|
เร่ร่อน5
/ u% x& k0 n* K( ^( Z% U% ~5 A- v+ v* ?& i* m
, \5 A% D; V% ^: N
! \8 i2 }8 w1 {. G0 ~5 _% _0 Eแอ๊ดดดด
+ S& V8 o1 O8 W: o6 Y
+ @5 e& U" ], z9 S! A" g. U m- ` {' N. z7 m5 ?7 ^( q
เอิ่ม...
) h. C6 C4 j1 g' a4 _5 S7 J4 {
! E4 n1 A' x& C: U( o F, ^' i! |2 }6 |. ?
สถานการณ์น่ากลัวขั้นสิบ7 r, |9 ^! u d- r q# v0 Y+ }* W
5 ]' Q0 h# ? n3 m. G. H
6 c+ f4 y. k: g# Q8 L0 k1 @หลังจากเคลียร์กับไอ้ปอนด์เรียบร้อยและมันก็รับปากแล้วว่าจะไม่บอกเรื่องนี้ให้ครอบครัวผมรู้ ขนาดไอ้ปอนด์ยังไม่เข้าใจจนต้องอธิบายกันยืดยาวขนาดนี้ไม่ต้องคิดเลยว่าครอบครัวผมจะคัดค้านเรื่องนี้แบบหัวชนฝาขนาดไหน เอาเป็นว่าผมแค่ให้เขามาอยู่ด้วยชั่วคราว(บอกคนอื่นแบบนี้)เมื่อเขาสามารถตั้งตัวได้ผมจะให้ย้ายไปอยู่ที่อื่น
3 q9 W4 e, ^# j" u8 k
# q' _3 v/ l- X8 @6 x2 M, t: |
+ x5 ?: y& I# Mแต่จะให้ปล่อยไปเป็นชายเร่ร่อนให้คนอื่นรังเกียจอีกผมทำไม่ได้
2 t; |& i" D- _) O' H0 G+ W5 G3 ?" K7 F5 f1 [
% F Y' c6 N0 ~+ B
กลับมาที่สถานการณ์น่ากลัวขั้นสิบของผมดีกว่า ผมกลับมาห้องตัวเองโดยที่ในมือมีเสื้อผ้ามาหนึ่งชุดและเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปก็ได้เรื่องเลย...
6 I [8 Q' S4 N0 F v( D3 X
) M" i9 V1 `! Z2 L- s) Z+ C6 C: J: u+ y( F
ชายเร่ร่อนที่ผมให้ไปอาบน้ำเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วโดยผมกำชับว่าอาบหลายๆรอบเอาให้สะอาดหอมฟุ้งไม่ต้องกลัวเปลืองแชมพูสบู่อะไรทั้งสิ้นพร้อมทั้งหยิบแปรงสีฟันด้ามใหม่ให้เขาแปรงฟันด้วย ซึ่งเขาก็พยักหน้าเข้าใจเอาผ้าขนหนูสีน้ำเงินผืนใหม่(ของผม)พาดบ่าพร้อมอุ้มน้องหมาเข้าไปด้วยกัน( M3 w1 a s. P. w5 H; |" @
. P2 d; m+ d& v) A% g
0 c, ?* u( Z- u, B+ U# O+ G- d1 C. W
และตอนนี้เขาก็อาบน้ำเสร็จแล้วและน่าจะเสร็จนานแล้วด้วยเพราะดูจากผิวกายแห้งน้ำของเขา แต่มันจะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าเขาไม่นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนั่งพิงประตูกระจกที่กั้นระหว่างส่วนห้องกับระเบียง แขนข้างหนึ่งเหยียดตรงวางพาดบนขาข้างเดียวกันที่ชันขึ้น มืออีกข้างลูบบนตัวน้องหมาที่นอนหมอบหลับตาอยู่บนต้นขาที่เหยียดยาวบนพื้น เสี้ยวหน้าด้านข้างสะท้อนกับแสงยามเย็นให้ดวงตาคมเฉี่ยวที่เหม่อมองไปด้านนอกดูเข้มแวววาวขึ้น8 d0 N" w3 _* H+ a& i2 ? P
. C( s2 F0 j E
& F. M( Y d* \; y" Dผมทรงรังนกกระจอกเต็มไปด้วยบรรดาฝุ่นคราบสกปรกถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น บัดนี้เหลือเพียงเส้นผมสีดำสนิทเงางามถูกเสยไปด้านหลังเปิดเปลือยใบหน้าคมเข้ม
7 `2 D- M7 G; m" C9 b2 j: K
6 ?* X6 \" y' ~% V( q$ K6 o0 O0 o& T
ฮะฮอตเป็นบ้า!!!
7 r+ J1 y. W8 O J$ M
$ y* Y A8 S1 m) h a. H" R% I2 n7 e; O/ C4 i% N! U# S
มือไม้อ่อนจนเสื้อผ้าในมือแทบร่วง!!
