ลงทะเบียน2011-3-29
ล่าสุด2025-12-30
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 338
- ตอบกลับ
- 2601
- พลังน้ำใจ
- 34141
- Zenny
- 69430
- ออนไลน์
- 9328 ชั่วโมง
|
เช้าวันที่สองของกีฬาสี วันนี้พี่โจ้ดูหงุดหงิดมากๆ เดินง่วนเป็นเสือติดจั่นเลยทีเดียว
8 C( U; m; e& R7 R1 ^"เม้ง! มาพอดีเลย แล้วต้นล่ะมารึยัง?"
" p5 ~" k1 I$ v# m9 E: Y! [+ R"อ้าว! ไอ้ต้นมันยังไม่มาอีกเหรอครับ? เมื่อวานมันยังย้ำเวลากับผมเลยนะว่า 10 โมงเช้า"
0 f! l; Z' Y" w/ n3 f s& Q# _1 b) q"นั่นแหละถึงได้ถามน้องไง นี่ 8 โมงครึ่งแล้วทำไมยังไม่เห็นอีก น่าจะมาเตรียมตัวได้แล้วนะ เม้งช่วยโทรตามทีซิพี่ไม่มีเบอร์"
1 |) p. k' b5 ^$ n* {2 d
, f5 |- E( p4 V5 ~, K, [" [.....ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก......
9 Z6 Y7 N/ l5 r8 ^) b. |7 R) ?1 ~1 R( u! e# l8 Z
"อะไรวะเนี่ย? ปิดมือถือเหรอ? คงไม่ใช่นอนจนลืมตื่นหรอกนะ" เม้งเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อเพื่อนรักไม่เคยสายในวันสำคัญแบบนี้ ถึงจะแข่งสิบโมงแต่นักกีฬาก็ควรจะมารายงานตัว เปลี่ยนชุดและบริหารร่างกายตั้งแต่เช้า; @& \6 |* a7 m
"วิงๆ เห็นต้นรึเปล่า?"# n6 ~. v! ^* q$ U- c9 R' c: g
"เอ๋? ต้นยังไม่มาเหรอ?"! w, I: l; z% |. q9 s% \! P
"นี่พี่โจ้เริ่มปวดหัวแล้ว จะแข่งตอน 10 โมงนี่ละ"
5 ~; T2 h( i8 e- A5 w/ U* F"แต่เมื่อวาน....."" j7 }+ Y- s0 W6 s' ~9 U8 w" E
"เมื่อวานทำไมเหรอวิง? เมื่อวานนายเจอไอ้ต้นเหรอ?"; U6 C! `) }' t
"อ...อ......อืม เจอตอนหัวค่ำน่ะ"
1 i8 \+ x9 M! _"ที่โรงเรียนเนี่ยเหรอ?"
) I( [8 N# l' _$ U; I$ A".....อืม....."
4 N* D# S( c! [1 y2 {"ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ ไหนมันบอกว่าเมื่อวานติดธุระมาไม่ได้ไง?"
9 z. e+ {1 F- R0 I"แล้วเบอร์บ้านล่ะลองโทรรึยัง?"8 ?) k2 P+ b7 T+ \* W
"เออจริงด้วย มัวแต่ห่วงมันจนลืมนึกไปเลย"& i( t1 y) a, k. [& f+ q, a+ S3 A) p
...9 r8 ?1 X. M- x$ d
...
7 [; c j, G. ~! l...
3 S1 P( E0 S7 a# z7 H* E"วิง เราโทรไปเจอพี่ต้อมรับสายละ พี่เขาบอกว่ามันไม่สบายนอนอยู่ในห้องน่ะ"
: h+ S$ F$ I: d& L7 H"หา!? แล้วเป็นไงบ้างน่ะ?"
w C& P2 i3 K6 l2 y"ไม่รู้สิ แต่วันที่ต้องแข่งบาสน่ะต้นมันไม่น่าปล่อยตัวเองป่วยได้นะ มันชอบเล่นบาสจะตาย" เม้งก็เริ่มกลุ้มหนัก
/ x# w/ Z5 A; i0 `, }"เราว่าเราไปหามันที่บ้านเลยดีกว่า ยังมีเวลาเหลือ ท่าทางมันแปลกๆ พิกล นายจะไปด้วยมั๊ยวิง?"
c6 e6 i2 Q. g- J& y"ไม่ล่ะเราอยู่รอที่นี่ละกัน"
8 ?% [4 R5 F& t8 k) u' Z6 z3 C% B i0 o `
"พี่โจ้ครับ ตอนนี้พี่คมเดชอยู่ไหนครับ?"6 p1 K7 y! Y# ^ H! @
"พี่กริชน่ะเหรอ? น้องวิงมีอะไรเหรอครับ?"
' b9 R. g& `6 ^' E/ P"....คือ...อาจารย์พละจะขอเอกสารอะไรหน่อยน่ะครับ เดี๋ยวผมไปหาพี่เขาเองก็ได้ครับแค่บอกว่าพี่เขาอยู่แถวไหนก็พอ"8 e8 t! ?) R7 U" E/ P' s
"นพ! เมื่อคืนพี่กริชไปนอนบ้านนายใช่มั๊ย? แล้วตอนนี้พี่เขาอยู่ไหนน่ะ? อาจารย์จะถามหาเอกสารอะไรก็ไม่รู้") _$ N: K8 ?, t8 k
"เหรอ! แต่พี่กริชเขากลับบ้านต่างจังหวัดไปแล้วนะ ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ"
+ l$ K! n9 S, v: E"อ้าว! แบบนี้ก็แย่น่ะสิ แล้วอาจารย์เขาอยากได้เอกสารอะไรเหรอเดี๋ยวพี่จะลองไปค้นในห้องให้", j* S# d O0 }- Y% W7 M# f
"ม.....ไม่เป็นไรหรอกครับ อาจารย์บอกว่าไม่ค่อยสำคัญ ไว้ทีหลังก็ได้ครับ"/ w5 _( y# r. V. ?% m3 q. d
..
" z! Q2 k7 H8 i9 G3 e../ a& r% ?# I+ D- ~, _, y, L
......9:04.......
8 N! w; b: K* L$ Z/ O xนาฬิกายังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์....แม้คนที่มอบสิ่งนี้ให้ผมจะไม่อยากเจอผมอีกแล้วก็ตาม.....
2 O. k2 Q* B9 X5 D2 yก็เพราะผมไม่ซื่อสัตย์เรื่องมันถึงได้เป็นแบบนี้ กริชสมควรจะโกรธผมแล้ว ผมที่หลอกเขามานาน ถึงจะทำใจไว้แล้วว่าเขาต้องโกรธแต่......
$ L8 l s5 F# h0 _ผมเช็ดน้ำตาก่อนมันจะหยดลงบนรูปถ่ายตรงหน้า....แก่งกระจาน.....หาดเจ้าสำราญ.....บ้านของกริช.....& s1 E! n; d+ {% C& ~
น้ำตาที่เอ่อคลอทำให้ผืนน้ำในรูปเหมือนจะสั่นไหว ที่ๆ กริชเคยอยากพาผมไป ทุกอย่างเป็นความผิดของผมเองผมสมควรโดนแบบนี้& Q) k( \( h0 {/ Q: B
. Q- r2 Q& _5 }3 E0 h. X" p/ Y"กริชครับ...ฮึกๆ....เราขอโทษ....เราขอโทษ......": h* F1 f$ K2 v; a/ G& m) i
ภาพวันเก่าๆ ...แค่สามเดือนที่เราอยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เหมือนทั้งชีวิตมันพังลงตรงหน้า....ตั้งสามเดือนตะหาก.....ตั้งสามเดือนที่ผมหลอกเขาได้หน้าตาย.....สามเดือนที่ทำให้เขาเดือดร้อน ทำให้ความฝันของเขาพัง5 m5 W/ i0 [; X' B8 E
ความอุ่นของแขนกริชที่โอบไหล่ผม....มือที่เคยกุมมือไว้.....ความรู้สึกยังอยู่ชัดเจนแต่วันนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว.....* R( E% C% N4 {% b/ t8 L2 }3 S
ในหัวมีแต่คำว่าขอโทษ....คำๆ เดียวที่ผมอยากจะบอกเขาทุกวันแต่ไม่เคยได้พูด มันอัดอั้นในใจ แต่ตอนนี้ไม่มีเขาให้ผมขอโทษได้อีกแล้ว ต่อไปถ้าเจอหน้าเขาผมจะทำยังไง....แค่คิดว่ากริชจะมองผ่านผมไปเหมือนไม่มีตัวตน คิดแค่นั้นใจมันก็บีบจนเจ็บ
$ v* O# W: v/ P
8 [5 U% u2 J7 ]4 P0 Kผมหยิบมือถือขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ 3 O) v" t i6 \7 s- F9 T
ยอมรับความจริงเถอะ.....กริชจะไม่โทรมาอีกแล้ว.....จะไม่ได้ยินเสียงเขาอีกแล้ว ก็เขาขว้างมือถือแตกกระจายไปต่อหน้าผมแล้วนี่นา....ไม่รู้จะโทรหาเขาได้ยังไง เมื่อคืนตามไปหาที่บ้านก็ไม่เจอ เบอร์อื่นๆ ก็ไม่รู้
' l: a% o; F% o" g# z- Gผมยกมือถือแกว่งไปมาใกล้หน้าต่าง.....มันแค่ไม่มีสัญญาณเท่านั้นแหละ; q, m8 f# I9 Y5 I7 t" @6 R8 c; R! N
.....กริชคงโทรหาผมสักครั้ง....เขาจะโทรมา....
