จีโฟกาย.คอม

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
 
ดู: 1245|ตอบกลับ: 21
ซ่อนแถบด้านข้าง

(EDEN) พันธุกรรมอมตะ บทที่ 1

[คัดลอกลิงก์]

ประธานนักศึกษา

โพสต์
78
พลังน้ำใจ
3490
Zenny
10727
ออนไลน์
952 ชั่วโมง

เขียนตามกระแสคนอ่านครับ เอามาลงเผื่อเงียบ มันออกโหดไปหน่อยสำหรับ EP แรกนะครับ แต่ทั้งโหดทั้งเดือดแน่นอน เรื่องนี้ น้อมรับทุกความเห็นนะครับ ฉาก NC จะพยายามใส่เยอะๆ ให้อิ่มๆนะครับ มีเรื่องที่คล้ายๆกันอยู่แต่ก็ไม่คล้ายซะทีเดียว ก็ตามนั้นครับ ชื่อตัวละครเลยไปยืมมาจากเขาบ้าง แต่ก็ ฆ่าตายเรียบตั้งแต่ EP แรกเลยครับ แฮะๆ

ชอบไม่ชอบ แนะนำได้ครับ พยามทำลงเรื่อยๆ

เรื่องนี้คือ ภาคต่อ ของ EDEN อาจเป็นภาคสุดท้ายนะครับ ผมไม่แน่ใจว่า จะมีต่อไหมนะ

-------------------------------------

(EDEN) พันธุกรรมอมตะ

บทที่ 1
สิ่งมีชีวิตประเภท ปรสิท
“เมื่อเราต้องการปกป้องใครสักคน เราพร้อมจะทำทุกอย่างแม้ว่าจะเดิมพันด้วยชีวิตก็ตาม”
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง เสียงปืนลูกซองระบบกึ่งอัตโนมัติมีซองแมกาซีนสิบนัดกำลังสาดวิถียิงลงไปตรงหน้าพุ่งใส่ อสุรกายลำตัวยาวสีน้ำตาลเข้ม แม้จะเป็นปืนรุ่นใหม่พลังทำลายรุนแรง ยิงได้รวดเร็วเพียงไหน แต่กลับทำได้เพียงกระแทกใส่พวกมันให้โซเซเท่านั้น
“ถอย.....ถอย......” แดนหัวหน้าทีมควักระเบิดออกจากซองเสื้อ เขารับหน้าที่สำรวจเรือขนส่งที่พึ่งเกิดเหตุวินาศกรรมลำนี้ แต่ไม่คิดว่าจะเจอกับสิ่งที่ไม่คาดฝัน ทันทีที่โยนระเบิดใส่มันทุกคนก็รีบหนีไปอีกห้องแล้วปิดประตูเหล็กหนาต้านเอาไว้
อสุรกายมีรูปลักษณ์ยาวคล้ายงู ส่วนหัวบานหยักผิวเรียบ ทั้งแข็งและหนา ทุกคนชะงักตาค้างกันในแวปแรกที่เห็นมันปรากฏตัว มันไม่ได้ต่างอะไรเลยกับไอ้จ้อนขนาดมโหฬาร
ตูม! เสียงระเบิดดังลั่น กระแทกใส่ประตูจนสะเทือนไปทั้งลำเรือ ในมือกำปืนนิ่งหวังเพียงอย่างเดียวคือไอ้ตัวเวรนั่นต้องตายหรือบาดเจ็บซะบ้าง ไม่ทันจะเปิดประตูออกลางสังหรณ์ก็บอกได้ว่า พวกมันยังไม่ตาย
“พวกเราต้องกลับขึ้นไปข้างบน เรียกฮ.กลับมารับ กระสุนทำอะไรมันไม่ได้ ระเบิดก็คงเช่นกัน” แดนเช็กสภาพอาวุธพร้อมสั่งลูกทีมอีกสามคน
“มันแดกระเบิดพี่ไปแล้วลูกหนึ่ง ผมว่ามันตายแล้วละ” พีทผู้เป็นทั้งเพื่อนและรุ่นน้องที่เชื่อฟังคำสั่ง หนุ่มใบหน้าคมสันผิวสีน้ำผึ้งพูดขึ้นพร้อมตรวจกระสุนในรังเพลิง สำหรับเขากับแดนแล้วเคารพกันเหมือนเป็นพี่น้องต่างพ่อแม่
“เรายังวางใจไม่ได้...” แดนย้ำหนักแน่นพูดไม่ทันจบพวกมันก็กระแทกใส่ประตู
ปัง ปัง เสียงดังลั่น รุนจู่โจมเล่นงานประตูเหล็กหนายุบยู่ผิดรูป ทุกคนเข้าใจได้ทันทีว่าแม้ระเบิดก็ไม่ระคายผิวมัน เหมือนว่าเจ้าสิ่งนั้นจะไม่ได้รับบาดเจ็บด้วยซ้ำไป พวกมันคงทะลุออกมาในอีกไม่ช้า
“ไป ไป ไป” แดงแผดเสียงดังลั่น เขาค่อยๆ ถอย ส่งลูกทีมไต่บันไดหนีขึ้นช่องทางฉุกเฉินไปยังดาดฟ้าเรือทีละคน
ยิ่งขึ้นไปใกล้ทางออก ยิ่งได้ยินเสียงปืนดังลั่นจากทุกส่วนของเรือ ทีมจู่โจมที่แบ่งออกเป็นสามหน่วยตอนนี้คงมีสภาพการณ์ไม่ต่างกันนัก
