3 l0 s; L& ~- o4 d4 B0 f
“นายแปลถูกแน่นะ ลองอ่านใหม่สิ” ผมคะยั้นคะยอ เขาเลยก้มลงไปดูอีกครั้ง “คิดว่าถูกนะ ถึงผมจะจำอะไรไม่ได้แต่ผมก็อ่านและแปลได้ไม่ผิดแน่”! J" E, u8 n a. e: T/ ?
2 ~9 k4 @& [5 B) K5 f% C" c+ @
* M7 I2 b f; W$ J1 Zโอยยยย ลมจะจับ
3 P8 }1 |8 N/ z; }/ g( E
0 a" j6 T( S& t
+ h* D% `2 {8 c& E/ x+ t5 Z- ^: }$ j# Aนอกจากนี้หน้าอื่นๆยังมี ข้าวหน้าเป็ด ข้าวหมูแดง หมูกรอบสารพัดอาหารจานเดียว ไหนจะบรรดาเมนูก๋วยเตี๋ยวสารพัดเส้นอีก สรุปคือมันเป็นหนังสือเมนูอาหารไทยแปลเป็นจีน!
5 j, d! o$ J/ n( X0 V" U. ?; L2 O
7 E$ V# c6 i& F n0 P- c2 C! E- Q& k0 |% S6 z) O
“ผมมีอีกอย่างจะให้คุณดู”2 [! y7 M1 B+ K% W0 y
/ @, p6 L( @2 p7 M' C, @0 S% O9 V
. h/ |. e( p; C& p
“อะไรหรอ”
$ T! U2 D' [6 N* a+ K/ v
/ o" q: E4 G Z8 |2 \. V- y( Z! A' `& A- W- ?
เขาไม่ตอบแต่ลุกเข้าไปในครัวพร้อมกับหนังสือคัมภีร์อาหารยอดยุทธ์ ผมรีบลุกเดินตามเข้าไปทันเห็นเขาเปิดก๊อกน้ำใส่ซิงค์ล้างจานจนเต็มก่อนเอาหนังสือในมือจุ่มลงไป
. Y6 V8 m A# U: t- c) j: M- V1 f( a
: \2 T. f! v9 v( z4 V0 ~5 Xผมยืนมองมันตาค้าง
3 @+ N3 N4 F, {: M- \
2 A o! h. \' _0 A, \8 g2 O2 K# w! `( n3 y0 E) n
“เฮ้ย!! เดี๋ยวก็เปียกหมดหรอก” ผมรีบหยิบขึ้นมาสะบัดๆ สีกระดาษมันก็ดูเปื่อยอยู่แล้วโดยน้ำเข้าไปอีกงืออ ตัวหนังสือจะหายไปมั้ยอ่ะ ไอ้บ้าทำอะไรเนี่ย!
5 `5 l9 j& K, t H
9 t: u, I s* e; r7 ^. u# O# G( ~ T* [! z7 L
เอ๊ะ!
8 V& M) p( w F, R l* R/ \ K
2 [6 c2 t9 U8 ~
4 s9 Z1 k' q" W# {8 ^4 |, |แต่ผมสะบัดอยู่พักหนึ่งเพิ่งมาสังเกตว่าไม่มีน้ำสักหยดตกลงพื้น ขมวดคิ้วอย่างสงสัย มองหนังสือทีหนึ่งก่อนแหงนหน้าไปมองเขาที่พยักหน้ากลับมา แล้วกลับมามองหนังสืออีกครั้งจับหน้าปกดูไม่เปียก ด้านในก็ไม่เปียก ตัวอักษรยังปกติหมึกไม่ซึมไม่หายอย่างที่ผมตกใจ0 I( x+ R1 j# L. u: B n, k
% w2 C, `5 p6 N2 \- V9 D- P2 B
8 f9 c; L; v1 h, E3 i( Vไม่น่าเชื่อ!! สภาพหนังสือเหมือนผ่านมาร้อยมืออยู่มาร้อยปีไม่กล้าจับแรงด้วยซ้ำ แต่มันไม่เป็นอะไรเลยทนทานได้ประหนึ่งกระเบื้องตราห้าห่วงทั้งที่แช่อยู่ในน้ำเกือบสองนาที เฮ้ย เป็นไปได้
9 T" V* Y0 j1 O I7 U+ L+ [( m2 k1 g2 L( F' z, I! V. A t. R" W" B
, j. ?0 _1 N9 J! \9 r
“อย่างที่เห็น” เขายักไหล่พลางดึงผมเดินกลับมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง. g7 p5 M: |1 D/ Z
, [4 i& S; {( i8 m! t& s. l4 s# X% a) e3 e3 @$ h
ถ้าหนังสือเล่มนี้เป็นสิ่งที่บอกตัวตนผู้ชายคนนี้คงไม่พ้นเชฟกระทะทองเป็นแน่แท้ฮือ แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงเล่า!