3 P" _7 _ [. Y2 M9 L! lจะหลอกตัวเองอีกนานมั๊ยไอ้โง่.....เขาเกลียดผมถึงขนาดนี้แล้ว......3 U& a4 R9 o8 w; L+ L$ ?" T
"ขอโอกาสเถอะครับกริช.....ให้เราได้อธิบายอีกครั้ง กริชจะทำอะไรเราก็ยอม....."7 Q3 r( y: Q0 m3 v" n- n
ต่อให้พูดแบบนี้อีกนานแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางได้ยิน ต่อให้เขาอยู่ตรงหน้าก็คงไม่ฟังผมอีกแล้ว.....เขาบอกแล้วไงว่าต่อไปนี้เขาไม่รู้จักผม
# w! H+ H2 n+ n+ ^+ O5 ^6 `$ rก๊อกๆๆๆ) z6 o$ h: f3 V! d% ~
"ต้น นอนอยู่รึเปล่า?"- N8 V0 B. x+ D( K
"............."8 r. k2 V3 k; L+ F+ L& w, m& J9 p
"กรูรู้ว่ามรึงแกล้งป่วย มีอะไรบอกมาซะดีๆ"
9 |/ Y& c* w2 Y* x: [# E' y2 k" R".......กรู....ไม่สบายจริงๆ เม้งมรึงรีบไปโรงเรียนเถอะใกล้จะแข่งแล้ว"; x8 G' x' U) `9 [8 g c; |
"จะแข่งทำเจี้ยไรถ้าไม่มีมรึง กรูย้ายสีตามมรึงมานะเรื่องอะไรจะลงแข่งคนเดียว"0 S T! ?' o! p1 e$ _6 w: c9 T6 V
" F2 ?" n; \/ n" h- ~- V: e0 X3 ^0 p
เพื่อนคนนี้ถึงเอ่ยปากไล่เขาก็ไม่ยอมไปแน่ถ้ารู้ว่าผมไม่สบายใจ
. T! R8 C1 I3 i, \5 ]แต่ทำไมกริชถึงไม่ยอมอยู่ฟังเวลาที่ผมอยากให้เขาอยู่ แค่ฟังสักวินาที แค่นั้นก็พอ....จะคร่ำครวญทำไม ดูตัวเองก่อนเถอะว่าทำอะไรกับเขาบ้าง แล้วตอนนี้ผมควรทำยังไงดี
; S. }( d6 D1 G- O0 U9 @"เปิดประตูให้กรูเข้าไปหน่อยเถอะต้น" ....ยังไงมันคงไม่ยอมไปไหนแน่ๆ : X/ e+ s0 V" f% ?
"เฮ้ย!!! มรึงร้องไห้ขนาดนี้เลยเหรอ?!!!" .....เจรี้ยเอ๊ย! รู้งี้ไม่น่าเปิดประตูให้เลย
( ~. X, ?/ g. s# W, m" D: r% e
& ^. t4 C6 z6 l: z% {& O. j; @' x"เกิดอะไรขึ้นวะต้น?.......เรื่องคนนั้นเหรอ? ทะเลาะกันรึไง?"
# x' `# ]% h; Q& N' O"อย่าถามเลย มันจบไปแล้ว อย่าถามกรูอีกเลยเม้ง มรึงไปแข่งบาสเผื่อกรูด้วยละกัน"
) p) @3 M# w+ W4 T"ไม่ไปเว้ย! สีกรูรึก็ไม่ใช่ ถ้ามรึงไม่ไปกรูก็ไม่ไปเหมือนกันนะต้น" ว่าแล้วมันก็ถือวิสาสะเปิดวิทยุหยิบการ์ตูนมาอ่านยืนยันว่าไม่ยอมไปไหนแน่ๆ
# m6 x5 H: K6 H3 X! F" ^8 k3 ]& @( D, v$ A" G; {1 r: e2 d$ B
จะบังคับตรูไปถึงไหนไอ้เม้ง ถ้าไปโรงเรียนแล้วเจอกริชตรูจะทำยังไงล่ะ?! H. c5 [# T# K% V
.....แล้วจะหมกตัวในห้องนอนไปนานแค่ไหน....อีกสองวันก็จบกีฬาสีแล้ว จากนั้นก็ต้องไปโรงเรียนตามปกติ....ถึงตอนนั้นจะทำยังไง.....ไม่รู้โว้ย!! 7 f d4 x; `" W" y8 L5 g
เสียงเพลงหนึ่งที่คุ้นเคยดังจากวิทยุ เพลงนี้.....เพลงที่ผมเคยร้องให้กริช เพลงที่เขาใช้ในมือถือ....มือถือที่แตกกระจุยไปแล้ว......
! D- S e; N# P) I) b7 D$ w- }: d
"เม้ง ปิดเหอะกรูไม่อยากฟัง" ' _4 {4 C! W/ }( M9 H
ฟังแล้วนึกถึงทุกอย่างที่ผมทำเพื่อเขา....ทุกอย่างที่เขาไม่ต้องการอีกแล้ว....' g s5 g1 [! ^! E5 Y, b
ผมทำเพื่อเขาเหรอ....ผมทำอะไรเพื่อกริชบ้าง?.....ที่อิดออดอ้างโน่นนี่เพื่อผลัดวันไปเรื่อยๆ แบบเนี้ยเหรอเรียกว่าทำเพื่อเขา?
- X$ E6 P; l0 t; ]. v
$ ~& T2 b: m$ N; F6 p"เม้ง ช่วยออกไปนอกห้องที"9 D9 B! S. o3 x$ o% G# u3 p- ^
"กรูไม่ไปไหนทั้งนั้นโว้ย!"
) }0 A3 y3 G$ Z% b"เม้ง กรูจะเปลี่ยนเสื้อผ้า! มรึงอยากอยู่ท้าพิสูจน์ก็ได้นะ แต่บอกไว้ก่อนว่ากรูเป็นรุกนะว้อย0 R" u1 @: h" b( D
..7 P9 D+ r! f+ v/ f6 h( v
..5 i0 T3 f/ ^/ K% P5 ~- [2 P9 n
..; S0 r; q1 @4 R: f( G
..! C3 b/ c4 J+ w% N, } E' o6 D
มาถึงที่สนามก็ 10 โมงนิดๆ แล้ว พี่โจ้ยืนทำหน้าเป็นยักษ์วัดแจ้งเลย ตอนนี้ในสนามเริ่มแข่งไปได้ราว 20 นาทีแล้ว ฝ่ายเรายังตามอยู่ 11 แต้ม ผมกวาดตาดูรอบๆ.....กริชไม่อยู่ที่นี่.....เขาไม่อยู่แล้วจริงๆ.....7 Z) Q7 I) F0 y& |/ S, h
"ขอโทษครับพี่โจ้"+ f; Q: ]8 }) [4 y0 F. j+ s
"เอาเถอะ รีบเปลี่ยนเสื้อทีมแล้วเตรียมตัวรอก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะเปลี่ยนตัวให้ลง"" s$ O" x% L8 {# `5 ~
"ไหวแน่นะต้น? หน้ามรึงเซียวมากเลย เมื่อคืนได้นอนมั๊ยเนี่ย?"