/ ]* m/ m' A a( e. T2 S3 H
- ^# `2 l# n4 F, e j7 P+ }" R" U( ^1 Q+ M2 i, B
“นาย” ผมบังคับเสียงไม่ให้สั่นขณะเอ่ยเรียก
: ?) }& g8 n B
]9 r3 F4 H+ |0 S! [1 w5 t, P/ s8 a9 c- \/ ?# h
เขาหันกลับมาตามเสียงเรียกใบหน้าเสี้ยวเดียวที่ผมเห็นในคราแรกตอนนี้ผมเห็นมันชัดถนัดตา
2 u2 o* h( f% q4 V) q
" E R" ^/ V) k% O/ y) E: D
1 @' G, m9 ?" Q! h/ x* ]8 h+ ^หล่อเลิศอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วย!!0 }) k0 @; ^& }* D5 X' B
* n2 G, }) z1 s1 w$ m. t1 u- V. n+ e8 ]: G# i4 F
“เสื้อผ้า” ผมยื่นของในมือไปให้ซึ่งเขาก็ค่อยๆหยิบน้องหมาไปไว้บนพื้นข้างๆก่อนยันตัวลุกขึ้นและเดินเข้ามาหา ส่งมือมารับเสื้อกางเกงแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง
; I4 O; P. p4 L! k6 z a, ^
" u/ r7 m. y1 f- Z0 Q4 R7 V! |- W& w, t: T( J4 Z4 d
“นี่!ไม่ต้องใส่เสื้อนะเดี๋ยวจะทายาให้!” นึกได้ผมก็ตะโกนบอกไล่หลังเสี้ยวนาทีเขาก็ออกมา...สภาพไม่ต่างจากเมื่อกี้เท่าไหร่3 I; K) b" B% s9 T* b1 X
# r m( \+ K3 Y% ~# C3 y- R
; f% W8 `$ ^. }* ~4 _แค่เปลี่ยนที่ปกปิดส่วนล่างจากผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินเป็นกางเกงขาสั้นยางยืดสีขาวแทน
" h9 g: i$ B: L+ y K" X7 B# x
$ R4 Y0 [0 o5 N' P8 y8 R. d6 J( x$ J7 S
มันตัดกันจนทำให้ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งของเขาโดดเด่นกระแทกตาให้ฝ้าฟางเข้าไปกันใหญ่
8 V% x" s% V, H e" v$ T
7 z# ~0 P- f, r. ^& c) ~' b
, f* y9 L y4 V3 T3 a2 \ผมหลุบตาลงต่ำ กลั้นใจมองนานไม่ได้จริงๆ สีผิวตรงมือและเท้าทั้งสองข้างรวมถึงบริเวณลำคอขึ้นไปบนใบหน้ามีสีดำคล้ำกร้านแดดตรงข้ามกับส่วนในร่มผ้าที่ไม่ได้ขาวเหมือนหยวกแต่กลับเป็นผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนรับกับกล้ามเนื้อสมส่วนได้รูป ซิกแพ๊คบริเวณหน้าท้องหกลูกเรียงตัวสวยรับกับเอวทรงวีเชฟที่ขอบกางเกงเกาะไว้หมิ่นเหม่ ประดับด้วยไรขนอ่อนใต้สะดือเรียงยาวหายเข้าไปใต้ร่มผ้า
5 Z7 _$ Y: c# Y: C7 |! O
# `' T. B* p( w$ b! R5 @2 J: N% V
; V# z' J2 c Gอย่างถ้าเอามือไปลูบคงไม่เจอไขมันหยุ่นมือคงรู้สึกได้ถึง...
0 z* u2 E4 P' c9 b4 Z3 g1 R
$ q$ j4 H- i! { b3 Q
8 R C9 p+ k a( ~อ๊ากกกกกกกกกกผมไม่ใช่ปุญมนัสผู้มีจิตใจใสสะอาดอีกแล้ว ผมมันหื่นลามกจิตใจสกปรกที่สุด T^T
) {6 S. s: h/ @( e
/ F# z: }( \9 l X/ b/ N! o. p7 O# z# }8 A+ D7 y" O: k0 Q Z
“เสื้อมันเล็กไปผมใส่ไม่ได้” เสียงทุ้มเหมือนระฆังเรียกสติที่แตกกระเจิงกลับมาอีกครั้ง ผมรับเสื้อคืนมาพร้อมทั้งบอกให้เขาไปนั่งบนโซฟาเพื่อที่จะได้ทายาให้" R, N# J# i1 D, J1 q$ r0 ]- Z
7 {$ J2 Y1 B+ z9 ]$ ~& I- a; ^
7 K0 z, h( Y6 K+ U4 Q9 iใช่!! ผมควรมุ่งประเด็นไปที่รอยฟกช้ำตามตัวเขาสิไม่ใช่รูปร่างหน้าตาเอ็กซ์แตกของเขา0 p+ A1 f. g9 F0 z
, Y6 d, W# j. |0 y4 x6 p/ k; c7 h+ E! G* A
0 b6 {1 [7 G* K1 b ]
ฮืออออ เอ็กซ์แตกบ้าบออะไรของแกเล่าคนเล็ก!!
, d: I5 n+ }! @: o$ u $ q5 P% u1 e$ D5 k; O0 |
+ a% K4 o& Z6 C! m5 H/ ~6 n6 `5 D9 ~. K5 [* }: a& g
“หะหันหลังสิ” เขาทำตามแล้วผมก็เริ่มทายาบนแผ่นหลังของเขาเป็นส่วนแรก มันดีต่อผมด้วยที่จะไม่ลวนลามร่างกายเขาทางความคิดมากไปกว่านี้ แต่แผ่นหลังเขากว้างน่าซบจัง T^T
8 x2 n% ]* w6 ~
2 H; O# i8 Y1 V1 d' q# P2 ]1 f7 z9 J. F
หยุด! หื่น! เดี๋ยว! นี้!
) L3 o1 @& H2 q& J$ m) J0 Y* F- r u7 \5 c% v7 d
/ @. |- m9 W9 P& L h" O ผมหมุนเปิดฝาหลอดยาก่อนบีบลงบนนิ้วแล้วลงแรงทาอย่างแผ่วเบา รอยฟกช้ำเริ่มเขียวคาดว่ามันต้องเริ่มปวดหนึบหนับแล้วแน่นอน นั่นทำให้หัวใจผมเหี่ยวเฉาขึ้นมาทันที ความฟุ้งซ่านก่อนหน้านี้มลายหายหมดสิ้น
+ X9 d6 C' I; W: Y; d5 O; R2 g v5 u( m7 M$ | _$ C5 l, k9 b. l# Z
- t7 x0 R% Z9 {7 G. [4 j/ h7 `' P& N
“เจ็บมากมั้ย” เขาส่ายหัว นั่นทำให้ผมรู้สึกเคืองขึ้นมานิดเป็นคนเหล็กหรือไงเจ็บก็พูดมาสิ!4 X ] m8 `0 W
5 C9 Y& }, X0 B" p" l
) [' t- j4 Z" B7 T# Z5 lฮือออ แท้จริงแล้วผมเป็นคนบ้าใช่มั้ยถึงอารมณ์แปรปรวนเยี่ยงสตรีมีประจำเดือนแบบนี้T^T* |5 {% q* {7 A2 P
' F) D! \& |5 G( E; R
! h! O6 Y( P- I8 T“เสร็จแล้วหันหน้ามา” ผมทายาบริเวณเอวข้างขวาเป็นที่สุดท้ายก่อนจับเขาหันหน้ามา # w' |. G( |: e9 t- q& A9 q y5 Y
- P. B3 ?5 Z# b2 G2 ]! G( i- Q% o/ |8 i! L2 H+ k9 G! u