ปัง ปัง ปัง! แดงยินสกัดเอาไว้สุดกำลัง ประตูถูกกระแทกรุนแรงจนเปิดออก สภาพของกระดอขนาดยักษ์ที่มีชีวิตเหมือนอสูรร้าย กำลังขยับหัวงึกงัก แล้วพุ่งโฉมตรงเข้าใส่หัวหน้าทีม มันโอบรัดร่างกำยำของแดนเอาไว้จนแทบแหลก
“อ๊าก............”
“พี่แดน..........” พีทร้องสุดเสียง สาดกระสุดใส่อย่างระวัง หวังที่จะหาจุดตายให้เจอ แต่ไม่เป็นผล
“หนีไป อ๊าก...............” แดน หยิบระเบิดออกมา แต่ไม่ทันดึงสลัก เรี่ยวแรงก็ปลิดเปลี้ยลงไปจนระเบิดหลุดมือ ตรงกลางส่วนหัวของอสูรกำลังสำรองเมือกน้ำคล้ายกรดใส่ร่างเขา กรดนั่นทำลายอนินทรีย์สารจนสิ้นซาก เสื้อผ้าและอาวุธถูกหลอมละลายกลายเป็นเมือกไปกับน้ำพวกนั้น ร่างของแดนเปลือยเปล่า
“หนี....” หัวหน้าทีมหนุ่มผู้สิ้นท่าพูดไม่ทันจบ หัวหยักบานก็งับเข้าที่กะโหลกของนักรบหนุ่ม นาทีนั้นบางสิ่งเกิดขึ้น เมือกน้ำพุ่งไหลออกจากปลายหัวบานใหญ่ พุ่งใส่ใบหน้าของนักรบหนุ่มทะลักเข้าใส่ ทุกทวารตรงส่วนหัว เมือกน้ำที่แฝงไว้ด้วยสิ่งมีชีวิตนับร้อยกำลังวิ่งพล่านเข้าไปในร่างกายของแดน ร่างกายกระตุกดิ้นอย่างทรมาน มันหยุดโอบรัดร่างของแดดแต่ยังคงคาบหัวเอาไว้ เรือนร่างเปลือยเปล่ากำลังกระเสือกหาทางรอด กระดอของแดนที่กำลังอ่อนปวกเปียกพลันขยับตัวขึ้นตั้งแข็ง กระดอหนุ่มที่เคยยาวเจ็ดนิ้วกำลังงอกบวมยาวพร้อมรบ มันใหญ่โตขึ้นราวกับลูกโป่งน้ำ ขณะที่ผิวหนังและกล้ามเนื้อของแดนกำลังซูบซีดลงอย่างช้าๆ
“พี่แดน.....” ภาพแสนพิลึกพิลั่น พีทลั่นไกใส่เจ้าอสูรจนหมดรังเพลิง กระสุนส่วนหนึ่งปลิดชีพแดนให้พ้นจากความทรมาน กระดอของแดนยาวยืดจากตัว ความยาวเหมือนงู ร่างมันไหลลงไปกองกับพื้น หลุดออกจากเป้ากลางลำตัว นี่คือกลวิธีการเพิ่มจำนวนของพวกมัน สารอะไรก็ตามที่ไหลเข้าสู่ร่างกายเรา จะปลุกให้กระดอของเราเปลี่ยนสภาพเป็นหนึ่งใน
“ไอ้ตัวเชี้ย” พีทหยิบระเบิดจากพื้นขึ้นมาถือดึงสลัก เขามองเพื่อนอีกสองคนที่ขึ้นไปถึงดาดฟ้าเรือได้สำเร็จ มองทั้งสองคนนั้นด้วยสายตาเศร้า เขาคงเป็นคนที่ต้องคอยสกัดไอ้อสูรนี่ไว้ก่อนที่มันจะหนีขึ้นไปกัดกินเพื่อนข้างบน
แทบไม่ทันระวังกระดอของแดนที่ตอนนี้กลายเป็นอสุรกาย ผงกหัวขึ้นแล้วพุ่งไปรัดที่ขาของพีท หัวหยักฉกมุดเข้าในรูก้นด้วยความเร็ว
“อ๊าก...............” พีททรุดลงกับพื้น หายใจไม่ออกด้วยความเจ็บปนจุก ไม่เคยคิดว่าจะเสียตัวให้กับกระดอของชายผู้เคารพเหมือนพี่ มือเขาดึงสลักระเบิดออกมาจนหมดแล้ว มันคงกำลังนับถอยหลังจากนี้เขาจะอำลาโลกไปพร้อมอสูรพวกนี้
ความร้อนในช่องท้องแผ่ซ่าน บางอย่างกำลังวิ่งพล่านไปทั่วร่างกายเหมือนหลายอย่างในตัวฉีกขาด ตรงเป้ากางเกงกำลังขยับไหวไปมาหัวกระดอของเขาทำหน้าที่เกินคำสั่ง มันแหกกางเกงกับชั้นในออกแล้วขยับตัวไหลพุ่งออกจากร่างกาย สติเขาพร่าเลือนด้วยเลือดและเนื้อที่ถูกสูบออกไป
ตูม...... เสียงระเบิดดังลั่น ทุกอย่างเงียบงันภายใต้กลุ่มควันเขม่าสีเทา
สองนายทหารที่เหลือเซน กับทิวมองหน้ากันคิดเพียงแค่ต้องเอาตัวรอดกลับไปบอกเรื่องที่เกิดขึ้นบนเรือ บางทีคงไม่มีใครรอดสักคนจากอสูรพวกนี้
