เรื่อง เด็กช่างรักจิง ตอน 23
บทที่ 23 : ผมขอมอบเพลงนี้ให้กับที่รักตอนเย็นนี้ไปงานวันเกิดแฟนไอ้ไก่ด้วยกันนะ”
“ครับ”
“มึงรอกูที่หน้าโรงอาหารนะ”
“ครับ”
“คิดถึงนะ”
“หะ หะ หา....ว่าอะไรนะ”
“แค่ นี้นะมึงกูจะขึ้นเรียนแล้ว” นี้เราหูฝาดไปหรือเปล่า แม็กมาแปลกแหะ แต่จะเอางัยดี เมฆละรับปากไปแล้วนี้ แต่ไม่ดีมั้งขืนไปกับเมฆวันนี้กูตายแน่ ปวดหัว ปวดหัว ใครมียาบ้างเนี๊ยะ
“ใครโทรมาหาพี่เจตเหรอครับ” แฟนพี่เอง
“แม็กนะครับ จำได้ไหม”
“จำได้ครับ แฟนพี่เจตใช่ป่าว” ถูกต้องแล้วครับ
“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่สนผมจะจีบพี่เจตไม่ได้จีบพี่แม็ก” แรงมากนะน้องเมฆ
“เอาละครับ ขึ้นๆไปเรียนกันดีกว่านะ ปะ ไอ้วัดขึ้นเรียนกัน ไปละนะครับน้องเมฆ”
“ตอนเย็นเจอกันนะครับพี่เจต” ผมกับไอ้วัดรีบเดินขึ้นตึกเพื่อไปเรียน
“มึงจะไปกับน้องเมฆจริง ๆ เหรอ กูขอเตือนมึงนะ ถึงจะมีกูไปด้วยก็เหอะ มึงก็รู้ว่าแม็กเป็นยังไง”
“ขอบใจ ที่เตือน กูขอคิดก่อนเอาไว้ตอนเย็นเดี๋ยวกูบอกเมฆว่ากูไม่ว่างให้ไปกับมึงสองคนดีไหม อีกอย่างวันนี้กูจะไปงานวันเกิดแฟนเพื่อนแม็ก”
“ดี...เฮ้ย...ไม่ดี จะบ้าเหรอให้กูไปส่งมันเนี๊ยะนะไม่เอา”
“ถือว่าช่วยกูนะ”
“มันจะยอมไปเหรอ”
“ไม่แน่ เอาไว้ตอนเย็นค่อยพูด” ผมกับไอ้วัดเรียนจนถึงคาบสุดท้าย ผมจึงตัดสินใจโทรไปน้องเมฆเพื่อบอกปัดนัดไปก่อน
“สวัสดีครับพี่เจตไปซื้อของที่ไหนดีครับ” เมฆรับสาย
“เอ่อ คือ น้องเมฆครับ เป็นวันอื่นได้ไหมครับ เย็นนี้พี่ไม่ว่างอะครับ ขอโทษจริง ๆ”
“ว้า แย่จัง คนเราอุตส่าห์รอ แต่ไม่เป็นไรครับวันไหนก็ได้ครับถ้าพี่เจตว่าง” ง่ายกว่าที่คิดแฮะ
“ถ้าน้องเมฆอยากไปจริง ๆ วันนี้ก็ไปไอ้วัดก็ได้นะ”
“ไม่ดีกว่าครับ รอไปกับพี่เจตดีกว่า”
“งั้นไว้นัดกันวันหลังนะครับ สวัสดีครับ”
“ครับ คืนนี้นอนหลับฝันดีนะครับ มีคนห่วงอยู่นะครับ”
“ครับ” ผมวางสายจากเมฆเรียนร้อยโล่งอก
“มันว่าไง”
“มันไม่ไปแล้ว”
“ก็ดี”
“งั้นกูไปรอแม็กก่อนนะไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”
“ รักษาเนื้อ รักษาตัวนะมึง”
“ไอ้ วัดกูไม่ได้ไปรบนะ” ผมรีบเดินมารอแม็กที่โรงอาหารซักพักก็ได้ยินเสียงมอไซด์คันเดิมของแม็ก มาแล้ว พอมาถึงแม็กก็หาที่จอด แล้วเดินมาหาผม
