เรื่องวุ่นๆ ของนายเจอาร์ EP 1

pinson · โพสต์ 2018-9-12 12:54:15

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pinson เมื่อ 2018-9-12 13:00

เรื่องวุ่นๆ ของนายเจอาร์

หมายเหตุ : เรื่องนี้เป็นเรื่องแปลและดัดแปลงมาจากเรื่อง Ethans Story ใน nifty ใครอยากอ่านต้นฉบับสามารถลองเข้าไปอ่านได้ครับ

---

Episode 1 : พละศึกษาอลเวง

"เฮ่ พวกเรา" ทิมพูดด้วยรอยยิ้มแก้มปริจนมุมปากแทบจะชิดหู "เจอาร์ยอมรับคำท้าของเราแล้วนะ"

"ชั้นเปล่านะ.." เจอาร์ค้าน ทิมมองตัวเขาและขบฟันเล็กน้อย

ทิมเริ่มทำตัวเป็นเจ้านายของเจอาร์ ตั้งแต่ที่ทิมบังเอิญไปพบเจอาร์อยู่ใต้ต้นไม้หลังโรงเรียน ในขณะที่กางเกงของเจอาร์นั้นถลกลงมาอยู่ที่ข้อเท้า และกำลังช่วยตัวเองอยู่กับหนังโป๊ .. แถมเป็นหนังโป๊ชายกับชายซะด้วย ทิมก็เริ่มชอบที่จะบงการเจอาร์นับตั้งแต่นั้นมา

"โอเค้ ไม่เป็นไร" ทิมตัดบท

"ไหนนายบอกว่าจะยอมทำตามทุกอย่างไงล่ะ" ตั้วถาม

"อ๊า.. พวกนายปล่อยเราไปเถอะนะ" เจอาร์ตอบด้วยน้ำเสียงสั่น

มันเป็นเวลาเช้าของฤดูหนาวเหน็บ ครูให้พวกเราเลือกที่จะวิ่งซ้อมที่สนาม หรือจะเล่นบาสเก็ตบอลก็ได้ เด็กหลายๆ คนเลือกที่จะเล่นบาสมากกว่า ครูเองก็จะอยู่ในบริเวณโรงยิมเพื่อคอยฝึกสอนเด็กๆ ดังนั้น ตอนนี้เลยมีเด็กเพียงสิบสองคน ที่จะได้อยู่นอกบริเวณในสนามตามลำพัง

'ลำพังงั้นหรอ..' เจอาร์ครุ่นคิด 'เดี๋ยวมันต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ..'

"โอเค เจ มันจะเป็นอย่างนี้นะ" ตั้วเริ่มพูดขึ้น (เพื่อนๆ มักจะเรียกเจอาร์ว่า เจ เฉยๆ)

“พวกเราจะเริ่มต้นด้วยการแข่งวิ่งร้อยเมตร ถ้านายแพ้ นายจะต้องถอดเสื้อผ้าหนึ่งชิ้น”

‘เชี่ยย’ เจอาร์คิดในใจ

“ต่อไป เราจะแข่งวิ่งสองร้อยเมตร หกร้อยเมตร และสุดท้ายที่หนึ่งกิโลเมตร ถ้าครั้งแรกนายแพ้ นายจะต้องถอดเสื้อออก แพ้ครั้งที่สองถอดกางเกง แพ้ครั้งที่สามถอดถุงเท้า และถ้านายแพ้ครั้งที่สี่ละก็..” ตั้วหยุดพูดไปแป๊บหนึ่งแล้วมองเหล่มาที่เจอาร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ชั้นเข้าใจน่า” เจอาร์ตอบแบบตัดพ้อ

“แล้วใครจะวิ่งแข่งกับเจล่ะ” เด็กผู้ชายคนนึงในกลุ่มถามขึ้นมา

“แหม ก็ดูเหมือนว่าเจ้าหมอนี่จะมั่นใจในฝีมืออยู่นะ” ทิมตอบ พร้อมกับเอื้อมแขนไปโอบคอของเจอาร์

“เจบอกว่าเจเอาชนะโรจน์ได้แหละ!”

