คุณยังไม่ได้เข้าสู่ระบบ, กรุณาเข้าสู่ระบบก่อนใช้งานเว็บบอร์ด เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน
 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน

 
 
 
ดู: 733|ตอบกลับ: 5

สถานที่เฮี้ยน @ มข.

[คัดลอกลิงก์]

8

กระทู้

5

เพื่อน

591

เครดิต

ลูกน้องหัวหน้าห้อง

Rank: 12Rank: 12Rank: 12

โพสต์
329
พลังน้ำใจ
591
Zenny
5593
ออนไลน์
66 ชั่วโมง
โพสต์เมื่อ 2011-9-10 02:25:27 |ดูโพสต์ทั้งหมด
สะพานขาว
สะพานขาว เป็นสะพานที่สร้างขึ้นในเขตมหาวิทยาลัยขอนแก่นใกล้ๆกับคณะเทคโนโลยี  ประวัติของสะพานขาวถือเป็นเรื่องเล่าที่สืบต่อกันมานานในหมู่นักศึกษาถึงความเฮี้ยน ประกอบกับบรรยากาศโดยรอบสะพานขาวนั้นมีป่ารกและไม่ค่อยมีแสงไฟทำให้ความน่ากลัวเพิ่มขึ้นทวีคูณ  ประวัติสะพานขาวนั้นเล่าว่า สะพานขาวในสมัยก่อนเป็นที่ฝังศพของพวกคอมมิวนิสต์ หลังจากนั้น  พอมีการตั้งมหาวิทยาลัยขอนแก่นขึ้นสถานที่ตรงนี้ก็ถูกสร้างเป็นถนนซึ่งใต้ผืนดินนั้นยังมีศพของเหล่าวิญญาณแค้นที่ไม่ได้ไปผุดไปเกิดฝังอยู่ ทำให้เหล่านักศึกษาในยุคนั้นที่สัญจรไปมาผ่านบริเวณนั้นยามค่ำคืนได้ยินเสียงโหยหวนหรือเห็นกลุ่มคนที่กำลังวิ่งเป็นจังหวะเหมือนทหารในตอนดึกๆเป็นประจำ  บางครั้งก็มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นบ่อยๆ จนทำให้ทางมหาวิทยาลัยต้องสร้างสะพานขึ้นซึ่งยกสูงให้พ้นพื้นดินเพื่อให้ผู้คนที่สัญจรไม่เหยียบย่ำบนผืนดินที่ฝังศพของเหล่าคอมมิวนิสต์ นี่คือเรื่องเล่าในอดีต  และเมื่อไม่นานมานี้ก็ปรากฎมีหนุ่มสาวคู่หนึ่งขับรถผ่านสะพานขาวยามดึกแล้วมีผู้ไม่ประสงค์ดีนำลวดมาขึงไว้กลางสะพาน  เมื่อรถของหนุ่มสาวคู่นั้นแล่นมาถึงสะพานขาว ฝ่ายชายมองเห็นลวดก่อนจึงก้มหน้าหลบแล้วนึกว่าฝ่ายหญิงจะเห็น จึงไม่ได้สนใจอะไร  ชายหนุ่มยังขับรถต่อไปเรื่อยๆจนไปจอดเติมน้ำมันที่ปั๊มแห่งหนึ่ง  และทันทีที่จอดรถ เด็กปั๊มก็ถึงกับอึ้ง พูดไม่ออก เพราะผู้หญิงที่ซ้อนรถมากับชายหนุ่มนั้น "เธอไม่มีหัว" ชายหนุ่มคนนั้นถึงกับช๊อคไปเลยทีเดียว กว่าจะเรียกสติกลับมาได้  สำหรับความเชื่อเกี่ยวกับสะพานขาว เด็กมข.เชื่อว่าหากอธิฐานแล้วกลั้นหายใจวิ่งข้ามสะพานขาวได้ จะสมหวังในสิ่งที่ขอ  และหากคู่รักนับเสาสะพานทั้งสองฝั่งได้เท่ากัน จะเป็นเนื้อคูู่กัน (ซึ่งไม่มีทางเท่ากัน เพราะมันไม่เท่ากันแต่แรก = = )  ปัจจุบันยังคนที่เชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะนำน้ำแดงไปเซ่นไหว้อยู่เป็นประจำ