“ไปกันยัง”
“ไปสิ”
“วันนี้เอารถมึงไปนะ” แปลกแฮะ ปกติต้องซิ่งมอไซด์ แต่วันนี้ให้เรารถเราไป
“ไปร้านไหนเหรอ”
“ร้าน ประจำกู” ไปร้านหัววัว หัวควายอีกละ อีกไม่นานผมก็เดินทางมาถึงบริเวณงาน โอ้ โห้ นั้นพวกมันเหมาเหล้ามาจากโรงงานรึงัยทำไมมันเยอะขนาดนั้น กะให้ตายกันไปข้างรึไง ผมนับดูแล้วมีคนมาประมาณ 30 คนเห็นจะได้ละลานตาไปหมดรู้จักมั้งไม่รู้จักมั้ง ผมก็นั่งติดกับแม็กนั้นแหละครับแต่ที่นั่งข้าง ๆ ผมก็คือไอ้ไก่เพื่อนของแม็ก ถัดไปก็เป็นแฟนของไอ้ไก่มัน ผมค่อย ๆ จิบ ๆ ไปเรื่อย ไม่ค่อยไหวครับ กลิ่นเหล้ามันแรง (แจงโจ่มเหรียฐทอง) ไม่ใช่ผู้ดีมีสถุนอะไรหรอกนะครับ ปกติไม่ค่อยกินก็เลยไม่คุ้นกลิ่นในตอนนั้นแต่ตอนนี้กินได้ชินละ ผมพยายามที่จะไม่เมามากเพราะเชื่อหลือเกินว่าแม็กต้องเมามากกว่าผมอย่างแน่ นอน เพราะตอนนี้ผมหันไปมองแม็กตามันหยดหย้อยหยาดเยิ้มซะเหลือเกิน
“เป็นไงบ้าง” ไก่เริ่มถามผม
“ก็สะบายดี”
“ก็ดีแล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไอ้แม็กถึงมาชอบมึงได้ทั้ง ๆ ที่ต่างก็เป็นผู้ชาย” ทำไมผู้ชายรักกันมันผิดเหรอ
“แต่ก็เถอะนะความรักก็คือความรัก”
“กูขอโทษ”
“ไก่ขอโทษเราเรื่องอะไร”
“ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้พวกมึงต้องห่างเหินกันไปไง”
“ช่างเถอะมันเป็นอดีตไปแล้ว”
“มึงดีอย่างนี้นี้เอง ไอ้แม็กมันถึงหลง” โฮะ ๆ ๆ นี้แค่ 79 เล่มเกวียน ยังเหลืออีก 21 เล่มนะ
“จริง ๆ ก็เคยโกรธมึงนะที่มำให้เพื่อนกูเป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้ช่างเถอะชีวิตมัน มึงอย่าหลอกมันแล้วกัน มันเป็นเพื่อนรักกู” ไปบอกเพื่อนมึงเถอะว่าอย่ามาหลอกกู
“มึงน่ารักนะ” อ้าวไอ้ไก่ โน้นแฟนมึงอยู่ทางโน้น กูนะแฟนเพื่อนมึงนะมาชมแบบนี้กูเขิลนะ อีกอย่างเมื่อกี้มึงยังบอกว่าผู้ชายมารักกันได้งัยตอนนี้มึงมาชมกูเนี๊ยะนะ ชักไม่น่า
ไว้วางใจ ผมก็คุยกับแม็กบ้างคุยกับไอ้ไก่บ้างตามประสา จนผมหันไปหาแม็ก อ้าวหายไปไหนแล้วแฟนกู เสียงปรบมือดังกึกก้อง นั้นขึ้นไปบนเวทีตั้งแต่เมื่อไรกัน จะร้องเพลงอีกละสิ แต่ผมก็อดยิ้มไม่ได้ก็แม็กร้องเพลงเพราะนี้นา(เขิลจังแอบชมแฟนตัวเอง)