กว่าจะรู้ตัวรอบข้างตัวกลับมีพวกมันรล้อมเอาไว้หมด ไอ้จ้อนขนาดเล็กกว่าตัวพ่อตรงชั้นล่าง จำนวนพวกมันเกินนับได้ ไม่ต่างอะไรกับกองทัพมด พวกมันแต่ละตัวอ้วนอวบเหมือนงูต่างขนาด สองหนุ่มหลังพิงกันอย่างจนตรอก ปลายกระบอกปืนเล็กยิงไปที่พวกนั้น นัดเล่นนักเล่า แต่ไม่ได้ผล พริบตานั้นเองพื้นที่เหยียบยืนคือฝาปิดจากห้องด้านล่างถูกกำลังมหาศาลดันจนเปิดออก งูขนาดเท่างูเหลือมสองตัวที่แค่เห็นก็รู้ดีว่ามันคือกระดอของ แดนกับพีท กำลังชูหัวงึกงักคล้ายคุยกัน แรงกระแทกเมื่อครู่ส่งสองหนุ่มลงไปกองกับพื้นปืนกระเด็นไกลจากตัว
ทั้งคู่พยายามทำใจเย็นค่อยๆ ยื่นมือไปจับปืน ทั้งมนุษย์กับอสูรต่างจดจ้องมองท่าทีกันและกัน เหมือนกำลังเล่นเกมใครขยับตาย ไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกระบอกปืน งูผู้พัฒนามาจากกระดอของแดนนายทหารรุ่นพี่ก็พุ่งมุดตัวเข้าใส่ปากทิวไปเต็มคำ มันทะลวงเข้าใส่ลำคอจนหายใจไม่ได้ ทิวทรุดลงกับพื้น กรามถูกแหกอ้าออกเกินกว่าเหมือนการอ้าปากธรรมดา กระดอของแดนจะขยับมุดลงลำคอไปเรื่อยๆ
“ไอ้เชี้ยทิว...” เซนรีบคว้าปืน แต่ไม่ทันกาล เขาถูกกระแทกจนล้มจากพวกมันอีกตัว กว่าจะรู้ตัวร่างกายก็เจ็บจุกตรงท้องกับก้น ดานหลังถูกอสูรที่โตมาจากกระดอของพีทกำลังมุดเสือกเข้ามาในตูด มันปล่อยน้ำเมือกออกมามากมาย จนร้อนฉ่าไปทั้งรู
“อ๊าก.....” เซนร้องลั่นอย่างทรมาน
เป้ากางเกงของสองหนุ่มกำลังขยับ ไม่นานนักกระดอทั้งสองสองหนุ่มก็ได้รับอิสรภาพ มันค่อยๆ ออกจนหลุดจากร่างกายกำยำของสองทหาร พวงไข่ที่เคยห้อยอยู่ถูกเปลี่ยนสภาพเป็นเครื่องในของพวกมัน ทั้งสองนายทหารนอนแน่นิ่งด้วยร่างกายแห้งกรังสิ้นชื่อ
อสูรที่พึ่งตื่นขึ้นมาดูโลก พวกมันต่างรู้วิธีหาอาหาร และวิธีสร้างเผ่าพันธุ์ หากพระเจ้ากักขังปีศาจเอาไว้ด้วยการจองจำ นี่อาจเป็นวิธีที่มันใช้พังพันธนาการเหล่านั้น อิสรภาพอยู่เพียงแค่เอื้อม เสียงปืนเงียบไปได้สักพักแล้ว ทีมสำรวจทุกคนคงตายกันหมด บางทีเจ้าโลกอาจเป็นมนุษย์ต่างดาวที่พระเจ้าสร้างและผนึกมันเอาไว้ในส่วนหนึ่งของยีนส์และทิ้งร่องรอยไว้ในมนุษย์เพศชายทุกคน
พวกมันรวมตัวกันขึ้นมาจากใต้ท้องเรือ สีสันของพวกมันเหมือนมนุษย์ รูปร่าง ไม่ต่างอะไรกับหลายแสนล้านปีที่อยู่กับมนุษย์มา ในเวลานี้พวกมันเป็นอิสระไม่ต้องการร่างกายมนุษย์อีกต่อไป พวกมันเติบโตได้ด้วยตัวเอง ขนาดของพวกมันใหญ่ เป่ง เติบโตได้เกินกว่าจะคาดคิด หัวหยักบานหราของพวกมันชูคอ บางตัวใช้ปลายหนังหุ้มอำพรางร่างคล้ายนอน บางตัวหัวหยักบานฉ่า บ่งบอกถึงพิษในร่างที่ร้ายกาจรุนแรง บางตัวมีร่างกายกำยำแสดงถึงความแข็งแกร่งและพละกำลัง ต่อแต่นี้ชะตากรรมของมนุษย์โลกกำลังสั่นคลอน
-------------------------------------------------------------------