เจอาร์ใจหายวาบ หล่นไปอยู่ตาตุ่ม นี่มันเตี๊ยมกันไว้หมดแล้วชัดๆ ‘โรจน์เนี่ยนะ! ทำไมล่ะ!’ เจอาร์ได้แต่คิด เพราะโรจน์เป็นนักกีฬาประจำโรงเรียน เขาเป็นทั้งว่ายน้ำ เป็นนักบอล เป็นนักวิ่ง เป็นทุกอย่างของโรงเรียนแล้ว มันก็ตอบได้อย่างเดียวแหละนะว่าทิมอยากให้เจอาร์พ่ายแพ้และอับอาย ด้วยการต้องแก้ผ้าในวันที่อากาศหนาวที่สุดของปีแบบนี้

“โอ้แม่เจ้า จริงดิ เจ๋งสุดๆ ไปเลยย” ตั้วพูดด้วยความตื่นเต้นออกนอกหน้า

“โรจน์!” เขาเรียก “มีคนที่โง่พอที่จะท้านายแข่งแหนะ”

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก รู้ตัวอีกที เจอาร์ก็มาอยู่ที่จุดสตาร์ทแล้ว

“สาม สอง หนึ่ง ไป!” ตั้วตะโกนให้สัญญาณ

เจอาร์พยายามวิ่งสุดแรงเท่าที่จะทำได้ แต่มันก็ไม่เร็วพอ เขารู้ตัวว่าเขาไม่อาจเอาชนะได้ในระยะทางสั้นแบบนี้ อย่างไรก็ตาม เขายังคิดว่าถ้าแข่งในระยะทางยาวเขาอาจจะชนะก็ได้ถ้าเขาออมแรงไว้ก่อน โรจน์ทำเวลาได้ไม่ค่อยดีในระยะหนึ่งกิโลเมตร เจอาร์เคยเกือบเอาชนะโรจน์ได้เหมือนกัน แต่นั่นมันก็เมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนี้มันต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงมั่งแหละ

“นายแพ้แล้วว!” ตั้วพูดด้วยสีหน้ายิ้มแฉ่ง

“ว้าแย่จัง” ทิมเยาะเย้ยเล็กๆ พอให้น่าถีบ

เจอาร์รู้ดีว่าเขาต้องทำอะไร เขามองรอบๆ ว่ามีใครคนอื่นอยู่ในละแวกนี้รึเปล่า ก่อนที่จะถอดเสื้อนักเรียนสีขาวของเขาออก เจอาร์เผยหน้าอกและหน้าท้องที่มีกล้ามน้อยๆ มีเสียงโห่ห่าหลุดออกมาจากกลุ่มเด็กผู้ชายเล็กน้อย เรือนร่างของเจอาร์ดูสมส่วน ขนาดโรจน์เองก็ยังหลุดปากโห่เหมือนกัน

‘ส่งเสียงสรรเสริญข้าอย่างพระราชาสินะ’ เจอาร์ประชดในใจ

“รอบต่อไป!” ทิมพูด ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากำลังพยายามทำให้เจอาร์แก้ผ้าให้เร็วที่สุด

“สาม สอง หนึ่ง ไป!”

…

“ถอดกางเกงเร็ว เจ” ตั้วพูด

เจอาร์คิดจะต่อต้าน แต่มันคงจะทำให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้ เขาปลดกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินออก เขาลืมที่จะเช็คดูว่ามีคนอื่นอยู่แถวๆ นี้หรือเปล่า แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่า เมื่อเช้านี้เขาหากางเกงในของเขาที่จะใส่มาโรงเรียนไม่เจอ เขาเลยไปหยิบบ็อกเซอร์ของพ่อมาใส่ ซึ่งขนาดมันค่อนข้างใหญ่ แต่เขาก็คิดว่ามันก็คงดีกว่าที่เขาจะใส่กางเกงในสำหรับสถานการณ์ตอนนี้แหละ ถึงอย่างนั้นก็ตาม บ็อกเซอร์ของพ่อมันเกาะไม่ค่อยอยู่ ขอบเอวมันใหญ่เกินไปประมาณสองถึงสามไซส์ และช่วงขาของมันทำให้ควยของเจอาร์โผล่ง่ายมาก

กองเชียร์เริ่มส่งเสียงอีกครั้งเมื่อกำลังจะเริ่มแข่งในรอบที่สาม

“โชคดีนะ” ทิมยิ้มอ่อน

“เข้าที่ .. ระวัง .. ไป!”