& @3 B% L+ N2 X# Y' L @0 Q".....เราไหว ไม่ต้องห่วงหรอก"3 D! U" A7 T' F9 v! R5 m, v8 h" G
& I" f0 v& B& Vผมหยิบเสื้อทีมสีแดงขึ้นมาสวม ถึงหัวมันจะลอยๆ หวิวๆ แต่ตอนนี้ผมพร้อมแล้วที่จะทำเพื่อกริช สิ่งแรกที่ผมจะเพื่อเขาจริงๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เห็น.....กริชครับ จะโกรธผมยังไงก็ได้ จะไม่ยกโทษให้ผมก็ได้ จะทำเป็นไม่รู้จักกันผมก็ไม่ว่าเพราะสิ่งที่ผมทำมาตลอดมันเกินจะให้อภัย แต่ยังไงผมก็จะทำความฝันของกริชให้เป็นจริง- L% Z! ]# p0 W
6 H8 h- f3 e+ g2 ~$ c7 y8 P9 h7 q! N"ต้น เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"
3 c' ~# S) S5 t1 p. c. P- v6 A"ไม่มีอะไรหรอกวิง" a% Z# \' H" [: s
".......ทะเลาะกับพี่กริชเหรอ?"
* n& }% i4 M% n$ ]& c! j* u \; |".............."! q2 e! y( P; X: @$ L
"พี่กริชไม่มา......พี่เขากลับต่างจังหวัดไปแล้วล่ะต้น.....เป็นเพราะเรารึเปล่า? เราขอโทษนะต้น"4 r( l; z4 D& c) F
"ไม่ใช่เพราะนายหรอกอย่าคิดมากเลยวิง เราสิต้องขอโทษนาย"
q0 W* M4 j+ Q6 H8 l& X' F% @ J9 K6 h
ความโง่ของผมทำร้ายเพื่อนคนนี้มานานแล้ว แถมยังทำให้กริชเข้าใจผิดจนโกรธวิงไปด้วย
6 T, [8 N. B$ z- a) W" l"เราขอโทษจริงๆ นะ....เราจะไปคุยกับพี่กริชให้ พี่เขาต้องเข้าใจนายแน่ๆ") q/ D) m- q# j. n4 {
เจ้าหน้าใสตรงหน้าก็ยังเข้มแข็งกว่าผมมากนัก วิงกล้าเข้าไปคุยกับกริชด้วยความรู้สึกนั้น พยายามสู้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง ....แต่ผมสิ.....8 M1 K2 a) f: U' ~8 t Z) K
"ไม่ใช่ความผิดของนายหรอกวิง ทั้งหมดเป็นเพราะเราต่างหาก จริงๆ แล้วเราต้องขอบใจนายนะ"/ j7 C6 R7 K( c& U
"ขอบใจเรื่องอะไรล่ะ? เราทำให้นายเดือดร้อนมาตลอด"- S- c" R& Z) w: G3 y, a
"ก็ถ้าไม่มีนาย เราคงรู้สึกผิดไปอีกนานต่อให้กริชไม่โมโหเราก็เถอะ"" ^# h, G' a1 D& [6 j
บางทีมันอาจจะดีที่เป็นแบบนี้ ถ้าผมบอกกริชตรงๆ เขาคงโกรธแต่ไม่แสดงออกมา ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่รู้เมื่อไหร่ถึงจะสนิทใจกันได้เหมือนเดิมอีก$ P O m# H$ }/ j- G
1 y0 e: E5 ]( N- X2 n
"ต้น! ลงสนามได้แล้ว!". M9 P& u* K; w0 I o& `, a" c
"เราไปล่ะวิง! ช่วยเชียร์เราด้วยนะ" นาฬิกากับเข็มสีทองถูกหย่อนลงเป้.....รอดูผมตรงนี้นะครับนะกริช s. i. p8 B# P. l3 s1 M
เสียงเพลงนั้นยังก้องอยู่ในหัว เพลงที่ผมร้องเพื่อเขา เพลงของเราสองคน ......ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าการสู้ที่แท้จริงคืออะไร
, k: f$ d) Q. X9 z/ D9 H8 M& t3 M, C" r# d Z
.....ได้เกิดมาเจอเธอทั้งที ไม่ว่ายังไงจะลองดีสักวัน
$ Q" _- U1 k6 ?. Y# k* mอยากรักก็ต้องเสี่ยง ไม่อยากมีเธอเป็นเพียงภาพในความฝัน
, b6 q8 [. K" e2 }+ }ลำบากลำบนไม่สนใจ ตะเกียกตะกายสักเพียงใดก็ดีกว่าปล่อยเธอไปจากฉัน+ L) J, k- q" O9 h
ตกหลุมรักจริงๆ เพราะรักจริงๆเธอคงไม่ว่ากัน........; d: [# s! T5 M. q
7 }: z2 F, m7 w) a1 oสู้เพื่อสิ่งที่ฝันไม่ใช่นั่งหวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะเป็นจริง
7 T- f; s J/ R) h' ^8 h( o% F! xสู้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง.....สู้ในเวลาที่กำลังใจหมดไปแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมท้อ
4 X2 W5 K& V1 T2 ]9 r" dเมื่อวานเป็นวันสุดท้ายที่กริชอยู่กับผม แต่วันนี้แหละ.......
9 N7 W5 B% q0 o( A. o! Y9 l+ l"ไปกันเถอะเม้ง"& R5 P- S2 m7 H
"สีแดงขอเปลี่ยนตัว 2 คน!!!" .....วันนี้แหละจะเป็นวันแรกที่ผมสู้เพื่อเขา!5 B+ X$ s$ K o' X( @( W
* w& X+ u) i0 p; i h
"ไงน้องต้น! นึกว่าไม่มาซะแล้ว"0 D, Y- A/ U, D9 `# P+ F
"ยังไงก็ต้องมาล่ะครับพี่ปัด"
! T4 d- c# l! P2 m6 {" Cถึงจะตามอยู่สิบกว่าแต้มแต่ผมก็ไม่กลัวหรอก ยิ่งเป็นทีมของพี่ปัดที่ชอบเล่นแรงๆ ก็ยิ่งทำคะแนนง่าย หลอกล่อซะหน่อยก็ได้ฟาล์วแล้ว
# {; K- h; D7 gตอนนี้คะแนนเริ่มตีตื้นขึ้นมาทีละนิดแต่ก็ยังห่างเกินไป ใกล้จะหมดครึ่งแรกแล้วถ้าเป็นแบบนี้คงตามไม่ทันแน่ๆ( h- Y) N' v- D5 i9 Y7 b, @' |
หัวก็เริ่มมึนๆ ซะแล้ว โธ่เว้ย! ต้องทำได้สิน่า!!! เรื่องเดียวในตอนนี้ที่ผมจะทำเพื่อกริชได้ จะพลาดไม่ได้อีกแล้ว!!
0 T9 z7 H! `$ w2 W; g4 b
2 I4 S# p( `' }! r3 C @# j****************************************************************- G! @& x N0 O# ?1 U: M" D5 ^2 |
นาฬิกาเหนือสถานีขนส่งสายใต้ใหม่บอกเวลา 9:046 O5 a! \% \5 c: g
"กริช ทำไมจู่ๆ จะกลับมาบ้านล่ะลูก? ไหนว่าสอบเสร็จแล้วจะอยู่ดูกีฬาสีก่อนไง", Q8 I& U% Y( u' L- \. \
".......เบื่อๆ น่ะครับ วันจันทร์ก็ไม่มีเรียนเลยอยากกลับบ้าน"
2 `2 D* a8 e( T% J* H"แล้วนี่รถเที่ยวไหนบริษัทไหนล่ะ? แม่จะได้บอกพ่อไปรับที่ท่ารถ"
9 r3 `# O( o- V+ }4 O' S) A- k"เพชรบุรีทัวร์ครับแม่ รถออก 9:45 ครับ"6 S' S! K* s X, X, ?. n
"แล้วเงินติดตัวมั๊ย? จ่ายค่าติวไปเท่าไหร่น่ะ ยังมีเงินพอใช้มั๊ยลูก?"
% t! k8 f' g7 ~: q"มีเยอะครับ แม่ไม่ต้องห่วงครับ"4 z9 N! c8 J4 _; ~- F1 }
เด็กหนุ่มเหน็บหูโทรศัพท์สาธารณะไว้ที่คอพลางเปิดกระเป๋าเงิน ธนบัตรใบพันหลายฉบับยัดอยู่ในนั้น 9 m+ Q5 q. d5 [. Z7 i0 |
4 z( r7 E% {& }7 j7 T% ?# A.....เรารักกริช เราไม่ได้ทำเพราะต้องการเงินของกริชนะครับ อีกอย่างเราอยากให้กริชได้มอเตอร์ไซค์เร็วๆ...../ e8 g0 u3 _- E$ E2 X$ I
.....ปีหน้ากริชจะอายุ 20 ใช่มั๊ยครับ?...ได้เป็นเด็กมหาลัย....มีมอเตอร์ไซค์....ถึงตอนนั้นกริชอย่าลืมเรานะครับ.....! X) {) a' P" X$ b
.....ทำไมต้นทำเหมือนจะหายไปไหนแบบนั้นล่ะ? ต้นอย่าทิ้งผมไปนะ......1 q; c$ c2 [6 I* l8 `) b
....กริชคิดมากจังเราไม่ทิ้งนายไปไหนหรอก เราสัญญาจะอยู่กับกริชตลอดไป......