เซอิจิยืนมองร่างที่ถูกแช่แข็งของสิงหาในตู้กระจก ร่างหายเปลือยเปล่ากำลังถูกเก็บรักษาเอาไว้ด้วยความเย็น ภาพนี้ช่างเจ็บปวดไปทั้งหัวใจ ถ้าไม่ใช่เพราะสิงหาแอบเอายาพวกนั้นฉีดเข้าไปในร่างเพื่อทดลองกับตัวเองแล้วเกิดผลข้างเคียง ยานั่นกำลังทำร้ายร่างกายเขา เซอิจิจึงต้องใช้วิธีช่วยคือการระงับการทำงานของร่างกายทุกส่วนเอาไว้โดยการแช่แข็ง มันไม่ได้ต่างอะไรกับการตาย...สิงหาได้ตายไปแล้วตั้งแต่เข้าสู่กรรมวิธีนี้ การย้อนระบบเก็บรักษายังไม่ถูกคิดค้นขึ้น หนทางการช่วยเหลือจึงมืดบอด
“อีเดน ผมทำทุกอย่างตามที่คุณบอกแล้ว ถ้าคุณรู้วิธีช่วยเขาก็ได้โปรดทำอะไรสักอย่าง” เซอิจิพูดเสียงเศร้า เบื้องหลังของเขาเป็นมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ ใจกลางมี รูปภาพเป็นดวงตาขนาดใหญ่
“สภาวะเซลล์ของคนไข้ยังไม่ก้าวเข้าสู่ความเสถียรในระดับ อดัม การหยุดละลายน้ำแข็งในตอนนี้อาจส่งผลทำให้เซลล์เสื่อมสลายก่อนเวลาอันควร” เสียงพูดของคอมพิวเตอร์ดังขึ้น
“แต่เรื่องทั้งหมดมันเริ่มเพราะใครกันละ เวรเอ้ย” เซอิจิระบายออกมาด้วยความโกรธ
“ความโกรธ คือ สภาวะทางอารมณ์แปรปรวน จากข้อเหตุผลที่คุณทราบดีทั้งหมด ในขั้นตอนการทดลองมีข้อสงสัยที่นำพาไปสู่ขั้นตอนต่างๆ มากมาย สิ่งเป็นไปเพื่อการตามหายีนส์ต้นกำเนิดของ อดัม เพื่อสร้างโลกในอุดมคติเท่านั้น” เสียงบรรยายของคอมพิวเตอร์พูดโต้ตอบกลับมา
“แต่ทั้ง คีอัส กับ อโครดัสของแก ทำให้คนตายไปเท่าไรแล้ว แล้วยังเกมบ้าๆ อย่าง...เกมแจกเงินนั่นอีก แกสร้างความปั่นป่วนกับจิตใจมนุษย์ แล้วยังมีคนที่ต้องตายไปเพราะยาของแกอีกกี่คนเคยนับไหม”
“กลไกร่างกายของมนุษย์ มีผลต่อสภาวะจิตใจ ร่างกายสามารถสร้างพลังงานเพื่อเอาตัวรอดได้มากมาย การวิวัฒนาการเริ่มต้นจากตรงนั้น”
“โลกในอุดมคติ อดัมที่แกพูดถึง มันคุ้มค่าจริงๆ หรอ” เซอิจิไม่เคยเชื่อเช่นนั้น อย่างน้อยในตอนนี้บันไดเพื่อการก้าวถึงปลายทางสวยหรูนั่นก็มีสิงหาเป็นขั้นที่ต้องเหยียบผ่าน
“การสร้างโลกในอุดมคติ คือแนวความคิดของผู้ให้กำเนิด”
“คำเตือนฉุกเฉิน มีการละเมิดความปลอดภัย ตรวจพบบางสิ่งเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ตกกระทบกับวัตถุใกล้กับทะเล” อีเดนเปลี่ยนเสียงในห้องดังลั่นเป็นสัญญาณเตือนภัย
ระบบของอีเดน สร้างขึ้นจากอัลกอริทึ่มอัจฉริยะ ที่สามารถประมวลการคิดในรูปแบบตรรกศาสตร์ โดยสามารถสร้างโปรแกรมต่างๆ ให้ตัวเอง และแทรกแซงการทำงานของอุปกรณ์ได้ทุกอย่าง อีเดนคือสิ่งไม่มีชีวิตที่มีตรรกะความคิดชั้นสูง บนหน้าจออีเดนแสดงภาพ เล็กๆ ขึ้นมาตรงหน้าจอ
“ตรวจพบแรงปะทะจากสิ่งที่ไม่ทราบแน่ชัดที่ท่าเรือ นี่คือภาพจากการถ่ายทอดทางดาวเทียม และนี่คือภาพวงจรปิดที่แฮกมาได้ จากลำเรือก่อนสัญญาณในเรือจะถูกตัดขาดไป บางสิ่งที่เป็นภัยต่อมนุษยชาติ ทำให้เราควรปลุกยีนส์อดัมให้เร็วที่สุด”
เมื่ออีเดนพูดจบภาพในกล้องก็ถูกขยายขึ้นจนเต็มหน้าจอใหญ่ เซอิจิเดินมาดูใกล้ๆ ก็ทรุดร่างลงไปกองกับพื้น สิ่งที่เห็นและกำลังฉายอยู่ตรงนั้นทั้งโหดร้าย ป่าเถื่อน พิลึกสุดพรรณนา
----------------------------------------------------------------------