“เดี๋ยวผมทาต่อเอง” เขาส่งมือมาดึงหลอดยา2 x* Y- |9 y' J: b5 Y4 n1 s
5 C3 @; C+ `, s! H& j6 }5 ] v* D
3 o* I) }$ i, Q( X8 O/ o“เดี๋ยวทาให้” ผมชักมือหลบก่อนลงมือทายาไล่จากใบหน้าเขาลงมา เมื่อถึงบริเวณหน้าอกนิ้วผมชะงักนิ่งเมื่อสายตาปะทะเข้ากับรอยแผลเป็นยาวประมาณสิบเซนฯตวัดเฉียงขึ้นสี่สิบห้าองศาบริเวณหน้าอกด้านซ้ายเหนือหัวนมสีน้ำตาลเข้ม
5 l* n. }- a* B6 @$ V( q; \1 m/ W3 S8 R
0 u0 B; \. h0 o ?: S- z, dตรงตำแหน่งหัวใจพอดี
# ]* e8 l3 T. U" h
g% c+ M! V0 }. O3 _4 D" ~: V, [/ Z) v0 W
เมื่อครู่ผมมองไม่ชัดเห็นเพียงแวบๆนึกว่ารอยแผลที่ได้จากการรุมสกัมเหมือนส่วนอื่นๆ
/ T/ b/ ]6 d& C) s* n. q! [# k
) d& k2 j, X' N, ]1 Q2 P. S
. F: _- ~7 Z/ a q7 @“รอยแผลเป็นนี่...”0 _* g g0 s5 t
9 K& p5 u/ v# l$ T1 @1 N
' F. t5 P4 i2 o& k; ~สายตาเขาปรายมองตามนิ้วมือที่ลูบไล้สัมผัสมันอยู่0 _# O/ N& r/ G! k6 `
& k) ?: d# J6 ^3 d+ Q
6 z2 o, [ E+ z' G4 t“ไม่รู้สิ” เขาตอบเสียงเรียบ- ?: C: f7 v2 b2 [3 K* w
9 }7 T& M( M* t2 {0 |9 E4 N$ N, b; K, Y3 F6 o
“หืม” ผมเลิกคิ้วสงสัยอะไรคือรอยแผลเป็นเหมือนโดนฟันมาแบบนี้บอกว่าไม่รู้
2 ~3 O/ `0 T- O& f' T8 R! g1 O
. V0 m/ F- J) B" U
. q- _. f( w( V8 a: wอย่ามาอำว่ามีมาแต่กำเนิดเหมือนปานอะไรเถือกนี้นะผมไล่กลับท่อระบายน้ำจริงๆอ่ะ: N+ y$ U( J/ u( H
* m, a A1 P- R! ~
' @+ Z* ?+ @) {
“ผมไม่รู้ว่ามันมาได้ยังไง” นั่นไงล่ะ!!) _( {! j+ C) E
3 S: f, Y, S1 z" m7 P% W- i' v7 C. K9 Q8 x( e* B |! E
ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเขาแต่มันก็ว่างเปล่าดุจเดิมไม่ได้มีอาการหลุกหลิกเหมือนกับว่าที่เขาบอกว่าไม่รู้คือไม่รู้จริงๆ ไม่ได้ต้องการปิดบังแต่อย่างใด5 v" }' R4 v& u
, q- O* T8 }0 k* b
: L5 ~9 M4 `$ |" f+ }6 L3 a) K; hผมเริ่มลงนิ้วบนรอยช้ำต่อ
1 c- c2 U9 V! d* q, ]0 Y0 ?
2 h) `/ _3 d9 w8 ~, O$ _1 @. ?6 \6 c" P
“เอาล่ะ ในเมื่อเรามาอยู่ด้วยกันแล้วฉันถามเรื่องส่วนตัวนายได้ใช่มั้ย” ผมเกริ่นนำ อย่างที่ไอ้ปอนด์บอกผมควรรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเขาบ้าง...ไม่มากก็น้อย
: t0 [0 l& p% A* B5 [3 j- k% Y F# R" o- _" ]
$ x% g! R* E4 W8 s/ q+ q; Tเขาพยักหน้า
4 U' G! B1 d; H6 U6 p# B3 R& I/ ^$ l; w8 G' I4 O \' u; j
3 r% }: r6 [7 }
“นายชื่ออะไร” นี่แหละ สิ่งแรกที่ผมควรรู้เอาแต่เรียกนายๆกับชายเร่ร่อนอยู่ตลอด คราวนี้จะได้เรียกชื่อถูกแต่คำตอบของเขาทำเอาผมแทบหงายท้องตึงตกโซฟา
, h+ J- I0 }$ K4 i* r& X Z" O
7 _6 u* N* J/ q: t
3 ?) d, h; H* [# | P. K5 k“ผมไม่รู้” % M, X8 X8 t; r8 U
6 Y/ e# z: F$ a" K# Q) v: g" r: g. x" i/ E5 v1 u9 O7 U
“นายไม่รู้จักชื่อตัวเอง!!”
5 W' M( m9 p# k' b' {
' p, N* k. U/ C8 }& q" y3 v3 P, M _4 \2 O6 A9 m
ได้โปรด...อย่าส่ายหน้า...6 m! u/ N) O! s. R t Z
6 \+ P$ X3 L0 y
3 P2 ?) J9 ]; ~6 D3 P
บอกว่าอย่าส่ายหน้าไง!! " J; T5 w$ V+ D j
/ U) r& w& i3 `1 m8 `3 f4 R
& r( Z6 m( ]7 W: h$ l/ ?3 q
เดี๋ยวร้องไห้ใส่เลยนี่!
$ N7 L1 b+ d- a% ~. ^; h
1 {7 h! f. }- V2 S8 R1 X' [. [% `! M4 v
มันไม่ธรรมดาแล้วนะ!& ~. o" i: l1 G. ^
# M8 i6 W- { M0 v2 b2 S$ ^! p7 `2 G
; [1 J! g- m: j3 E$ c1 M8 f# }/ `โอเค เอาล่ะตั้งสตินะคนเล็ก
# @3 q C: T* `( q$ J0 z8 ~' g7 {1 d1 c7 B. {
5 j/ d5 @3 v( A0 K, j7 y! c r S“โอเค...โอเค งั้นฉันเปลี่ยนคำถามใหม่ นายรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองบ้าง” ผมยกมือกุมขมับพลางจ้องหน้าเขาอย่างจริงจังยาเยอหยุดทาไปทันที ซึ่งเขาก็จ้องตอบผมอย่างมั่นคงก่อนจะ...ส่ายหน้าช้าๆ
3 V; ^% u3 w' Q7 A
% \8 V. r8 b9 L( N6 r" v
8 e# w( u9 F+ P7 i+ tโอ้มายก็อด!! บอกผมทีว่าเขาล้อเล่น!% a+ j3 w* @+ r8 v6 N
- D% ~2 `: f i$ `: b) X: D
" E. h! y: c1 ]" e9 Y4 B“นายจะบอกว่านายไม่รู้ว่านายเป็นใครอย่างนั้นหรอ”
7 q% z t4 n- X& p& D. l) ^3 w; c+ e; u. v8 H, M5 @! X
7 H. d& l: N% f# S3 |1 ]( ]เขาพยักหน้า+ L, r4 k) e5 {! u% T- y% y; Z
6 B% ^3 D; o$ p! Y
$ i% s; U9 ^9 u8 l8 Y3 Z6 ~( V. d! K
ง่ะ พยักหน้าไปก็ไม่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิดแย่ลงกว่าเดิมอีก
/ |( E4 H- C; a9 P# m" [7 U
8 y1 \" z3 \) \6 M! w4 s6 z8 F5 m" E5 c0 n( \" D& W, J" q0 h4 e
“นายความจำเสื่อม!!”