% C3 g, Q+ }* }5 p% y........เราสัญญาจะอยู่กับกริชตลอดไป........- l# i# [: \- w1 x
+ |5 [/ E2 \# B2 n8 a! [
"แล้วสอบยากมั๊ยเนี่ย ทำได้มั๊ยลูก?"; r/ l" u$ l- C2 [5 R/ S& I
"ก...ก็ไม่ค่อยยากหรอกครับ ติวกับเพื่อนหลายคน แค่นี้ก่อนนะครับเสียงเพลงมันดังคุยไม่ค่อยได้ยิน"
1 L& h$ H: G! d% P" U"จ้า กลับมาค่อยคุยกันนะลูก"9 F/ v1 d/ B0 {5 j: o( }
: v1 K v! P: x- A7 b( I. D* @-------------------------------------------------------, b' ]/ W3 ]: ^' c( M
"นพ เอาไงดีวะ?" 6 h+ B+ T5 g5 x1 ]
พี่โจ้หน้าเครียดพลางจ้องดูกระดานคะแนนสลับกับสนามบาสที่แข่งขันชุลมุนแย่งบอลล้มลุกคลุกคลานจนกลายเป็นลูกยึดซะหลายครั้ง ครึ่งหลังนี่แผนเริ่มจะไม่เป็นแผนแล้ว ถึงคะแนนจะตามอยู่แค่ 8 แต้มแต่ตอนนี้เปลี่ยนตัวกันจนเหนื่อยทั้งตัวจริงตัวสำรองทั้งสองฝ่ายเลย 2 h+ W% |1 ]! p3 h
"สงสัยต้องเล่นไม้ตายแล้วโจ้" พี่โจ้พยักหน้าให้สัญญาณนำอาวุธสุดท้ายมาใช้" O* c( o. d- B! O" `
"วันนี้ชนะเลี้ยงเอ็มเคแล้วตบด้วยสเวนเซ่นส์นะน้องๆ!!!" ....ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ย! แต่ก็เข้าใจ พี่เขาอยู่ฝ่ายอุปกรณ์กับเหรัญญิกพ่วงอีกตำแหน่งนี่หว่า
' a, U9 ^# u) x! G3 G5 J+ A) \2 l5 }9 f+ o
พี่ม.5 กับเจ้าเม้งที่เปลี่ยนตัวออกไปเพิ่งกลับเข้ามาเล่นต่อ ฝ่ายโน้นก็เริ่มเหนื่อยจนชู๊ตไม่ลงซะหลายครั้ง แดดร้อนขึ้นทุกทีแล้ว ดีนะที่ได้ลูก 3 คะแนนจากเม้งกับพี่ม.5 ติดกันสองลูกให้พอใจชื้นบ้าง แต่อีกแปบเดียวฝ่ายโน้นก็ชู๊ตลงให้คะแนนทิ้งห่างไปอีก ชักจะไม่ไหวแล้ว จะเปลี่ยนตัวก็.....คนที่นั่งอยู่ริมสนามยังหน้าซีดโบกมือหยอยๆ บอกน้อยจะไปชายแดนอยู่เลย..... ตอนนี้ก็ได้แต่ส่งบอลให้พี่ๆ ไปจัดการต่อ; Q$ F% E* p0 Z7 H* R8 A& ^' j
"เฮ้ย! หมดแรงแล้วเหรอต้น?"- r- w: j8 ~$ F% W3 m
"คร้าบพี่โย่ง จาม่ายหวายแล้ว"& A1 d" D! i8 A0 g& O
5 y& a5 b( D6 w z4 q
มารยาไปงั้นแหละ พอเผลอไม่มีคนประกบผมก็เข้าเลย์อัพใต้แป้นเอา 2 แต้มบ้าง พี่โย่งชี้หน้าแล้วหัวเราะใหญ่ แต่เล่นมุขนี้อีกทีพี่ท่านเริ่มไม่ขำแล้ว พอบอลเข้ามือผมอีกคราวนี้พี่โย่งยืนดักเลย ง่ายไปมั้งพี่! คิดว่าผมชู๊ตสามแต้มไม่ได้แน่ๆ เลยจะรอบล็อคเลย์อัพรึไง?! ก้าวซ้าย- ขวาแล้วกระโดดขึ้นด้วยบอลในมือขวา พี่โย่งกับสีเหลืองอีกคนก็โดดขึ้นบังทันที ผมรีบเปลี่ยนบอลมามือซ้ายแล้วส่งลูกลอยขึ้นข้างห่วง 5 Z4 e: B2 y6 B3 f" G5 T9 u/ C
3 M$ S/ T' o! k2 L& |มันเหมือนภาพสโลว์โมชั่น.....พี่สองคนเสียหลักกลางอากาศ ลูกบอลกลิ้งลงห่วงไปอย่างช้าๆ คะแนนเท่ากันแล้ว!: k' x! P0 m. P1 e2 W
พอผมลงแตะพื้นก็รีบขยับออกแต่พี่สองคนที่ล้มตามลงมา.....หัวเข่าใครสักคนกระแทกลงที่........
+ N9 R7 O e( m4 F$ y8 V% n6 H* ]" S' `0 A
กร๊อบ!!!!
/ V' @" P' t) @& f `1 g1 E7 P9 N2 X/ ~. V8 X
"อ๊ากกกกกก!!!!!!!"3 z0 K: x7 h# } B3 c4 q
6 C: [) R1 S+ U2 g& t1 U5 x9 H"เฮ้ย! ต้น!!"
7 Y4 q6 b$ L# ^' a1 D: v* ] q6 ^. S
พี่สองคนรีบลุกขึ้นจากขาผม.....ขา.....ขาผม........
/ c# @5 b7 v5 z( U: W# Aบนพื้นปูนที่ร้อนจนแสบผิว แต่ความเจ็บมันมากกว่า .....ความเจ็บที่แล่นตั้งแต่ข้อเท้าขวามาถึงต้นขา....
# y# J3 U; G& j, E: ^6 Zได้ยินเสียงพี่โจ้วิ่งเข้ามาดู มันเจ็บจนหมดแรงซะดื้อๆ ได้แต่นอนตัวงอดูคนมากมายที่มุงเข้ามา เห็นเม้ง วิง แล้วก็ใครอีกเยอะแยะแต่เจ็บจนลืมตาแทบไม่ขึ้น
$ U7 a0 ~6 H5 c: U4 h7 V: F"ต้น เป็นอะไรมากมั๊ย!!?": v u$ T) X+ j3 K& j- o$ ^
"ไม่....ไม่เป็นไร"# \5 s$ p, D* T1 N# X# j, C
"เจ็บตรงไหนต้น? ขยับขาได้มั๊ย?!"
) U; g; X0 @: Y& c" I \( N....พูดไม่ออก....พยายามลุกขึ้นยืนแต่มันเสียวแปลบไปทั้งขา....บ้าน่า! ต้องไม่ใช่แบบนี้!. } f1 a/ g3 r8 }. d' w
"ผมยังไหวครับพี่ ขอนั่งพักแปบเดียว"- y1 f0 j1 j$ L8 C
"ไม่ได้หรอก! ขอพี่ดูขาก่อน" พี่โจ้กดนิ้วเบาๆ ไล่จากน่อง พอถึงเหนือข้อเท้ามันก็เจ็บจนสะดุ้ง
e2 V6 a, A" G9 Z) x$ \5 J9 R"อาการเป็นไงครับพี่โจ้? ไอ้ต้นมันเป็นยังไงแน่?"