เจอาร์วิ่งสุดแรงเกิด เมื่อผ่านจุดสี่ร้อยเมตรซึ่งคือหนึ่งรอบสนาม และเขาก็รู้ตัวว่าตามหลังอยู่เยอะเพราะโรจน์วิ่งใกล้ถึงเส้นชัยแล้ว เขาก็ไม่ค่อยแปลกใจละว่าเขาคงจะแพ้อีกแน่ๆ แต่รอบนี้ก็ถือว่าไม่เลวร้ายเท่าไหร่

เจอาร์ถอดรองเท้าและถุงเท้าออกโดยไม่ต้องรอให้ใครสั่ง แล้วเขาก็สวมรองเท้ากลับเข้าไปใหม่ด้วยเท้าเปล่าที่ไม่มีถุงเท้าแล้ว

เจอาร์ในสภาพที่ใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียว และรองเท้านักเรียนที่ไม่ได้ใส่ถุงเท้านั้น เผยให้เห็นข้อเท้าที่เรียบเนียนไม่มีขน สายตาของทิมจ้องมองที่เรือนร่างของเจอาร์ตั้งแต่ข้อเท้าเนียนๆ ผ่านขึ้นมาตามต้นขาที่มีกล้ามเล็กๆ ได้รูป ไล่มาถึงขาอ่อน จนกระทั่งมีเสียงเชียร์ดังขึ้น ทิมถึงจะรู้สึกตัวจากภวังค์

ตั้วเริ่มเรียกความสนใจอีกครั้ง “โอเค นี่จะเป็นการแข่งครั้งสุดท้าย มันจะเป็น… เออ นายนะแหละเจอาร์ มันจะเป็นจุดจบของนายละนะถ้านายแพ้”

โรจน์เดินมาสะกิดเจอาร์เป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มการแข่ง และพูดกับเขา "นายก็รู้ ว่านายจะต้องแพ้ เราว่านายควรจะหยุดการแข่งนี้ซะ พวกเขาจะต้องล้อนายแน่ๆ หละ แต่เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป" โรจน์กระซิบด้วยเสียงในระดับที่ได้ยินกันสองคน

เจอาร์ฉุกคิดไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตัดสินใจว่าเขาควรจะเล่นตามเกมต่อไป มันจะเป็นความด่างพร้อยในชีวิตถ้าเขาเลิกตอนนี้ เขาอาจจะถูกแขวะไปอีกหลายเดือนและเจอาร์ก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

"เอาหน่า" เจอาร์ตอบ "ความพยายามของเราอาจจะสำเร็จก็ได้ ไม่แน่ว่าเราจะชนะนายก็ได้นะ อีกอย่าง นี่มันก็ถือเป็นศักดิ์ศรีของเราด้วย"

เจอาร์แทบจะลืมไปแล้วว่าเขาเองอยู่ในสภาพเกือบเปลือย และอดคิดถึงสีหน้าเพื่อนๆ ตอนที่เขาได้ชัยชนะไม่ได้ ... หรือแม้แต่เขาจะแพ้ก็ตามเถอะ เจอาร์พยายามที่จะไม่คิดมาก แต่ถ้าแพ้ เขาต้องยืนแก้ผ้าล่อนจ้อนต่อหน้าเด็กผู้ชายวัย ม.สี่ ทั้งสิบเอ็ดคนในไม่ช้า

"มาเริ่มกันเถอะ" ตั้วพูด "เจอาร์ นายแน่ใจแล้วนะว่าจะแข่งต่อ" เจอาร์พยักหน้ารับ เพื่อนๆ ล้วนยิ้มตอบ "ดีมาก"

"เข้าที่!" ตั้วเปล่งเสียงด้วยเสียงที่ดังขึ้นกว่าปกติ

"ระวัง!" ตั้วให้สัญญาณต่อ เจอาร์รู้สึกว่าเวลามันผ่านไปช้าเหลือเกิน และในที่สุด ตั้วก็ให้สัญญาณสุดท้าย

"ไป!"