เสาอากาศหอวิทยุประจำมหาวิทยาลัย
สถานีวิทยุของมหาลัยนั้นอยู่ไม่ไกลจากสะพานขาวมากนัก  เป็นทางที่ค่อนข้างเปลี่ยว มีแต่ป่า เงียบสงัดและวังเวงมากในยามค่ำคืน  เหตุแห่งความสยองนี้อาจารย์ของผมท่านหนึ่งเล่าว่า เมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา มีนักศึกษาคณะวิศวะคนหนึ่งขึ้นไปผูกคอตายบนเสาอากาศนั้น ซึ่งอาจารย์เล่าว่า นักศึกษาคนนี้เป็นเด็กเรียนเก่งมาก ร่าเริง ชอบทำกิจกรรม เพื่อนของเค้าก็บอกว่าไม่น่าเป็นไปได้ เหตุที่ฆ่าตัวตายเพราะปัญหาชีวิต เนื่องจากพี่คนนี้เค้าเป็นเด็กกำพร้า เก็บกดแต่ไม่แสดงออก  คืนหนึ่งพี่คนนี้เครียดเรื่องชีวิตจึงชวนเพื่อนไปดื่มเหล้า แต่เพื่อนไม่ไปด้วย จึงน้อยใจว่าเพื่อนไม่รัก เลยถือเชือกเดินไปยังสระพลาสติกซึ่งอยู่ใกล้ๆกันกับเสาวิทยุเพื่อจะฆ่าตัวตาย  บังเอิญมีคนสวนอยู่ตรงนั้น  ด้วยเพราะลุงแกเป็นคนตรงๆจึงพูดในเชิงว่า  อย่ามาผูกคอตายแถวนี้นะ  กลัวผีหลอก  พี่คนนั้นแกเลยน้อยใจไปใหญ่ (ประมาณว่าจะตายอยู่แล้วยังเป็นภาระคนอื่น เหมือนชีวิตไม่มีค่า)  แกจึงปีนขึ้นไปผูกคอตายยังเสาวิทยุ  คืนนั้นฝนตกหนักมาก  ตอนเช้ามีคนเห็นศพแกห้อยโตงเตงอยู่บนเสาวิทยุ  เจ้าหน้าที่ที่ขึ้นไปเก็บศพบอกว่าขนาดฝนหยุดไปแล้วยังปีนได้ลำบากเพราะมันลื่นมาก  กว่าจะเอาศพลงมาได้ก็นานพอสมควร หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ก็พบจดหมายลาตายซึ่งแต่งเป็นกลอนกล่าวว่า....".จะกี่เดือนกี่ปีกี่พ.ศ.   จะขอรออยู่ที่นี่ไม่ไปไหน  จะขออยู่ที่นี่ตลอดไป  ขอฝากใจไว้ที่มอขอ,",,,,!!!..

หอ16
เป็นหอในเพียงพอเดียวที่ไม่ได้รับการซ่อมแซมและปล่อยให้ทิ้งร้าง  ถึงจะอยู่ในเขตที่ผู้คนแออัด แต่หอ16 สำหรับเด็กมข.แล้ว  ถ้าไม่จำเป็นที่ต้องผ่านยามค่ำคืน จะไม่ผ่านโดยเด็ดขาด  เรื่องเล่าของหอนี้มีอยู่ว่า ช่วงรับน้องของแต่ละคณะ หลังเข้าเชียร์เสร็จตอนดึกพี่ๆจะไปส่งน้องใหม่กลับหอ  ก่อนหน้านั้นก็จะสอบถามว่าน้องคนไหนอยู่หอไหนบ้าง จนเมื่อมีน้องคนหนึ่งตอบว่าอยู่หอ16 รุ่นพี่ทุกคนต่างอึ้งและพูดไม่ออก ก็เลยถามน้องคนนั้นว่าแน่ใจนะว่าหอ16 น้องคนนั้นก็บอกแน่ซะยิ่งกว่าแน่ เพราะช่วงมาหาหอพักก็เดินเข้ามาหอนี้แล้วมีรุ่นพี่ในหอเทคแคร์อย่างดี  ของก็เก็บไว้ในหอหมดแล้ว และพักมาได้หลายคืนแล้ว  รุ่นพี่ทุกคนต่างก็อึ้งแล้วบอกว่าให้น้องไปนอนที่ห้องพี่ก่อนแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยกลับหอ น้องคนนั้นก็ตกลง   พอเช้าตรู่  รุ่นพี่ก็พาน้องคนนั้นมาที่หอ16 ปรากฏว่าหอที่น้องเล่าเมื่อคืนนั้นมันรกร้าง ไร้ผู้คน มีต้นไม้ขึ้นปกคลุม มีแผ่นไม้ตอกตะปูปิดตายประตูหน้าต่างห้องพักและทางเข้า น้องคนนั้นอึ้งไปพักใหญ่  จากนั้นรุ่นพี่ก็ช่วยกันแงะไม้กระดานเพื่อไปยังห้องพักของน้องคนนั้น ปรากฎว่าข้าวของยังอยู่ครบและถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ แต่สภาพห้องนั้นแทบดูไม่ได้ มีฝุ่นเยอะมาก หยากไย่เต็มเพดาน  เตียงแลดูเก่าเต็มทน  หลังจากนั้นไม่นาน น้องใหม่คนนั้นก็ลาออกจากมหาลัยไป  ปัจจุบันหอ16ยังไม่มีใครกล้าย่างกรายเข้าไปในยามค่ำคืน