( g' P* R" w" _6 C9 S/ H"ส....สงสัยกระดูกร้าวว่ะ เห็นแวบๆ ว่าฝ่ายโน้นเอาเข่าลงแถวนี้"
' t8 p& J$ z G# ^
7 B7 D& x. d# y"พี่โจ้ ผมไม่ได้ตั้งใจนะครับ น้องต้นลองถอดรองเท้าออกดูซิ" 5 ~" r3 f3 }: g6 I3 t6 L3 V3 i
ฝ่ายโน้นหน้าสลดไม่แพ้กันพยายามเข้ามาช่วยแกะเชือกรองเท้าแต่ยิ่งกระเทือนมันยิ่งเจ็บ.....มรึงจะช่วยหรือมรึงจะฆ่าตรู!? ตาพร่าจนมองหน้าไม่ชัดเลยไม่งั้นตรูจะเอาคืนแน่ไอ้คนหวังดีที่โลกไม่ได้รอ- o& V( y. s4 H/ T; D1 T/ d+ G ^4 G
อะไรๆ มันชุลมุนไปหมด แล้วใครก็ไม่รู้มาหามผมไปข้างสนาม.....ผมถูกเปลี่ยนตัวออกแล้วเหรอเนี่ย?....ไม่จริง....5 P5 ^ O* J+ q7 y; `2 L
"ต้น! ขาหักเหรอ?"' A1 x% v$ i) {
"ไม่หักโว้ย! ช้ำนิดหน่อยแค่นั้นแหละวิง"
$ J& w: U8 S' D" X2 z/ i/ u* V"พี่โจ้ ผมว่าเรียกรถพยาบาลเถอะครับ"$ ~4 O" `. R \4 p" _' n
"เอางั้นเหรอเม้ง! เออ! ก็คงดีมั้ง? พี่ทำอะไรไม่ถูกแล้วเนี่ย!"
; c p: X* A7 |: Q/ m) q"ไม่ได้นะครับพี่โจ้! ผมแข่งไหวจริงๆ ผมยังแข่งได้นะครับ ขอผ้ายืดมารัดขาก็พอครับ"
% @4 w2 k" F5 u C"อ....เอางั้นเหรอต้น? แน่ใจนะ?"$ x. X# d+ p3 E; H
" b0 d8 Z3 L/ t) M2 q5 C( j
ผมนอนแหมบกลั้นใจตอนที่พี่โจ้ถอดรองเท้าถุงเท้าออกแล้วรัดผ้ายืดตั้งแต่เหนือข้อเท้าไล่ลงไป แค่ช้ำเท่านั้นแหละ ไม่ได้เป็นอะไรหรอก ผมต้องแข่งต่อได้สิ.....วันนี้คือวันแรกที่ผมจะสู้เพื่อเขา! จะจบแบบนี้ไม่ได้!
# F+ @/ Z, N2 J"ต้น! ท่าจะไม่ไหวนะ! เจ็บแบบนี้คงกระดูกร้าวแหงๆ ดีไม่ดีหนักกว่านั้นอีก"
8 T" o7 R, ~5 w o& m$ x$ ]7 }% W! y"ต้องไหว....ต้องไหวสิ เขารออยู่....เขารอเหรียญทองอยู่.....เจ็บนิดเดียวเอง"' M1 T7 ~( p8 T3 v7 \& S
"ต้น.....อย่าฝืนเลยนะ ทำแบบนี้พี่เขาไม่ดีใจหรอก"( ?2 x9 v: @! y0 {' R
"เรายังไหวน่าวิง....แค่ไล่เตะนายไม่ได้แค่นั้นแหละ ฮะๆ"1 y9 Z" A, F6 N$ g2 R" r
"ต้น พี่ว่าไปโรงพยาบาลเถอะ พี่รับผิดชอบไม่ไหวนะถ้าน้องอะไรไป ยังไงเจ็บแบบนี้พี่ก็ให้ลงต่อไม่ได้แล้ว"
- \* {- A6 O1 H. q! Y"ข...ขอผมนั่งเป็นตัวสำรองก็ได้ครับพี่.....ขอผมอยู่เถอะนะ.....แข่งจบแล้วค่อยไปหาหมอ"
7 w7 ?0 W6 j* I9 a, m$ e) x. q0 f! z. n; L1 h; u8 k1 m
อุตส่าห์ตีเสมอได้แล้ว อีกไม่นานก็จะจบแล้ว อย่างน้อยอยู่เป็นตัวสำรองถ้าใครเหนื่อยผมยังลงแทนได้.....ต้องชนะสิ....ต้องชนะ......ผมขยับผ้าให้ยิ่งรัดแน่นขึ้น รัดแน่นๆ ให้ลืมเจ็บไปเลย แต่พอลองลงน้ำหนักที่เท้ามันก็ยังเสียวแปลบนิดๆ ถึงโคนขา) K' @0 k7 D: D% q3 x% q% K+ ~
.....แค่อย่างเดียวที่ผมจะทำเพื่อเขาได้ แต่ผมก็ยังทำมันพัง.....4 j6 m" h# L' W& X* v
.....ทุกอย่างพังหมดแล้ว....ไม่เหลืออะไรแล้ว..... . W; h \. `! ^) g
1 r( ?9 T* g5 }"โจ้! นายทำอะไรน่ะ?" เสียงใครเดินเข้ามา....ทำไม.....ไม่นะ! ต้องไม่ใช่เวลานี้!!!
, k7 _& }7 `5 _0 ^% k7 k: i
( \- u% T7 e& a. d! S3 d9 _"น้องเขาโดนล้มกระแทกแถวข้อเท้าน่ะพี่กริช"
9 p% Y0 U5 e$ ]2 X0 N"แล้วทำไมเอาผ้ารัดแบบนั้นล่ะ?"! E# i, y8 l7 d7 Q" {
"ก็....ก็น้องเขาอยากให้ทำแบบนี้น่ะ"
/ ~" z6 t' V2 J+ L, ]เขาก้มลงข้างๆ มือแข็งแรงที่คุ้นเคยแตะลงที่ข้อเท้าแล้วค่อยๆ แก้ผ้าที่รัดออกก่อนจะกดเบาๆ ไปทั่ว
7 ?, M/ K8 b+ X1 d" A; D# F( h"เจ็บตรงไหนบ้าง?" ' P$ D7 q9 H) V! S, C
, Y( D9 r# I" W9 r; y/ }; B1 E* s.....เขาอยู่ตรงนี้จริงๆ.....เขากลับมาแล้ว.....แต่ทำไมต้องเป็นตอนนี้.....นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากมอบให้เขา เขาควรได้เห็นเหรียญทองที่ฝันมานานต่างหาก ความฝันที่ผมทำพังถึงสองครั้ง......, P' e4 S( W* [ R2 {8 o
"นอนลงซะ โจ้หาอะไรมาหนุนขาน้องต้นไว้ ขอถุงน้ำแข็งมาประคบแล้วโทรเรียกรถพยาบาลด้วยนะ"
. _! [ G; l y- m$ C1 Cถึงจะอยู่ข้างสนามที่กำลังแข่ง แต่รอบข้างในตอนนี้กลับเงียบเหมือนมีแค่ผมกับกริช เงียบจนได้ยินแค่เสียงสะอื้นของตัวเองกับเสียงลมหายใจของเขา
$ H. D+ D4 L/ f4 m" e( _) L+ h"ทำแบบนี้ทำไม?"
1 x) m" g9 v% }+ o& q"......เรา......" ผมจะคุยกับเขาไม่ได้ เรื่องของผมกับกริชจบไปแล้ว ต้องทำเหมือนไม่รู้จักเขา จะไม่ทำให้เขาเดือดร้อนอีกแล้ว
# F$ e! { Y; s# g: P"ถามว่าทำแบบนี้ทำไม? อยากพิการรึไง?" เขายังโกรธอยู่จริงๆ ด้วย......เขายังโกรธผมอยู่.....
$ ^# V: X2 [( q G7 }อยากจะห้ามน้ำตาแต่มันไหลมาไม่หยุดได้แค่เบือนหน้าหนี ไม่ใช่เพราะเจ็บขา แต่มันเจ็บที่ใจ
/ y2 c' C/ Q9 T( Jเรื่องเดียวที่ผมพอจะทำให้เขาได้ แต่ตอนนี้มันพังหมดแล้ว.....ตอนนี้ผมเป็นแค่คนโกหกที่ไม่มีอะไรจะให้เขายกโทษได้6 n( Z1 N4 b# `; O0 v& C: D
0 d) R- q$ z! V0 _เสียงรถพยาบาลแว่วมา แล้วผมก็ถูกอุ้มขึ้นรถ.....ดีเหมือนกัน พาผมไปจากตรงนี้ทีผมสู้หน้ากริชไม่ได้.....ไม่อยากให้เขาเห็นผมในสภาพนี้อีกแล้ว
1 h2 R* z. I/ n3 B"ไปด้วยครับ" กริชก้าวตามขึ้นมาแล้วประตูรถก็ปิด ....โว้ย!! พูดอยู่หยกๆ ว่าไม่อยากให้เห็นก็ยังจะตามมาอีก
% @! M+ y; \% w" u: Z"กริช.....เราขอโทษ" กริชนั่งจ้องหน้าผมไม่พูดอะไรเลย8 s+ T/ x; |8 ^
"ไม่ต้องพูดแล้ว"2 l* ]) @5 C0 J; L5 Y |) [# m
"เราขอโทษ.....ขอโทษนะกริช......ขอโทษจริงๆ"6 ^5 c: T: N( p0 X- C
"................"