'สองรอบครึ่ง' เจอาร์พูดกับตัวเอง เขาใส่แรงเต็มที่เท่าที่เขาจะทำได้ เขาพยายามที่จะไม่ให้โรจน์ที่ดูเหมือนจะเริ่มล้าแล้วแซงเขาไปได้

'อีกหนึ่งรอบครึ่ง' เจอาร์พูดกับตัวเองอีกครั้ง กล้ามเนื้อเขาเริ่มออกอาการปวด

'อีกหนึ่งรอบ!' เจอาร์คิด ตอนนี้เขานำโรจน์อยู่นิดเดียว แทบจะสังเกตไม่ออก

"อีกครึ่งรอบ!" ตั้วตะโกนบอกทั้งคู่จากอีกฝั่งของสนาม จากระยะนี้ เจอาร์ยังสามารถเห็นสีหน้ายิ้มแย้มของทิมที่อยู่ที่เส้นชัยได้ เจอาร์คิดกับตัวเขาเองว่าเขาจะต้องแก้แค้นทิมให้ได้ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็รู้สึกว่ามันอาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้น

"มากันแล้ววว~!" ตั้วและผองเพื่อนทยอยกันมาออที่เส้นชัย

ทันใดนั้น โรจน์ก็ใช้แรงเฮือกสุดท้าย พุ่งแซงหน้าเจอาร์ก่อนที่จะถึงเส้นชัยไม่กี่เมตร และเข้าเส้นชัยเป็นคนแรกจนได้

เจอาร์ยืนอึ้ง เขาแพ้แล้ว

กลุ่มเด็กผู้ชายขยับเข้ามามุงรอบตัวเจอาร์เป็นวงกลม เจอาร์รู้สึกเหมือนจะร้องไห้ แต่กลับไม่มีน้ำตาไหล

'นี่แหละดีแล้ว' เขาพูดกับตัวเองว่าเขาจะไม่ร้องไห้ต่อหน้าไอ้พวกเลวพวกนี้

"ถอดเลย! ถอดเลย! ถอดเลย!" ทิมเริ่มพูดเชียร์คนแรก และตั้วก็สมทบ "ถอดเลย! ถอดเลย! ถอดเลย!" และทั้งแกงค์ก็ร่วมกันส่งเสียง "ถอดเลย! ถอดเลย! ถอดเลย!"

"ชู่วว!" โรจน์พูดขัดขึ้นมา ทำให้เสียงของทั้งกลุ่มเงียบลง "เอาน่า เจ ถอดออกซะนะ"

เจอาร์กลืนน้ำลายเฮือกหนึ่ง ก่อนที่จะค่อยๆ เอานิ้วโป้งสองข้าง สอดเข้าไปข้างในขอบบ็อกเซอร์ที่หลวมโครก แล้วค่อยๆ ดึงลงอย่างช้าๆ เผยให้เห็นควยขนาดสี่นิ้วที่ตอนนี้ยังอ่อนตัวอยู่

เหล่าเด็กผู้ชายส่งเสียงโห่ห่าเล็กน้อย ก่อนที่เจอาร์หยุดให้บ็อกเซอร์ค้างอยู่บริเวณหัวเข่า

"ไม่เอาน่าเจ" ตั้วพูดขึ้น "ถอดก็ถือถอด"

เจอาร์ปล่อยให้บ็อกเซอร์ทิ้งกองอยู่ที่เท้า แล้วก้าวออกมาจากจุดที่บ็อกเซอร์วางทิ้งอยู่หนึ่งก้าว ตอนนี้เขาแก้ผ้าล่อนจ้อนท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นและสายตาของเด็กผู้ชายที่ใส่เสื้อผ้าครบชุดอีกสิบเอ็ดคู่รอบตัวเขา ควยของเด็กผู้ชายบางคนเริ่มกระตุกขึ้น

มีเด็กสี่คนที่ยังใส่ชุดนักเรียนอยู่ ในขณะที่อีกเจ็ดคนใส่ชุดพละ เจอาร์ชอบเด็กผู้ชายในเครื่องแบบนักเรียน เสื้อสีขาว กางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน มันเพิ่มความหื่นได้ดีเลยล่ะ

"แล้วไงต่อ" เจอาร์ถาม

"ก็.." ตั้วยิ้ม "นี่ก็ใกล้จะหมดคาบละ" ตั้วพูดพลางหยิบบ็อกเซอร์ของเจอาร์ขึ้นมาแล้วส่งมันให้กับทิม ทิมรับแล้วเอาใส่เป้นักเรียนของเขา "นายจะยืนอยู่แบบนี้เพื่อให้เด็กผู้ชาย ม.สอง ที่จะเข้ามาเจอนายสภาพนี้ในคาบต่อไป หรือว่า.."