/ G* ~0 G7 f: @
6 J, Q/ A9 X8 D; q: o U/ d6 d& ?, E& M
, f% @+ i( K+ m+ Aหรือว่าเป็นไปได้
& b3 o' m% T _5 T0 b/ i
& W2 v4 v$ @4 O* N' J1 j3 Y; }7 A, P1 l( S% ]( v( p. s- W L
“หรือว่านายจะเป็นเชฟ”
* M; p, e; P( V* m6 p+ l1 b
7 C6 D( \' a- w! H+ P8 s7 N) S2 D$ {
. C! F E9 F; r# [; h“ที่เอากระทะตีหัวตัวเองจนความจำเสื่อมอย่างนั้นใช่มั้ย”0 J( F, a0 h P* T& J4 R2 Z
$ U1 P& L4 V" R3 t) p1 F* E
- k7 q3 [7 V' C2 D) H9 R2 p& B+ p
อย่ามาเล่นมุกหน้าตายตอนนี้ได้มั้ย! ผมจริงจังนะ!
& f: w) J! `$ t! |% T7 v, A* n4 z! u5 C2 ?4 Q8 L3 g
7 j1 D" r: Q8 S! x
“ขอโทษ...ผมแค่ไม่อยากให้คุณเครียด” เขาบอกอย่างสำนึกผิดเมื่อเห็นหน้ายุ่งคิ้วขมวดของผมหงอยเลยผมไม่ได้โกรธอะไรเขาสักหน่อย* G d! J/ ^9 z1 M% g- S2 L. y, \, o. _2 Z
2 k6 y3 J( g/ q2 _4 B$ m7 {# }# d* q
3 B# K# `+ }: M$ e2 R
“อืม ฉันคงคิดมากไปจริงๆ คาดเดาไปก็ใช่ว่ามันจะถูกต้องปวดหัวเปล่าๆ” ผมเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างผ่อนคลายขึ้นเริ่มปลงตกกับตัวเอง อย่างว่าคิดไปตอนนี้ก็ไม่มีอะไรกระจ่างขึ้นสิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องทำ ณ ตอนนี้คือ...
% \. p2 d! I% U6 A
) r: q( t/ W8 t4 y7 [' a0 r. h' x0 V
. q; b. o: _- j/ |, f“มาตั้งชื่อให้นายดีกว่า!” 8 Z" D0 o6 W9 y- p
0 L% L* A" G. U- p- o& s3 S: I# |+ x% `# c/ S2 @0 r
“หืม...ตั้งชื่อ?” ; c7 @9 s" M1 Z
2 }' I/ d: n8 G4 S8 G* c% M+ A# J7 y# Q8 ^: @- @( b
“แน่นอนสิ ก็นายไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ชื่ออะไรเพราะฉะนั้นมาตั้งชื่อกันดีกว่า” ผมรู้สึกกระดี๊กระด๊าขึ้นมาทันที ส่วนเจ้าตัวถึงท่าทียังคงนิ่งเฉยแต่แววตาประกายขึ้นชั่วแวบหนึ่งทำให้รู้ว่าเขาก็สนใจเหมือนกัน
5 I- s; s, D2 P* s9 R4 r' }4 u6 U* R- A, i7 D1 ]# v7 w
2 X2 i( R2 ]! Z T
“แล้วจะให้ผมชื่ออะไร”: J2 S' i" ]# `! q! P) y
) U# h e, T* y* O5 b# |3 {! Q0 f3 l; d6 Z
“อืมมมม” ผมเท้าคางตั้งศอกบนหมอนอิงเอานิ้วชี้เคาะแก้มอย่างครุ่นคิดชื่ออะไรดีน้า ชื่ออะไรดี...