$ ~5 f7 F. n% [% l3 o6 m# I
' S! T- I) v: g# u, H! v
, V4 i4 }0 ^3 t/ }: b. B( eผมลุกพรวดขึ้นยืนพลางชี้หน้าเขา รู้สึกได้เลยว่านิ้วตัวเองสั่นจนชี้ผิดชี้ถูกไปหมด มันจะละครหลังข่าวเกินไปแล้ว! หวังว่าคงไม่ใช่ทายาทพันล้านโดนลอบทำร้ายเพราะแย่งมรดกกันจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปในป่าแล้วจนมุมกระโดดหน้าผาลงมาศีรษะกระแทกหินจนความจำเสื่อมหรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะเอาเรื่องไปส่งทางผู้จัดให้ทำเป็นละคร7 s* M2 n/ n# \" Q% X! _, A
- M6 Q% o+ L7 Y/ b
4 k7 _* x! L* ?2 h8 p, ?
แต่มันก็ตลาดเกินไปคงไม่มีใครอยากได้หรอก เอ๊ะ!ผมกำลังนอกเรื่องไปไกลแล้วหรือเปล่า T^T
: ?$ y& j3 ?. J2 J. J; }! Z
4 i/ r* o6 K! `7 V
T1 `: f0 e; I: x0 e“ถ้าการที่ผมจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองไม่ได้เลยเรียกว่าความจำเสื่อมก็คงจะเป็นแบบนั้น”7 I$ \6 a5 l* {# K5 J g
2 G# n$ h8 I' u9 d8 u' [$ ]& m* [6 W% j$ R
ขอบใจที่ช่วยเรียกสติกลับมาแต่ประโยคที่นายยืนยันมันทำให้สติฉันกระเจิงอีกรอบอย่างดีเยี่ยมเลยล่ะ
. M4 ]. i% y8 F5 p: X5 [9 W" p1 C+ b# I+ q7 T) S
4 h8 Y& x# c' t+ }# I
“โอ๊ยยย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!” ผมสบถขึ้นพลางทิ้งร่างลงบนโซฟาอีกรอบ ศีรษะเอนพิงพนักพร้อมกับเอาสองมือปิดหน้าตัวเองอย่างเครียดจัด
. M" d6 \) M. o, p9 Z
: ?/ x+ i: y; Y2 ^' \7 |6 `1 `* L/ V! i9 P3 |7 A
ความเงียบเข้าปกคลุมนับสิบนาทีก่อนที่อีกฝ่ายจะทำลายความเงียบ
, ? c/ p( L! }% g8 \* g
, R; Q* @; |. T2 R: N* L
; H8 a& Z0 c- v“ผมคงทำให้คุณลำบากใจอยากให้ผมไปก็ได้นะ ผมเข้าใจ” ผมพรวดนั่งตัวตรงมือจิกหมอนอิงแน่นแล้วโพล่งพรวดออกไปทันที
5 s1 N) K2 d' ]2 w1 M& }- o+ z2 `, k7 G
: U8 x5 c8 r- l4 ?+ x c" i+ C/ N
“ไม่ได้เครียดเรื่องที่นายกังวลหรอกน่า แล้วยิ่งรู้แบบนี้ยิ่งปล่อยไปไม่ได้ใหญ่” ผมถอนหายใจอีกเฮือก “ช่วยเล่าเรื่องที่นายพอจะรู้ให้ฟังได้ไหม” % U: Y5 E( a& V
' d. Y: }, @& _! [
% z8 {1 c# e) I, pเขาพยักหน้าขมวดคิ้วเหมือนพยายามนึกสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วขยับปากเล่าออกมาช้าๆ
2 {2 @: X& z6 W# {; N
: I5 d2 P$ l' m( S+ E2 s/ F- @, u: `: j! {8 K7 a# x
“ผมจำได้แค่ว่า...รู้สึกตัวขึ้นมาบนก้อนหญ้าอะไรสักอย่าง ลอยตามกระแสน้ำมาติดกับบ้านสังกะสีกลางน้ำของชาวบ้านแล้ว...” เขาหรี่ตาโคลงหัวเหมือนกำลังเค้นความคิด เปล่งเสียงเป็นคำกระท่อนกระแท่นออกมา “ผมก็ขึ้นมาบนบ้าน...โดนไล่ตี...โดนน้ำคาวปลาสาดไล่...วิ่งหนีมาหยุดอยู่ที่ตรอกนั่น...รู้สึกหิว...เจ็บ...หนาว...”