"หรือว่าอะไร" เจอาร์สบถถาม

"ชักว่าวโชว์" ทิมสั่ง

เจอาร์รู้ตัวว่าถึงขั้นนี้แล้วเขาคงไม่อาจขัดขืนได้ เขามองเพื่อนๆ เด็กผู้ชายรอบหนึ่งแล้วถอนหายใจ ก่อนที่จะค่อยๆ ขยับมือลงไปเรื่อยๆ ผ่านท้องน้อย นิ้วของเขาขยับผ่านขนอ่อนๆ บริเวณหัวหน่าว (เจอาร์มักจะตัดขนลับของเขาอยู่เสมอเพื่อไม่ให้ยาวเกินไป .. แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น) จนกระทั่งสัมผัสกับท่อนเอ็นที่กำลังแข็งตัวเต็มที่ เขาโอบมันอย่างช้าๆ ควยขนาดหกนิ้วของเขาเริ่มมีน้ำใสๆ ไหลออกมาตรงส่วนปลาย เขาค่อยๆ ใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้คลึงบริเวณหัวที่เปิดอยู่

เจอาร์กำมือแล้วค่อยๆ รูดขึ้นรูดลงอย่างช้าๆ แล้วเพิ่มความเร็วขึ้นทีละนิด เขาหลับตาลงและขยับมือตามจังหวะไปเรื่อยๆ เขาเริ่มที่จะไม่ได้คิดแล้วว่าเขาถูกบังคับให้ทำสิ่งนี้จากเด็กผู้ชายสิบเอ็ดคนรอบตัวเขา อุณหภูมิที่หนาวจัดตอนนี้เริ่มทำอะไรเขาไม่ได้ สนามวิ่งของโรงเรียนนี้อยู่ติดกับรางรถไฟ เขาเริ่มจินตนาการถึงภาพของรถไฟที่กำลังวิ่งผ่าน และคนนับร้อยบนรถไฟ จ้องมาที่ร่างเปลือยเปล่าของเขา

ราวกับว่าพระเจ้าจะได้ยิน มีรถไฟขบวนหนึ่งกำลังวิ่งมา เจอาร์ลืมตาขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงรถไฟแล่นมา เขาสะดุดไปชั่วขณะเมื่อเห็นว่าเพื่อนๆ เด็กผู้ชายของเขาเปิดทางออก ตอนนี้ระหว่างตัวเขากับรถไฟสามารถมองเห็นกันได้ชัดเจนโดยไม่มีอะไรบัง

"เดี๋ยวสิพวกนายย!" เจอาร์ตะโกนขอร้อง แต่เหมือนกับว่าจะไม่มีใครสนใจคำพูดเขาเลย

รถไฟเคลื่อนที่ช้าลงเพื่อจอด เพราะสถานีรถไฟอยู่ใกล้กับโรงเรียนอยู่แล้ว เจอาร์เห็นสีหน้าของบรรดาผู้โดยสารหลายๆ คน จ้องตาค้างมายังเขาจากหน้าต่างรถไฟ

'รีบๆ ทำให้ฝันร้ายนี้จบๆ ซะทีเถอะ' เจอาร์คิดในใจ

รถไฟจอดที่สถานีแล้ว เขารู้ดีว่ากว่ารถจะเคลื่อนขบวนออกอีกครั้งก็น่าจะราวๆ นาทีเศษ

"เดินไปข้างหน้าซิ!" ทิมสั่ง

"เร็ว!" เจอาร์ถูกผลักจากข้างหลังให้เขาค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ๆ รถไฟที่จอดนิ่งพร้อมกับผู้โดยสารนับร้อยคน ที่ขณะนี้เริ่มแห่กันมามุงดูร่างกายเด็กวัยรุ่นชายอันเปลือยเปล่านี้ เมื่อเจอาร์ขยับเข้าไปใกล้รถไฟขึ้นเรื่อยๆ คนบนรถไฟก็เริ่มเห็นเจอาร์ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

เจอาร์เริ่มตระหนักกับตัวเองว่าทำไมมือเขาหยุดนิ่งและไม่พยายามปิดบังเจ้าโลกของเขาเลย แต่ดูเหมือนเขาจะรู้สาเหตุแล้ว

เจอาร์ชอบมัน เจอาร์ชอบโชว์ ..