“ สวัสดีครับ ไม่เจอกันนานนะครับวันนี้ผมก็กลับมาร้องเพลงอีกครั้ง หลังจากที่ผมผ่านมรสุมชีวิต คนรักของผมตอนนี้ก็กลับมาอยู่กับผมอีกครั้ง ขอขอบคุณสวรรค์ที่ยังใจดีกับผม”
จากนั้นก็มีเสียงปรบมือดังกึกก้องอีก ครั้ง พร้อมกับเสียงซุบซิบว่าแม็กคืนดีกับผึ้งแล้วเหรอ มีแต่ไอ้ไก่เท่านั้นที่ยิ้มแล้วหันมามองผม ผมก็เพิ่งทราบจากไอ้ไก่นี้แหละครับว่าตอนที่เราห่างกันแม็กไม่พูดไม่จากับ ใครไม่มาที
่นี้เลยเก็บตัวอยู่แต่ในห้องวันนี้ก็เป็นวันแรกที่แม็กมาที่ร้านและมาร้องเพลงอีกครั
้ง นี้เราสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ(ดีใจจัง)
“และผมขอมอบเพลงนี้ให้กับที่รักของผมครับ”
ได้ยินเสมอ นี้เธอใช่ไหม หรือเสียงใบไม้
ที่ไหวต้องลมเท่านั้น แม้ว่าเราจะไกลห่างกัน
แต่ในใจนั้นยังคิดถึงกันเสมอ จะนานแค่ไหนที่ในวันนี้
ทุกวินาทีฉันยังคอยเฝ้า เฝ้ารอคอยเธอ
ฉันเฝ้าดูดาวเสมอ ยังเห็นเธอส่งสายตาให้กันเรื่อยไป
ฟ้าอาจจะพรากให้เราจากกัน แต่ไม่มีวันพรากเธอนั้นจากใจฉันได้
ฉันจะรู้เพื่อรักเธอตลอดไป แม้สิ้นลมหายใจ รักเธอนิรันดิ์
จะนานแค่ไหน ที่ในวันนี้ ทุกวินาที
ฉันยังคอยเฝ้า เฝ้าคอยเธอ
ฉันเฝ้าดูดาวเสมอ ยังเห็นเธอส่งสายตาให้กันเรื่อยไป
ฟ้าอาจจะพรากให้เราจากกัน แต่ไม่มีวันพรากเธอนั้นจากใจฉันได้
ฉันจะรู้เพื่อรักเธอตลอดไป แม้สิ้นลมหายใจ รักเธอนิรันดิ์
หลังเสียงเพลงของแม็ก เสียงปรบมือเกรียวกราว
“นี้ เธอฉันละอยากเป็นแฟนแม็กจังเลย” เสียงสาว ๆ ที่ยังส่งเสียงแทรกแซงกับเสียงปรบมือ ฮึฮึ แน่จริงมึงก็มาแย่งกูดิ พร้อมกันนั้นแม็กก็ส่งสายตาหวานมาทางผม ผมกำลังจะส่งกลับคืนไปพลันก็เห็นผู้หญิงคนนึงเดินเอาดอกไม้ไปให้แม็ก นั้นผึ้งนี้นา*********** อ้าวผึ้งมาจากไหนอีกละ กำลังจะมีความสุขแล้วเชียว อุปสรรคเยอะจังเลยครับ เอาใจช่วยนะครับ{:5_146:} ใช่...ต้องติดตามตอนต่อไป..รีบมาเขียนน่ะคับ... โอ๊ะโอ .......มาทามมัย ลีใยผึ่่งหายไปนานนึกว่าจร๊ไม่มาซะล๊{:5_119:} ขอบคุรนะคับ ขอบคุณนะคราฟ ขอบคุณครับ ขอบคุณคับบ ขอบคุณครับ ตามอ่านก่อนไม่ได้อ่านหลายวัน :) ตอบกระทู้ โอ๊ต ตั้งกระทู้
สนุกมากๆครับ เอาใจช่วยครับผม อุปสรรคอีกละนะ ขอบคุนคับ{:5_130:} ขอบคุณครับ {:5_135:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
รอตอนต่อไปน่ะครับ ขอบคุณครับ