ชั้นบรรยากาศนอกโลก สิ่งแปลกปลอมกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ มันเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ภายในมีรูพรุนเต็มไปหมด ขนาดของมันไม่ได้ใหญ่โตจนถูกตรวจจับด้วยระบบจากนาซ่า ผลการวิเคราะห์เชื่อว่าความเสียหายของมันไม่ได้ส่งผลกระทบพอที่จะทำร้ายระบบนิเวศ จึงไม่มีการแจ้งเตือนในส่วนนี้ มันจึงถูกมองว่าเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติเท่านั้น ดาวตกคือเศษชิ้นส่วนหรือหินโสโครก มันมักจะถูกเผาไหม้ไปจนหมดบนชั้นบรรยากาศเมื่อเข้าใกล้โลก
เศษหินชิ้นนั้นกำลังเคลื่อนที่เข้ามาตามแรงโน้มถ่วงที่ดึงดูด
ในค่ำคืนที่แสงถนนยังคงบดบังท้องฟ้า ทุกคนมองเห็นดาวตกดวงสวยกำลังพุ่งผ่านอากาศลงมาจนกลายเป็นแสงสีแดงส้ม เปลือกหินปะทุแตกออก ร่างของสิ่งมีชีวิตสีเทารูปร่างคล้ายมนุษย์ถูกแช่แข็งภายใต้ผลึกแข็งสีเทานั่น ร่างนั้นไม่มีวี่แววว่ามีชีวิต หน้าตาของมันก็ไม่ได้เป็นมิตร ร่างกายใหญ่โตกว่ามนุษย์ธรรมดาสองเท่า ที่สำคัญคือไม่มีเครื่องเพศที่ระบุได้ว่าเป็นชายหรือหญิง แต่ผลึกสีเทาขนาดคล้ายโลงศพนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เหลือรอดจากการลุกไหม้ ประกายไฟสุดท้ายหายไปบนขอบฟ้า คนแถบชายฝังไล่เรียงตั้งแต่ ชลบุรีจนถึงตราดรับรู้การมีอยู่ของมัน โดยเฉพาะระยองจะเห็นได้ชัดเจนที่สุด เพียงแค่อึดใจเดียวเท่านั้น มันก็หายตัวไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สำหรับทุกคนมองว่าเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่สวยงามแต่ทว่า...
บนเรือบนสินค้ากลางมหาสมุทร ที่กำลังรอรอบเพื่อเข้าเทียบท่า บางสิ่งลอยคว้านมาจากอากาศ พุ่งกระแทกใส่ตัวเรือจนโยกคลอนทั้งลำ มันเจาะผ่านตู้คอนเทรนเนอร์บนลำเรือนับสิบตู้
ตูมๆๆๆๆๆ เสียงดังสะเทือนไปทั้งเรือพร้อมกับไฟลุกไหม้ ลูกเรือพากันวิ่งหน้าตั้งช่วยกันดับไฟ
ทุกอย่างสงบลง กัปตันหนุ่มวัยสามสิบเดินเข้ามาสำรวจความเสียหายสิ่งที่เกิดขึ้น อีกหลายร้อยชีวิตบนเรือมองดูวัสดุประหลาดที่อยู่ใต้ผลึกสีเทาโปร่ง รูปทรงเหมือนแก้วแต่กลับแข็งแกร่ง แม้ชนเข้ากับคอนเทรนเนอร์แต่ไม่มีแม้แต่ริ้วรอย ร่างกายที่บรรจุอยู่ภายใน ดูประหลาดเกินกว่าจะเป็นมนุษย์ ลูกเรือคนหนึ่งใช้เหล็กทุบลงไปที่ผนึกแก้วแรงๆ มันไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน ทุกคนบนเรือสงสัยกับเจ้าสิ่งประหลาดที่ไม่เคยเห็นนี้
“ลองเอาเครื่องเจียมาเจาะ......” กัปตันสั่งพลางใช้มือวางทาบลงไปที่ผลึกสีเทา รอยปริร้าวเล็กๆ เกิดขึ้นกลางฝ่ามือนั้น รอยปริร้าววิ่งลั่นไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย อากาศพุ่งเข้าไปในหีบแก้วเหมือนด้านในเป็นสุญญากาศ ร่างมนุษย์ต่างดาวภายในแตกฟุ้งกระจายพุ่งออกเป็นฝุ่นละอองอณูเหล่านั้นพุ่งจากรอยรั่วเล็กๆ ฉีดไปทั่วร่างกัปตันหนุ่ม ผงพวกนั้นแทรกตัวเข้าไปในระบบหายใจ อีกส่วนเกาะอยู่บนผิวและผสมเข้ากับเหงื่อ แปรสภาพกลายเป็นเมือกเหลวสีเทาซึมเข้าสู่ร่างกาย เขาทรุดลงกับพื้นเหมือนคนกำลังจะขาดอากาศหายใจ