ยิ่งได้โชว์ร่างกายเปลือยเปล่ามากแค่ไหนยิ่งรู้สึกดีเท่านั้น เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยจนกระทั่งตอนนี้นี่แหละ

เจอาร์ใจเต้นแรง ในขณะเดียวกันเขาก็พยายามกวาดสายตาดูหน้าของคนที่อยู่บนรถไฟว่ามีใครที่เป็นคนรู้จักเขาบ้างมั้ย โชคดีเหลือเกินที่ไม่เจอเลยซักคน แล้วไม่นาน รถไฟก็ได้เวลาแล่นออกจากสถานีออกไป

เจอาร์รีบวิ่งกลับมาหาฝูงเพื่อนๆ ที่กำลังหัวเราะชอบใจ "นายกล้ามากเลย เจ นายโคตรกล้าอะ" เจอาร์ที่กำลังกำควยอยู่ ก็เริ่มกลับมาเร่งจังหวะรูดขึ้นรูดลงอีกครั้ง

เพียงแค่สองถึงสามนาที หรืออาจจะเร็วกว่านั้น ตัวเจอาร์เริ่มกระตุก และน้ำสีขาวข้นก็พุ่งออกจากปลายควยของเจอาร์ ไกลออกไปประมาณสองถึงสามเมตร เฉี่ยวหัวของทิมไปนิดเดียว

เขาชะลอความเร็วลง และพยายามบีบปลายควยด้วยนิ้วโป้งเพื่อรีดน้ำที่ค้างอยู่ออก แล้วใช้นิ้วชะโลมหัวที่ยังเปิดอยู่ให้ชุ่มด้วยน้ำหล่อลื่นที่เหลือ ควยเจอาร์เริ่มอ่อนตัว

"เราขอเสื้อผ้าคืนได้ยัง" เจอาร์ถามขึ้นมาทันทีทันใด

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังอยู่ "ยังหรอก" ตั้วตอบ "ตามชั้นมา"

"ตะ.. แต่" เจอาร์สงสัย "นี่เราจะไปไหนกัน.."

"เข้าไปข้างใน เจ เราจะเข้าไปข้างในกัน รีบๆ เถอะ"

"แต่ชั้นยังโป๊อยู่เลยนะ!" เจอาร์ตอบกลับ

โรจน์หยุดเดินและหันกลับมาคุยกับเจอาร์ "พวกเรารู้ แต่ยังไงเราจะไม่ให้ครูเห็นนายแน่นอน โอเคนะ มาเถอะ"

เจอาร์เดินตามกลุ่มเพื่อนเด็กผู้ชายไป พวกเขาเดินลัดผ่านสนามหญ้า ผ่านประตูโรงเรียนเพื่อที่จะเข้าไปยังห้องแต่งตัว ต้องผ่านทางเดินระหว่างตึกที่ยาวมากซึ่งอยู่ติดกับฝ่ายวิชาภาษาอังกฤษ กลุ่มเด็กผู้ชายเดินนำไปเช็คต้นทางก่อนว่ามีใครอยู่มั้ย ก่อนจะส่งสัญญาณกวักมือให้เจอาร์ตามมา

เจอาร์รีบวิ่งแก้ผ้าผ่านทางเดินและแซงกลุ่มเด็กผู้ชายไป เขาเพิ่งเห็นว่าครูกำลังสูบบุหรี่อยู่ที่โต๊ะแล้วเรียบร้อย

เจอาร์มาถึงหน้าประตูห้องแต่งตัว แล้วทวงถามเสื้อผ้าในทันที

"ยังก่อน" ตั้วบอก ในขณะที่ทิมกำลังเช็คประตูห้องแต่งตัว แล้วพบว่า .. มันล็อค

ทิมเคาะประตูสองสามครั้ง สักพักก็มีคนเปิดประตูให้จากข้างใน

"พวกนายทำไมมาช้าจั.." เด็กผู้ชายคนที่เปิดประตูพูดขึ้น และหยุดกึกทันทีเมื่อเห็นสภาพของเจอาร์