4 L v7 Y3 Y; K+ @3 F6 I0 b# G1 n, A+ S* p+ e
9 T4 m* K4 V* X; I# g
เล่ามาถึงตรงนี้น้ำตาผมก็คลอหน่วยเต็มดวงตา ปลายนิ้วโป้งยื่นมาไล้หางตาปาดน้ำตาออกให้อย่างอ่อนโยน ผมต้องเป็นคนปลอบเขาไม่ใช่หรอทำไมเป็นเขาต้องมาปลอบผมแทนล่ะ
" Z: i2 o; G. r! V% s3 g
/ Z& J& y* \5 N. j6 S5 p( C
" m5 b9 i3 x# W8 B" O' { C“นั่นคือสิ่งที่ผมรับรู้แค่นี้...ก่อนหน้านั้นผมจำไม่ได้เลย”0 O$ ^# y! O0 I% Y" V$ ~' w
& f/ `* ]4 A9 D3 t) @3 |& O6 u" t8 Q# W3 V2 e2 V
นี่สินะที่มาของแววตาว่างเปล่า...เพราะไม่รู้...ไม่รู้เลย
" j7 [1 Z8 g9 J% z+ z2 T- L. a, i) O2 f- L/ ^
2 a& z Y2 k/ i' V J. Q
จากที่ฟังผมประมวลเรื่องราวได้ว่าบางอย่างทำให้เขามาหมดสติอยู่บนผักตบชวา(ก้อนหญ้าของเขานั่นแหละ)ลอยมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วมาติดกับบ้านของชาวบ้านหาปลาเข้า# g Y9 _0 T% t4 }% q! r5 D
4 \! O$ G# \: x5 ]# m
* ^# d. I$ b7 G1 Yส่วนเรื่องราวก่อนหน้านั้นผมคิดว่ามันคงเลือนหายไปเพราะเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างที่เกิดขึ้นซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร7 O5 T' W8 N! q) ]- n& T* q' L3 a4 X, N
. G* v1 J' U I& @+ B7 Z/ p6 G3 B
5 g0 D; w5 }1 x& Y7 u“นายจำใครไม่ได้เลยหรอ”
; S0 u4 p, S8 D* V( Q: }6 }, I3 @& @0 y2 d! w
: `* _ U; Y' f) U: e6 K
“ใบหน้าเดียวที่ผมจำได้ขึ้นใจคือคุณ...คนเดียว” น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เน้นย้ำชัดเจนทุกคำ เอิ่มก็เข้าใจนะว่าเขาตอบคำถามผม แต่มันรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบยังไงไม่รู้
/ R- G+ Q7 h2 o2 @5 U* L
' l9 m3 u0 _: X3 ~" b5 {& R) U, q9 t$ L8 @. A: M6 Y/ |/ }$ O
“เอ่อ...ไม่มีอะไรที่จะยืนยันตัวตนนายได้บ้างหรออย่างเช่น บัตรประชาชน ใบขับขี่ หรือบัตรอะไรสักอย่างก็ได้” ผมถามอย่างหวังว่าเขาจะมีของสำคัญติดตัวมาบ้างนอกจากเสื้อผ้าเก่าโทรมชุดเดียวที่ผมเห็น
* {( Y i# e6 u# @( Y& H# Q/ t M2 L) _% R1 A; h. G$ M
- g# x+ _9 L' k9 Q/ d( u8 L) s
“ผมไม่มีอย่างที่คุณว่ามาสักอย่าง” ใจแป้วเลยมั้ยล่ะ “เอ๊ะ...” อุทานแค่นั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทำให้ผมตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง; J, S: J6 j" H# w5 o) A
: P8 k4 ?& z3 l }: Z4 x" t1 q7 g9 ~
9 b* m0 s: S: u+ n6 D
แต่แล้วเขาก็ออกมาพร้อมกับเสื้อสูทสีดำตัวเก่าตัวเดียวที่เขามี(ไม่นับแจ๊คเก็ตสีแดงที่ผมซื้อให้เขานะ) เอามันมาทำไมอย่าบอกนะว่ามันมีลายแทงอยู่ตามเนื้อผ้า
' I t# j* o- J. y( ?8 h. T2 v6 j+ ?$ \9 g2 V: U
( A: Z* S+ [0 u" q5 h รู้สึกมั้ยว่าวันนี้ผมเพ้อเจ้อไปมากมาย
" s6 @, @ Q) `- Q, H) _2 }1 n* W+ j& I+ D- [+ o2 {+ p& A# S1 v: O
9 y/ X$ o* [) G; u+ \
ฟุบ' d8 z& i( X- g
" C* M5 ~: Z% ?. P. H# m
; S1 l7 l! u6 z4 c
เขานั่งลงข้างผมดังเดิมก่อนล้วงเข้าไปด้านในของเสื้อสูทหยิบบางอย่างออกมา แค่เห็นสันปกก็ทำเอาผมตื่นเต้นจนนั่งไม่ติดที่ เขายื่นมันมาตรงหน้าผมก่อนบอก
* S- @3 L5 M# _ `0 C( Y3 Z7 G8 X$ u5 W' o
- F6 T, G9 S+ z# o# @& X2 t% v0 z
“นี่เป็นสิ่งเดียวที่ติดตัวผมมา” หนังสือหน้าปกสีแดงมีอักษรสีทองหนึ่งตัวเด่นใหญ่อยู่กึ่งกลางหน้ากระดาษที่ถ้าให้ผมทายน่าจะเป็นภาษาจีน ผมรีบหยิบมันขึ้นมาเปิดดูด้านในสิ่งแรกที่เห็นคือตัวหนังสือภาษาจีน(น่าจะใช่)สีดำมากมายเต็มหน้ากระดาษสีเหลืองค่อนไปทางน้ำตาลที่บ่งบอกว่ามันเป็นหนังสือที่เก่ามากแล้ว; p$ m* {) n8 J! N
% [2 L( X$ c! o/ a( ?2 M: W* v* U
' _! v6 W( E3 n3 ]ดูๆไปเหมือนพวกคัมภีร์วิทยายุทธ์ในหนังจีนกำลังภายในที่ผมเคยดู
* P4 N: \5 v& ^0 V& Y7 y. J6 w8 J
4 s5 ]5 }6 k5 L+ i' l; n1 p$ k9 _) A# b7 M' y
บางหน้ามีอักษรสีทองนูนเด่นขึ้นต่างจากอักษรสีดำเมื่อเอามือไปลูบจะรู้สึกถึงความไม่สม่ำเสมอของเนื้อกระดาษ
: ]# j' w& D1 G' S$ O
7 |: {8 D) p, k) R: q1 T5 y3 w+ \, j- e. h- k" e, _) S
“มีทั้งหมดสองร้อยหน้า...” ผมพลิกดูตัวเลขมุมล่างขวาหน้าสุดท้าย ก่อนปิดหนังสือลงและเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาที่จ้องมองมาหนังสือเล่มนี้อยู่เช่นกัน “นายอ่านออกมั้ย”2 [9 K) y2 Y' x( V5 U1 s2 y! t4 w1 c
& {% Y" J6 p" r/ j+ Z: D: |' d7 r6 V5 I. m6 x, ^ X. \( W+ m
“อืม” เขาพยักหน้าก่อนชี้ไปที่ตัวอักษรสีทองตัวใหญ่บนปก“อ่านว่า ‘ เจิ้ง’ ”2 z* p& ?& w6 b' b# f9 a# W
3 r" N3 n- R4 i
7 w& e+ b7 H' [8 S4 q* t‘เจิ้ง’ งั้นหรอ...แล้วมันคืออะไรล่ะ!