“อ๊าก.............อั๊กๆ ..............” เขากระอักไอออกมาเหมือนจะขาดใจตายก่อนจะล้มลงและสิ้นสติไป
ภายในผลึกแก้วที่เหลืออยู่ตอนนี้ คงเหลือเอาไว้ด้วยโครงข่ายเส้นใยสีแดง มันไม่ต่างจากโครงข่ายพยาธิที่ก่อรูปเป็นร่างมนุษย์ต่างดาวตนนั้น มันนิ่งแข็ง บางส่วนที่สัมผัสอากาศเริ่มเคลื่อนไหว
กัปตันถูกพาออกจากที่เกิดเหตุไปยังห้องปฐมพยาบาล พวกลูกเรือส่วนหนึ่งตามมา อีกส่วนยังคงจับตาดูว่าจะตัดผ่าของประหลาดนั่นออกอย่างไร
พวกเขาสังเกตว่าเส้นใยพวกนั้นขยับมากขึ้นราวกับกำลังตื่นจากการหลับใหล พวกมันยับมาใกล้ทางออกที่เป็นรูเล็กๆ แล้วพุ่งออกมา มันตรวจจับความร้อนจากมนุษย์แล้วพุ่งเข้าใส่ลูกเรือที่อยู่ใกล้ที่สุดร่างของมันยืดออกแล้วแทงทะลุเข้าไปในลำคอ จนกะลาสีหนุ่มล้มลง พริบตานั้นเองที่ กางเกงขาสั้นของลูกเรือคนนั้น มีบางสิ่งขยับเคลื่อนออกมา ร่างกายของเขาค่อยๆ ซูบซีดลงเหมือนโครงกระดูก สิ่งที่โผล่ออกมาจากร่างนั้นมีขนาดใหญ่ขึ้น หน้าตามันชวนอาเจียน ร่างโชกเลือดของมันเหมือนงูตัวยาวขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าท่อนแขน แต่หน้าตาของมันกลับเป็นเหมือนกระจู๋ของผู้ชาย อีกตัวที่โผล่ออกมาจากร่างก็คือตัวที่เข้าไปตอนแรก เวลานี้มันมีขนาดใหญ่ขึ้น
“อ๊า...............” พวกลูกเรือที่เห็นห้องโวยวายแบบคนเสียสติ ความโกลาหลได้เริ่มต้น พวกที่เหลือพุ่งออกจากโลงสีเทาเหมือนห่ากระสุน พุ่งโจมตีใส่ทุกคนราวกับเป็นปืนลำกล้องอัตโนมัติ
คนที่ถูกโจมตีล้มลงโดนสูบกินชีวิต มวลของเหลวในร่างเหือดหายไป ขนาดของเส้นเล็กๆ พวกนั้นเริ่มขยายใหญ่ขึ้น จนคล้ายงู จำนวนพวกมันเพิ่มขึ้น พวกมันได้สมาชิกใหม่จากความเป็นชายของลูกเรือพวกนั้น ซากศพจำนวนมากนอนเกลื่อนไปบนพื้นจำนวนของพวกมันมหาศาลไม่ต่างอะไรกับฝูงหนอนตอมศพ
เสียงของลูกเรือเงียบลงไปได้สักพักแล้ว ทั้งกัปตันกับลูกเรือที่หนีรอดไป ยังคงหลบอยู่ในห้องสะพานเรือที่ควบคุมทิศทาง พวกเขาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นจากกล้องวงจรปิด ลูกเรือที่ยังรอดวิ่งหนีไปทั่วลำเรือ พวกเขาต้องหนีลงด้านล่างเพราะพวกมันยึดดาดฟ้าเอาไว้เกือบทั้งหมด
คนที่ตายถูกพวกมันที่ตัวใหญ่ลากร่างลงไปยังก้นเรือ จุดที่เป็นแหล่งพลังงานความร้อน พวกมันพ่นเมือกออกจากลำปล่องเหมือนน้ำเชื้อที่สาดกระเซ็น น้ำนั่นละลายทุกอย่างได้ในพริบตา
ลูกเรือคนหนึ่งวิ่งหนีมาที่สะพานเรือ กรีดร้องเสียงดังลั่น
“ช่วยด้วย ช่วย ช่วยเปิดประตู” เขาทุบประตูดังลั่น ปึงๆๆๆๆๆๆ
“เฮ้ยไปทางอื่นสิวะ” คนในห้องตะโกนตอบ
“ช่วยกู....” ไม่ทันจะพูดจบ สัตว์ประหลาดที่ตามประกบมาก็สำรอกน้ำเมือกพ่นใส่เขาจากด้านหลัง ร่างกายเขาไม่ได้ละลายลงไป แต่เสื้อผ้าด้านหลังละลายออกจนเปลือยเปล่าพร้อมประตูและผนังเหล็ก ทุกอย่างที่สัมผัสเมือกนั่นกลายสภาพเป็นของเหลว
“อย่า อย่า” ลูกเรือผู้โชคร้ายร้องลั่น เขาคลานหนีอย่างกระเสือกกระสนเพื่อเอาตัวรอด หัวบานหราของดุ้นยักษ์ที่ใหญ่เกินกว่ามนุษย์ผู้ชายคนไหนในโลกพุ่งเสียบเข้ามาในรูตูดแล้วพ่นน้ำมากมายออกมา