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,ประสบการณ์ตรงจากสะพานขาว,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
วันหนึ่งในฤดูหนาว ผมขับรถจักรยานยนต์ไปกับเพื่อนเพื่อไปทำธุระ เส้นทางที่ผมจะไป ใกล้ๆกับเส้นสะพานขาว และด้วยความอยากลองของ ก็เลยแวะขี่ไปยังสะพานขาว ตอนนี้จำได้ว่าเวลาตี2กว่าๆ อากาศหนาวมาก ผมจึงขับรถช้าๆเพื่อจะได้ไม่หนาวมาก  เมื่อมาถึงสะพานขาวผมกับเพื่อนก็ไม่ได้พูดคุยอะไรผมก็ขับไปเรื่อยๆจนมาถึงช่วงกลางสะพานผมก็สังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงยืนอยู่ป่าข้างสะพานขาว เธอยืนยิ้มมาที่ผมกับเพื่อน  ผมตกใจมาก แต่ก็ไม่พูดอะไร ตอนนั้นผมก็คิดว่าผมเห็นคนเดียวเลยไม่กล้าพูดอะไรมากและบวกกับความตกใจทำให้ผมคิดว่าเงียบเสียจะดีกว่า และทันใดนั้นเองก็มีเสียงผู้หญิงพูดมาดังมากว่า"กูรู้ว่ามึงเห็น"  เท่านั้นแหละครับ  บิดจนแฮนด์รถจะหลุด  ไม่สนอีกแล้วว่าใครจะได้ยินใครจะเห็นไม่เห็น นาทีนั้นรถล้มก็ไม่กลัว  มาตั้งสติได้ก็ตอนอยู่สนามฟุตบอลของมอ ก็เลยหันมาถามเพื่อนว่า แกเห็นอย่างที่เค้าเห็นไหม  มันบอกเลยว่า อย่าได้สาธยายถ้าเป็นมันมันบิดตั้งแต่เห็นแล้ว ไม่ต้องรอให้ได้ยินเสียงหรอก   ,,เหอะๆๆ  ....นอกจากสามที่ที่กล่าวมา ยังมีอีกหลายเรื่องเล่าของชาวมอดินแดงที่เล่าสืบต่อกันมา ถ้ามีเวลาว่างจะโพสอีกนะครับ  ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่าน  มือใหม่หัดเขียน  ผิดพลาดยังไงแนะนำด้วยนะครับ  
ดูบันทึกคะแนน
   khaoz Zenny +5

5

กระทู้

270

เพื่อน

5909

เครดิต

M.D.A

โพสต์
4540
พลังน้ำใจ
5909
Zenny
75862
ออนไลน์
1565 ชั่วโมง
โพสต์เมื่อ 2011-9-10 09:29:52 |ดูโพสต์ทั้งหมด
คิดถึงคนไกล นานนักรู้ไหมที่ไกลห่าง หัวใจดวงนี้ช่างอ้างว้าง รอคอยอย่า

0

กระทู้

0

เพื่อน

291

เครดิต

นักศึกษา

Rank: 8Rank: 8

โพสต์
1
พลังน้ำใจ
296
Zenny
855
ออนไลน์
0 ชั่วโมง
โพสต์เมื่อ 2011-9-21 23:56:25 |ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบอ่ารค่ะ

30

กระทู้

17

เพื่อน

4044

เครดิต

รองประธานนักศึกษา

Rank: 20Rank: 20Rank: 20Rank: 20Rank: 20

โพสต์
1074
พลังน้ำใจ
4044
Zenny
16708
ออนไลน์
161 ชั่วโมง
โพสต์เมื่อ 2011-9-23 01:12:57 |ดูโพสต์ทั้งหมด
OK,

0

กระทู้

0

เพื่อน

26

เครดิต

น้องใหม่เฟรชชี่

Rank: 4

โพสต์
9
พลังน้ำใจ
26
Zenny
202
ออนไลน์
0 ชั่วโมง
โพสต์เมื่อ 2011-9-24 10:02:16 |ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

0

กระทู้

0

เพื่อน

113

เครดิต

นักศึกษา

Rank: 8Rank: 8

โพสต์
89
พลังน้ำใจ
113
Zenny
937
ออนไลน์
10 ชั่วโมง
โพสต์เมื่อ 2011-9-29 19:42:03 |ดูโพสต์ทั้งหมด
น่ากลัวมาก
อ่านไปต้องหันหลังไปตลอดเวลา
ขอบคุณมาก
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีการขอบคุณและแบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง

    ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและ ไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริง หรือชื่อผู้เขียนที่ได้เห็นคือชื่อจริง ดังนั้นผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง และ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบข้อความ” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ ©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก
    โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|

GMT+8, 2014-7-11 06:52 , Processed in 0.133301 second(s), 31 queries .

© 2001-2011 Powered by Discuz! Theme By Yeei!

ขึ้นไปด้านบน