( G. m8 v+ D3 I3 p( I" R"วิงเขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะครับกริช วิงเขาไม่รู้เรื่อง เราไม่ได้เล่าเรื่องของพี่--"
* \( h( O; F# b6 Z5 t"ไม่ต้องพูดแล้ว นอนไปเถอะจะถึงโรงพยาบาลแล้ว"! N7 A( k2 H& E% X
' y2 N( k+ {+ ^' a
รถหยุดนิ่ง บุรุษพยาบาลเข้ามาเข็นผมเข้าห้องฉุกเฉิน ภาพสุดท้ายที่เห็นคือกริชยืนนิ่งไม่เดินตามมา นั่นสินะเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนี่นา ทั้งที่รู้ดีแต่ทำไมมันหัวใจมันเจ็บเหลือเกิน.....เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว....คำขอโทษของผมเขาก็ไม่อยากฟัง.....เขาไม่รู้จักผมอีกแล้ว......' W9 f4 s ]; }4 ^' ^& w d
...4 S2 a4 i" J% g: e
.../ n6 y* v @+ v# s! D9 _
...
: B0 Z5 Z3 J. a3 F& h2 Y' K2 L; Y! h.../ J _5 x* Y( ~. c! a+ p
พยาบาลจับผมตรวจโน่นนี่ แล้วเข็นไปห้องเอ็กซเรย์ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรบ้าง ในหัวเห็นแต่ภาพกริช.....2 n: x! l. q, R# `: M
ภาพที่เคยอยู่ด้วยกัน....ทุกคำพูด......ทุกสิ่งทุกอย่าง.....รวมทั้งภาพสุดท้ายที่เขายืนมองผมไกลๆ.....สิ่งที่พอเรียกสติกลับมาได้ก็คือความเจ็บเมื่อคุณหมอขยับเท้าผมให้เข้าที่ก่อนจะเริ่มพันผ้าปูนพลาสเตอร์เปียกๆ เข้ารูปเฝือก
* f" z$ _3 I% I7 E9 z/ i6 B* t"กระดูกร้าวนะ ไม่ถึงกับหักแต่ก็พยายามอย่าใช้ขาช่วงนี้ล่ะ"
/ G: J$ {: Q. S"ครับ"
1 ?9 n: G0 Y# K. p8 s( _4 e! {" a"ใส่เฝือกเดือนนึงแล้วมาเอ็กซเรย์ดูอีกทีแต่คิดว่าเดือนเดียวคงหายดีแล้วล่ะ"6 {+ h [6 x) I, w+ Q
ไม่รู้ว่าดีใจหรือเสียใจ....แวบนึงคิดว่าน่าจะเจ็บแรงกว่านี้เผื่อบางทีเขาอาจจะอยู่กับผมนานขึ้น.....คิดอะไรบ้าๆ.....กริชเกลียดผมขนาดนั้น....
8 v7 \. a* e, f% L& h! I9 E5 q' V1 _5 M
นาฬิกาบนผนังบอกเวลาบ่ายโมงกว่าๆ ....ตอนนี้การแข่งจบไปแล้ว.....ถึงไม่รู้ผลแต่......ถ้าชนะป่านนี้คงมีใครสักคนมาหาแล้วล่ะ.....ทุกอย่างพังหมดแล้ว สิ่งสุดท้ายที่จะทำเพื่อเขาแต่ผมก็ยังพลาด แล้วไอ้เป๋อย่างผมจะทำอะไรได้อีก ก็ได้แต่ยอมรับความจริงเท่านั้น ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณหมอและพี่บุรุษพยาบาลที่เข็นรถให้ผมนั่ง ประตูห้องตรวจค่อยๆ เปิดออก ทั้งที่รู้.....แต่ลึกๆ ก็ยังหวังว่าคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องจะเป็น......มีแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น......
/ |7 b: X% G# {3 \จะมัวสำออยไปถึงไหนฟระไอ้โง่! ชีวิตเราต้องจัดการเองได้สิ! บอกตัวเองไว้ว่าไม่มีกริชอีกแล้ว!
, \) W" K# n* ~% C) Z. ?
* j2 @+ ]1 G* F8 d- f: I"เอ่อ....พี่พยาบาลครับ ผมไม่ได้เอากระเป๋าเงินมา ขอโทรไปหาคนที่บ้านหน่อยได้มั๊ยครับ?"
8 r" r- Z, F4 [, r; Y |0 x"พี่ชายของน้องจ่ายให้หมดแล้วล่ะครับ" ....พี่ชาย? ใครโทรบอกพี่ต่อพี่ต้อมรึไง?
9 S+ s# s# _ x& \& v) U/ n"นั่นไงครับ"
( a8 r8 s0 L2 h% dไม่ใช่พี่ต่อหรือพี่ต้อม.....คนที่ยืนสะพายเป้ถือไม้ค้ำกับถุงยาอยู่ข้างหน้า......- A: B/ P$ B" i/ N- x7 H6 i5 q0 Y6 ?
"คุณหมอนัดอีกหนึ่งเดือนให้มาเอ็กซเรย์อีกครั้ง ระวังอย่าโดนน้ำด้วยนะครับ อันนี้บัตรคนไข้ครับ"
3 l0 j6 t6 V& N) U"ขอบคุณครับ"
- o: G, a3 n6 o- K5 o) A; u: Jแล้วเขาก็เปลี่ยนมาเข็นรถให้ผมช้าๆ ออกมานอกโรงพยาบาล ไม่มีคำพูดอะไรทั้งนั้น....มีแต่ความเงียบ7 J8 [4 ^( T$ @0 z- J- h3 _
..
- `4 u. B4 G+ E/ f$ e- |..4 e6 X9 j: V& h
"พี่กริชไม่กลับเพชรบุรีแล้วเหรอครับ?"3 B0 Q9 u* `, N
"เรียกกริชเฉยๆ ก็ได้"
% b% A$ y9 D) ?, h: Q/ ~....
( y) c1 h: }& U! @4 f2 G....
% k$ A- v' z3 ?3 V" M6 S9 ^....
6 X3 D; D3 n2 o! U& q....2 @0 [% E; D1 C! ]2 ?6 E0 y
"ต้น ทำแบบนี้ทำไม?". O* }' c: \ L \
".....เราขอโทษนะกริช"
$ h* l! I! j' X"เลิกพูดขอโทษได้แล้ว บอกผมทีว่าทำแบบนี้ทำไม ไม่รู้ตัวรึไงว่าเจ็บหนักแค่ไหน ถ้าฝืนต่อจะเป็นมากกว่านี้นะ"+ L9 n" ~2 z5 k: }8 T
".....แต่ยังแข่งไม่จบ......"8 J3 _) U$ z# U
"จะฝืนไปทำไม?" กริชเบาเสียงแล้วนั่งลงตรงหน้า ".....แค่เดินยังไม่ไหวเลย"
( Y+ Y4 P3 k0 y0 x; l. i"เรา...อยากเอาเหรียญทองมาให้กริช.....เหรียญทองบาส.....ขอโทษนะเราทำให้กริชผิดหวัง"
" h4 l; R! v, y- l% f5 G"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ นั่นมันความฝันของสิงห์ ต้นก็รู้"
' }$ v) h7 o. ?% D, n W* ~ O
' W+ `9 ]; H/ N4 Z8 j2 u.....เรื่องนั้นช่างมันเถอะ.....พูดแบบนี้แสดงว่าสีเราแพ้แล้วจริงๆ.......
( k9 h8 P& x( T# `- u5 V* C5 S"อะไรที่กริชอยากได้...ฮึกๆ....เราจะทำให้ทั้งนั้น แต่ตอนนี้ทีมสีเรา...ฮึกๆ ...."
8 b1 x4 ^) U& c' p" }"กีฬาต้องมีแพ้มีชนะ มันเรื่องปกติน่ะ"
; ?. f2 J( w+ {+ a4 L2 N"เราไม่ได้ตั้งใจจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้เลยนะ...ฮึกๆ...คืนนั้นเรา....เราแค่อยากกินเหล้าฟรี.....ตอนแรกตั้งใจจะ..."1 Y- n d$ w+ ]8 z l* R* V* c8 _; I
"จะมอมเหล้าผมแล้วทิ้งไว้ที่ร้านงั้นเหรอ?"