“อั๊ก.............อ๊าก.............” ร่างของกะลาสีหนุ่มนอนตาเหลือกอยู่กับพื้น กระดอที่เคยยาวใหญ่ที่สุดในเรือลำนี้เวลาอาบน้ำในห้องน้ำรวม กำลังหดเล็กด้วยความกลัว เมื่อร่างกายได้รับสารบางอย่างจากพวกมันที่พุ่งเข้าสูบกินภายใน หัวบานถอกตรงเป้าก็ค่อยๆ ผงาดตัวขึ้นมาจนใหญ่เป่งดันเสื้อผ้าที่ปิดอยู่ด้านหน้า กระดอแปดนิ้วของลูกเรือขยับเหมือนกับกำลังมีชีวิต ทันทีที่หัวบานยักษ์สลัดออกจากรูตูด กระดอของกะลาสีหนุ่มก็เสือกตัวออกมาพร้อมขนาดที่ใหญ่ขึ้นมากกว่าเก่า มันกองอยู่กับพื้นเหมือนงูเหลือมตัวเขื่องหลังจากกินเจ้าของร่างจนกลายเป็นศพ
“อ๊า.....หนี.....หนี” คนในห้องร้องจ้าละวัน วิ่งไปที่ประตูอีกด้าน ปิดล็อกแล้ว กระโจนลงไปที่เรือชูชีพ คนที่มัวแต่แหกปากแต่ขาไม่ขยับกลับเป็นเหยื่ออีกรายที่โดนงูยักษ์ทะลวงตูด เช่นเดิมกระดอเขาเปลี่ยนเป็นพวกมันไปแล้ว งูพวกนั้นตามกัปตันและลูกเรือที่เหลือรอดอีก 2 คน พวกเขากางเรือฉุกเฉินเสร็จ วางร่างกัปตันไปบนเรือแล้วรีบกระโจนน้ำหนีแบบไม่คิดชีวิต
พวกมันหิวโหย แต่ละตัวชูคอจ้องมองเหยื่อที่ค่อยๆ ไกลออกไป พวกมันไม่ไล่ตามออกมา มันอาจปรานีพวกเขาหรือหวาดกลัวบางสิ่ง แต่พวกลูกเรือได้มีโอกาสหนีรอด พวกมันใช้เวลาในการเติบโตเพียงไม่กี่ชั่วโมง มันก็กัดกินและเพิ่มจำนวนด้วยผู้ชายกว่าร้อยชีวิตบนลำเรือ มันได้รับทั้งอาหาร อากาศ
พวกที่กำเนิดขึ้นจากมนุษย์จะมีสิ่งที่เป็นอัณฑะแฝงเอาไว้ด้านใน มันสามารถสำรอกสารอาหาร และสารพิษได้ในคราวเดียว พวกมันใช้น้ำนั่นสาดใส่กันเพื่อเร่งกระบวนการเติบโต ขนาดแต่ละดุ้นในตอนนี้ขนาดใหญ่พอๆ กับขานักบอล หน้าตาและรูปร่างไม่ต่างอะไรกับกระจอผู้ชายที่มีกันทุกคนแตกต่างกันไป บางตัวก็มีเส้นเลือดขึ้นปูดโปนเต็มไปหมด บางตัวก็ดูบิดเบี้ยวด้วยรูปลักษณ์แปลกประหลาด แต่บางตัวก็เปี่ยมด้วยกล้ามเนื้อจนน่าหวาดกลัว
----------------------------------------------------------------------
เซอิจิพยายามวิเคราะห์สภาพของสิ่งมีชีวิตประหลาดพวกนั้น และการต่อสู้พวกมันของลูกเรือ ในตอนแรกบางตัวมีบาดแผลจากอาวุธ และไฟ แต่มันเริ่มพัฒนาขึ้นทุกครั้งเพื่อรับมือและเอาชนะ พวกที่เกิดจากมนุษย์จะแข็งแกร่งกว่าตัวที่มีสีอมเทา พวกอมเทาเป็นพวกที่มาจากโลง พวกนั้นดูสวยงามสมสัดส่วนแต่กลับอ่อนแอ พวกมันสามารถย่อขยายร่างกายได้ตามใจชอบ เวลาที่มันพุ่งเข้าใส่ร่างกายคน จะเปลี่ยนสัดส่วนหัวบานของมันให้เหลือแค่ ไม่กี่นิ้วแล้วแทงผ่านรูที่ตีบเล็กเข้าไปด้วยขนาดที่เหมาะสม ก่อนจะเบ่งตัวใหญ่จนทำลายร่างกายของมนุษย์คนนั้นจนแทบเอาชีวิตไม่รอด น้ำที่พวกมันสำรอกใส่กันเพื่อการเติบโต มันเป็นน้ำว่าวไม่ผิดแน่นอน แต่น้ำนั่นมาจากตัวที่เกิดจากมนุษย์ ถูกใช้เป็นอาหารให้ตัวอื่นๆ ลักษณะของพวกมัน...ไม่ต่างอะไรกับ...ปรสิท
“ตรวจพบคนตรงหน้าตึกวิจัย” อีเดนพูดขึ้นพร้อมแสดงภาพชายในชุดคลุมคล้ายนักสืบ
โทรศัพท์ในกระเป๋าของเซอิจิดังขึ้น เขามองไปที่กล้องวงจรปิดที่อีเดนแสดงออกมา เซอิจิปิดหน้าจอทั้งหมดแล้วเดินออกจากห้องไปทันที ทุกอย่างจากนี้เขาต้องแข่งกับเวลา...