0 m% S0 C/ b# X, O" b9 T- N( b! S% D' E/ ?2 g
2 Z7 e% W, b p" x
“เรียกผมนายเหมือนเดิมก็ได้นะ”8 f/ E5 H9 E8 c3 s
" B1 S1 T/ W: f, p. @6 S: ^' h) L V! i3 | ^3 g1 q
“บ้าหรอไม่เอา!” เรื่องอะไรล่ะ ผมอยากให้เขามีชื่อมากกว่า, Q. b/ ?5 h9 p. M7 |4 E
3 A h( `8 T: S+ T- [; |# I' X% x. f6 L, H
“บ๊อก” 6 w7 W0 T) Y4 F1 L5 n
. O# E" D. D9 _% \* L
7 X, G( _; ~& b4 H0 U
ปุบ9 Y' I: K {* y
5 x( M' d A4 U6 y a- Q) p$ E+ }5 T
เจ้าน้องหมาที่คงตื่นเพราะเสียงเราสองคนกระโดดเอาสองขงหน้าขึ้นมาบนโซฟาพลางกระดิกหางและส่งเสียงเหมือนอยากขึ้นมานั่งด้วย* V3 n5 ~, w0 V9 E( Z. O
3 I" r& Y$ n# \
# {% K/ \3 T1 A: d9 l rผมยิ้มกว้างพลางอุ้มมันขึ้นมานั่งตักแล้วลูบหัวมันเล่นเบาๆ# | g( V' j) W
" P$ ]) X4 K* W8 h
, A$ Q w e2 D" e$ _7 W: @“น้องหมาก็ต้องมีชื่อนี่เนอะ”
/ e$ M1 q, Z' j. \% K5 X, i4 h1 z ]9 Z
& K# [6 ]8 Z3 I7 Vน้องหมา ชายเร่ร่อนตอนนี้มาอาศัยอยู่กับผมซึ่งชื่อคนเล็ก เจ้าน้องหมาตัวน้อยกับลูกพี่ตัวโตหน้าแบบนี้ ตาแบบนี้ รูปร่างแบบนี้
- }6 {9 p5 k r$ p7 f3 p+ ^/ [" \* a3 y
1 o( Y! w; O! ]
ผมมองคนสลับหมา หมาสลับคน4 y" {& B2 \ ]; c, p5 B
; O0 `7 {! M8 I) \: B
3 J" W h v# ], k2 pนึกออกแล้ว!!!2 z3 w$ m3 \% L7 b
: `4 g+ w9 H' y" t# S
* O3 V% B p& r- C( k$ m' e( W
“ฉันรู้แล้วว่าจะให้นายชื่ออะไร”
% }) h( A) s- v# v$ b4 D
) _' e% \$ ~4 G4 a9 g
" x' }5 x4 f: U4 [“...” เขาขยับตัวสองสามทีผมยิ้มกริ่มอย่างถูกใจก่อนประกาศก้อง/ F& t4 `/ l- p
% y T) n- P/ C9 t. |0 Y
! t4 Y1 F/ Q$ @8 L# u; s“ต่อไปฉันจะเรียกนายว่า‘ตี๋ใหญ่’ ส่วนน้องหมาชื่อ‘ตี๋น้อย’ เป็นไงชอบมั้ย!”
$ M% j6 A' r( k% e% _ }, d+ H4 y' D$ R; i% R: @! i2 M
) J0 I e* y& }/ l. `# ~เขานิ่งไปนิดก่อนพยักหน้า
- y$ k8 V `4 D6 X
" `; N" e: {8 J6 s+ v5 {. ]% h5 N% A) Q2 K7 b, q! E
แต่ไม่พูด; F, s0 v1 z( j! \* v
% t9 F x6 D# j h" F2 Z
( o8 s" P8 z2 U4 _) R1 c, O
“เอ้า!ว่าไงชอบหรือไม่ชอบ”
+ s( U- U9 C: U" N0 |9 j1 B( Z- @, T& |1 p. K# X+ R: N, A
3 s: _2 \; E) q1 `+ M
“ชอบคุณตั้งให้ผมชอบทั้งนั้นแหละ”+ r) w4 W# k" s& f' k
' x8 V+ `/ _( N3 k4 \% r% x L3 q* C! A8 F" s% _
พอพูดเข้าก็ยืดยาวไปนะ เล่นเอาเขินเลย!
. I7 f0 h& X; P% n" ?( a4 w5 Z7 O2 o9 I8 Y y& H' Q
……………………………………………………………………………………….