' E0 P: l/ t, E9 n, A; B* d+ Z0 i: A8 J1 z
# Q1 g( I' C! kอักษรตัวเดียวบนหน้าปกควรเป็นชื่อเรื่องหรือบ่งบอกความสำคัญของหนังสือเล่มนั้นๆไม่ใช่หรือ แล้วไอ้คำว่า ‘เจิ้ง’ คำเดียวมันช่วยสื่ออะไรตรงไหนได้& j5 u3 H: }, _& y
9 K% S; M+ |/ h/ k- }
3 m4 }+ O0 y. d4 zเหมือนเขาจะรู้ว่าผมคิดอะไรเลยพูดสวนดักคอขึ้นมาว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันเฮ้อ เซ็งเลย 8 u. M3 T( a, J
5 \2 u6 ?9 b8 X7 [" o" f
/ s$ |( c4 d# T“แล้วด้านในล่ะ” ผมจึงเบนความสนใจไปที่ตัวหนังสือมากมายด้านในแทนลายตาจนตาลายแบบนี้คงต้องบอกอะไรบ้างล่ะ0 `6 B. S, `" B1 A- b5 Q ^" s
7 T% ?3 i) E( b/ E/ f
& C: ] x4 @ l7 z/ y5 tเขาเพ่งมองไปที่หัวเรื่องของหน้าแรกพลางค่อยๆออกเสียง4 ^! ~6 d7 N/ M* {
) Z; e9 K8 J; B$ N+ L1 k
8 g9 s2 D) L& X“จี ฟ่าน”) N5 q9 E* b; _
- r. A- ?! u, _ n+ {0 d8 R, T L. ~$ R; T
“แปลภาษาไทยได้มั้ย เอาภาษาไทยสิ” ผมพูดเสียงตื่นเต้น เขาเงยหน้าขึ้นมองผมแวบหนึ่งก่อนกลับไปเพ่งอ่านประโยคนั้นต่อแล้วอ่านออกมาเป็นภาษาที่ผมเข้าใจ: w/ X, q% O+ R; u# I
/ p1 z# K' y3 [5 u, e3 }4 x1 l) F
M9 Z' L. p$ Y7 }% A
“ข้าวมันไก่”+ @: x: v6 |7 A+ ~" V
. T: o; o- l! H T4 `2 L. F& d3 E, }& R6 A* _( Q) u
ห๊า!!!!!!!!!!!!6 `9 G L& o7 j; E' e/ g( \7 D
0 d0 x3 s8 R* j# z9 s% d
6 d# K4 Y+ o. U" h' F2 Aข้าวมันไก่!!/ t0 m& O5 R4 g% l3 w1 _
8 D( d& N0 K S$ z# {' p
. c0 x; s2 ?. g3 d+ hอะไรคือพิมพ์เป็นภาษาจีนแต่แปลออกมาได้ว่าข้าวมันไก่!!!' @; ^' r# P1 y4 c F( z
* z) h. I K- G1 w) | w* e: ], I# w6 `0 P, Z! L3 \, R7 v
“นายแปลถูกแน่นะ ลองอ่านใหม่สิ” ผมคะยั้นคะยอ เขาเลยก้มลงไปดูอีกครั้ง “คิดว่าถูกนะ ถึงผมจะจำอะไรไม่ได้แต่ผมก็อ่านและแปลได้ไม่ผิดแน่”# l2 {# _6 d) _3 U1 z c, m
( s. Q" G1 K9 t
: ^5 C# F5 F: r% H3 Nโอยยยย ลมจะจับ. M' z6 T# x- G4 s2 h- T! W
5 g) P! m& I" m6 H$ ]
6 j, p$ @$ T V* j2 z
นอกจากนี้หน้าอื่นๆยังมี ข้าวหน้าเป็ด ข้าวหมูแดง หมูกรอบสารพัดอาหารจานเดียว ไหนจะบรรดาเมนูก๋วยเตี๋ยวสารพัดเส้นอีก สรุปคือมันเป็นหนังสือเมนูอาหารไทยแปลเป็นจีน!
$ M; u+ J% X" x1 c8 j6 W
' v: C4 V' ~9 z* F
7 r0 _$ P# ~+ q- z8 J“ผมมีอีกอย่างจะให้คุณดู”
1 }3 _" ~/ M' V8 m& S+ I$ c) Z" g; N, W8 O4 Y c
1 {* }' `2 s5 D2 R* d1 b“อะไรหรอ”
/ p/ ]$ C; Y5 w7 l5 e+ w# {
. L) u% w$ g8 g; D
5 K p) A+ w3 k" n2 Y8 Dเขาไม่ตอบแต่ลุกเข้าไปในครัวพร้อมกับหนังสือคัมภีร์อาหารยอดยุทธ์ ผมรีบลุกเดินตามเข้าไปทันเห็นเขาเปิดก๊อกน้ำใส่ซิงค์ล้างจานจนเต็มก่อนเอาหนังสือในมือจุ่มลงไป
, J0 n5 Z8 c+ H* P& S$ ~9 f8 Z
: ^$ V6 r7 J5 o: p
( V7 ^. S0 l7 Y( c- T1 v* w. Sผมยืนมองมันตาค้าง
( U' _1 U. ]8 k* y9 t* z" }. e
+ F& I2 D# `) @1 [" i6 d4 K1 F5 f* n3 s! P! @) b. k# z: Z2 D
“เฮ้ย!! เดี๋ยวก็เปียกหมดหรอก” ผมรีบหยิบขึ้นมาสะบัดๆ สีกระดาษมันก็ดูเปื่อยอยู่แล้วโดยน้ำเข้าไปอีกงืออ ตัวหนังสือจะหายไปมั้ยอ่ะ ไอ้บ้าทำอะไรเนี่ย!
4 i+ a2 s3 }! q, Z9 d4 f, l* Y
* f' u5 g/ m& O+ T
# D0 j8 T4 i2 F: D' v5 jเอ๊ะ!+ V3 }% H% @0 m0 y ^, X4 q
! `$ j5 U: A. Z5 H
% e4 O- d, K; ?: ^2 L
แต่ผมสะบัดอยู่พักหนึ่งเพิ่งมาสังเกตว่าไม่มีน้ำสักหยดตกลงพื้น ขมวดคิ้วอย่างสงสัย มองหนังสือทีหนึ่งก่อนแหงนหน้าไปมองเขาที่พยักหน้ากลับมา แล้วกลับมามองหนังสืออีกครั้งจับหน้าปกดูไม่เปียก ด้านในก็ไม่เปียก ตัวอักษรยังปกติหมึกไม่ซึมไม่หายอย่างที่ผมตกใจ
. w P( [# {) R4 g7 N& U4 y6 q- v/ v; _8 T( a1 m
3 g3 _1 s: {# j0 z
ไม่น่าเชื่อ!! สภาพหนังสือเหมือนผ่านมาร้อยมืออยู่มาร้อยปีไม่กล้าจับแรงด้วยซ้ำ แต่มันไม่เป็นอะไรเลยทนทานได้ประหนึ่งกระเบื้องตราห้าห่วงทั้งที่แช่อยู่ในน้ำเกือบสองนาที เฮ้ย เป็นไปได้* J4 U: N% R j
6 J6 s1 K$ c8 S7 K# T+ ?) \' C# ? {
“อย่างที่เห็น” เขายักไหล่พลางดึงผมเดินกลับมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง* P% }; `. l! W" G1 t# T# U: N( @
0 _3 a5 X6 @& \! N( T& u$ ~0 W: \. r9 e; i+ ?# K, U6 ], t
ถ้าหนังสือเล่มนี้เป็นสิ่งที่บอกตัวตนผู้ชายคนนี้คงไม่พ้นเชฟกระทะทองเป็นแน่แท้ฮือ แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงเล่า!