เจ้าพ่อมหาลัย

โพสต์
21901
พลังน้ำใจ
119961
Zenny
122255
ออนไลน์
21568 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 04:14:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด

หัวหน้าห้อง

โพสต์
264
พลังน้ำใจ
1788
Zenny
255
ออนไลน์
52 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 04:15:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบคุณ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
763
พลังน้ำใจ
10306
Zenny
3605
ออนไลน์
595 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 04:32:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
5712
พลังน้ำใจ
36386
Zenny
19087
ออนไลน์
2461 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 05:00:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
6060
พลังน้ำใจ
49502
Zenny
21972
ออนไลน์
11206 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 06:48:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ
 นักศึกษาภาคพิเศษ (M.D.A)
ปริญญากิตติมศักดิ์
โพสต์ 2022-3-20 09:03:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แนวนี้น่าสนใจมาก ไม่เห็นคนเขียนมานานหละครับ เอาใจช่วยครับ แนววิทยาศาสตร์มันไปได้ ไกลมาก หลากหลายเพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้ไม่ต้องอิงความจริง ปูเสื่อรอเลยครับ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
4481
พลังน้ำใจ
35454
Zenny
44950
ออนไลน์
4205 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 14:09:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
8279
พลังน้ำใจ
37560
Zenny
2292
ออนไลน์
7036 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 16:42:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
3248
พลังน้ำใจ
20460
Zenny
4375
ออนไลน์
2598 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-20 21:28:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
3727
พลังน้ำใจ
27388
Zenny
9733
ออนไลน์
4523 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-21 00:54:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
2500
พลังน้ำใจ
16414
Zenny
425
ออนไลน์
2210 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-21 05:34:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
5062
พลังน้ำใจ
37608
Zenny
6202
ออนไลน์
2925 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-21 06:35:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
8958
พลังน้ำใจ
44224
Zenny
14134
ออนไลน์
2134 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-22 18:35:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ
 นักศึกษาภาคพิเศษ (M.D.A)
ปริญญากิตติมศักดิ์
โพสต์ 2022-3-23 02:46:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกจริง เล่นออกมาทั้งยวงเลย  พอออกมาแล้วนี้ มันขยายใหญ่ไปถึงขนาดไหนนี้ อยากรู้ตอนต่อไปเลย ว่าจะเป็นอย่างไรต่อ

ประธานนักศึกษา

โพสต์
322
พลังน้ำใจ
3795
Zenny
2357
ออนไลน์
569 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-24 03:00:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
น่าสนใจมากครับ รออ่านตอนต่อๆไปครับ

นายกองค์การนักศึกษา

โพสต์
6925
พลังน้ำใจ
34195
Zenny
46570
ออนไลน์
1449 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-25 03:36:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ

เจ้าพ่อมหาลัย

โพสต์
33971
พลังน้ำใจ
172425
Zenny
66218
ออนไลน์
11588 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-3-26 09:26:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากครับ

น้องใหม่เฟรชชี่

โพสต์
2
พลังน้ำใจ
100
Zenny
55
ออนไลน์
1 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-4-11 06:03:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
กำลังมันเลยครับ

ลูกน้องหัวหน้าห้อง

โพสต์
40
พลังน้ำใจ
350
Zenny
74
ออนไลน์
12 ชั่วโมง
โพสต์ 2022-6-7 02:01:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม


ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2023-1-28 16:20 , Processed in 0.128944 second(s), 25 queries .

Powered by Discuz! X3.1 R20140301, Rev.31

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้