0 x! l7 b" C# D3 c
, n: b5 q/ K6 c0 g8 } e9 O1 G
9 N$ k3 X ~$ n& Z/ S3 z: b; u, v$ F( e
“ใหญ่...ฉันไปทำงานก่อนนะ” ผมตะโกนบอกคนในห้องน้ำเขาโผล่หน้าออกมาก่อนพยักหน้าให้* H0 M# j0 |7 f1 J7 ~
x5 Q5 N3 {6 ?
& P7 d5 W+ d4 K/ P7 ~- l# N2 E2 q# iดูท่าแล้วอยากออกมาส่งผมหน้าประตูแต่ตัวเองก็เปียกม่อล่อกม่อแลกเกินกว่าจะย่ำออกมา# |6 i- c4 s' m$ _3 U+ z1 b
9 E1 x I1 J' w- F- Z) F: f% U3 o
( V; H2 W. L, A0 d# n | E
ผมเปิดประตูห้องออกไปก่อนปิดแล้วเดินตรงไปยังลิฟท์ลงไปที่จอดรถชั้นหนึ่งผมยิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดีไปตลอดทาง& c* E9 M5 y: {0 d
$ C; H* A! F" f* g: [ r$ i
2 n ~0 P( r- O% H5 W/ U( w/ `
สาเหตุคงเป็นเพรา ‘ตี๋ใหญ่’ ที่เรียกสองพยางค์มันขัดลิ้นเลยตัดทอนเหลือคำว่า ‘ใหญ่’ พยางค์เดียว8 e. {2 \+ e: Q! W. [8 Q
" F6 }- f% n( q0 }
5 R/ b' I# @5 ^
สามวันที่ใหญ่มาอยู่กับผมความโก๊ะ(ตี๋ใหญ่)ของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆหาเรื่องให้ผมขำกับความเปิ่นแบบนิ่งๆสไตล์เขาอยู่ได้ทุกวัน
) A. w) h% h( i1 P3 k
x' D7 m& P3 }7 j& o w
( m5 B, N$ z2 ]( w q5 n4 fเริ่มแรกจากการพยายามทำงานบ้านที่ท่าจับไม้กวาดไม้ถูดูเงอะๆงะๆอย่างดูก็รู้ว่าทำไม่เป็น แต่เขาก็พยายามทำจนสามารถทำให้ห้องขนาดร้อยสี่สิบตารางเมตรสะอาดขึ้นมาได้ 1 O9 \( M- w" U B2 c
+ G, Y8 @$ C$ k! w
. j0 D! ]9 u8 N( P' z; Dอย่างเช้านี้ใหญ่ก็ลุกมาชงโอวัลตินเคียงคู่กับขนมปังปิ้งให้ผม ก่อนจับเจ้าตี๋น้อยอาบน้ำจนตัวเองก็เปียกไปทั่วตัวด้วยอย่างที่เห็น แล้วคาดว่าจะพยายามขัดห้องน้ำต่อ สายข่าวรายงานมาว่าเขาไปกระซิบถามวิธีขัดห้องน้ำจากพิณมาเมื่อวานเย็น
3 Q3 v+ b- z% G; d# B Z: Z4 y/ v8 `5 ~ g5 M) C' _
9 p4 U9 b6 R/ O3 N' y! c' V
ซึ่งผมบอกไปแล้วว่าไม่ต้องทำผมจ้างแม่บ้านประจำอยู่แล้ว เขาบอกว่าให้งอมืองอเท้านั่งเกาะผมไปวันๆเขาทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ช่วยผมประหยัดค่าแม่บ้านก็ยังดี
* X2 V3 \8 |& I5 {6 v
4 ~- C( t+ c- }0 n y7 N6 X$ ]5 Q( d5 ~
เอาเถอะ เขาสบายใจก็ปล่อยเขาทำไป
2 b( _2 a% J' p& C. ?8 n- x* W7 v1 x0 }! K; ?
: h6 E& t+ _4 p$ m
ลงให้ติดๆกันเลยครับ3ตอน& Q* i6 z2 n4 ^( [
! L2 G; y) \6 B/ J @7 `7 T0 I. B9 b
' S! f) C. ~$ A+ u- l( |3 W |
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-4 21:13:23
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-4 22:04:10
โพสต์ 2020-4-5 02:30:21
โพสต์ 2020-4-5 03:18:35
ขอบคุณครับ
โพสต์ 2020-4-5 08:01:44