เด็กผู้ชายหลุดขำ แล้วหันไปบอกเพื่อนๆ ที่เหลือในห้องแต่งตัวว่า "ทิมกับตั้วเอาอีกแล้วหวะ" แล้วหัวเราะชอบใจ

เจอาร์กำลังจะเข้าไปในห้อง แต่โดนโรจน์ห้ามไว้ "คนแพ้เข้าหลังสุดนะนาย" โรจน์บอก

ทันทีที่ทิมกับตั้วเดินเข้าไป เด็กจากชั้นเรียนอื่นเริ่มทยอยออกมาแล้ว เจอาร์รีบมุดเข้าไปในห้องแต่งตัวก่อนที่เด็กพวกนั้นจะทันสังเกตว่าเกิดอะไรขึ้นหน้าห้องแต่งตัว แล้วเสียงออดหมดคาบก็ดังขึ้น

ตั้วกับโรจน์เข้ามาจับมือกับเจอาร์ และทิมก็พูดกับเจอาร์ว่า "นายทำดีมาก เป็นการแพ้แบบลูกผู้ชายที่สุด นายเท่โคตรๆ เลย" ทิมยิ้มให้

เจอาร์สังเกตได้ว่านี่เป็นรอยยิ้มของทิมที่บรรลุเป้าหมาย ที่ทิมทำให้เขาอับอายได้สำเร็จ

"เจอกันใหม่โอกาสหน้า" ทิมพูดขึ้นแล้วขยิบตาให้เจอาร์ ก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องแต่งตัว

'โอกาสหน้า..' เจอาร์ครุ่นคิด

thaiboy2012 · โพสต์ 2018-9-12 13:44:04

ต้องเอาคืน ให้อายกว่านี้ 5555

Intra · โพสต์ 2018-9-12 17:31:05

น่าโดนหัว แค่เฉี่ยวทำไมว่ะ

perapongk · โพสต์ 2018-9-12 19:48:27

ขอบคุณครับ

prakanboy · โพสต์ 2018-9-12 20:26:46

ใจแกร่งไม่กลัว

Tedap · โพสต์ 2018-9-12 20:35:45

ขอบคุณครับ

net132526 · โพสต์ 2018-9-12 20:54:51

ขอบคุณครับ

ton_gori · โพสต์ 2018-9-12 20:56:00

อ่านแล้วขัดใจ ทำไมต้องยอมขนาดนั้น

jumboa · โพสต์ 2018-9-12 21:25:23

ขอบคุณครับ.

Neabeam · โพสต์ 2018-9-13 19:52:29

ขอบคุณครับ

lieber_dich · โพสต์ 2018-9-13 22:53:08

คราั้งหน้าจะโดนอะไรดีน้อออ

lovelovena · โพสต์ 2018-9-13 23:58:02

ขอบคุณครับ

guide01 · โพสต์ 2018-9-14 07:13:43

ขอบคุณมากเลยนะครับ

freezz · โพสต์ 2018-9-15 07:18:23

ทิม ชอบเจอาร์ ปะเนี่ย ^^

sutthisan54 · โพสต์ 2018-9-15 21:00:41

ชอบคับรีบๆมาต่อนะคับ ติดตามอยู่

Mintaro · โพสต์ 2018-9-15 23:55:52

จาโดนแกล้งตลอดชีพไหม ขัดใจ

team901x · โพสต์ 2018-9-16 00:53:04

ขอบคุณมากครับ

soto · โพสต์ 2018-9-16 00:56:01

ขอบคุณมากครับ

inbbb · โพสต์ 2018-10-18 08:53:55

ขอบคุณครับ

waroot2 · โพสต์ 2018-10-21 08:07:19

ชอบ ขอบคุณคับ

บัญชี		จำการเข้าสู่ระบบไว้	ลืมรหัสผ่าน
รหัสผ่าน			สมัครเข้าเรียน

เรื่องวุ่นๆ ของนายเจอาร์ EP 1

สมาชิกจีโฟกาย 100%

สมาชิกระดับแพลตตินั่ม

สมาชิกระดับทับทิม

สมาชิกระดับไพลิน

สมาชิกระดับมรกต

สมาชิกระดับเพชร

สมาชิกระดับเพชรบริหาร

สมาชิกระดับเพชรคู่

สมาชิกระดับตรีเพชร

สมาชิกระดับมงกุฎ