3 g) c2 J0 y& e: F% q. K! P$ C
3 s3 |& j0 K3 ?* @/ h F
! p# k3 A! @5 u# i5 Jหรือว่าเป็นไปได้
' g: M7 U6 C# p
: p3 @2 b, @; V9 Q# m4 V& _
. V$ k# }1 Y1 e5 ]& n* q$ ~“หรือว่านายจะเป็นเชฟ”
& t+ S# n6 i8 X8 T3 @; {- c5 g* V5 w! S6 y" G
- k' F w/ N: z“ที่เอากระทะตีหัวตัวเองจนความจำเสื่อมอย่างนั้นใช่มั้ย”
2 a4 u7 O/ s. r: h5 V. Z( U9 ^& R/ z$ D% Y3 o& d
7 V1 g7 a( F- h5 ~" p
อย่ามาเล่นมุกหน้าตายตอนนี้ได้มั้ย! ผมจริงจังนะ!1 L# c* Y* y! L- n* k% H: m
1 R# [7 ?1 c5 j K2 O7 X. w* P6 c* G l/ _
“ขอโทษ...ผมแค่ไม่อยากให้คุณเครียด” เขาบอกอย่างสำนึกผิดเมื่อเห็นหน้ายุ่งคิ้วขมวดของผมหงอยเลยผมไม่ได้โกรธอะไรเขาสักหน่อย
+ l$ V! g* Y1 P7 m* ~2 K; A+ s9 v3 N$ _, L& Y3 t- X
5 b8 S9 X/ }4 N6 V1 t“อืม ฉันคงคิดมากไปจริงๆ คาดเดาไปก็ใช่ว่ามันจะถูกต้องปวดหัวเปล่าๆ” ผมเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างผ่อนคลายขึ้นเริ่มปลงตกกับตัวเอง อย่างว่าคิดไปตอนนี้ก็ไม่มีอะไรกระจ่างขึ้นสิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องทำ ณ ตอนนี้คือ...
: t) `; e5 e- u" k _+ S& a8 T1 `6 q" S% b8 s$ z
" `9 N& W; N" d0 J; t; \7 q
“มาตั้งชื่อให้นายดีกว่า!”
4 L1 `1 \/ m4 g
- }1 v* A: B) B+ M2 g2 q) ?& x d# f2 @- @. \( ]9 t* t/ F. ?' Q
“หืม...ตั้งชื่อ?”
9 a4 `) `8 b- o5 j& L
, K2 c. `, R+ R1 C1 W' E- n$ v' |* j" l6 r. c$ a
“แน่นอนสิ ก็นายไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ชื่ออะไรเพราะฉะนั้นมาตั้งชื่อกันดีกว่า” ผมรู้สึกกระดี๊กระด๊าขึ้นมาทันที ส่วนเจ้าตัวถึงท่าทียังคงนิ่งเฉยแต่แววตาประกายขึ้นชั่วแวบหนึ่งทำให้รู้ว่าเขาก็สนใจเหมือนกัน: L$ `& O) H6 z4 k9 Y
2 ~6 H1 M4 S1 e
( p4 @% T% y4 o9 f: \/ I“แล้วจะให้ผมชื่ออะไร”
9 x6 e+ N, d+ M% U& o7 u: x7 D
$ X9 e& T7 m. ]$ _$ r% V
# |: k$ u. B' G5 r% ~“อืมมมม” ผมเท้าคางตั้งศอกบนหมอนอิงเอานิ้วชี้เคาะแก้มอย่างครุ่นคิดชื่ออะไรดีน้า ชื่ออะไรดี... + S' q& ~: r m' O5 {4 C
& D: {6 ^4 O6 F. A& M; E% o
. b4 C f6 a: y" C$ K) r“เรียกผมนายเหมือนเดิมก็ได้นะ”- e" r% }4 _" W# ^3 z
+ `1 M( i; H8 S% {5 t
2 C8 |4 B; s/ L
“บ้าหรอไม่เอา!” เรื่องอะไรล่ะ ผมอยากให้เขามีชื่อมากกว่า
+ g7 b3 i& i& m5 S3 B U4 a) k& K( c) x+ S. ]) x) _/ h: a/ `
+ f8 f. O* S+ F) J1 N( G“บ๊อก”
Y! p8 w$ F7 w- [9 h/ o2 N6 \# ^, B
5 h: w6 Q) q# k# g. {
ปุบ; r1 l6 [4 @7 w# Y6 x) I* n8 p
$ A0 }% c7 M2 z
- _1 J1 s D) j% n1 qเจ้าน้องหมาที่คงตื่นเพราะเสียงเราสองคนกระโดดเอาสองขงหน้าขึ้นมาบนโซฟาพลางกระดิกหางและส่งเสียงเหมือนอยากขึ้นมานั่งด้วย9 ~, L2 f, _* v
7 H) d. y( X. y+ y5 I- R0 ]! r
+ D/ S% ]# }# }. F' q
ผมยิ้มกว้างพลางอุ้มมันขึ้นมานั่งตักแล้วลูบหัวมันเล่นเบาๆ
1 w" Q% V) d) o5 @9 r8 B
* v* T/ w! m. v& L# x. L$ j# s7 `, ~: ]2 V$ [
“น้องหมาก็ต้องมีชื่อนี่เนอะ” . Y6 G3 m! \: r5 r; m5 s
0 B% B" k0 K+ V
$ Z! ~/ _- l% j5 _& O* y/ x: X: i0 @น้องหมา ชายเร่ร่อนตอนนี้มาอาศัยอยู่กับผมซึ่งชื่อคนเล็ก เจ้าน้องหมาตัวน้อยกับลูกพี่ตัวโตหน้าแบบนี้ ตาแบบนี้ รูปร่างแบบนี้
2 S1 Z# u3 _' z( _# O( p# r8 c9 r# _( W
& \4 w( `* k7 ^7 {" D7 [ผมมองคนสลับหมา หมาสลับคน
5 P4 x+ K" { O6 j
2 F2 |! o* `+ {0 d& B5 h& R+ _3 `. [2 r5 p
นึกออกแล้ว!!!