0 g2 @ d* D" z3 ~! w# }2 ~# _ภาพวันเก่าๆ คืนแรกที่ได้เจอกัน จุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด จุดเริ่มต้นที่ให้เรื่องเลยเถิดมาถึงขั้นนี้
6 J, G" `* Z1 Q. S+ ~1 |' L* Z2 B( J- M# f4 @
"ตอนเห็นชุดนักเรียนในตู้ ทำไมต้นไม่บอกผมล่ะ?"# J; F/ o- h! M
"เรา...เรากลัว....ฮึกๆ....เรากลัวกริชบอกโรงเรียน ....ฮึกๆ.....กลัวถูกไล่ออก...."3 u. h/ `! _# g7 ]+ T6 W, Q
"แล้วหลังจากนั้นล่ะ? มีเวลาตั้งนานทำไมต้นถึงไม่บอก?"
. D6 a1 \# @2 g2 \"เราผิดเองแหละ เรากลัว....ฮึกๆ....กลัวไปทุกอย่าง"
8 \& ^+ z |$ b( j1 t...0 S4 ~ a$ f5 ?( F: \. Z+ z
...
% M1 L' K3 f# g7 N# D"ต้นกลัวจะกระทบการเรียนของผมใช่มั๊ย? ต้นรอให้ผมสอบกลางภาค สอบโควต้าเสร็จก่อนใช่มั๊ย? คืนนั้นที่สวน......ต้นพูดว่านายเป็นรุ่นน้องแต่พอผมเล่าเรื่องสอบโควต้านายก็เปลี่ยนใจไม่ยอมพูด"
: Q( r: u/ }7 ~: a$ }7 z...9 p* K* z2 U6 H) x. y, k
...$ |# M) m0 m# Q) d' O
"ต้น.....เป็นความผิดของผมเอง เพราะผมอ่อนแอ ต้นถึงต้องรอมาตลอดใช่มั๊ย? ต้นรอผมสอบเสร็จก่อนแล้วถึงจะพูดใช่มั๊ย?"
) p2 U" {! i/ ~: P \"เรากลัวบอกไปแล้วกริชจะโกรธจนไม่มีสมาธิทำข้อสอบ.......ม...ไม่ใช่หรอก เรามันโง่เอง เรามันขี้ขลาด....กลัวว่าบอกความจริงแล้วจะเสียนายไป....เรากลัวกริชจะเกลียดเรา แต่ยิ่งหลอกนายนานเข้าเราก็.....เราไม่รู้จะทำยังไงดี"2 g. `: Q \2 E0 `2 V" \7 I
7 H6 }- G2 h. A$ r- o; V2 Z
"ขอโทษนะต้น....เป็นความผิดผมเอง ผมมันอ่อนแอ...ทำให้นายต้องคอยหลบมาตลอดสามเดือน"
7 c% S, L" B k0 Q"ดูต้นตอนนี้สิ....เจ็บขนาดนี้....." กริชลูบมือลูบแขนที่แผลเพิ่งตกสะเก็ดและเฝือกที่ยังไม่แห้งดี เสียงเขาสั่นเครือ& N# [3 W% ?. E; Z6 F) A+ F
"ขอโทษนะที่เมื่อคืนผมพูดแรงแบบนั้นกับต้น ผมเสียใจจริงๆ ต้นไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผมสักอย่างแต่ผมกลับคิดกับนายแบบนั้น"
6 r+ c& I1 {& X4 W6 x"ไม่เป็นไรหรอก เราควรโดนยังงั้นแล้วล่ะ ขอโทษนะกริช" g- @) k8 [& C a1 C9 j3 e
5 M! d! _. J* X, F7 Mเขากอดผมไว้ เป็นท่าที่ทุลักทุเลแถมยังต้องเบี่ยงตัวไม่ให้โดนเฝือกอีก
/ j1 k- }+ d6 |: E8 r7 u"ผมว่าเราเลิกพูดคำว่าขอโทษกันดีกว่านะ ไม่งั้นพูดกันอีกสามวันก็ไม่จบซะที"
$ _+ F& g9 H: N"แล้วกริชยังโกรธเราอยู่มั๊ย?"
3 \ m4 v2 O' U! o' q; B"ไม่แล้วล่ะ ผมเองก็ผิดเหมือนกัน") H+ M( s- I( d4 {3 s( l3 |( B
"ไม่โกรธแน่นะ?" กริชพยักหน้าทั้งน้ำตา
3 @% ^! v. N w3 i"งั้นเราก็มีอีกเรื่องจะบอก.....คือ...." มาถึงขั้นนี้แล้วสารภาพให้หมดไปเลย จะตายก็ตายทีเดียวนี่ล่ะ
% D5 L4 @7 ~1 D$ J' u3 g# [1 b" M) J/ o9 O
"เราเป็นคนโทรเข้ามือถือนายตอนที่อยู่หน้าห้องปกครอง คือตอนนั้นเราอยากรู้ชื่อจริงของกริชจะได้หลบถูกน่ะ" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 1)
2 n/ T5 d& D4 B"งั้นเหรอ.....ก็ไม่เป็นไรร้อก! ไม่ได้โดนตีซะหน่อย" (ศาลยกฟ้อง)
3 V- N3 ]$ C9 L, w. B' Y' m
/ }+ V; j, z0 E3 P0 S( B- B"แล้วเรา...เอ่อ....ก็เป็นคนบอกพ่อแม่กริชเองแหละว่านายทำกีฬาสี" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 2) 6 ]& b1 ^4 b# B
"ไปบอกกันตอนไหน? ต้นเจอพ่อแม่ผมได้ยังไง?" (ท่าตรูจะไม่รอด ไหนๆ จะตายแน่ขอบอกให้หมดจะได้ตายตาหลับ)
% [1 U" U2 D" p/ [1 V' g; \! H) n7 h3 Q9 H8 o @- I# Y
"เจอที่หน้าบ้านของกริช .....เรา.....วันนั้นเราขโมยกุญแจของกริชไปปั๊ม" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 3) F# ]% \9 j0 [2 i9 p( P
g# g& F0 E$ s# ]) }) s( o"แล้วก็แอบเข้าบ้านของกริช......" (และความผิดพิเศษกระทงที่ 4); @, B7 s6 e0 s/ s6 V1 H- C- U
, _( j' Z/ Y: Y: m0 a"ไปค้นของของพี่สิงห์ด้วย" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 5 ตามมาติดๆ .....หมดรึยังเนี่ย?)8 W. i; M. |* T5 B
- ~$ m0 M/ } m d/ h' c" fกริชจ้องหน้าเขม็งเลย..... อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะ จะปิดบังไม่ได้อีกแล้ว2 S$ E8 q+ C; P" ?
"ผมไม่โกรธหรอก จริงๆ แล้วก็ไม่คิดว่าจะปิดพ่อแม่เรื่องกีฬาสีได้นานนักหรอกนะ"- f8 y1 e$ f3 w% j! A' g- E- [
"แล้วที่เราขโมยกุญแจของกริชล่ะ? ที่ค้นของของพี่สิงห์อีก กริชโกรธก็เราบอกมาตรงๆ เถอะนะ"3 C T+ B+ r6 @+ C( |/ F& ?
"บอกแล้วไงว่าไม่โกรธก็ไม่เชื่อ อยากให้โกรธก็ได้นะ เอ้านี่!" โป๊ก! ว่าแล้วก็โดนมะเหงกหนึ่งที
; s& ~( v5 U; F# u' C! U X# `0 Q"มะเหงกนี้สำหรับการปากหนัก คิดมาก ไม่เชื่อใจผม"# d2 x8 v- y2 `7 m: I$ N
, |8 Q& q+ e3 i. {3 F: J
"แล้วก็มะเหงกที่สอง.....โทษฐานที่ไปกอดคนอื่นต่อหน้าผม บอกมาซิน้องวิงเป็นใครเป็นอะไรกับนาย?"2 t, v. y) c3 C5 f2 p
"ก...กริช วิงเป็นเพื่อนเรา"
2 \/ \# W& w3 ]"กอดกันแบบนั้นน่ะนะ! อยากให้ผมเชื่อแบบนั้นน่ะเหรอ?"* O) {: G8 _# y, ^
"วิง....เป็นเพื่อนสนิทของเราจริงๆ นะครับ"
# s6 D: ]+ s+ z% y/ [& D5 m"จะบอกดีๆ หรือเอามะเหงกอีก?"
. j( W1 [9 v% B4 ]+ S7 T9 @ผมได้แต่ก้มหน้านิ่งเงียบ จะพูดอะไรให้วิงเสียหายไม่ได้หรอกเขาเจ็บช้ำขนาดนั้นเพราะผม ถ้ากริชไม่เชื่อใจผมก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
" p. U+ F5 c. U5 Z" h- q+ ^5 I4 }. ~3 f! g/ A \' p
"มะเหงกที่สามนี่ โทษฐานที่ไม่บอกผมว่าจูบแรกของต้นน่ะให้คนอื่นไปแล้ว"& o: x& _6 Z4 K/ @7 E
"กริชรู้ได้ยังไง?"' z# M/ U5 J5 `7 `
"น้องวิงบอกผมหมดแล้ว เขามาที่โรงพยาบาลตอนที่ต้นยังอยู่ในห้องตรวจ แต่ตอนนี้กลับไปแล้วล่ะ"! ]% D% E, `, x- V# y
...5 ]' B# B0 [) S$ S
...