; a. @) p9 r8 a* H$ r: v5 j
: H2 q, ?: A$ A: ]" q) y
! }2 I. k1 E* x“ฉันรู้แล้วว่าจะให้นายชื่ออะไร”$ j" f+ v# E6 e& N7 n$ m# Z7 E
+ T: {5 C: G( V, m
# z* ?% X0 a. Y# s“...” เขาขยับตัวสองสามทีผมยิ้มกริ่มอย่างถูกใจก่อนประกาศก้อง
$ T/ u9 M/ V% |3 C8 R* z. t! L' r4 T, O& n. p8 Z
# a8 I8 d+ k: C4 U3 i7 H“ต่อไปฉันจะเรียกนายว่า‘ตี๋ใหญ่’ ส่วนน้องหมาชื่อ‘ตี๋น้อย’ เป็นไงชอบมั้ย!” * z. W: J' C# R- |
( e6 w4 T2 e7 \. i/ P7 {, b
: a3 y: M6 s. r; sเขานิ่งไปนิดก่อนพยักหน้า7 e9 ?5 N/ E- i9 }4 o* T( I
$ \, O9 F/ l' ~' @
/ E' }$ W8 Y4 B, i, k
แต่ไม่พูด3 T2 H5 K" C+ u- |3 f, m" R8 {
3 _! Q2 N- Y& s( M
, Q! I4 I D: O3 ~8 ^& r0 ?
“เอ้า!ว่าไงชอบหรือไม่ชอบ”1 m7 k, b0 Q3 ?4 Y5 k5 E9 G
( L5 t- V& v, n0 e3 M# h
- ?# z! w7 ?9 Y“ชอบคุณตั้งให้ผมชอบทั้งนั้นแหละ”
! W. ?' _/ A9 j) ]) ^4 `
$ u4 B/ t' ?8 P) T0 b; [/ n9 K' V5 q; y8 F$ u0 j" p" Q
พอพูดเข้าก็ยืดยาวไปนะ เล่นเอาเขินเลย!
# K v5 N* [7 t2 O, z& g. C: W- L' _% ^6 z8 [, J
……………………………………………………………………………………….8 u6 {/ a% v: J
- f% y& q* s- b) h2 v1 S; c4 b0 C$ U, t1 F4 l1 r
+ u% @1 F3 I+ d6 N- ]! X“ใหญ่...ฉันไปทำงานก่อนนะ” ผมตะโกนบอกคนในห้องน้ำเขาโผล่หน้าออกมาก่อนพยักหน้าให้! X" c3 s; }$ h+ v. l' l! P
1 j, a% p2 b% o3 e9 r( L; S
8 D. b2 S% e- y
ดูท่าแล้วอยากออกมาส่งผมหน้าประตูแต่ตัวเองก็เปียกม่อล่อกม่อแลกเกินกว่าจะย่ำออกมา4 u/ H& j0 T) Z! H7 ^6 }% L3 b
! l! ^: l0 B, r: I5 a0 b
e8 D) l) x$ Q; z d; j/ h
ผมเปิดประตูห้องออกไปก่อนปิดแล้วเดินตรงไปยังลิฟท์ลงไปที่จอดรถชั้นหนึ่งผมยิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดีไปตลอดทาง
; V, E# O- u6 [; T3 K q( X, H( Y: t% w6 y$ |
- ~, }7 Q( S2 F" j: i2 v5 L
สาเหตุคงเป็นเพรา ‘ตี๋ใหญ่’ ที่เรียกสองพยางค์มันขัดลิ้นเลยตัดทอนเหลือคำว่า ‘ใหญ่’ พยางค์เดียว* U. A8 Y4 ^" k
6 v( x& k$ ^: Y, c. V3 h ~
! x- `/ s, a2 L$ @. S8 g5 B) @ Lสามวันที่ใหญ่มาอยู่กับผมความโก๊ะ(ตี๋ใหญ่)ของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆหาเรื่องให้ผมขำกับความเปิ่นแบบนิ่งๆสไตล์เขาอยู่ได้ทุกวัน
# z7 P+ E' s, [ N, [4 ^' T
. H5 ` k! x r1 ~! D
) Q9 J7 D o4 _ zเริ่มแรกจากการพยายามทำงานบ้านที่ท่าจับไม้กวาดไม้ถูดูเงอะๆงะๆอย่างดูก็รู้ว่าทำไม่เป็น แต่เขาก็พยายามทำจนสามารถทำให้ห้องขนาดร้อยสี่สิบตารางเมตรสะอาดขึ้นมาได้ 5 r: H! J4 `% O6 D1 l( C$ t+ a
" j- S+ P) D- o W. y* P4 u
2 b' M+ J) F: C$ A9 }& }อย่างเช้านี้ใหญ่ก็ลุกมาชงโอวัลตินเคียงคู่กับขนมปังปิ้งให้ผม ก่อนจับเจ้าตี๋น้อยอาบน้ำจนตัวเองก็เปียกไปทั่วตัวด้วยอย่างที่เห็น แล้วคาดว่าจะพยายามขัดห้องน้ำต่อ สายข่าวรายงานมาว่าเขาไปกระซิบถามวิธีขัดห้องน้ำจากพิณมาเมื่อวานเย็น
9 L: Q" V6 Y O% B2 y! J2 E
( H" b1 {- [$ W' W* \! ~8 \% A; R4 h" q0 }4 Q
ซึ่งผมบอกไปแล้วว่าไม่ต้องทำผมจ้างแม่บ้านประจำอยู่แล้ว เขาบอกว่าให้งอมืองอเท้านั่งเกาะผมไปวันๆเขาทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ช่วยผมประหยัดค่าแม่บ้านก็ยังดี: k+ X$ n8 z& s C, h# b U
- {, K) C) J' F" }7 |
: k& H, H" E( v }* _
เอาเถอะ เขาสบายใจก็ปล่อยเขาทำไป 5 m( g" ~' Q; b+ ~5 K; m: v
$ D, f6 x& @" A, l R
, ^/ d2 U) b7 _3 C" Yลงให้ติดๆกันเลยครับ3ตอน+ X0 \& ~2 b! q: d9 i; s$ k2 R/ t h6 T
! @3 U O) l! B0 M; y3 U3 l- v. H" ?) w& z3 ^
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-4 21:13:23
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-4 22:04:10
โพสต์ 2020-4-5 02:30:14
โพสต์ 2020-4-5 03:18:35
ขอบคุณครับ
โพสต์ 2020-4-5 08:01:44