) x$ [: E3 f% r: t( X) b# t".......ขอโทษนะกริช" a9 o4 n* t# {( R: C: f& ]. X
"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้ต้นคงลำบากใจ ......น้องวิงเขาก็น่าสงสารนะ"2 D0 A8 `" Y7 [9 g# K5 I
"....ครับ...."
7 c8 _. E6 d9 d. F; {! d+ Z- N"เป็นเด็กซื่อๆ แต่ใจกล้าน่าดู น่าเสียดายโดนต้นปล้ำซะได้" s: g% w m" V& B
"โว้ย! ไม่ได้ปล้ำนะ!"
! t, h5 `7 e2 `4 s: V6 g2 K"เล่นถอดเสื้อกอดเขาแล้วจูบที่หน้าผากแบบเนี่ยไม่เรียกปล้ำเหรอ?" ....วิงมันกล้าเล่าลงลึกทุกรายละเอียดเลยเหรอเนี่ย? เป็นคนเปิดเผยจริงๆ , B, X; u+ |. o+ ]: B, j
2 \3 R8 L; N b3 B e& \
กริชหัวเราะเบาๆ แล้วนั่งยองๆ หันหลังให้ผม5 H6 }0 t! N" k6 t" j" b- M
"ทำอะไรน่ะ? อย่าบอกว่าจะให้เรารุกที่นี่นะ"
# f# v5 e% |' W' n, `"เดี๋ยวเถอะไอ้น้องจอมหื่น! อยากโดนมะเหงกอีกรึไง? จะพาไปส่งขึ้นแท๊กซี่ต่างหาก"$ n2 g% F i( d: l4 b
แผ่นหลังของเขาอบอุ่นเหลือเกิน ดีกว่ามอเตอร์ไซค์ในฝันหลายเท่า.....ดีที่สุดเลย......ผมกอดคอกริช ซบหน้าลง.....ไม่ได้ฝันไป.....& ^! ^# B, A% E' E. ~- p1 b1 R. \8 Q
"กระเทือนแผลเหรอต้น? ทำไมร้องไห้?"+ [9 O" k7 K+ z9 U5 N c! s
"เปล่า.....เรา....เรานึกว่ากริชจะโกรธเราไปตลอดชีวิตแล้วซะอีก") \! j; K3 r* @! Q
"เราสองคนสัญญากันแล้วนี่นาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป"
& M7 ~% S' G( }' [, L" B. S' a: [
"กริชครับ.....อย่าโกรธวิงนะครับ....วิงเป็นเพื่อนเรา"
% _ E; X, g `, S"ไม่โกรธหรอกน่า เขาเป็นเพื่อนนายแล้วก็เป็นรุ่นน้องผมด้วยนี่นา"
7 D' T5 _5 a# j& m2 ^5 }2 d"เขาน่าสงสารนะครับ"
# V- e1 k8 {7 g; m J' U"อืม แต่สักวันนะ.....สักวันเขาคงเจอรักแท้ครั้งใหม่..........เหมือนที่ผมได้เจอ"
. z* }4 U( ?6 o3 {8 _2 W, e1 r6 s0 O" h( C0 U
คำสุดท้ายของกริชแผ่วเบาจนเด็กหนุ่มที่ขี่หลังอยู่คงไม่ได้ยิน....และไม่ได้เห็นน้ำตาของคนที่แบกเขาไว้
, ^5 c# M, ]1 t( ~& g.....เป็นไรวะสิงห์ เปียกฝนแล้วดันมายืนหน้าบ้าน กรูนึกว่าผี.....! |4 b! X1 V, o: q+ Y
....กรูทำกุญแจหาย.....
1 g3 R5 U& B5 Q( f9 w......เราขโมยกุญแจของกริชไปปั๊ม......
5 m3 y- a8 q) I) H8 e; w0 q* W0 L4 S$ h; h6 _
เขาเจอแล้ว.....กุญแจที่หายไป.....กุญแจที่เคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีใครดีเท่าความรักครั้งแรกที่แสนเจ็บปวดนั้น ....แต่วันนี้....เขาหันไปดูเด็กหนุ่มที่อยู่บนหลัง.....สิ่งต่างๆ ที่ต้นทุ่มเททำเพื่อเขามาตลอด......
5 N* j7 S; Q# m# j- i q6 ?"ผมจะอยู่กับต้นตลอดไปนะ"8 C3 J# r; o% `& Y& k3 c9 x& H
"กริชว่าอะไรนะครับ?"8 i! Z m2 f% ?7 u4 E& T
"ป....เปล่า....") S. j( i) [0 s) W7 i$ [
# `/ J7 U4 H) ?' q3 N; u* Z, E0 a; |+ k
"กริชครับ.....เรายังไม่อยากกลับบ้าน"0 K- @) m2 h7 d* f' K; }
"งั้นจะ...จะไปไหนล่ะ....หรืออยากไปจู๋จี๋กันที่บ้านผม"5 f6 @0 u4 Y$ n
"โหย! ขาเพิ่งเข้าเฝือกอยู่นะ"( S9 v) o& ]' R8 y. a: v; `. Z0 ~
"งั้นจะไปไหนล่ะคร้าบท่านน้องชายสุดที่ร้าก?"- O8 k( D* C5 I/ ^$ Z6 z
"ไปอีกที่นึงนะครับ"
7 ?+ O, G6 N( u3 N"ไม่เอา! ไกลอะ! ตัวนายก็หนักยังกะควาย"6 l4 `1 T5 M, i" R5 \
"ฮะๆ นะครับ นะๆๆ พี่ชายสุดที่รัก นะๆๆ น้าาาาาาา"
! k. n# s0 Z, \1 E: a/ p) \# c1 j8 O% o) s
กริชไม่ตอบแต่ก็แบกผมไปตามฟุตบาทเรื่อยๆ .....ไม่ต้องบอกว่าไปที่ไหนแต่หัวใจสองดวงต่างรู้คำตอบของอีกฝ่าย เป็นภาพที่แปลกตา กลางแดดร้อนเปรี้ยง เด็กหนุ่มสองคนขี่หลังกันเดินไปตามถนน คนบนหลังแต่งชุดนักบาสสีแดงสะพายเป้แบกไม้ค้ำพะรุงพะรัง ขาก็เข้าเฝือกสีเดียวกันเหมือนจงใจ4 l6 d7 e0 M5 e
% ?- s& U" G( n* w......บาสแพ้ไปแล้ว.....ขาก็ใส่เฝือก.....การสอบก็ยังต้องรอฟังผล.......ไม่มีเหรียญทอง.......ไม่มีมอเตอร์ไซค์.......
2 w i$ j: N: n; _, sหนทางของชีวิตไม่ได้สวยงามเป็นไปตามที่คาดหวังเสียทุกครั้ง แต่หากยังไม่ปล่อยมืออีกมือที่เกาะกุม
- \5 L g+ _* q/ B0 g6 b1 Nหากยังไม่หมดหวัง หากยังเชื่อใจ ยังสู้เพื่อตัวเองและคนอีกคนที่อยู่เคียงข้าง ชีวิตก็ยังมีพลังให้ก้าวต่อไป
3 V7 v: x3 f3 A( a9 y.......ตอนนี้เหมือนโลกมีแค่เขาสองคน.....คนสองคนที่พร้อมจะเป็นโลกทั้งใบให้กันและกัน......1 `3 A$ `& z4 }" K. L
" \# c; k- D7 S3 Y8 v
a9 U& C7 {8 e% y7 T7 r% O
; R- F- @& P2 I================= THE END
) g0 P- X' x6 u4 Q8 D; K, P0 f$ I3 d' X+ e* s& T
|
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2021-1-17 00:24:35
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2021-1-17 06:38:29
โพสต์ 2021-1-17 19:29:15